Nadat Linda het bureau had verlaten, bleef Sabrina nog minutenlang nadenken. Het is toch wel wat, bedacht ze bij zichzelf, zo jong, zo mooi, zo intelligent en al op zo'n jonge leeftijd de liefde van je leven ontmoeten en haast onmiddellijk verliezen... Ze had zich perfect in Linda's belevingswereld kunnen inleven en ze ze beloofde zichzelf dat ze al het mogelijke en onmogelijke zou doen om voor dat meisje een perfecte match te vinden.

Ze trok enkele mappen uit het rek naast haar stoel. 'Niet meer dan drie cliënten die enigszins in aanmerking komen'' dacht ze, 'en slechts één daarvan is waarschijnlijk in staat om een langdurige relatie aan te gaan en daar elke week 500 euro voor over heeft.'

Diezelfde avond plaatste ze nog een kleine advertentie op haar speciale website op het darkweb: 'Ons relatiebureau zoekt een welstellende, gezonde, fitte, intelligente en zachtmoedige heer, 60-70 jaar oud en liefst zelf grootvader van tieners, om wekelijks een vrije namiddag te besteden aan een uitzonderlijk verstandige studente, knap voorkomen, met zowel nood aan intimiteit als aan goede gesprekken met een opa-figuur die haar kan vertroetelen en verzorgen zoals het bij haar leeftijd en haar levensstijl past. Onnodig deze advertentie te beantwoorden indien u niet beantwoordt aan de gestelde eisen.'

Sabrina had niet verwacht dat hier duizend reacties zouden op komen, gezien de aard van de advertentie. Toch waren er in totaal 58 toen ze de volgende ochtend haar mailbox opende. In een oogopslag zag ze dat de meeste reacties onmiddellijk de vuilnisbak in konden. Halverwege de reeks zag ze een bekende naam: Simon D. de gepensioneerde bankier die ze reeds voor ogen had.

'Mevrouw Sabrina,
het verwondert mij dat u een advertentie plaatst voor een eventuele relatie waarvoor ik mij reeds zes maanden geleden als lid bij uw bureau heb aangesloten. Als ik mij niet vergis, beantwoord ikzelf aan alle eisen en is de studente waarvan sprake ongeveer precies het profiel dat ik heb beschreven. Het is mij niet om het lidgeld van 200 euro per maand te doen, maar toch zou ik het op prijs stellen indien u mij persoonlijk zou contacteren van zodra er een geschikte kandidate opduikt. Ik hoop dat u dit begrijpt en dat u mij ten minste uitnodigt voor een gesprek om te zien of een match hier mogelijk is. U weet dat ik altijd tijd kan vrijmaken en dat geld voor mij geen enkel probleem is.
Met beleefde groeten,
Simon D.'

'Laat ik dit heerschap vanmiddag maar opbellen,' denkt Sabrina, 'hij is een van de weinigen die een telefoonnummer heeft opgegeven. Ook dat schept vertrouwen. Mocht ik in een opperwezen geloven, dan zou ik nu bidden dat hij deze twee hunkerende mensen bij elkaar helpt brengen...'

Simon nam na enkele tonen van zijn smartphone op en klonk verheugd om Sabrina's stem te horen. 'Luister, Simon, ik vermoed inderdaad dat het meisje waar ik het in de advertentie over had, een mogelijke match kan zijn voor jou. Het profiel dat je gevraagd heb is natuurlijk niet gemakkelijk te vinden, dat begrijpt u wel. Dat je zo snel reageert, stelt me eigenlijk gerust. Je bent er nog en je bent nog steeds geïnteresseerd. Het meisje in kwestie is een zeldzaam juweeltje. Ik kan haar echt alleen aan de allerbeste cliënt koppelen. Ze is naast alle kwaliteiten die ik opsomde in de advertentie ook zeer kieskeurig. Het zou bijna een mirakel heten, indien jullie beiden een echte match zouden zijn. Maar wonderen gebeuren af en toe... dus laten we het ten minste proberen. Kan ik je morgen rond een uur of tien ontvangen op mijn bureau, gezellig met een kop koffie?'

'In orde, mevrouw Sabrina, dank u wel. Ik zal er zijn. Is de juffrouw er dan ook?'

'Nee, dat is voor een volgend stadium in deze zaak, Simon. Ik kan je nu alleen een foto van haar gezicht laten zien en je haar stats geven, en ook de omschrijving van wie, wat en waarom ze iemand zoekt.'

De volgende dag is Simon precies op tijd voor de afspraak. Net in het pak, maar wel eigentijds, zonder das zelfs. Sabrina denkt bij zichzelf: 'Als er nu een persoon is die bij mij de figuur van een leuke opa oproept, dan wel deze man.' Ze schenkt hem een kopje koffie in en neemt Linda's map ter hand. Ze schuift het voorste blad over de tafel. Nauwkeurig let ze op de reactie van SImon wanneer hij de foto van Linda's aangezicht bekijkt. Sabrina heeft met de jaren een ongelooflijke dosis mensenkennis opgedaan. Wanneer een cliënt voor het eerst een foto ziet van een mogelijke match, is alles aan zijn gezicht en houding van belang om in overweging te nemen.

Sabrina ziet een fijn lachje om de lippen van Simon verschijnen. Meer niet. Geen wulpse blik, geen plotselinge verandering van houding in zijn stoel. Hij blijft zijn vinger om het oor van zijn kopje koffie houden. Wel een halve minuut lang bestudeert hij Linda's foto, dan kijkt hij met een vertederde blik naar Sabrina. 'Dit is echt pure klasse, mevrouw. Maar zeg me eens, wat is de precieze leeftijd van dit meisje? Is de foto recent of van enkele jaren terug? Ze lijkt me veel te jong...'

'Ze wordt eind oktober 18, Simon. Door omstandigheden heeft ze ooit een jaar overgedaan, in het lager onderwijs, waarschijnlijk omdat ze hoogbegaafd was en niemand dat heeft gemerkt. Zelfs haar hoogbegaafde ouders niet. Die zijn eigenlijk alleen met zichzelf begaan. Zolang hun dochter goed studeert in het middelbaar, en dan vooral voor de exacte vakken, bekommeren ze zich weinig om haar. Ze had een innige, nu ja, intieme band met haar opa. Sinds haar zestiende ook daadwerkelijk seksueel. Maar die arme man is begin mei helaas plotseling overleden aan een herseninfarct. Wat deze fantastische meid zoekt, is noch min noch meer een plaatsvervanger voor die opa. Geen gemakkelijke opgave. Maar iets zegt me dat ik jullie ten minste met elkaar kennis moet laten maken. Op neutraal gebied, uiteraard. Ik ben ervan overtuigd dat je je tijd moet nemen voor haar, zodat ze je langzaamaan leert kennen en vertrouwen. Hier zijn haar stats en haar wensen.'

Aandachtig leest Simon de info over Linda, die op dit papier nog 'Blondie' heet: 17 jaar en 9 maanden. Maar hij kijkt naar de datum waarop ze dit heeft geschreven en ziet dat dat een maand geleden is. Sabrina waardeert zijn opmerkzaamheid, maar zegt niets. 155 centimeter, A cup 80. Blond, kort haar (jongenscoupe), bleke teint, roze wangen, blauwe ogen... Simons ogen dwalen verder naar wat het meisje als ideaal voor ogen heeft voor een match. Hij kan haast niet geloven hoe zeer dat overeenkomt met wat hij zelf wil.

'Dit is te mooi om waar te zijn,' zegt hij terwijl hij de bladen teruggeeft aan Sabrina, 'bestaat dat meisje echt of wil je me aan het lijntje houden, of, erger nog, de spot met mij drijven?'

'Totaal niet, beste man,' antwoordt Sabrina met een stem vol empathie, 'dit meisje bestaat en hunkert naar een opa, niet echt een daddy op leeftijd, maar iemand waarmee ze zowel diepzinnige gesprekken kan voeren als waarmee ze intiem kan zijn. Ik moet er wel bij vertellen dat haar opa een ongelooflijk lieve en zorgzame minnaar was voor haar. Hij heeft haar aan een spiraaltje geholpen, waarna hij tien weken lang met een condoom heeft gevrijd, voor alle zekerheid. Ze hebben uitsluitend in het bed op de logeerkamer van de grootouders gevrijd en nooit anders dan in missionarishouding of met hoogstens een kleine variatie daarop. Ze heeft dus nog maar weinig ervaring. Ze heeft nog nooit met iemand anders seks gehad. Jongens van haar eigen leeftijd of mannen tout court interesseren haar niet. Ze zegt dat het verlies van haar opa voor haar hetzelfde is als een stuk van haar binnenste dat er uitgerukt is.'

'Ik zou haar heel graag ontmoeten,' zegt Simon kalm, 'ik zie het als een buitenkans om een aantal namiddagen gewoon met haar te praten over van alles, maar gaandeweg ook over intimiteit, natuurlijk. Want ik mis nu al jaren het diepe genot van goede seks, dat heb ik u destijds al verteld.'

'Alles op zijn tijd, Simon,' antwoordt Sabrina, 'ik zal vandaag het meisje nog contacteren en vragen wanneer ze een afspraak met jou kan maken en waar ze die wil laten doorgaan. Je beseft toch dat je in deze fase het initiatief aan haar moet laten om haar op haar gemak te stellen?'

'Uiteraard, mevrouw, vergeet alstublieft niet dat ik een heer ben. Ik zal haar met evenveel eerbied en interesse behandelen als mijn eigen kleindochter die dezelfde leeftijd heeft.'

'Als ik je iets heel persoonlijks vragen mag,' gaat Sabrina verder, 'heb je ooit enige drang gevoeld om intiem te zijn met een van je kleindochters?'

'Ik begrijp waar u heen wilt, mevrouw, maar mijn antwoord op die vraag is negatief. Ik houd van mijn vier kleindochters en het zijn prachtige meisjes, maar nooit is in mij een gedachte opgekomen om hen aan te raken op een manier die niet gepast is. Daar mag u van overtuigd zijn. Ik zoek ook geen ersatz-kleindochter, hé. Toevallig zoekt dit meisje een opa-figuur en die wil ik wel zijn, maar in de eerste plaats toch eerder een geliefde en een minnaar. Daar moet ze wel van op de hoogte zijn. Dat moet u haar absoluut vertellen.'

'Dat heb ik al gedaan. Ze is zeer verstandig voor haar leeftijd, alleen haar lichaamsbouw verraadt dat ze pas 18 is. Wat zij zoekt is een figuur ZOALS haar opa. Iemand waar ze kan mee praten en waar ze elke week kan mee vrijen. Daar is ze duidelijk in.'

--- --- ---

Linda heeft zich opgemaakt voor haar eerste ontmoeting met de onbekende man. Sabrina heeft haar over het gesprek met hem verteld en dat heeft Linda gerustgesteld. Met een open mind vertrekt ze met de bus naar de plaats van afspraak. Ze heeft gekozen voor het park bij een abdij, waar er bijna nooit mensen komen. De bus stopt vlak bij de ingang naar het park. Ze kon er ook naartoe fietsen, maar dan zou ze bezweet zijn en ze wil zich op haar best tonen aan de man die misschien haar opa wil zijn. Ze draagt een fleurig zomerjurkje dat tot net boven de knie komt. Van haar borsten is nauwelijks iets te zien. Maar een kenner zal de lichte welving onder het bovenstuk van de jurk zeker opmerken. Daar zit ze absoluut niet mee. Dapper stapt ze het park in. Ze heeft laten weten dat ze ergens achteraan wil zitten, niet ver van de vijver, maar met enige beschutting van de bomen. Al van ver ziet ze de man op een bank zitten: grijs, rechte rug, sportieve polo en even sportieve broek en wandelschoenen. Een beeld van een man, dat ziet ze al van op afstand. Wanneer ze dichterbij komt, staat hij op en steekt zijn hand uit. Grote, warme, zachte handen heeft hij. Hij lijkt helemaal niet op haar opa, maar zou echt wel een opa van haar kunnen zijn. Zijn grijsblauwe ogen lachen haar vriendelijk toe. Zijn vlezige lippen krullen zich in een verwelkomende glimlach. Hij wijst op de plek naast hem op de bank. Ze raken onmiddellijk in gesprek, alsof ze elkaar al jaren kennen.

'Natuurkunde en biologie hebben me altijd geïnteresseerd,' zegt Simon op een bepaald ogenblik, 'en bij biologie komt natuurlijk ook de kennis van het menselijk lichaam. Mag ik je zeggen dat je een bijzonder mooit exemplaar van de mensheid vertegenwoordigt?'

Linda moet daar niet om lachen, zoals veel van haar leeftijdgenoten zouden doen. Ze wuift het compliment ook niet weg. Ze weet dat ze aantrekkelijk is, niet de allermooiste van de meisjes die ze kent, maar over haar uiterlijk heeft ze geen complexen. 'Jij bent ook heel geslaagd, hoor,' antwoordt ze en nu krullen haar lippen in een lachje dat Simon met een spontane lach beantwoordt. Dan wordt hij ernstig en vraagt: 'Dus uiterlijk val ik wel mee voor jou?'

'Ik wil iemand die ongeveer net als mijn overleden opa is, Simon. Die opa krijg ik nooit terug en wie ik ook zal vinden, hij zal altijd anders zijn, anders leven en anders reageren dan mijn opa. Daar gaat het ook niet over. Ik was zo aan mijn opa gehecht omdat hij wijs was, verstandig, lief, warm en zorgzaam, ook en vooral wanneer we vrijden. Ik geloof echt dat er nog mensen bestaan die in de buurt komen van wie mijn opa was, ook al zien ze er heel anders uit en hebben ze een andere levensstijl. Dat maakt mij niet uit. Het komt er bij mij op aan dat ik mijzelf kan zijn en dat de ander ook zichzelf kan zijn wanneer webij elkaar zijn om te praten en om te vrijen. Want ik mis beide, niet het een meer dan het andere. Alle twee even erg. Het is al sinds eind april dat ik geen seks meer heb gehad, behalve af en toe met mezelf, maar daar moet ik nog altijd veel moeite voor doen. Ik heb nooit dikwijls gemasturbeerd. Met elke week een mooie vrijpartij kwam ik perfect toe.'

'Hoe erg ben je eraan toe, op een schaal van 1 tot 10?' vraagt Simon.

'Dichter bij 10 dan bij 9,' antwoordt Linda zonder er bij na te denken, 'als het nu zou kunnen, zou ik niet twijfelen. Maar ik moet over een uur wel de bus nemen. Het mag voor mij ook nog een week langer duren.'

'Maar dan wil je het echt? Ben ze daar heel zeker van? En met mij?'

'Wanneer ik alles op een rijtje gezet heb in mijn hoofd, twijfel ik nooit,' antwoordt Linda ernstig, 'dus ja, ik wil het echt, heel zeker. En met jou. Ook al bestaat de kans dat het de eerste keer wat onwennig is, of ongemakkelijk. De eerste keren met opa was het ook nog... nu ja... aftasten... Ik weet dat dat erbij hoort. Daar zit ik niet mee. Maar ik wil niet iemand voor een keer, of voor enkele keren, of voor een half jaar, Simon. Ik wil dat je weet dat ik heel trouw ben en iemand zoek die dat ook is, een echte vaste relatie... Iedere woensdagnamiddag bijvoorbeeld, daar kom ik mee toe. In de schoolvakanties misschien niet.. dan weet ik niet hoe ik dat thuis moet uitleggen. Maar volgend jaar ga ik hier naar de univ, op kot. Dat is een mooi vooruitzicht, voor mij althans... Als dat voor jou ook zo is, en je weet van jezelf dat je me nooit zult bedriegen met een ander, dat ik echt thuis kan komen bij jou en dat je de liefde met mij bedrijft als een echte minnaar, dan...'

Simon legt zijn wijsvinger op Linda's lippen: 'Ik denk er net zo over als jij, Linda. Ik heb al drie jaar niet meer gevrijd en soms vraag ik me af of ik nog weet hoe het moet. Door mijn leeftijd zal ik wel meer ervaring hebben dan jij en ja, ik heb met verschillende vrouwen gevrijd tijdens mijn leven. Maar ook ik heb ooit een groot verlies geleden. Mijn eerste liefde is op haar 22 verongelukt. Nooit heb ik daarna nog iemand gevonden die even spontaan was als zij. En die spontaniteit herken ik in jou. Daarom kan ik nu eigenlijk al zeggen dat, als het van mij afhangt, een relatie met jou het beste is dat ik zou kunnen beleven. En trouw zweren is geen probleem van zodra we elkaar nog iets beter leren kennen. Intellectueel passen we bij elkaar als een paar handschoenen. Als dat lichamelijk ook zo is, dan teken ik graag met mijn bloed.'

Linda lacht hartelijk bij die laatste opmerking. 'Ik denk dat ik nu zelf bloed,' zegt ze, 'ik wist dat het voor binnenkort was, maar het zal door de emoties komen. Kunnen we in de cafetaria van de abdij iets gaan drinken? Dan kan ik me tegelijk verschonen.'

Samen stappen ze al pratend naar de cafetaria, zo'n 200 meter verder. En nadat Linda terug is uit het damestoilet, zitten ze buiten onder een parasol nog honderd uit met elkaar te babbelen, tot het tijd is voor de autobus.

'Tot volgende woensdag,' zegt Linda, 'zelfde tijd, maar niet hier. Als jij er niets tegen hebt, liever bij jou thuis. Zou dat kunnen?'

Simon haalt zijn portefeuille tevoorschijn en trekt er een visitekaartje uit: 'Met alle plezier, Linda. Er is een bushalte vlak voor mijn huis. Tot dan.'

'Tot dan,' lacht Linda en ze geeft Simon een vluchtige zoen op zijn lippen voor ze de bus opstapt.