Deze serie is een spin-off van de fictieve serie Tijd is Macht, maar dan geschreven vanuit het oogpunt van Lieke. Daarnaast zijn ook de series Ongrijpbare Materie en In Gedachten Verzonken onderdeel van dit verhaal. Geniet ervan en ik hoor graag wat je ervan vindt!

Lieke zat diep weggezakt in de hoek van de bank, een grote warme mok thee tussen haar handen geklemd en een zacht dekentje om haar schouders geslagen. Het shirt van Kevin hing wijd om haar lichaam, de stof nog een beetje vochtig op plekken waar ze zich niet helemaal droog had gekregen, en het veel te ruime sportbroekje zat zo los om haar heupen dat ze bij het naar beneden lopen de rand stevig had moeten vasthouden om te voorkomen dat het gewoon van haar af zou glijden. De enorme hoosbui van eerder was gaan liggen, maar de regen tikte nog steeds ritmisch tegen de ramen, een zacht, constante geluid dat de kamer een gevoel van afgeslotenheid gaf, alsof de hele wereld buiten even niet bestond.

Ze was van onder tot boven doorweekt geweest toen ze aankwam, terwijl ze nog geen vijf minuten in die regen had gefietst. Zo hard was het gegaan. Kevin had de deur open gedaan, haar één blik gegeven en meteen naar binnen getrokken. Zijn mond had de hare gevonden in een dikke, warme kus die smaakte naar koffie en iets zoets, en daarna had hij haar de trap op geleid zonder ook maar één vraag te stellen. “Hier, neem lekker een warme douche, schatje,” had hij gezegd, zijn hand even in haar natte haar. “Je weet waar de handdoeken liggen.” Aan schone kleren had hij niet gedacht. Dat was typisch Kevin. Hij dacht altijd aan haar comfort, aan of ze het warm genoeg had, of ze honger had, of ze zich prettig voelde, maar de praktische details liet hij soms liggen. Ze had het hem niet kwalijk genomen. Integendeel. Terwijl het warme water over haar koude huid stroomde, had ze gedacht dat dit precies was wie hij was: iemand die te lief was, iemand die haar altijd voor zichzelf zette, zelfs als hij zelf iets vergat.

Na de douche had ze in zijn kast gestaan, handdoeken om haar lichaam gewikkeld, en gezocht naar iets dat een beetje paste. Alles was te groot. Uiteindelijk had ze het opgegeven en snel een oud, versleten shirt en een sportbroekje gepakt dat waarschijnlijk ooit strak had gezeten maar nu om haar heupen zwalkte. Toen ze beneden was gekomen, had Kevin één blik op haar geworpen en hard gelachen. Niet spottend, maar vertederd, met die warme blik in zijn ogen die duidelijk maakte hoeveel hij van haar hield. De thee had al klaargestaan, stomend in de grootste mok die hij had kunnen vinden.

Ze waren niet alleen. Zijn vader en broertje zaten al in de woonkamer, duidelijk met z’n drieën naar voetbal aan het kijken voordat zij aan de deur had gestaan. Zijn vader had vriendelijk een praatje met haar aangeknoopt, gevraagd hoe de fietstocht was geweest en of ze het niet te koud had gekregen, maar zijn aandacht was al snel weer gegrepen door het scherm. “Jij mag ook lekker doorkijken hoor,” had ze tegen Kevin gezegd, en ze had hem een zachte kus op zijn mond gegeven voordat ze naast hem was gaan zitten.

Nu zaten ze daar. Zijn vader en broertje op de bank recht tegenover de televisie, hun gezichten blauw aangelicht door het scherm. Kevin en zij zaten op de bank die daar dwars op stond. Lieke had bewust de kant van de televisie gekozen, zodat zij de slechtste kijkhoek had. Het interesseerde haar toch niet. Kevin zat naast haar, dichter bij de leuning, zodat hij goed kon kijken als hij zich een beetje omdraaide. De kamer rook naar thee, naar regenkleding die ergens te drogen hing, en naar die typische mannenlucht van een avondje voetbal.

Een warme gloed spreidde zich uit in haar borst, het soort warmte dat je voelt bij een haardvuur, of met Sinterklaas, of met Kerst wanneer iedereen binnen is en de wereld buiten koud en nat. Ze voelde zich welkom hier. Bij hen. Bij Kevin. Ze was hierheen gefietst met de knagende twijfel of ze het misschien moest uitmaken, of de afstand die haar meester tussen hen had gecreëerd te groot was geworden. Maar nu, met zijn arm vlakbij, met de zachte stof van het dekentje om haar schouders en de warme mok in haar handen, wist ze dat ze dat niet wilde. Ze wilde hem niet kwijt, maar tegelijkertijd bleef dat andere verlangen branden. Het verlangen naar de spanning die haar meester haar gaf, naar het gevoel volledig te worden genomen zonder dat er ruimte was voor twijfel of onderhandeling. Zou Kevin haar dat ooit kunnen geven? Ze wist het niet. Ze keek naar de mannen die zo obsessief naar het scherm staarden en vroeg zich af wat het toch was met voetbal en mannen. Dat was iets wat ze nooit zou begrijpen.

Haar gedachten dwaalden af naar haar meester. Zou hij al hebben geantwoord op het filmpje dat ze had gestuurd, het filmpje met de komkommer en de courgette, opgenomen terwijl haar achteroom toekeek en zich aftrok? Haar telefoon lag nog boven, ergens tussen de natte handdoeken en haar eigen doorweekte kleren. Terwijl ze daaraan dacht, voelde ze een langzame tinteling tussen haar benen. Haar tepels werden hard, gevoelig tegen de ruwe stof van Kevin’s shirt. Pas toen realiseerde ze zich opnieuw dat ze geen bh droeg en geen string. Ze keek onopvallend omlaag. Door het lichte materiaal van het shirt waren haar tepels duidelijk zichtbaar, twee donkere punten die de stof een beetje optilden. Ze probeerde subtiel te verzitten, het shirt wat losser over haar borsten te laten vallen zodat het minder opviel, maar terwijl ze dat deed, schoof het sportbroekje een klein beetje omhoog. De binnenkant van de pijp van haar linkerbeen hing nu losjes naar binnen. Even vroeg ze zich af of iemand daar inkijk in zou kunnen hebben. Ze wilde net gaan verzitten toen ze de blik van Kevin’s broertje ving. Ze had zijn hoofd met een ruk omhoog zien gaan. De schuld lag open en bloot op zijn gezicht. Hij had naar haar kruis gekeken. Kon hij iets zien? Ze weerstond haar eerste instinct om haar benen te sluiten of het broekje recht te trekken. In plaats daarvan bleef ze precies zitten zoals ze zat, zonder een spier te vertrekken, zodat het broekje precies zo bleef hangen als het hing.

De geborgenheid van zojuist kantelde. Waar ze zich een moment eerder nog veilig en welkom had gevoeld, voelde ze nu die andere warmte, die scherpere, gevaarlijkere warmte die haar meester in haar had wakker gemaakt. Een week geleden zou ze haar benen nooit open hebben gelaten. Ze zou nooit het risico hebben genomen dat iemand ook maar een glimp kon opvangen. Sterker nog, ze had Kevin pas twee weken geleden voor het eerst toestemming gegeven om haar te ontmaagden. En nu zat ze hier, in het huis van zijn ouders, met opzet haar benen net ver genoeg uit elkaar zodat zijn broertje misschien, misschien, iets kon zien. Ze draaide haar hoofd langzaam naar het raam, deed alsof ze naar buiten keek naar de regen die nog steeds tegen de ruiten tikte. Door de vroege schemering werkte het glas als een zwakke spiegel. In de reflectie kon ze iedereen zien.

Kevin en zijn vader staarden nog steeds met volledige focus naar de wedstrijd. Maar het broertje was afgeleid. Hij keek weer. Hij keek naar haar kruis, in de overtuiging dat zij niets doorhad. En Lieke twijfelde er nu niet meer aan: ze had inkijk. Door de wijde pijp van het sportbroekje keek hij langs haar blote been recht naar haar kale, gladgeschoren kutje. Ze voelde zich natter worden bij de gedachte. Ze vroeg zich af of hij kon zien hoe nat ze werd, of haar schaamlippen zouden glinsteren van het vocht. Ze werd niet nat van hém. Als ze eerlijk was, vond ze het broertje van Kevin maar een kneusje, een typische onzekere tiener die zijn onzekerheid verborg achter een dun laagje arrogantie. Voor zover zij wist had hij nog nooit een vriendinnetje gehad. Zou haar kutje de eerste zijn die hij ooit in het echt had gezien? Ze had geen idee. Maar op een of andere perverse manier hoopte ze van wel. Ze hoopte dat hij zich later die avond zou aftrekken op dit beeld, op de vriendin van zijn broer die per ongeluk te veel had laten zien.

De gedachte had iets opwindends, iets fundamentelers fouts, en daardoor juist spannends. Lieke bleef naar het raam kijken, haar gezicht neutraal, haar handen rustig om de warme mok geklemd, terwijl in de reflectie het broertje van Kevin steeds vaker en langer naar haar openstaande sportbroekje staarde. Ze voelde hoe haar eigen ademhaling een fractie dieper werd, hoe de warmte tussen haar benen toenam met elke seconde dat hij keek. Er was geen enkele twijfel meer. Hij zag het. Hij keek recht naar haar spleetje, en het besef daarvan maakte haar natter dan ze wilde toegeven.

Ze vroeg zich af of hij kon zien hoe glanzend ze al was, of de schemering in de kamer genoeg was om de nattigheid te verbergen of juist te benadrukken. Het deed er eigenlijk niet toe. Wat ertoe deed was het gevoel zelf: die scherpe, verboden tinteling die door haar onderbuik trok terwijl ze hier zat, in het huis van zijn ouders, met een dekentje om haar schouders en een mok thee in haar handen. Een week geleden zou ze zich dood hebben geschaamd. Nu hield ze haar benen precies zoals ze waren, bewust, bijna uitdagend, terwijl ze deed alsof ze in gedachten verzonken naar de regen staarde.

In de reflectie zag ze hoe zijn aandacht steeds verder weggleed van de wedstrijd. Hij keek inmiddels vaker naar haar dan naar het scherm. Zo interessant is voetbal dus ook weer niet, dacht ze met een interne grijns. Toen gebeurde er iets dat haar hart een slag sneller deed kloppen. Zijn vader draaide zijn hoofd opzij. Hij had de afgeleide blik van zijn jongste zoon opgemerkt. Nieuwsgierig volgde hij die blik en een seconde later zag ook hij wat zijn zoon zag. Lieke nam langzaam een slok van haar thee, precies op dat moment, alsof ze diep in gedachten was en niets doorhad. Ze voelde zijn ogen op zich rusten, zwaarder en directer dan die van zijn zoon. De vader keek, wendde zich weer naar de televisie, keek opnieuw. Hetzelfde patroon als eerder bij het broertje, alleen trager, voorzichtiger, alsof hij zichzelf elke keer opnieuw toestemming moest geven.

Haar kutje klopte nu duidelijk. Ze was er bijna zeker van dat ze doorweekt was, dat ook het vocht zichtbaar moest zijn, maar ze hield haar gezicht strak in de plooi. De geborgenheid van eerder die avond was volledig verdwenen, vervangen door iets veel scherpers, iets dat naar haar meester rook, naar gevaar en overgave en het gevoel bekeken te worden zonder dat ze mocht laten merken dat ze het wist. Ze bleef naar het raam kijken, nam af en toe een kleine slok, en voelde hoe de aandacht van beide mannen langzaam maar onontkoombaar van de wedstrijd naar haar verschoven. Haar kutje won het van het voetbal.

Ze had bijna niet op Kevin gelet, tot ze in de reflectie zag dat ook hij iets had opgemerkt. Zijn houding veranderde subtiel. Hij leunde minder ontspannen naar achteren. Zijn blik ging van het scherm naar zijn vader, naar zijn broertje, en daarna, onvermijdelijk, naar haar. Ze voelde de spanning in zijn lichaam naast haar toenemen.

“Lieke,” zei hij.

Ze draaide haar hoofd langzaam naar hem toe, precies ver genoeg om hem aan te kijken, maar zonder haar benen ook maar een millimeter te bewegen. In de hoek van haar oog zag ze hoe de hoofden van zijn vader en broertje bliksemsnel terugschoten naar de televisie, alsof ze betrapt waren. Kevin haperde. Er hing een korte, zware stilte tussen hen terwijl hij duidelijk naar woorden zocht. Ze zag de twijfel in zijn ogen. Zou hij het zeggen? Zou hij haar vertellen dat ze inkijk had, dat ze haar benen dicht moest doen? Een deel van haar hoopte van wel, puur om te zien hoe ver hij durfde te gaan. Een ander deel hoopte van niet.

“Hoe is je thee?” vroeg hij uiteindelijk, na wat voelde als een eeuwigheid.

“Lekker, dank je,” antwoordde ze, en ze keek hem recht aan. Hij was zo lief. Zo voorzichtig. Dit kon ze hem niet aandoen, niet echt, niet hier, niet zo. Met een kleine beweging die ze zo natuurlijk mogelijk probeerde te maken, ging ze verzitten en sloot daarbij haar benen. Het sportbroekje viel weer een beetje terug op zijn plaats. Ze dacht iets van opluchting in zijn gezicht te zien, een kleine ontspanning in zijn schouders.

“Welke smaak was het?” vroeg ze, puur om de stilte te vullen.

Terwijl hij antwoord gaf op haar nietszeggende vraag, raasden de gedachten door haar hoofd. Wilde hij haar niet tentoonstellen zoals haar meester dat deed? Of wilde hij het wel, maar niet aan zijn eigen familie? Ze had hem in het bos gepijpt, in de open lucht, waar iemand hen had kunnen zien. Dat had hij laten gebeuren. Dat betekende toch dat er ruimte was, dat ze hem verder kon krijgen als ze voorzichtig genoeg was? Ze moest weten hoe ver hij bereid was te gaan.

Ze nam de laatste slok van haar thee en zette de mok weg. Met een ogenschijnlijk achteloze beweging trok ze het shirt strakker over haar borsten, zodat de stof zich om haar tepels spande en ze duidelijk zichtbaar werden als twee harde puntjes. De laatste minuten van de wedstrijd tikten voorbij op de achtergrond, maar ze lette er nauwelijks op. Ze speelde met de gedachte om haar benen opnieuw een klein beetje te openen, om opnieuw inkijk te geven, maar besloot het niet te doen. Ze had een ander idee.

Toen de scheidsrechter affloot en de wedstrijd voorbij was, keek ze naar Kevin. Ze gaf hem een kleine, betekenisvolle knipoog en liet haar blik even naar de trap gaan. Hij begreep het onmiddellijk.

“Zullen we even op mijn kamer chillen?” vroeg hij, al half opstaand.

Lieke aarzelde een fractie van een seconde of ze haar idee moest uitvoeren of niet. Ze zette haar mok aan de kant, duwde het dekentje van haar schouders en stond op van de bank. Dit keer hield ze het veel te ruime sportbroekje van Kevin niet vast. Precies zoals ze had gehoopt en verwacht schoof de elastische band over haar heupen en gleed het broekje in één soepele beweging langs haar dijen naar beneden, tot het in een zachte hoop om haar enkels bleef liggen. Daar stond ze opeens, midden in de woonkamer, met niets dan Kevin’s te grote shirt dat net tot boven haar schaamheuvel reikte en daaronder volledig bloot. Haar kale, gladgeschoren kutje was duidelijk zichtbaar in het licht van de televisie.

Ze liet een klein, geschrokken gilletje ontsnappen, precies hard genoeg om geloofwaardig te klinken. De ogen van Kevin’s vader en broertje werden groot. Ze staarden recht naar haar kruis, naar de gladde huid, naar de smalle spleet die door de houding van haar benen een fractie openstond. Kevin draaide zich meteen om bij het horen van haar stem en bevroor een seconde lang toen hij de situatie in zich opnam.

Lieke deed alsof de schaamte haar overspoelde. Ze draaide zich half weg, alsof ze zich wilde afwenden van hun blikken, en boog tegelijkertijd voorover om het broekje van haar enkels op te rapen. Haar voet bleef steken in de stof. Ze struikelde, meer per ongeluk dan expres, en viel voorover. Haar handen vonden de grond. Voor een moment stond ze in een perfecte downward-facing-dog houding, in een driehoek op haar handen en voeten, met haar billen omhoog. Haar achterste precies in de richting van de bank waar de twee mannen zaten. Dit was niet helemaal volgens plan geweest, maar ze paste zich bliksemsnel aan. Ze schoof haar knieën een klein stukje uit elkaar, net genoeg om meer te laten zien, en kwam met opzettelijke traagheid overeind, alsof ze moeite had haar balans te vinden. Ze wist dat die paar seconden genoeg waren. Ze wist dat ze haar van achteren bekeken, dat ze de ronde vorm van haar billen zagen en daaronder de glimp van haar natte, open kutje.

Toen trok ze het sportbroekje eindelijk omhoog en kwam ze helemaal rechtop. Haar hoofd was rood aangelopen van het bukken, het bloed dat naar haar wangen was gestroomd, en die natuurlijke blos maakte de gene die ze probeerde uit te stralen een stuk overtuigender dan ze zelf had kunnen acteren. Kevin’s vader was half opgestaan. “Gaat het, meisje?” vroeg hij, zijn stem een mengeling van bezorgdheid en iets anders dat ze niet precies kon plaatsen. Kevin stapte meteen tussen hen in. “Ga zitten,” blafte hij naar zijn vader, scherper en bezitteriger dan Lieke hem ooit had gehoord. “Laat mij.”

Ze had hem nog nooit zo zien reageren. Er zat iets ruws in zijn stem, iets eisends, en een deel van haar genoot ervan terwijl een ander deel zich afvroeg wat die plotselinge bezitterigheid betekende voor de grenzen die ze vanavond nog wilde opzoeken.

Zonder nog een woord te wisselen met de anderen liepen ze naar boven. Op de overloop, buiten gehoorsafstand, draaide Kevin zich naar haar om. Zijn ogen waren donker van een mengeling van schrik, opwinding en iets dat op boosheid leek. “Gaat het?” vroeg hij, zachter nu. “Dat broekje is voor mijzelf al aan de grote kant. Waarom had je dat touwtje niet vastgeknoopt?”

Lieke keek hem aan, voelde nog steeds de adrenaline door haar lichaam gieren, en liet een kleine, plagerige glimlach over haar lippen glijden. “Vind je het zo erg dat ze mijn kutje zagen dan?” vroeg ze zacht. “Volgens mij vonden zij het helemaal niet erg.”

Hij opende zijn mond om iets terug te zeggen, maar ze gaf hem de kans niet. Ze stapte dichterbij, sloeg haar armen om zijn nek en kuste hem, diep en gewillig. Het sportbroekje, dat ze net omhoog had getrokken, begon meteen weer te zakken door de beweging. Ze pakte zijn hand zonder de kus te verbreken en trok die naar beneden, onder de losse band, tot zijn vingers haar natte schaamlippen raakten. “Voel,” fluisterde ze tegen zijn mond. “Volgens mij wil jouw papa ook wel voelen hoe nat ik hier ben. En je broertje wil nu vast zijn piemeltje in me steken, precies zoals jij je grote lul in me stopt.”

Kevin kreunde in haar mond, een laag, bijna wanhopig geluid. Zijn vingers bewogen vanzelf, gleden tussen haar lippen, voelden hoe kletsnat ze was. Ze wreef met haar andere hand over de bult in zijn broek en voelde hoe hard hij al was. Misschien kon hij haar toch geven wat ze nodig had, dacht ze terwijl ze hem verder de kamer in duwde. Misschien zat er meer in hem dan alleen die eindeloze zachtheid.

Ze haalden elkaars kleren af met haastige, ongeduldige bewegingen. Kevin duwde haar zijwaarts op het bed, tilde haar bovenste been op en schoof zich met één lange, diepe stoot in haar. Ze was zo nat dat hij zonder weerstand tot ergens diep in haar schoof. Hij neukte haar in die houding, stevig en ritmisch, één hand om haar bovenste dij geklemd, de andere steunend naast haar schouder. Elke stoot raakte precies goed. Lieke boog haar rug, duwde haar kont naar achteren tegen hem aan en liet de geluiden die ze maakte niet meer inhouden. Ze dacht aan de blikken beneden, aan hoe zijn vader en broertje haar net hadden gezien, en de herinnering maakte haar nog natter, nog gretiger.

Kevin ging sneller, harder, zijn adem heet tegen haar nek. “Ik ga komen,” hijgde hij. Ze knikte alleen maar, klemde zich om hem heen en voelde hoe hij zich diep in haar leegde, warme pulsen die haar van binnen vulden. Hij bleef nog even in haar liggen, hijgend, zijn voorhoofd tegen haar schouder, terwijl hun ademhaling langzaam weer tot rust kwam.

Ze lagen stil, naakt en plakkerig, zijn sperma al langzaam uit haar naar buiten kruipend, terwijl de regen nog steeds zachtjes tegen het raam tikte en beneden de stemmen van zijn familie gedempt doorklonken.

---

Ze lagen nog een tijdje stil naast elkaar, naakt en plakkerig, zijn sperma warm en langzaam uit haar glijdend terwijl de regen zachtjes tegen het raam bleef tikken. Lieke staarde naar het plafond en voelde hoe de adrenaline van eerder overging in iets rustigers, maar niet minder scherps. Ze draaide haar hoofd naar Kevin, die nog met gesloten ogen lag te hijgen, en liet een vinger over zijn borstkas glijden.

“Wil je ze nog meer kwellen?” vroeg ze zacht.

Hij opende zijn ogen en keek haar aan, duidelijk verrast door de vraag. Er trok iets van twijfel over zijn gezicht, bijna angst. “Wat… wat heb je in gedachten?” vroeg hij voorzichtig.

“Heb je een shirtje dat veel strakker is?”

Kevin fronste. “Niet echt. Behalve misschien een paar hele oude van vroeger.” Hij stond op, nog naakt, en begon in zijn kast te rommelen. Achterin vond hij een klein stapeltje verschoten shirts van toen hij een stuk jonger was. Lieke koos er eentje uit, dun katoen dat ooit zwart was geweest maar nu meer naar grijs neigde. Ze trok het over haar hoofd. De stof spande strak over haar borsten, tilde ze een beetje op en liet haar tepels als twee duidelijke puntjes door het materiaal prikken. Kevin keek, slikte, en ze zag hoe zijn blik bleef hangen.

Even speelde ze met de gedachte om te vragen of hij een wit shirt had, of om beneden per ongeluk water over zichzelf te morsen zodat de stof doorschijnend zou worden en iedereen precies zou kunnen zien wat eronder zat. Maar ze hield de woorden in. Dat zou te ver gaan voor vandaag. Te opzichtig. Te veel risico dat hij argwaan zou krijgen over hoe bewust het “ongelukje” met het sportbroekje eerder was geweest. Ze was al ver genoeg gegaan.

Voor ze naar beneden gingen, greep ze eindelijk naar haar telefoon, die al die tijd vergeten tussen de handdoeken had gelegen. Het scherm stond vol notificaties. Een gemiste oproep van Sophie. Een van Samiha. En dan de appjes van Sophie, achter elkaar, steeds paniekeriger:

“OMG, ik moet je spreken”

“BEL ME”

“we weten wie mij verkracht had woensdag”

“please, bel me, bel me, bel me”

Lieke’s maag dreigde onderuit te gaan. Haar vingers werden koud om de telefoon. Wist Sophie wie haar meester was? Hoe kon ze dat überhaupt te weten zijn gekomen? En als ze dat wist… wist ze dan ook van de foto’s? Van de filmpjes? Van alles wat Lieke de afgelopen dagen had gedaan en gestuurd? Haar hoofd tolde. Ze voelde de paniek als een ijskoude hand om haar keel.

Beneden riep Kevin’s moeder dat het eten klaar was. Lieke typte zo snel ze kon een kort antwoord: “Kan nu niet bellen, zeg maar wie is het?” en drukte op verzenden. Daarna stopte ze de telefoon met trillende handen in haar zak en volgde Kevin de trap af, het strakke shirt als een tweede huid om haar bovenlijf.

Het eten verliep ogenschijnlijk rustig. Er was aardappelen, groente, vlees, het soort stevige maaltijd dat hoorde bij een doordeweekse avond. Lieke voelde af en toe blikken op zich rusten — van de vader, van het broertje — blikken die bleven hangen op de manier waarop de dunne stof haar borsten omspande en haar tepels verraadde. Maar het stelde weinig voor vergeleken met de middag. Niemand zei iets. Niemand keek te lang. Haar eigen gedachten waren sowieso elders. Ze proefde het eten nauwelijks. Haar hoofd was volledig bij het bericht dat elk moment binnen kon komen.

Halverwege de maaltijd voelde ze haar telefoon trillen in de zak van het sportbroekje dat ze nog steeds droeg. Ze excuseerde zich zo kalm mogelijk, zei dat ze even naar de wc moest, en liep met gestrekte schouders de gang door. Pas toen de deur van het toilet op slot was, haalde ze de telefoon tevoorschijn.

Het antwoord van Sophie stond er in één korte, vernietigende zin:

“Je broertje was het, Thomas”

Lieke staarde naar de woorden tot ze begonnen te dansen voor haar ogen. Dat kon niet. Dat kón niet. Haar meester. Haar geheime, onzichtbare, almachtige meester. Werd haar droom nu opeens een nachtmerrie? Ze leunde met haar vrije hand tegen de wastafel en probeerde te ademen. Alles wat er de afgelopen dagen was gebeurd raasde door haar hoofd: de keer op de bank terwijl haar vader ernaast zat, de bibliotheek, het conciërgehok, de onzichtbare handen, de manier waarop hij haar kon vinden waar ze ook was. Was het mogelijk? Had Thomas die hele tijd…?

Nee. Diep vanbinnen wist ze dat het niet waar was. Het voelde niet als hij. Het rook niet als hij. Maar de twijfel was geplant en woekerde razendsnel.

Met trillende vingers opende ze het gesprek met Thomas en typte: “Hee Thom, beetje gekke vraag, maar waar was je gistermiddag?”

Ze staarde naar het scherm, het hart in haar keel. Kom op, dacht ze. Antwoord. Alsjeblieft.

Het duurde minder dan een minuut. “Bij Joep, why?”

Joep. Natuurlijk. Zijn beste vriend. Ze had zijn nummer nog van een groepsapp van vorig jaar. Ze opende een nieuw gesprek en typte zo neutraal mogelijk: “Hee Joep, dit is Lieke, de zus van Thomas. Gekke vraag, maar was Thomas gistermiddag bij jou toevallig?”

Het antwoord kwam bijna meteen. “I know, ik ken je beter dan je zou verwachten 😉 Maar ja, Thomas was hier gister, waarom wil je dat weten?”

Lieke liet de lucht uit haar longen ontsnappen in één lange, bevrijdende zucht. De rare opmerking van Joep registreerde ze nauwelijks. Het enige wat telde was de bevestiging. Thomas was bij Joep geweest. Hij kon het niet geweest zijn in de bibliotheek, dus hij was het niet. Fuck, Sophie, dacht ze bitter. Waarom heb je me zo laten schrikken?

Ze spoelde door voor de vorm, waste haar handen en keek naar zichzelf in de spiegel. Haar wangen waren bleek, haar ogen een beetje te wijd. Ze dwong haar gezicht in een neutrale uitdrukking en liep terug naar de eettafel. Ze begonnen vast al te denken dat ze in de wc was verdronken.

De rest van de avond zat ze dicht tegen Kevin aan op de bank, zijn arm om haar schouders, zijn vingers afwezig over haar bovenarm strelend. Ze voelde de geborgenheid, de warmte van zijn lichaam, de vanzelfsprekendheid waarmee hij haar vasthield. Na de schrik die Sophie had veroorzaakt voelde ze zich lichter, bijna euforisch van opluchting. En toch bleef er ergens achterin haar hoofd een klein, knagend ongemak hangen, een restje van de paniek dat niet helemaal wilde weggaan.

---

Om precies negen uur keek ze op. Ze boog naar Kevin en fluisterde tegen zijn oor dat ze naar boven wilden gaan om zich klaar te maken voor bed. Iedereen in de kamer begreep precies wat dat betekende. Kevin knikte gretig, bijna te snel, en samen stonden ze op.

Boven in zijn kamer was de deur nog niet dicht of Lieke trok het strakke shirt over haar hoofd en liet het op de grond vallen. Ze was zo geil dat ze nauwelijks kon nadenken. Ze duwde Kevin achteruit tot hij op het bed viel, trok zijn broek en onderbroek in één beweging naar beneden en keek een moment naar zijn pik, die al hard en recht omhoog wees. Ze genoot van het zicht, van de manier waarop hij naar haar keek alsof hij niet helemaal begreep wat er met zijn lieve vriendin was gebeurd maar het ook niet wilde laten stoppen.

Ze trok haar eigen overgebleven kleren uit, kroop over hem heen en kuste hem diep terwijl haar hand stevig over zijn pik streek. “Zag je ze naar mijn tepels kijken?” fluisterde ze tegen zijn mond.

“Ja,” kreunde hij.

“Is dat wat je wilt? Wil je dat ze me zien? Dat ze mijn kutje en mijn tieten zien? Dat ze zien wat jij hebt, wat van jou is?”

Hij kreunde opnieuw, harder dit keer. “Ja… ik wil dat ze je zien.”

Een diepe, tevreden grom ontsnapte haar terwijl ze naar beneden bewoog en zijn pik in haar mond nam. Ze zoog hem langzaam, liet haar tong over de onderkant glijden en kwam toen weer omhoog, een glinsterend sliertje speeksel dat nog even tussen haar onderlip en zijn eikel bleef hangen. “En wie wil je dat me ziet?” vroeg ze, haar stem hees. “Zeg het me.”

Ze nam hem opnieuw diep, zo diep dat ze haar keel voelde protesteren, en hield hem daar tot ze bijna naar adem moest happen. Toen ze weer omhoog kwam, keek ze hem verwachtingsvol aan.

“Mijn vader,” hijgde hij.

Ze zoog hem weer, langzaam en diep.

“Mijn broertje,” voegde hij eraan toe.

Lieke greep zijn ballen, kneedde ze stevig genoeg om te plagen maar zacht genoeg om het goed te laten voelen. Ze likte trage rondjes rond zijn eikel terwijl speeksel over zijn schacht liep. “Iedereen,” kreunde Kevin uiteindelijk. “Iedereen mag je zien.”

Ze keek omhoog, een kleine, ondeugende glimlach om haar lippen. “Zeg dat ik een sletje ben. Dat ik jouw sletje ben.”

Er flitste twijfel door zijn ogen. Ze zag het, en in plaats van hem de tijd te geven om terug te krabbelen nam ze hem opnieuw diep in haar mond, sneller nu, gretiger. Ze voelde hoe zijn lichaam strak trok, hoe zijn heupen onwillekeurig omhoog duwden. Hij probeerde haar hoofd omhoog te duwen om te waarschuwen dat hij klaar ging komen, maar ze haalde zijn hand weg en bleef zitten waar ze was. Ze wilde het. Ze wilde hem proeven.

Hij spoot hard, meer dan ze tot nu toe van hem had meegemaakt, diep in haar mond en keel. Ze hield hem vast tot de laatste puls was weggeëbd. Toen pas kwam ze omhoog, opende haar mond en liet hem zien dat ze alles in haar mond had.

“Je bent mijn sletje,” zei hij hijgend, met een glimlach die half trots en half zenuwachtig was, alsof hij zelf schrok van de woorden die hij net had uitgesproken.

“Slik maar door, sletje,” voegde hij er een seconde later aan toe.

Lieke moest bijna proesten van het lachen, maar hield het binnen, slikte en kuste hem daarna met een natte, zoute mond. Misschien zat er toch een meester in hem, dacht ze. De gedachte maakte haar blij en angstig tegelijk. Blij omdat ze voelde dat hij verder kon gaan dan ze had gedacht. Angstig omdat ze nog steeds vreemdging met haar echte meester, en Kevin van niets wist.

Hij viel snel in slaap, verzadigd en uitgeput, één arm nog losjes over haar middel. Lieke bleef wakker. Het oude conflict vrat weer aan haar. Ze wilde hem niet kwijt, vooral niet nu ze had gezien dat er meer in hem zat dan alleen zachtheid. Maar ze kon haar meester ook niet zomaar vragen te stoppen. Hij zou het misschien niet accepteren. Hij kon haar chanteren met alles wat hij van haar had, en dat wist ze. Er leek geen uitweg. Ze keek naar de wekker. Half twaalf. Het voelde alsof ze al uren wakker lag.

Uiteindelijk sloop ze uit bed. Niet omdat ze nodig naar de wc moest, maar omdat ze het gevoel had dat ze zou stikken als ze nog langer stil bleef liggen. Ze trok het grote, vormloze slaapshirt aan dat ze hier altijd bewaarde, het hing tot net onder haar billen, en liep op blote tenen de donkere overloop op. Even bleef ze staan luisteren. Eerst hoorde ze niets. Toen, heel zacht, gedempt gekreun. Het kwam van boven, uit de kamer van Kevin’s broertje.

Ze wist meteen wat het was. Elke andere avond zou ze zijn doorgelopen naar de badkamer. Elke andere avond zou ze het waarschijnlijk niet eens hebben gehoord. Maar vanavond stond ze stil, het hart in haar keel, en luisterde. In haar hoofd zag ze weer de blik waarmee hij die middag naar haar kutje had had gestaard: verwondering, honger, pure onervaren begeerte. Ze wist hoe dom het was. Ze wist dat ze zich al voor zoveel dingen moest schamen. En toch draaide ze zich om en sloop de trap op naar zijn kamer.

De deur stond op een kier. Achter het hout hoorde ze het zachte, ritmische geluid van een vrouw die kreunde, duidelijk van een filmpje. Ze aarzelde met haar hand op de klink. Ze kon nu nog teruggaan. Niemand die het ooit zou weten. Maar Kevin had gezegd dat iedereen haar mocht zien. En ergens, heel diep, voelde ze een extra duwtje dat naar haar meester rook. Zou hij niet trots op haar zijn als ze dit deed? Ja. Dat moest wel.

Ze duwde de klink voorzichtig omlaag en stapte naar binnen. Hij zat met zijn rug naar haar toe achter zijn bureau, naakt voor zover ze kon zien. Op het grote scherm speelde een filmpje van een vrouw die zichzelf vingerde, langzaam en genietend. Voor het gezicht van de actrice had hij een foto van Lieke geschoven, een screenshot van haar Instagram. Een zieke, warme trots trok door haar heen bij het zien daarvan.

Ze wist dat dit het laatste moment was waarop ze ongezien kon verdwijnen. In plaats daarvan deed ze de deur zachtjes achter zich dicht en liep op het dikke tapijt naar hem toe. Hij hoorde haar niet. Ze zag zijn blote schouder en de op-en-neergaande beweging van zijn rechterarm. Nog een stap. Nu stond ze vlak achter hem en kon ze over zijn schouder zijn stijve pik zien, nat van voorvocht, terwijl hij zich aftrok. Hij leek sprekend op Kevin, dacht ze absurdistisch.

Haar hart klopte zo hard dat ze bang was dat hij het zou horen. Wat deed ze hier? Dit was het broertje van haar vriend. Jonger. Niet eens knap in haar ogen. Ze ging al vreemd met haar meester; moest ze nu werkelijk ook dit nog doen? Schaam je, Lieke, schaam je, fluisterde ze in zichzelf. Maar toen viel haar blik opnieuw op die foto van haar eigen gezicht op het scherm, en de schaamte werd ondergesneeuwd door iets donkerders en sterkers.

Ze legde haar handen op zijn schouders.

Hij schrok zo heftig dat de bureaustoel bijna omviel. Hij keek over zijn schouder, ogen wijd van pure paniek. Lieke legde één vinger op haar lippen. “Ssst.” Haar andere hand gleed al over zijn borst naar beneden, vond zijn pik, kneedde zijn ballen en sloot zich daarna om de schacht. Ze bewoog haar hand langzaam op en neer terwijl hij haar bleef aankijken in volkomen ongeloof.

“Er zijn leukere foto’s van mij dan deze hoor,” fluisterde ze, met een klein knikje naar het scherm. Schaamte trok over zijn gezicht. “S-sorry,” stamelde hij.

“Je zat wel erg lang naar mijn kutje te staren tijdens de wedstrijd,” ging ze zachtjes door. Opnieuw een bijna geluidloos “sorry.” Ze boog naar zijn oor. “Nog nooit een echt kutje van dichtbij gezien, lieverd?”

“Nee,” ademde hij. “Niet echt… nou ja, die van mama wel.”

Lieke grinnikte stilletjes. Het antwoord was zo eerlijk en onbeholpen dat het bijna schattig was. Weg was de geveinsde cool-heid die hij normaal probeerde uit te stralen naar zijn vrienden. Hier zat gewoon een onzeker jongetje, even jong als haar broertje, die niet wist waar hij het had.

Ze draaide zijn stoel met één ruk een halfrondje tot hij recht voor haar zat. Toen trok ze het slaapshirt over haar hoofd en liet het vallen. Daar stond ze, volledig naakt, terwijl haar vriend een verdieping lager lag te slapen. Ze zette één voet aan weerszijden van zijn benen, pakte zijn pik vast en liet zich langzaam zakken tot ze de eikel tegen haar natte opening voelde. “Ik help wel, want anders weet je vast de opening niet te vinden,” fluisterde ze met een knipoog, en daarna schoof ze verder naar beneden tot hij tot de basis in haar zat.

Hij hield zijn handen stijf langs zijn lichaam, alsof hij haar niet durfde aan te raken. Ze begon langzaam met haar heupen te wiegen, hem in en uit haar te laten glijden, bang dat hij anders te snel zou komen. Zijn ogen zaten vastgekluisterd aan haar borsten; alleen heel af en toe waagde hij een blik omhoog naar haar gezicht, om daarna meteen weer weg te kijken.

“Je mag me aanraken hoor,” fluisterde ze in zijn oor terwijl ze zich naar voren boog. “Je mag alles voelen.”

Voorzichtig landden zijn handen op haar rug, gleden naar haar billen, kneedden ze alsof ze van porselein waren. “Je mag zelf alles proeven als je zou durven,” voegde ze eraan toe. Zijn handen vonden haar borsten, begonnen te kneden, en Lieke voerde het tempo op. “Je pik lijkt sprekend op die van Kevin,” zei ze plagerig. “Maakt me toch nieuwsgierig of die van je papa net zo lekker is.”

Hij keek haar geschrokken aan, niet zeker of ze serieus was. Ze boog zich verder naar voren, drukte zijn gezicht tussen haar borsten en begon harder te rijden, sneller, dieper. Ze voelde hoe hij dikker werd, hoe zijn ademhaling in haar huid hapte, hoe zijn hele lichaam zich spande. Toen kwam hij, met een lange, bijna pijnlijke zucht, warme stralen die diep in haar pulseerden terwijl hij haar naam hijgde en ergens tegen haar huid aan “ik hou van je” mompelde.

Lieke zei niets terug. Ze bleef nog even zitten, voelde hem langzaam zachter worden, en stapte toen van hem af. Een mengsel van sperma en haar eigen natheid droop op zijn schoot. Ze keek een moment op hem neer terwijl hij haar bleef aankijken alsof hij net een droom had gehad waarvan hij bang was wakker te worden.

“Ik ga maar eens slapen,” zei ze alleen. Ze raapte haar shirt op, trok het over haar hoofd en liep naar de deur.

“Kom je vaker?” vroeg hij achter haar aan, zijn stem klein.

Ze keek niet om. “Slaap lekker,” fluisterde ze, en sloop de kamer uit, de deur zachtjes achter zich dichttrekkend.

Beneden in Kevin’s bed kroop ze voorzichtig naast zijn warme, slapende lichaam. Ze lag op haar rug, staarde naar het donkere plafond en voelde het sperma van zijn broertje langzaam uit haar sijpelen. Ze was natter dan eerder die avond, schuldiger, en verder verwijderd van enig antwoord dan ze ooit was geweest.