❤️ Een fragment uit Hun vogeltje – Deel 2 ❤️

Farah, Rachel en Nadine zijn terug! In het tweede deel van mijn dark romance Hun vogeltje gaat het verhaal van de drie vrouwen verder. Luxe, verlangen, spanning en een intense D/s-dynamiek komen opnieuw samen terwijl Farah steeds meer ontdekt over haar plek bij haar twee meesteressen.

In dit fragment reizen de drie met een privéjet naar een nieuwe D/s-etiquette-dag. Maar Rachel en Nadine hebben alvast een kleine verrassing voor Farah in petto… 😉

Benieuwd naar het vervolg van hun verhaal?

📖 Hun vogeltje – Deel 2, van Laura Jansen.

#DarkRomance #BDSM #Femdom #LesbischeRomance


Een weekend later zitten ze in de privéjet, op weg naar weer een D/s etiquette dag. Roomwitte leren stoelen, het zachte gebrom van de motoren en champagneglazen die licht tegen elkaar tikken op het mahoniehouten tafeltje.
Farah maakt haar gordel los en leunt naar voren; nieuwsgierigheid tintelt, vermengd met een lichte kriebel van spanning. De vorige etiquette dag was intens. Wat zou er nu komen?
‘Is het hetzelfde als de vorige keer?’ vraagt ze, haar stem gedempt door het gezoem.
Nadine, benen elegant gekruist en een zijden sjaal losjes om haar nek, glimlacht kalm maar veelbelovend. ‘Ja, bijna wel,’ zegt ze. ‘Dit keer doen we andere oefeningen en pushen we je een beetje verder. Je bent er klaar voor.’
Rachel kijkt haar met een valse grijns aan, haar bruine ogen fonkelend, en wijst tussen haar benen op het zachte tapijt. ‘Kom eens hier, vogeltje,’ zegt ze.
Farah voelt haar polsslag versnellen, een warme golf door haar buik. Nu al?
Ze knielt tussen Rachels benen, ruikt haar bekende parfum – muskus en sandelhout, vermengd met de leren geur van de jet.
‘Kijk me aan,’ zegt Rachel.
Farah kijkt omhoog, recht in die bruine ogen. Rachel pakt haar kin vast, haar duim stevig onder haar kaak.
‘Dit is een klein voorproefje van de oefening die we hebben uitgekozen,’ zegt ze. ‘Je zult hem morgen perfect uitvoeren.’
Farah werpt een korte blik naar Nadine, die grijnzend toekijkt en aan haar glas nipt. Het zal wel, denkt ze, opgewonden en een beetje zenuwachtig tegelijk.
Rachel kust haar vol op de mond – diep, eisend, haar tong verkennend. Farah smelt, haar handen rustend op Rachels dijen.
Rachel trekt zich terug, haar stem laag en bevelend. ‘Kleed je uit,’ zegt ze.
Farah voelt het al aankomen, maar mompelt toch: ‘We zitten in een vliegtuig… de stewardess…’ Haar ogen schieten naar de tussendeur. Wat als ze binnenkomt?
Rachel legt een vinger op haar lippen. ‘Stil,’ zegt ze.
Nadine staat op, loopt gracieus naar de tussendeur en sluit hem met een zachte, definitieve klik. Ze draait zich om, haar armen over elkaar, haar stem kalm maar onverbiddelijk. ‘Zo. Niemand komt binnen. Doe wat je meesteres zegt, sub.’
Farah voelt kwetsbaarheid opborrelen – in de lucht, op tien kilometer hoogte, naakt – maar trekt toch haar blouse uit, laat haar bh vallen, schuift broek en slipje omlaag. Naakt staat ze daar in de koele cabinelucht, haar huid vol kippenvel en haar handen voor haar kruis.
De dames bekijken haar goedkeurend, hun blikken glijdend over elke curve.
‘Armen netjes achter je rug en benen iets gespreid,’ zegt ze.
Farah doet het blozend.
Ze laten haar even zo staan en kijken haar goedkeurend aan. Rachel klopt op haar schoot. ‘Kom hier,’ zegt ze.
Farah klimt bij haar op schoot, haar rug tegen Rachels borst. Rachel spreidt haar eigen benen en duwt Farahs benen met haar knieën uiteen; alles ligt open. Haar handen glijden traag over Farahs buik, kneden haar borsten en strelen langs haar dijen.
‘Zo, subje,’ zegt Rachel. ‘Ik droomde ervan om jou eens in de lucht te domineren.’
Farah kreunt zacht. ‘Dat is een specifieke droom, Meesteres,’ hijgt ze.
De dames grinniken. Rachel pakt haar keel zacht vast, haar duim onder haar kin. ‘Niet gevat doen, subje,’ zegt ze.
‘Nee, Meesteres,’ fluistert Farah.
Nadine verplaatst zich met haar champagne naar de overkant, benen over elkaar, zodat ze alles goed kan zien.
Rachels hand glijdt langzaam omlaag, strijkt over Farahs clit. Farah voelt hitte opborrelen. God, wat is dit geil – de stewardess kan elk moment kloppen…
Haar heupen wiegen onwillekeurig. Rachel blijft plagen: cirkelend, drukkend, net niet genoeg om haar over de rand te duwen.
‘Een klein voorproefje,’ fluistert Rachel bij haar oor. ‘Ik wil je niet horen. Wees stil. Begrepen?’
‘Ja, Meesteres,’ hijgt Farah, haar lippen op elkaar persend.
Rachel gaat verder; haar vingers glijden dieper, gekromd op die ene plek, het tempo geleidelijk hoger. Farahs nagels grijpen in het leer van de stoel, zweet parelt op haar huid. De opdracht om stil te zijn maakt alles intenser.
‘Keurig, subje,’ fluistert Rachel. ‘Zo open en nat voor ons.’
Farah houdt het niet meer. ‘Mag ik komen?’ fluistert ze, haar ogen smekend.
Rachels ogen twinkelen. ‘Nee, nog niet,’ zegt ze. ‘Smeek ons.’
Farah slikt. ‘Ik ben helemaal van u… mag ik alstublieft komen?’ zegt ze, zachter dan ze van plan was.
Rachel stopt even; haar hand wordt stil. ‘Draai je om,’ zegt ze.
Farah stapt hijgend van haar schoot, haar benen trillend, en gaat weer zitten, nu met haar gezicht naar Rachel toe. Haar borstkas hijgt tegen Rachels lichaam.
Rachel trekt haar hoofd tegen haar schouder en begint opnieuw te bewegen – haar vingers diep in haar, haar duim op haar clit. Farah hijgt tegen de warme huid, haar nagels in Rachels arm.
Nadine zit nog steeds aan de overkant en bekijkt het met een kalme maar opgewonden blik.
Als Farah het moeilijk krijgt – ‘Meesteres, alstublieft…’ – haar heupen bewegend, haar kreunen gedempt, zegt Rachel scherp: ‘Kom voor ons.’
Farah laat los. Haar lichaam schokt, haar kreunen verstikt in Rachels schouder. Golven rollen door haar heen.
‘Keurig, subje,’ zegt Nadine tevreden.
Rachel houdt haar nog even vast, streelt haar rug en geeft haar de tijd om haar ademhaling weer te vangen.
‘Goed zo, vogeltje,’ prevelt ze, en ze kust haar nek. ‘Je mag je aankleden.’
Farah staat wankel op, haar benen trillend, en kleedt zich aan; haar kleren plakken tegen haar bezwete huid.
Nadine kijkt naar Rachel met een ondeugende glimlach. ‘Echt niet te doen, jij, Rachel Lauder,’ zegt ze.
Rachel lacht. Ze geeft Farah een speelse tik op haar billen als die zich naar voren buigt om haar schoenen te pakken. ‘Daarom hou je van me,’ zegt ze.
Ze staat op, zoent Nadine nog even diep en loopt dan naar de deur. Met een nonchalante klik doet ze de tussendeur weer open.
Even later klopt de stewardess beleefd. ‘Alles goed, dames? Nog iets nodig?’
Farah bloost fel en staart naar het tapijt. Ze ruikt het vast. Ziet het aan me, denkt ze.
‘Nee, dank je, we zijn prima,’ zegt Rachel met een stralende glimlach, zo koel als ijs.

Eenmaal aangekomen in hetzelfde hotel nemen ze eerst de sauna in de suite. Daarna volgt een lang warm bad met eucalyptusbubbels. Farah ligt veilig tussen hen in; Rachels kin rust op haar schouder en Nadines hand cirkelt over haar buik.
Ze is door en door benieuwd naar wat morgen brengt. Een voorproefje in de jet… wat komt er dan nog meer op die etiquette dag?