Door: Leen
Datum: 07-04-2026 | Cijfer: 9.2 | Gelezen: 909
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 18
Trefwoord(en): Creampie, Dokter, Jong En Oud, Maagd, Milf, Neuken, Ontmaagd, Oudere Vrouwen,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 18
Trefwoord(en): Creampie, Dokter, Jong En Oud, Maagd, Milf, Neuken, Ontmaagd, Oudere Vrouwen,
Vervolg op: Ontmaagd In Het Zwembad
Vrijdagavond. 17:45 uur.
Het stugge papier op de onderzoekstafel ritselt bij elke kleine beweging die Sander (19) maakt. Hij zit rechtop en draagt enkel zijn grijze boxershort. Zijn armen zijn strak over zijn blote borstkas geslagen. Behandelkamer 2 ruikt scherp naar ontsmettingsmiddel, terwijl de tl-balken boven zijn hoofd eentonig zoemen. De deur zwaait open. Dokter Sabine stapt naar binnen en trekt de deur achter zich dicht. Ze is in de veertig, gekleed in een witte doktersjas die haar zware, weelderige figuur met moeite verhult. Daaronder spant een donkerblauwe rok strak om haar heupen. Het bovenste knoopje van haar bloes staat open. Ze schuift haar zwarte brilmontuur iets omhoog op haar neus en fixeert haar blik op hem.
"Zo, Sander," zegt ze, terwijl ze een medisch dossier met een doffe tik op haar bureau laat vallen en met haar pen klikt. "Vertel eens wat er aan de hand is."
Sander schuift ongemakkelijk heen en weer op de onderzoekstafel, waardoor het papier opnieuw luidruchtig ritselt. "Het gebeurde gisteravond tijdens de voetbaltraining," begint hij. "We speelden een onderling partijtje en ik kreeg een harde bal diep aangespeeld. Ik wilde hem uit de lucht aannemen en wegdraaien bij mijn verdediger. Maar mijn noppen bleven haken in het stugge kunstgras."
Hij wijst naar de binnenkant van zijn rechterdij. "Mijn bovenlichaam draaide al weg, maar mijn been bleef in dezelfde hoek staan. Ik voelde letterlijk iets knappen, alsof er een dik elastiek scheurde diep in mijn lies. De pijn schoot er zo hard in dat ik meteen naar de grond ging." Hij wrijft even over zijn blote been. "Vanochtend kon ik nauwelijks uit bed komen. Zodra ik er gewicht op zet, trekt er een felle, brandende steek helemaal door tot aan de binnenkant van mijn knie."
Sabine draait zich om. Haar blik glijdt over zijn blote benen en borstkas, een trage scan die merkbaar langer duurt dan een standaard medische controle.
"Ga maar plat liggen," zegt ze rustig. "Ik zal eens kijken."
Sander laat zich achterover op de behandeltafel zakken. Sabine stapt naar voren en komt vlak naast hem staan. Haar zware, bloemige parfum verdringt moeiteloos de scherpe alcohollucht om hem heen.
"Ontspan je spieren," instrueert ze. Ze legt haar handen op zijn rechterbovenbeen. Haar handpalmen voelen verrassend warm aan tegen zijn huid. Met haar duimen drukt ze stevig in zijn quadriceps.
"Doet dit pijn?"
"Nee."
Ze schuift haar handen hoger, naar de binnenkant van zijn dijbeen, en drukt haar vingers in het zachte weefsel. Sander sist door zijn tanden. "Daar wel."
"Een verrekking van de adductoren," mompelt ze. Ze masseert de pijnlijke plek met trage, ronddraaiende bewegingen. Haar knokkels schuren gevaarlijk dicht langs de rand van zijn elastieken boxerband.
De warmte van haar vingers en de aanhoudende wrijving wekken een lichamelijke reactie op. Sander spant zijn kaken op elkaar en fixeert zijn blik op de tl-balk. De dunne katoenen stof van zijn onderbroek spant strak op rond de kloppende zwelling in zijn kruis.
Sabine stopt haar masserende beweging, maar laat haar hand rusten op zijn dij. Ze kijkt naar de bolling in de stof en verplaatst haar blik langzaam naar zijn gezicht. Sander voelt de hitte naar zijn wangen trekken. Hij kijkt beschaamd weg naar de rand van de tafel.
"Sorry," zegt hij zacht. "Dat is een reflex."
Sabine legt haar bril op het metalen instrumentenkarretje. Het roestvrijstaal tikt helder in de stille kamer.
"Dat is een volkomen gezonde reactie, Sander," zegt ze, haar stem een fractie lager en langzamer dan daarnet. "Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen."
Ze buigt zich over hem heen. Haar witte jas valt open, waardoor de diepe schaduw tussen haar zware borsten zichtbaar wordt in de V-hals van haar blouse.
"Ik moet de doorbloeding wel nog controleren om complicaties uit te sluiten."
Ze haakt twee vingers achter de rand van zijn boxer. "Heupen omhoog."
Sander lift gehoorzaam zijn bekken. Ze stroopt de stof in één soepele beweging over zijn dijen naar beneden, tot op zijn enkels. Hij ligt volledig naakt op het papier, zijn erectie strak omhoog gericht in het kille kunstlicht.
"Hmm," murmelt Sabine. Ze sluit haar warme hand om zijn schacht. De klinische, steriele omgeving botst hevig met de intieme grip van haar vingers. "Dat ziet er meer dan ok uit."
Ze beweegt haar hand een paar millimeter op en neer.
"Dokter..." ademt Sander uit.
"Sabine," corrigeert ze hem zachtjes. Ze leunt tegen de rand van de onderzoekstafel. Haar rok kruipt een heel stuk omhoog over haar stevige dijen. "Ik heb de hele week gezeur aangehoord van mensen met kwaaltjes," zegt ze, kijkend naar de manier waarop haar hand om hem heen sluit. "Ik ben toe aan iets vitaals."
Zonder enige aarzeling buigt ze voorover, haar gezicht deels verborgen door de kraag van haar stugge witte jas. De kille lucht in de behandelkamer vervaagt zodra ze zijn pik diep in haar warme, vochtige mond neemt. Sander hapt schokkend naar adem en drukt zijn achterhoofd hard in het krakende papier. De hitte van haar lippen en de dwingende zuigkracht overspoelen zijn zintuigen. Een mix van pure lust en diepe onderwerping spant elke spier in zijn jonge lichaam strak.
Ze dicteert een tergend langzaam ritme, haar wangen hol trekkend bij elke neergaande beweging. Haar tong draait behendig rond zijn gevoelige eikel, terwijl haar hand de basis stevig omklemd houdt. Sander grijpt de stalen randen van de onderzoekstafel vast om de controle over zijn lichaam niet te verliezen. Het besef dat deze autoritaire arts, die zojuist nog koeltjes de diagnose stelde, nu zo gretig over hem heen gebogen staat, drijft zijn opwinding naar een kookpunt. Hij geeft zich over aan het soppende geluid en de strakke, glijdende wrijving.
De aanhoudende stimulatie eist al gauw zijn tol. Zijn ademhaling verandert in een gejaagd hijgen en zijn bekken stoot onwillekeurig omhoog, zoekend naar meer diepte. Precies op het moment dat de druk in zijn lies ondraaglijk wordt, stopt Sabine haar beweging en trekt zich met een zachte zucht terug. Ze likt haar glanzende lippen af en kijkt hem van onderaf strak aan, haar blik vol macht en begeerte. Sander ligt trillend op de tafel, hongerend naar meer en volkomen overgeleverd aan haar ritme.
Ze komt overeind en veegt achteloos een vochtige lok haar uit haar gezicht. Haar donkere ogen wijken geen moment van de zijne terwijl haar vingers de knopen van haar stijve, witte doktersjas losmaken. Het kledingstuk glijdt van haar schouders en valt met een doffe plof op het linoleum. Sander slikt de droogte in zijn keel weg. De ongenaakbare arts verdwijnt stukje bij beetje en maakt plaats voor een vrouw die openlijk wordt gedreven door pure, vleselijke honger.
Sander houdt zijn adem in wanneer haar vingers de knoopjes van haar blouse één voor één losmaken, een tergend langzaam ritme dat de hitte in de kleine ruimte ondragelijk opvoert. Ze schuift de lichte stof van haar schouders, laat deze achteloos op het bureau vallen en reikt met een trage beweging naar haar rug. Het zachte klikje van haar bh-sluiting klinkt haarscherp in de klinische stilte. Zodra het donkere kant op het linoleum belandt, vallen haar zware, volle borsten vrij, uitnodigend deinend op haar gejaagde ademhaling. Sander slikt moeizaam bij de aanblik van het zachte vlees en de tepels die stijf aftekenen in de kille lucht; de pure honger in haar blik nagelt hem volkomen vast op de onderzoekstafel.
Zonder het oogcontact te verbreken, haakt ze haar duimen achter de tailleband van haar rok. Ze schuift de donkerblauwe stof, tegelijk met haar slip, met een dwingende beheersing over haar brede heupen omlaag. Wanneer ze uit de kleding stapt, absorbeert de weelderige, vleselijke realiteit van haar naakte lichaam onmiddellijk al zijn zintuigen. Haar ongegeneerde, rijpe vrouwelijkheid benevelt zijn verstand en pompt een verlammende opwinding door zijn liezen. Hij rilt hevig op het krakende papier, zijn jonge lichaam strak gespannen van een wanhopig verlangen om zich compleet te laten opslokken door haar zachte, hete gewicht.
Ze trekt het metalen opstapje dichterbij en klimt op de rand van de tafel. Ze zakt op handen en knieën over hem heen. "Hou dat rechterbeen gestrekt," murmelt ze dwingend, terwijl haar hete, naakte huid intiem langs zijn flanken schuurt. Ze schuift zijn gekwetste been behoedzaam iets verder naar buiten over het krakende papier, om de verrekte lies volledig te ontzien. "Ik wil geen verdere spierschade oplopen."
Ze positioneert zich behoedzaam boven hem, haar gewicht perfect balancerend om de blessure niet te belasten, en laat zich dan met een dwingende traagheid zakken. Sander pakt haar brede heupen vast. Haar huid voelt onvoorstelbaar warm en zacht in de geklimatiseerde ruimte.
Sabine ademt scherp in wanneer ze hem volledig in zich opneemt en gooit haar hoofd naar achteren. De losse plukken uit haar opgestoken haar strijken over haar blote schouders. De metalen tafel piept ritmisch onder haar gewicht en het papier scheurt in lange stroken onder Sanders schouders.
Ze dicteert het tempo met zware, gecontroleerde bewegingen van haar bekken, nauwlettend in de gaten houdend dat haar dijen niet tegen zijn pijnlijke been stoten. Ze kijkt op hem neer, een roze blos kleurt op haar jukbeenderen.
"Voel je die spier nog?" vraagt ze, de woorden vallend in het ritme van hun kletsende lichamen.
Sander schudt zijn hoofd. De scherpe pijn in zijn lies is volledig weggespoeld door haar zachte, vleselijke hitte. Hij zinkt zijn vingers in haar vlees, wrijft over haar blote rug en trekt haar dieper tegen zich aan. Ze buigt voorover en drukt haar mond op de zijne. De smaak van pepermunt en koffie vult zijn zintuigen, haar tong zoekt dominant de zijne.
Het idee van de steriele kamer, de afgesloten deur en de ongenaakbare arts die nu kreunend op hem rijdt, werkt verlammend op zijn zenuwen. Haar ademhaling wordt jachtiger, haar greep op de randen van de tafel pijnlijk wit.
"Kom maar klaar," sist ze, haar heupen agressief naar beneden duwend.
Sander verkrampt. Hij drukt zijn linkerhiel hard in het overgebleven papier om zich schrap te zetten en loost zijn zaad in krachtige stoten diep in haar buik. Sabine vangt zijn golven gewillig op, haar intieme spieren trekken zich strak samen, waarna ze met een trillende, lange uitademing op zijn borstkas zakt.
Sabine leunt even met haar wang tegen zijn sleutelbeen, de warmte van haar adem voelbaar op zijn klamme huid. Dan zet ze zich voorzichtig af, waarbij ze nog steeds zijn pijnlijke been ontwijkt, en glijdt van de tafel. Ze raapt haar kledingstukken van de vloer. Met vlotte, geoefende bewegingen stapt ze in haar rok, trekt haar blouse aan en sluit de knopen van haar witte jas. Ze schuift de donkere bril weer op haar neus. De transformatie is compleet; de zwoele, naakte vrouw maakt geruisloos plaats voor de autoritaire arts.
Sander raapt zijn spijkerbroek en boxer van de stoel en kleedt zich zwijgend aan. Zijn benen voelen slap na de ontlading.
"En mijn been?" vraagt hij, terwijl hij zijn rits dichttrekt.
Sabine neemt plaats achter haar bureau en klikt met de muis. Ze kijkt niet op van het beeldscherm.
"Veel rust," zegt ze droog. "En warmte."
De kleine printer naast de monitor rammelt en spuugt een papiertje uit. Ze scheurt het af, pent er een snelle krabbel op en houdt het hem voor. Het is geen standaard receptenbriefje. Er staan tien cijfers op geschreven.
"Bel me volgende week," zegt ze, haar ogen gefixeerd op de zijne boven de dikke rand van haar montuur. "Voor een vervolgconsult. Deze behandeling vereist herhaling."
Sander vouwt het briefje op en schuift het in zijn broekzak. "Zeker, Sabine," antwoordt hij. Hij opent de deur en stapt de lege, donkere gang van de praktijk in, de pijnscheuten in zijn lies volledig vergeten.
Het stugge papier op de onderzoekstafel ritselt bij elke kleine beweging die Sander (19) maakt. Hij zit rechtop en draagt enkel zijn grijze boxershort. Zijn armen zijn strak over zijn blote borstkas geslagen. Behandelkamer 2 ruikt scherp naar ontsmettingsmiddel, terwijl de tl-balken boven zijn hoofd eentonig zoemen. De deur zwaait open. Dokter Sabine stapt naar binnen en trekt de deur achter zich dicht. Ze is in de veertig, gekleed in een witte doktersjas die haar zware, weelderige figuur met moeite verhult. Daaronder spant een donkerblauwe rok strak om haar heupen. Het bovenste knoopje van haar bloes staat open. Ze schuift haar zwarte brilmontuur iets omhoog op haar neus en fixeert haar blik op hem.
"Zo, Sander," zegt ze, terwijl ze een medisch dossier met een doffe tik op haar bureau laat vallen en met haar pen klikt. "Vertel eens wat er aan de hand is."
Sander schuift ongemakkelijk heen en weer op de onderzoekstafel, waardoor het papier opnieuw luidruchtig ritselt. "Het gebeurde gisteravond tijdens de voetbaltraining," begint hij. "We speelden een onderling partijtje en ik kreeg een harde bal diep aangespeeld. Ik wilde hem uit de lucht aannemen en wegdraaien bij mijn verdediger. Maar mijn noppen bleven haken in het stugge kunstgras."
Hij wijst naar de binnenkant van zijn rechterdij. "Mijn bovenlichaam draaide al weg, maar mijn been bleef in dezelfde hoek staan. Ik voelde letterlijk iets knappen, alsof er een dik elastiek scheurde diep in mijn lies. De pijn schoot er zo hard in dat ik meteen naar de grond ging." Hij wrijft even over zijn blote been. "Vanochtend kon ik nauwelijks uit bed komen. Zodra ik er gewicht op zet, trekt er een felle, brandende steek helemaal door tot aan de binnenkant van mijn knie."
Sabine draait zich om. Haar blik glijdt over zijn blote benen en borstkas, een trage scan die merkbaar langer duurt dan een standaard medische controle.
"Ga maar plat liggen," zegt ze rustig. "Ik zal eens kijken."
Sander laat zich achterover op de behandeltafel zakken. Sabine stapt naar voren en komt vlak naast hem staan. Haar zware, bloemige parfum verdringt moeiteloos de scherpe alcohollucht om hem heen.
"Ontspan je spieren," instrueert ze. Ze legt haar handen op zijn rechterbovenbeen. Haar handpalmen voelen verrassend warm aan tegen zijn huid. Met haar duimen drukt ze stevig in zijn quadriceps.
"Doet dit pijn?"
"Nee."
Ze schuift haar handen hoger, naar de binnenkant van zijn dijbeen, en drukt haar vingers in het zachte weefsel. Sander sist door zijn tanden. "Daar wel."
"Een verrekking van de adductoren," mompelt ze. Ze masseert de pijnlijke plek met trage, ronddraaiende bewegingen. Haar knokkels schuren gevaarlijk dicht langs de rand van zijn elastieken boxerband.
De warmte van haar vingers en de aanhoudende wrijving wekken een lichamelijke reactie op. Sander spant zijn kaken op elkaar en fixeert zijn blik op de tl-balk. De dunne katoenen stof van zijn onderbroek spant strak op rond de kloppende zwelling in zijn kruis.
Sabine stopt haar masserende beweging, maar laat haar hand rusten op zijn dij. Ze kijkt naar de bolling in de stof en verplaatst haar blik langzaam naar zijn gezicht. Sander voelt de hitte naar zijn wangen trekken. Hij kijkt beschaamd weg naar de rand van de tafel.
"Sorry," zegt hij zacht. "Dat is een reflex."
Sabine legt haar bril op het metalen instrumentenkarretje. Het roestvrijstaal tikt helder in de stille kamer.
"Dat is een volkomen gezonde reactie, Sander," zegt ze, haar stem een fractie lager en langzamer dan daarnet. "Je hoeft je nergens voor te verontschuldigen."
Ze buigt zich over hem heen. Haar witte jas valt open, waardoor de diepe schaduw tussen haar zware borsten zichtbaar wordt in de V-hals van haar blouse.
"Ik moet de doorbloeding wel nog controleren om complicaties uit te sluiten."
Ze haakt twee vingers achter de rand van zijn boxer. "Heupen omhoog."
Sander lift gehoorzaam zijn bekken. Ze stroopt de stof in één soepele beweging over zijn dijen naar beneden, tot op zijn enkels. Hij ligt volledig naakt op het papier, zijn erectie strak omhoog gericht in het kille kunstlicht.
"Hmm," murmelt Sabine. Ze sluit haar warme hand om zijn schacht. De klinische, steriele omgeving botst hevig met de intieme grip van haar vingers. "Dat ziet er meer dan ok uit."
Ze beweegt haar hand een paar millimeter op en neer.
"Dokter..." ademt Sander uit.
"Sabine," corrigeert ze hem zachtjes. Ze leunt tegen de rand van de onderzoekstafel. Haar rok kruipt een heel stuk omhoog over haar stevige dijen. "Ik heb de hele week gezeur aangehoord van mensen met kwaaltjes," zegt ze, kijkend naar de manier waarop haar hand om hem heen sluit. "Ik ben toe aan iets vitaals."
Zonder enige aarzeling buigt ze voorover, haar gezicht deels verborgen door de kraag van haar stugge witte jas. De kille lucht in de behandelkamer vervaagt zodra ze zijn pik diep in haar warme, vochtige mond neemt. Sander hapt schokkend naar adem en drukt zijn achterhoofd hard in het krakende papier. De hitte van haar lippen en de dwingende zuigkracht overspoelen zijn zintuigen. Een mix van pure lust en diepe onderwerping spant elke spier in zijn jonge lichaam strak.
Ze dicteert een tergend langzaam ritme, haar wangen hol trekkend bij elke neergaande beweging. Haar tong draait behendig rond zijn gevoelige eikel, terwijl haar hand de basis stevig omklemd houdt. Sander grijpt de stalen randen van de onderzoekstafel vast om de controle over zijn lichaam niet te verliezen. Het besef dat deze autoritaire arts, die zojuist nog koeltjes de diagnose stelde, nu zo gretig over hem heen gebogen staat, drijft zijn opwinding naar een kookpunt. Hij geeft zich over aan het soppende geluid en de strakke, glijdende wrijving.
De aanhoudende stimulatie eist al gauw zijn tol. Zijn ademhaling verandert in een gejaagd hijgen en zijn bekken stoot onwillekeurig omhoog, zoekend naar meer diepte. Precies op het moment dat de druk in zijn lies ondraaglijk wordt, stopt Sabine haar beweging en trekt zich met een zachte zucht terug. Ze likt haar glanzende lippen af en kijkt hem van onderaf strak aan, haar blik vol macht en begeerte. Sander ligt trillend op de tafel, hongerend naar meer en volkomen overgeleverd aan haar ritme.
Ze komt overeind en veegt achteloos een vochtige lok haar uit haar gezicht. Haar donkere ogen wijken geen moment van de zijne terwijl haar vingers de knopen van haar stijve, witte doktersjas losmaken. Het kledingstuk glijdt van haar schouders en valt met een doffe plof op het linoleum. Sander slikt de droogte in zijn keel weg. De ongenaakbare arts verdwijnt stukje bij beetje en maakt plaats voor een vrouw die openlijk wordt gedreven door pure, vleselijke honger.
Sander houdt zijn adem in wanneer haar vingers de knoopjes van haar blouse één voor één losmaken, een tergend langzaam ritme dat de hitte in de kleine ruimte ondragelijk opvoert. Ze schuift de lichte stof van haar schouders, laat deze achteloos op het bureau vallen en reikt met een trage beweging naar haar rug. Het zachte klikje van haar bh-sluiting klinkt haarscherp in de klinische stilte. Zodra het donkere kant op het linoleum belandt, vallen haar zware, volle borsten vrij, uitnodigend deinend op haar gejaagde ademhaling. Sander slikt moeizaam bij de aanblik van het zachte vlees en de tepels die stijf aftekenen in de kille lucht; de pure honger in haar blik nagelt hem volkomen vast op de onderzoekstafel.
Zonder het oogcontact te verbreken, haakt ze haar duimen achter de tailleband van haar rok. Ze schuift de donkerblauwe stof, tegelijk met haar slip, met een dwingende beheersing over haar brede heupen omlaag. Wanneer ze uit de kleding stapt, absorbeert de weelderige, vleselijke realiteit van haar naakte lichaam onmiddellijk al zijn zintuigen. Haar ongegeneerde, rijpe vrouwelijkheid benevelt zijn verstand en pompt een verlammende opwinding door zijn liezen. Hij rilt hevig op het krakende papier, zijn jonge lichaam strak gespannen van een wanhopig verlangen om zich compleet te laten opslokken door haar zachte, hete gewicht.
Ze trekt het metalen opstapje dichterbij en klimt op de rand van de tafel. Ze zakt op handen en knieën over hem heen. "Hou dat rechterbeen gestrekt," murmelt ze dwingend, terwijl haar hete, naakte huid intiem langs zijn flanken schuurt. Ze schuift zijn gekwetste been behoedzaam iets verder naar buiten over het krakende papier, om de verrekte lies volledig te ontzien. "Ik wil geen verdere spierschade oplopen."
Ze positioneert zich behoedzaam boven hem, haar gewicht perfect balancerend om de blessure niet te belasten, en laat zich dan met een dwingende traagheid zakken. Sander pakt haar brede heupen vast. Haar huid voelt onvoorstelbaar warm en zacht in de geklimatiseerde ruimte.
Sabine ademt scherp in wanneer ze hem volledig in zich opneemt en gooit haar hoofd naar achteren. De losse plukken uit haar opgestoken haar strijken over haar blote schouders. De metalen tafel piept ritmisch onder haar gewicht en het papier scheurt in lange stroken onder Sanders schouders.
Ze dicteert het tempo met zware, gecontroleerde bewegingen van haar bekken, nauwlettend in de gaten houdend dat haar dijen niet tegen zijn pijnlijke been stoten. Ze kijkt op hem neer, een roze blos kleurt op haar jukbeenderen.
"Voel je die spier nog?" vraagt ze, de woorden vallend in het ritme van hun kletsende lichamen.
Sander schudt zijn hoofd. De scherpe pijn in zijn lies is volledig weggespoeld door haar zachte, vleselijke hitte. Hij zinkt zijn vingers in haar vlees, wrijft over haar blote rug en trekt haar dieper tegen zich aan. Ze buigt voorover en drukt haar mond op de zijne. De smaak van pepermunt en koffie vult zijn zintuigen, haar tong zoekt dominant de zijne.
Het idee van de steriele kamer, de afgesloten deur en de ongenaakbare arts die nu kreunend op hem rijdt, werkt verlammend op zijn zenuwen. Haar ademhaling wordt jachtiger, haar greep op de randen van de tafel pijnlijk wit.
"Kom maar klaar," sist ze, haar heupen agressief naar beneden duwend.
Sander verkrampt. Hij drukt zijn linkerhiel hard in het overgebleven papier om zich schrap te zetten en loost zijn zaad in krachtige stoten diep in haar buik. Sabine vangt zijn golven gewillig op, haar intieme spieren trekken zich strak samen, waarna ze met een trillende, lange uitademing op zijn borstkas zakt.
Sabine leunt even met haar wang tegen zijn sleutelbeen, de warmte van haar adem voelbaar op zijn klamme huid. Dan zet ze zich voorzichtig af, waarbij ze nog steeds zijn pijnlijke been ontwijkt, en glijdt van de tafel. Ze raapt haar kledingstukken van de vloer. Met vlotte, geoefende bewegingen stapt ze in haar rok, trekt haar blouse aan en sluit de knopen van haar witte jas. Ze schuift de donkere bril weer op haar neus. De transformatie is compleet; de zwoele, naakte vrouw maakt geruisloos plaats voor de autoritaire arts.
Sander raapt zijn spijkerbroek en boxer van de stoel en kleedt zich zwijgend aan. Zijn benen voelen slap na de ontlading.
"En mijn been?" vraagt hij, terwijl hij zijn rits dichttrekt.
Sabine neemt plaats achter haar bureau en klikt met de muis. Ze kijkt niet op van het beeldscherm.
"Veel rust," zegt ze droog. "En warmte."
De kleine printer naast de monitor rammelt en spuugt een papiertje uit. Ze scheurt het af, pent er een snelle krabbel op en houdt het hem voor. Het is geen standaard receptenbriefje. Er staan tien cijfers op geschreven.
"Bel me volgende week," zegt ze, haar ogen gefixeerd op de zijne boven de dikke rand van haar montuur. "Voor een vervolgconsult. Deze behandeling vereist herhaling."
Sander vouwt het briefje op en schuift het in zijn broekzak. "Zeker, Sabine," antwoordt hij. Hij opent de deur en stapt de lege, donkere gang van de praktijk in, de pijnscheuten in zijn lies volledig vergeten.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Foxy, 38 jaar. Benieuwd wat gebeurt zonder grenzen? Op mijn prive pagina ontdekken we samen verleiding, nieuwsgierigheid en loslaten van controle...Trefwoord(en): Creampie, Dokter, Jong En Oud, Maagd, Milf, Neuken, Ontmaagd, Oudere Vrouwen, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
MulanX (64)
Thhaaa (40)
JJayce (47)
Nayme (53)