
Na vier maanden kijk ik met andere ogen terug op de gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Het lijdt geen twijfel: ik ben volwassener geworden. Ook lichamelijk trouwens: ik heb me lange tijd niet gemeten en er blijken twee hele centimeters bijgekomen te zijn. Dat lijkt niet veel, maar toch ben ik bllij dat mijn groei nu definitief gestopt is en ik op 157 kan afklokken. En er zijn ki!ootjes bijgekomen. Vanaf nu is het opletten geblazen, want boven die 45 mag ik van mezelf onder geen enkele voorwaarde uitkomen. Ik heb mijn haar laten groeien, geen jongenskopje meer, maar halflang haar dat mijn hoge voorhoofd bedekt. En tot slot: mijn borsten zijn in omvang toegenomen. Al sinds juni ben ik bij de club van de B-cuppers toegetreden en eerliljk gezegd: ik vind ze mooi. Hun zachte peervorm komt nu echt tot zijn recht. Nu nog de juiste man vinden om die te strelen, te kneden en mijn tepels hard te maken. Voorlopig doe ik dat nog gedeeltelijk zelf en gedeeltelijk laat ik het over aan iemand die ik nog niet genoeg vertrouw om me er helemaal aan over te geven. Maar zonder seks kan ik niet. Ik moet alleen op mijn hoede zijn om niet te hervallen in een situatie als die met Simon De Leugenaar. 'De schoft', zoals Sabrina hem noemt. Ze spreekt zijn naam nooit meer uit en voelt zich - helemaal ten onrechte - mee verantwoordelijk voor die onverkwikkelijke affaire. Maar haar schuldgevoel is volgens mij niet helemaal koosjer. Ze heeft het willen gebruiken om me in haar armen te laten vallen. Even op een rijtje wat er zoal is gebeurd sinds die afschuwelijke paasvakantie en nu, eind juli.
Toen ik compleet van de kaart was omdat Simon spoorloos verdwenen was en ook daarna, toen bleek dat die hufter mij gebruikt had in de periode dat zijn kleindochter niet beschikbaar was, heeft Sabrina me getroost. Dat is waar. Ik had toen echt iemand nodig om bij uit te huilen en Sabrina is nu eenmaal een moederfiguur voor mij. Het was voor mij genoeg om haar warme borsten tegen mijn arme hoofd te voelen, haar hartslag te horen, me in haar armen veilig te voelen. Dat haar handen mijn nek, schouders, rug, billen... streelden, daarvan was ik me amper bewust. Ik was doodop van stress, paniek en gebrek aan slaap. Ze had me naar haar appartement naast haar bureau gebracht en me op haar bed gelegd. Wat ze daar heeft gezegd of gedaan ben ik helemaal vergeten, maar achteraf vertelde ze me dat ik me haar lieve woordjes en haar liefkozingen had laten bevallen. Ze was ervan overtuigd geraakt dat ik al lang verliefd op haar was geworden. Toen ze me enkele dagen later niet op haar bureau, maar op haar appartement ontving, wist ik direct dat haar omhelzing meer dan vriendschappelijk was. Ik trok me net iets te hard los en keek haar verwonderd aan: 'Sabrina, dat is niet wat ik...'
'Liefje, Linda, je hebt niets gezegd toen ik mijn hand onder je rokje schoof en je billen streelde...' begon ze, 'ik dacht echt... ik ben zo verliefd op jou en ik dacht echt dat het seks was dat je miste...'
Ik hervond mijn kracht. Sabrina had waarschijnlijk al die tijd gedacht dat ik een klein meisje was dat met de aandacht en de avances van om het even wie tevreden is. Mijn uiterlijk - ik zie er twee of drie jaar jonger uit dan ik ben - speelt me dus lelijk parten!
'Ik vind het echt jammer voor jou, Sabrina, want ik zie jou echt graag. Ik babbel graag met jou. Je bent zowat de moeder die ik mis. En dat ik seks nodig heb, dat is waar. Maar waarom ik niet voor vrouwen val, weet ik niet. Jij wist echter al van in het begin dat ik op mannen val, meer bepaald op oudere mannen, denk ik. Omdat mijn opa zo lief was voor mij en ik mijn tijd met hem niet kon vergeten. En Simon was precies wie ik nodig had. Alleen... nu ja, daar wil ik niet meer over spreken of ik begin weer te wenen...'
'Ik had je zo graag eens gevoeld,' drong Sabrina nog aan, 'ik had je zo graag eens de borst gegeven, me helemaal aan jou willen geven, je laten zien hoeveel ik van je houd.' Ze deed handig de knoopjes van haar blouse los. Ze droeg geen beha. Haar vette loezen wipten tevoorschijn. Op de gerimpelde, beige tepelhoven stonden haar tepels als dikke, rijpe kersen te pronken. Haar geur drong in mijn neus. Ik wist dat ze gloeiend heet stond naar mij en dat ik maar hoefde toe te happen, letterllijk en figuurlijk. Was het omdat ik al langer dan drie weken droog stond en ik inderdaad, zoals Sabrina beweerde, alleen maar seks nodig had? Feit is dat ik ineens geen verweer had tegen deze vrouw die zoveel voor mij had gedaan en me met meer liefde had geholpen dan mijn moeder ooit zou kunnen of willen.
Ze sloeg haar armen om me heen en mijn hoofd, dat nu niet meer tolde van paniek en verdriet, verdween tussen haar warme tieten. Voor ik het wist, had ze een borst in haar hand genomen en haar tepel tegen mijn lippen gedrukt. En nu was ik het die me schuldig voelde tegenover haar. Waarom zou ik haar niet geven wat ze nodig had? Haar geur bedwelmde me compleet. Ik wist heel goed dat ik nu niet meer kon terugkrabbelen en opende mijn lippen, ontving de harde tepel en begon zonder het goed en wel te beseffen te zuigen alsof ik een baby aan de moederborst was. Ik voelde haar hand op mijn billen. Een hand die mijn rokje naar omhoog sjorde en op mijn slipje bleef rusten. Een hand die zich tussen haar en mijn onderbuik bewoog en in mijn onderbroekje kwam. Een vinger die mijn gleufje verkende. Mijn benen die slap werden van zin in seks.
Sabrina legde me op haar bed, trok haar blouse uit en knielde over mijn bekken, boog zich over me heen en haar borsten vielen als zachte vleesbergen over mijn gezicht. 'Zuig me af, liefje, laat me komen. Ik sta zo heet naar jou. Je mag me helemaal hebben,' stamelde ze.
Ik herinner me totaal niet hoe ze erin geslaagd was om mijn onderbroekje over mijn voeten te trekken. Het kan niet anders dan dat ik daar aan mee heb geholpen. Eigenlijk weet ik niet heel veel over die vrijpartij, behalve wat je 'de hoogtepunten' zou kunnen noemen. Haar warme hand tussen mijn dijen. Ik met gesloten ogen, denkend: 'Is er nu een verschil met een mannenhand daar?' Sabrina die ineens helemaal bloot naast me ligt en ik die mijn hand tussen het zachte haar van haar kruis laat woelen en de vochtige toegang van haar kut ontdek Mijn vingers die bij haar naar binnen glijden, als vanzelf, geholpen door het penetrant geurende sllijm dat heel haar tunnel vult. Sabrina die haar vingertoppen langs mijn klitje laat spelen. Haar lippen tegen mijn borsten terwijl ze mijn tepelhoven likt en mijn tepels een voor een in haar mond neemt, eraan sabbelt en zuigt. Opeens komt ze heftig spuitend klaar, terwijl ik niets speciaals gedaan heb. Twee vingers in haar kut, meer niet. Volgens mij heb ik, achteraf gezien, laten gebeuren wat gebeurde en heb ik zelf in een soort van trance gedaan wat zij verwachtte. Maar ik miste een lul in mijn kut, oh ja! En een andere soort hand, groter, beniger, steviger, gebiedender. Indien ik ondertussen niet beter wist: ik miste Simon. Of ten minste de manier waarop Simon met mij vrijde en de manier waarop ik Simon neukte - ik op zijn stijve pik zittend met mijn rug naar hem toe en zijn lul diep in mij voelen tot hij spuit en ik me met mijn hele gewicht op hem laat zakken, zijn eikel tegen mijn baarmoedermondje.
De ervaring om het met een vrouw te doen heb ik ten minste gehad en ik weet niet goed wat ik daar moet over denken. Het is anders, dat wel. Maar het is niet beter. Niet iets om direct naar terug te verlangen. Integendeel: nadat we naast elkaar lagen, Sabrina's hand om de mijne geslagen, was mijn nood aan een penis hoger dan tevoren. En als er iemand was die me aan een tamp kon helpen, dan wel Sabrina die ook kon bemiddelen in andere dan gewone relaties. Een oudere man waarop ik niet verliefd zou worden. Die betaalde om seks met mij te hebben en van elke neukpartij zoveel mogelijk wilde profiteren: waar voor zijn geld zou ik hem bieden en ik zou hem dwingen om mij te geven waar ik nood aan had. Terwijl ik naast Sabrina lag uit te rusten bedacht ik: 'Nu ben ik een vrouw. Vanaf nu bepaal ik de regels van het spel. Dat heb ik nu geleerd door Sabrina haar zin te geven.'
Sabrina begreep het, maar niet van harte. Ik had een beetje medelijden met haar en haar verliefdheid voor mij, die volgens mij uiteindelijk toch maar neerkwam op 'zin in seks'.
'Luister eens, Sabrina,' zei ik, 'ik verlang van een partner dat hij alleen met mij seks heeft. Met opa was dat zo. Oma was al jarenlang niet meer geïnteresseerd in wat zij 'al dat gedoe' noemde. Van Simon was ik ook zeker. Niemand kan elke week zo'n hoeveelheid zaad produceren wanneer hij tussendoor nog ergens anders genoeg moet doneren. Gezien zijn leeftijd ook - ik veronderstel dat je op je zevenenzestigste lang niet meer zoveel en zo snel vier dikke slierten heerlijke pap aanmaakt. Maar jij hebt Anna die zelf ook nog een man heeft, maar waarmee je hoe dan ook vrijt als ze bij jou is. Ik wil iemand helemaal voor mezelf, begrijp je? Door wat er thuis gebeurd is met papa, ben ik over hem gaan fantaseren. Maar hoe weinig ze waarschijnlijk vrijen, ze doen het nog met elkaar. Of hij daar veel aan heeft, daar heb ik zware twijfels bij. Maar hij doet het wel. Misschien tegen zijn zijn, maar toch...'
Ineens was Sabrina klaar wakker: 'Wat is er bij jou thuis gebeurd, met je vader? Daar heb je me nooit iets over verteld!'
'Dat hoefde ook niet. Jij had daar niets mee te maken. Ik had op een zaterdagnamiddag in mijn dagboek geschreven over mijn neukpartij met Simon, de laatste, al wist ik dat toen nog niet. Omdat ik dacht dat papa en mama pas rond zevenen zouden terugkomen, was ik een bad gaan nemen en was ik vergeten mijn dagboek mee naar mijn kamer te nemen. Het lag open en bloot op de eettafel toen papa alleen thuis kwam. Hij had geen zin meer om met ma op kraambezoek te gaan bij de dochter van een van haar vriendinnen. Dus was hij al om vijf uur thuis, zag het dagboek liggen en is beginnen lezen... Het is niet dat hij boos op me was. Het was immers hij die me altijd verdedigde bij mama en haar zegde dat ik achttien was en kon doen waar ik zin in had. Maar het bleek dat hij uit mijn beschrijvingen van Simon wist wie mijn minnaar was: de vroegere directeur van de bank waar hij cliënt was. En hij had ook een zin gelezen over opa, zijn vader dus. Dat wuifde hij weg als een fantasie van mij, maar hij vroeg me of alles wat ik opgeschreven had over neuken met Simon echt was of dat het dagdromen van een gefrustreerde bakvis waren. Ik zegde hem dat ik een relatie had met Simon, niet alleen voor de seks, maar ook voor al het andere: goede gesprekken, lessen economie, met Valentijn gaan eten...
Toen vroeg hij me waarom ik met hem geen 'goede gesprekken' kon voeren. Waarom ik hem nooit gevraagd had om eens samen interessante dingen te doen. Ik heb hem toen gezegd dat ik al sinds mijn tiende ongeveer geen enkele aanraking van hem had gekregen, geen enkel moment kon bedenken waarvan ik kon zeggen dat we dicht bij elkaar waren geweest, dat mama altijd het hoge woord voerde wanneer we ergens gingen eten... Kortom: ik verweet hem geen goede vader te zijn - wat natuurlijk niet echt zo is, alleen was ik op dat moment uit mijn lood geslagen doordat hij mijn dagboek had gelezen en mijn geheime seksleven nu kende.
Uiteindelijk kwam de vraag over opa toch over zijn lippen: of dat ook echt gebeurd was. En ik heb hem alles verteld: dat ik als meisje zo'n grote nood had aan een hand die me streelde, een schoot om op te zitten en me tegen iemand aan te kunnen vleien. Dat mama dat nooit deed en hij evenmin. Dat ik het gevoel had dat ik er alleen was om naar school te gaan en goed te leren. Dat opa zich ook eenzaam voelde bij oma en dat hij zijn zoon bijna nooit zag en er nooit eens een goed gesprek kon mee voeren...
Papa luisterde naar mij en met de minuut werd zijn gelaat bleker en strakker. Toen ik uitgebabbeld was, leek hij compleet overdonderd. Hij bleef heel lang stil zitten. Ik zag dat hij naar woorden zocht. Eindelijk zegde hij: 'Linda, ik geloof dat je je vergist in mij. Maar de liefde die ik voor jou voelde en nog altijd voel, die kon ik niet en die kan ik niet tonen. Ik ben van slag, zeker, na wat je vertelde over vader en jou... Ik weet zo weinig af van jou. Ik wist zo weinig van mijn vader. En dat hij met jou... al van toen je er pas nood aan had zonder te weten waar het zou toe leiden... want ja, zo zitten mannen nu eenmaal in elkaar en mijn vader zal niet verschild hebben van andere mannen...'
'En jij dus ook niet van andere mannen?' vroeg ik uitdagend, gewoon om hem uit zijn hok te lokken, om hem te laten bekennen dat hij op mij geilde, Sabrina. Hoe ik dat durfde, als je weet hoe het tot dan toe tussen mij en papa liep... Zo stroef, zo afstandelijk, zo kil.
En toen hoorden we mama thuiskomen en ons gesprek moest stoppen, net toen het interessant werd. Die avond in bed wist ik nog niet dat ik Simon nooit meer zou zien. Dat ik twee weken in paniek zou zijn omdat hij spoorloos was. Dat ik zou horen dat hij me belogen en bedrogen had... Dat ik alleen op jou kon rekenen op troost en steun.
Maar gisteren stelde papa me voor om volgende week zaterdag eens naar zee te gaan, hij en ik alleen. Mama heeft dan een hele dag haar bezigheid met een galadiner van adocaten. 'Dan kunnen we eens rustig praten en iets van onze verloren tijd inhalen,' zegde papa. En in bed lag ik gisteren dan te bedenken of papa... en of ik dat... ach, Sabrina, ik weet het niet... Stel je voor dat hij eigenlijk net zo lief is als opa. Het zou toch kunnen? Misschien is mijn vader alleen verzuurd door te moeten samenleven met mijn moeder?'
Sabrina sloeg haar arm om me heen: 'Linda, je bent geen kind meer. Je bent een vrouw. Je weet wat je wilt en ik weet dat jij altijd zult krijgen wat je wilt. Laat gebeuren wat gebeurt en beslis zelf. Het is jouw leven. Ik zou er graag deel van uitmaken, dat weet je, maar het is niet wat jij wilt.'
'Het is niet wat ik kan,' verbeterde ik haar en ik zoende haar toch zachtjes op haar lippen. Daarna kleedde ik me aan en liet Sabrina in haar blootje achter in haar grote, zachte bed.





