Vakantie Frankrijk - 3

Hoi ik ben Laura, en in dit waar gebeurde verhaal was ik 16 en vertel ik over mijn eerste vakantie zonder mijn ouders.

Veel leesplezier

We rijden langzaam over de camping, ramen half open, de warme late middagzon schijnt door de voorruit en laat onze blote huid al een beetje gloeien. Overal zien we naakte mensen: gezinnen aan picknicktafels die brood smeren, kleine kinderen die gillend achter een bal aan rennen, een stel dat lui in hangmatten ligt te lezen. Niemand kijkt raar op. Niemand bedekt zich. Het is zo normaal hier dat het bijna onwerkelijk voelt.

Wij zitten met z’n vieren in de auto, rood aangelopen, giechelend en fluisterend

“Kijk die oma met die hoed,” fluistert Anna. “En die man met die bierbuik… oh god.” We proesten het uit, maar het zweet breekt me uit – niet alleen van de hitte. Straks moeten wíj eruit. Straks zijn wíj die naakten die iedereen ziet.

Echt schaduwrijke plekjes zijn er niet meer, maar we vinden er eentje die nog nét een beetje privacy geeft: een hoekje met wat struiken aan de zijkant en genoeg ruimte om ons schaduwdoek op te hangen. Naast ons zitten alleen gezinnen met jonge kinderen – peuters en kleuters die gillend met een bal spelen. Geen tieners, geen leeftijdsgenoten. We kijken elkaar aan.

“dit voelt misschien wel veilig” zegt Lieke zacht. “Geen bekenden, geen bekijkende blikken van jongens van onze leeftijd. Geen oudjes ”

“ja geen leeftijdsgenoten, ik weet niet of ik dat jammer vind of juist heel fijn,” mompel ik.

“Blij,” zegt Anna meteen. “Voor nu. Het is toch maar één nachtje.”

We halen diep adem. Ik doe het portier open en stap als eerste uit. De grond is warm onder mijn blote voeten. De zon slaat meteen op mijn borsten, mijn buik en billen. Alles voelt bloot, kwetsbaar, maar ook… prettig en opwindend?. Ik probeer niet te denken aan hoe mijn borsten bewegen als ik loop en hoe mijn billen wiegen.

“Kom,” zeg ik, een beetje nerveus “Laten we die tent neerzetten voor we ons bedenken.”

We slepen alle natte troep uit de auto: slaapzakken, handdoeken, kleren. We hangen alles op aan takken en aan de waslijn. Richard en ik zijn samen met de haringen bezig. Elke keer als ik buk om een pen in de grond te slaan, voel ik de lucht langs mijn billen strijken en denk ik: nu kijken ze vast. Maar als ik opkijk, zie ik niemand staren. Iedereen is bezig met zichzelf.

De grond is keihard. We krijgen de haringen er amper in. Ik zweet, buk, duw, buk weer – en ineens staat er een man naast ons. Bloot, natuurlijk. Begin veertig met een vriendelijk gezicht en zijn penis zwaait gezellig mee bij elke stap. Ik voel een blos tot in mijn nek kruipen en moet mezelf beheersen om niet meteen mijn handen voor mijn kruis te slaan.

“Hoi!” roept hij vrolijk. “Gezellig! Jullie komen ook uit Nederland, hè? Eerste keer hier?”

“Ja,” mompel ik met mijn ogen strak op de grond gericht.

“Dat dacht ik al. Kijk, die grond is hier veel te hard. Vorig jaar hadden wij precies hetzelfde probleem. Je hebt echt goede haringen nodig. Die kun je bij Bol bestellen en hier laten bezorgen. Willen jullie voor nu een paar van ons lenen?”

Ik knik alleen maar, rood als een tomaat. Hij lacht – niet gemeen, gewoon geamuseerd door mijn verlegenheid – en helpt gewoon mee. Samen met hem en Richard krijgen we de tent eindelijk stevig opgezet. Hij wijst ons waar we het schaduwdoek het beste kunnen ophangen en biedt zelfs zijn waslijn aan voor de rest van onze natte spullen.

Als alles staat, bedanken we hem uitbundig. Hij zwaait het weg. “Geen dank. Oh, en als jullie geen zin hebben om te koken: vandaag staat er richting het meer een crêpe-kar. Die is er alleen op dinsdag”

We kijken elkaar aan. Shit. We hebben eigenlijk helemaal geen eten ingeslagen. We gingen er blind vanuit dat elke camping wel een restaurant of winkeltje zou hebben. Crêpes klinkt ineens als een geschenk uit de hemel.

We pakken een fles water en lopen hand in hand naar het meer. Vier naakte tieners tussen allemaal naakte mensen. Mijn hart bonkt. Mijn tepels zijn strak van de spanning en de lichte wind. Anna knijpt in mijn hand. Lieke en Richard lopen voorop, ze proberen stoer te doen, maar ik zie dat ook zij een beetje nerveus zijn.

Bij het meer staat de crêpe-kar inderdaad: een vrolijke wagen met een rij mensen ervoor. Picknicktafels eromheen, kinderen die met suiker en Nutella onder hun kin zitten. We sluiten aan in de rij. Bloot. Tussen iedereen. Niemand kijkt gek. Niemand wijst. Een vrouw met twee kleuters glimlacht alleen maar vriendelijk als ze langsloopt.

We bestellen vier crêpes: Nutella, suiker en aardbei. De tafeltjes zijn bijna allemaal bezet, maar bij een picknicktafel verderop zitten een paar tieners – een mix van jongens en meisjes, allemaal bloot natuurlijk. Een van de jongens steekt zijn hand op en roept: “Hé, kom erbij! Er is plek!”

We kijken elkaar even aan, en lopen er dan toch naartoe. Ik voel Anna’s been warm en geruststellend tegen het mijne drukken als we gaan zitten. De jongen grijnst breed. “Geen zorgen, we bijten niet. Alleen in de crêpes, haha.”

Ze stellen zich voor – namen die ik meteen weer vergeet van de zenuwen – en vragen waar we vandaan komen, hoe lang we blijven. Het gesprek gaat makkelijk, gezellig. Voor ik het doorheb, vergeet ik bijna dat ik naakt ben. Dit is precies waarvoor we op vakantie zijn: vrijheid, nieuwe mensen, geen ouders die meekijken.

“Vanavond gaan we langs het water een vuurtje maken,” zegt een van de meisjes. “Hebben jullie zin om mee te gaan?”

Ik stem meteen in, enthousiast. “Ja! We nemen wel een fles wijn mee.” Anna en Lieke kijken me geschokt aan. (Ow ja we zijn naakt en we zouden ons in de tent opsluiten) telaat ik heb al toegezegd.

Na het eten zeggen ze: “Oké, kom, we gaan naar het meer.”

Ik wil net zeggen dat ik eerst mijn bikini moet halen, maar bedenk me op tijd. Duh. Dat is hier natuurlijk niet nodig. Dat is dan wel weer makkelijk. We lopen met z’n allen naar het water. Twee jongens rennen gillend het meer in. Ik kijk even naar Lieke – ik haalt mijn schouders op en mompel “ow fuck it” en ren mee. Lieke lacht en rent achter ons aan.

Het water is heerlijk warm. Het glijdt langs mijn borsten, tussen mijn billen door, over mijn lipjes. Zo vrij, zo licht. Geen natte bikini die uren moet drogen, geen natte bandjes. Gewoon water op mijn blote huid. Ik kom boven water, schud mijn haar uit en voel me… blij. Echt blij.

Op de kant droog ik me niet eens af – de zon doet het wel.

De jongens en Richard zijn druk bezig met een vuurtje. Het wordt niet groot; hier groeit bijna niets, dus sprokkelhout is schaars. “Volgende keer maar brandhout kopen,” zegt iemand.

Met de meiden kletsen we over van alles: welke zonnebrand het beste is (vooral je borsten en lipjes goed insmeren, want die verbranden het snelst), hoe raar het eerst voelde maar hoe snel het went. Ze vertellen dat de wc’s en douches hier gemengd zijn, maar dat je nergens bang voor hoeft te zijn. “Op een gewone camping heb je meer kans om bespied te worden,” zegt een meisje schouderophalend.

En dan, met rode wangen, vertellen ze over het plekje een stukje verderop. “Als je wél iets wil doen dat hier niet mag… loop je die kant op. Het terrein wordt daar ruiger. Daar liggen wel eens stelletjes te vrijen.” Ze giechelen en fluisteren over wat ze gezien hebben en de geruchten die ze alleen gehoord hebben. Anna, Lieke en ik luisteren aandachtig, wangen rood, maar oren gespitst.

“En jullie? Hebben jullie al seks gehad?” vraagt een meisje nieuwsgierig. “Zou je het buiten durven?”

“Goede vraag,” zegt een ander. “Je bent toch al naakt dus je hoeft je niet snel aan te kleden, dat scheelt weer.”

We lachen nerveus. “Misschien alleen kussen of strelen,” zeg ik zacht. Alles? Nee dat niet"

Het vuur brandt eindelijk een beetje. “Meiden, waar is de wijn?”

Het wordt supergezellig. We drinken omstebeurt uit de fles, lachen om stomme verhalen en staren in het vuur. Om twee uur ’s nachts lopen we terug naar de tent - een beetje aangeschoten en loom van de zon en de wijn.

Lieke duikt meteen met Richard hun binnentent in. Ik hoor de rits dichtgaan en kan wel raden wat ze gaan doen.

Ik plof op het luchtbed, nog steeds naakt. Het is warm in de tent, benauwd. Anna komt naast me liggen. “Heb jij ook t de geen zin om je slaapshirt aan te doen?”

Ik kijk haar aan. “Nee, gek hè? Het voelt bijna raar om nu ineens iets aan te trekken. En het is echt veel te warm.”

Ze knikt. We liggen stil, luisteren naar het gekraak en gekreun uit de andere tent. Ik voel het kriebelen in mijn buik, laag en warm.

Ik draai op mijn zij en kijk Anna aan. “Heb je al die piemels gezien vandaag? Wist jij dat er zó veel verschillende zijn? Niet alleen lengte, maar… vorm en zo.”

“Echt hè,” fluistert ze. “En ik ben niet meer ontevreden over mijn borsten. Tuurlijk, ze mogen nog wel wat groeien, maar als ik ze vergelijk met anderen… ze zijn net zo mooi.”

“Ik vind jouw borsten ook mooi,” fluister ik terug. “Ze zijn groter dan de mijne. Ik ben er altijd een beetje jaloers op.”

“Jij jaloers op míj?” Anna lacht zacht. “Als jij je bh uitdoet, gaan je borsten nergens heen. En die kont van jou…”

We liggen dubbel, maar het lachen sterft langzaam weg. De spanning hangt weer in de tent, net als gisteravond.

“Mag ik jouw borsten een keer voelen?” vraag ik zacht. “Ze zien er zo zacht uit.”

Anna bijt op haar lip. Even stilte. Dan: “Oké… maar dan wil ik die van jou ook voelen.”

Mijn hand glijdt voorzichtig over haar buik omhoog. Mijn vingers strelen tussen haar borsten door, over de zachte ronding, naar beneden naar haar tepel. Die wordt meteen stijf onder mijn aanraking. Ik hou haar borst vast – vol, warm, een ruime C-cup. Met mijn vinger draai ik rondjes om haar tepel.

Ze slaakt een zacht kreetje. “Aaah, dat kriebelt.” Ze wrijft even over haar eigen tepel, alsof ze jeuk we wrijvt “Nu mag ik.”

Ze klimt over me heen, een been aan elke kant van mijn schoot. Haar handen rusten op mijn buik. Ze kijkt diep in mijn ogen en legt dan haar handen op mijn borsten. Ze streelt ze lief en knijpt zachtjes. Vlinders schieten door mijn buik, een zachte kreun ontsnapt uit mijn mond.

Ik sla mijn handen om haar nek en trek haar naar me toe. Ons naakte lichaam drukt tegen elkaar: haar venusheuvel tegen de mijne, haar borsten op de mijne. Ik geef haar een kusje op haar mond.

Ze kijkt me even vragend aan. Stom stom stom, nu heb ik het verpest, denk ik nog. Maar dan kust ze terug. Ik reik weer naar haar en nu kussen we echt. Ik open mijn mond en onze tongen ontmoeten elkaar. Warm, zacht en nat. Vuurwerk schiet door mijn hoofd. Dit voelt zo goed. Maar ze is mijn beste vriendin. Hoor ik dit niet voor jongens te voelen? Waarom voelt dit dan zo goed?

Anna draait op haar zij. Ik draai mee. Onze benen verstrengelen zich. We strelen elkaars rug, langzaam. Nog een kusje, dan nog één. En zo vallen we in slaap

Mijn ogen vallen dicht, en ergens tussen waken en slapen glijd ik weg in een droom.

In de droom loop ik weer langs het meer. De zon staat laag, het water glinstert oranje en goud. Overal om me heen zijn mensen, ze zijn naakt en laggen – maar ze vervagen snel tot vage schaduwen. Alleen lichamen blijven over: piemels in alle vormen en maten, hangend, half hard, groot en klein, donker en bleek. Borsten die zacht deinen bij elke stap, tepels hard van de wind of van spanning. Schaamlippen die glanzen in het avondlicht, sommige gladgeschoren, andere met een zacht donsje, sommige vol en roze, andere smaller en donkerder.

Ik loop verder, naar dat ruige stukje terrein dat de meisjes bij het vuur noemden. Het gras wordt hoger en de struiken dichter. En daar staan ze ineens: de twee jongens van de camping waar we vandaan kwamen, Bas en Lars. Ze lachen scheef naar me, bloot, hun lichamen bruin van de zon. Ze komen dichterbij. Ik voel vlinders in mijn buik, een warme kriebel. Ik steek mijn hand uit, wil ze aanraken – hun borst, hun buik en lager – maar zodra mijn vingers hun huid raken, lossen ze op in Rook. Weg.

Ineens is Anna daar.

Ze staat in het midden van het open plekje, naakt en prachtig in het gouden licht. Haar haar valt los over haar schouders, haar borsten voll en zacht, tepels roze en strak. Ze kijkt me aan met die grote, vertrouwde ogen, een beetje verlegen, een beetje uitnodigend. Geen woorden. Alleen een glimlach.

Ik loop naar haar toe. Onze lichamen raken elkaar aan. Haar borst tegen mijn borst, buik tegen buik. Haar huid is warm en zacht. Ik leg mijn handen op haar heupen, trek haar dichterbij. Ze slaat haar armen om mijn nek. Onze lippen vinden elkaar. Eerst zacht, een kusje, dan dieper. Haar tong glijdt tegen de mijne, warm en zoet. Ik proef wijn en suiker.

We zakken langzaam door onze knieën, het gras zacht onder ons. Ik laat mijn handen over haar rug glijden, over haar billen – rond, warm – en weer omhoog naar haar borsten. Ze zucht zachtjes in mijn mond als ik ze vastpak, zachtjes knijp. Ze doet hetzelfde bij mij: haar vingers strelen mijn borsten, draaien rondjes om mijn tepels tot ik een klein kreuntje niet kan tegenhouden.

We rollen op onze zij, benen verstrengeld. Onze monden blijven zoeken, kussen, proeven. Haar hand glijdt omlaag over mijn buik, blijft even rusten op mijn venusheuvel maar gaat niet verder. Alleen daar. Ik doe hetzelfde bij haar: mijn vingers rusten laag op haar buik, voelen de hitte die daar opstijgt. Het voelt zo fijn, zo lief zo intiem.

Maar dan hoor ik stemmen. Takken die kraken. Iemand lacht “Kijk eens…”

Ik schrik wakker.

Mijn hart bonkt als een bezetene. Ik lig nog steeds in de tent, naakt en warm, Anna’s been ligt over het mijne. Ze slaapt rustig door, haar adem diep en regelmatig tegen mijn schouder. Buiten is het stil, alleen het zachte geruis van de wind door de bomen en het verre gekabbel van het meer.

Ik lig met wijd open ogen naar het tentdak te staren. Mijn wangen gloeien. Tussen mijn benen voel ik nog steeds die warme, tintelende gloed van de droom. Mijn tepels zijn hard, mijn huid gevoelig. Ik slik en probeer rustig adem te halen.

Anna mompelt iets in haar slaap en nestelt zich dichter tegen me aan. Haar borst drukt zacht tegen mijn arm. Ik glimlach in het donker, leg mijn hand voorzichtig op haar rug.

Het was maar een droom.

Maar slapen kan ik niet meer

Ik lig te staren naar het tentdoek dat al oranje kleurt van de opkomende zon. Het is pas zeven uur – ik zie het op mijn telefoon – maar de hitte kruipt al naar binnen. De tent voelt als een oven die langzaam opwarmt. Ik zou moeten opstaan, de rits openmaken, een beetje lucht laten circuleren, maar ik wil nog niet. Ik wil nog even blijven liggen in dit warme coconnetje, met Anna tegen me aan.

Waarom verdwenen Bas en Lars ineens in die droom? Stiekem baal ik er een beetje van. Eindelijk droom ik eens over een jongen – twee zelfs – en dan zoen ik er niet mee. Hun handen op mijn lichaam voelden wel fijn, sterk en warm, alsof ze wisten wat ze deden. Stom eigenlijk, dat ik in mijn droom niet eens goed naar hun piemels heb gekeken. Ik wilde ze aanraken, voelen hoe ze zouden reageren, maar zodra mijn vingers ze bijna raakten waren ze weg.

En waarom droomde ik over Anna en waarom voelde het zo… goed. Zo fijn. Zo veilig. Haar lippen op de mijne, haar handen op mijn borsten, onze lichamen die tegen elkaar aan pasten alsof we daarvoor gemaakt waren.

Ik voel het nog: die tinteling die niet weggaat, die gloed tussen mijn benen die alleen maar sterker wordt naarmate ik eraan denk.

Zonder er echt over na te denken, glijdt mijn rechterhand langzaam omlaag. Over mijn buik, over mijn zachte huid. Ik stop bij mijn venusheuvel – precies op de plek waar Anna’s hand in de droom bleef rusten. Mijn hart bonkt harder als ik besef wat ik doe. Dit is de eerste keer dat ik mezelf echt… aanraak. Niet zomaar even douchen, maar bewust. Nieuwsgierig. Omdat ik het wil voelen.

Ik laat mijn vingers verder glijden. Over de bovenkant van mijn schaamheuvel, dan omlaag naar waar mijn lipjes beginnen. Ze voelen warm, zacht, een beetje opgezet. En vochtig – veel vochtiger dan ik had verwacht. Mijn middelvinger glijdt ertussen door, heel langzaam, langs de buitenkant eerst. Een zachte schok gaat door me heen. Het is glad, heet, gevoelig. Elke lichte beweging stuurt een golfje door mijn buik.

Ik bijt op mijn lip om geen geluid te maken. Anna slaapt nog, haar hand ligt stil op mijn borst. Ik wil haar niet wakker maken, maar ik kan ook niet stoppen. Mijn vinger glijdt verder, tussen mijn lipjes door, over dat ene plekje bovenaan – mijn clitoris. Hij is hard, gezwollen, en als ik er zachtjes overheen strijk, voel ik een scherpe, zoete tinteling die mijn tenen laat krullen. Het is alsof er een draadje recht naar mijn binnenste loopt. Warmte verspreidt zich, diep en zwaar.

Ik beweeg mijn vinger in kleine kringetjes, heel licht. Het voelt… ongelooflijk. Nat, glad, gevoelig. Elke aanraking bouwt iets op, een spanning die ik niet eerder zo kende. Mijn ademhaling wordt sneller, oppervlakkiger. Ik voel mezelf pulseren, mijn lipjes zwellen nog meer onder mijn vingers.

Dan duw ik mijn middelvinger een klein beetje naar binnen – niet diep, alleen het topje. Warm, strak, nat. Mijn binnenkant voelt zacht en heet, alsof hij mijn vinger omhelst. Ik beweeg hem heel langzaam, een klein stukje in en uit. Een zachte kreun ontsnapt me, maar ik bijt hem meteen weg. Het is te veel en tegelijk niet genoeg. Ik voel hoe mijn spieren aanspannen, hoe alles daarbeneden samentrekt rond mijn vinger.

Straks wordt Anna wakker.

Ik stop abrupt, trek mijn hand terug. Mijn vingers glanzen een beetje in het schemerlicht. Ik veeg ze discreet af aan het laken onder me, mijn hart bonkt nog steeds als een bezetene. Mijn lichaam tintelt overal, mijn lipjes voelen dik en gevoelig, mijn clitoris klopt zachtjes na.

Anna zucht in haar slaap, draait zich een beetje om. Haar hand glijdt van mijn borst naar mijn zij, haar been schuift hoger over mijn dij. Ze mompelt iets onverstaanbaars en nestelt zich dichter tegen me aan.

Ik sluit mijn ogen, probeer mijn ademhaling te kalmeren. De hitte in de tent is nu niet alleen van de zon. Ik voel me… wakker. Levend. Een beetje schuldig, maar vooral nieuwsgierig. Naar mezelf. Naar haar.

Ik wil zo blijven liggen en van haar lichaam genieten maar het wordt echt te warm in de tent.

Ik ga wel douchen en stokbrood halen

Trefwoord(en): Bi, Camping, Frankrijk, Lesbo, Naturisme, Vakantie, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!