Op de fiets vanuit Bessum

Ze had die ochtend vroeg de fiets van haar hartsvriendin geleend omdat de busdienst van Bessum nogal onbetrouwbaar was. Op deze manier was ze ten minste onafhankelijk van haar ouders. Bovendien kon ze na haar dienst snel terug naar de stacaravan – terug naar hém en naar Melissa.

Toch prikte er een klein schuldgevoel in haar borst. Gisteren al had ze haar moeder beloofd thuis te helpen met klusjes en te blijven slapen. Haar eigen thuis was maar zo’n vijf minuten lopen vanaf haar werk. Maar ze had ook gisteren heel andere dingen gedaan.

Ze voelde het ochtendlicht al warm op haar blote benen terwijl een speelse bries onder haar dunne zomerrokje kroop en langs haar dijen streek. De fiets van Melissa was iets zwaarder dan haar eigen, maar stabiel; de banden zoefden ritmisch over het smalle fietspad dat langs de akkers slingerde. Als ze stevig doortrapte, zou ze nog net op tijd zijn bij de personeelsingang van de supermarkt.

Het was nog vroeg. De zon balanceerde net boven de boomtoppen en overal hing die frisse, bijna bedwelmende ochtendgeur: dauw op gras, vochtige aarde en de eerste zoete warmte die uit de grond opsteeg. Rechts van haar golfde het rijpe graan goudgeel in de lichte wind. Hier en daar staken maiskolven brutaal hun pluimen omhoog, als vingers die de hemel uitdaagden. De lucht smaakte naar hooi en belofte. In de verte ronkte een tractor. Anna’s haren waaiden los uit haar haastige staart en plakten in dunne, vochtige slierten in haar nek.

Haar lichaam herinnerde zich gisteren nog veel te goed. Matthias’ onhandige maar gretige mond tussen haar benen, zijn tong die steeds zekerder cirkels trok, de manier waarop Melissa had toegekeken met die brutale, hongerige twinkeling in haar ogen.

Anna’s tepels werden meteen hard en schuurden tegen de dunne stof van haar topje. Een warme, verraderlijke tinteling trok door haar onderbuik, recht naar haar kutje. Niet nu, dacht ze, terwijl ze nog harder trapte. Over een klein halfuur stond ze vier uur lang achter een kassa en daarna nog minstens vier uur vakken te vullen. Dit was niet het moment om nat en onrustig te worden.

Toch kon ze ook de gedachte aan vandaag niet van zich afschudden. Matthias zou met Melissa op stap gaan. Alleen. Anna beet op haar lip en leunde dieper over het stuur. Het was geen pure jaloezie – eerder een raar, klein, scherp beestje dat ergens ook warm aanvoelde. Ze had het gisteren zelf fijn gevonden dat Melissa het voortouw had genomen, dat zij op hem was gaan rijden terwijl zij toekeek. Het had iets veiligs gehad. Iets opwindends ook. Zijzelf wilde het liever rustiger opbouwen… of durfde ze het eigenlijk gewoon nog niet helemaal? Het spiraaltje was een valide argument geweest, hield ze zichzelf voor. Nu had ze die ene stap nog niet hoeven zetten… En ze had er zo zelf ook intens van genoten. Toch trok er iets in haar buik bij de gedachte dat die twee straks samen ergens koffie zouden drinken, zouden praten, misschien zoenen… of meer. Veel meer.

In allegorie van Toon Hermans dacht ze, terwijl ze een bocht nam en het fietspad iets daalde: ‘Wat je vandaag moet doen, moet je doen zoals je morgen denkt dat je het had moeten doen.’ Ze glimlachte ondanks zichzelf. Psychologiestudente zijn had zo zijn nadelen: ze analyseerde alles kapot, ook haar eigen vlinders en haar natte dromen.

Ze voelde zich jong, begerig, een beetje verloren. Wat deed ze eigenlijk? Was ze verliefd op die verlegen jongen met zijn bril en zijn reparatieskills? Of was het gewoon de vakantietijd, de lust, de spanning van twee meiden die iets wilden proberen met hun knappe buurjongen? Ze passeerde nog een keer een kleine akker met mais. En even fantaseerde ze hoe het zou zijn om daar met Matthias tussen te verdwijnen; alleen zijn handen op haar huid, zijn mond die nog onwennig maar steeds zekerder werd en dan eindelijk verder… Ze was alweer nat. En het beeld van haar fantasie bleef hangen. Matthias die haar tegen een van die maisstengels drukte, zijn vingers die onder haar rokje gleden, precies zoals hij gisteren had gedaan maar dan nog gretiger. Ze hoorde bijna zijn ademhaling, rook bijna zijn geur – die mix van zeep, zweet en iets jongensachtigs dat haar gek maakte.

In de verte zag ze Zuidvoort, haar woonplaats al liggen. Een paar minuten later minderde ze vaart, veegde een zweetdruppel van haar voorhoofd en stopte ze bij de fietsenstalling die tegenover de personeelsingang van de supermarkt lag.

Ze zette de fiets op slot, haalde diep adem en rook nog even de frisse zomergeur van die ochtend voordat ze naar binnen stapte.

Achter de kassa van de supermarkt in Zuidvoort

Anna werkte alweer een paar jaar bij de lokale supermarkt. Ze was op haar zestiende begonnen en had door de jaren heen een goede reputatie opgebouwd, waardoor ze in de weekenden en vakanties altijd welkom was om extra uren te draaien. De studie psychologie was dan wel niet heel duur -en haar ouders betaalden een groot deel- maar toch was een zakcentje extra heel welkom; dat gaf haar net dat beetje vrijheid. Dan kon ze ten minste af en toe uit met haar vriendinnen en hoefde ze ook niet op de kleintjes te letten als ze een keer naar de bioscoop ging of een terrasje wilde pakken.

Toch knaagde er vanochtend iets anders aan haar terwijl ze de kassa opstartte. Eigenlijk had ze haar moeder gisteren beloofd vanavond écht thuis te slapen. Met klusjes helpen, even bijpraten, de rol van goede dochter spelen. Maar de gedachte om vanavond niet terug te fietsen naar Bessum, niet terug naar de stacaravan… niet terug naar Matthias en Melissa, voelde ineens als een veel te hoge prijs. Ze twijfelde.

De manager, Richard, vond het belangrijk om het werk niet té eentonig te maken, dus het personeel wisselde per dagdeel tussen kassa, vakkenvullen en schappen aanvullen of even helpen bij de slijter in hetzelfde pand. Vandaag begon ze achter de kassa.

Ze had die ochtend haar aandacht er totaal niet bij. Op de automatische piloot haalde ze de boodschappen langs de scanner, piepte de artikelen één voor één en voerde ze de meest oppervlakkige gesprekjes met mensen uit de buurt. “Ja, het is lekker weer hè?”, “Nee, die zijn vandaag niet in de aanbieding.” Ze glimlachte, scande, rekende af en wenste iedereen een fijne dag – terwijl haar hoofd ergens heel ver weg was. De muziek uit de plafondspeakers irriteerde haar ook. ‘Girls Just Want to Have Fun’ van Cyndi Lauper schalde al voor de derde keer. “Nou ja, het kan nog erger” dacht ze; in de Sinterklaastijd hoor ik hier weer urenlang kinderliedjes…

Ze had eigenlijk best zin in een sigaret. Normaal gesproken rookte ze het liefst alleen ’s avonds, als de dag bijna voorbij was en ze met Melissa op het terrasje achter de stacaravan kon zitten. Maar als ze ’s ochtends al samen hadden gerookt, zoals vandaag, dan bleef de trek in nicotine de hele dag zeuren. Alsof haar lichaam nu eenmaal in die modus stond.

En dat was niet het enige wat zeurde. Haar gedachten bleven maar teruggaan naar Matthias. Steeds opnieuw zag ze zijn gezicht voor zich, rood aangelopen en vol concentratie, terwijl zijn gretigere tong cirkels trok tussen haar benen. Ze voelde bijna weer hoe hij had leren likken, hoe hij beter werd naarmate hij haar kreunen en haar hand in zijn haar beter begreep.

Ze fantaseerde dat ze nu op haar knieën voor hem zat. Hoe ze zijn pik langzaam in haar mond zou nemen, hoe ze met haar tong over die gladde, hete eikel zou glijden, de zoute smaak van zijn voorvocht zou proeven. Hoe hij zou kreunen als ze hem dieper zou nemen. En dan die andere beelden, die ze eigenlijk niet zou moeten oproepen maar die toch steeds terugkwamen: Melissa die boven op hem zat, haar volle borsten deinend terwijl ze hem bereed, haar heupen draaiend in dat ritme dat Anna tegelijk opwindend en een klein beetje jaloers maakte. Het geluid van huid op huid. Matthias’ handen die Melissa’s billen vastgrepen. Zijn gezicht toen hij bijna kwam. Anna kneep haar dijen stevig tegen elkaar achter de kassa. Ze voelde hoe nat ze alweer was. Haar slipje plakte. De dag was nog lang, veel te lang, en ze had geen idee hoe ze dit tot vanavond vol moest houden.

Kleedkamer in het magazijn van de supermarkt

Na drie uur werken, het was net aan het begin van de middag, kon ze eindelijk even wisselen met een collega. Even naar buiten om een sigaretje te roken en te plassen, had ze tegen zichzelf gezegd.

Wat haar precies bezielde wist ze niet, maar in plaats van naar de uitgang te lopen, gleed ze door het magazijn naar de personeelskleedkamer. Het was er stil en koel. De tl-lampen zoemden zacht. Ze deed de deur achter zich dicht, draaide het slot om en bleef even staan, hart bonkend in haar keel.

‘Dit is waanzin. Je hebt hooguit tien minuten.’

Toch kon ze niet meer stoppen. Ze trok de supermarktblouse over haar hoofd, gooide hem op de bank en maakte haar bh los. Haar kleine, stevige borsten kwamen vrij; haar tepels al hard en gevoelig. Ze keek even naar zichzelf in de smalle spiegel: ze had een lichte blos en haar pupillen stonden wijd van opwinding.

Met trillende vingers trok ze haar rokje omhoog tot haar middel, schoof haar slipje naar beneden en stapte eruit. Ze ging zitten op de brede houten bank tegen de muur, spreidde haar benen wijd en leunde achterover. Haar kutje had ze die ochtend zelfs helemaal gladgeschoren, de lipjes stonden wat naar buiten en glommen van opwinding. Een dunne draadje vocht liep langs haar bil naar beneden.

Anna liet één hand over haar buik glijden, over haar borsten, kneep hard in een tepel en liet een zacht kreuntje ontsnappen. Haar andere hand ging meteen tussen haar dijen. Ze was doorweekt. Haar vingers gleden moeiteloos over haar gezwollen schaamlippen en vonden haar clit, die hard en kloppend naar aandacht smeekte.

Ze sloot haar ogen en begon langzaam te wrijven. Eerst met twee vingers in cirkels, toen sneller. Haar ademhaling werd dieper. Ze dacht aan Matthias. Ze stelde zich voor dat hij nu weer voor haar knielde, zijn mond op haar kutje, likkend, zuigend, zijn vingers diep in haar.

Anna duwde twee vingers bij zichzelf naar binnen. Ze was zo nat dat ze meteen een soppend geluid maakte. Ze neukte zichzelf met haar vingers, krulde ze, zocht dat gevoelige plekje en stootte harder. Haar andere hand bleef haar tepels plagen, kneep, trok, rolde ze tussen duim en wijsvinger.

Gevuld door de herinneringen van gisteren begon haar fantasie. Ze zag Melissa weer bovenop Matthias zitten, haar volle, zware borsten deinend terwijl ze hem diep in zich nam. Anna hoorde bijna het natte klappen van huid op huid, zag hoe Melissa’s kutje zich om Matthias’ pik spande. Ze zag zijn handen die Melissa’s billen vastgrepen, hoe hij omhoog stootte, kreunend.

“Fuck… ja,” fluisterde Anna zachtjes. Ze trok haar vingers eruit en wreef nu hard en snel met haar vlakke hand over haar hele kutje, van haar clit tot aan haar opening. Haar heupen kwamen los van de bank, schokten omhoog. Ze was zo geil dat haar dijen trilden en een straaltje vocht over de houten bank liep.

Ze zag voor zich dat ze nu wel Melissa’s borsten vasthield, ook in haar tepels kneep terwijl zij op Matthias reed. Ondertussen ging ze zelf gewoon brutaal op z’n gezicht zitten om zich zo hard mogelijk te laten likken. Anna’s vingers gingen sneller. Twee vingers diep in haar kutje, duim hard op haar clit. Haar tietjes deinden mee met elke stoot. Ze voelde het orgasme opkomen als een hete, allesoverheersende golf. Haar buikspieren spanden zich, haar benen begonnen oncontroleerbaar te trillen.

Ze kwam hard. Haar kutje trok zich krampachtig samen rond haar vingers, een warme golf vocht spoot over haar hand en de bank. Ze bleef vingeren, harder, dieper, rekte het orgasme uit tot ze sterretjes zag. Een tweede, nog intensere golf volgde, waardoor ze bijna van de bank gleed. Ze kreunde zachtjes, hoog en wanhopig, terwijl haar hele lichaam schokte.

Hijgend zakte ze achterover. Haar borsten gingen snel op en neer. Haar kutje pulseerde nog na, nat en rood. Ze rook haar eigen geilheid in het kleine kamertje. Het was een sterke, muskusachtige vrouwengeur.

Anna bleef nog even zitten, benen wijd, vingers glimmend, en probeerde op adem te komen. Ze keek op haar telefoon. Negen minuten waren voorbij. Met een tevreden, verdwaasde glimlach begon ze zich te fatsoeneren en haar kledingstukken te verzamelen.

Tussen de schappen

Anna was aan het begin van de middag een stuk vrolijker. Terwijl ze blikken appelstroop en hagelslag aanvulde, neuriede ze zachtjes mee met Phil Collins’ ‘In The Air Tonight’ dat uit de speakers kwam. Haar heupen bewogen zelfs een beetje mee op het ritme. Ze had net een appje gekregen, met daarin selfie van Melissa voor een drogist in Rijnwoud; daaronder stond: ‘Je lover treft voorbereidingen 😉’.

Anna voelde een warme kriebel door haar buik schieten. Haar hart maakte vrolijke, opgewonden sprongetjes. De gedachte aan wat er vanavond of morgen zou kunnen gebeuren, maakte haar licht in haar hoofd.

Bij het vullen van de schappen rook ze vaag de geur van haar eigen poesje onder haar nagels. Ze had haar handen niet grondig genoeg gewassen na de kleedkamer. Telkens als ze een blik pakte, kwam die intieme, geile geur terug. Ze beet op haar lip en glimlachte stiekem.

Ze had net even blij met een collega staan kletsen toen ze een nieuwe doos appelstroop openmaakte. En opeens rook ze een bekende aftershave en onraad. Ze keek op en haar maag trok meteen samen. Dave. Fok. Wat deed die eikel hier? Haar ex vriendje liep met een vriend, een magere gast met een tribal-tattoo in het gangpad. Haar nekharen gingen verder overeind staan. Dave droeg nog steeds dat te strakke tanktopje en een pet achterstevoren. Zijn blik gleed tergend traag over de schappen tot hij haar zag. Een akelige, spottende grijns verscheen op zijn gezicht. “Kijk eens aan,” zei hij hard genoeg dat een paar klanten omkeken. “Daar hebben we Anna, de brave kassameisje.” Anna slikte.

‘Het is godverdomme HET kassameisje, dacht ze’ maar ze zei niets. Ze draaide zich om en probeerde door te gaan met haar werk, maar haar handen trilden zichtbaar. Die aftershave alleen al maakte haar misselijk. Dave en zijn vriend slenterden dichterbij. Ze deden alsof ze naar de producten keken, maar het was overduidelijk dat ze voor haar kwamen. Plotseling schopte Dave met zijn voet tegen een van de dozen die ze net had neergezet. Een glazen pot dadelstroop viel uit het schap en spatte met een harde klap op de tegels uit elkaar. Bruine stroop spatte over de vloer en tegen Anna’s schoenen.

“Oops,” zei Dave met een valse grijns. “Wat onhandig van me.” Zijn vriend lachte hard. “Misschien moet je beter opletten, kutje. Of neuk je inmiddels die trieste nerd? We weten je echt wel te vinden hoor.”

Anna voelde haar wangen gloeien van woede en schaamte. Ze balde haar vuisten zo hard dat haar nagels in haar handpalmen prikten. “Ga alsjeblieft weg, Dave,” stamelde ze, haar stem hoger dan ze wilde. Gelukkig kwam de manager op het geluid van het brekende glas af. Hij keek van de troep op de vloer naar de twee jongens en fronste. “Kan ik jullie ergens mee helpen, heren?”

De manager, een kalme man van begin veertig met een naamplaatje waarop ‘Richard’ stond, keek van de bruine troep op de vloer naar Dave en zijn vriend. Zijn gezicht verstrakte. “Mannen, ik denk dat jullie beter kunnen gaan,” zei hij rustig maar beslist. “Dit is nergens voor nodig. Ik wil geen gedoe in mijn winkel.” Dave wilde nog iets zeggen, maar Richard stapte al naar voren en gebaarde duidelijk naar de uitgang. “Kom, ik loop even met jullie mee. Geen discussie.”

Met tegenzin dropen de twee af. Dave keek nog één keer over zijn schouder naar Anna, die spottende grijns nog op zijn gezicht. “We spreken elkaar nog wel,” mompelde hij zacht genoeg dat alleen zij het hoorde. Toen waren ze weg, begeleid door Richard.

De winkel viel weer stil, op het zachte gebrom van de koelingen en de muziek na. Anna stond even als versteend tussen de schappen, haar schoenen plakkerig van de stroop. Haar hart bonkte nog na in haar keel.

Richard kwam terug en legde even een hand op haar schouder. “Gaat het, Anna? Wil je even pauze?

Ze knikte alleen maar. “Ja… dank je. Even vijf minuten.” Ze liep naar het magazijn, waste haar handen grondig en ging op een krat zitten. Haar benen trilden licht. De aftershave van Dave hing nog vaag in haar neus, maar daaronder rook ze nog steeds haar eigen geur van eerder. Het contrast was bizar.

Ze sloot haar ogen en haalde een paar keer diep adem. Langzaam zakte de adrenaline. Ze dacht aan Matthias, aan Melissa’s appje over de condooms, aan de warme, veilige stacaravan in Bessum. Even voelde ze weer die vlinders. Tot haar telefoon opnieuw trilde.

Dit keer was het geen appje. Het was haar moeder.

Anna staarde naar het scherm. Haar vinger hing even boven het groene knopje. Toen nam ze op. “Anna?” De stem van haar moeder klonk gebroken, bijna huilend. “Oma is gevallen. Het is ernstig. Van de trap. Ze ligt op de IC… Ze weten nog niet of… Kun je alsjeblieft komen? Je vader is aan het werk en krijg ik niet te pakken. Ik ben hier helemaal alleen en ik, ik ben zo bang.” De wereld leek stil te vallen.

In de bus vanaf Rijnwoud en daarna in de auto vanaf Bessum

Matthias zat halverwege de bus, zijn voorhoofd tegen het koele raam gedrukt terwijl het landschap van Rijnwoud langzaam weer overging in akkers, weilanden en bossen. De middagzon stond nog hoog in de hemel. Hij voelde zich vreemd licht en zwaar tegelijk. Zijn lichaam herinnerde zich nog alles van de middag met Melissa.

Hij sloot zijn ogen even. Hij rook haar nog. Die mix van ijsjes, een zoetig parfum en iets warms en vrouwelijks dat onder haar jurkje vandaan kwam van toen ze met elkaar op het grasveld hadden liggen rollebollen. Haar lippen die plagend over de zijne waren gegleden, haar hand die achteloos over zijn dij was gegleden terwijl ze praatten. Hoe ze had gelachen toen hij bloosde bij haar opmerkingen. Hoe vrij en direct ze was geweest; heel anders dan Anna, maar net zo betoverend op haar eigen manier.

Zijn pik reageerde nog steeds op de herinneringen. Hij schoof ongemakkelijk op de busstoel en trok zijn broekband over zijn erectie om te voorkomen dat iemand iets zag. Hij had het fijn met haar gehad, het voelde toch een beetje als een eerste date.. Alhoewel hij Anna in de vogelhut ook nog niet vergeten was. En de eerste keer toen ze met elkaar pizza’s hadden gegeten en Melissa hem overrompeld had met haar grote borsten.

Zojuist hadden ze gepraat over van alles en nog wat, over hobby’s, over haar rottige thuissituatie, over hoe ze zich voelde bij Anna. En tussendoor was er steeds die spanning geweest. Die zoenen die langer duurden. De belofte ook na het kopen van de condooms voor wat er nog meer kon gebeuren.

Maar nu was alles anders. Matthias opende zijn ogen en staarde naar de voorbijglijdende bomen. Melissa was halsoverkop naar Zuidvoort vertrokken. Anna’s oma lag op de IC. En hij zat hier, in een bus terug naar het vakantiepark, terwijl de twee meiden die zijn hoofd volledig in beslag namen waarschijnlijk ergens in een steriele ziekenhuiskamer zaten.

Hij voelde zich ergens schuldig. Niet omdat hij de middag met Melissa had doorbracht - dat was logisch, dat hadden ze gisteren met z’n drieën zo afgesproken tenslotte- maar omdat een deel van hem nog steeds warm en opgewonden was. En dat terwijl Anna nu ongetwijfeld doodongerust was. Hij kende haar nog maar zo kort, bijna drie weken, eigenlijk een paar dagen pas echt. Tegelijk besefte hij dat hij over elf dagen weer met z’n ouders naar huis ging. Toch voelde het alsof hij er voor Anna moest zijn. Alsof hij haar wilde vasthouden, haar wilde zeggen dat het goed kwam, ook al wist hij niet zeker of dat waar was.

Was dit wat verliefd zijn was? Dit rare, trekkende gevoel in zijn borst? Hij dacht aan Anna’s zachte lach, aan hoe ze had gekeken toen ze hem in de vogelkijkhut had afgetrokken, aan haar stevige borstjes en de manier waarop ze had gehijgd toen hij haar likte. Hij was echt verliefd op haar. Dat wist hij nu wel. Maar Melissa… Melissa was vuur; direct, ongeremd en soms best wat overweldigend. Hij kon zich niet voorstellen dat hij Anna’s ‘vriendje’ zou worden en Melissa dan zomaar aan de kant zou zetten. Dat voelde oneerlijk. Alsof hij haar tekort zou doen. De driehoeksituatie was ineens heel echt. Niet meer alleen een geile fantasie van twee knappe meiden die wat wilden uitproberen, maar iets echts. Iets ingewikkelds. Iets waar gevoelens bij kwamen kijken.

Matthias zuchtte diep en haalde zijn telefoon uit zijn zak. Hij besloot eerst Melissa te appen en typte: ‘Hoe gaat het daar? Sterkte met Anna. Zeg maar dat ik aan haar denk.’ Hij wiste het bericht weer voordat hij het verzond. Waarom zou hij zijn vriendinnetje niet zelf appen, tenslotte? Shit. Maar welk vriendinnetje dan?!

Hij typte snel een bericht naar Anna: ‘Hoi, ik hoorde het over je oma. Laat me weten als ik iets kan doen. Sterkte allebei.’ Te suf. Hij wiste het en typte opnieuw: ‘Sterkte met je oma. App me als je wilt praten.’ Hij drukte op verzenden en stopte de telefoon weg.

Toch bleef er een onbehaaglijk gevoel hangen. Waarom had hij ‘praten’ gezegd? Eigenlijk wilde hij haar gewoon even knuffelen, zijn hand door haar haren laten gaan, haar dicht tegen zich aan houden. Niets zeggen, alleen maar er zijn.

Dan waren er ook nog zijn ouders. Daar moest hij ook over nadenken. Hij voelde zich al dagen een buitenstaander in zijn eigen gezin. Hij was nog steeds gewoon hun zoon, maar er was iets wezenlijks veranderd. Hoe legde je uit dat je ineens twee meiden in je leven had met wie je seks had gehad? Zijn vader zou waarschijnlijk flauwe grappen maken over de warmte die hem naar het hoofd was gestegen. Zijn moeder kon hij op dit vlak al helemaal niet peilen. En los daarvan was de hele situatie zo vreemd… Hij besloot maar zo vaag mogelijk te blijven.

Toen hij weer in Bessum was, had hij al sterk het gevoel dat hij op de verkeerde plaats was. Aan de andere kant voelde de ingang van het vakantiepark, met de huisjes en stacaravans die tussen de bomen en struiken door piepten, inmiddels vertrouwd. Het voelde al een beetje als thuiskomen. Hier was het klein en vredig.

Terwijl hij naar hun stacaravan liep, rook hij de Indische sering zwaar in de zomerse lucht. Voor de stacaravan zaten zijn ouders op klapstoeltjes. Zijn moeder zat op een sudoku te puzzelen, zijn vader las een boek met een biertje naast zich. Hij keek op toen hij Matthias zag aankomen.

“En? Hoe was het?” vroeg hij met een plagerige twinkeling in zijn ogen.

Matthias bleef even staan. Hij voelde zich ineens doodmoe. “Leuk. We hebben in Rijnwoud rondgelopen en ijs gegeten…” Zonder verder iets uit te leggen mompelde hij: “Ik ga even naar binnen.”

Binnen kon hij zijn draai niet vinden. Hij lag af en toe op het smalle bedje en wisselde dat af met ijsberen door het kleine slaapkamertje. Hij probeerde afleiding te zoeken in zijn boek, maar ‘De Avonden’ ergerde hem al de hele vakantie; telkens legde hij het na drie bladzijden weer weg. Ook even Tetris spelen op zijn handheld hielp niet. Zijn gedachten bleven maar terugkeren naar Anna. Hij kende haar pas zo kort, maar nu niet bij haar zijn voelde gewoon fout.

Een uur later zat hij met zijn ouders buiten op het terrasje te eten. Hij had nog niets verteld over Anna’s oma. En het feit dat hij misschien wel twee vriendinnen had, wilde hij als gespreksonderwerp al helemaal niet aansnijden. Rond acht uur ’s avonds trilde zijn telefoon. Een appje van Melissa: “Ben nu met Anna en haar familie in de wachtruimte van de IC van het Rijnstate ziekenhuis in Arnhem. Het gaat niet goed.”

Matthias staarde naar het scherm. Zijn hart zakte een stukje in zijn borst.

Zijn ouders zagen meteen aan Matthias’ blik dat er iets aan de hand was. Zijn moeder keek hem doordringend aan. “Zeg, Matthias… misschien helpt het gewoon om erover te praten?” Matthias twijfelde even, keek van zijn moeder naar zijn vader en zocht naar woorden. “Ik… ehm… ben de laatste dagen van de vakantie heel goed met de meiden van hiernaast geraakt. En ik denk… dat ik een soort van iets met Anna heb.”

-Hij besloot zijn gevoelens voor Melissa voorlopig buiten het verhaal te houden, al voelde dat ook niet helemaal goed. Want ook Melissa was… iets. Iemand met wie hij uitging, met wie hij seks had gehad, iemand die hem op een heel andere manier aantrok. Maar dat was voor nu te ingewikkeld.-

Hij slikte en ging verder: “Haar oma is van de trap gevallen. Ze ligt op de IC in Arnhem. Natuurlijk ken ik haar familie helemaal niet. Maar… ik zou graag even bij Anna willen zijn. Haar even vasthouden. Of is dat raar?”

Zijn vader keek hem lang aan. Er lag geen plagerij meer in zijn blik. Alleen begrip. “Natuurlijk jongen. Weet je welk ziekenhuis het is? Pak je spullen even. Ik rij je wel.”

Nog geen vijf minuten later zaten ze in de auto. Het contrast met de ‘oorspronkelijke’ vakantie was bizar. Twee weken geleden zat hij op de stretcher wat te lezen en te gamen, dromend over de twee meiden van hiernaast. Nu reed hij zo meteen met zijn vader naar een ziekenhuis, terwijl zijn hoofd vol zat met borsten, natte kutjes, schuldgevoel en een vreemd, warm verlangen om er gewoon te zijn voor Anna.

Zijn vader startte de auto. De motor ronkte vertrouwd. Terwijl ze het park uit reden, keek hij nog één keer om naar de stacaravan van Anna en Melissa. Het voelde alsof alles ineens heel snel ging. Zijn vader zette na een paar minuten de radio wat zachter. “Wil je erover praten?” Matthias schudde zijn hoofd. “Nog niet. Maar… bedankt pa. Dat je rijdt.” Zijn vader gaf hem een korte knik. “Daar zijn vaders voor.” De weg strekte zich voor hen uit. Matthias leunde achterover en sloot zijn ogen. Hij was zenuwachtig. Bezorgd. Opgewonden. Verliefd. Een warboel van gevoelens die hij nog niet kon ontwarren. Maar één ding wist hij zeker: hij wilde naar Anna. Nu. De auto reed de snelweg op, de avondzon tegemoet.

wordt vervolgd