Mark steekt de barbecue aan als Julia ons al een paar keer glazen alcohol heeft ingeschonken. Er komt rook uit de barbecue. Merel naast me, haar hand af en toe op mijn arm.

Alles klopt. En toch klopt er iets niet. Er klopt eigenlijk helemaal niets van.

Mijn telefoon ligt in mijn jaszak. Niet op tafel. Dat is al een fout. Eén trilling, ik voel hem door de stof heen.

Ik kijk niet. Merel lacht om een grapje van Julia. Of zoiets. Ik weet het niet.
Nog een trilling. Ik haal hem eruit. Alsof mijn hand dat zelf beslist.

Milan.

Je zit buiten hè.

Ik slik. Mijn ogen gaan kort langs de tuin. Alsof hij daar ergens staat.
Nog een bericht.
Met wie?

Ik adem diep. Mark draait vlees om. Julia praat verder.
Merel leunt iets dichter naar me toe. Mijn telefoon trilt weer.

Ik kan niet antwoorden. Niet nu. Ik wil ook niet antwoorden. Maar iets in mij schreeuwt dat ik dat juist wél wil.
Merel: „Alles goed?”
„Ja.” Ik antwoord te snel. Ik leg mijn telefoon terug in mijn zak. Maar hij trilt meteen weer.
Ik haal hem er opnieuw uit. Weer Milan.
Ik wil je zien.

Mijn adem stokt. Nóg een bericht.
Niet straks. Nu.

Merel kijkt verbaasd op als ik plotseling van de tafel opsta, terwijl Mark net een stuk vlees op mijn bord legt. ,,Ben zo terug.”

Binnen loop ik direct naar het toilet en app Milan.

Ik ben met Merel bij vrienden. Barbecue.

Mijn vingers trillen als ik het bericht typ.

Geil, appt Milan direct terug.

Niet echt, bericht ik terug. Ik spreek 100 procent de waarheid.

Weet je wat wel geil is? Hij wacht niet eens op mijn antwoord, want hij is alweer aan het typen…

Als jij hier bent, me vastpakt en we de sterren van de hemel gaan seksen. Dát wil ik, David.

Ik kan niet weg. Sorry. Ik zet mijn telefoon uit, druk op de spoelknop van de wc en met het zweet op mijn voorhoofd, begeef ik me weer naar mijn gezelschap. Merel heeft ondertussen al een flink stuk van mijn vlees op. ,,Dit moet je echt proeven”, zegt ze enthousiast.

Ik wil heel iets anders proeven, zeg ik in gedachten.

Bij de tweede grillronde, werk ik een varkenshaassaté weg. Julia slingert weer met de wijnfles. Ik ben hier fysiek wel, maar in gedachten ben ik bij Milan. Het leeftijdsverschil van 15 jaar ben ik allang vergeten. Sterker: Milan is veel verder dan ik.

,,Ja, lekker”, zeg ik, nadat ik het veel te donker gegrilde stuk vlees met een slok wijn heb weg gekregen. Nog voor ik er erg in heb, ligt er een nieuw stuk vlees op mijn bord. Ik kijk om mijn telefoon en zie dat het tegen tienen loopt. Ik krijg geen hap weg.

Ik zie dat Milan weer heeft geappt.

Fake hoofdpijn of zo, ga zogenaamd naar huis, maar kom naar me toe. Alsjeblieft David. Ik wil je zooo graag.

Ik sta op en zeg dat ik even een blokje om ga. ,,Beetje frisse lucht halen. Ik voel me niet zo goed.”

Merel staat op. ,,Kom, ik ga even met je mee.”

,,Nee joh, is niet nodig. Ik ben over tien minuutjes weer terug. Blijf hij gezellig bij Mark en Julia.”

Het woord gezellig komt heel raar mijn mond uit. Alsof het helemaal niet gezellig is. En dat is het normaal gesproken juist altijd. Mark en ik kennen elkaar van de middelbare school en sindsdien zijn we de beste vrienden. Maar vanavond is Milan dat, althans, daarnaar smacht ik.

Ik bel Milan als ik de straat uit ben gelopen. Ik weet nog niet wat ik tegen hem wil zeggen, maar ik móet hem spreken. Hij pakt opvallend snel op.

,,Sexy David”, opent hij het gesprek. Ik weet me niet meer te herinneren wanneer iemand mij voor het laatst sexy heeft genoemd. Ik weet ook niet precies hoe ik Milan moet noemen. Hij is meer dan sexy. Hij is een totale mix van alles waar ik naar verlang: knap, mooi, intelligent, brutaal, direct, zelfverzekerd en met een flair en bravoure, die me sinds onze kennismaking heeft betoverd.

,,Ik hou het niet meer”, zeg ik. Het zweet gutst van mijn voorhoofd. ,,Ik móet je zien, ik wil naar je toe.” Mijn stem slaat ervan over.”

Ik hoor Milan lachen. ,,Kom hier dan. Ik wil je voelen. De hele nacht.”

Ik schrik en verbreek de verbinding. Ik weet niet waarom. Misschien omdat het te dichtbij komt. Misschien omdat ik nu écht voel dat ik de boel aan het bedonderen ben. Dat ik uitwegen ga zoeken om maar bij Milan te kunnen zijn.

Milan belt. Ik pak niet op. Milan belt weer. Ik druk de oproep weg.

Onderweg terug naar Mark, Julia en Merel, probeer ik diep adem te halen. Dan appt Milan me en geeft een adres. Ik ken de straat. Het is midden in de stad. Er zitten veel kroegen. Ik kan daar niet heen, ik kan daar niet gezien worden. Maar toch…

,,Sorry lieverds, maar ik ga naar huis. Ik voel me niet goed.” Drie paar ogen kijken me verbaasd, maar liefdevol aan. ,,Kan ik iets voor je doen?”, vraagt Julia.

,,Nee hoor, maar ik ga naar bed. Ben moe, heb hoofdpijn, voel me gestresst. Ik neem een taxi”. Ik omhels mijn vriendin en onze vrienden en stap ik in de taxi. ik geef de chauffeur niet het adres van mijn huis, maar het adres dat Milan me had gegeven. Een straat eerder laat ik de chauffeur al stoppen. ,,Ik stap hier uit.”

Het is druk in de stad. Overal zijn mensen. Gelukkig kom ik geen bekenden tegen. ten minste, niet op het eerste gezicht. Ik app Milan: waar ben je dan?

Hij noemt de naam van het café en ik stap naar binnen. Verderop zie ik hem. In gezelschap van een paar andere jongens en nog twee meiden. Ze zijn allemaal van zijn eigen leeftijd. En ineens komt het besef dat ik op jacht ben naar een jongen, die een stuk jonger is dan ik, een heel ander leven leidt, in een totaal andere fase dan ik. Ik twijfel en doorzie ineens de sneuheid waarin ik me bevind. Maar ik kán niet stoppen, ik wíl niet stoppen.

Toch sta ik nog steeds bij de ingang als aan de grond genageld. Ik kijk vertwijfeld, verzonken in allerlei gedachten, totdat ik ineens bij mijn arm wordt gepakt en hoor: ,,Kom, weg hier” en voor ik het weet ren ik achter Milan aan, de jongen langs de snelweg.

Hijgend doet hij de voordeur van zijn studentenappartement open en hijgend ren ik na hem de steile trap op. ,,Wees niet bang, dit appartement is van mezelf. Geen pottekijkers hier.”

Zodra we zijn ruime, veel te duur ogende, woonkamer zijn ingestapt, trekken we onze kleding uit. Alsof er geen moment te verliezen is, betasten we elkaar, geven elkaar zoenen op alle plekken van onze lijven. Ik lik zijn hals. Hij kreunt. Hij pakt mijn ballen vast. Ik kreun.

Het volgende moment ligt Milan in een positie om geneukt te worden. Hij ligt op zijn rug op de vloer van zijn woonkamer, duwt een kussen onder zijn billen en trekt zijn benen op. Voor het eerst zie ik zijn strakke kontgaatje. ,,Lik me eerst”, kreunt hij. Voorzichtig breng ik mijn tong naar zijn anus en voorzichtig lik ik zijn sterretje. Ik ben te geil om me te realiseren wat ik precies aan het doen ben, maar alles gebeurt organisch. Milan geeft aanwijzingen en ik volg op. Ik lik hem, vinger heb en na een paar volgende aanwijzingen duwt mijn lul zachtjes tegen zijn kontgaatje. ,,Neuk me, David. ,,Neuk me eindelijk!”

Ik duw mijn harde pik bij hem naar binnen, nadat Milan en ik wat speeksel op zijn kontje en op mijn pik hebben gesmeerd. Ik geloof niet dat mijn pik eerder ooit zo hard is geweest. Ik stoot langzaam door, maar Milan wil dat ik het tempo en de kracht opvoer. Ik heb zicht op zijn lijf en voor ik het weet heb ik Milans pik in mijn handen. Dat voelt intens vreemd, maar lekker tegelijkertijd. Uit zijn eikel druipt wat voorvocht.

Ik focus me voor mijn eerste keer echt op Milan. De eerste keren had hij de touwtjes in handen gehad, nu ben ik het.

Veel sneller dan ik wilde kom ik heftig klaar. Op de buik en pik van Milan, die zich nu aan het aftrekken is en even later witte klodders sperma spuit. Zijn buik en borst zitten helemaal onder. Het ziet er precies uit als in de filmpjes die ik gisteravond op Pornhub had bekeken.

,,Je bent toch gekomen”, zegt Milan even later. De dubbelzinnigheid van die opmerking maakt ons allebei aan het lachen. ,,Ik vind je ongelofelijk geil”, zegt Milan.

,,Ik jou ook. Wat ben jij godvergeten lekker.”

En zo jong nog”, knipoogt Milan naar me.

Mijn blik glijdt door de kamer. Een onopgemaakt bed. Een bureau vol studieboeken. Een open kledingrek met opvallend veel strakke shirts en korte broekjes. Duur spul. Te duur voor een student eigenlijk. In de hoek staat een opgevouwen statief naast een grote zwarte sporttas.

,,Fotografeer je?" vraag ik.
Milan kijkt even op.
,,Soms."
Meer ze

Het besef van tijd dringt weer tot me door. Ik kan niet blijven, moet terug naar huis. Naar mijn vriendin. Ik hoop niet dat ze al thuis is.

Milan en ik kussen elkaar nog een keer, ik trek snel mijn kleren aan en bel opnieuw een taxi. Deze keer geef ik de chauffeur wél mijn huisadres.

In de auto zakt alles niet, het verschuift alleen. De seksuele ontlading is geweest en mijn lijf is nog ergens anders, alsof het een paar minuten achterloopt op waar ik nu zit.

Ik kijk naar de stad door het raam, maar elke straat lijkt net te langzaam te bewegen, alsof ik tijd moet inhalen die ik net heb verbruikt. Mijn hand ligt op mijn been en ik merk pas nu hoe gespannen die nog is.

In mijn hoofd dat constant Milan en zijn naakte lichaam is, begint al iets anders te werken. Alsof ik me voorbereid: hoe ik straks loop, hoe ik doe alsof ik moe ben, alsof er niets is gebeurd, alsof ik niet net een andere versie van mezelf ben geweest. En terwijl de taxi dichter bij huis komt, voel ik dat dit niet de terugweg is die spannend is, maar het moment erna, wanneer ik weer moet weten wie ik ben.

Als ik de voordeur open, hoor ik gestommel vanuit de woonkamer. ,,Waar kom jij vandaan?” Merels stem klinkt boos.