.
De mix die Felix ofwel deejay Deveraux LeBlanc van ‘Green is the colour’ maakte is niet alleen heel mooi, maar heeft me tegelijk ook behoorlijk onderuit getrokken. Zijn afwijzing van eergisteren giert weer door mijn lijf, maar om een reden die ik niet begrijp is ’t ineens ook het nummer van mijn opa geworden. Hij staat levensecht voor me, lachend, met zijn handen met de ‘groene’ vingers omhoog. Die handen waarmee hij eeuwig en altijd in de aarde van zijn tuin aan het wroeten was, maar waarmee hij me ook zo kon knuffelen. Opnieuw voel ik de treurigheid opkomen, terwijl ik er nu net een beetje vanaf was.


Als het nummer is afgelopen zeg ik daarom tegen Angela en de broers dat ik naar bed ga. Ze reageren teleurgesteld. Ik denk dat ze al helemaal voor zich zagen dat we met zijn vieren nog los zouden gaan op de kamer van de boys. Maar voor mij is het even genoeg geweest, laat Angela die jongens maar bezighouden. Ik denk dat haar wel goed afgaat, ze is behoorlijk toe aan wat seks.

---

De volgende dag ben ik al vroeg wakker en ik voel me fit en uitgerust, wat me gezien de drankjes en het pilletje van afgelopen nacht niet tegenvalt. Misschien toch goed geweest dat ik er op tijd een punt achter heb gezet. Vandaag begint mijn nachtdienst en hoef ik pas om tien uur vanavond in de spoelkeuken aan te treden. Ik besluit vandaag het ontbijt over te slaan en te gaan hardlopen. Ik wil richting Ibizastad rennen en misschien kan ik onderweg ook nog even bij Felix aanwippen. Hoewel, hij was natuurlijk laat klaar en zal wel liggen te pitten. Nou ja, ik zie wel.

Het wordt vandaag weer bloedheet en ik besluit alleen een broekje en een sportbeha aan te doen. Verder trek ik stevige sneakers aan, want ik ben van plan er een serieuze run van te maken. Het is tijd om mijn lijf weer eens af te matten! Ik kijk snel even binnen bij het personeelsrestaurant, maar Angela, Juan en Javi zijn nog in geen velden of wegen te bekennen want ik ben toch wel benieuwd of ze nog seks met elkaar hebben gehad. Nou ja, als dat zo is zal ik de verhalen later wel te horen krijgen.

Eenmaal aan het rennen zet ik er een stevig tempo in. Onderweg richting de stad kom ik langs de baai waar Felix met zijn boot ligt, en voor zover ik het op deze afstand kan overzien is daar alles stil. Misschien, op de terugweg, dat hij dan wakker is. De hele tocht kan ik aan de zeekant blijven, steeds is er wel een weg en soms kan ik zelfs een stuk over het strand rennen. Tegen de tijd dat ik de haven aan de rand van het centrum bereik, is het al serieus warm en voel ik hoe de zweetdruppels tussen mijn borsten door omlaag glijden. Pfff.

Ik ben dan ook blij als ik een leuk terras in de schaduw zie, waar ik eerst een halve liter water laat komen en dan besluit een koffie en een croissantje te nemen. Genieten dit, alle tijd voor mezelf, en dan met dit uitzicht, beter wordt het niet meer. Een half uur en twee koffietjes verder besluit ik terug te gaan, het is te warm om er nog wat kilometers bij aan te plakken. En onderweg nog maar eens checken of Felix inmiddels wakker is.


Misschien had ik niet op dat terras moeten gaan zitten, de puf is er nu helemaal uit. Op een sukkeldrafje loop ik terug en ik ben blij als ik Felix zijn boot in het vizier krijg. Als ik de pier op loop zie ik nog steeds geen teken van leven en omdat hij een meter of tien van de kant voor anker ligt heb ik maar twee keuzes; of terug naar het hotel lopen of het water induiken en ernaartoe te zwemmen. Ik wil Felix echt graag even zien en besluit tot het laatste. Behalve het broekje en de beha heb ik verder niks aan en dus duik ik zo vanaf de pier het water in.

Het is even een schrikreactie maar dan is het heerlijk, deze afkoeling had ik wel nodig. Ik zwem naar de boot toe, en ook nog een rondje eromheen, zo wat langer genietend van het nu nog frisse water. Als ik genoeg ben afgekoeld zwem ik naar het trapje dat aan de achterzijde in de zee hangt en daar klauter ik aan boord. Nog steeds geen beweging te zien, terwijl Felix me nu toch onderhand wel gezien of gehoord zou moeten hebben. Als ik dan de kajuit check zie ik tot mijn teleurstelling dat hij er helemaal niet is. Toch ergens met een van die meiden die zich almaar stonden aan te bieden het bed ingedoken?

---

Het voelt als een ballon die leegloopt, ineens loopt alle energie uit me weg. De te korte nacht wreekt zich nu, ik móet echt even pitten. Ik trek mijn natte boeltje uit, hang het buiten op de railing in de zon, droog me af met de handdoek die naast het keukentje ligt en ga op het bed liggen. Achteraf kan ik me niet herinneren dat ik ook nog maar éen seconde heb wakker gelegen, als een blok ben ik in slaap gevallen. Ik word weer wakker als mijn naam zacht wordt gezegd en er iemand over mijn gezicht streelt. Ik moet even terugkomen, doe dan mijn ogen en zie Felix! Oeps, dit was niet de bedoeling, en ik ben ook nog eens spiernaakt. Ik schiet overeind, mijn lijf bedekkend met het laken van zijn bed.

Hij bekijkt het met een brede grijns en zegt ‘wat een verrassing, schoonheid! Waar heb ik dit aan te danken?’
Te danken? Hij heeft nergens iets aan te danken! Als reactie stuwt er een golf van boosheid door mijn lijf en het enige wat ik kan bedenken is uit het bed te klauteren en op zoek te gaan naar mijn broekje en topje. Waar zijn die, verdorie. Ohw ja, buiten te drogen gelegd, en uitgerekend de weg daarnaartoe wordt versperd door Felix, nog steeds met een brede grijns op zijn smoelwerk.
‘Ga eens aan de kant, lul’ mopper ik boos, terwijl ik hem een por geef. Ik voel me betrapt, voel opnieuw zijn afwijzing en dan komt hij waarschijnlijk zojuist ook nog terug van seks met een van die hijgerige meiden van vannacht. Ik wil hier weg, en gauw ook.

‘Hoho juffie, wat is dit ineens? Eerst ga je in al je schoonheid in mijn bed liggen en dan scheld je me uit en wil je weg?’
Ik zeg niks, duw hem alleen maar aan de kant en klauter het trapje op naar het dek. Maar Felix is me te snel af, hij pakt m’n enkel beet en trekt me terug naar beneden. Even wachten jongedame, ik vind dat ik wel recht heb op een uitleg.
‘Laat me los, lul, ik wil hier weg!’
In plaats van me los te laten trekt Felix me tegen zich aan en dan geef ik me over. Ik laat me tegen hem aanzakken, ik heb even geen idee meer hoe dit verder moet. Hij trekt me aan en hij maakt me boos, ik word gewoon gek van mezelf.

Felix kroelt met zijn ene hand door mijn haar, terwijl hij met de andere zacht mijn rug en billen streelt.
Dan, zachtjes: ‘waar had ik dit nou aan te danken, dit bezoekje?’
Ik kijk hem aan en alweer zijn mijn verdomde ogen waterig, waardoor ik hem in een waas zie. Ik moet gewoon maar eerlijk zijn. ‘Ik was gaan hardlopen en wilde je even zien. Ik dacht dat je lag te pitten en zwom daarom naar je boot toe. Maar geen Felix te zien. Nou ja, en toen was ik moe en had ik het koud.’ En dan, toch ineens venijnig: ‘fijne seks gehad?’

Daar is zijn leuke gegrinnik weer: ‘ohw, dus daar ben je boos om, schoonheid. Waarom denk je dat, dat ik seks had?’
‘Hallo Felix, doe normaal zeg, d’r stond een hele rits meiden klaar voor niks anders dan seks met jou. En toen je er niet was is dat toch niet zo moeilijk te bedenken? Een en een is nog steeds twee hoor.’
Ondertussen gaat hij maar door met me te strelen. ‘Domoortje, ik had je enkele dagen terug toch juist verteld dat ik dat allemaal niet meer wilde?’
Ik kijk hem ongelovig aan en vraag ‘geloof je dat zelf? Ze stonden er klaar voor hoor, welke kerel laat dat schieten?’
‘Nou, ik dus. Het doet me niks meer als ze zich zo aanbieden.’
‘Ohw, en waar was je dan wel?’ vraag ik dan, nog steeds net iets te agressief.

‘Dat ga ik je vertellen, hoewel ik je denk ik geen verantwoording schuldig ben. Er zijn gisteravond twee nieuwe acts begonnen, en dan praten we altijd de avond na. We zijn er samen verantwoordelijk dat het voor de bezoekers een topavond wordt en dat gebeurt niet automatisch, het is belangrijk samen een goede sfeer en vibe op te bouwen.’
Het maakt me blij dat hij er daarom niet was en laat me nog meer ontspannen tegen hem aanhangen.
‘Ben je nu tevreden Lieneke?’ bromt hij zachtjes in mijn haar, terwijl hij als reactie me nog iets steviger tegen zich aantrekt.
Als ik ja knik maakt hij zich van me los. ‘Ik moet even slapen schoonheid. Kom je naast me liggen?’
Ja, daar heb ik wel zin in, zeker als ik zie dat hij zich net als ik helemaal bloot uitkleed. Niet veel later liggen we verstrengeld in zijn bed, waarna Felix al gauw in slaap valt.

---

Als ik wakker word check ik op mijn mobieltje hoe laat het is. Half twaalf al. Felix ligt nog te slapen, close tegen me aan, wat trouwens ook niet anders kan want het is een smal bed. Ik heb zin om hem eens goed te bekijken en voorzichtig schuif ik het laken van ons af. Hij is mooi om te zien. Hij heeft een platte buik met blokjes, en op zijn borstkas heeft hij de haren gekortwiekt maar er staan nog wel stoppeltjes op. Zijn pik ligt halfstijf op zijn buik, omhoog en naar links gebogen, waardoor het lijkt alsof het pisgaatje me aankijkt. Ik geef er een duwtje tegen en ik zie dat er dan een trilling doorheen gaat. Zijn ballen zijn best wel groot en vol en liggen op zijn gesloten dijbenen. Maar het mooist is toch wel zijn gezicht. De baardstoppels staan hem stoer en zijn lange haren, die nu uitgewaaierd op het kussen liggen, geven hem juist weer iets zachtaardigs. Hij ziet er in zijn slaap lief uit en dat is hij ook, tot nu toe is hij goed beschouwd alleen maar lief en aardig voor me geweest.

Een probleem is echter dat ik nogal nodig moet plassen, en omdat Felix aan de kant van de kajuit ligt moet ik over hem heen klimmen. Ik doe dat zo voorzichtig mogelijk, maar net als ik boven hem hang grijpt hij me met beide handen vast en zegt hij ‘waar moet dat heen, schoonheid. Ga je er alweer vandoor?’
Als reactie geef ik hem een kusje op zijn lippen. ‘Nee, ik moet plassen. Mag dat even?’
‘Natuurlijk, we moeten het hier wel droog houden’ reageert hij met een brede grijns, waarna hij me loslaat.
Het is wel een beetje gedoe in dat kleine boottoilet. Als ik klaar ben en weer de kajuit instap zie ik tot mijn teleurstelling dat hij alweer zijn korte broek aanheeft. Wat is dat toch met die kerel?

Felix ziet mijn reactie, begrijpt hem en reageert: ‘sorry schoonheid, je weet hoe ik over seks denk. Bovendien heb ik het nodig om nu eerst een stukje te gaan varen. Ga je mee? Ik weet iets verderop een mooie inham waar niemand komt, we kunnen er ongestoord zwemmen.’ Ik moet er even over nadenken, want houdt hij me nou aan het lijntje of niet? Maar dan haal ik mijn schouders op, wat maakt het ook uit. Ik heb de tijd, ik vind hem leuk en verder zie ik wel. ‘Ik moet vanavond om tien uur op mijn werk zijn. Als je ervoor zorgt dat dat in orde komt ga ik mee.’

En daar is weer die brede blije grijns van hem: ‘fijn schoonheid, dat gaat wel lukken! Doe je wel even wat aan voordat je boven komt?’ waarna hij naar buiten gaat en de boot begint voor te bereiden voor vertrek.
Ik kijk al nergens meer van op bij deze kerel. Ook al sta ik naakt voor hem en heeft hij me voor het grijpen, dan nog is het enige wat hij zegt dat ik iets aan moet doen. Wat ik dus doe, maar het issue is echter dat mijn shorts en topje nog buiten hangen. Maar het is alsof Felix in mijn hoofd kan kijken, want tegelijk met dat ik me dat bedenk geeft hij me mijn spullen aan, met de mededeling ‘dan zal je deze wel nodig hebben’.
Als ik mijn broekje en topje aantrek voel ik dat ze wat stijf zijn opgedroogd, door het zout. Niet echt prettig.

Wat wel prettig is dat ik de kajuit kan verlaten, want het is er al behoorlijk warm. Als ik de kuip wil binnenstappen hijst Felix net het zeil en om niet in de weg te lopen blijf ik even halverwege op het trapje staan. Zodra Felix het zeil omhoog heeft trekt hij het anker op. De ketting verdwijnt ratelend door het gat in de romp. Meteen komt de boot in beweging en als Felix bij het roer gaat zitten stap ik ook de kuip binnen, waarna ik naast hem ga zitten. De boot maakt al snel vaart en ik zie nu wel wat het voordeel is om zo vooraan in de baai te liggen, je kan meteen zeilend de zee op. Er staat niet veel wind, toch heeft de boot meteen al een flink tempo. en als ik Felix vraag hoe dat kan legt hij me uit dat het een snel jacht is, dat ze aan een zuchtje al genoeg heeft. Ik moet erom grinniken, om dat ‘ze’, alsof dit apparaat een vrouw is. Misschien zegt dit al wel alles, dat dit zijn geliefde is. Maar dan mag hij ‘haar’ wel een beetje beter gaan onderhouden, want het schip ziet nogal onverzorgd uit.

De werveling van de lucht voelt fijn, het is heerlijk verfrissend om op zee te zijn. Genietend bekijk ik hoe de grillig gevormde kust van Ibiza aan ons voorbij trekt. ‘Waar gaan we eigenlijk heen?’ vraag ik dan.
‘Verrassing meisje, verrassing. Wacht het maar even af’ zegt Felix met een knipoogje. Wat ik dan maar doe.
Eenmaal wat verder op zee staat er een behoorlijke bries en op een gegeven moment hellen we behoorlijk over. ‘Gaat dit altijd goed?’ vraag ik aan Felix.
Blijkbaar zie ik er een beetje benauwd uit, want grinnikend antwoordt hij: ‘ja, dit gaat altijd goed schoonheid. Dit schip en ik hebben al van alles meegemaakt en we laten elkaar absoluut niet in de steek.’
Zie je wel, zijn geliefde als je mij vraagt.

---

Na een klein uur zeilen stuurt Felix op een gegeven moment de boot een baai binnen. Eenmaal binnen de bescherming van de rotsen om ons heen valt de wind weg, waarna Felix het zeil omlaaghaalt. Dan overvalt ons een totale stilte. Op het geluid van de brekende golven op de rotsen na is er niets te horen. En dan pas valt me op dat er om ons heen helemaal geen mensen te bekennen zijn, wat op het verder zo drukke Ibiza bijna onvoorstelbaar is. Als Felix een tijdje heeft aangezien hoe de stilte en de natuur bij me binnenkomen, verbreekt hij de stilte: ‘we zijn niet ver van Cala Llonga. Dit is ‘Torrent de sa Luna’, een kleine baai die naar de Maan genoemd is. Ik heb hier wel eens bij volle maan een nacht gelegen en toe begreep ik waarom. Met al dat zilverachtige licht waan je je hier dan in een sprookjesland.’
Ja, dat kan ik me wel voorstellen, het is hier prachtig. En zo stil. En dan dat licht, dat schittert op de golven van de helder-blauwe zee en goudkleurig wordt weerkaatst door de rood en gele rotsen. Ik word er helemaal stil van.

Een tijdje zitten we zo, stil, naast elkaar en dan springt Felix op. ‘Oké schoonheid, tijd om te zwemmen. Snel trekt hij alles uit en met een fraaie snoekduik verdwijnt hij in het water. Even ben ik verbouwereerd, de overgang van stil samen opgaan in het landschap naar dit lawaaierige vertrek is wel een beetje groot. Maar dan kleed ik me ook uit en duik ik hem achterna.

Felix is al een behoorlijk eind van de boot verwijderd, hij maakt er een serieuze zwemwedstrijd van. Nou, die uitdaging neem ik graag aan, want zwemmen ligt me wel. Ik zet er een stevig tempo in en beetje bij beetje lukt het me hem in te halen. Als ik na enkele minuten bij hem ben valt hij stil en watertrappelend zegt hij ‘goed gedaan, Lieneke, je bent een sportieve meid. Dan: ‘kijk! Daar gaan we naartoe.’

Dan pas valt me op dat we al dicht bij de rotsen zijn, in het vuur van het wedstijdje was me dat nog even ontgaan. Ik volg zijn voorbeeld en klauter even later ook omhoog. Het is best wel een pittig klusje, het gesteente is niet bepaalt aardig voor mijn blote voeten en bijna als een aap klauter ik zo op handen en voeten naar boven, achter de blote Felix aan die me voorgaat. Als ik omhoogkijk kan ik het even niet laten en houd ik stil om zijn mooie sterke lijf te bewonderen. Schijnaar moeiteloos klautert hij naar boven. Dan kijkt hij om, ziet dat ik hem sta te bekijken, grinnikt dan even en roept: ‘kom schoonheid, hierboven is het uitzicht nog veel mooier.’

Oké, betrapt. Na een meter of tien komen we aan op een plateau waar éen enkele palmboom groeit. Onder die boom heeft iemand van afgewaaide palmbladeren een ligbed gemaakt en daar strijkt Felix op neer. ‘Kom erbij, schoonheid en maak kennis met het mooiste plekje van Ibiza!’
Ik doe wat hij vraagt en ben het meer dan eens met hem hoe prachtig het hier is. Het uitzicht is veel weidser dan vanaf de boot, in de verte is zelfs Ibiza-stad te zien. Nadat we een tijdje zo hebben gezeten gaat Felix liggen en volg ik zijn voorbeeld. Meteen draait hij zich naar me toe en zegt dan, zachtjes: ‘heb ik je al verteld hoe mooi je bent, Lieneke?’ Er is niets meer van zijn grappige kant te merken, heel serieus kijkt hij me aan. En wat er ook van komt, als antwoord druk ik me tegen hem aan en geef hem dan een zoen. Een zoen, die hij beantwoordt door zijn lippen van elkaar te doen en dan vinden onze tongen elkaar.


Het is intiem en opwindend tegelijk. Vorige keer merkte ik het al, dat Felix goed kan kussen en ik ga volledig op in het spel dat onze tongen met elkaar spelen. Ondertussen voel ik hoe zijn lul tegen mijn bovenbeen begint te groeien, en al snel staat zijn apparaat volledig stijf tussen ons in.
Oké, hij kan me nu wat met zijn ‘geen seks willen’. Ik duw hem op zijn rug en kniel dan over hem heen. Terwijl ik Felix aankijk, om te checken of hij dit wil, laat ik me over zijn paal zakken. Hij laat me begaan en zonder haast schuif ik steeds verder over zijn lange harde paal heen, tot ik hem helemaal heb opgenomen in mijn kutje. En zo, op hem zittend, kijk ik hem aan. Wat Felix beantwoordt met een knipoogje en een kleine beweging van zijn bekken. Yés, het is zover, hij doet mee!


Liefs,
Zazie