Via ,'laatste reactie' kwam ik eerder toevallig bij dit oudere verhaal van jou uit. Oud maar goud, Stanzie!!!
Dit pareltje is een aanrader voor iedereen die een leuke plot in een seksverhaal weet te waarderen. Wat heb ik van jouw "Doktersroman" genoten zeg...

Het begin lijkt op een doktersromannetje. De schuchtere verpleegster is verliefd op de knappe en lieve vrijgezelle dokter. Er is een kaper op de kust.

Tot zover de vergelijking. Je hanteert een wondermooi taalgebruik waarin de perikelen van Nicole de pulp overstijgen. Levensechte emoties, verwarrende gedachten en een opnieuw openbloeiende lichamelijkheid maken er een duizelingwekkend avontuur van.
De rups ontdekt dat ze al een tijdje een prachtige vlinder was zonder dat ze het doorhad. Je laat haar haar vleugels uitslaan. Dat dit heel opwindend om lezen was, dat hoeft geen betoog.

Heerlijk verhaal!

Mijn god... Wat is dit schitterend verhaal.
Echt, hoe je opgebouwd hebt. Echt schitterend gewoon.
ik voelde alles, de spanning, de twijfels, de geilheid. Alles.

IK ga maar eens binnenkort je andere verhalen lezen.

Bedankt voor dit prachtig verhaal!

Dannyboy

Hey Stanzie.. ;)

Wauw, dat was weer een staaltje schrijfkunst zoals alleen jij dat kan. Topper!
Ik heb genoten! ;)

Liefs xx Yoekie

Lieve Stanzie, nadat ik een reactie van jou had gezien bij iemand op deze site, heb ik jou opgezocht. Opende taboe 1en heb in enkele dagen, met tussenpozen, de hele serie gelezen. Wat een prachtig verhaal was dat.
Ik vind het oprecht jammer, dat je daarna zo lang hebt gewacht alvorens nog iets te plaatsen. En dat zelfs 2 keer.
Ik hoop van ganser harte, dat je de "oude" draad weer oppakt. Je bent een topper.
Harry

super geil verhaal
mooi hoe plusmama haar pluszoon de liefde en seks leert ontdekken.

een dikke 10 waard

Beste Stanzie wat ben ik blij dat ik deze parel van een serie verhalen gevonden heb . Na de tranen bij het vorige deel ben ik toch al wat meer terug opgewekt. De toekomst ziet er mooi uit voor Britt en Wim . Heel mooie afsluiter . Blijf vooral schrijven

Beste Stanzie wat ben ik onder de indruk van de Taboe reeks verhalen. Hilkes dood en de dood van hun ouders hebben me laten huilen als een klein kind . Blijkbaar had ik even een emotionele uitlaatklep nodig . Wat een rotte dood voor zo een droomvrouw. Ik heb nog steeds de tranen in mijn ogen terwijl ik dit hier type . Blijf alsjeblieft schrijven .

Wat weer heerlijk en herkenbaar geschreven.
Blij weer wat van jou te lezen!
Heb een schoon broekje aan moeten trekken na je verhaal, hihi! Dikke knuffel en een 10!

Maddy.

Ik was aan dit verhaal begonnen. Na de eerste alinea was ik al overtuigd. De lengte hield me tegen. Dit wou ik niet in stukjes lezen.

Vandaag begon ik er weer aan. Ik heb er geen gram spijt van. De geleidelijke evolutie van pure ontkenning tot totale aanvaarding is fenomenaal.

Het is niet helemaal duidelijk wie uiteindelijk de touwtjes in handen heeft. Ergens hoop ik niemand. Het alternatief zou de schoonheid van dit verhaal schaden. Voor mij is dit de volbrenging van een langzaam gegroeid verlangen. Wederzijdse hoop die werkelijkheid wordt.

Zo mooi dat ik niet minder dan 10 kon geven.