Het ochtendlicht ving de vergulde lijst van de spiegel op toen de stiefmoeder haar zijden gewaad van haar schouders liet glijden en het in een hoopje voor haar voeten liet vallen.

Ze stond naakt voor het glas, haar benen wijd gespreid, haar vingers streelden de binnenkant van haar dij met de geoefende geduld van iemand die precies wist welk antwoord er zou komen.

"Spiegeltje, spiegeltje aan de wand," mompelde ze, haar stem honingzoet. "Wie heeft de sappigste kut van het hele land?"

Het glas glinsterde. Een stem, zo zacht als gegoten olie, antwoordde vanuit de diepte.

"Die van jou, mijn Koningin. Vol en roze en druipend van verlangen. Niemand kan daaraan tippen. Het lekkerste kutje dat er is."

Een langzame glimlach verspreidde zich over haar geverfde lippen. Ze draaide haar hoofd naar de deur en knipte met haar vingers.

"Thomas."

De bediende kwam binnen met neergeslagen ogen, hoewel zijn handen trilden. Hij had dit al eerder gedaan. Hij kende het ritueel. De Koningin deinsde achteruit van de spiegel en boog zich voorover over de armleuning van de fluwelen chaise longue, haar vingers spreidden haar benen van achteren.

"Nou?" Ze boog haar rug. "Laat me niet wachten."

Thomas' pik was slap. Hij stond daar, met gebogen hoofd, handen langs zijn zij, de zielige kromming van zijn piemel slap tegen zijn dijbeen hangend. Hij kon het niet. Hij kon de gedachte niet verdragen om zich weer in haar te duwen, om te voelen hoe haar gladde wanden zich om hem heen klemden terwijl haar adem stokte op die theatrale manier die ze altijd had. De glimlach van de Koningin werd koud. Haar hand schoot naar voren, greep een pluk van zijn haar en trok zijn gezicht naar het hare. Met haar andere hand pakte ze een kleine, gevlochten leren zweep van de armleuning van de chaise longue. Ze had hem daar opgerold voor momenten zoals deze. "Denk je dat je een keuze hebt, jongen?" siste ze. De zweep klapte tegen zijn blote dijbeen. Hij deinsde achteruit, een scherpe kreet bleef in zijn keel steken. De pijn verspreidde zich als een felrode streep over zijn huid. "Je zult dienen, of je zult aan de honden worden gevoerd. Nu. Zorg dat hij hard wordt, anders scheur ik de huid van je ballen." Trillend greep hij naar zichzelf. Niets. Een nieuwe zweepslag tegen zijn andere dij gaf hem een ​​schok. Hij kneep zijn ogen dicht, dwong zichzelf aan iets te denken – de angst, de schaamte, de herinnering aan de laatste man die haar had misnoegd en nooit meer was teruggezien. Hij riep beelden op van dienstmeisjes, andere vrouwen. De kleine tietjes van zijn nichtje die hij laatst had mogen voelen, haar roze kutje dat hij hoopte te ontmaagden. Zijn penis bewoog, werd met tegenzin dikker, een halfslachtige reactie op de angst die door zijn aderen stroomde. De Koningin zuchtte vol walging, maar boog zich voorover en nam hem zonder waarschuwing in haar mond. De hitte van haar tong, de geoefende zuigkracht – ondanks zichzelf, ondanks de afkeer die in zijn maag woelde, werd hij volledig hard in haar greep. Ze trok zich terug met een nat plopje, een sliert speeksel verbond haar lippen met zijn topje. Terwijl ze zich oprichtte, staarde ze hem aan, koud en gebiedend. Ze boog zich voorover over de fluwelen chaise longue, presenteerde zichzelf en reikte naar achteren om haar gladde plooien te spreiden. "Laat me het niet nog eens herhalen." De zweep tikte tegen zijn schacht, een dreiging die intiem en angstaanjagend klonk. Zijn hand trilde terwijl hij zich naar haar ingang bewoog. Zijn eikel drukte tegen haar aan, duwde zich voorbij de eerste spierring, en hij voelde de vertrouwde, gehate hitte van haar lichaam hem omhullen. Ze kreunde, een geluid van pure, wrede voldoening. Hij begon te bewegen, elke stoot een overgave, zijn ogen gericht op de muur aan de overkant, de seconden tellend tot het voorbij zou zijn.

De kreun van de Koningin kwam van diep uit haar borst, keelachtig en tevreden. Thomas begon haar te neuken met het gestage, meedogenloze ritme dat ze eiste – zijn heupen klapten tegen haar billen, de natte geluiden van hun samensmelting vulden de kamer.

"Harder," ademde ze. "Ik zei harder."

De chaise longue schraapte bij elke stoot over de marmeren vloer. De knokkels van de Koningin werden wit waar ze het fluweel vastgreep. Thomas zag de spieren van haar rug samentrekken, zag het zweet tussen haar schouderbladen glinsteren en voelde die vertrouwde spanning zich opbouwen onderaan zijn ruggengraat.

Nog drie stoten en hij kwam in haar klaar met een verstikte kreet, zijn vingers drukten blauwe plekken in haar vlees.

De Koningin bewoog niet. Ze schonk hem geen blik. Toen hij zich terugtrok, liep er een dun straaltje wit langs haar binnenkant van haar dij, en ze reikte er simpelweg met haar vingertop naar om het op te vangen en terug in zichzelf te duwen.

"Maak jezelf schoon," zei ze, terwijl ze hem met een handgebaar wegwuifde. "En breng schone handdoeken."

—

Dit ging een tijdje zo door, tot op een ochtend alles veranderde.

De koningin stond weer voor de spiegel, al naakt, al nat van verwachting. Een bediende stond om de hoek te wachten, wanhopig proberend een erectie te krijgen. Ze stelde de spiegel de vraag. Ze wachtte op het antwoord.

"Sneeuwwitje," zei de spiegel.

Het lichaam van de koningin verstijfde.

"Je stiefdochter heeft de sappigste kut van allemaal. Jong en strak en zo roze dat jouw kut er in vergelijking mee uitziet als gedroogd fruit."

De gil die uit de keel van de koningin ontsnapte, joeg de bedienden alle kanten op. Ze riep Sneeuwwitje onmiddellijk. Toen het meisje arriveerde – met onschuldige ogen, donker haar dat over haar schouders viel, de ronding van haar borsten net zichtbaar onder haar dunne jurk – greep de Koningin haar bij de pols en sleepte haar naar de slaapkamer.

"Til je rokken op."

"Stiefmoeder, ik—"

"Nu."

Sneeuwwitjes handen trilden terwijl ze de stof optilde en tot haar middel optrok. De Koningin knielde neer, rukte haar slipje omlaag en haar adem stokte. De kut van het meisje was precies zoals de spiegel had beloofd – glad waar het glad moest zijn, de binnenste schaamlippen nauwelijks zichtbaar, een delicate rozenblaadjesroze kleur die geen cosmetische verbetering nodig had. De Koningin drukte twee vingers tegen die schaamlippen en Sneeuwwitje hapte naar adem, haar heupen schokten onwillekeurig.

"Onschuldig," mompelde de Koningin, "en toch zo ontvankelijk." Ondanks de angst van Sneeuwwitje begon het geil tussen haar lipjes te glinsteren door de vingers van de Koningin.

Ze stuurde haar weg. Dag in dag uit verzorgde de Koningin nu haar kut, hydrateerde het, masseerde het en deed er alles aan om het er mooi uit te laten zien. Ze liet drie bedienden per dag haar neuken zodat haar kut sappiger zou zijn dan ooit. Maar elke dag vertelde de spiegel haar dat Sneeuwwitjes kut de mooiste was die er bestond.

Eindelijk nam de koningin haar besluit. Ze riep Thomas.

"Breng haar naar het bos en vermoord haar. Laat het op een ongeluk lijken. Breng me bewijs terug."

Thomas' gezicht werd bleek, maar hij knikte. Hij had jarenlang delen van zichzelf opgeofferd in dienst van deze vrouw. Wat maakte één lijk meer uit?

—

Het bos was dicht en groen en rook naar dennen. Sneeuwwitje liep voor Thomas uit, haar stappen onzeker, haar schouders gebogen. Een halve mijl verderop stopte ze.

"Ik moet... ik moet plassen."

Thomas draaide zich om. Hij hoorde het geritsel van stof, de zachte zucht, het druppelen van vocht tegen de bladeren. En toen, door een opening in de bomen, viel een schuine middagzon op haar, precies verkeerd – of precies goed.

Hij zag haar. Diep gehurkt, zijn jurk opgetrokken, glinsterde die perfecte roze kut in het licht.

Het mes viel uit zijn hand.

Sneeuwwitje keek op, zag zijn gezicht, zag de onmiskenbare contouren die tegen zijn broek gespannen waren. Een vreemde kalmte daalde over haar neer. Ze trok haar jurk niet naar beneden.

'Je wilt me ​​niet doden,' zei ze.

'Ik kan het niet.' Zijn stem brak, rauw en trillend. 'Kijk naar jezelf. Kijk naar wat ze me vroeg te vernietigen.'

Hij viel op zijn knieën, niet smekend maar vol eerbied, zijn ogen gericht op het glinsterende vlees tussen haar dijen. Het middaglicht strooide er als verspreide gouden munten op rozenblaadjes overheen.

'Het is de mooiste kut die ik ooit heb gezien,' fluisterde hij, de woorden rolden eruit als een bekentenis. 'Zacht als zijde, roze als de dageraad, en de manier waarop het licht erop valt... het is perfect. Een kut gemaakt om te aanbidden, niet om geweld mee te plegen. Een kut die gekust moet worden, niet afgesneden van het leven. Wilde ze dat ik een einde maakte aan het meest perfecte dat er in dit land bestaat? Ze moet wel gek zijn van jaloezie.'

Sneeuwwitjes lippen gingen open, haar adem stokte. Ze had nog nooit een man met zo'n openlijke bewondering over zulke dingen horen spreken.

Thomas kroop dichterbij, zijn handen trillend in de lucht voor zich, hij durfde haar niet aan te raken. 'De manier waarop je lippen zo netjes vouwen, als een bloem die op het punt staat te bloeien. Het kleine pareltje bovenaan, zo klein en trots. Ik zou er alles voor over hebben om het te proeven. Ik zou er alles voor over hebben om het om me heen te voelen.' Hij stak onwillekeurig zijn tong al uit. De woorden van Thomas alleen al en het feit dat ze zo in de open lucht zat met haar kutje bloot, zorgden voor een vreemd soort opwinding bij Sneeuwwitje en er verspreidde zich een warmte door haar bekken.

Langzaam, doelbewust, liet Sneeuwwitje haar knieën verder zakken. De beweging opende haar benen, gaf hem een ​​beter zicht op wat de koningin die ochtend had gezien. Thomas slaakte een geluid alsof hij een klap in zijn maag had gekregen.

Maar ze stopte daar niet. Ze keek hem recht in de ogen – die onschuldige blauwe ogen met een glimp van iets nieuws, iets gewaagds – en toen liet ze los.

Een warme straal urine boog uit haar, spattend tegen het mos en de bladeren tussen haar voeten. Het geluid was eerst zacht, toen steeds regelmatiger, een zachte waterval die in de bosbodem trok. Thomas hield zijn adem in. Hij keek niet weg. Hij kon niet wegkijken. De gouden vloeistof trok een glinsterende lijn vanuit die perfecte roze spleet, glinsterend in het gevlekte licht terwijl het viel. Hij keek gefascineerd toe hoe haar spieren zich ontspanden en de stroom langzamer werd, en toen stopte.

Sneeuwwitje rilde, een druppel kleefde nog aan haar zachte plooien.

Zonder een woord, zonder aarzeling, boog Thomas zich voorover. Zijn tong gleed naar buiten, plat en warm, en ving de laatste druppel vocht op. Hij drukte zijn mond tegen haar lipjes en likte langzaam en eerbiedig, elk spoor van haar huid reinigend. Zijn ogen fladderden dicht terwijl hij haar proefde – het vage zout van haar huid, de aanhoudende warmte van haar orgasme, haar pure, zuivere essentie.

Sneeuwwitje hapte naar adem, haar vingers gleden door zijn haar. Ze trok hem niet weg.

Toen stond ze op en ook Thomas ging staan, een beetje teleurgesteld. Ze liep naar hem toe. Haar vingers vonden de veters van zijn broek en maakten die los met een geduld dat hen beiden verbaasde.

"Je hebt vreselijke dingen voor haar gedaan," fluisterde Sneeuwwitje, terwijl ze zijn piemel bevrijdde. Hij was stijf, heet tegen haar handpalm, de eikel glansde al. "Laat me je iets goeds geven."

Ze zakte op haar knieën.

Haar tong maakte een langzame cirkel rond zijn eikel, proevend van zout en huid. Thomas' hand vloog naar haar haar. Ze nam hem dieper in zich op, haar lippen om zijn dikte geklemd, met één hand het gewicht van hem omarmend. Het bos was stil, op het natte geluid van haar mond en zijn hijgende ademhaling na.

"Sneeuwwitje..." Zijn heupen begonnen te bewegen, oppervlakkige stoten die ze beantwoordde met een kreun die door zijn schacht trilde. "Ik ga je... als je zo doorgaat..."

Ze trok zich terug, een sliert speeksel verbond haar onderlip met zijn topje. "Nog niet. Ik wil dat je het kutje binnendringt die je zo mooi beschreef."

Ze leunde achterover op het mos, haar jurk opgetrokken, en leidde hem naar beneden. Zijn mond vond haar keel, haar sleutelbeen, en zakte verder naar beneden tot hij tussen haar dijen was, zijn tong streelde nog een keer door haar plooien met een eerbied die hij de Koningin nooit had getoond. Sneeuwwitjes rug boog zich van de bosbodem.

"Alsjeblieft," hijgde ze. "Thomas, alsjeblieft. Maar wees voorzichtig. Ik ben nog maagd." Hij kwam omhoog, zoog aan haar prille borsten terwijl hij zich voor haar kletsnatte opening postioneerde.

Hij drong deze keer langzaam bij haar binnen. Niet zoals de brute seks die hij de Koningin had gegeven. Dit was iets heel anders – een langzame, diepe penetratie die Sneeuwwitjes ogen deed wegrollen. Hij vulde haar centimeter voor centimeter tot er geen ruimte meer was, tot ze hem in haar keel voelde.

"Je bent zo strak," kreunde hij.

Ze sloeg haar benen om zijn middel. "Beweeg."

Hij deed het. Lange, diepe stoten waarbij haar nagels over zijn rug krasten. Het mos was koel onder haar, de lucht een wazige mix van groen en blauw boven zijn schouder. Zijn pik vulde haar maagdelijke kutje en bereikte alle gevoelige plekjes waarvan ze niet wist dat ze die had. Al snel werd de opwinding te groot. Ze kwam klaar met een kreet die vogels uit de boomtoppen verjoeg, haar lichaam klemde zich zo stevig om hem heen dat hij onmiddellijk volgde en in haar klaarkwam met een rilling die eeuwig leek te duren.

Daarna hielp hij haar overeind.

"Ren," zei hij. "Ga diep het bos in. Kom niet terug."

Sneeuwwitje kuste hem nog een keer zachtjes en verdween tussen de bomen, zijn zaad al herinnering tussen haar benen. Thomas veegde wat van haar maagdelijke bloed af op haar achtergebleven slipje om de Koningin te bewijzen dat hij haar had gedood.

—

Sneeuwwitje liep tot haar voeten zeer deden en de zon begon te zakken. Net toen de wanhoop haar begon te overvallen, vond ze het: een klein huisje, verscholen in een open plek, waarvan de deur nauwelijks tot haar schouder reikte. Binnen was alles miniatuur. Zeven kleine stoeltjes. Zeven kleine kommetjes. Zeven kleine bedjes.

Ze liet zich neerploffen op het bedje dat er het zachtst uitzag en viel in een uitgeputte slaap.

—

Stemmen maakten haar wakker. Laag en ruw.

"Kijk naar haar."

"Heb je ooit zoiets moois gezien?"

"Haar huid, haar haar, haar—"

Ze opende haar ogen en zag zeven kleine mannen in een halve cirkel rond het bed staan. Zeven broeken spanden zich met dezelfde urgentie.

Ze keken elkaar zwijgend aan. Toen, één voor één, werden de broekjes opengetrokken. Zeven penissen, bevrijd uit hun omhulsel, werden met wisselende mate van enthousiasme gestreeld.

Sneeuwwitjes adem stokte. Niet van angst.

"Wie zijn jullie?" fluisterde ze.

De meest brutale stapte naar voren. "Ik ben Geiltje. Dit zijn mijn broers: Spuitgast, Stamper, Zaadje, Sperma, Knots en Beuker." Hij wees naar elk van hen, en Sneeuwwitjes blik volgde, terwijl ze de verschillen tussen hen in zich opnam. Spuitgast lekte al rijkelijk uit zijn punt. Beuker was het dikst, een stomp instrument van een pik die haar dijen tegen elkaar drukte.

"We vinden je prachtig," vervolgde Geiltje. "Wil je blijven?"

Sneeuwwitje kwam langzaam overeind, haar jurk gleed van haar schouder. In al haar naaktheid stond ze voor hen, haar tepeltjes al hard van verwachting. 'Mijn stiefmoeder heeft vandaag geprobeerd me te laten vermoorden. Ik heb nergens anders heen te gaan.'

'Je kunt hier wonen,' zei Spuitgast, terwijl hij nog steeds lui met zijn hand over zichzelf wreef. 'Gratis. Maar er is één voorwaarde.'

'Welke voorwaarde?'

'Je moet ons neuken,' gromde Beuker. 'Ons allemaal.'

Sneeuwwitjes hart bonkte in haar keel. Haar dijen waren al nat. 'Alle zeven? Maar dat is onmogelijk. Hoe dan?'

'Je kunt er drie tegelijk nemen,' zei Geiltje, terwijl Sneeuwwitje op het bed klom en alvast ging liggen. 'Je hebt toch drie gaten? En twee handen, trouwens.' Zijn penis wiebelde bij elke beweging, nogal groot in vergelijking met zijn kleine gestalte. Spuitgast en Beuker volgden.

'Heb je dit ooit eerder gedaan?' vroeg Beuker, terwijl hij zich tussen haar dijen positioneerde en haar roze kutje bewonderde, er langzaam met zijn duim over strelend.

'In het bos,' gaf ze toe. 'Vandaag. Voor de eerste keer.'

Beukers grijns was woest. 'Dan zorgen we ervoor dat je je tweede keer nooit vergeet.'

Ze had nauwelijks tijd om naar adem te happen voordat hij in haar doordrong.

Beukers stompe pik drong diep naar binnen en Sneeuwwitjes hijg veranderde in een jammerend gekreun. De omvang van zijn piemel – zo dik dat ze haar hartslag in haar keel voelde – deed haar benen tegen zijn kleine heupen samentrekken. Hij grijnsde, een flits van tanden, en trok zich terug om er vervolgens weer in te rammen, waarbij hij zijn brede eikel tegen een geheime plek wreef waardoor haar zicht wazig werd.

'Strakker dan een pas besneden penis,' gromde hij en zette een meedogenloos ritme in.

Geiltje wachtte niet. Hij klom op het bed, zijn knieën om haar schouders, en leidde zijn compacte penis naar haar lippen. 'Open je mond, mooi meisje. Je hebt het beloofd.'

Haar tong raakte de zijdezachte eikel voordat ze erover na kon denken. Geiltje drong naar binnen, de geur van zout en bosgrond vulde haar neus. Ze trok haar wangen in en hij kreunde, zijn vingers verstrengeld in haar donkere haar. Langzaam begon hij zijn heupen te bewegen, haar mondje neukend alsof het ook een sappig kutje was. Sneeuwwitje kreunde van genot terwijl zijn eikel langs haar lippen heen en weer gleed.

Spuitergast, die al een glad spoor langs zijn penis liet lopen, knielde naast haar hand. Zonder een woord te zeggen, wikkelde hij haar vingers om hem heen. Haar handpalm werd meteen nat, het voorvocht bedekte haar knokkels terwijl ze kneep. Hij kreunde en stootte in haar greep als een uitgehongerd dier.

Beukers tempo verslapte niet. Elke stoot duwde haar omhoog, waardoor Geiltje dieper in zijn keel terechtkwam. Ze kokhalsde even, ontspande zich toen en leerde ademen om zijn pik heen. Speeksel liep langs haar kin. Het bedframe kraakte. Spuitgasts lekkende penis liet glimmende draden achter op haar pols.

"Ik ga deze zoete kut vullen," gromde Beuker. De natte geluiden van hun samensmelting werden obsceen. Sneeuwwitjes vagina trok zich samen om hem heen, haar eerste orgasme golfde in plotselinge, hijgende bewegingen door haar heen. Ze kreunde tegen Geiltje aan, en de trillingen brachten hem tot een orgasme. Heet zaad overspoelde haar mond. Ze slikte, stikte een beetje, en hij trok zich terug met een tevreden zucht, een parelmoerachtige druppel nog op haar lip.

Beuker stootte nog drie keer hard in en bleef daar, tot aan de wortel, zijn dikke pik pulserend terwijl hij zich leegde. Hitte borrelde diep in haar op. Ze voelde elke straal, elke trilling van zijn stompe eikel. Spuitgast, die het niet langer kon uithouden, schreeuwde het uit en rukte zich tegen haar buik, waardoor haar huid werd bedekt met warme stralen.

Voordat ze op adem kon komen, kwam de volgende golf.

Stamper draaide haar op haar buik en tilde haar heupen hoog op. Zijn pik – gebouwd als een stampstok – ramde van achteren in haar. Elke stoot landde met een scherpe klap, de kracht van zijn mijnwerkersbenen drong diep in haar al natte kut. "Neem het. Elke fucking centimeter." Ze begroef haar gezicht in het matras en schreeuwde in de zachte stof.

Zaadje, verlegen maar onvermoeibaar, verving Geiltje bij haar mond. Zijn kleinere pik, dik van het zaad, duwde tegen haar lippen. Ze zoog hem naar binnen met een gretigheid die hen beiden verraste. Hij kreunde terwijl ze zijn lengte bewerkte, zijn jeugdige gezicht vertrokken van genot. Binnen enkele ogenblikken kwam hij klaar, de lading zo overvloedig dat het uit haar mondhoeken ontsnapte en op de lakens druppelde.

Sperma volgde, zijn melkwitte pik liet slakkensporen achter op haar dij, alleen al door de nabijheid van dit mooie onschuldige meisje. Hij drong haar kut binnen nadat Stamper zich had teruggetrokken, en het gevoel was een kliederboel van gladheid – voorvocht vermengd met Beukers zaad, een schuimende ring vormde zich bij haar ingang. 'Wat een rommelig dingetje,' fluisterde hij gefascineerd, terwijl hij zich terugtrok en toekeek hoe het witte mengsel langs haar been liep. Hij voegde na een paar minuten in haar stoten zijn eigen melkachtige afscheiding toe aan de plas onder hen.

Toen schoof Knots naar voren. Zijn pik zag er normaal uit totdat de basis begon op te zwellen. Hij drong in haar, en terwijl hij zich in haar boorde, drukte de knoop tegen haar uitgerekte schaamlippen. 'Ik ga je helemaal vastklemmen,' sistte hij. Nog één stoot en de bolvormige knoop schoot naar binnen, waardoor ze aan elkaar vastzaten. Sneeuwwitje schreeuwde – niet van pijn, maar van de onmogelijke volheid, het gevoel volledig bezeten te zijn. Knots wreef tegen haar aan, de knoop schuurde bij elke kleine beweging langs haar binnenwanden. Ze kwam opnieuw klaar, zo hard samentrekkend rond de zwelling dat Knots brulde en haar overspoelde, de warmte gevangen door de afsluiting.

Tegen de tijd dat hij in haar leegliep en loskwam, lag Sneeuwwitje in een plas gemengd zaad, haar kut lekte een gestage stroom wit vocht. Haar gezicht zat onder de slierten zaad, haar handen waren kleverig. Ze glimlachte, verdwaasd. "Meer," fluisterde ze. "Alsjeblieft."

De dwergen wisselden grijnsjes uit. Hun eigen kleine sletje. Beuker stapte als eerste weer naar voren, hij was nog niet klaar. Hij greep haar heupen en draaide haar op haar buik, waarna hij haar op haar knieën trok. "We hebben dit mooie gaatje nog niet geprobeerd," gromde hij, en ze voelde de stompe punt van zijn pik tegen haar strakste ingang drukken. “Net zo mooi roze als je kutje en klaar om ons te ontvangen.” Sneeuwwitje hapte naar adem, een rilling van angst en opwinding ging door haar heen. "Ik heb nog nooit—" "Je zult het wel aankunnen," zei hij, maar zijn stem klonk bijna teder. Hij bevochtigde haar anus met het zaad van de anderen dat nog uit haar kutje lekte. Toen duwde hij, en ze schreeuwde het uit toen de weerstand verdween en de dikke schacht centimeter voor centimeter haar kont in gleed. Intussen was Knots al onder haar gekropen, zijn nog steeds gezwollen penis duwde tegen haar druipende kutje. Dubbele penetratie. De gedachte alleen al maakte haar duizelig. 'Klaar, kleine sletje van ons?' vroeg Knots, en voordat ze kon antwoorden, drong hij haar vagina binnen, terwijl Beuker tegelijkertijd diep in haar kont doordrong. Ze schreeuwde, een rauw, dierlijk geluid. De volheid was onbeschrijfelijk – twee penissen die beide openingen oprekten, de dunne wand ertussen pulserend bij elke hartslag. Ze vonden een ritme, Beuker beukte in haar kont terwijl Knots in haar kut stootte, hun penissen gleden langs elkaar door het slijmvlies. Sneeuwwitjes geest was leeg, het genot zo intens dat het bijna pijn was. Ze kwam opnieuw klaar met een gebroken kreet, haar lichaam schokte om hen heen, en voelde hen beiden klaarkomen – heet zaad overspoelde tegelijkertijd haar kut en kont, vulde haar zo volledig dat het uit beide openingen lekte toen ze zich terugtrokken. Ze zakte in elkaar, hijgend, een warboel van sperma en zweet.

En zo vervaagden de dagen tot een droom van piemels en dienstbaarheid. Bij het ochtendlicht werd Sneeuwwitje hun perfecte kleine huishoudster – ze veegde de stenen vloeren, schrobde de borden, roerde stoofpot in de ijzeren pot. Ze neuriede zachtjes terwijl ze werkte, haar lichaam nog steeds heerlijk pijnlijk van de nacht ervoor. Ze leerde van de klusjes te houden, van de manier waarop haar spieren zich spanden terwijl ze groenten sneed, de warmte van de haard op haar blote dijen. Maar toen de schemering het bos in amberkleur hulde en de zeven dwergen terugkeerden, hun broeken al opgetrokken, wierp ze haar schort af als een vel. Ze was van hen.

Tegen de derde nacht smeekte ze om meer. "Ik kan jullie bijna allemaal tegelijk aan," fluisterde ze, en ze grijnsden. Vijf van hen omringden haar op het bed. Beuker nam weer haar kont, Stamper haar kut, beiden stootten in perfecte tegengestelde richting. Geiltje knielde naast haar hoofd, zijn pik gleed tussen haar lippen. Ze sloeg haar handen om Spuitgast en Knots, een in elke vuist, en streelde ze ritmisch. Haar wereld kromp tot de geur van hun zweet, de smaak van voorvocht, de rek van twee penissen die beide openingen van haar opeisten en de ene die in haar keel stootte terwijl ze moedig twee andere harde piemels aftrok. Ze kwam klaar terwijl ze allemaal in haar of tegen haar aan lagen, de symfonie van kreunen en natte klappen vulde het kleine huisje. Toen ze klaar waren, was haar buik warm van het zaad, haar haar verward, haar dijen glad. De geur van sperma kleefde sindsdien aan haar huid als parfum – zelfs na het schrobben bij de put bleef die in haar poriën hangen. Ze hield ervan. Ze snoof aan haar eigen pols voordat ze in slaap viel, glimlachend, en verlangde al naar de dageraad die haar klusjes zou brengen en de schemering die haar mannen weer zou brengen.

"Weer," fluisterde ze tegen de nacht. En de dwergen, altijd gretig, gehoorzaamden.

—

In het paleis stond de koningin weer naakt voor de spiegel, haar kut glinsterend van de wanhopige oliën die ze er de hele middag in had gewreven. Drie bedienden waren geroepen, gebruikt en afgedankt. Toch klonk de stem van de spiegel koud toen ze de vraag stelde.

"Sneeuwwitjes kut is sappiger dan ooit, mijn koningin. Tot de rand gevuld met het zaad van zeven, glinstert ze als een parel gebaad in room. De jouwe is er een droge huls bij."

De gil verbrijzelde een vaas. Ze haalde haar nagels langs het glas van de spiegel en stopte toen. Een koude woede overviel haar. Ze kleedde zich als een oude marktvrouw, met een mand aan haar arm en daarin een kam gedrenkt in een slapende dood. Als zij niet de sappigste kon zijn, dan zou niemand dat zijn.

Het huisje was stil toen ze het aantrof. Sneeuwwitje deed de deur open, blozend en stralend, een verdwaalde druppel sperma nog steeds parelend op haar dij. De koningin, vermomd in vodden, snoof de geur van sex op, zag hoe haar borsten waren gegroeid en haar tepels hard waren door de dunne stof aan. Een steek van jaloezie ging door haar heen. Toen vertelde ze haar verhaal over een mooie kam voor mooi haar. Het meisje boog haar hoofd en de koningin haalde de tanden van de kam over haar hoofdhuid. Eén ademhaling. Twee. Sneeuwwitje zakte in elkaar als een pop die door een verveeld kind is laten vallen.

De koningin verdween lachend tussen de bomen. Ze rende naar het paleis en ging voor de spiegel staan. Die antwoordde dat zij de sappigste kut van allemaal had. Ze lachte en beval alle bedienden naar haar kamer te komen en liet hen haar een voor een neuken tot ze ze allemaal had gehad.

—

Die avond keerden de dwergen terug en vonden haar levenloos op de grond. Geen pols. Geen adem. Geiltje huilde openlijk. Beuker sloeg tegen de muur. Drie dagen lang waakten ze, en toen er geen verandering kwam, maakten ze een kist van kristal, zo helder dat handen erdoor leken te kunnen. Ze legden haar erin, gekleed in witte, doorzichtige gewaden, haar lippen nog roze, haar borsten als rijpe appeltjes, haar kutje nog vaag glinsterend van hun inspanningen van eerdere nachten. Ze plaatsten de kist op de open plek in het bos en stonden eromheen te rouwen.

Plotseling klonk er een jachthoorn. Een prins op een zwart paard kwam uit het bos tevoorschijn. Hij zag de kist, steeg af en verstijfde. 'Bij alle goden,' fluisterde hij. 'Zij is het mooiste schepsel dat ik ooit heb gezien.' Zijn ogen namen haar gretig op en bleven hangen op haar roze kutje, nog mooi als altijd.

'Ze is dood,' zei Knots met een zware stem. De prins keek verslagen. Even wisten ze niet wat te doen.

'Dan verdient ze een eerbetoon.' De stem van de prins was gedempt en eerbiedig. Hij streek met zijn ogen langs het glas boven haar lichaam. Zijn blik viel opnieuw op haar kutje, bleef dit keer hangen op haar borsten. Zijn mond werd vochtig, zijn pik zwol op. 'Laten we haar eren met het enige geschenk dat alle mannen dragen. Bedek haar schoonheid met ons zaad, voor de laatste keer. Een laatste daad van aanbidding.'

De dwergen keken elkaar aan. Geiltje knikte langzaam.

Een voor een maakten ze hun broek los. De prins tilde het deksel op. Hij ontkleedde haar voorzichtig, haar borsten blootleggend, haar zachte buik, die roze kut die een koningin tot moord had gedreven. Teder streelde hij haar kutje, liet zijn vingers nog een keer door de lipjes gaan. De aanblik deed de pikken in de open plek stijf worden.

Ze stonden in een open kring, acht piemels gericht op de schat in de glazen kist. Geiltje streelde zichzelf met het zelfvertrouwen dat hij in haar mond had getoond. Spuitgast lekte vanaf het begin, voorvocht druppelde op haar voet. Beukers dikke pik klopte in zijn greep. Stamper gebruikte zijn sterke benen om zich schrap te zetten en pompte woest. Zaadjes kleine piemel trilde, een gretige parel vormde zich. Sperma's melkachtige lengte liet een constante glans achter op zijn vingers. Knots' knoop zwol op, hoewel hij er alleen boven streelde.

De prins positioneerde zich bij haar hoofd, zijn pik – lang, elegant, een koninklijke schacht als er ooit een was – ter hoogte van haar slappe lippen.

"Nu," beval hij.

De open plek vulde zich met gegrom en het natte, gladde geluid van huid tegen huid. Ogen focusten op hun favoriete plekjes van haar lichaam waar ze eerder hun zaad hadden gepompt. Spuitgast kwam als eerste, een stroom dun zaad over haar buik. Zaadje volgde, een dikke lading bedekte haar schaamheuvel. Geiltjes zaad spatte over haar borsten en verzamelde zich in haar keel. Beukers stompe penis barstte los en beschilderde haar dijen en kut met een overvloed aan wit. Stampers zaad liep als een streep van navel tot ribben. Sperma's melkachtige zaad druppelde als room over haar gezicht en haar. Knobbels spooten zwakjes, maar droegen toch bij aan de glinsterende laag.

De prins keek toe en streelde, tot het juiste moment aanbrak. Toen drukte hij de punt van zijn piemel langs Sneeuwwitjes licht geopende lippen, in de stilte van haar mond. Hij pompte een paar keer in haar mond, kreunde, schokte een keer en spoot zijn sperma rechtstreeks in haar keel. Dik, koninklijk zaad vulde haar.

Op het moment dat het zaad de achterkant van haar tong raakte, schokte Sneeuwwitjes lichaam. Haar ogen vlogen open. De penis van de prins zat nog steeds in haar mond, en stootte nog steeds het laatste restje van zijn zaad uit. Ze kokhalsde, maar toen namen instinct en honger het over. Haar lippen sloten zich om hem heen en ze zoog de pik van de prins opnieuw naar binnen. Haar tong vond zijn eikel. Ze liet hem niet los.

Een verschrikte kreet van de dwergen. De prins staarde naar beneden, ongeloof en vervolgens rauwe lust vertrokken in zijn gelaatstrekken. Sneeuwwitje, doordrenkt van het collectieve eerbetoon, likte met haar tong langs de onderkant van zijn schacht en bracht hem weer tot een erectie met een vaardigheid die ze de afgelopen dagen had geperfectioneerd. Hij kreunde, zijn handen balden zich in haar met sperma doordrenkte haar.

Ze liet hem los met een natte plop, sperma liep langs haar kin. "Meer," fluisterde ze hees, hetzelfde woord dat ze tegen de dwergen had gezegd. "Neuk me. Nu. Ik wil je lul voelen. Ik heb hem nodig."

Ze trok hem mee de kist in, de glazen wanden dwongen hen dicht tegen elkaar. Haar benen sloegen om zijn middel, haar natte kut leidde hem naar binnen. Hij gleed er gemakkelijk in – ze zat nog vol met het zaad van de dwergen, het gaf hem het gevoel van vloeibaar fluweel. Ze schreeuwde het uit toen hij helemaal naar binnen ging, haar nagels krabden over zijn rug.

Hij neukte haar met koninklijke urgentie, snel en diep, terwijl de kist onder hen heen en weer schommelde. De dwergen keken toe en streelden zichzelf lui. Sneeuwwitje kwam al snel klaar met een gil die de vogels verjoeg, haar kut zoog hem leeg tot hij zijn zaad in de reeds aanwezige plas in haar stortte. Ze lag hijgend, overgoten met hun toewijding, de smaak van prins en dwerg vermengde zich op haar tong.

Daarna tilde hij haar uit de glazen kist en wikkelde haar in zijn mantel. "Je gaat met me mee. Naar een paleis waar je kut elke nacht aanbeden zal worden, en waar ik elke ochtend aan een spiegel zal vragen wie de sappigste kut van het land heeft – en het antwoord zal altijd de jouwe zijn."

Sneeuwwitje glimlachte. En ze leefde, moet gezegd worden, nog lang en gelukkig – hoewel ze er een punt van maakte om eens per maand terug te keren naar het huisje, omdat een meisje soms door alle zeven pikken tegelijk gevuld moest worden.