Voorwoord

Ik ben dit verhaal begonnen toen ik verhuisd was naar Frankrijk.
Daarom begint dit verhaal een aantal jaren geleden en zullen daarom niet overeenkomen met de seizoenen.

Het verhaal is in de ‘ik‘ vorm geschreven omdat het over mij gaat, mijn leven en ook mijn fantasieën.
Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.
Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.
De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar. De passages met de online meesteressen zijn echt gebeurd en alle passages met de personen hier ter plaatse, zijn verzonnen. Op dit moment heb ik geen online of andere F/d partner.

Mocht je dit verhaal leuk vinden dan is het uiteraard ook leuk om iets te horen.

Veel leesplezier


Elke dag hadden we contact. Ze was ook erg bezorgd om mij.
Dat zorgde ervoor dat ik me elk dag, tijdens mijn eerste kopje koffie, even moest melden dat alles in orde was.
En zo groeiden de richtlijnen en werden het er steeds meer.
Omdat ze mijn geschiedenis gedeeltelijk kende van mijn verhalen, waar ik ook in verteld had wat me zoal bezig hield, kwam ook het onderwerp ondergoed ter sprake.
Ik ben altijd al gek geweest op lingerie en zoals de meeste mannen denk ik, vinden een vrouw in lingerie vaak erotischer dan helemaal naakt.
Ik ging alleen een stapje verder en droeg het ook zelf.
Nee, niet elk dag lingerie maar wel elke dag een damesslipje. Dat kon een stringetje of boxer zijn maar het moest in elk geval een damesslipje zijn.
En ja, soms ook een bh’tje, kousen, jarretelletje maar dat deed ik alleen als ik bloedgeil was.
De richtlijn die de Meesteres uitzette voor mij kwam op hetzelfde neer.
Ik moest elke dag een damesslipje dragen en alleen met toestemming van haar, konden er kousen, jarretelgordeltje en bh’tje aan toegevoegd worden.
De Meesteres bepaalde zelf wanneer dit het geval was.
Het was een leuke tijd en ik genoot van mijn damesondergoed alhoewel ik goed moest opletten dat het niet té in de gaten liep.
Op mijn hurken iets van de grond oprapen zonder mijn stringetje aan de achterkant te tonen, was vrijwel onmogelijk.
Maar, ik wist voor wie ik het deed en dat was het belangrijkste.
Ik had de Meesteres, die trouwens ‘Miss D.’ genoemd wilde worden, meerdere malen uitgenodigd om bij mij op bezoek te komen in Frankrijk.
Elke keer kwam er een excuus en werd het weer uitgesteld.
Omdat ik in ‘de vallei’ woonde, had ze me al eens voorgesteld om te gaan reizen maar ik zag dat niet zitten.
Alleen op vakantie? Nee, en wat moet ik dan met Poes?
Ik zag het niet zitten.
Op een gegeven moment, nadat ik mijn boodschappen in een grote stad gedaan had, stopte ik op de terugweg bij een Belgische vriend.
Hij woonde alleen met zijn zoon, echt helemaal in ‘the middle of nowhere’ en dan nog op een hoogte waar je per jaar maximaal twee maanden zomer hebt.
Hij was vriendelijk en ik had geen moeite met zijn geschiedenis.
Daar kom ik misschien later nog wel eens op terug.
Ik dronk mijn kopje koffie, mijn pik opgesloten in het kooitje en tijdens ons gesprek vertelde ik wat mijn ‘online’ vriendin voorgesteld had.
‘Waarom koop je dan geen camperbusje? Zo’n Volkswagen ding met een bed erin, luifeltje eraan en neem je Poes gezellig mee?’
Het idee was geboren en ik begon erover na te denken.
Ik begon zelfs de ‘marktplaatsen’ af te struinen wat zoiets zou gaan kosten en of ik het überhaupt zou kunnen betalen.
Tijdens één van die bezoeken op de Franse marktplaats kwam ik bij een heel nette bus uit die eigendom was van een oudere man.
Ik stuurde de link door naar mijn Belgische vriend en vroeg hem, vanwege zijn kennis op autotechniek om wat ‘interessante’ vragen te stellen.
Enkele dagen later kreeg ik van mijn Belgische vriend de resultaten van zijn informatie door en we besloten om er samen heen te gaan.
Het was een super nette bus met alles erop en eraan en de goede man vertelde dat zijn vrouw overleden was en hij geen zin meer had om met de bus, vol herinneringen, nog alleen op vakantie te gaan.
Ik vertelde hem dat het voor mij juist het tegenovergestelde was en dat de bus voor mij een nieuwe ontdekkingstocht naar een nieuwe relatie zou worden.
Tijdens de koffie waren we er snel over uit.
De man was tevreden, ik was tevreden en na wat handje geklap waar ik wéér verloor, reed ik met de bus naar huis.
Na een grondige schoonmaakbeurt en wat kleine aanpassingen gedaan te hebben, was ik voorlopig tevreden over hoe het ging.
Tijdens de werkzaamheden was Poes de hele tijd aanwezig en lag lekker lui te snorren op de bijrijdersstoel.
Met een glimlach op mijn gezicht, zag ik het voor me. Poes en ik, op avontuur.
Pas nadat ik voor 98% tevreden was over mijn nieuwe bezit, vertelde ik het aan de Meesteres.
‘Misschien moet ik dan toch maar eens die kant op komen’ vertelde ze.
Ik begon mijn plannen te vertellen, waar ik heen wilde en hoe ik het wilde doen en ondanks dat ze er niet te enthousiast op reageerde, kon ik tussen de regels lezen dat ze het een leuk idee vond.
Om Poes en mijzelf te laten wennen aan ons nieuwe avontuur, stapten we beiden in de bus en trokken de bergen in.
Aangezien we konden stoppen waar we wilden, deden we dat ook en parkeerde ik de bus naast een klein bergriviertje en begon mijn aan mijn eerste ervaring met mijn campertje.
Poes had ik aan een lange riem vastgemaakt want ik kon het niet over mijn hart verkrijgen als ze zou verdwijnen maar Poes vond het niet erg en sjokte lekker rond om even later weer op de bijrijdersstoel te gaan liggen.
Het was extreem rustig en ik pakte mijn telefoon.
Maakte enkele foto’s en stuurde die naar Miss D.
‘Je zit wel heel erg rustig daar, of niet?’
Ik kon het niet laten horen maar inderdaad, net zoals bij mij thuis in Frankrijk, hoorde je hier helemaal geen auto, vliegtuig of ander onnatuurlijk geluid.
Alleen vogels, beestjes die door het kreupelhout kropen en Poes.
Poes die een brommer had ingeslikt waar je U tegen moest zeggen.
Poes was tevreden.
‘Heb je je halsband bij?’ vroeg de Meesteres.
Ik glimlachte, ik had voordat ik vertrok wat ‘spulletjes’ in een speciale plastic krat gedaan en daar zat onder andere ook mijn halsband in met het gegraveerde plaatje erop ‘slave Tom, property of ‘Miss D.’”.
Een cadeautje dat ze op afstand had gegeven aan mij.
‘De halsband heb ik bij me, Meesteres.’
‘Goed zo, ik had niet anders verwacht. Je rode kooitje heb je uiteraard aan?’
Ik hoefde niet te kijken, dat voelde ik zo wel.
‘Ja Meesteres. Het kooitje is aan.’
‘Dan vraag ik me af, waarom heb je je kleren nog aan dan? Kleed je uit en zolang je daar bent, draag je alleen je halsband en kooitje. Ik wil dat mijn slaaf went aan het naakt zijn.’
Ik schrok van dat commando maar besefte, met de huidige communicatiemiddelen, ik geen keus had om het niet te doen.
Ik deed de halsband om en trok mijn kleren uit die ik over de stoel hing.
Naakt, gecollared was ik op mijn eerste vakantie trip.
Het voelde onnatuurlijk. De wind die over mijn blote lichaam waaide. Mijn pikje dat door het commando stijf probeerde te worden in het kooitje.
‘Ik ben naakt op het kooitje en de halsband na, Meesteres’ stuurde ik naar haar toe.
‘Wen er maar aan’ was haar reactie en enkele ogenblikken later volgde ‘Je hebt zeker geen ketting bij je om jezelf aan de trekhaak te ketenen? Die bus heeft toch een trekhaak?’
Ik bloosde. Ja, mijn bus heeft een trekhaak en nee, de ketting had ik inderdaad niet bij me. Die hing thuis nog aan de haak in de tuin.
Ik verwittigde de Meesteres en ze zag het door de vingers.
‘Die trekhaak, trouwens, pas je daar nog overheen?’
Oh mijn god, dat was lang geleden. Wat een geile opdracht was dat toch geweest.
Ik keek naar de zwarte bol achter de auto en dacht terug aan mijn avontuur.
‘Geen idee, Meesteres’ antwoordde ik.
‘Nou?’
‘Wat nou?, Meesteres?’
‘Rek dat kontje maar eens op zodat je er weer overheen past en als het gelukt is, stuur wel bewijs op.’
Ze was offline maar ik bleef achter met een stijf klitje in mijn kooitje waar een sliertje voorvocht aanhing.
Ik likte het op, legde mijn telefoon aan de kant en haalde de dop van de trekhaak af.
Ik had geen keus en met een sponsje poetste ik de zwarte bol mooi schoon en gelukkig had ik een klein potje vaseline bij me.
Ik smeerde de bol goed in en steunend op mijn armen, liet ik me zakken.
De koude plakkerige vaseline raakte mijn sterretje en ik voelde hoe ik langzaam over de stalen bol zakte.
Enkele keren kwam ik weer omhoog en liet me weer zakken.
Elke keer ietsjes verder en op een gegeven moment, voelde ik mijn kontje over het breedste punt gaan en de bol in me op nemen.
Snel kwam ik weer overeind en de bol gleed weer uit mijn kontje.
De selfiestick met mijn telefoon erop bevestigd had ik al klaargelegd en opnieuw liet ik me zakken terwijl mijn telefoon foto’s nam van plekken die ik allang niet meer gezien had.
Via de telefoon kon ik volgen dat de stalen koude kogel van de trekhaak mijn kontje in verdween en mijn slappe pikje, opgesloten in haar kooitje, lekte als nooit tevoren.
‘Lekken is likken’ was één van de Meesteres haar motto en ik genoot er intens van. Ik slikte alles wat uit mijn pikje droop en als een echte geile slet, neukte ik de trekhaak.
Ik schaamde me dood want ik wilde meer. Ik was zo geil en wilde groter en meer.
De Meesteres was een specialiste in psychische dominantie en wist zelf op afstand, mij zo geil te krijgen dat ik ‘alles’ zou doen.
Maar ik wist ook dat ik me moest beheersen en ten alle tijde klaar moest zijn voor de Meesteres.
Geil worden is tot daar en toe maar het ultieme genot is, haar genot.
Ik kwam langzaam van de trekhaak omhoog en voelde hoe mijn kontje zich weer sloot.
Met een keukenpapiertje maakte ik mijn kontje schoon en wreef lichtjes over de trekhaak.
Duwde de dop er weer op en ruimde alles op voordat ik de foto’s, het bewijs, opstuurde naar de Meesteres met een uitgebreid verslag erbij.
Onder het genot van een koud biertje, naakt op mijn halsband en kooitje na, begon ik en Poes aan onze eerste avond in de wildernis.

De volgende dag bleven we lekker aan de rivier staan en met een klein kampvuurtje erbij wat later met een barbecuerooster diende als barbecue, hadden Poes, ik en op afstand de Meesteres, het beregezellig.
Het was een goed idee om zo’n bus te kopen en het weekend vloog om.
‘Als je naar huis rijdt’ zei de Meesteres, ‘Wil ik dat je halsband draagt totdat je bijna thuis bent. Ik laat je niet voor schut staan ten overstaan van je buren.’
En zo gebeurde het dat ik tijdens de rit mijn halsband droeg en aangezien ik toch niemand kende, boeide het me niet.
Daarbij, ik deed het voor de Meesteres en die was het belangrijkste.
Enkele kilometers voordat ik de weg naar mijn dorpje inreed, deed ik de halsband af en vervolgde mijn weg naar huis.
Poes sprong uit de bus en was verdwenen. Die kwam later wel weer opdraven.
Ondertussen had ik notities gemaakt van wat ik miste tijdens de kort vakantie en zorgde ervoor dat het in de komende dagen aangevuld zou worden.
Het was nog steeds heerlijk weer en omdat ik verder toch niets om handen had, zocht ik op internet naar een nieuwe bestemming.
Het zomerseizoen begon op zijn einde te lopen en aangezien ik met niemand rekening hoefde te houden, had ik zin om met Poes nog een reisje te maken.
Enkele dagen later pakte ik alles weer in, zorgde dat ik de zaken die ik de eerste keer vergeten had, nu wel bij me had.
Poes met haar achterpootjes op de bijrijdersstoel, voorpootjes tegen het dashboard aan, vertrokken we weer.
Ik had mijn zinnen gezet om naar het zuiden te rijden. De Middellandse zee.
Voor mij was dat binnendoor een reis van een paar honderd kilometer maar ik had geen haast.
Ik had mijn bed bij me en kon stoppen waar ik wilde.
Mijn halsband om, kooitje aan en ondertussen een klein setje handboeien aan de binnenspiegel gehangen.
Ik schaamde me toch niet dat ik een slaaf was?
En zo reden we naar het zuiden. Door de prachtige Gorges D’Ardèche, regelmatig stoppen om van het schitterende weidse uitzicht te genieten.
Terwijl de andere toeristen naar mij keken met mijn leren halsband om.
Het boeide me niet.
Poes en ik, trokken weer verder.
De bus deed het perfect. Ik had ook eerlijk gezegd niets anders verwacht.
Mijn ouders hadden een studio aan de Middellandse zee gehad en na de dood van mijn vader, hebben we die verkocht.
40 jaar hebben we die in de familie gehad en ik was op mijn ouders na, de enigste die er gebruik van maakte. Twee, drie keer per jaar ging ik daar naartoe. Voorjaar, najaar, winter maar nooit in het hoogseizoen.
Dan werd de Middellandse zeekust overstelpt met toeristen en moest je voor een tafeltje in een restaurant, in de rij gaan staan.
Nee, mijn vader had het slim bekeken. In de zomer verhuurde hij de studio en met de opbrengst betaalde hij zijn vakanties en de huizen in Frankrijk.
Ik besloot om niet naar die plaats te gaan maar naar een plek die ik kende van onze fietstochten.
La plage de l’Espiguette. Een strand met een vuurtoren zo groot als een provincie in Nederland.
Zelfs met de auto kon je een kwartier achter de duinen doorrijden tot je op een plek kwam waar de toeristen al afgehaakt waren en alleen de diehards hun plekje gevonden hadden.
Ik parkeerde mijn bus zo dat ik vrij zat en rolde de luifel uit.
Poes, aan haar riempje, had meteen gebruik gemaakt van werelds grootste kattenbak.
Ik sloot alles af en Poes kroop in de schaduw onder de bus.
Tot straks Poes.
Alleen in korte broek, mijn T-shirt over mijn schouder, liep ik met blote voeten tussen de duinen door en na wat zwoegen, had ik de hoge duinen overmeesterd.
Ik maakte enkele foto’s en stuurde die naar de Meesteres.
Het strand wat honderden meters lang was, kilometers breed, was relatief leeg en enkele ogenblikken daarna ontving ik een bericht van de Meesteres.
Ik mocht mijn wandeltocht voortzetten maar dan zo naakt als mogelijk.
Daarbij doelde ze op mijn halsband en mijn gekooide pikje.
Er was geen kip in de buurt op het grote strand en ik liet mijn korte broek zakken.
Het was een fijn gevoel. Naakt, maar toch gekooid te zijn.
Daarbij, niemand die mij kende en ik genoot van mijn publieke, nou ja, publieke, wandeling als slaaf.
Ja, ik kreeg een erectie in mijn kooitje en elke keer als er een sliertje aanhing, likte ik het gretig op.
Het duurde lang voordat ik bij de branding was.
Ik legde mijn kleren op een hoopje en liep de zee in.
Heerlijke temperatuur en ik liep verder en verder.
Ik ging kopje onder en ik voelde me vrij.
Het was zolang geleden dat ik gezwommen had en nog langer geleden dat ik naakt gezwommen had.
Na enkele minuten was het goed geweest en ik kwam de zee weer uitgelopen.
Ik had mijn bril afgedaan en op mijn kleren gelegd en met het zoute water nog uit mijn ogen wrijvend, had ik niet gezien dat er een koppel aangelopen kwam.
Allebei naakt en flink gebruind door de zon liepen ze arm in arm door de branding.
Ik besefte me op dat moment niet dat ik mijn halsband nog droeg en mijn pik opgesloten was in het rode kooitje en zei vriendelijk, ‘Goedendag’.
Toen pas zag ik dat de ogen van de vrouw naar mijn kruis keken en ik besefte dat ik gekooid was.
Ze glimlachte vriendelijk, ‘Goedendag, mooi hoor’ terwijl ze naar mijn kooitje knikte.
Ik kon alleen uitbrengen ‘Dank U’ en liep verder.
Die ontmoeting, op het strand terwijl ik uit zee gelopen kwam, zal ik nooit vergeten. Dat was de eerste keer dat ik publiekelijk mijn onderdanigheid door middel van mijn kuisheidskooitje had getoond.
Het voelde goed. Na zovele jaren besefte ik pas dat ik me niet hoefde te schamen voor mijn slaaf zijn.
Uiteraard zou ik altijd op mijn hoede zijn ten slotte is niet iedereen zo openminded.
Met mijn blote billen ging ik in het zand zitten, knieën opgetrokken en voelde hoe mijn pikje weer stijf werd in het kooitje.
De siliconen prikkers deden hun werk en de pijn die het deed, veranderde in genot.
Het opdrogen zonder handdoek was lekker en enkele minuten later begon ik aan de terugtocht over het lange strand en de hoge duinen.
Boven op de duinen zag ik mijn campertje staan met de vrolijke luifel eraan.
In de wijde omgeving was niemand te bekennen en ik daalde de duinen af.
Poes, die lekker warm onder de auto lag, kwam eronder uit en snorde tegen mijn benen.
De avond begon in te vallen en nadat ik Poes voorzien had van alles wat ze nodig had, trok ik een biertje uit de koelkast en maakte mijn barbecue aan.
Een lekker stukje vlees erop, een heerlijke salade en zo, met het geruis van de Middellandse zee op de achtergrond, genoten Poes en ik van de prachtige omgeving.
De rust, het naakt zijn, de vrijheid.
Heel even dacht ik aan de mensen in de grote steden, in hun appartementen, herrie van de buren, kinderen die jankten, auto’s die te hard door de straat reden maar dat maakte snel plaats voor de rust die ik hier ervaarde.
Terwijl wij van de rust genoten kreeg ik een bericht binnen van de Meesteres.
Ze had mijn foto’s ontvangen en was een beetje jaloers dat ze er niet bij was.
Ik vertelde dat we de volgende ochtend weer richting de boerderij reden en er twee dagen over zouden doen.
Met een welterusten namen we afscheid en ik trok nog een flesje koud bier uit de koelkast, pakte Poes op de arm en liep naakt de duinen op.
Boven op de duin ging ik zitten, Poes op schoot en zo genoten we van een prachtige warme avond.
De volgende ochtend was ik op tijd op en na alles ingeladen te hebben, reden we weer achter de lange en hoge duinen, tot ons kempertje weer vaste grond onder zijn voetjes had.
In Grau du Roi stopte ik bij een bakker en omdat ik met mijn camper Franse nummerplaten heb, kon ik gewoon voor de bakkerij, op de stoep, parkeren.
Dat doen toch al die Fransen? Waarom ik niet?
Poes keek mij na toen ik de bakkerij inliep en een knappe bakkersdochter vroeg wat ik wilde bestellen. Ik bestelde een baguette en een paar croissants en rekende af.
Ze keek over mijn schouder naar mijn camper en Poes die stond met zijn pootjes tegen het raam naar ons te kijken.
‘Is dat uw poesje?’ vroeg ze lief.
Ik glimlachte, ‘Ja, dat is mijn poes.’ Wat er in mijn hoofd afspeelde wat ik wilde vragen zullen we maar niet opschrijven.
Ik groette het leuke ding en ze keek me niet aan maar zwaaide naar mijn kat.
Het is wat met die bakkersvrouwen, zeg.
Ik legde het brood in de auto en we reden het dorp uit.
Poes had zich weer genesteld op de stoel en had haar brommer weer aan.
De zon scheen op haar velletje en Poes kennende, hield ze wel van een warm velletje.
Op ons gemak reden we naar het noorden over de route départemental, lekker binnendoor.
Rond de klok van vieren, zocht ik een plekje bij een riviertje, pakte de benodigde spulletjes uit en we waren weer geland.
Lekker een glaasje drinken en wat eten en de volgende morgen, op tijd vertrekken en naar huis.