De deurbel ging voor de derde keer.

Ik deed de deur open. Deborah stond op de deurmat met haar handen ineengevouwen, een stoffen tas over haar schouder. Ze droeg een eenvoudige zomerjurk – lichtgeel, dunne bandjes – en haar haar was met een clipje vastgezet.

“Oom Rob.”

Geen vraag. Een constatering.

“Deborah.” Mijn stem schorre uit mijn keel. “Je tante is niet thuis.”

“Ik weet het.” Ze liep langs me de hal in, haar sandalen tikten op de tegels. De jurk zwierde langs haar dijen. “Shania heeft me alles verteld.”

De spanning in de hal nam toe. Ik sloot de deur en leunde ertegenaan, terwijl ik toekeek hoe ze haar tas met bedachtzame zorg neerzette. Ze draaide zich om en haar ogen – dezelfde hazelnootkleur als die van haar zus – ontmoetten de mijne met een stille intensiteit die Shania nooit had gehad.

“Ze zei dat je de belofte hebt gedaan.”

Mijn mond opende zich. Er kwam geen geluid uit. Ik had gehoopt dat een spelletje was, dat het vergeten zou worden. Niet dus.

"Ik wil dat je je belofte houdt," zei Deborah. "En dat je me neukt. Maar niet zoals zij. Niet zo snel en wild." Een lichte blos verscheen in haar keel. "Rustig aan. Ik wil het rustig aan."

Het woord hing als een uitnodiging tussen ons in. Rustig aan. Ik kon het wel aan. Het alternatief – Rachel die erachter komt, het huwelijk dat instort, het gezin dat versplintert – drukte tegen mijn hoofd, maar onder die angst roerde zich iets anders. Iets wat ik had proberen te negeren sinds het moment dat Shania mijn hand vastgreep.

"Je hoeft dit niet te doen," zei ik. De leugen smaakte metaalachtig.

Deborahs vingers vonden de zoom van haar zomerjurk. "Ik weet dat ik het niet hoef." Ze trok hem in één beweging over haar hoofd, de stof gleed zachtjes langs haar huid. Daaronder droeg ze een simpele katoenen bh en slipje – wit, praktisch, niets zoals de blote kut die Shania me een week geleden had laten zien.

Mijn pik werd desondanks stijf.

"Ik wil het wel," zei ze.

Ze maakte haar bh los en liet hem vallen. Ik had Deborah wel eens in badpakken gezien bij familiebijeenkomsten, in hemdjes op zomerse middagen. Maar zo had ik haar nog nooit gezien – staand in mijn gang, alleen in een dun katoenen slipje, haar kleine borsten die bij elke ademhaling op en neer bewogen, haar tepels lichtroze en samentrekkend in de koele lucht. Haar hartvormige gezicht was Shania's, haar slanke figuur Shania's, maar de manier waarop ze zich gedroeg was helemaal van haarzelf. Stil. Geduldig. Kijkend naar mij die naar haar keek.

'Jouw beurt,' fluisterde ze.

Mijn vingers waren onhandig op de knoopjes. Deborah wachtte, haar blik gleed over mijn borst terwijl mijn shirt openviel, en vervolgens lager toen ik mijn riem losmaakte. Toen ik mijn broek naar beneden trok, sprong mijn penis tevoorschijn, al halfstijf, en wiebelde onder haar blik.

'Je bent groter dan ik had verwacht,' zei ze, en de nuchtere manier waarop ze het zei, joeg me een stoot door het lijf.

Ze haakte haar duimen in de tailleband van haar slipje en liet het naar beneden glijden. Ik hield mijn adem in.

Hetzelfde. God, bijna precies hetzelfde – de keurige bos donker haar, de roze plooien eronder. Maar Shania had over één ding gelijk: Deborahs lippen waren voller, een beetje molliger, de binnenste randen zichtbaar zelfs als ze met haar dijen tegen elkaar stond. Een klein, glinsterend voorproefje van wat erin schuilging.

"Kom hier," zei ze.

Ik stak de gang over. Ze hief haar kin op. Onze monden raakten elkaar en ze kuste met een weloverwogenheid die me van mijn stuk bracht – eerst zacht, toen dieper, haar tong gleed langs de mijne zonder de haast die Shania had. Dit was een ontdekkingstocht. Een ontdekking. Haar handen gingen naar mijn borst, haar handpalmen plat tegen mijn borstbeen, ze voelde mijn hartslag.

Mijn handen vonden haar taille. De huid daar was warm en glad en zo jong dat ik er duizelig van werd.

"De slaapkamer," mompelde ze tegen mijn lippen. 'Ik wil een bed.'

Ik leidde haar door de gang naar de logeerkamer – dezelfde kamer waar zij en Shania jaren geleden in twee aparte bedden sliepen. De ironie ontging me niet. Ze ging liggen op het tweepersoonsbed, haar donkere haar spreidde zich uit over het kussen, en reikte naar me.

Ik liet me naast haar zakken. Mijn mond vond haar keel, haar sleutelbeen, de welving van haar borst. Ze maakte een zacht geluidje toen mijn lippen zich om haar tepel sloten – een brok in de keel, een hand die mijn achterhoofd vastgreep.

"Dit is mijn nichtje," zei een stem in de verte. Ik negeerde het.

Ik kuste haar buik af en volgde de vage spierlijn onder haar zachte huid. Haar dijen spreidden zich voordat mijn schouders ze zelfs maar raakten. De geur van haar opwinding kwam me tegemoet – zoet en licht pittig, anders dan de muskusachtige geur van Shania.

"Alsjeblieft," zei Deborah. "Gebruik je mond."

Ik nestelde me tussen haar benen. De vollere lippen waren nu logisch – ze openden zich gemakkelijk onder mijn tong. Ik volgde de contouren van haar, de zoutige plooien, de stevigere welving van haar clitoris. Deborahs heupen bewogen mee, een langzame, golvende beweging die ik nog nooit eerder had meegemaakt. Ze verzette zich niet en greep niet. Ze liet het gevoel opkomen en bouwde het op.

"Daar," ademde ze. "Precies daar."

Ik cirkelde met het puntje van mijn tong rond haar clitoris. Haar vingers krulden zich in de lakens. Een zacht gekreun ontsnapte uit haar keel, langer en dieper dan welk geluid Shania ooit had gemaakt. Haar smaak bleef aan mijn lippen en kin kleven. Ik bewerkte haar met een geduld waarvan ik niet wist dat ik het bezat, volgde patronen, varieerde de druk en leerde haar reacties kennen.

"Stop," zei ze plotseling. "Ik wil je voelen als ik klaarkom."

Ik trok me terug en veegde mijn mond af. Deborah ging rechtop zitten en duwde tegen mijn schouder tot ik op mijn rug lag. Toen zwaaide ze een been over mijn heupen en keek me aan met die vaste hazelnootbruine ogen.

"Rustig aan," herinnerde ze me.

Ze sloeg haar vingers om mijn pik. Een druppeltje voorvocht glinsterde aan de punt, en ze boog voorover, haar mond sloot zich zonder pardon om me heen. De plotselinge, vochtige hitte ontlokte een kreun diep uit mijn borst. Ze nam me dieper in zich op, haar tong drukte plat tegen de onderkant, en trok zich toen met een zacht plopje terug.

"Ik heb me al jaren afgevraagd hoe je smaakt," zei ze.

De bekentenis trof me als een drug. Ik reikte naar haar, maar ze positioneerde zich al boven me, de top van mijn penis duwde tegen haar volle schaamlippen. Ze liet zich langzaam zakken – tergend langzaam – en ik zag mezelf centimeter voor centimeter in haar verdwijnen.

Strak. Nat. Een verstikkende hitte die mijn blik tot één punt vernauwde.

"Oh," ademde Deborah. "Oh, dat is—"

Ze zakte helemaal naar beneden, onze heupen raakten elkaar. Haar binnenste spieren trilden om me heen, een golvende samentrekking die niets met bewuste controle te maken had. Ze bleef daar, tot aan de basis, haar ogen gesloten, haar lippen licht geopend.

"Niet bewegen," fluisterde ze. "Laat me je gewoon voelen."

De seconden sleepten zich voort. Ik voelde elke hartslag, elke kleine beweging van haar lichaam om het mijne. Toen begon ze te bewegen – een wiegende beweging, nauwelijks meer dan een verschuiving van haar bekken. De wrijving was heerlijk, een langzaam opbouwende stroom die zich verzamelde onderaan mijn ruggengraat.

Deborahs ritme was nooit gehaast. Ze rolde haar heupen in lange, vloeiende golven, haar clitoris raakte mijn schaambeen bij elke beweging. Haar ademhaling werd dieper. Haar tepels spanden zich aan tot harde puntjes. De blos op haar borst verspreidde zich naar boven en kleurde haar keel roze.

'Je bent er bijna,' zei ze. Het was geen vraag.

'Ja.'

'In mij.' Ze leunde naar voren, zette haar handen op mijn borst en haar tempo versnelde een fractie. 'Beloof het me nog eens. Zeg het.'

'Ik beloof het.' De woorden werden uit me gerukt. 'Ik zal – Deborah –'

Ze klemde zich doelbewust om me heen, een plotselinge, stevige omhelzing, en ik was weg. Het orgasme raasde in lange, schokkende pulsen door me heen, elke puls stroomde dieper in haar. Elke druppel zaad op weg naar haar baarmoeder, ik bad dat ze geen doel zouden treffen, dat ik onvruchtbaar zou zijn. Deborah hapte naar adem en volgde me in het orgasme, haar lichaam zoog het mijne leeg tijdens de laatste naschokken.

We lagen daar daarna, verstrengeld en nat. Deborahs wang rustte op mijn schouder.

"Morgen," zei ze, "komt Shania terug."

Ik zei niets.

"En de dag daarna ben ik er weer." Haar vingers maakten een trage cirkel op mijn borst. "We hebben het allemaal uitgewerkt. Elke dag een van ons. Totdat het lukt."

Het woord "totdat" nestelde zich in mijn maag als een steen en een vonk tegelijk.

Er ging een maand voorbij. De regeling werd routine: Shania's haast de ene dag, Deborah's trage overweging de volgende. Rachel bleef zich van geen kwaad bewust, haar vertrouwen als een mes in mijn ribben. De meiden hadden het strak gepland. Ze gingen er met Rachel op uit, steeds één van hen terwijl ik de andere neukte. Rachel was opgetogen met zoveel aandacht en ging graag op de plannen in. En ik hield op met terugdeinzen. Ik hield op met aarzelen. Ik genoot van het neuken. Elke dag een jong kutje dat op mij wachtte. Elke dacht mijn mond op hun tietjes, hun tongen in mijn mond, hun lippen om mijn eikel.

Toen kwam het telefoontje.

Shania, haar stem stralend van triomf: "Ik ben zwanger."

Twee uur later stuurde Deborah een foto van een positieve test.

Die avond zaten ze allebei op mijn bank – mijn bank, waar het allemaal begonnen was – met hun handen over hun nog platte buiken gevouwen. Rachel was weer bij de boekenclub. Shania's glimlach was scherp. Deborah's glimlach was ingetogen.

"We hebben DNA-testen," zei Shania. "Bewijs dat jij de vader bent. Die houden we voor ons. We zullen zeggen dat we niet weten wie de vader is. Op één voorwaarde. Je blijft ons neuken, oom Rob. Ons allebei. Zolang we willen, ook als we hoogzwanger zijn."

Deborah boog zich voorover. "Maar ik denk niet dat we je nog hoeven te chanteren."

Haar ogen dwaalden af ​​naar mijn schoot, waar mijn pik al tegen mijn broek drukte. Ik knoopte mijn broek open en haalde mijn pik eruit. Ik duwde beide hoofdjes naar beneden om mij te gaan pijpen. Nu maakte het niet uit waar mijn zaad kwam, dus ik besloot hun gezichtjes vol te spuiten.

"Nee," gaf ik toe. "Chantage hoeft niet meer."