Voorwoord

Ik ben dit verhaal begonnen nadat ik verhuisd ben naar Frankrijk.

Daarom begint dit verhaal een aantal jaren geleden en zullen daarom niet overeenkomen met de seizoenen.

Het verhaal is in de ‘ik‘ vorm geschreven omdat het over mij gaat, mijn leven en ook mijn fantasieën.

Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.

Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.

De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar. De passages met de online meesteressen zijn echt gebeurd en alle passages met de personen hier ter plaatse, zijn verzonnen. Op dit moment heb ik helaas geen online of andere F/d partner.

Mocht je dit verhaal leuk vinden dan is het uiteraard ook leuk om iets te horen.

Veel leesplezier

Hoe gek het ook klinkt maar ik begon eraan te wennen. Niet alleen fysiek maar ook psychisch.

Fysiek kon ik het kooitje gedurende lagere tijd dragen met één uitzondering dat mijn rechter testikel nog wel eens wilde ontsnappen.

Maar al snel had ik het door om hem weer op de goede plaats te krijgen.

Ook psychisch begon ik eraan te wennen.

Ik herinnerde mezelf eraan dat ik een slaaf ben. Een slaaf die geen zeggenschap heeft over zijn pikje of in mijn geval, klitje.

Ik mocht het gebruiken om te plassen, ok, maar voor seksueel genot te ervaren moest ik toch echt toestemming vragen aan mijn Meesteres.

Natuurlijk kon ik sjoemelen. Maar laten we eerlijk zijn, wie houden we dan voor de gek?

Ten eerste de Meesteres. De persoon die de moeite opzich heeft genomen om mij te trainen. Mij te ondersteunen.

En dan natuurlijk mijzelf. Als ik zelf, buiten toestemming om van de Meesteres, seksueel genot ervaar terwijl de Meesteres dat mij verboden heeft.

Nee, ik en mijn klitje begonnen eraan te wennen dat wij, met name ‘het’ geen recht meer van spreken heeft.

Ik heb diverse kooitjes en met hulp van de Meesteres hebben we de keuze teruggebracht naar enkele stuks.

De metalen kooitjes die ik had, kon ik nooit lang dragen.

Na enige tijd begon het metaal te ‘werken’ en begon de huis branderig aan te voelen. Dat bluste ik dan met vaseline maar dat hielp altijd maar even.

Kennelijk was ik allergisch voor het metaal.

Dus werd mijn keuze beperkt tot de siliconen en kunststof kooitjes.

Voor mij, bleek uiteindelijk de birdlocked kooitjes de comfortabelste oplossing te zijn.

Ik had door de tijd diverse kleuren verzameld. Diverse maten ook.

De Meesteres had gekozen voor het rode kooitje met een basisring diameter van 45mm.

Het kooitje zat comfortabel en ook ‘s nachts, bleef het aan en had ik er geen last van.

Zoals ik eerder al noemde, het terugtrekken van één testikel was niet optimaal en de lengte van het kooitje was wat te lang voor mijn klitje.

In het Birdlocked kooitje had ik 6 cm lengte en daarom had ik de ruimte om op en neer te bewegen en daar toch enige vorm van wrijving te ondervinden.

En juist dát, wilde ik voorkomen en daarom vroeg ik aan de Meesteres of ik een keer mocht wisselen van kooitje.

Ik had een hardplastic kooitje dat maar een lengte van 3 cm had.

‘Nou, vooruit dan. Maar als het niet gaat, laat je het me weten en dan schakelen we meteen terug naar het rode kooitje’ was haar antwoord.

Ik bedankte de Meesteres en terwijl zij wachtte, verwisselde ik het siliconen kooitje voor het zwarte hardplastic exemplaar.

Ik draaide het sleuteltje om en het klitje zat strak opgesloten in het máár drie centimeter lange kooitje.

De bewegingsvrijheid die ik voorheen had, was volledig verdwenen.

Ik kleedde me weer aan en ging verder met de bezigheden van de dag.

Het voelde goed, het nieuwe kooitje en dat het klitje strak opgesloten zat, vond ik prettig. Geen frictie, geen beweging meer.

Geen gevoel zelfs en stijf worden was onmogelijk.

Na enkele uren het kooitje gedragen te hebben, vroeg ik de Meesteres om toestemming om het die nacht ook aan te mogen hebben.

‘Dat is goed maar als het te pijn gaat doen, meteen wisselen naar het andere kooitje. We willen geen schade aan de huid hebben´.

Ik bedankte de Meesteres en die avond ging ik naar bed met het kleine zwarte kooitje aan.

Het was raar maar een fijn gevoel dat ik mijn pikje niet meer voelde en ik viel in slaap.

Rond de klok van drieën werd ik wakker. Niet door het kooitje of een erectie, gewoon omdat ik niet zo goed sliep.

Ik voelde het kooitje helemaal niet en vanwege het ontbreken van de ruimte, kon het ook niet in het kooitje op en neer glijden.

Het was echt het gevoel dat ik geen pikje meer had.

Kennelijk viel ik toch weer in slaap en rond half acht stond ik op, pakte mijn kleren en liep naar de badkamer.

Waste en scheerde mezelf en toen ik op het WC zat, voelde ik dat een velletje zich toch klem had gezet tussen het kooitje.

Ik probeerde het terug goed te doen maar dat lukte niet.

Ik keek vervolgens wat beter en zag dat de huid wat beschadigd was.

Niet ernstig maar een blauw plekje.

Het kooitje, ondanks dat het redelijk goed gegaan was, moest ik beneden toch vervangen door het siliconen kooitje wat comfortabeler zat.

Ik verwittigde de Meesteres en enkele ogenblikken later, zat ik terug op gesloten in het rode kooitje en hingen de sleuteltjes weer aan háár haakje in de keuken.

Ik voelde me weer safe.

Het dragen van een kooitje is voor mij een haat/liefde verhouding.

Het is een heerlijk gevoel om onder controle te staan en dat uit zich dan middels mijn gepersonaliseerde halsband maar ook door het kooitje dat ik, in opdracht van de Meesteres draag.

Zij bepaalt wanneer ik een erectie of orgasme mag hebben en dat werkt zelfs op afstand.

Natuurlijk is het heerlijk om een stijf plassertje te krijgen en klaar te komen.

Maar opgesloten zitten, met een Meesteres die bepaalt hoe en wat, is nog veel fijner.

Laten we eerlijk zijn, geil zijn en blijven voor een Meesteres is toch veel heerlijker dan die drie vier seconden die een orgasme duurt?

En daarom de haat/liefde verhouding.

De buurman belde. Nee, niet de buurman waar ik regelmatig op de koffie ga, een andere buurman. Die had wat problemen met zijn computer en vroeg of ik hem kon helpen.

Nou, hij staat ook altijd klaar voor mij dus geen probleem.

‘Tien minuutjes, dan ben ik er.’

Ik trek mijn schoenen aan, mijn vest en loop op mijn gemak naar de buurman.

Zijn hele terrein is omheind en een grote elektrische poort verhindert de toegang. Een grote herder waakt op het terrein want, voor hij met zijn 62ste met pensioen ging, ja, hier in Frankrijk gaan ze met 62 met pensioen, werkte hij veel met goud en vandaar de beveiliging en, de grote gemene hond.

Ik open de poort en loop naar de voordeur die opengedaan werd voordat ik klopte.

Enkele ogenblikken later zitten wij in de kamer met de computer op tafel zijn probleem op te lossen.

Ik zat met mijn rug naar de raam toe en plotseling zegt de buurman ‘Wat krijgen we nou?’ en wijst naar het raam.

Ik draai me om en wat zie ik? Poes, Poes was mij gevolgd en zat voor het raam naar binnen te kijken.

De waakhond van mijn buurman was gelukkig binnen want die heeft het niet op katten.

Maar, ook de hond had het door en begon voor het raam te blaffen. Poes, stoer als ze is, zet een hoge rug op maar enkele ogenblikken later besluit ze toch maar te gaan.

‘Nou, dat heb ik nog nooit meegemaakt’ zegt de buurman.

Dat Poes een beetje aanhankelijk is, ok maar dat ze mij volgt naar de buurman met een gevaarlijke hond? Dat is niet ok.

Het probleem was snel opgelost en ik loop weer naar huis. Ik doe de poort van de buurman dicht en roep enkele keren Poes.

Drie seconden later stond ze al kopjes te geven tegen mijn benen en samen liepen we naar huis.

Ik opende de klep van de brievenbus en zag dat er een pakketje in lag.

Niet alles in Frankrijk is beter als in Nederland hoor maar de grote metalen brievenbussen is wel ideaal.

De meeste kleine pakketjes die de Post rondbrengt, worden met een loper in de brievenbus gelegd en zodoende hoeven ze niet voor elk pakketje bij iedereen aan te bellen.

Ik pak het pakketje uit de brievenbus en voel van wie het afkomt.

Binnen zet ik de koffie nog een keer aan en samen met Poes op mijn bureau, trek ik de verpakking open.

In overleg met de Meesteres had ik twee dames pyjama's besteld en een heel kort schortje dat ik zou moeten dragen als ik huishoudelijke werkzaamheden deed.

Verder had ik nog wat slipjes besteld die ik zelf heel mooi vond.

Ik pakte één voor één de pakjes uit en ik was tevreden.

De slipjes waren mooi en de pyjama's van mooi rood satijn.

Ik stuurde Meesteres een berichtje dat de spulletjes waren aangekomen.

Enkele ogenblikken later kreeg ik de opdracht om er foto’s van te sturen.

Dus, ik legde alles netjes neer. Maakte foto’s en stuurde ze op.

Ik besloot om te wachten met het slapen in de nieuwe pyjama tot het weekend.

Wel trok ik de volgende dag een van mijn nieuwe, transparantje slipjes aan en ondanks het kooitje, paste ze goed.

Ze zaten lekker en ik trok mijn kleren verder aan om boodschappen te gaan doen.

Terwijl ik aan de koffie zat, kreeg ik de opdracht van de Meesteres om een bijpassend bh’tje te dragen en mijn wijsvinger nagel rood te lakken.

Ik liep meteen naar boven en omdat ik een wit slipje droeg, pakte ik een wit bh’tje uit de la.

Trok het aan en beneden aangekomen, nam ik nog een slok koffie voordat ik mijn ringvinger nagel lakte.

Ik mijn staat van opwinding, had ik me vergist van vinger en had ik niet in de gaten dat de Meesteres ‘wijsvinger’ gezegd had.

Ik dronk mijn koffie op, pakte mijn halsband en deed die om mijn nek.

Het koperen plaatje dat markeerde dat ik eigendom van Miss D. was, draaide ik voorop en met mijn gelakte nageltjes begon ik aan de boodschappentocht.

De Meesteres verlangde altijd dat ik foto’s maakte van haar opdracht en ook deze keer, maakte ik een foto dat ik het bh’tje en de halsband droeg en van mijn fout gelakte nagels.

Net toen ik de foto’s verzonden had, kreeg ik meteen een bericht.

‘Ik had gezegd, wijsvinger nagels en niet ringvinger. Details sletje.’

Ik had inderdaad een fout gemaakt en het enige dat ik kon antwoorden was ‘Oops’.

Ik ging verder met mijn ronde en bij thuiskomst keek ik zoals gewoonlijk in de brievenbus.

Weer lag er een pakketje dat de post gebracht had.

Ik nam het mee naar binnen en pakte het uit.

Natuurlijk wist ik wat het was. ten slotte had ik het zelf besteld.

Ik opende de verpakking en haalde de zwarte prostaatvibrator uit het doosje.

16 cm lang en 4 centimeter breed op zijn breedste stuk.

Afstandsbediening erbij en ik koppelde hem aan de oplader zodat hij goed opgeladen zou zijn als ik hem voor de eerste keer mocht gebruiken.

Die avond stuurde de Meesteres mij een berichtje dat de detailfout die ik gemaakt had, niet onbestraft zou blijven.

Iets wat ik al verwachtte maar niet hoopte.

Ik wist dat ik een fout gemaakt had en daarvoor gestraft zou worden.

Maar, eerst was mijn kuisheidsperiode aan de beurt.

Zaterdagmiddag, precies 14:30, had ik 10 dagen opgesloten gezeten. 24/7 dus.

Ook ‘s nachts had ik gedurende die tien dagen het kooitje gedragen.

Met één dag en nacht in een ander kooitje maar wel degelijk opgesloten was.

Ik had toestemming om het kooitje op de afgesproken tijd te verwijderen en omdat ik had gehoopt dat de Meesteres aanwezig zou zijn, wachtte ik nog even tot 15:00.

Toen ze er nog niet was, besloot ik het kooitje te verwijderen en liet het bad vollopen.

Ik liet mij in het warme water zakken en waste me overal. Speciaal, op de plekjes die afgesloten waren geweest.

Nee, ik kreeg geen erectie ervan het was puur onderhoud.

Na het bad onthaarde ik mijn schaamstreek en de rest van het lichaam, werd met de tondeuse ontdaan van de haartjes.

Helemaal glad, trok ik mijn kleren aan en voelde hoe gevoelig mijn huid was.

Ik voelde me schoon, helemaal tip top in orde.

Die avond keek ik een film met Poes op de bank en het voelde allemaal wat onwennig aan.

Het kleine klitje, los in een damesslipje maar het maakte ook geen aanstalten om stijf te worden.

Die avond trok ik mijn nieuwe rode pyjama aan en voelde hoe het fijne zachte stof over mijn kale lichaam gleed.

Ik was iemand die altijd naakt sliep maar deze keer, was een uitzondering.

Die zondagmorgen werd ik weer vroeg wakker.

En deze keer had ik een erectie. Ik liet mijn hand over het satijnen broekje glijden en voelde dat ik een stijf pikje had.

Niet van genot, maar omdat mannen daar nu eenmaal last van hebben in de ochtend.

Ik draaide me nog een keer om en voor mij leek het enkele ogenblikken later, was het tijd om op te staan.

Ik pakte een schoon slipje uit de lade, een warme blouse en mijn pu-leren legging.

In de badkamer waste ik me en nadat ik me aangekleed had, liep ik naar beneden, Liet Poes naar buiten en pakte een kop koffie.

Het duurde niet lang of ik kreeg een berichtje van de Meesteres.

“Je weet dat ik niet zou vergeten dat jij een details foutje maakt. Foutjes hou ik niet van.”

“Daarom krijg je straf. De straf luidt ‘Strafregels schrijven met gelakte nageltjes… Let op schrijven, dus niet typen.

De volgende zin: "Ik zal voortaan beter instructies opvolgen die mijn meesteres mij geeft"

We houden het simpel: Met gelakte nageltjes ja alle 10, je strafkooitje om op je stoeltje met bierdoppen en je nieuwe speeltje in en op trillen.

50 lijkt mij een mooi aantal regels om te schrijven en de streepjes blijven staan!

Ik wil "bewijs" zien

Duidelijk?”

Ik las de opdracht nog een keer door en antwoordde, ‘Duidelijk Meesteres’.

‘Als je daarmee klaar bent, ga je weer op slot en deze keer voor 15 dagen. Omdat je graag het kleinere kooitje wilt uit proberen, begin je met die en maak je en foto van je kooitje. Zorg ervoor dat je nageltjes ook erop staan.

Die print je dan weer uit en hang je bij de rest, begrepen?’

Tuurlijk had ik het begrepen en omdat ik toch wel graag snel het kleine kooitje wilde testen, antwoordde ik, dan begin ik meteen met de straf Meesteres.’

‘Goed zo, succes.’

Ik pakte de spulletjes die ik nodig had en enkele ogenblikken later, was ik naakt en plaatste het prikkooitje met zijn scherpe prikkers, om het pikje.

Ik wisselde mijn bureaustoel met het houten stoeltje en legde het gemene doppenplankje erop.

Ik pakte mijn nieuwe prostaat vibrator en smeerde hem goed in met babyolie.

Drukte de vibrator mijn kontje in en nam plaats op de doppen.

Het lege schrijfblok voor me. De afstandsbediening in één hand en klik, de vibrator begon te trillen.

Ik klikte nog enkele keren tot ik een lekker ritme gevonden had en begon te schrijven.

Door de vibrator in mijn kontje voelde ik al snel enkele druppels voorvocht aan mijn pikje hangen en met mijn wijsvinger, haalde ik die weg en likte het op.

Het schrijven duurde langer als ik gedacht had en af en toe, moest ik overeind komen om mijn billetjes even rust te gunnen.

Maar ondanks dat ik me zo bloedgeil voelde, kreeg ik het toch voor elkaar dat de strafregels op vier velletjes papier stonden.

Ik maakte foto’s van mijn strafwerk, mijn gehavende pikje en stuurde die naar de Meesteres.

Een foto was ik vergeten, van mijn gehavende billetjes.

De Meesteres zag het deze keer door de vingers en zei, ‘Goed, als je zover bent, kun je je pikje weer op slot doen. Net zoals de laatste keer, maak je een foto met de datum erop en stuurt die naar mij. Daarna plaats je die ook als profielfoto op BDSMzaken.nl.

‘De nagellak mag er morgenvroeg af op je pinkies na.’

‘Dank U Meesteres’ antwoordde ik en omdat het afgekoeld was, vroeg ik of ik me mocht aankleden. ‘Maar eerst ga ik weer op slot, Meesteres.’

De Meesteres ging akkoord en ik deed het rode kooitje aan, trok een van mijn nieuwe slipjes erover en maakte de foto voor mijn profielpagina.

Ze wist het wel. Maar ik wilde toch nog mijn Meesteres heel hartelijk danken.

15 dagen permanent op slot. Waar zou het eindigen?

Dank U Meesteres.