Twee maanden later

Simon op bezoek bij Sabrina

Het is alijd een aangenaam uurtje wanneer ik om de paar weken eens bij Sabrina's relatiebureau mag aanlopen. Wanneer ik uit de lift stap, ruik ik onmiddellijk de heerlijke geur van vers gezette koffie - op kwaliteit dingt de makelaarster in harten nooit iets af. De deur naar haar bureau staat open en Sabrina zit haast koninklijk in haar gemakkelijke stoel achter de tafel met het glazen blad waarop nooit een vingerafdruk of een stofje te bespeuren valt. Meestal draagt ze een elegant linnen kostuum met wit hemd en roze das (waaronder toch steeds schoenen met hoge hakken). Maar vandaag heeft ze een vrolijke jurk aangetrokken, bijna zomers, hoewel het al november is, maar nog behaaglijk warm voor de tijd van het jaar. Ik complimenteer haar met haar outfit en zeg dat ook jurkjes haar goed staan.

'Je weet dat mijn core business het gewone relatiebureau betreft, beste Simon,' glimlacht ze, 'na jou verwacht ik enkele mensen die het niet erg op prijs zouden stellen mocht ik hier in mijn herenpak zitten. Ik draag alles trouwens even graag, al verberg ik mijn eigen voorkeur met tegenzin. Maar sommige cliënten zijn helaas nog niet tot het bewustzijn gekomen dat liefde voor het eigen geslacht geen keuze is, maar een natuurlijk gegeven.'

Onder de diep uitgesneden décolleté van de rode jurk met kleine bloemmotiefjes in verschillende tinten geel en blauw komt haar volle boezem beter tot zijn recht dan in een overhemd met das. Mij kan ze daar niet mee verleiden, ik heb altijd vrouwen met kleinere of gewoonweg kleine borsten verkozen boven deze voluptueuze vleesbergen. Maar Sabrina is hoe dan ook een vrouw naar mijn hart. Ze is altijd positief, ze heeft een zonnig karakter en ze is bovendien goudeerlijk - iets wat in haar vak volgens mij tamelijk uitzonderlijk mag heten. De relatiebureaus die ik eerder bezocht, hadden immers meer oog voor centen dan voor cliënten. Daar was ik gewoon iemand die geld op tafel legde en me moest tevreden stellen met wat ze toevallig in de aanbieding hadden.

Niet zo bij Sabrina: ze is heel kieskeurig in het aannemen van cliënten en nog kieskeuriger in het koppelen van cliënten met kandidaten. Ik zal haar nooit genoeg kunnen bedanken voor het feit dat ze iemand voor mij heeft gevonden die zo wonderlijk goed bij mij past: mijn ondertussen geliefde Linda. We hebben inmiddels reeds vier prachtige woensdagnamiddagen met elkaar doorgebracht op mijn loft, de laatste keer een dag na haar achttiende verjaardag. Dat hebben we gevierd met champagne (niet te veel) en met seks (heel veel) die uitliep op een eerste keer iets anders dan het standje dat Linda gewoon was. Ik heb haar altijd zelf de gelegenheid gelaten om seks te hebben op de manier die zij wou. Zoals ze bij onze eerste keer aangaf: ze wist alles af van de theorie - de verschillende standjes en mogelijkheden dus - maar nog bijna niets van de praktijk. Vorige week was ik dan ook aangenaam verrast dat ze zich onmiddellijk voorover boog voor de 'op zijn hondjesstand'. Ze zegde al lachend dat dit haar eigenlijke verjaardagsgeschenk zou zijn.

Het is de derde keer dat ik bij Sabrina langsloop sinds ik iets met Linda heb. Zoals in de contracten vermeld staat, wordt een regelmatige update van de relatie verwacht, inzonderheid dan de tevredenheid of de klachten van beide partijen. Liever dan dit te mailen, zoals Linda (en vermoedelijk bijna iedereen) het doet, loop ik liever bij Sabrina binnen om mondeling verslag te doen. Ik kan nooit anders dan mijn complete tevredenheid over Sabrina's keuze voor Linda uit te drukken. En ik schuif voor elke ontmoeting 500 euro over het glazen blad, die Sabrina quasi terloops, zonder naar de tien biljetten van 50 te kijken, aanneemt en discreet in een houten doosjes op de tafel laat verdwijnen.

'Zeg eens, Simon, nu je Linda al aardig begint te kennen, wat denk je van haar? Hoe zit die meid in elkaar volgens jou. Want eerlijk gezegd: ik heb hier nog nooit iemand over de vloer gehad die me zo intrigeert als zij. En ik kan het niet ontkennen, al wou ik dat het niet zo was omdat ik Anna doodgraag zie, maar ik zou haast willen dat ze voor de vrouwenliefde was.'

'Linda is een uitzonderlijk meisje,' antwoord ik, 'of liever: een uitzonderlijke jonge vrouw in een lichaam dat nog heel meisjesachtig is. Maar zoals je zelf weet is ze bijzonder intelligent. Ze kan over alles en nog wat meepraten, is zeer leergierig, wil alles weten over alles. Alleen: ze leeft voornamelijk in haar hoofd. Al denk ik dat ze meer en meer bij haar gevoelens aan het komen is, al kan ze die nog niet onder woorden brengen. Maar er is een enorm verschil tussen de eerste keer dat we vrijden en de laatste, vorige week. Al kan dat door de champagne gekomen zijn dat ze zich ineens veel losser gedroeg en voor het eerst niet de pose aannam die ze bij haar opa gewoon was. Ze ziet mij ook niet meer als de vervanger van haar beminde grootvader, dat weet ik zeker. Verleden week voelde het tussen ons echt als tussen geliefden die hun verleden achter zich hadden gelaten en zich helemaal vrij voelden om hun hartstocht te volgen.'

'Hmm, dat klinkt geweldig,' beaamde Sabrina die opstond om mijn kopje opnieuw te vullen, 'ik heb van de eerste keer gezien dat in dat kleine, bedroefde meisje een vrouw verborgen zat, klaar om eruit te springen als ze maar de juiste partner zou vinden. En dat ben jij dus. Ook dat had ik onmiddellijk in de smiezen. Maar succes in intimiteit is het gevolg van veel onbekende factoren, zal ik maar zeggen in vaktaal. Je weet op voorhand nooit wat er allemaal in de diepten van een persoonlijkheid meespeelt. Ook jij, Simon, had nog altijd met je innerlijke demonen af te rekenen - een liefde die je als jongeman had gekend en die je heel je leven hebt proberen terug te vinden in een huwelijk dat gestrand is, in allerhande korte relaties, in one night stands en ten slotte met enkele callgirls. En uiteindelijk kom je terug bij het begin, de cirkel is rond. Je krijgt zomaar iemand in de schoot geworpen die je aan je eerste liefde herinnert en haar zelfs evenaart.'

'En ze doet meer dan haar evenaren, Sabrina, ze wist mijn herinneringen uit en doet me vergeten, vooral wat me zoveel pijn heeft gedaan. Maar ik wil toch nog iets over Linda vertellen. Dat ze hoogbegaafd is wist al bij onze date in het park. En achteraf weet ik dat haar afscheid bij de bus waarbij ze zichzelf uitnodigde om de volgende keer naar mij thuis te komen en onverbloemd uit was op seks, een uiting was van een vorm van autisme. Ze kan haar gevoelens niet goed uiten, dus zegt ze gewoon wat ze denkt. En wat ze denkt, is voor haar de werkelijkheid. Ook tijdens het vrijen is wat in haar hoofd opkomt belangrijker dan wat ze voelt. Althans, tot ze voor de eerste keer een echt orgasme kreeg. Toen moest haar verstand het onderspit delven voor haar gevoelens. En dat was echt een doorbraak - niet alleen pyschologisch, maar ook lichamelijk. Ze was achteraf geschrokken en beschaamd omdat ze de lakens zo nat had gemaakt. Een spuitend orgasme kende ze uit de boeken, maar ze had nooit gedacht dat het haar kon overkomen. Ze zit psychologisch heel complex in elkaar, ook al door haar opvoeding. Haar ouders waarmee ze nooit een echt hartellijk contact heeft gehad, haar grootvader waarmee ze al op zo'n jonge leeftijd een zekere intieme band mee heeft opgebouwd en het besef dat ze haar oma bedroog door zich te laten verleiden door haar opa. Dat zijn allemaal bepalende factoren, zoals jij het zonet noemde.'

'Ik ben er zeker van dat jij er met de tijd iets unieks van zult kunnen maken, Simon. Ik weet van Linda dat ze net zo verliefd is op jou als jij op haar. En ik kan het niet uit mijn hoofd krijgen: dit is de mooiste match die ik ooit in mijn carrière heb meegemaakt en waarschijnlijk nooit meer zal kunnen evenaren. Daardoor heb ik mezelf iets beloofd: als het tussen jou en Linda tot een hechte relatie komt, dan wil ik daar geen geld meer voor aannemen. Zelfs in de beste relaties waarin ik heb bemiddeld, zit 'liefde' niet zo duidelijk op het voorplan als bij jullie. Er zijn altijd persoonlijke verwachtingen die liefde in de weg staan. Jullie verwachten eigenlijk niet echt iets van elkaar, behalve dan oorspronkelijk het opvullen van een verlies. Maar dat is vliegensvlug verdwenen bij Linda en, naar ik begrepen heb, ook bij jou. Ook dat jullie niet willen of kunnen samenleven, maar elkaar niet anders kunnen dan vrij laten, is voor Linda een heel sterk gegeven. Ze wil trouw zijn, maar niet gebonden. Ze wil zich totaal geven, maar niet alleen lichamelijk. Ze bewondert je kennis, je ervaring, je houding die haar aan haar opa herinnert. Daar kon ze ook lange gesprekken mee voeren. Hij hielp haar ook met haar schoolwerk en leerde haar ook allerhande dingen die op school niet aan bod komen. En voor seks was ze gewoon rijp, zoals ze me toevertrouwde. Ze moest alleen nog iemand tegenkomen die ook op dat gebied een goede leermeester en tegelijk een goede minnaar was. En nu dus terug over de geldkwestie: als het over een half jaar nog even goed gaat tussen jullie, dan wil ik daar niets meer voor aannemen. Al zou ik het fijn vinden en als een beloning voor mijn werk beschouwen als jullie mij af en toe nog eens zouden komen opzoeken en een praatje maken.'

'Daar kan ik vrede mee nemen, Sabrina. Linda heeft het er trouwens moeilijk mee dat zij betaald wordt door jou. Dat zou ik liever zelf doen, daar zou ze niets tegen hebben. Maar ik weet zeker dat het bij haar niet om dat geld draait. Voorlopig heeft ze het niet nodig en weet ze niet eens wat ermee te doen, dus beleg ik het voor haar en leg ik haar alles over bankzaken uit, wat haar enorm boeit. Misschien wordt ze nog bankdirecteur, net als ik. Om maar te zeggen, beste Sabrina, dat wij eigenlijk de hele tijd heet staan naar elkaar. Zowel om met elkaar te praten als om seks te bedrijven. En ik weet nu al zeker dat die seks alleen maar beter zal worden.'

--- --- ---

Linda

Brr, de seks met Simon, zoveel beter dan ik ooit had durven dromen. Ik kan me geen betere minnaar voorstellen. Ik denk tijdens het vrijen niet meer aan opa. Ik denk bijna aan niets meer, behalve aan wat er in mijn lijf gebeurt en aan de handen, het lichaam, de penis, de balzak van Simon. Verleden week was ineens alle schroom uit mij verdwenen. Na drie keer vrijen in mijn gewone houding, het missionarisstandje zogezegd, gooide ik mij de dag na mijn achttiende verjaardag opeens als een echte, van alle hersenspinsels bevrijde vrouw, op zijn bed en ging ik op mijn knieën zitten en op mijn ellebogen steunen, mijn kontje fiks achteruit zodat er geen misverstand zou kunnen bestaan voor hem. 'Dit wil ik voor mijn verjaardag,' riep ik, 'met de smaak van de champagne nog in mijn mond. En die twee glazen zullen ook wel meegespeeld hebben in het loslaten van de remmingen die ik nog had.

Simon kwam op zijn knieën achter me zitten en ik voelde zijn tong tegen mijn kale gleufje. Ik liet me gewillig likken. Nee, niet echt 'gewillig' maar heel gewoon, alsof ik nooit anders gekend had. De hele namiddag was voor mij een openbaring. Ik had geen tijd om na te denken. Simon gaf me daar geen gelegenheid toe. Pas achteraf kon ik alles reconstueren en moest ik 's avonds in bed hartelijk lachen om hoe ik de vorige keren de hele tijd van alles had liggen denken tijdens de seks, in plaats van gewoonweg te voelen.

Dat likken van mijn spleetje was al verbijsterend heet. Omdat ik zo klein ben en dus ook korte bovenbenen heb, was de houding voor Simon erg lastig om me te likken. Hij schoof me naar achteren zodat mijn billen en mijn voeten over de rand van het bed kwamen en hij knielde op de vloer. Simon is heel groot en hij kon op die manier veel gemakkelijker bij mijn gleufje, dat voelde direct ook veel aangenamer en heter. En zo kon hij later in mij komen terwijl hij achter mij op zijn voeten kon blijven staan. Ik voelde zijn penis nu veel dieper in mij dan wanneer ik op mijn rug lig. Hij neukte me met lange halen, heel langzaam. Ik werd enorm nat, maar kreeg geen orgasme als bij de vorige keren. En Simon kwam evenmin klaar. Het duurde heel lang en ik genoot van ieder keer dat hij diep in mij kwam en van iedere keer dat hij zich bijna helemaal uit mij terug trok. Opeens was hij helemaal uit mij. Hij legde me voorzichtig op mijn zij en kwam daarna naast me liggen, maar met zijn hoofd ergens aan mijn voeten en met zijn penis vlak bij mijn gezicht. Ik kon mijn gedachten niet tegenhouden: 'Nu de praktijk van de theorie die je kent,' ging het door mijn hoofd. Ik nam zijn penis met één hand vast en leidde hem naar mijn lippen. Ik rook mijn eigen geil (die geur ken ik natuurlijk al lang, want na het masturberen lik ik bijna altijd mijn vingers af) en dat maakte me nog heter dan ik al was. Simons staaf was nog altijd stijf en dus groot en dik. Van het ogenblik dat ik mijn mond om zijn eikel sloot, was ik helemaal bij hem. Ik voelde zijn opwinding op mijn tong, in heel mijn mondholte. Voorzichtig probeerde ik meer van hem bij mij naar binnen te zuigen. Maar mijn mond is klein en zijn lul is echt reuzegroot en dik. Dus nam ik maar zoveel als mij toeliet om toch nog comfortabel te bliljven zuigen. Het voelde als een warme lolly. Ik kreeg er eerlijk gezegd geen genoeg van. Ineens een pijnscheut door mijn lijf die direct overging in een bliksemschicht van puur genot: Simon begon me weer te likken, nu met volle tong en met veel speeksel. Zijn tong schoof tussen mijn lipjes van aan mijn kutgaatje tot net onder mijn klitje en terug, heen en weer, heen en weer. Tot hij uiteindelijk met het tipje van zijn tong rond mijn knobbeltje begon te cirkelen. Ik kon niet anders dan zijn penis uit mijn mond te laten vallen om me te concentreren op wat er zich in mijn onderbuik allemaal afspeelde. Ik voelde dat ik zou klaarkomen. Ik riep het hem toe, maar hij zoog zich vast aan mijn kruis en likte langzaam verder. Mijn beenspieren spanden zich op. Mijn rug rechtte zich. Er kwam een waas voor mijn ogen. En toen was het alsof alles in mij explodeerde. Pas nadat ik weer tot bewustzijn kwam, bedacht ik dat ik nu niet zijn lakens had ondergespoten, maar zijn gezicht. Hij lag nog altijd in dezelfde houding met zijn open mond tegen mijn kruis aan gedrukt, maar zonder zijn tong te bewegen. Na enige tijd nam ik zijn slapper geworden penis weer in mijn mond en nu ging hij moeiteloos een heel eind verder, tot bijna aan mijn huig. Ik hervatte het zuigen tot hij weer dik en groot werd en ik mijn hoofd achteruit moest trekken om niet te stikken.

Op een gegeven moment trok Simon zich van mijn kruis terug en fluisterde dat ik nu moest ophouden met zuigen. Dat ik het prima deed, maar dat hij nog niet wilde 'schieten'.

'Heb je het ook niet liever in je kutje, Linda?'

Natuurlijk wilde ik het daar, diep in mij en ik wilde dat het daar tot 's anderendaags zou blijven zitten - nee, tot de week nadien, om dan weer een nieuwe lading zaad van hem te krijgen.

Zonder iets te zeggen ging ik weer op zijn hondjes zitten. Die eerste keer was me zo goed bevallen en ik dacht (ja, gedachten kan ik zo moeilijk loslaten) dat het op die manier nog veel dieper in mij kon komen. Ik zag de prenten uit mijn biologieboeken voor me waarop de baarmoedermond afgebeeld staat, de kleine opening waardoor het sperma naar de eierstokken kan lopen. Nu Simon bij mij naar binnen gleed, voelde ik ook dat het totaal anders was dan bij de missionarishouding. Hij drukte zich met zijn lenden nog steviger tegen me aan dan daarnet en schoof niet meer in en uit, maar hield zijn penis diep in mij terwijl hij diep in mij kleine, schokkende bewegingen maakte waarvan ik haast gek werd. Een klein beetje pijn vermengd met meer genot dan dat ik tot nu toe gevoeld had. Ik voelde zijn onderbuik en zijn dijen tegen mijn billen verstijven. Hij nam me bij mijn middel stevig vast en trok zich met alle kracht naar zich toe tot hij een rauwe kreet slaakte. Ogenblikkelijk voelde ik de spanning uit zijn handen, zijn liezen en zijn dijen wegvallen. Ik wist dat ik nu helemaal gevuld was met zijn zaad en voelde me zo overspoeld door geluk dat ik weer een orgasme kreeg en me op mijn zij moest laten vallen. Ik nam Simon mee in mijn tuimeling, gelukkig belandde hij aan de goede kant van het bed, anders was hij op de vloer gevallen.

Hij was eventjes uit mij gegleden, maar stopte gelukkig zijn staaf weer in mij, wat een hoorbaar gepruttel opleverde, waar ik me tot voor kort zou voor geschaamd hebben. Maar nu was ik ineens trots op mezelf. Ik voelde me meer vrouw dan meisje. De dag na mijn achttiende verjaardag was ik door de grote poort van het vrouw zijn gegaan, helemaal op eigen kracht. Maar wel dank zij die ongelooflijke minnaar die Simon is.

We lagen nog een hele tijd naast elkaar te genieten. We zoenden elkaar, streelden elkaar over schouders, armen en borst. Ik kan me moeilijk beheersen en soms flap ik er dingen uit voor ik het weet. Nu dus ook. Ineens hoor ik mezelf zeggen: 'Simon, volgende week mag het in mond.'

'Weet je dat zeker, liefje?'

'Als ik iets besloten heb, dan kom ik daar niet op terug,' antwoord ik eigenwijs. Ik heb genoeg over autismespectrumstoornissen gelezen om te weten dat ik er wat van heb. Alleen zou ik het geen stoornis noemen, maar eerlijkheid.

'Ja,' zeg met alle overtuiging die in mij is, 'volgende keer wil ik het in mijn mond hebben. Omdat het van jou is. Omdat jij het bent. En misschien komt er wel een dag dat ik zo vertrouwd met jou ben dat het me allemaal niet meer kan schelen wat er gebeurt. Omdat ik dan genoeg van je houd. Omdat ik dan die rare remmingen kwijt zal zijn. Vandaag heb ik gevoeld dat ik dat kan.'

Simon vraagt niets van mij. Hij volgt mij. En langzamerhand krijg ik het gevoel dat er een dag komt dat we evenwaardig zullen zijn bij de seks. Dat gevoel heb ik nu toch al bij onze gesprekken vooraf. Hij is intelligent, en ik ook. Hij is een betere minnaar dan ik me had kunnen voorstellen (ik heb per slot van rekening alleen mijn opa om mee te vergelijken) en ik neem me vast voor dat ik een betere minnares voor hem wil worden dan hij zich had kunnen voorstellen. Het enige wat ik daarvoor moet doen is theorie in de praktijk durven brengen.