De klap kwam van de oprit – metaal schraapte over het asfalt, een scherpe kreet.

Ik liet de krant vallen en rukte de voordeur open. Mijn nichtje Shania lag verstrikt in haar fiets, één been gebogen onder haar, het korte witte rokje dat ze naar haar zomercursus had gedragen, opgetrokken tot haar heupen. Haar gezicht vertrok, haar mond een strakke lijn.

"Oom Rob—" Haar stem brak. "Mijn been."

Ik knielde al naast haar, mijn handen boven haar hoofd. "Niet bewegen. Waar doet het pijn?"

"Dij. Heup. Iets." Ze greep mijn pols, haar greep steviger dan haar stem. "Help me naar binnen."

Ik tilde haar gemakkelijk op. Ze was altijd al tenger geweest, zelfs nu ze bijna volwassen was, zeven minuten jonger dan haar tweelingzus. Haar lichaam drukte tegen mijn borst, warm door mijn dunne overhemd heen. De geur van haar shampoo – iets bloemigs en jeugdigs – vulde de lucht tussen ons.

Mijn vrouw Rachel was bij haar boekenclub. Het huis hield zich stil.

Binnen zette ik Shania neer op de leren bank en pakte een ijspak. Ze trok een grimas toen ik het tegen de buitenkant van haar dij drukte, maar liet toen haar hoofd achterover vallen, haar ogen half dicht.

"Masseer het," zei ze. "Alsjeblieft. De spier is helemaal verkrampt."

"Shania, ik denk niet dat—"

"Oom Rob." Haar ogen gingen open. Een flits van iets wat ik nog nooit eerder had gezien. "Doe niet zo gek. Je kent me al mijn hele leven. Ik kom hier al vanaf dat ik in de wieg lag." Dat was waar, de meiden waren hier kind aan huis, wat Rachel en ik fijn vonden omdat we zelf geen kinderen hadden. Dus verwenden we ze altijd als ze hier kwamen voor logeerpartijtjes of gewoon voor de gezelligheid, al dan niet met hun ouders.

Ik gehoorzaamde en ik begon bij haar kuit, de gladde huid boven haar enkelsok masserend. De spier was gespannen, een strakke kabel onder mijn duim. Ze ademde uit, een langzame, trage ademhaling die niet bij pijn hoorde.

"Hoger."

Mijn handen bewogen naar de zijkant van haar knie. De zoom van haar rok ritselde.

"Hoger."

Mijn keel werd droog. 'Schatje, ik—'

Ze pakte mijn vingers vast en leidde ze langs de binnenkant van haar dij omhoog, de zachte huid gaf toe aan de warmte. De rok hing over de rug van mijn hand. Ik was niet van plan te kijken. Maar mijn blik gleed er toch heen – langs de rand van het witte katoen dat er niet was, rechtstreeks naar de blote spleet van haar, roze en glanzend. Ze had geen onderbroek aan. Mijn onschuldige nichtje lag hier in haar blote kutje voor mij!

Mijn penis werd harder tegen mijn rits, een plotselinge, beklemmende pijn.

Shania maakte een zacht geluidje achter in haar keel. Terwijl ik nog in verwarring mijn blik probeerde af te wenden maar toch bleef kijken naar haar mooie roze opening, pakte ze ineens mijn hand en drukte die plat tegen haar aan. Haar warmte was verrassend. Mijn middelvinger werd meteen nat, een glans die ik voelde afkoelen in de lucht voordat ze mijn hand nog harder tegen zich aandrukte.

'Ga je gang, oom.'

De woorden landden in mijn buik als een hete steen. Mijn vinger krulde zich op. Ik besloot het niet te doen – maar mijn hand bewoog gewoon, volgde de naad van haar lichaam, vond de gezwollen welving waar haar plooien samenkwamen. Ze tilde haar heupen op in mijn aanraking, een klein, wanhopig gebaar.

"Daar," ademde ze. "Precies daar."

Ik liet een vinger in haar glijden. Strak, glad, een fluweelzachte greep die mijn eigen heupen deed trillen. Ze maakte een geluid – een keelgeluid, een verraste kreun – en haar hand viel op mijn schoot. Haar vingers vonden mijn riemgesp met een efficiëntie die me vertelde dat dit geen bevlieging was.

"Shania." Haar naam kwam er verstikt uit.

"Ik wil dit." Ze had mijn piemel bevrijd, de koele lucht op de vochtige punt. Haar duim wreef het vochtdruppeltje daar uit. "Ik wil dit al zo lang. Ik wil dat je me neukt."

Een flard van redelijkheid probeerde naar boven te komen – Rachels gezicht, familiediners, de twee eenpersoonsbedden die we vroeger in de logeerkamer neerzetten toen zij en Deborah kinderen waren. Ik protesteerde, zei dat het niet kon. Maar Shania luisterde er niet naar. Haar vingers bewerkten mijn pik, en ik was hulpeloos. Ik wilde dit niet. Ik deed het niet, maar mijn lichaam verraadde me. Ze liet me los en mijn pik schoot overeind, stijf en glanzend, een bekentenis die ik niet meer kon terugnemen. Haar ogen bleven erop gericht, en toen op mij, en ze glimlachte een langzame, veelbetekenende glimlach. Dat was het punt van geen terugkeer. Op het moment dat dat ze zag wat ze had gedaan, was er geen ontkomen meer aan dat dit een massage was die te ver was gegaan. Dit was opzettelijk. Dit was haar keuze. En ze had die keuze al voor ons beiden gemaakt.

Ze trok haar rok met beide handen helemaal omhoog en propte de witte stof rond haar middel. Haar blote kut was nu volledig zichtbaar, glanzend en gezwollen. De aanblik ervan deed mijn mond wateren, mijn hartslag bonkte in mijn keel. Toen grepen haar vingers mijn pik opnieuw vast – dit keer een stevige, doelbewuste greep die een schok door mijn hele lichaam stuurde. Ze trok me naar voren, alsof ik haar bezit was, en plaatste de eikel direct tegen haar gladde opening. Het contact was elektrisch, een belofte van hitte en overgave.

'Ja,' siste ze, en haar benen klemden zich met de behendigheid van een gymnaste om mijn middel. Ze drukte me naar voren.

Ik zonk onmiddellijk diep weg. Haar lichaam gaf mee in een lange, grijpende beweging die aanvoelde als vallen en landen tegelijk. Mijn voorhoofd raakte het hare. Ik zag de vage sproetjes op haar neusbrug, de manier waarop haar lippen zich rond een stille vorm openden.

Dit was mijn nichtje. De dochter van mijn zus. En ik zat tot in de kern in haar.

Ik trok me terug en stootte opnieuw, een korte, hulpeloze beweging ingegeven door de greep van haar dijen. De leren bank kraakte onder ons, een ritmisch contrast met het natte geluid van onze samensmelting. Shania's nagels boorden zich in mijn nek.

'Harder,' zei ze. 'Alsjeblieft, oom Rob, harder.'

Mijn lichaam gehoorzaamde voordat mijn hersenen konden protesteren. Ik drong met een wanhoop die me bang maakte in haar door, het genot als een fel, allesvernietigend licht onder in mijn ruggengraat. Elke stoot ontlokte een snik aan haar, en haar binnenste spieren trilden om me heen op een manier die helder denken onmogelijk maakte. Ik begon haar ritmisch te neuken, genoot van elke stoot in dit jonge warme kutje. Wat was ze soepel en wat was het heerlijk om haar natte warmte te voelen. Ik deed haar T-shirt omhoog om haar tietjes te ontbloten. Ik boog naar voren en zoog een tepel naar binnen. Toen bracht ik mijn hoofd omhoog en vond haar mond, die al open stond. Onze tongen vonden elkaar. Terwijl ik ritmisch in haar kutje bleef stoten verloor ik mij in een lange tongzoen met haar.

Ergens achter me sloeg een autodeur dicht.

De garagedeuropener zoemde.

"Fuck," ademde ik, terwijl ik probeerde terug te trekken, maar haar benen klemden zich vast als een bankschroef.

"Niet stoppen." Shania's stem veranderde in een halve lettergreep van hijgerig naar hard. Ze klemde haar enkels achter mijn rug en hield mijn blik vast. "Beloof me eerst iets."

Rachels voetstappen galmden over de keukenvloer.

"Beloof me dat je dit ook met Deborah zult doen. Je moet ons allebei neuken. En niet alleen dat. Je zult ons allebei bevruchten." Het woord kwam als een uitdaging uit haar mond. "We willen zwanger worden. Allebei. Van jou. Je doet het, of ik vertel tante Rachel nu meteen wat er is gebeurd. Ze zal ons vinden terwijl je me aan het neuken bent. Ik zal zeggen dat je me verkracht hebt."

De absurditeit ervan – de onmogelijkheid – botste tegen de realiteit van waar ik was, nog steeds diep in haar heerlijke kut begraven, mijn pik nog steeds kloppend. Een sleutel draaide in het slot van de zijdeur.

"Ik heb je antwoord nodig, oom Rob."

"Rob?" Rachels stem klonk vanuit de keuken. "Ben je thuis?"

De druk in mijn borstkas was gelijk aan de druk van Shania's lichaam om me heen. Elke bloedstroom in mijn penis was een aftelling.

"Ja," hijgde ik. "Ik beloof het."

Shania's glimlach was klein en intiem. Ze maakte haar enkels los en duwde tegen mijn borst. Ik struikelde achteruit en trok mijn broek met trillende handen weer aan en knoopte hem dicht. Shania trok haar T-shirt omlaag en deed haar rok goed, net toen Rachel in de deuropening van de woonkamer verscheen.

"Oh!" Rachels gezicht veranderde van verbazing naar bezorgdheid. "Shania, schat, wat is er gebeurd?"

"Fietsongeluk," zei Shania, haar glimlach werd lief en onschuldig. "Oom Rob hielp me net mijn been te koelen." Ze hield het vergeten ijspakje omhoog alsof het een rekwisiet was. "Ik zag je fiets al liggen arme schat. Doet het nog zeer?"

Ik kon mijn vrouw niet aankijken. Mijn hart bonkte in mijn borst en mijn handpalm rook nog steeds naar Shania's opwinding. Mijn pik was nog halfhard bij de gedachte aan haar jonge kutje.

Ik had het beloofd. En Shania zou zou het niet vergeten.

Een week later was Rachel voor het weekend bij haar zus. Ik stond in de keuken, nippend aan een afgekoelde kop koffie, toen de deurbel ging.

Door het beslagen glas zag ik het silhouet van een jonge vrouw. Dezelfde slanke figuur, hetzelfde hartvormige gezicht. Maar deze vrouw droeg zich met een stiller zelfvertrouwen, een kalmte die haar tweelingzus niet bezat.

Deborah.

Ze drukte opnieuw op de bel. Ik moest wel open doen.