Door: BetaDocent
Datum: 05-06-2026 | Cijfer: 9.9 | Gelezen: 146
Lengte: Lang | Leestijd: 33 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Fantasy, Macht, Young Adult,
Lengte: Lang | Leestijd: 33 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Fantasy, Macht, Young Adult,
Vervolg op: Tijd Is Macht - 11
Dit verhaal is het twaalfde deel van een langere (fictieve) serie. Ik raad je aan om te beginnen bij het eerste deel als je die nog niet gelezen hebt. Als je deze serie leuk vindt dan kan ik je zeker adviseren om ook de spin-offs te lezen: 'In Gesprek Met Mezelf' en 'Ongrijpbare Materie'.
Geniet ervan en ik hoor graag wat je ervan vindt!
Thomas lag uitgestrekt op de bank, zijn lichaam zwaar en uitgeput van de hele week. Elke spier voelde als lood, zijn ogen brandden van vermoeidheid, en de roes van de macht – die constante, pulserende hitte in zijn onderbuik – was eindelijk weggeëbd tot een doffe glow. De woonkamer was schemerig, alleen het zachte schijnsel van de straatverlichting viel door de gordijnen naar binnen. Hij had de televisie aanstaan, maar het geluid stond zacht, een betekenisloos gebrom op de achtergrond. Zijn gedachten draaiden nog na over Lieke, over haar naakte lichaam op die tafel, glinsterend van zaad, blinddoek strak om haar ogen. Over hoe hij het bijna had verpest, hoe de zandloper hem weer had gered. Maar nu was hij leeg, gesloopt, alsof al die adrenaline hem eindelijk had ingehaald.
Hij gaapte diep, zijn kaken kraakten, en hij duwde zich moeizaam overeind. Het was nog vroeg op de avond – nauwelijks negen uur – maar hij kon niet meer. Hij sleepte zich de trap op, zijn benen zwaar, liet zijn kleren op de grond vallen en kroop naakt onder de lakens. De zandloper lag op zijn nachtkastje, het hout nog warm van zijn broekzak, maar hij raakte hem niet aan. Voor het eerst in dagen voelde hij geen drang om hem te gebruiken.
Zijn telefoon trilde op het nachtkastje. Het scherm lichtte op met het woord ‘Opa’. Thomas staarde ernaar, zijn duim aarzelde boven het groene icoontje. Hij zuchtte nog eens, dieper dit keer, en nam op.
“Hallo, jongen,” klonk de vertrouwde, krakende stem aan de andere kant. “Hoe is het met je?”
Thomas sloot zijn ogen. “Het gaat wel, opa.”
“Dat weet ik. Je bent moe hè? Het eist zijn tol, ik ken het.” Een korte stilte. “Die zandloper… heeft iemand er iets van gezien? Weet iemand anders ervan?”
Thomas’ maag trok samen. Hij zag het goud achter het glas vonkelen, alsof het ding luisterde. “Nee,” zei hij snel, te snel. “Niemand. Echt niet.”
Zijn opa zweeg even, alsof hij nadacht. “Weet je het zeker, Thomas? Je klinkt… anders. Als er ook maar íémand iets vermoedt, moet je het me zeggen. Dat ding is gevaarlijk als het in verkeerde handen valt.”
De schuld sloeg toe als een koude golf. Thomas beet op zijn lip, zijn keel dichtgeknepen. Hij loog tegen de enige persoon die hem ooit had gewaarschuwd, die hem had vertrouwd met het familiegeheim. “Ik zweer het, opa,” zei hij, zijn stem vlakker dan hij wilde. “Ik heb er nooit met iemand over gesproken. Niemand weet ervan.”
Weer een stilte, langer dit keer. Thomas hoorde zijn opa’s ademhaling, zwaar en bezorgd.
“Oké, jongen,” zei hij uiteindelijk, zacht. “Slaap maar goed. En denk aan wat ik zei: gebruik haar wijs.”
De verbinding werd verbroken. Thomas liet de telefoon uit zijn hand glijden. Hij staarde naar het plafond, zijn borst zwaar van schuld die hij niet kon wegduwen. Hij had gelogen. En opa wist het misschien al. Toen sloot hij zijn ogen en viel bijna meteen in een diepe, droomloze slaap, het soort slaap dat alles wegvaagt.
---
De volgende dag werd hij pas halverwege de middag wakker. Het zonlicht filterde fel door de kieren van de gordijnen, stofdeeltjes dansten in de stralen. Thomas kreunde zacht, zijn hoofd zwaar, zijn mond droog. Hij draaide zich op zijn rug en staarde naar het plafond, voelde de lakens plakkerig tegen zijn huid. Zijn telefoon lag op het nachtkastje, het scherm lichtte op met notificaties – een paar appjes van vrienden, maar één ding sprong eruit: een gemiste oproep van een onbekend nummer, vanochtend vroeg.
Hij fronste, zijn hart sloeg een tikje sneller. Wie belde hem op een zaterdag? Hij wreef de slaap uit zijn ogen, ging rechtop zitten en belde het nummer terug. Het duurde even voor er opgenomen werd, een klik, en toen een stem die hij meteen herkende – schor, gejaagd, bijna fluisterend.
“Thomas? Met… met mevrouw Janssen.”
Zijn maag draaide om. Hij voelde de hitte meteen weer opkomen, maar dit keer niet van lust – van iets kouds, scherps. “Mevrouw Janssen,” zei hij kalm, zijn stem nog hees van de slaap. “Wat is er?”
Ze ademde zwaar, een snik onderdrukkend. “Het… het gaat helemaal fout. Alles.” Haar woorden tuimelden over elkaar heen, paniekerig. “Die andere twee meiden, Floor en Noor… de decaan heeft zonder ons het heft in eigen hand genomen en ze net als Mila naar zijn kantoor laten komen. Ze zijn weggerend toen hij ze onder druk zette. En vanochtend… ze hebben aangifte gedaan. Van aanranding. Bij de politie. Het komt allemaal terug bij mij, dat ik… dat die hele les een vorm van misbruik was.”
Thomas voelde het bloed uit zijn gezicht wegtrekken. Hij ging rechtop zitten, zijn hart bonzend in zijn keel. “Wat?”
“De politie is bij mij geweest,” ging ze door, haar stem trillend. “Ze hebben vragen gesteld, over de les, over waarom ik en sommige leerlingen… naakt waren. Ik heb niets gezegd over jou, natuurlijk niet, maar als ze dieper graven, als ik echt in de problemen kom… dan moet ik eerlijk zijn. Dan komt alles eruit. Dat jij me chanteerde. Met die foto’s. Thomas, ik kan niet liegen tegen de politie, niet nog een keer. Ik raak alles kwijt – mijn baan, mijn leven…”
Hij hoorde haar huilen nu, zachte, verstikte snikken. Zijn gedachten raceten. Dit was niet de plan. Mila had hij gefixt, maar Floor en Noor… die domme fucking decaan. Nu dit. Politie. Aangifte. Als zij doorgingen, als ze hem linkten aan Janssen, aan de foto’s, aan alles…
Paniek sloeg toe, koud en verlammend. Hij sprong uit bed, naakt, zijn huid bedekt met kippenvel van de schok. “Wacht even,” mompelde hij, maar hij wist niet wat te zeggen. Zijn blik schoot door de kamer, en toen dacht hij aan de drankkast beneden in de woonkamer – die van zijn vader, altijd op slot, maar hij wist waar de sleutel lag. Hij stormde de trap af, zijn voeten koud op de tegels, rukte de kast open en greep de eerste de beste fles: iets sterks, whisky of cognac, hij keek niet eens. Hij draaide de dop eraf en nam een paar grote slokken, recht uit de fles. Het brandde in zijn keel, heet en scherp, maar het kalmeerde hem meteen – een warme golf die door zijn lijf trok en de paniek een tikje dempte. "Maandag. Geef me tot maandagochtend, dan zorg ik dat ik een plan heb. Ik los dit op."
Hij leunde tegen de kast, de fles nog in zijn hand, zijn adem zwaar. Wat nu? De zandloper kon veel, maar politie? Aangifte? Hij kon de tijd terugdraaien, maar dat was maar een minuut?
Hij pakte zijn telefoon weer, zijn vingers trillend terwijl hij een appje typte naar Joep: “Ben je thuis? Ik kom naar jou. Nu. Moet je spreken.”
Hij drukte op verzenden. Hij moest dit delen, met iemand praten. Joep was zijn beste vriend, de enige die hij bijna alles vertelde – behalve dit, behalve de zandloper. Maar nu… hij had iemand nodig. Iemand die luisterde, die hem hielp nadenken.
Thomas nam nog een slok, voelde de alcohol warmer worden in zijn buik, en staarde uit het raam naar de lege straat. De paniek lag nog op de loer, maar voor nu was het stil. Hij moest een plan maken. Voordat alles instortte.
---
Thomas belde aan bij Joep, de fles drank nog halfvol in zijn rugzak, zijn hoofd een beetje wazig van de slokken die hij thuis had genomen. De deur ging open en Joep stond daar in een slordige hoodie, zijn haar in de war, een grijns op zijn gezicht. “Yo, man, wat is er aan de hand? Je klonk fucked up in je app.”
Thomas duwde zichzelf langs hem naar binnen zonder te wachten, zijn hart nog bonkend van de paniek, maar de alcohol maakte alles een tikje softer rond de randen. Ze liepen naar Joep's kamer boven, de vertrouwde rommel: posters aan de muur, een gameconsole die nog aanstond, lege blikjes energydrink op het bureau. Thomas liet zich op het bed vallen, zijn rugzak naast zich, en staarde even naar het plafond voordat hij begon.
“Luister, Joep… ik moet je wat vertellen. Alles. Maar je moet zweren dat je je bek houdt. Echt.”
Joep ging op zijn bureaustoel zitten, draaide zich naar hem toe, nieuwsgierig maar nog lachend. “Tuurlijk, man. Wat heb je uitgevreten?”
Thomas ademde diep in, de woorden tuimelden eruit – eerst aarzelend, dan sneller. Over de zandloper, hoe hij de tijd kon stoppen, terugdraaien. Over mevrouw Janssen in de klas, naakt, hoe hij haar had gechanteerd met die foto’s uit het kantoor bij de decaan. Over Lisa, Mila, de decaan die hij had laten kruipen. En toen, met een droge keel, over Lieke. Zijn eigen zus. Hoe hij haar had laten komen, blinddoek om, in het conciërgehok, met die nerds erbij.
Joep staarde hem aan, zijn mond half open, eerst geamuseerd, dan ongelovig. “Serieus? Kom op, man. Dat verzin je. Tijd stoppen? Je zus? Je bent dronken of zo.”
Thomas voelde de frustratie opkomen, warm en scherp, vermengd met de alcohol die al in zijn bloed zat. “Echt niet. Ik zweer het.” Hij ritste zijn rugzak open, greep zijn telefoon en ontgrendelde hem met trillende vingers. “Kijk zelf maar.”
Hij opende de map met foto’s – verborgen, versleuteld, maar hij kende de weg. Eerst die van mevrouw Janssen: wijdbeens op zijn schoot in het kantoor van de decaan, haar enorme borsten glinsterend, zijn pik diep in haar. Joep boog zich dichterbij, zijn ogen groot. “Holy fuck… dat is Janssen. Echt.”
Thomas swipete door. Lisa op haar knieën, tranen in haar ogen, de pik van de decaan in haar mond. Mila naakt op de bureaustoel, haar kleine kutje open, zijn zaad druppend. De decaan die likte. En toen Lieke – op de tafel in het hok, blinddoek om, vingers in haar kutje.
Joep ademde zwaar nu, zijn wangen rood, zijn hand onwillekeurig naar zijn kruis glijdend. “Jezus, man… Lieke. Je zus. Fuck, ze is zo geil. Kijk die tieten, dat kutje… glad en roze.” Hij zoomde in, zijn stem lager, hees. “Echt alles gedaan met haar? In haar gezeten?”
Thomas knikte, de alcohol maakte hem losser, de paniek ebde weg terwijl hij de opwinding in Joep's ogen zag. “Ja. Alles. Ze weet niet dat ik het ben. Denkt dat het een of andere meester is.”
Joep lachte schor, zijn hand nu openlijk over zijn broek wrijvend. “Fuck, man. Dat wil ik ook. Echt. Je zus neuken, blinddoek om, haar laten denken dat ik jij ben of zo. Of gewoon met z’n tweeën. Haar kutje volspuiten, haar tieten vol. Mag dat? Serieus, laat me mee doen. Ik zou haar zo hard nemen, haar laten kreunen tot ze niet meer kan.”
Thomas voelde het gebeuren – de paniek die plaatsmaakte voor hitte, zijn pik die hard werd in zijn broek terwijl hij luisterde naar Joep, naar hoe zijn beste vriend fantaseerde over zijn zus. Over haar borsten kneden, haar kutje likken, haar laten pijpen terwijl ze blind was. “Ja, man… stel je voor. Haar op haar knieën, mond open, niet wetend wiens pik het is.”
Joep kreunde zacht, zijn ogen glinsterend terwijl hij door de foto’s scrolde. “En Janssen? Die zou ik ook wel willen. Die borsten, fuck. Of samen met haar in de klas, iedereen kijken.” Hij keek op, zijn blik intens. “En dat tijdgedoe… als dat echt werkt, dan kunnen we alles doen. Geen risico. Iedereen neuken die we willen.”
Thomas nam een slok uit de fles die hij had meegenomen, de drank brandde lekker, het maakte hem geiler, losser. Hij grijnsde, zijn hand gleed naar zijn eigen broek. “Misschien… misschien laat ik je wel meedoen. Met Lieke. Volgende keer.”
Joep lachte. “Deal, man. Fuck het probleem met die politie. Dit is te geil. We gaan door.”
Thomas sloot zijn ogen even, de alcohol en de lust mengde zich tot een warme roes. Het probleem met Janssen en de aangifte voelde ver weg nu, overschaduwd door de hitte tussen hen. De paniek was weg. Voor nu was er alleen dit: geilheid, macht, en een vriend die precies begreep hoe verslavend het was.
---
Thomas en Joep zaten nog een tijdje op Joep's kamer, de fles drank was bijna leeg, hun pikken nog half hard in hun broeken terwijl ze praatten over wat er allemaal mogelijk was. Joep bleef maar doorzeuren over Lieke – hoe geil het zou zijn om haar samen te nemen, haar kutje te delen, haar te laten kreunen zonder dat ze wist wie wat deed. Thomas grijnsde, de alcohol maakte hem roekeloos, en hij knikte. “Misschien, man. Eerst maar even wat oefenen.”
Joep sprong op, zijn ogen glinsterend. “Laten we de stad in gaan. Nu. Het is zaterdagavond, overal meiden. Met die zandloper van jou… fuck, we kunnen alles doen.” Hij begon meteen ideeën te spuien terwijl hij zijn jas pakte: vrouwen midden op straat uitkleden. Of in een café, een chick uitkiezen en haar string omlaag trekken terwijl niemand keek. “Gewoon plagen, man. Een beetje schrikken, een beetje geil maken. Niemand die het doorheeft.”
Thomas voelde de kick weer opkomen, warm en pulserend. Hij pakte de zandloper uit zijn zak, voelde het hout warm in zijn hand. “Oké. Laten we gaan.”
Ze fietsten naar het centrum, de koude avondlucht sneed in hun gezicht, maar de drank hield ze warm. De stad bruiste: de winkels waren nog open, groepen meiden die lachend over de stoep liepen, cafés die langzaam vol begonnen te lopen. Ze slenterden door de hoofdstraat, met Joep die constant nieuwe ideeën fluisterde.
Toen zagen ze hun eerste prooi: twee meiden van een jaar of twintig, lachend bij een etalage, allebei in strakke jeans en jasjes. Joep stootte Thomas aan, zijn grijns breed. “Kom, we proberen wat ik net zei met die foto.”
Thomas haalde zijn telefoon tevoorschijn en liep op ze af, Joep naast hem. “Hoi dames,” begon hij met een charmante lach, “sorry dat we storen, maar we testen een hypermoderne camera-app. Die ziet veel meer details dan een normale camera – infrarood en zo, super vet is het. Willen jullie hem testen? Gewoon even lachen naar de lens.”
De meiden keken elkaar aan, giechelden. De brunet met de volle lippen knikte en zei sarcastisch, “Echt? Oké, ben benieuwd naar die 'nieuwe app' van jullie.” Ze poseerden allebei, armen om elkaars schouders, brede lach naar de telefoon.
Thomas voelde zijn hart sneller kloppen. Hij knikte, hield de telefoon omhoog alsof hij een foto maakte… en draaide ondertussen de zandloper om in zijn zak.
De wereld bevroor. De lach op hun gezichten verstarde, de straat werd stil, zelf het zachte geruis van de koude wind verstomde.
Hij stapte snel naar voren, zijn vingers trillend van opwinding. Eerst de brunette; hij haakte zijn duimen in de rand van haar jeans, trok de knoop los, de rits omlaag, en schoof haar broek samen met haar slip in één beweging tot halverwege haar dijen. Haar kutje kwam bloot: een net getrimd streepje schaamhaar, volle schaamlippen die licht uit elkaar stonden in de kou. Daarna de ander: zelfde truc, broek en slip omlaag. Haar kutje was gladgeschoren, roze en klein, haar billen bleek en rond. Hij richtte de telefoon en maakte een paar snelle foto’s – hun lach nog breed, maar nu waren ze half naakt eronder. Klik, klik.
Hij trok alles snel weer omhoog, ritste ze dicht, stapte terug en liet de tijd weer lopen.
De meiden lachten nog steeds, niets vermoedend. Thomas deed alsof hij nu pas de foto maakte – klik – en draaide de telefoon om. “Kijk eens, wat een details!”
Ze bogen zich naar voren… en verstijfden. De brunette slaakte een gil, haar handen vlogen naar haar kruis. “Wat de fuck?! Hoe… ik sta met mijn broek omlaag!” De ander werd knalrood, haar mond open. “Dat kan niet! Delete dat nú!”
Joep barstte in lachen uit en boog voorover, tranen in zijn ogen. “Mooie volle lippen” zei hij zonder zijn lach in te houden.
De meiden gilden, grepen naar de telefoon, maar Thomas hield hem weg, lachend. “Grapje, dames. Hypermodern, hè?” Ze draaiden zich om en stormden weg, vloekend, hun wangen rood van schaamte.
Joep sloeg Thomas op zijn schouder, nog nahikkend. “Fuck, dat was geniaal. Mag ik nog even die foto zien?” Hij wees naar een volgende groep: drie meiden bij een koffietent, lachend met bekers in hun hand. “Kom, dit wil ik weer doen. Ik wil er één met echt grote.”
Thomas grijnsde, de kick harder dan ooit, zijn pik kloppend in zijn broek. Ze liepen eropaf, dezelfde smoes, dezelfde lach… en dezelfde truc.
De avond was nog jong, en de stad vol mogelijkheden.
---
Even later duwden Thomas en Joep de deur van een café open, de warme lucht sloeg hen tegemoet met een mengeling van bier, parfum en zachte muziek. Het was nog vroeg op de avond, dus vrij rustig: een paar groepen mannen aan tafeltjes, een biljarttafel waar twee kerels zachtjes stonden te stoten, en aan de bar drie meiden die dicht bij elkaar zaten, lachend en nippend aan felgekleurde cocktails met een rietje en een schijfje limoen. Ze waren begin twintig, gekleed voor een avond uit: strakke topjes, korte rokjes en jeans, make-up on point. Voor elk van hen stond een groot glas met ijsblokjes die zachtjes tinkelden als ze dronken.
Joep veegde zijn handen af aan zijn jas en keek rond, een beetje teleurgesteld. “Rustig hier, man. Meer kerels dan wijven.”
Thomas grijnsde, zijn ogen al gefixeerd op de drie aan de bar. Vooral de linker: een blondine met lang golvend haar, volle lippen en een strakke witte blouse die haar borsten mooi liet uitkomen. Ze droeg een hoge jeans die strak om haar ronde kont zat. “Kijk eens naar die linker,” fluisterde hij tegen Joep, zijn stem laag en opgewonden. “Die heeft van die dikke lippen… wedden dat haar kutje er net zo uitziet.”
Joep volgde zijn blik en grijnsde meteen breder, zijn wangen al rood van de drank die ze eerder hadden gedronken. “Fuck ja. Doen?”
Thomas knikte, zijn hand al in zijn zak om de zandloper. “Wacht maar.”
Ze liepen naar een tafeltje vlak bij de bar, dichtbij genoeg om alles goed te zien - en ging zitten. Ze bestelden twee bier bij de barman, die gelukkig niet om ID vroeg. De meiden merkten hen op, wierpen een snelle blik en lachten onderling verder. Thomas wachtte tot het perfecte moment: de blondine nam net een slok, het ijs tinkelde luid in haar glas.
“Ik film alles voor je,” siste hij tegen Joep en hij draaide de zandloper om.
De wereld bevroor. Het gelach van de meiden verstomde midden in een giechel, de barman stond roerloos met een glas in zijn hand, zelfs de rook van een sigaret aan een ander tafeltje hing stil in de lucht.
Thomas sprong op, zijn telefoon al in de hand, camera aan. Hij liep snel naar de blondine toe en ging achter haar staan. Ze zat nog met haar ellebogen op de bar, mond half open in een lach, haar ogen glinsterend.
Met trillende vingers haakte hij de knoop van haar jeans los, rits omlaag. De broek gleed makkelijk omlaag tot op haar knieën – daaronder een extreem sexy zwarte string, doorschijnend kant dat nauwelijks wat bedekte. Hij trok de string opzij en naar beneden, haar kutje kwam bloot te liggen: gladgeschoren met volle schaamlippen die licht roze glinsterden, precies zoals hij had gedacht.
Hij richtte zijn telefoon erop, filmde dichtbij terwijl hij het glas van haar cocktail pakte. De ijsblokjes lagen koud en nat in zijn hand. Eén voor één duwde hij ze diep in haar kutje – eerst één, die makkelijk naar binnen gleed, dan een tweede die hij met zijn vingers verder drukte, haar schaamlippen rekten een beetje op rond de koude blokjes. De derde en vierde volgden, tot haar kutje vol zat en lichtjes glinsterde van het smeltwater. Hij filmde alles: hoe de blokjes verdwenen in dat warme, roze vlees en hoe haar clit een tikje opgezwollen leek van de kou.
Voor de finishing touch boog hij zich voorover en gaf een snelle, harde lik over haar hele kutje – tong plat, van onder tot boven. Hij proefde haar en voelde de kou op zijn tong. Hij kreunde zacht in zichzelf, zijn pik keihard in zijn broek.
Snel trok hij alles weer terug: string omhoog (nu nat en koud tegen haar kutje aan), jeans dicht, glas terug voor haar neus. Hij stapte terug naar zijn tafeltje, ging naast Joep staan en liet de tijd weer lopen.
De blondine schrok zichtbaar. Haar ogen werden groot, ze verstijfde midden in haar slok, haar benen knelden plots samen. Een zachte, verbaasde kreun ontsnapte haar lippen – “Oh god…” – terwijl ze ongemakkelijk heen en weer schoof op haar kruk. Haar wangen kleurden dieprood, ze legde een hand op haar buik alsof ze iets raars voelde, en keek snel naar haar vriendinnen. “Uh… voelt iemand anders ook zo koud?”
Haar vriendinnen lachten eerst, dachten dat het een grap was, maar zij bleef rood, nipte nerveus aan haar cocktail en kneep haar dijen samen. Joep barstte in stil lachen uit, zijn schouders schuddend, en Thomas grijnsde breed, zijn telefoon al onder de tafel.
Zodra de meiden even afgeleid waren, boog hij zich naar Joep toe en speelde het filmpje af – laag volume, maar dichtbij genoeg. Joep staarde naar het scherm: de close-ups van haar kutje, de ijsblokjes die één voor één naar binnen gleden, haar schaamlippen die zich samentrokken rond de kou, en tot slot Thomas’ tong die eroverheen gleed.
“Jezus, man…” fluisterde Joep hees, zijn hand al naar zijn kruis glijdend. “Dat kutje… zo vol met ijs. Kijk hoe nat het wordt als het smelt. Volgende keer doe ik het bij de middelste, ja?”
Thomas knikte, zijn eigen pik kloppend terwijl hij naar de blondine keek die nog steeds ongemakkelijk zat te wiebelen, af en toe een hand tussen haar benen leggend alsof ze iets wilde controleren. Het smeltwater sijpelde vast langzaam naar buiten, koud en nat in haar string.
Terwijl Thomas zijn blik niet van haar kon afwenden, griste Joep opeens de zandloper uit Thomas’ hand met een snelle, onverwachte beweging – zijn vingers sloten zich eromheen alsof het een trofee was. Thomas schrok, een koude steek in zijn borst, alsof iemand een stuk van zijn ziel had weggerukt. “Hé, wat de fuck,” siste hij, zijn hand schoot weg om hem terug te pakken, maar Joep was al opgestaan, zijn ogen glinsterend van pure, roekeloze geilheid.
Voor Thomas’ neus draaide Joep de zandloper om. Toen hoorde hij het: een scherpe, hoge gil die door het café sneed.
Zijn blik schoot naar de bar. De middelste meid – een roodharige met sproeten over haar neus, volle borsten in een strak zwart topje en een kort leren rokje – stond daar naakt. Helemaal naakt. Haar kleren lagen in een hoopje op de grond, haar bleke huid rood aangelopen, en Joep stond pal voor haar, zijn broek open, zijn handen diep tussen haar benen. Twee vingers pompend in haar kutje, zijn duim cirkelend over haar clit, terwijl zij verstijfd was in een halve schreeuw, mond wijd open.
Thomas voelde zijn maag omdraaien – niet van afschuw, maar van een mix van paniek en jaloezie. Dit was zíjn zandloper. Zíjn macht.
Joep keek op, grijnsde recht naar Thomas, en draaide de zandloper weer om.
En ineens lag de roodharige niet meer aan de bar. Ze lag op haar rug op een tafeltje een meter verderop, benen wijd gespreid over de rand, haar kutje glinsterend en rood van de ruwe behandeling. Joep stond tussen haar benen, zijn pik hard en diep in haar gestoten, zijn heupen beukend met korte, harde stoten. Haar borsten deinden wild heen en weer bij elke klap, tepels hard en rood, haar gezicht vertrokken in pure schok. Ze gilde weer, harder nu, haar handen klauwend naar zijn schouders, “Wat de fuck! Stop! Wie ben je?!”
Het hele café explodeerde in chaos: glazen vielen om, stoelen schoven achteruit, mannen sprongen op, schreeuwend, “Wat gebeurt er?!” “Bel de politie!” De twee vriendinnen van de roodharige gilden het uit, één probeerde haar te bereiken, maar struikelde over een stoel.
Joep keek niet eens op. Hij ramde nog een paar keer diep in haar, zijn gezicht vertrokken van genot, en kwam klaar – zichtbaar, want hij trok zich terug en spoot dikke stralen zaad over haar gezicht en borsten. Het droop over haar wangen, in haar open mond, over haar tepels.
Toen draaide hij de zandloper nog één keer om en hij verdween in het niets.
De roodharige bleef achter op het tafeltje, naakt, onder het zaad, benen nog wijd, hijgend en huilend van verwarring en woede. Het café was een hel: mensen schreeuwden, telefoons gingen omhoog om te filmen, de barman brulde om security.
Thomas zat daar een seconde te lang, zijn pik half hard van de pure brutaliteit, maar zijn hoofd schreeuwend van paniek. Jezus, Joep. Waar de fuck is die met míjn zandloper?
Hij sprong op, duwde zich door de chaos heen – niemand lette op hem, iedereen staarde naar het naakte, ondergespoten meisje dat nu probeerde overeind te krabbelen, haar handen trillend terwijl ze het zaad van haar gezicht veegde.
Buiten was de koude avondlucht een opluchting. Thomas rende praktisch de straat over, zijn ogen scannend. Naast een steegje schuin tegenover het café zag hij hem: Joep, leunend tegen een muur, grijnzend als een idioot, de zandloper losjes in zijn hand.
Thomas stormde op hem af, greep de zandloper terug en duwde hem hard tegen zijn borst. “Ben je fucking gek geworden?!” siste hij, zijn stem laag maar trillend van woede en adrenaline.
Joep lachte alleen maar, zijn adem zwaar, zijn wangen rood. “Dat was zo cool, man. En zo lekker. Haar kutje was zo strak, zo nat toen ik haar vingerede… en toen ik haar neukte, fuck, ze kneep zo hard om me heen. En dat gezicht toen ze het doorkreeg… priceless.”
Hij sloeg Thomas op zijn schouder, nog na hijgend. “We moeten dit vaker doen. Samen. Volgende keer jij eerst, ik film.”
Thomas staarde hem aan, de zandloper warm en veilig weer in zijn hand. In de verte hoorden ze sirenes. Zou dat voor Joep zijn? En voor hem...hij was medeplichtig. Hij voelde de paniek nog, maar ook iets anders – dieper, donkerder. De kick was groter dan ooit.
Hij grijnsde langzaam. “Misschien. Maar waag het niet nog eens hem af te pakken.”
Joep knikte, zijn ogen nog glinsterend. “Deal. Maar fuck, man… haar borsten. Hoe ze deinden. Ik wil meer.”
Thomas keek om naar het café, waar de lichten van politieauto’s al flitsten. Ze liepen snel de steeg in, weg van de chaos die Joep had veroorzaakt.
---
Ze liepen snel door de donkere straten. Thomas zijn hart bonkte nog na, de zandloper veilig en warm in zijn broekzak, maar zijn vingers sloten zich er krampachtig omheen. Joep liep naast hem, nog na hijgend met een domme, tevreden grijns op zijn gezicht terwijl hij zijn handen afveegde aan zijn jas.
“We moeten hier weg,” zei Thomas uiteindelijk, zijn stem laag en scherp. “Naar huis. Weg uit de stad. Dit was te dichtbij, man. Straks hebben ze camera’s of getuigen die iets hebben gezien.”
Joep keek hem even aan, zijn grijns vervaagde een tikje, maar zijn ogen glinsterden nog. “Ja, oké. Maar dan naar jouw huis. Misschien is Lieke thuis?”
Thomas bleef staan, draaide zich naar hem toe. Joep haalde zijn schouders op, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. “Lieke, man. Je zei dat het misschien kon. Nu is het perfecte moment. Ik wil haar neuken. Echt. Met die zandloper… we kunnen alles doen. Samen.”
Thomas staarde hem aan. Een deel van hem – dat donkere, pulserende deel diep in zijn onderbuik – vond het geil. Lieke, de blinddoek weer om, samen met zijn beste vriend. Haar kutje delen, haar laten kreunen voor twee pikken tegelijk. Hij zag het al voor zich: haar borsten deinend, haar lippen om Joep's pik terwijl hij haar zelf van achteren nam.
Maar een ander deel – kouder, angstiger – schreeuwde nee.
Hij gaf toe. “Oké,” zei hij zacht, zijn stem hees. “Maar je luistert naar míj. Precies zoals ik zeg. Geen geintjes zoals net. We doen het clean, zonder dat ze iets merkt. Eén fout en alles is verkloot.”
Joep knikte enthousiast, zijn grijns terug. “Beloofd, man. Fuck, ik kan niet wachten. Haar kutje… zoals op die foto’s. Strak en roze.”
Ze stapten op hun fietsen en reden naar Thomas’ huis, de nacht stil om hen heen. Thomas voelde de spanning in zijn lijf groeien – een vreemde mix. Het was fijn, eindelijk iemand met wie hij dit kon delen. Iemand die het begreep, die dezelfde kick voelde. Geen eenzaam geheim meer. Maar tegelijkertijd… Joep was een ongeleid projectiel. Hij pakte de zandloper zomaar af, neukte een vreemde midden in een café, liet zaad achter op haar gezicht. Eén verkeerde beweging en alles stortte in: Lieke, Janssen, de politie, alles.
Zijn gedachten schoten weer naar dat telefoontje van vanochtend. Mevrouw Janssen, huilend, smekend. De aangifte. Floor en Noor. Als dit uitkwam… als iemand hem linkte…
En nu dit. Joep die alles op het spel zette voor een snelle neuk.
Hij trapte harder, de wind koud in zijn gezicht. Opeens hoorde hij de stem van zijn opa weer. “Gebruik hem wijs, jongen,” had hij gezegd. “Of beter nog, gebruik hem niet.”
Ze naderden zijn straat, het huis was donker en hij hoopte maar dat Lieke thuis zou zijn.
Thomas voelde zijn pik al hard worden bij de gedachte, maar de angst zat eronder, koud en zwaar.
Hij parkeerde zijn fiets. “Geen geluid,” zei hij tegen Joep. “Als ze thuis is, mag ze ons niet horen.”
Joep grijnsde alleen maar breder.
Geniet ervan en ik hoor graag wat je ervan vindt!
Thomas lag uitgestrekt op de bank, zijn lichaam zwaar en uitgeput van de hele week. Elke spier voelde als lood, zijn ogen brandden van vermoeidheid, en de roes van de macht – die constante, pulserende hitte in zijn onderbuik – was eindelijk weggeëbd tot een doffe glow. De woonkamer was schemerig, alleen het zachte schijnsel van de straatverlichting viel door de gordijnen naar binnen. Hij had de televisie aanstaan, maar het geluid stond zacht, een betekenisloos gebrom op de achtergrond. Zijn gedachten draaiden nog na over Lieke, over haar naakte lichaam op die tafel, glinsterend van zaad, blinddoek strak om haar ogen. Over hoe hij het bijna had verpest, hoe de zandloper hem weer had gered. Maar nu was hij leeg, gesloopt, alsof al die adrenaline hem eindelijk had ingehaald.
Hij gaapte diep, zijn kaken kraakten, en hij duwde zich moeizaam overeind. Het was nog vroeg op de avond – nauwelijks negen uur – maar hij kon niet meer. Hij sleepte zich de trap op, zijn benen zwaar, liet zijn kleren op de grond vallen en kroop naakt onder de lakens. De zandloper lag op zijn nachtkastje, het hout nog warm van zijn broekzak, maar hij raakte hem niet aan. Voor het eerst in dagen voelde hij geen drang om hem te gebruiken.
Zijn telefoon trilde op het nachtkastje. Het scherm lichtte op met het woord ‘Opa’. Thomas staarde ernaar, zijn duim aarzelde boven het groene icoontje. Hij zuchtte nog eens, dieper dit keer, en nam op.
“Hallo, jongen,” klonk de vertrouwde, krakende stem aan de andere kant. “Hoe is het met je?”
Thomas sloot zijn ogen. “Het gaat wel, opa.”
“Dat weet ik. Je bent moe hè? Het eist zijn tol, ik ken het.” Een korte stilte. “Die zandloper… heeft iemand er iets van gezien? Weet iemand anders ervan?”
Thomas’ maag trok samen. Hij zag het goud achter het glas vonkelen, alsof het ding luisterde. “Nee,” zei hij snel, te snel. “Niemand. Echt niet.”
Zijn opa zweeg even, alsof hij nadacht. “Weet je het zeker, Thomas? Je klinkt… anders. Als er ook maar íémand iets vermoedt, moet je het me zeggen. Dat ding is gevaarlijk als het in verkeerde handen valt.”
De schuld sloeg toe als een koude golf. Thomas beet op zijn lip, zijn keel dichtgeknepen. Hij loog tegen de enige persoon die hem ooit had gewaarschuwd, die hem had vertrouwd met het familiegeheim. “Ik zweer het, opa,” zei hij, zijn stem vlakker dan hij wilde. “Ik heb er nooit met iemand over gesproken. Niemand weet ervan.”
Weer een stilte, langer dit keer. Thomas hoorde zijn opa’s ademhaling, zwaar en bezorgd.
“Oké, jongen,” zei hij uiteindelijk, zacht. “Slaap maar goed. En denk aan wat ik zei: gebruik haar wijs.”
De verbinding werd verbroken. Thomas liet de telefoon uit zijn hand glijden. Hij staarde naar het plafond, zijn borst zwaar van schuld die hij niet kon wegduwen. Hij had gelogen. En opa wist het misschien al. Toen sloot hij zijn ogen en viel bijna meteen in een diepe, droomloze slaap, het soort slaap dat alles wegvaagt.
---
De volgende dag werd hij pas halverwege de middag wakker. Het zonlicht filterde fel door de kieren van de gordijnen, stofdeeltjes dansten in de stralen. Thomas kreunde zacht, zijn hoofd zwaar, zijn mond droog. Hij draaide zich op zijn rug en staarde naar het plafond, voelde de lakens plakkerig tegen zijn huid. Zijn telefoon lag op het nachtkastje, het scherm lichtte op met notificaties – een paar appjes van vrienden, maar één ding sprong eruit: een gemiste oproep van een onbekend nummer, vanochtend vroeg.
Hij fronste, zijn hart sloeg een tikje sneller. Wie belde hem op een zaterdag? Hij wreef de slaap uit zijn ogen, ging rechtop zitten en belde het nummer terug. Het duurde even voor er opgenomen werd, een klik, en toen een stem die hij meteen herkende – schor, gejaagd, bijna fluisterend.
“Thomas? Met… met mevrouw Janssen.”
Zijn maag draaide om. Hij voelde de hitte meteen weer opkomen, maar dit keer niet van lust – van iets kouds, scherps. “Mevrouw Janssen,” zei hij kalm, zijn stem nog hees van de slaap. “Wat is er?”
Ze ademde zwaar, een snik onderdrukkend. “Het… het gaat helemaal fout. Alles.” Haar woorden tuimelden over elkaar heen, paniekerig. “Die andere twee meiden, Floor en Noor… de decaan heeft zonder ons het heft in eigen hand genomen en ze net als Mila naar zijn kantoor laten komen. Ze zijn weggerend toen hij ze onder druk zette. En vanochtend… ze hebben aangifte gedaan. Van aanranding. Bij de politie. Het komt allemaal terug bij mij, dat ik… dat die hele les een vorm van misbruik was.”
Thomas voelde het bloed uit zijn gezicht wegtrekken. Hij ging rechtop zitten, zijn hart bonzend in zijn keel. “Wat?”
“De politie is bij mij geweest,” ging ze door, haar stem trillend. “Ze hebben vragen gesteld, over de les, over waarom ik en sommige leerlingen… naakt waren. Ik heb niets gezegd over jou, natuurlijk niet, maar als ze dieper graven, als ik echt in de problemen kom… dan moet ik eerlijk zijn. Dan komt alles eruit. Dat jij me chanteerde. Met die foto’s. Thomas, ik kan niet liegen tegen de politie, niet nog een keer. Ik raak alles kwijt – mijn baan, mijn leven…”
Hij hoorde haar huilen nu, zachte, verstikte snikken. Zijn gedachten raceten. Dit was niet de plan. Mila had hij gefixt, maar Floor en Noor… die domme fucking decaan. Nu dit. Politie. Aangifte. Als zij doorgingen, als ze hem linkten aan Janssen, aan de foto’s, aan alles…
Paniek sloeg toe, koud en verlammend. Hij sprong uit bed, naakt, zijn huid bedekt met kippenvel van de schok. “Wacht even,” mompelde hij, maar hij wist niet wat te zeggen. Zijn blik schoot door de kamer, en toen dacht hij aan de drankkast beneden in de woonkamer – die van zijn vader, altijd op slot, maar hij wist waar de sleutel lag. Hij stormde de trap af, zijn voeten koud op de tegels, rukte de kast open en greep de eerste de beste fles: iets sterks, whisky of cognac, hij keek niet eens. Hij draaide de dop eraf en nam een paar grote slokken, recht uit de fles. Het brandde in zijn keel, heet en scherp, maar het kalmeerde hem meteen – een warme golf die door zijn lijf trok en de paniek een tikje dempte. "Maandag. Geef me tot maandagochtend, dan zorg ik dat ik een plan heb. Ik los dit op."
Hij leunde tegen de kast, de fles nog in zijn hand, zijn adem zwaar. Wat nu? De zandloper kon veel, maar politie? Aangifte? Hij kon de tijd terugdraaien, maar dat was maar een minuut?
Hij pakte zijn telefoon weer, zijn vingers trillend terwijl hij een appje typte naar Joep: “Ben je thuis? Ik kom naar jou. Nu. Moet je spreken.”
Hij drukte op verzenden. Hij moest dit delen, met iemand praten. Joep was zijn beste vriend, de enige die hij bijna alles vertelde – behalve dit, behalve de zandloper. Maar nu… hij had iemand nodig. Iemand die luisterde, die hem hielp nadenken.
Thomas nam nog een slok, voelde de alcohol warmer worden in zijn buik, en staarde uit het raam naar de lege straat. De paniek lag nog op de loer, maar voor nu was het stil. Hij moest een plan maken. Voordat alles instortte.
---
Thomas belde aan bij Joep, de fles drank nog halfvol in zijn rugzak, zijn hoofd een beetje wazig van de slokken die hij thuis had genomen. De deur ging open en Joep stond daar in een slordige hoodie, zijn haar in de war, een grijns op zijn gezicht. “Yo, man, wat is er aan de hand? Je klonk fucked up in je app.”
Thomas duwde zichzelf langs hem naar binnen zonder te wachten, zijn hart nog bonkend van de paniek, maar de alcohol maakte alles een tikje softer rond de randen. Ze liepen naar Joep's kamer boven, de vertrouwde rommel: posters aan de muur, een gameconsole die nog aanstond, lege blikjes energydrink op het bureau. Thomas liet zich op het bed vallen, zijn rugzak naast zich, en staarde even naar het plafond voordat hij begon.
“Luister, Joep… ik moet je wat vertellen. Alles. Maar je moet zweren dat je je bek houdt. Echt.”
Joep ging op zijn bureaustoel zitten, draaide zich naar hem toe, nieuwsgierig maar nog lachend. “Tuurlijk, man. Wat heb je uitgevreten?”
Thomas ademde diep in, de woorden tuimelden eruit – eerst aarzelend, dan sneller. Over de zandloper, hoe hij de tijd kon stoppen, terugdraaien. Over mevrouw Janssen in de klas, naakt, hoe hij haar had gechanteerd met die foto’s uit het kantoor bij de decaan. Over Lisa, Mila, de decaan die hij had laten kruipen. En toen, met een droge keel, over Lieke. Zijn eigen zus. Hoe hij haar had laten komen, blinddoek om, in het conciërgehok, met die nerds erbij.
Joep staarde hem aan, zijn mond half open, eerst geamuseerd, dan ongelovig. “Serieus? Kom op, man. Dat verzin je. Tijd stoppen? Je zus? Je bent dronken of zo.”
Thomas voelde de frustratie opkomen, warm en scherp, vermengd met de alcohol die al in zijn bloed zat. “Echt niet. Ik zweer het.” Hij ritste zijn rugzak open, greep zijn telefoon en ontgrendelde hem met trillende vingers. “Kijk zelf maar.”
Hij opende de map met foto’s – verborgen, versleuteld, maar hij kende de weg. Eerst die van mevrouw Janssen: wijdbeens op zijn schoot in het kantoor van de decaan, haar enorme borsten glinsterend, zijn pik diep in haar. Joep boog zich dichterbij, zijn ogen groot. “Holy fuck… dat is Janssen. Echt.”
Thomas swipete door. Lisa op haar knieën, tranen in haar ogen, de pik van de decaan in haar mond. Mila naakt op de bureaustoel, haar kleine kutje open, zijn zaad druppend. De decaan die likte. En toen Lieke – op de tafel in het hok, blinddoek om, vingers in haar kutje.
Joep ademde zwaar nu, zijn wangen rood, zijn hand onwillekeurig naar zijn kruis glijdend. “Jezus, man… Lieke. Je zus. Fuck, ze is zo geil. Kijk die tieten, dat kutje… glad en roze.” Hij zoomde in, zijn stem lager, hees. “Echt alles gedaan met haar? In haar gezeten?”
Thomas knikte, de alcohol maakte hem losser, de paniek ebde weg terwijl hij de opwinding in Joep's ogen zag. “Ja. Alles. Ze weet niet dat ik het ben. Denkt dat het een of andere meester is.”
Joep lachte schor, zijn hand nu openlijk over zijn broek wrijvend. “Fuck, man. Dat wil ik ook. Echt. Je zus neuken, blinddoek om, haar laten denken dat ik jij ben of zo. Of gewoon met z’n tweeën. Haar kutje volspuiten, haar tieten vol. Mag dat? Serieus, laat me mee doen. Ik zou haar zo hard nemen, haar laten kreunen tot ze niet meer kan.”
Thomas voelde het gebeuren – de paniek die plaatsmaakte voor hitte, zijn pik die hard werd in zijn broek terwijl hij luisterde naar Joep, naar hoe zijn beste vriend fantaseerde over zijn zus. Over haar borsten kneden, haar kutje likken, haar laten pijpen terwijl ze blind was. “Ja, man… stel je voor. Haar op haar knieën, mond open, niet wetend wiens pik het is.”
Joep kreunde zacht, zijn ogen glinsterend terwijl hij door de foto’s scrolde. “En Janssen? Die zou ik ook wel willen. Die borsten, fuck. Of samen met haar in de klas, iedereen kijken.” Hij keek op, zijn blik intens. “En dat tijdgedoe… als dat echt werkt, dan kunnen we alles doen. Geen risico. Iedereen neuken die we willen.”
Thomas nam een slok uit de fles die hij had meegenomen, de drank brandde lekker, het maakte hem geiler, losser. Hij grijnsde, zijn hand gleed naar zijn eigen broek. “Misschien… misschien laat ik je wel meedoen. Met Lieke. Volgende keer.”
Joep lachte. “Deal, man. Fuck het probleem met die politie. Dit is te geil. We gaan door.”
Thomas sloot zijn ogen even, de alcohol en de lust mengde zich tot een warme roes. Het probleem met Janssen en de aangifte voelde ver weg nu, overschaduwd door de hitte tussen hen. De paniek was weg. Voor nu was er alleen dit: geilheid, macht, en een vriend die precies begreep hoe verslavend het was.
---
Thomas en Joep zaten nog een tijdje op Joep's kamer, de fles drank was bijna leeg, hun pikken nog half hard in hun broeken terwijl ze praatten over wat er allemaal mogelijk was. Joep bleef maar doorzeuren over Lieke – hoe geil het zou zijn om haar samen te nemen, haar kutje te delen, haar te laten kreunen zonder dat ze wist wie wat deed. Thomas grijnsde, de alcohol maakte hem roekeloos, en hij knikte. “Misschien, man. Eerst maar even wat oefenen.”
Joep sprong op, zijn ogen glinsterend. “Laten we de stad in gaan. Nu. Het is zaterdagavond, overal meiden. Met die zandloper van jou… fuck, we kunnen alles doen.” Hij begon meteen ideeën te spuien terwijl hij zijn jas pakte: vrouwen midden op straat uitkleden. Of in een café, een chick uitkiezen en haar string omlaag trekken terwijl niemand keek. “Gewoon plagen, man. Een beetje schrikken, een beetje geil maken. Niemand die het doorheeft.”
Thomas voelde de kick weer opkomen, warm en pulserend. Hij pakte de zandloper uit zijn zak, voelde het hout warm in zijn hand. “Oké. Laten we gaan.”
Ze fietsten naar het centrum, de koude avondlucht sneed in hun gezicht, maar de drank hield ze warm. De stad bruiste: de winkels waren nog open, groepen meiden die lachend over de stoep liepen, cafés die langzaam vol begonnen te lopen. Ze slenterden door de hoofdstraat, met Joep die constant nieuwe ideeën fluisterde.
Toen zagen ze hun eerste prooi: twee meiden van een jaar of twintig, lachend bij een etalage, allebei in strakke jeans en jasjes. Joep stootte Thomas aan, zijn grijns breed. “Kom, we proberen wat ik net zei met die foto.”
Thomas haalde zijn telefoon tevoorschijn en liep op ze af, Joep naast hem. “Hoi dames,” begon hij met een charmante lach, “sorry dat we storen, maar we testen een hypermoderne camera-app. Die ziet veel meer details dan een normale camera – infrarood en zo, super vet is het. Willen jullie hem testen? Gewoon even lachen naar de lens.”
De meiden keken elkaar aan, giechelden. De brunet met de volle lippen knikte en zei sarcastisch, “Echt? Oké, ben benieuwd naar die 'nieuwe app' van jullie.” Ze poseerden allebei, armen om elkaars schouders, brede lach naar de telefoon.
Thomas voelde zijn hart sneller kloppen. Hij knikte, hield de telefoon omhoog alsof hij een foto maakte… en draaide ondertussen de zandloper om in zijn zak.
De wereld bevroor. De lach op hun gezichten verstarde, de straat werd stil, zelf het zachte geruis van de koude wind verstomde.
Hij stapte snel naar voren, zijn vingers trillend van opwinding. Eerst de brunette; hij haakte zijn duimen in de rand van haar jeans, trok de knoop los, de rits omlaag, en schoof haar broek samen met haar slip in één beweging tot halverwege haar dijen. Haar kutje kwam bloot: een net getrimd streepje schaamhaar, volle schaamlippen die licht uit elkaar stonden in de kou. Daarna de ander: zelfde truc, broek en slip omlaag. Haar kutje was gladgeschoren, roze en klein, haar billen bleek en rond. Hij richtte de telefoon en maakte een paar snelle foto’s – hun lach nog breed, maar nu waren ze half naakt eronder. Klik, klik.
Hij trok alles snel weer omhoog, ritste ze dicht, stapte terug en liet de tijd weer lopen.
De meiden lachten nog steeds, niets vermoedend. Thomas deed alsof hij nu pas de foto maakte – klik – en draaide de telefoon om. “Kijk eens, wat een details!”
Ze bogen zich naar voren… en verstijfden. De brunette slaakte een gil, haar handen vlogen naar haar kruis. “Wat de fuck?! Hoe… ik sta met mijn broek omlaag!” De ander werd knalrood, haar mond open. “Dat kan niet! Delete dat nú!”
Joep barstte in lachen uit en boog voorover, tranen in zijn ogen. “Mooie volle lippen” zei hij zonder zijn lach in te houden.
De meiden gilden, grepen naar de telefoon, maar Thomas hield hem weg, lachend. “Grapje, dames. Hypermodern, hè?” Ze draaiden zich om en stormden weg, vloekend, hun wangen rood van schaamte.
Joep sloeg Thomas op zijn schouder, nog nahikkend. “Fuck, dat was geniaal. Mag ik nog even die foto zien?” Hij wees naar een volgende groep: drie meiden bij een koffietent, lachend met bekers in hun hand. “Kom, dit wil ik weer doen. Ik wil er één met echt grote.”
Thomas grijnsde, de kick harder dan ooit, zijn pik kloppend in zijn broek. Ze liepen eropaf, dezelfde smoes, dezelfde lach… en dezelfde truc.
De avond was nog jong, en de stad vol mogelijkheden.
---
Even later duwden Thomas en Joep de deur van een café open, de warme lucht sloeg hen tegemoet met een mengeling van bier, parfum en zachte muziek. Het was nog vroeg op de avond, dus vrij rustig: een paar groepen mannen aan tafeltjes, een biljarttafel waar twee kerels zachtjes stonden te stoten, en aan de bar drie meiden die dicht bij elkaar zaten, lachend en nippend aan felgekleurde cocktails met een rietje en een schijfje limoen. Ze waren begin twintig, gekleed voor een avond uit: strakke topjes, korte rokjes en jeans, make-up on point. Voor elk van hen stond een groot glas met ijsblokjes die zachtjes tinkelden als ze dronken.
Joep veegde zijn handen af aan zijn jas en keek rond, een beetje teleurgesteld. “Rustig hier, man. Meer kerels dan wijven.”
Thomas grijnsde, zijn ogen al gefixeerd op de drie aan de bar. Vooral de linker: een blondine met lang golvend haar, volle lippen en een strakke witte blouse die haar borsten mooi liet uitkomen. Ze droeg een hoge jeans die strak om haar ronde kont zat. “Kijk eens naar die linker,” fluisterde hij tegen Joep, zijn stem laag en opgewonden. “Die heeft van die dikke lippen… wedden dat haar kutje er net zo uitziet.”
Joep volgde zijn blik en grijnsde meteen breder, zijn wangen al rood van de drank die ze eerder hadden gedronken. “Fuck ja. Doen?”
Thomas knikte, zijn hand al in zijn zak om de zandloper. “Wacht maar.”
Ze liepen naar een tafeltje vlak bij de bar, dichtbij genoeg om alles goed te zien - en ging zitten. Ze bestelden twee bier bij de barman, die gelukkig niet om ID vroeg. De meiden merkten hen op, wierpen een snelle blik en lachten onderling verder. Thomas wachtte tot het perfecte moment: de blondine nam net een slok, het ijs tinkelde luid in haar glas.
“Ik film alles voor je,” siste hij tegen Joep en hij draaide de zandloper om.
De wereld bevroor. Het gelach van de meiden verstomde midden in een giechel, de barman stond roerloos met een glas in zijn hand, zelfs de rook van een sigaret aan een ander tafeltje hing stil in de lucht.
Thomas sprong op, zijn telefoon al in de hand, camera aan. Hij liep snel naar de blondine toe en ging achter haar staan. Ze zat nog met haar ellebogen op de bar, mond half open in een lach, haar ogen glinsterend.
Met trillende vingers haakte hij de knoop van haar jeans los, rits omlaag. De broek gleed makkelijk omlaag tot op haar knieën – daaronder een extreem sexy zwarte string, doorschijnend kant dat nauwelijks wat bedekte. Hij trok de string opzij en naar beneden, haar kutje kwam bloot te liggen: gladgeschoren met volle schaamlippen die licht roze glinsterden, precies zoals hij had gedacht.
Hij richtte zijn telefoon erop, filmde dichtbij terwijl hij het glas van haar cocktail pakte. De ijsblokjes lagen koud en nat in zijn hand. Eén voor één duwde hij ze diep in haar kutje – eerst één, die makkelijk naar binnen gleed, dan een tweede die hij met zijn vingers verder drukte, haar schaamlippen rekten een beetje op rond de koude blokjes. De derde en vierde volgden, tot haar kutje vol zat en lichtjes glinsterde van het smeltwater. Hij filmde alles: hoe de blokjes verdwenen in dat warme, roze vlees en hoe haar clit een tikje opgezwollen leek van de kou.
Voor de finishing touch boog hij zich voorover en gaf een snelle, harde lik over haar hele kutje – tong plat, van onder tot boven. Hij proefde haar en voelde de kou op zijn tong. Hij kreunde zacht in zichzelf, zijn pik keihard in zijn broek.
Snel trok hij alles weer terug: string omhoog (nu nat en koud tegen haar kutje aan), jeans dicht, glas terug voor haar neus. Hij stapte terug naar zijn tafeltje, ging naast Joep staan en liet de tijd weer lopen.
De blondine schrok zichtbaar. Haar ogen werden groot, ze verstijfde midden in haar slok, haar benen knelden plots samen. Een zachte, verbaasde kreun ontsnapte haar lippen – “Oh god…” – terwijl ze ongemakkelijk heen en weer schoof op haar kruk. Haar wangen kleurden dieprood, ze legde een hand op haar buik alsof ze iets raars voelde, en keek snel naar haar vriendinnen. “Uh… voelt iemand anders ook zo koud?”
Haar vriendinnen lachten eerst, dachten dat het een grap was, maar zij bleef rood, nipte nerveus aan haar cocktail en kneep haar dijen samen. Joep barstte in stil lachen uit, zijn schouders schuddend, en Thomas grijnsde breed, zijn telefoon al onder de tafel.
Zodra de meiden even afgeleid waren, boog hij zich naar Joep toe en speelde het filmpje af – laag volume, maar dichtbij genoeg. Joep staarde naar het scherm: de close-ups van haar kutje, de ijsblokjes die één voor één naar binnen gleden, haar schaamlippen die zich samentrokken rond de kou, en tot slot Thomas’ tong die eroverheen gleed.
“Jezus, man…” fluisterde Joep hees, zijn hand al naar zijn kruis glijdend. “Dat kutje… zo vol met ijs. Kijk hoe nat het wordt als het smelt. Volgende keer doe ik het bij de middelste, ja?”
Thomas knikte, zijn eigen pik kloppend terwijl hij naar de blondine keek die nog steeds ongemakkelijk zat te wiebelen, af en toe een hand tussen haar benen leggend alsof ze iets wilde controleren. Het smeltwater sijpelde vast langzaam naar buiten, koud en nat in haar string.
Terwijl Thomas zijn blik niet van haar kon afwenden, griste Joep opeens de zandloper uit Thomas’ hand met een snelle, onverwachte beweging – zijn vingers sloten zich eromheen alsof het een trofee was. Thomas schrok, een koude steek in zijn borst, alsof iemand een stuk van zijn ziel had weggerukt. “Hé, wat de fuck,” siste hij, zijn hand schoot weg om hem terug te pakken, maar Joep was al opgestaan, zijn ogen glinsterend van pure, roekeloze geilheid.
Voor Thomas’ neus draaide Joep de zandloper om. Toen hoorde hij het: een scherpe, hoge gil die door het café sneed.
Zijn blik schoot naar de bar. De middelste meid – een roodharige met sproeten over haar neus, volle borsten in een strak zwart topje en een kort leren rokje – stond daar naakt. Helemaal naakt. Haar kleren lagen in een hoopje op de grond, haar bleke huid rood aangelopen, en Joep stond pal voor haar, zijn broek open, zijn handen diep tussen haar benen. Twee vingers pompend in haar kutje, zijn duim cirkelend over haar clit, terwijl zij verstijfd was in een halve schreeuw, mond wijd open.
Thomas voelde zijn maag omdraaien – niet van afschuw, maar van een mix van paniek en jaloezie. Dit was zíjn zandloper. Zíjn macht.
Joep keek op, grijnsde recht naar Thomas, en draaide de zandloper weer om.
En ineens lag de roodharige niet meer aan de bar. Ze lag op haar rug op een tafeltje een meter verderop, benen wijd gespreid over de rand, haar kutje glinsterend en rood van de ruwe behandeling. Joep stond tussen haar benen, zijn pik hard en diep in haar gestoten, zijn heupen beukend met korte, harde stoten. Haar borsten deinden wild heen en weer bij elke klap, tepels hard en rood, haar gezicht vertrokken in pure schok. Ze gilde weer, harder nu, haar handen klauwend naar zijn schouders, “Wat de fuck! Stop! Wie ben je?!”
Het hele café explodeerde in chaos: glazen vielen om, stoelen schoven achteruit, mannen sprongen op, schreeuwend, “Wat gebeurt er?!” “Bel de politie!” De twee vriendinnen van de roodharige gilden het uit, één probeerde haar te bereiken, maar struikelde over een stoel.
Joep keek niet eens op. Hij ramde nog een paar keer diep in haar, zijn gezicht vertrokken van genot, en kwam klaar – zichtbaar, want hij trok zich terug en spoot dikke stralen zaad over haar gezicht en borsten. Het droop over haar wangen, in haar open mond, over haar tepels.
Toen draaide hij de zandloper nog één keer om en hij verdween in het niets.
De roodharige bleef achter op het tafeltje, naakt, onder het zaad, benen nog wijd, hijgend en huilend van verwarring en woede. Het café was een hel: mensen schreeuwden, telefoons gingen omhoog om te filmen, de barman brulde om security.
Thomas zat daar een seconde te lang, zijn pik half hard van de pure brutaliteit, maar zijn hoofd schreeuwend van paniek. Jezus, Joep. Waar de fuck is die met míjn zandloper?
Hij sprong op, duwde zich door de chaos heen – niemand lette op hem, iedereen staarde naar het naakte, ondergespoten meisje dat nu probeerde overeind te krabbelen, haar handen trillend terwijl ze het zaad van haar gezicht veegde.
Buiten was de koude avondlucht een opluchting. Thomas rende praktisch de straat over, zijn ogen scannend. Naast een steegje schuin tegenover het café zag hij hem: Joep, leunend tegen een muur, grijnzend als een idioot, de zandloper losjes in zijn hand.
Thomas stormde op hem af, greep de zandloper terug en duwde hem hard tegen zijn borst. “Ben je fucking gek geworden?!” siste hij, zijn stem laag maar trillend van woede en adrenaline.
Joep lachte alleen maar, zijn adem zwaar, zijn wangen rood. “Dat was zo cool, man. En zo lekker. Haar kutje was zo strak, zo nat toen ik haar vingerede… en toen ik haar neukte, fuck, ze kneep zo hard om me heen. En dat gezicht toen ze het doorkreeg… priceless.”
Hij sloeg Thomas op zijn schouder, nog na hijgend. “We moeten dit vaker doen. Samen. Volgende keer jij eerst, ik film.”
Thomas staarde hem aan, de zandloper warm en veilig weer in zijn hand. In de verte hoorden ze sirenes. Zou dat voor Joep zijn? En voor hem...hij was medeplichtig. Hij voelde de paniek nog, maar ook iets anders – dieper, donkerder. De kick was groter dan ooit.
Hij grijnsde langzaam. “Misschien. Maar waag het niet nog eens hem af te pakken.”
Joep knikte, zijn ogen nog glinsterend. “Deal. Maar fuck, man… haar borsten. Hoe ze deinden. Ik wil meer.”
Thomas keek om naar het café, waar de lichten van politieauto’s al flitsten. Ze liepen snel de steeg in, weg van de chaos die Joep had veroorzaakt.
---
Ze liepen snel door de donkere straten. Thomas zijn hart bonkte nog na, de zandloper veilig en warm in zijn broekzak, maar zijn vingers sloten zich er krampachtig omheen. Joep liep naast hem, nog na hijgend met een domme, tevreden grijns op zijn gezicht terwijl hij zijn handen afveegde aan zijn jas.
“We moeten hier weg,” zei Thomas uiteindelijk, zijn stem laag en scherp. “Naar huis. Weg uit de stad. Dit was te dichtbij, man. Straks hebben ze camera’s of getuigen die iets hebben gezien.”
Joep keek hem even aan, zijn grijns vervaagde een tikje, maar zijn ogen glinsterden nog. “Ja, oké. Maar dan naar jouw huis. Misschien is Lieke thuis?”
Thomas bleef staan, draaide zich naar hem toe. Joep haalde zijn schouders op, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. “Lieke, man. Je zei dat het misschien kon. Nu is het perfecte moment. Ik wil haar neuken. Echt. Met die zandloper… we kunnen alles doen. Samen.”
Thomas staarde hem aan. Een deel van hem – dat donkere, pulserende deel diep in zijn onderbuik – vond het geil. Lieke, de blinddoek weer om, samen met zijn beste vriend. Haar kutje delen, haar laten kreunen voor twee pikken tegelijk. Hij zag het al voor zich: haar borsten deinend, haar lippen om Joep's pik terwijl hij haar zelf van achteren nam.
Maar een ander deel – kouder, angstiger – schreeuwde nee.
Hij gaf toe. “Oké,” zei hij zacht, zijn stem hees. “Maar je luistert naar míj. Precies zoals ik zeg. Geen geintjes zoals net. We doen het clean, zonder dat ze iets merkt. Eén fout en alles is verkloot.”
Joep knikte enthousiast, zijn grijns terug. “Beloofd, man. Fuck, ik kan niet wachten. Haar kutje… zoals op die foto’s. Strak en roze.”
Ze stapten op hun fietsen en reden naar Thomas’ huis, de nacht stil om hen heen. Thomas voelde de spanning in zijn lijf groeien – een vreemde mix. Het was fijn, eindelijk iemand met wie hij dit kon delen. Iemand die het begreep, die dezelfde kick voelde. Geen eenzaam geheim meer. Maar tegelijkertijd… Joep was een ongeleid projectiel. Hij pakte de zandloper zomaar af, neukte een vreemde midden in een café, liet zaad achter op haar gezicht. Eén verkeerde beweging en alles stortte in: Lieke, Janssen, de politie, alles.
Zijn gedachten schoten weer naar dat telefoontje van vanochtend. Mevrouw Janssen, huilend, smekend. De aangifte. Floor en Noor. Als dit uitkwam… als iemand hem linkte…
En nu dit. Joep die alles op het spel zette voor een snelle neuk.
Hij trapte harder, de wind koud in zijn gezicht. Opeens hoorde hij de stem van zijn opa weer. “Gebruik hem wijs, jongen,” had hij gezegd. “Of beter nog, gebruik hem niet.”
Ze naderden zijn straat, het huis was donker en hij hoopte maar dat Lieke thuis zou zijn.
Thomas voelde zijn pik al hard worden bij de gedachte, maar de angst zat eronder, koud en zwaar.
Hij parkeerde zijn fiets. “Geen geluid,” zei hij tegen Joep. “Als ze thuis is, mag ze ons niet horen.”
Joep grijnsde alleen maar breder.
Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt
- Hermes Trismegistos (8.4) door Bookolos
- Het Magische Boek (8.1) door Timmie
- Open Voor Suggesties (9.1) door Firefly
- Roodkapje En De Wolf (9.1) door Nestor
- Het Nieuwe Ras (9.1) door Jelle Mannes
- God Mode (9.2) door Firefly
- Schoolproject Met Gevolg (9.0) door Rock
- Live & Dare (8.9) door Maarten Van Achteren
- In Gesprek Met Mezelf (9.3) door BetaDocent
- De Impregnatiefabriek (9.1) door Saturn
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Knabbelaar (22)
Mayende (30)
Ellienelly (28)