Door: Demiurg
Datum: 04-03-2026 | Cijfer: 8 | Gelezen: 258
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Bijles,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Bijles,
Vervolg op: Bijles Bij Meneer Van Der Linden - 1
De week die volgde, was een waas. Ik zat in de klas, ik at mijn avondeten, ik fietste door Arnhem, maar mijn gedachten waren elders. Ze waren in die muffe, warme studeerkamer van ome Cor. Ik voelde nog steeds de druk van zijn hand in mijn nek, de smaak van hem in mijn mond. De wiskundeformules in mijn boeken leken opeens zinloos; de enige logica die ik nog begreep, was de logica van macht en onderwerping.
Zaterdagmiddag. De hitte was nog verstikkender dan de week ervoor. De lucht trilde boven het asfalt van de laan. Toen ik voor zijn deur stond, trilden mijn handen zo erg dat ik de deurbel bijna niet kon vinden.
De deur ging open. Cor droeg een wit hemd, de bovenste drie knoopjes open, zijn grijze borsthaar zichtbaar. Hij keek me niet aan met de blik van een leraar. Hij keek me aan alsof ik een pakketje was dat eindelijk was bezorgd.
"Je bent op tijd," zei hij brommend. "Binnen."
Ik liep naar de studeerkamer. De gordijnen waren halfgesloten, waardoor de kamer in een broeierig, goudbruin licht baadde. Mijn wiskundeboek lag op tafel, maar hij liep er straal voorbij. Hij ging in zijn grote lederen bureaustoel zitten en wees naar de grond voor hem. De plek waar ik vorige week stond.
"Vorige week was een cadeautje, Jesse," begon hij. Zijn stem klonk dieper, gevaarlijker in de kleine ruimte. "Vandaag gaan we kijken of je echt kunt leren. Of je de discipline hebt die ik van mijn studenten eis."
Ik slikte en knikte. "Ja, Cor."
"Wat zei ik vorige week?" sneerde hij.
Ik voelde de hitte naar mijn wangen stijgen. "Ja... Meester."
"Goed zo." Hij leunde achterover en spreidde zijn benen. De pantalon spande direct. "Vorige week heb ik je laten proeven van wat het betekent om bediend te worden. Vandaag draaien we de rollen om. Ik heb je verteld wat je moest doen, nietwaar?"
Ik wist het nog precies. Op je knieën.
Zonder dat hij het hoefde te herhalen, zakte ik door mijn benen. De houten vloer was hard en koel tegen mijn knieën. Ik voelde me klein, kwetsbaar, precies zoals hij me wilde hebben. Ik keek omhoog naar hem, naar die imposante, grijze man die mijn hele wereld was geworden.
"Je huiswerk," zei hij, terwijl hij langzaam zijn riem losgespte. Het geluid van het leer dat door de lussen gleed, klonk als een zweepslag. "Vandaag ga je me laten zien hoe dankbaar je bent voor al die jaren bijles. Hoe dankbaar je bent dat ik de tijd heb genomen voor een jongetje als jij."
Hij ritst zijn broek open. Hij droeg geen ondergoed. Zijn mannelijkheid kwam tevoorschijn, zwaar en autoritair. Hij was groter dan ik me herinnerde, imposanter in de schaduw van de kamer.
"Handen op je rug," commandeerde hij.
Ik gehoorzaamde direct. Ik boog mijn rug, mijn borstkas vooruit, mijn hoofd naar achteren. Ik was een offer.
"Dichterbij."
Ik schoof op mijn knieën naar voren tot ik zijn knieën raakte. De geur van hem—die mix van sandelhout, zweet en pure mannelijkheid—sloeg in als een bom. Hij pakte mijn kin vast met zijn grote hand en dwong mijn mond open.
"Vandaag praat je niet," fluisterde hij, terwijl hij over mijn wang streek met een ruwe duim. "Vandaag ben je alleen maar een mond. Een plek waar ik mijn spanning in kwijt kan. Begrepen?"
Ik kon alleen maar knikken, mijn ogen wijd en smekend.
Hij wachtte niet. Hij greep me bij mijn haren en trok mijn hoofd naar voren. Het contact was rauw en direct. Hij was dominant, dwingend, hij nam de ruimte in mijn mond in alsof hij er recht op had. Ik hoorde hem diep grommen, een geluid van pure bevrediging.
Ik deed mijn best. Ik wilde dat hij trots op me was. Ik wilde dat hij zag dat ik een goede leerling was. Ik liet mijn tong het werk doen, ik zoog zoals ik dacht dat hij het wilde, maar elke keer als ik een ritme vond, veranderde hij het. Hij wilde de controle. Hij hield mijn hoofd vast en stootte zijn heupen naar voren, waardoor ik bijna stikte, maar de paniek maakte de opwinding alleen maar groter.
"Ja... zo ja," mompelde hij. "Goede jongen."
Die woorden waren alles voor me. Ik voelde me gloeien. Ik was zijn eigendom, zijn project, zijn geheim in deze stille laan in Arnhem.
Na een tijdje trok hij me omhoog aan mijn haren, zodat ik hem weer aan moest kijken. Hij was rood aangelopen, zijn ademhaling zwaar.
"Trek je broek uit," zei hij schor.
Ik deed het zo snel ik kon. Ik trapte mijn sneakers uit, stroopte mijn sportbroek en boxer naar beneden en bleef daar naakt op mijn knieën zitten, trillend van de adrenaline.
Hij keek naar me, naar mijn stijve pik die tegen mijn buik aan trilde. Hij lachte zachtjes.
"Niet aanraken," waarschuwde hij. "Die is niet van jou vandaag. Die is van mij."
Hij boog zich voorover, pakte mijn pik vast en kneep er stevig in, terwijl hij me weer naar zijn eigen mannelijkheid trok. De dubbele stimulatie, de hitte, de wetenschap dat ik volledig overgeleverd was aan deze man... ik hield het niet meer.
"Meester, ik..."
"Stil," snauwde hij. "Ik bepaal wanneer je komt. Niet jij."
Hij dwong me weer naar beneden, harder nu. Hij gebruikte me tot het uiterste. Ik hoorde hem sneller ademen, voelde zijn spieren in zijn benen samentrekken. Hij greep mijn schouders zo hard vast dat ik wist dat er blauwe plekken zouden komen.
"Nu, Jesse! Slikken!"
Hij ontlaadde zich met een kracht die me overweldigde. Het was veel, het was heet, en ik nam het allemaal aan als een heilige communie. Hij hield mijn hoofd vast tot de laatste druppel, tot hij zuchtend achterover in zijn stoel viel.
Ik bleef daar zitten, op mijn knieën tussen zijn benen, hijgend, besmeurd en volkomen gelukkig.
Hij keek op me neer, zijn blik weer iets zachter, maar nog steeds de baas. Hij gaf me een tikje tegen mijn wang.
"Ga je maar wassen in de kitchenette. En Jesse?"
Ik keek omhoog.
"Je bent geslaagd voor je eerste echte examen." Hij grijnsde breed. "Maar we zijn nog lang niet klaar met de stof. Er is nog zoveel dat ik je moet leren over gehoorzaamheid."
Ik knikte, terwijl ik opstond met trillende benen. De wiskunde was vergeten. De enige les die telde, was de les van volgende week.
Zaterdagmiddag. De hitte was nog verstikkender dan de week ervoor. De lucht trilde boven het asfalt van de laan. Toen ik voor zijn deur stond, trilden mijn handen zo erg dat ik de deurbel bijna niet kon vinden.
De deur ging open. Cor droeg een wit hemd, de bovenste drie knoopjes open, zijn grijze borsthaar zichtbaar. Hij keek me niet aan met de blik van een leraar. Hij keek me aan alsof ik een pakketje was dat eindelijk was bezorgd.
"Je bent op tijd," zei hij brommend. "Binnen."
Ik liep naar de studeerkamer. De gordijnen waren halfgesloten, waardoor de kamer in een broeierig, goudbruin licht baadde. Mijn wiskundeboek lag op tafel, maar hij liep er straal voorbij. Hij ging in zijn grote lederen bureaustoel zitten en wees naar de grond voor hem. De plek waar ik vorige week stond.
"Vorige week was een cadeautje, Jesse," begon hij. Zijn stem klonk dieper, gevaarlijker in de kleine ruimte. "Vandaag gaan we kijken of je echt kunt leren. Of je de discipline hebt die ik van mijn studenten eis."
Ik slikte en knikte. "Ja, Cor."
"Wat zei ik vorige week?" sneerde hij.
Ik voelde de hitte naar mijn wangen stijgen. "Ja... Meester."
"Goed zo." Hij leunde achterover en spreidde zijn benen. De pantalon spande direct. "Vorige week heb ik je laten proeven van wat het betekent om bediend te worden. Vandaag draaien we de rollen om. Ik heb je verteld wat je moest doen, nietwaar?"
Ik wist het nog precies. Op je knieën.
Zonder dat hij het hoefde te herhalen, zakte ik door mijn benen. De houten vloer was hard en koel tegen mijn knieën. Ik voelde me klein, kwetsbaar, precies zoals hij me wilde hebben. Ik keek omhoog naar hem, naar die imposante, grijze man die mijn hele wereld was geworden.
"Je huiswerk," zei hij, terwijl hij langzaam zijn riem losgespte. Het geluid van het leer dat door de lussen gleed, klonk als een zweepslag. "Vandaag ga je me laten zien hoe dankbaar je bent voor al die jaren bijles. Hoe dankbaar je bent dat ik de tijd heb genomen voor een jongetje als jij."
Hij ritst zijn broek open. Hij droeg geen ondergoed. Zijn mannelijkheid kwam tevoorschijn, zwaar en autoritair. Hij was groter dan ik me herinnerde, imposanter in de schaduw van de kamer.
"Handen op je rug," commandeerde hij.
Ik gehoorzaamde direct. Ik boog mijn rug, mijn borstkas vooruit, mijn hoofd naar achteren. Ik was een offer.
"Dichterbij."
Ik schoof op mijn knieën naar voren tot ik zijn knieën raakte. De geur van hem—die mix van sandelhout, zweet en pure mannelijkheid—sloeg in als een bom. Hij pakte mijn kin vast met zijn grote hand en dwong mijn mond open.
"Vandaag praat je niet," fluisterde hij, terwijl hij over mijn wang streek met een ruwe duim. "Vandaag ben je alleen maar een mond. Een plek waar ik mijn spanning in kwijt kan. Begrepen?"
Ik kon alleen maar knikken, mijn ogen wijd en smekend.
Hij wachtte niet. Hij greep me bij mijn haren en trok mijn hoofd naar voren. Het contact was rauw en direct. Hij was dominant, dwingend, hij nam de ruimte in mijn mond in alsof hij er recht op had. Ik hoorde hem diep grommen, een geluid van pure bevrediging.
Ik deed mijn best. Ik wilde dat hij trots op me was. Ik wilde dat hij zag dat ik een goede leerling was. Ik liet mijn tong het werk doen, ik zoog zoals ik dacht dat hij het wilde, maar elke keer als ik een ritme vond, veranderde hij het. Hij wilde de controle. Hij hield mijn hoofd vast en stootte zijn heupen naar voren, waardoor ik bijna stikte, maar de paniek maakte de opwinding alleen maar groter.
"Ja... zo ja," mompelde hij. "Goede jongen."
Die woorden waren alles voor me. Ik voelde me gloeien. Ik was zijn eigendom, zijn project, zijn geheim in deze stille laan in Arnhem.
Na een tijdje trok hij me omhoog aan mijn haren, zodat ik hem weer aan moest kijken. Hij was rood aangelopen, zijn ademhaling zwaar.
"Trek je broek uit," zei hij schor.
Ik deed het zo snel ik kon. Ik trapte mijn sneakers uit, stroopte mijn sportbroek en boxer naar beneden en bleef daar naakt op mijn knieën zitten, trillend van de adrenaline.
Hij keek naar me, naar mijn stijve pik die tegen mijn buik aan trilde. Hij lachte zachtjes.
"Niet aanraken," waarschuwde hij. "Die is niet van jou vandaag. Die is van mij."
Hij boog zich voorover, pakte mijn pik vast en kneep er stevig in, terwijl hij me weer naar zijn eigen mannelijkheid trok. De dubbele stimulatie, de hitte, de wetenschap dat ik volledig overgeleverd was aan deze man... ik hield het niet meer.
"Meester, ik..."
"Stil," snauwde hij. "Ik bepaal wanneer je komt. Niet jij."
Hij dwong me weer naar beneden, harder nu. Hij gebruikte me tot het uiterste. Ik hoorde hem sneller ademen, voelde zijn spieren in zijn benen samentrekken. Hij greep mijn schouders zo hard vast dat ik wist dat er blauwe plekken zouden komen.
"Nu, Jesse! Slikken!"
Hij ontlaadde zich met een kracht die me overweldigde. Het was veel, het was heet, en ik nam het allemaal aan als een heilige communie. Hij hield mijn hoofd vast tot de laatste druppel, tot hij zuchtend achterover in zijn stoel viel.
Ik bleef daar zitten, op mijn knieën tussen zijn benen, hijgend, besmeurd en volkomen gelukkig.
Hij keek op me neer, zijn blik weer iets zachter, maar nog steeds de baas. Hij gaf me een tikje tegen mijn wang.
"Ga je maar wassen in de kitchenette. En Jesse?"
Ik keek omhoog.
"Je bent geslaagd voor je eerste echte examen." Hij grijnsde breed. "Maar we zijn nog lang niet klaar met de stof. Er is nog zoveel dat ik je moet leren over gehoorzaamheid."
Ik knikte, terwijl ik opstond met trillende benen. De wiskunde was vergeten. De enige les die telde, was de les van volgende week.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Wilwell, 36 jaar. Wil je dieper in dit spel duiken? Bezoek mijn prive pagina en ontdek hoe onze fantasie werkelijkheid kan worden...Trefwoord(en): Bijles, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Halfxbloed (31)
Eriko (49)