Ontmaagd In Het Zwembad

Zondagmiddag. 16:00 uur.

Het subtropisch zwemparadijs 'De Blauwe Golf' is een kakofonie van geluid. Gillende kinderen, het schelle fluitje van de badmeester en het constante geruis van de golfslaginstallatie. Stefaan (19) zit met zijn vrienden, Bram en Kevin, op de rand van het diepe bad. Ze laten hun benen in het water bungelen. Ze zijn moe na een uur lang van de glijbanen racen en elkaar onderduwen. Bram is druk bezig een verhaal te vertellen over zijn scooter, maar Stefaan luistert maar half. Zijn aandacht wordt getrokken door de glazen deuren van de kleedkamers. Er komt een vrouw naar buiten lopen. Ze is ouder dan zij, ergens in de veertig schat Stefaan. Ze is niet het type waar Bram of Kevin naar zouden kijken – die geilen op de dunne meisjes van school in hun minuscule bikini's. Maar deze vrouw is anders. Ze is vol. Mollig.

Ze heet Heidi, maar dat weet Stefaan nog niet. Hij weet alleen dat hij niet kan wegkijken. Ze draagt een donkerblauw badpak uit één stuk dat strak om haar lichaam spant. De stof glanst in het kunstlicht. Het badpak heeft een diepe uitsnede aan de voorkant, waardoor haar zware, volle borsten trots naar voren komen. Haar heupen zijn breed en zacht, haar buikje bolt lichtjes op onder de stof, en haar bovenbenen zijn stevig en blank. Ze loopt met een zelfverzekerde rust naar de rand van het bad. Ze schaamt zich nergens voor. Elke stap die ze zet, doet haar lichaam zachtjes meetrillen. Stefaan vindt het hypnotiserend. Hij voelt hoe zijn mond droog wordt, ondanks de vochtige lucht. Hij houdt van vrouwen waar je iets aan vast te pakken hebt, vrouwen die zacht aanvoelen in plaats van hoekig. En deze vrouw ziet eruit als de zachtste wolk die hij ooit heeft gezien.

"Kijk daar," proest Kevin naast hem, die haar nu ook gezien heeft. Hij stoot Bram aan. "Die koe daar. Die veroorzaakt in haar eentje een tsunami als ze springt." Bram lacht hard en maakt een loeiend geluid. "Hou je bek," mompelt Stefaan, onverwacht fel. "Wat?" Kevin kijkt hem verbaasd aan. "Niet jouw type toch, die dikke?" "Ze is niet dik," zegt Stefaan, zijn ogen nog steeds op de vrouw gericht. "Ze is... lekker." Zijn vrienden kijken elkaar aan en schieten in de lach, maar Stefaan negeert ze. De vrouw, Heidi, staat nu aan de rand van het water. Ze strijkt haar natte haren naar achteren. Voordat ze erin springt, kijkt ze om haar heen. Haar blik glijdt over de joelende kinderen, de andere zwemmers, en blijft dan hangen bij het groepje jongens aan de rand. Ze ziet Kevin en Bram lachen. En ze ziet Stefaan. Ze ziet hoe hij kijkt. Niet spottend, zoals zijn vrienden, maar met een hongerige intensiteit. Zijn ogen volgen de lijn van haar taille naar haar heupen. In plaats van weg te kijken of zich ongemakkelijk te voelen, krult er een kleine glimlach om haar lippen. Ze houdt zijn blik vast, uitdagend, bijna arrogant. Ze weet wat ze heeft. En ze ziet dat hij het weet. Dan draait ze zich om en laat zich soepel in het water glijden.

Dertig minuten later zijn Bram en Kevin weer naar de wildwaterbaan vertrokken. Stefaan heeft gezegd dat hij even wil chillen. Hij waadt door het ondiepe gedeelte richting de bubbelbaden. Het is er druk, maar er is één bad, iets hoger gelegen achter een muurtje van nepplanten, waar maar één iemand zit. Heidi. Stefaan aarzelt. Zijn hart bonkt in zijn keel. Dit is gekkenwerk. Ze is oud genoeg om zijn moeder te kunnen zijn (of nou ja, een jonge tante). Maar de aantrekkingskracht is als een magneet. Hij klimt het trappetje op. Heidi zit onderuitgezakt in het borrelende warme water. Haar armen rusten op de rand. Het water kolkt rond haar borsten, die nu drijven en nog groter lijken. Haar natte haren plakken in haar nek. Haar huid is roze van de hitte. Ze opent haar ogen als ze zijn schaduw over zich heen voelt vallen. Ze glimlacht, alsof ze hem verwachtte. "Is er nog plek?" vraagt Stefaan. Zijn stem slaat over. "Voor jou wel," zegt ze. Haar stem is lager dan hij dacht, rokerig.

Stefaan laat zich in het water zakken. De hitte omspoelt hem. Hij gaat tegenover haar zitten. De ruimte is krap. Zijn knieën raken bijna de hare onder het wateroppervlak. De bubbels masseren zijn rug, maar zorgen er ook voor dat hij haar lichaam onder water slechts in flitsen ziet: een witte dij, de donkere schaduw tussen haar benen. "Waar zijn je vriendjes?" vraagt Heidi. Ze speelt met het water, laat het van haar vingers druipen. "Glijbaan," zegt Stefaan. Hij kan zijn ogen niet van haar decolleté afhouden, waar waterdruppels langzaam tussen haar borsten verdwijnen. "En jij houdt niet van glijbanen?" "Nee, ik had er even genoeg van," antwoordt hij. Heidi lacht zachtjes. Ze verplaatst zich, waardoor het water wild om haar heen golft. Ze komt iets dichterbij zitten. "Ik zag jou ook kijken, daarstraks. Aan de rand." Stefaan bloost. "Sorry. Ik wilde niet staren." "Ik vond het niet erg," zegt ze. Ze leunt naar voren. Onder water schuift ze haar voet naar voren. Haar tenen raken zijn kuit, glijden langzaam omhoog naar zijn knie. "Je vrienden vonden me maar niks, geloof ik. Maar jij..." Ze kijkt hem indringend aan. "...jij had honger."

Stefaan slikt. De aanraking van haar voet onder water zendt schokgolven door zijn lijf. Zijn pik is keihard, en hij is blij dat het water troebel is door de bubbels. "Ik hou niet van die dunne latten," zegt hij schor. "Ik hou van... zacht." "Is dat zo?" Heidi grijnst. Ze draait zich om zodat ze naast hem komt zitten in plaats van tegenover hem. Haar zij drukt tegen de zijne. Haar huid is glibberig en zacht. Hij voelt de ronding van haar heup tegen zijn been, de zijkant van haar borst tegen zijn arm. "Voel maar," fluistert ze, nauwelijks hoorbaar boven het lawaai van de bubbels. Stefaan verstijft. Hij kijkt onbegrijpend naar haar glimlachende gezicht, terwijl zijn hersenen wanhopig proberen te verwerken wat ze zojuist voorstelde. De intieme, directe uitnodiging overvalt hem compleet. "Ik... eh... wat bedoel je precies?" stottert hij, zijn stem schor en onzeker. Hij durft zijn handen nauwelijks te bewegen, bang dat hij de situatie verkeerd inschat of dat iemand anders in het drukke bad hen in de gaten houdt.

Heidi wacht zijn haperende reactie niet af. Onder het schuimende wateroppervlak pakt ze zijn pols stevig vast en trekt zijn hand resoluut naar zich toe. Ze begeleidt zijn trillende vingers direct naar de zware, volle ronding van haar linkerborst, waar de gladde stof van haar badpak strak over het zachte vlees spant. De overweldigende warmte van haar lichaam straalt dwars door het natte materiaal heen en stuurt een elektrische schok door zijn arm. "Lekker dit," murmelt ze, terwijl ze zijn handpalm zachtjes maar dwingend tegen de volle welving gedrukt houdt. De hitte van haar aanraking verdrijft zijn laatste restje twijfel. Aangemoedigd door haar sturende hand knijpt hij voorzichtig, voordat hij langzaam verder naar beneden tast. Onder water legt hij zijn hand op haar blote bovenbeen. Het is stevig en vol. Zijn vingers zakken een klein beetje in haar vlees. Het voelt goddelijk. Hij schuift zijn hand hoger, over de ronding van haar heup, naar haar taille. Hij voelt de strakke rand van haar badpak.

Heidi leunt haar hoofd achterover tegen de rand en sluit haar ogen. "Jij durft, voor zo'n jong ding," murmelt ze. Ze schuift haar hand onder water van zijn knie verder omhoog, rechtstreeks naar de bolling in zijn kruis. "Ik zag je kijken naar mijn billen toen ik liep. Vond je ze mooi?" "Prachtig," hijgt Stefaan. Ze glimlacht en wriemelt haar vingers behendig onder de elastieken band van zijn zwemshort. Zonder aarzeling sluit ze haar handpalm stevig om zijn blote, kloppende paal. Stefaan hapt hoorbaar naar lucht wanneer ze begint te trekken, haar handelingen veilig verborgen onder het dikke schuim van de bubbels. Ze dicteert een traag, dwingend ritme, waarbij het warme, kolkende water de wrijving van haar zachte vingers rond zijn schacht extra versterkt. Hij klemt zijn kaken op elkaar en laat zijn hoofd naar achteren vallen, volledig bevangen door de zinderende, glijdende druk.

Ze versnelt haar tempo en laat haar duim plagerig over zijn gevoelige eikel glijden. Stefaan voelt de spanning in zijn onderbuik hoog oplopen en zet zich krampachtig schrap voor de naderende ontlading. Precies op het moment dat de druk piekt en hij zijn heupen naar voren wil stoten, stopt ze haar handbeweging abrupt en trekt haar vingers terug. Hij zakt weer iets in elkaar en kijkt haar zwaar hijgend aan, een stille, smekende vraag brandt in zijn blik. Ze leunt iets naar voren, haar gezicht vlak bij het zijne. "Niet zo snel, we hebben alle tijd," fluistert ze met een hese stem. "Bovendien trekken we hier veel te veel bekijks. Ik ga zo douchen. In de privé-hokjes achterin, daar is minder toezicht." Stefaan kijkt haar ongelovig aan. "Echt?"

Ze knipoogt en staat op. Het water stroomt van haar lichaam af als een waterval. Stefaan krijgt een vol zicht op haar natte badpak dat nu als een tweede huid om haar rondingen plakt, in elke plooi kruipend. "Hokje vier," zegt ze. "Over vijf minuten." Ze stapt het bad uit. Stefaan blijft achter in de bubbels en probeert wanhopig af te koelen. Tijdens de afgesproken vijf minuten voert hij een hevige innerlijke strijd om zijn ademhaling onder controle te krijgen en zijn opgewonden lichaam tot rust te manen. Het kolkende, warme water helpt hem absoluut niet. Hij sluit zijn ogen en dwingt zichzelf aan de saaiste dingen te denken, maar de harde, kloppende zwelling in zijn zwembroek weigert simpelweg te slinken. Met een stijve pik door een druk zwembad lopen is onmogelijk, maar de secondewijzer van de grote klok tikt onverbiddelijk door.

Hij moet er wel uit. Hij hijst zich onhandig uit het bubbelbad en trekt de natte stof van zijn zwemshort iets naar voren. Zijn benen voelen slap, alsof ze van elastiek zijn. Hij loopt met licht gebogen schouders langs de rand van het golfslagbad richting de achterzijde van het complex, de stijve bobbel overduidelijk afgetekend tegen de dunne stof. Terwijl hij langs een groepje ligstoelen passeert, kijkt een tienermeisje hem per ongeluk aan. Haar mond valt lichtjes open wanneer haar blik op zijn kruis blijft hangen. Stefaan kleurt vuurrood en versnelt zijn pas richting de 'Privé Douches'. Het geluid van het zwembad vervaagt hier iets, overstemd door het geruis van stromend water en sissende stoom. Hij staat voor de rij witte deuren. Deur vier staat op een kier. Er komt een dichte wolk stoom uit de opening. Zijn hart bonkt ongenadig hard in zijn keel en hij houdt de zenuwen en de rauwe opwinding nauwelijks nog onder controle. Snel duwt hij de deur open, glipt naar binnen en draait het slot onmiddellijk om.

De ruimte is klein, misschien anderhalve vierkante meter, betegeld met gladde witte tegeltjes die beslagen zijn met condens. De lucht is er heet en vochtig. Onder de douchestraal staat Heidi. Stefaans adem stokt. Ze heeft haar badpak al uitgetrokken. Het ligt als een nat, donkerblauw propje in de hoek op de grond. Ze staat met haar rug naar hem toe, haar handen tegen de muur geleund, haar hoofd achterover in de straal. Het water stroomt over haar rug, die breed en zacht is, met een diepe kuil boven haar billen. En die billen... Stefaan kan er niet naar kijken zonder te slikken. Ze zijn vol, rond en trillen zachtjes als ze haar gewicht verplaatst. "Je bent precies op tijd," zegt ze. Ze draait zich langzaam om. De aanblik van haar voorkant is nog overweldigender. Haar zware borsten hangen vol en natuurlijk, de tepels donker en hard door de stimulatie van het water. Haar buik is zacht en rond, met striae die zilverachtig oplichten in het felle tl-licht, tekenen van een leven dat al langer duurt dan het zijne. Stefaan vindt het prachtig. Het is zo echt, zo tastbaar.

"Doe die zwembroek uit," commandeert ze zachtjes, haar stem hees. "Ik wil zien wat ik in het bubbelbad voelde." Stefaan struikelt bijna over zijn eigen voeten in zijn haast om zijn zwemshort naar beneden te stropen. Hij schopt het ding in de hoek bij haar badpak. Hij staat nu naakt tegenover haar, zijn opwinding is onmogelijk te verbergen. Heidi glimlacht breed. Ze stapt naar voren en pakt hem bij zijn schouders. Haar handen zijn nat en warm. "Mooi," fluistert ze. Ze trekt hem onder de straal. Het hete water klettert nu op hen allebei. Ze drukt haar volle, natte lichaam tegen het zijne. Het contrast is waanzinnig. Zijn harde, pezige jongenslijf tegen haar zachte, verende rondingen. Hij voelt haar borsten tegen zijn borstkas pletten, haar buik tegen zijn buik.

Ze kust hem. Haar mond is nat en proeft naar water en verlangen. Ze zoent hem gulzig, haar tong diep in zijn mond. Stefaan grijpt haar vast. Zijn handen vinden houvast op haar brede heupen, zijn vingers zinken diep weg in haar zachte vlees. "Pak mijn billen," hijgt ze tegen zijn mond aan. "Knijp erin." Stefaan laat zijn handen zakken en grijpt haar billen vast. Ze zijn glad van het water en de zeep. Hij kneedt ze, duwt ze omhoog. Heidi kreunt luid, het geluid weerkaatst tegen de tegels, maar wordt grotendeels gesmoord door het geraas van de douche. Ze draait hem om en duwt hem met zijn rug tegen de koude tegels. Ze zakt door haar knieën. "Even kijken wat je voor me hebt meegebracht," mompelt ze. Haar handen zijn glibberig van de douchegel als ze zijn pik vastpakt. Stefaan gooit zijn hoofd achterover tegen de muur, happend naar lucht in de stoom.

Ze opent haar mond en neemt hem diep naar binnen. De vochtige hitte van haar mondholte vormt een bizar contrast met de koude tegels in zijn rug. Ze zuigt met een strak, dwingend ritme en gebruikt haar tong om de eikel onophoudelijk te plagen. Stefaan kreunt luidkeels, zijn vingers krampachtig verstrengeld in haar natte haren. De brute stimulatie is de genadeklap voor zijn overprikkelde lichaam. Binnen enkele seconden verkrampt hij volledig. Met een schokkende kreet spuit hij straal na straal heet zaad direct in haar mond. Heidi slikt gewillig, haar wangen holzuigend om elke druppel op te vangen.

Ze komt weer overeind, slikt hoorbaar door en veegt haar glanzende lippen af met de rug van haar hand. Haar donkere ogen fonkelen van pure lust. "Ik hoop dat je opnieuw kan," hijgt ze, haar zware, natte borsten pletten zijn borstkas. Stefaan knikt zwakjes. Zijn jonge lichaam reageert feilloos op de aanraking van haar zachte vlees. Binnen no-time zwelt hij weer kloppend op tegen haar buik. Ze draait zich om en buigt voorover, haar handen steunend op de kraan. Ze kijkt achterom over haar schouder, haar natte haar in slierten voor haar gezicht. "Kom maar," zegt ze uitnodigend. "Neem me."

In de krappe ruimte, met het water dat onophoudelijk stroomt, is het onhandig en glibberig. Stefaan stapt achter haar en voelt hoe haar zachte, massieve billen tegen zijn heupen duwen. Hij probeert bij haar naar binnen te glijden, maar door de stoom en zijn gretigheid glijdt de top van zijn eikel telkens langs haar vochtige spleet. Hij hapt gefrustreerd naar adem, wanhopig zoekend naar de ingang. "Rustig maar," murmelt Heidi. Ze reikt met één hand naar achteren, pakt zijn schacht stevig vast en stuurt hem feilloos naar de juiste plek. Ze duwt haar bekken naar achteren, waardoor hij in één lange, vloeiende beweging diep naar binnen glijdt. Heidi slaakt een kreet die half gesmoord wordt in de stoom. Ze voelt zo warm, zo ongelooflijk strak en tegelijkertijd zo zacht.

Ze bewegen samen in een ritme dat wordt gedicteerd door de gladde vloer en de beperkte ruimte. Het kletsen van natte huid op natte huid echoot luid in het kleine hokje, vermengd met het kletteren van de douche. Stefaan houdt haar brede heupen vast alsof zijn leven ervan afhangt. Zijn vingers zinken diep weg in het zachte vlees van haar flanken. Hij ziet hoe de schokgolven van elke brute stoot door haar hele lichaam trekken, hoe de onderkant van haar zware borsten meedeinen en haar mollige billen trillen tegen zijn liezen. De geur van haar goedkope kokosdouchegel en de rauwe geur van hun seks overspoelen zijn zintuigen. Zijn gedachten verdwijnen volledig in de vleselijke, glijdende hitte van deze volwassen vrouw. Het is een visueel en zintuiglijk spektakel dat hem volledig opslokt.

"Ja," hijgt Heidi, haar voorhoofd tegen de koude tegels gedrukt. "Zo. Harder, jongen. Vul me helemaal."

De opbouw is snel en genadeloos hevig. De hitte, de stoom en het overweldigende gevoel van haar weelderige lichaam drijven hem razendsnel opnieuw naar de rand. "Ik ga..." hijgt hij rauw. "Doe maar," commandeert Heidi dwingend. Ze duwt haar billen nog harder tegen hem aan en spant haar intieme spieren strak aan. "Spuit me vol. Laat maar gaan." Stefaan verkrampt zijn spieren, sluit zijn ogen stijf dicht en loost zijn warme lading in stotende pulsen diep in haar strakke binnenste. De ontlading laat hem trillen op zijn benen. Hij zakt bijna in elkaar, rustend met zijn borstkas tegen haar natte rug. Heidi zucht langgerekt, trillend nagenietend van zijn warmte in haar buik.

Wanneer hij zich even later langzaam en kreunend terugtrekt, ontsnapt een dikke stroom wit zaad uit haar rood gezwollen opening. De kleverige vloeistof druipt traag langs de binnenkant van haar zachte dijen omlaag. Heidi komt nog niet overeind. Ze leunt zwaar met haar linkerarm tegen de beslagen tegels, terwijl ze haar rechterhand doelbewust tussen haar benen laat glijden. Haar vingers vangen zijn warme zaad op en vermengen het gretig met haar eigen overvloedige vocht.

Met een trage, dwingende beweging begint ze zichzelf te wrijven. Het soppende, kletsende geluid van haar vingers tegen haar natte kern klinkt scherp in de kleine ruimte en mengt zich met het kletteren van de douche. Stefaan leunt met slappe benen tegen de muur en staart ademloos naar het rauwe schouwspel voor hem.

Heidi kreunt, een diep en dierlijk geluid achter in haar keel, en voert het tempo meedogenloos op. Haar volle, natte billen trillen zachtjes mee op de ritmische bewegingen van haar hand. De spanning in haar weelderige lichaam bouwt zich zichtbaar op. Ze knijpt haar ogen stijf dicht, spert haar dijen nog iets verder uit elkaar en duwt haar bekken schokkend naar achteren tegen haar eigen hand aan. Met een lange, hese uithaal bereikt ze haar hoogtepunt. Haar spieren verkrampen hevig, waarna ze uitgeput haar voorhoofd tegen de koele wand laat rusten en haar hand langzaam laat zakken. Het troebele stroomwater spoelt de laatste restjes vocht weg over de vloertegels.

Ze blijft nog even staan, hijgend onder de straal die langzaam lauw begint te worden. Dan draait ze zich om en kijkt Stefaan aan met een mengeling van vertedering en triomf. Ze veegt het natte haar uit zijn gezicht. “Je deed het niet slecht," zegt ze zacht, en ze geeft hem een kneepje in zijn wang. "Niet slecht voor een broekie. Maar probeer het een volgende keer wat langer uit te houden.”Ze bukt en raapt haar badpak op. Met verbazingwekkende handigheid wurmt ze haar natte lichaam weer in de strakke stof. In een paar seconden is de wulpse godin weer veranderd in de vrouw van het zwembad. Alleen haar rode wangen en gezwollen lippen verraden wat er net is gebeurd.

Ze opent de deur van het hokje op een kier en kijkt naar buiten. "De kust is veilig," zegt ze. Ze draait zich nog één keer om naar Stefaan, die nog steeds naakt en beduusd tegen de muur leunt. "Ga nu maar weer spelen met je vriendjes," zegt ze met een knipoog. "En vergeet niet je zwembroek aan te trekken." Ze glipt naar buiten en verdwijnt in de stoom van de doucheruimte. Stefaan blijft alleen achter in hokje vier. Hij raapt zijn zwemshort op. Zijn handen trillen. Hij haalt diep adem, de geur van haar goedkope kokosdouchegel hangt nog zwaar in de kleine ruimte. Hij trekt zijn broek aan en stapt naar buiten, terug naar het lawaai, terug naar Bram en Kevin, wetende dat hij hen dit nooit, maar dan ook nooit, zal kunnen vertellen.

Maar als hij later die middag weer naar Heidi kijkt, die nu aan de kant een boekje zit te lezen, ziet hij haar even opkijken. Ze glimlacht niet. Ze knikt alleen maar heel even, haast onzichtbaar.

Trefwoord(en): Aftrekken, Borsten, Creampie, Jong En Oud, Maagd, Masturberen, Milf, Neuken, Ontmaagd, Openbaar, Pashokje, Spuiten, Young Adult, Zwembad, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!