Ik had overwogen om tegen Karens voorwaarden bezwaar aan te tekenen bij het Comité van Appèl, Sara en Julia dus. Maar uiteindelijk had ik besloten om alleen een tweede autosleuteltje onder mijn achterband te leggen, zodat ik in geval van nood toch nog een exit-optie had. Die opzet slaagde niet. Karen deed me niet open, en die verdomde lift kwam terug naar de twaalfde verdieping. Er kwam een vrouw uit die in mijn richting liep. Ik vluchtte naar het eind van de galerij en sloeg mijn handen voor mijn geslachtsdelen. De vrouw kwam steeds dichterbij. Toen ze vlak bij me was zei ze:
‘Zo, sta jij je daar af te trekken? Viespeuk. Haal die handen eens weg.’
Zoals ik inmiddels toch al wel verwacht had was het Karen. Ze liet me mijn handen in mijn nek leggen en me omdraaien om me uitvoerig te bekijken, Vervolgens nam ze me mee naar haar appartement, waarvan ze de deur liet openstaan. In de gang hingen een paar handboeien aan een haak. Ik protesteerde natuurlijk meteen en beriep me op de voorwaarden.
‘OK, vertrek dan maar weer. Ik zal rapporteren dat je in de galerij voor mijn deur stond te masturberen. Ik zie je dan dezer dagen vast wel weer terug.’
Omdat verdere discussie toch geen zin had liep ik de deur uit zonder verder iets te zeggen. Omdat ik het niet aandurfde de lift te nemen liep ik alle trappen af naar beneden. Maar tot mijn verbijstering bleek mijn tweede autosleuteltje niet meer onder mijn achterband te liggen. Karen moest mij bij mijn aankomst geobserveerd hebben. Er zat niets anders op dan, nu toch maar met de lift, weer naar boven te gaan en bij haar aan te bellen. Karen liet me een hele tijd wachten voor ze de deur opendeed. Ze had een stevige houten paddle met gaatjes in haar handen, zodat haar bedoelingen volstrekt duidelijk waren.
‘Zo, ben je daar toch weer? Durfde je niet naakt over straat te lopen of woon je te ver weg? Enfin, steek nu maar braaf je handen door die handboeien. Dan ga ik jou eens heel veel heel harde klappen op je blote bips geven.’
De rillingen lopen nog over mijn huid als ik aan die nacht terugdenk.
2. Sophie S. was nog zo'n vrouwtje dat erg boos op me was. Ze schreef me dat ik haar diep in haar vrouw-zijn had geraakt. In haar hele leven had nog maar één man haar naakt gezien en dat was haar echtgenoot, van wie ze overigens inmiddels wel gescheiden was. Ik herinnerde me haar goed: ze stond altijd uitvoerig naar zichzelf te kijken in de spiegel in het badhokje, zich te bevoelen, en nam alle tijd om zich helemaal in te smeren met zeep of badolie voor ze onder de douche ging.
Ik moest van haar naar een vakantiehuisje komen op een bungalowpark. Ik moest daar naar binnen gaan, de deur zou openstaan, en me helemaal uitkleden. En dan op haar wachten. Dan zou ik wel begrijpen hoe zij zich voelde.
Dat is inderdaad een verschrikking, naakt in een vreemd huis te staan wachten op iemand die allerlei naars met je van plan is, zonder dat je precies weet wat. En ze liet me zo wel een uur staan voordat ze opeens binnenkwam. Ik hield mijn handen voor mijn piemel terwijl ze mij, zwijgend, van top tot teen bekeek. Opeens deed ze een stap naar voren om me drie keer links en rechts in mijn gezicht te slaan. Ik sloeg natuurlijk meteen mijn handen voor mijn gezicht.
-O, jij laat dus zomaar je schaamdelen zien aan een vrouw die je niet kent.
-U had zelf gezegd dat ik me helemaal uit moest kleden.
-Ook dan houden sommige mensen een elementair schaamtegevoel.
Ze pakte me nu, niet minder plotseling, bij mijn beide tepels waaraan ze flink begon te trekken en te draaien. Dat was erg pijnlijk. Ik was er al bang voor, maar vervolgens greep ze inderdaad mijn ballen vast waar ze stevig in begon te knijpen. Dat is iets waar ik helemaal niet tegen kan. Later op de avond penetreerde ze ook nog mijn kontgaatje met een massieve vibrator, snorrend en wel.
Zij was de eerste vrouw die mij, uit haar eigen kledingvoorraad, lingerie liet aantrekken, een zwarte bh en stay-ups. Ze bewerkte mijn bips met een lang stuk leer. Gelukkig sloeg ze niet zo hard als Karen V. Toen ik enige tijd daana de berichten in de app-groep kon volgen begreep ik dat ze bang was dat mijn billen zouden gaan bloeden en dat ik dan een bloedvergiftiging zou krijgen. Daar had ik dus mee geboft.
3. Julie M. had niet alleen een kledingvoorschrift gestuurd maar me ook laten weten dat ik een koffertje met lingerie mee moest nemen. Toen ik voor haar appartement stond bleek daar een briefje op de deur te hangen.
Beste badman,
De deur is open, ga gewoon naar binnen en loop door naar de keuken. Kleed je daar helemaal uit en trek de zelfophoudende zwarte kousen en de lange handschoenen aan die je mee moest nemen. Verder niets en zeker geen slipje. Wacht dan rustig tot je mij ziet verschijnen. Het kan even duren. Veel plezier.
Liefs,
Julie
Iedereen die langskwam kon dat briefje lezen en ik had geen idee hoe lang het daar al hing. Het gaf me een heel onbehaaglijk gevoel. Ik nam het briefje maar mee naar binnen. Ik voerde Julie’s instructies uit en bleef in de keuken staan wachten. Ik durfde niet te gaan zitten. Het duurde niet even, maar heel lang, misschien ook ditmaal weer een uur. Ik voelde me daar, naakt in een vreemd huis, opnieuw ontzettend ongemakkelijk. Eindelijk hoorde ik geluid bij de deur en gegiechel. Opeens ging de keukendeur open. Er stonden twee meisjes op de drempel, allebei in een babydoll gekleed en op pumps met hoge hakken. Ze lachten vriendelijk.
“Dag badman”, zei één van hen. “Wat zie je er lief uit, zo in je blootje. Je hoeft je niet te generen hoor, wij zijn juist erg benieuwd naar je piemeltje.”
-Dit is tegen de afspraak. U zou alleen zijn.
-Ja, sorry hoor. Mijn buurvrouw had dat briefje gelezen en wilde er graag bij zijn. Ze zal je geen kwaad doen. Of alleen maar een heel klein beetje kwaad.
“Laat je billetjes eens zien, badman”, zei het andere meisje.
Ik besloot me maar weer bij de situatie neer te leggen. Die meisjes zagen er inderdaad niet uit alsof ze me vreselijke dingen zouden aandoen. Dat bleek ook zo te zijn. Ze stopten me eerst in een warm bad, wat hen de gelegenheid gaf mij helemaal te bevoelen. Wel een bijzonder gevoel als vier vrouwenhanden tegelijk aan je tedere delen zitten. Door deze actie waren ze zelf ook kletsnat geworden en daarom gingen de babydolls uit. Vooral Julie M. had prachtige borsten. Nu bleek dat ze helemaal niet geïnteresseerd waren in bestraffingen, maar alleen in seks. In allerlei standen. En toen ik geen erectie meer kon krijgen moest ik hen bevingeren en beffen, en in de weer met een vibrator en een dubbele dildo, die ze ook in mijn eigen anus duwden. Alleen aan het eind gaf Julie mij een paar klappen op mijn bips met een cane, dit ter wille van de bewijsfoto voor Julia F. De buurvrouw kwam niet op de foto.
Maar toen Julie eenmaal met die cane bezig was, vond ze het toch wel leuk, en uiteindelijk gaf ze me er wel honderd klappen mee. Gelukkig niet erg hard.
Het was Julie die me vertelde over het bestaan van de app-groep. Vooral Karen V. had enorm van mijn bezoek genoten, ik had gegild als een mager varken. “Terwijl je toch een tamelijk vet varkentje bent.”
Nade eerste twee visites had ik serieus overwogen met het hele gedoe op te houden, maar nu zag ik in dat het ook kansen bood. Bij het afscheid zei Julie dat ze me wel eens zou bellen voor een volgende afspraak.
4. Titia K liet mij opdraven bij haar boerderijtje in het buitengebied. Ik moest arriveren in vol ornaat. Daaronder bleek ze een brede jarretelgordel met kousen te verstaan en een open bh die mijn ‘ongetwijfeld fraaie’ borsten moest opduwen. Later bleek dat ze me al in die kleding gezien had op de foto’s van Sara. Ze had geen bel, dus ik moest maar hard roepen, dan kwam ze wel. Hoewel het huisje eenzaam aan de bosrand lag, vond ik dat toch een hele opgave. En ze kwam maar steeds niet aan de deur, zodat ik steeds harder moest roepen.
Eindelijk verscheen ze, verontrustend gekleed in leren kleding. Juist op dat moment kwam er een grote groep vrouwelijke fietsers langs, die luid joelden en schelden met hun fietsbel. Titia trok mij intussen aan mijn tepels naar binnen.
“Een dienstmeisje dat zo dom en zo lui is als jij krijgt natuurlijk de hele dag slaag. Dat kan niet altijd alleen maar op de bips, dus verzoek ik je vriendelijk ditmaal je handen op te houden. Ja, dat gaat ook echt van au.
Maar uiteindelijk gaat er toch niets boven klappen op de bips. Daar gaan we dus de komende uurtjes flink werk van maken. Die bips van jou zal branden als de hel.
Nee hoor, ik vind het helemaal niet erg dat je naar mij gegluurd hebt, en al die andere hypocriete vrouwen kunnen mij ook geen bal schelen. Ik heb gewoon een grote hekel aan mannen, en het is dus een feestje dat jij mij nu in de handen bent gevallen. Zonder broekje aan. Een feestje. Voor mij dan, wellicht niet voor jou.” Dat klopte helemaal.
5. Babs B. was, anders dan haar sexy naam deed vermoeden, een uitgestreken tante van redelijk hoge leeftijd. Ik herinnerde me echter dat ze in het badhokje zichzelf met een vibrator had bevredigd. Dat was misschien de reden dat ze tegen mij zo uitermate onaangenaam deed, een van de naarste vrouwen van de hele meute. Ook zij woonde in een afgelegen boerderij. Ik moest in bh, jarretelgordel en kousen bij haar op het erf arriveren, met nog een schortje voor en een mutsje op.
Ergens vandaan moest ze me kunnen zien toen ik zo naar de voordeur liep. Er was geen bel, alleen een klopper. Ik hoorde haar in de gang aankomen en deed een paar stappen achteruit.
-Wel wel. En wat kom jij hier doen?
-We hebben afgesproken, mevrouw Babs. U zou mij straf geven.
-Nou dat heb je zeker verdiend. Om zo op commando in je blote kont te komen aanhuppelen. Het toppunt van onzedelijkheid.
Ze bracht mij naar een slaapkamer waar ze een stapel kussens op een bed had gelegd. Daar moest ik overheen buigen. Ze nam mij het schortje en het mutsje af. Meteen nam ze een cane ter hand om mij zonder enige verdere voorbereiding op mijn billen te slaan.
-Je krijgt honderd klappen. Om te beginnen. Je moet de klappen tellen. Ken je het boek De Ziener, van Simon Vestdijk? Nee, natuurlijk, je bent maar een domme badman. Die Vestdijk was trouwens net zo’n liederlijke man als jij bent.
-Ik ken de titel, mevrouw Babs.
-Wel, kijk eens aan. Dan weet je wat het betekent dat je na elke vijf klappen ook moet zeggen: “Ik ben een ziener, ik moet op mijn bips hebben.”
-Honderd klappen met de cane is erg veel, mevrouw Babs.
-O, je hebt er blijkbaar verstand van. Misschien wel veel, maar nog lang niet genoeg.
Ik kreeg de indruk dat Babs zo hard sloeg als ze kon. Gelukkig was ze niet zo heel sterk meer. Maar het werd toch zo pijnlijk dat ik algauw de kreten van pijn niet meer binnen de haag van mijn tanden kon houden.
“Au au. Vijf-en-twintig. Ik ben een ziener, ik moet op mijn bips hebben.”
Na vijftig klappen onderbrak ze toch. Ze liet me de witte kousen uit- en een paar zwarte kousen aantrekken.
-En laat me nu maar eens zien hoe je met jezelf speelt.
-Maar dat is …niet netjes, mevrouw Babs.
-O, heb je liever dat we doorgaan met de klappen?
Het was geen veelbelovende situatie, met mijn zere billen en dat onbewogen gezicht vlak naast me. Maar ik deed mijn best, hijgend, de bh opgetild om zachtjes in mijn tepels te knijpen, wrijvend over mijn billen. En zowaar lukte het me om een erectie tot stand te brengen. Ik was me er wel van bewust dat die meteen zou verdwijnen als ze me zou vragen haar te neuken. Maar in plaats daarvan gaf ze mij opdracht mijn plaats weer in te nemen. Voor de volgende vijftig klappen.
-Jij ben de onzedelijkste man die ik ooit gezien heb. Om zo onder de ogen van een vrouw die je totaal niet kent jezelf te bevlekken. De volgende klappen krijg je met een bullenpees. Die schijnt nog meer pijn te doen. Je telt de klappen weer en dan zeg je: "Ik ben een toonder, ik moet op mijn bips hebben.” Je begrijpt ook vast wel wat ‘toonder’ betekent.
-Maar ik ben geen toonder, mevrouw Babs.
-Natuurlijk ben je dat wel, je bent ervoor veroordeeld. Viespeuk.
Ditmaal kreeg ik de indruk dat ze minder hard sloeg dan ze kon, en dat mocht ook wel, want zo’n bullenpees kan je vreselijk toetakelen. Toen ze ophield bloedden mijn billen flink.
Ze deed daar niets aan. Ze sloot mij op in een steenkoude donkere kelder en zei dat ik maar op mijn buik op de plavuizen vloer moest gaan liggen. Na een uurtje of wat zouden mijn billen dan wel zover genezen zijn dat ik nog honderd klappen kon verdragen.
6. Sanne en Selma lieten mij weten dat ze mij samen onder handen wilden nemen, dan had ik daarna een week vakantie. Dat sprak me op zichzelf wel aan, maar ik zag er erg tegenop met twee vrouwen tegelijk te maken te krijgen. Maar natuurlijk gaf ik ook ditmaal weer toe.
De dames gaven aan dat ik mij naar een vervallen schuurtje in het E-bos moest begeven. In dat schuurtje moest ik mij uitkleden, en alleen een bh, gordeltje en kousen aanhouden. Die bh moest mijn borsten volledig bloot laten, en die gordel mijn navel. Eenmaal naakt moest ik rustig wachten op hun komst. Dit was nog weer een graadje erger dan eerdere opdrachten van die aard: iedereen kon in dat schuurtje komen, er bleek niet eens een deur in te zitten. En dan moest ik ditmaal op twee vrouwen wachten. Wie weet wat ze met me van plan waren.
Zoals gebruikelijk eindeloos wachten. Tweemaal kwamen er mensen langs het schuurtje, gelukkig zonder naar binnen te kijken. Dan opnieuw geluid. En een diepe vrouwenstem:
“Kom maar naar buiten.”
Daar wachtte mij een grote verrassing. De beide vrouwen waren geheel naakt. Alleen droegen ze allebei kaplaarzen die bijna tot in hun liezen reikten. Een van hen had een zweep in haar handen.
-Kom maar mee, we gaan een eindje wandelen. Jij loopt voorop. Stevig doorlopen, anders krijg je met de zweep.
-Maar dat kan toch helemaal niet? Ik ben praktisch naakt en jullie helemaal.
-Het is etenstijd. Niemand gaat nu wandelen. En als we iemand tegenkomen jagen we die wel weg.
Ik weigerde op het bevel in te gaan.
-Wat krijgen we nou? Krijg je eens de kans om zonder veel risico je piemel aan de hele wereld te laten zien, en je weigert? Ga jij maar eens met je handen tegen de achterkant van het schuurtje staan.
En in die houding kreeg ik zo genadeloos met de zweep van Sanne dat ik na tien klappen capituleerde.
Ik liep klappertandend door dat bos, maar we kwamen inderdaad niemand tegen. Uiteindelijk kwamen we op een open plek waar in het midden een reusachtige oude eikenboom stond, met overhangende takken naar alle kanten. Aan één van die takken hing een leren riem met een paar dito handboeien. Ik kreeg opdracht mijn handen door die boeien te steken. Weer weigerde ik.
-Oké. Dan rennen wij nu zo hard als we kunnen weg en dan moet jij maar zien hoe je thuiskomt.
Dat dreigement was weer volledig effectief. Sanne en Selma snoerden de boeien strak om mijn polsen en trokken de riem verder omhoog tot ik op mijn tenen stond. In die houding kreeg ik opnieuw slaag met de zweep, nu van Selma, iets minder hard dan eerder van Sanne. Ik slaagde erin het niet uit te schreeuwen, omdat ik bang was nieuwsgierigen aan te trekken, maar een hoop lawaai maakte ik wel.
Nog erger was dat toen ze klaar waren, ze de riem een stuk lieten zakken, maar me vervolgens lieten staan terwijl ze een ommetje maakten. Voor mijn gevoel bleven ze wel een uur weg, ik had geen idee of ze terug zouden komen. Het was al bijna donker toen dat gebeurde. Voor de derde keer kreeg ik toen met de zweep, ditmaal weer van Sanne. Nu gilde ik echt zo hard als ik kon.
Terug naar het schuurtje, en vandaar naar de bosrand vlakbij, naar ik aannam naar mijn auto. Sanne scheen met een zaklantaarn voor ons uit, terwijl Selma mij opjoeg met de zweep. Maar eenmaal aangekomen op de parkeerplaats, dwongen ze mij naar hun eigen auto te lopen. De achterbak werd geopend en daar werd ik naakt ingeladen. Thuis zouden ze nog verder pret met mij gaan maken.
Wat een verschrikkelijk stel meiden.
7. "O, je had een vrije week, zag ik", zei Julia F., “daarom heb ik mezelf maar even ingepland. Ik werd een beetje jaloers omdat iedereen maar schik met jou had, en ik tot het eind van het jaar moest wachten. Je hebt gelijk, het is ditmaal extra moeilijk om verhaal te halen. Daarom zou ik ook maar extra gehoorzaam zijn als ik jou was. En, hoe gaat het? Heb je al veel vriendinnen gemaakt?
-Nog niet echt. Maar niet iedereen is even gemeen.
-Ja, in de app-groep zie ik dat je ook partijgangers hebt. Maar niet zoveel, ik herinner me eigenlijk alleen Julie. Die is nymfomaan dus al gauw tevreden. De meeste dames staan echt te popelen om je je trekken thuis te geven. Nog steeds blij dat je niet voor de gevangenis hebt gekozen?
Ik zal je eens vertellen wat mij dwars zit. Ik geloof dat jij een masochistisch typje bent. Jij vindt het gewoon leuk om in jarretelgordel, bh en kousen bij een wildvreemde vrouw aan te bellen en je vervolgens door haar op je blote bips te laten slaan. Bij die kwesties waarvoor je veroordeeld bent ging het vast ook zo: je liep rond in lingerie in de hoop dat een vrouw je mee naar haar huis zou nemen om je billen te bewerken. En nu kun je je hobby elke week uitleven. Dus eigenlijk krijg je helemaal geen straf zoals toch de bedoeling was. Je hebt gewoon de tijd van je leven.
-Nou, het is bepaald niet altijd een pretje, hoor. Soms is het wel spannend, maar vaak veel té. En sommige van die vrouwen slaan wel erg hard, uit oprechte afkeuring of uit sadisme. Ik zou voor geen goud terug willen naar Babs B of naar Sanne en Selma. En ook niet naar Karen V.
-Ja, maar de meesten zijn verrast hoe goed je tegen pijn kunt. En als je dit hele circus in de kern eigenlijk fantastisch vindt, is er maar één remedie om het nog op een straf te laten lijken: harder slaan. Dat heb ik al in de app-groep aangegeven en dat ga ik vanavond eens in de praktijk brengen. Ik ga je minstens net zo hard slaan als Babs B.
-O.
-Trui en broek uit. Goh, je ziet er inderdaad prachtig uit in die witte lingerie. Ga maar op je knietjes op die stoel zitten, dan beginnen we met een paddle. Straks komt dan de cane, dan wordt het echt leuk. Ja, geloof me maar, ik ben een echte sadist. Je mag gillen zoals hard als je wilt, niemand hoort je hier. O ja, ik ga je polsen aan elkaar vastmaken zodat je je niet kunt verzetten. Is dat tegen de regels, echt waar? Als niet-jurist wist je dat misschien nog niet, maar wie de regels uitlegt, die maakt ze. En dat ben ik dus.
8. Tatjana T. vroeg mij om in dienstmeisjeskostuum te komen. Dit in verband met de buren. Ze had natuurlijk op de foto’s van Sara gezien dat ik er ook zo wel eens bijloop, niet alleen in lingerie. Na aankomst moest ik me echter meteen uitkleden, waarbij Tatjana erg geïnteresseerd bleek in anatomische details. Waarom had ik zo’n klein piemeltje, was ik zo bang voor haar? Die liet ik toch niet echt buiten aan nietsvermoedende vrouwen zien, die zouden daar toch alleen maar hard om moeten lachen? Waarom had ik een buikje en zulke dikke billen, at ik te veel taartjes? Waarom vond ik het überhaupt zo leuk om in lingerie rond te lopen, had ik eigenlijk een vrouw willen zijn? Maar hoe kon het dan dat ik kennelijk alleen op vrouwen viel? Ik had in dat badhokje toch geen opnamen van blote mannen gemaakt?
Tatjana vond het heerlijk om mij over haar knieën te nemen en op mijn blote billen te slaan, niet alleen met haar handen maar ook met een leren plak en een eindje hout. Dat was allemaal wel te verdragen, daar kreeg ik alleen lekkere warme billen van. En gelukkig bleef het daar ook bij, er kwam geen cane of zweep aan te pas. Ik moest mijn corselet en mijn kousen uittrekken zodat ze mij in bad kon doen, waar ze mij met haar blote handen afroste. Tussendoor ging ze even naar haar slaapkamer om wat sexyer kleren aan te trekken. Ze bracht ook een push-up bh van zichzelf mee, het enige wat ik na het bad aan mocht trekken.
Toen ging opeens de bel. “O, dat is mijn vriendin”, zei Tatjana, “ach, Naatje, wil jij even open doen.” Naatje is de naam die ik inmiddels in de app-groep had gekregen.
-Natuurlijk niet, dat is tegen de afspraak. Je mag er niemand anders bij betrekken.
-O, ga dan maar gauw naar huis, dan meld ik bij Julia dat je weggelopen bent omdat je vond dat ik te hard sloeg.
Die zogenaamde voorwaarden stelden niets voor, daar was ik allang achter, sinds de vorige week definitief. Omdat Tatjana me relatief netjes had behandeld deed ik toch maar wat ze zei. Dit was wel even heel spannend, met inmiddels alleen een zwarte bh aan de deur opendoen voor een geheel onbekende vrouw. Die moest hard lachen toen ze mij zag. Ze was niet alleen net zo gekleed als Tatjana, ze zag er ook uit als een tweelingzus. Mogelijk was ze dat ook, al weerhield dat haar er niet van om seks met Tatjana te hebben.
Al met al werd het best een genoeglijke avond. De dames trokken allebei een kort latex jurkje aan. Heel veel klapjes, maar niet te hard. Elkaar lekker in bad doen, pijpen en beffen, maar geen vaginale seks. Wel anale, met een vibrator en een dubbele dildo. Raar gevoel, maar toch wel opwindend. Bij het afscheid sprak ik met Tatjana en haar vriendin af dat ik hen iedere drie maanden een avond zou komen bezoeken. Ook zei Tatjana me toe dat ze mij BCC op de verzendlijst van de groeps-app zou zetten.
Dat was heel leerzame lectuur. De vrouwen bleken allemaal op de hoogte te zijn van mijn strafblad en dachten bijna allemaal dat ik een potloodventer was. Julie M. vertelde dat ik er geen bezwaar tegen had gemaakt dat zij er een vriendin bij had gehaald. Karen V. had al duidelijk gemaakt dat er geen enkele reden was om zich aan tijdsgrenzen te houden. En dat ik een hoge pijngrens had. En Julia had daar inderdaad al meteen aan toegevoegd dat er wel hard geslagen moest worden omdat het voor mij als masochistje anders een pretje in plaats van straf zou worden. Wat ook volledig tegen de regels inging was dat de meeste vrouwen een flink aantal foto’s van de sessie met mij gemaakt hadden en die via de app met de anderen deelden.
+++
Lieve (of niet zo lieve) lezeres,
Vond je deze episode spannend? Laat het me weten, dan plaats ik ook deel 3, en daarna misschien nog meer delen.
Je zou me ook, als je wilt, een beschrijving kunnen toesturen van wat jij met me zou doen, als je één van de 49 vrouwen was.
Kusjes op je kutje, en klapjes op je bips,
Corry
Gillendgek (25)
Deepextra (37)
Kinkyseks (47)
Extrafun (37)