Linda

Vandaag is het Valentijnsdag. Vijf maanden geleden zat ik zenuwachtig tegenover Sabrina terwijl ik naar de foto van een man keek .Een aantrekkelijke man van 67 die helemaal niet op mijn opa leek en met vanop de foto toch overtuigde door een gemeende glimlach en met een mix van mannelijkheid en zachtheid. En enkele weken later lag ik al bij hem thuis in bed, iets waar ik meer nood aan had dan hij, geloof ik.

Op dat ogenblik was ik nog de oude versie van mezelf: voortdurend bezig met gedachten en hersenspinsels. Doe ik het wel goed? Wat doet hij nu? Waar komen al die gevoelens vandaan? Nu weet ik dat al dat denken me niet toeliet te genieten van het moment. Dat ik domweg niet op die manier kon genieten van seks. Bij mijn opa was het allemaal heel simpel gebleven - van de eerste keer dat hij me op zijn schoot zette en zijn hand op mijn dij legde en ik voor het eerst een warme gloed in mijn onderbuik voelde opkomen. En veel later, jaren later, de eerste keer seks, mijn haast onmerkbare ontmaagding doordat opa het zo lief en voorzichtig deed. Misschien was mijn vliesje toen al gebroken? Het blijkt dat zoiets mogellijk is, al kan ik niets verzinnen waardoor het zou kunnen gebeurd zijn. Ik keek elke keer verlangend uit naar dat wekelijkse ritueel, want dat was het, iedere keer voorspelbaar en toch telkens precies waar ik nood aan had. Zijn penis in mij voelen en dat gevoel zo lang mogelijk blijven vasthouden, dikwijls tot de volgende ochtend wanneer ik wakker werd en ik nog altijd gevuld was met zijn liefdevolle aanwezigheid diep in mij.

Ik had verlangd naar iemand als opa, al wist ik goed genoeg dat opa een uniek mens was geweest die niemand ooit zou kunnen vervangen. Simon was totaal anders en toch evengoed een soort grootvader. Dat gevoel had ik al bij onze eerste afspraakje op de bank in een abdijpark. Ik was toen echt aan seks toe, het was al van eind april geleden dat ik nog gevrijd had. Mijn verstand zegde me dat ik Simon kon vertrouwen. Ik ben altijd op mijn verstand afgegaan. Tot mijn gevoel het overnam, telkens weer een beetje meer bij iedere vrijpartij met Simon. Hij had geduld met mij. Hij voelde zo goed aan dat ik nog niet bij mijn gevoel kon komen. Tijdens het vrijen passeerden in mijn hoofd alles wat ik over seks had gelezen, de illustraties en foto's die ik had gezien. En ondertussen dacht ik: 'Ah ja, dit is het dus, een gevoel alsof... ' en dan vulde ik mijn hoofd weer met theorietjes, terwijl ik de praktijk van mij probeerde af te houden.

Ik weet nog heel goed hoe ik bij het begin van onze vierde vrijpartij alle angst (want die was er dus de hele tijd geweest) van mij afschudde en mij dwong om op zijn hondjes op het bed te gaan zitten. Vanaf toen was de ban in mij helemaal gebroken. Ik ontdekte dat ik bij mijn gevoel kon blijven en tegelijk ook nog kon denken, maar op een heel andere manier. Ik kon weten wat er gebeurde zonder daar van alles bij te veronderstellen of erover na te denken. Ik kon ineens mijn lichaam 'lichaam' laten zijn en mijn verstand weghouden van analyseren van wat er aan het gebeuren was, maar in het gebeuren duiken als iemand die van de hoge plank in het water plonst. Dat was een openbaring voor mij. Mij zo kwetsbaar durven tonen, langs achteren, en dan Simon die die kwetsbaarheid erkende en er geen misbruik van maakte (zoals mijn opa ook nooit misbruik van mij heeft gemaakt, integendeel). Zijn tong tegen mijn lipjes die uiteenweken en hem toelieten alles daar zacht en warm te verkennen. De eerste aanraking van een man aan mijn klitje, met een cirkelende tongpunt alsof hij voorzichtig over een bol zacht vanille-ijs likte. En ik voelde het ijs in mij ontdooien. Ik voelde me een ijshoorntje dat langzaam genoten werd. Het lijkt vreemd nu, maar zo voel ik het nu: mijn opa heeft me nooit echt 'geconsumeerd', maar me alleen het idee gegeven van wat seks zou kunnen zijn of worden. Hoe zou het afgelopen zijn indien opa was blijven leven? Ik vrees nu dat het nooit verder zou gegaan zijn dan wat hij de eerste keer had gedaan. Ik zou nooit de diepe vreugde van een orgasme hebben beleefd. Ik zou nooit spuitend zijn klaargekomen, dat weet ik heel zeker. Simon heeft het me geleerd, door me toe te laten mezelf te ontdekken. En op die manier heb ik hem ontdekt en zowel van hem leren genieten als hem zelf genot geschonken.

Na vier en een halve maand vrijen met Simon ben ik een heel andere Linda geworden. Geen kind meer, geen meisje meer, maar een vrouw die zich totaal kan geven en die voelt wat Simon graag heeft. Nadat ik me in een opwelling op zijn hondjes had laten nemen, was Simon op zijn zij naast mij komen liggen, met zijn hoofd aan mijn voeten en zijn penis voor mijn aangezicht. Ik bladerde in gedachten door mijn boeken en vond de bladzijde over orale seks. Ik nam zijn penis in mijn hand en leidde hem schuchter naar mijn lippen, opende mijn mond en ontving zijn gezwollen eikel, zijn schacht... Dit was dus de praktijk... en die was veel leuker dan de theorie. Diezelfde avond heb ik wel drie uur besteed aan het lezen en aan het bekijken van standjes en ik beloofde mezelf vanaf de volgende keer bij Simon te zorgen dat vrijen zorgeloos plezierig zou worden. Een feest voor mij, maar ook voor hem.

Ik zegde het hem tijdens ons middageten. Hij lachte, maar niet om me uit te lachen. Neen, hij begreep dat ik een sprong had gemaakt van denken naar doen. We gingen naar bed en ik begon met Simon uit te kleden - zijn hemd, zijn schoenen, sokken, broek en boxershort, terwijl hij voor me stond. Ik zakte voor hem op de knieën en nam zijn zwellende lul in mijn mond, likte, zoog, nam hem stevig tussen tong en verhemelte, nam het uit mijn mond en kuste hem, likte de hele lengte om en om terwijl ik zijn liezen en zijn balzak streelde. Het wond me enorm op en ook hij stond na enige tijd te trillen op zijn benen, vroeg me hem los te laten omdat hij ging klaarkomen. Hij trok alleen mijn slipje uit, legde me op mijn zij in bed en kwam achter me liggen, trok mijn rokje omhoog en nam me lepeltje-lepeltje. Weer een totaal ander gevoel dan in missionarishouding of op zijn hondjes. Ik voelde zijn zachte buik tegen mijn billen drukken en even later, net zoals vorige keer, neukte hij me met korte, heftige stootjes met zijn dikke, lange fluit helemaal in mij, zodat zijn eikel tegen mijn tweede poortje aandrukte en daar zijn lading spoot. Eens uit mij rolde hij me op mijn rug en befte hij mijn klitje terwijl een vingertop helemaal vooraan in mijn kutje bewoog. En weer een heel ander gevoel bij mijn spuitend orgasme. Ongegeneerd, willoos overgeleverd aan mijn lust, spoot ik in zijn gezicht en viel als een slappe vaatdoek op de matras. Hij ging geknield tussen mijn benen zitten en hervatte het vingeren, nu met twee vingers tegelijk, en weer alleen helemaal vooraan in mijn tunneltje. En opnieuw een totaal onverwacht, alles overheersend gevoel van krachteloosheid alsof een dijk brak en het water naar buiten gutste. Zijn vingers bleven in mij en toen ik weer bij zinnen kwam, ging hij gewoon verder tot ik een derde keer spoot en daarna echt hulpeloos lag te kreunen en te huilen. Ik was nu helemaal mijn kut geworden, 'ik' bestond niet meer. Ik was volledig overgeleverd aan Simon, aan zijn vingers, aan zijn benen die ik tegen mijn benen voelde, aan mijn onderbuik, mijn liezen, mijn kruis, mijn vagina, mijn eierstokken. Meer was ik niet op dat moment dan openheid voor hem.

En al de volgende keren liet hij mij experimenteren met mezelf, met hem, met ons. Het hele repertorium van standjes ging er week na week aan, tot we moeiteloos in elkaar pasten en tijdens het vrijen als vanzelf van het ene standje naar het andere evolueerden. Nu kan ik mijn hersenen laten werken en heel goed weten wat ik wil, wat ik doe, wat er gebeurt, waar Simon mee bezig is... en tegelijk ieder klein gevoel toelaten en ervan genieten. Ik kan me niet voorstellen dat ik ooit met iemand anders wil vrijen dan met deze zachte, harde, liefdevolle en toch ook zelfverzekerde man. Ik verbied mezelf eraan te denken dat ik nog heel jong zal zijn op het ogenblik dat zijn seksuele krachten afnemen. Ik houd mezelf voor dat hij dan nog altijd zijn handen, zijn vingers, zijn tong zal hebben om mij te geven wat ik nodig heb. En ik zal hem dan ook nog altijd verwennen, er is meer dan een stijve pik aan een man. Maar dan tik ik mezelf op de vingers: 'Linda, niet denken maar doen.' En ik sluit mijn lippen weer rond zijn zacht geworden fluit, nat van mijn slijm en mijn spuitgeil en van zijn zaad en ik geniet van al die met elkaar harmoniërende smaken en verwelkom de laatste druppels van zijn sperma, diep in mijn keel.

Vanavond is het Valentijn en die valt op een woensdag. Ik heb mijn ouders gezegd dat ik na 'de bijles bij de prof economie' niet naar huis kom, maar naar een fuif ga en bij een vriendin zal blijven slapen. Mama deed alsof ik een expeditie naar de noordpool ondernam, maar papa zegde: 'Verdorie, ze is achttien en ik heb liever dat ze ergens blijft slapen dan dat ze midden in de nacht alleen naar huis moet fietsen.'

Ik blijf dus een namiddag, een avond én een nacht bij Simon en ik ben van plan de hele tijd niet veel anders te doen dan te vrijen. Alle standjes uitproberen en hem te laten zien hoeveel ik van hem houd.

Sabrina

Valentijnsdag. Er liggen drukke weken achter de rug. Nog nooit heb ik zoveel aanvragen voor bemiddeling gekregen als deze winter. Mijn bureau floreert en ik besef dat ik het niet langer alleen kan bolwerken. Ik heb minstens een part-time hulp nodig. Was Linda maar in staat... maar nee, zij studeert en haar vrije woensdagnamiddag gaat altijd op aan Simon. Die is deze voormiddag nog eens langsgekomen, dit keer om te bespreken hoe we het financieel kunnen regelen. Hij wil van het lidmaatschap af en ook van de wekelijkse betaling, wat ik begrijp. Ik heb immers mezelf beloofd om deze twee tortelduifjes los te laten omdat ze het mooiste resultaat zijn van al mijn werk in de afgelopen vijftien jaar. Ik heb Simon eerst gezegd dat een van mijn voorwaarden is dat ik Linda nog regelmatig kan zien, hier op mijn bureau en niet met de bedoeling haar te verleiden, hoewel ik met de verglijdende weken steeds verliefder op haar ben geworden. Dat mag Simon best weten.

Hij wrijft over zijn kin, nipt bedachtzaam aan zijn kopje koffie: 'Nu ja, ik laat Linda hoe dan ook vrij om te doen en te laten wat zij wil. Ze heeft nog nooit laten uitschijnen dat ze ook op vrouwen valt. Ik geloof niet dat die gedachte ooit in haar is opgekomen. Wel weet ik dat haar bezoekjes aan jou haar veel plezier doen. Ze vertrouwt jou meer dan ze haar moeder vertrouwt, bijvoorbeeld. Maar uiteindelijk is dat iets waar ik niets mee te maken heb. Dat is zuiver iets tussen jou en Linda. Zou het ooit zo ver komen dat jullie iets met elkaar krijgen, dan zal ik Linda daar niet minder graag om zien of haar minder begeren. Met een man zou dat moeilijker liggen - nee, zou het onmogelijk zijn. Ik wil niet met een andere man concurreren. En het zou mijn hart breken om Linda niet meer te zien, niet meer die boeiende gesprekken met haar te voeren, niet meer met haar te vrijen. Haar vrijmoedige manier van seks hebben heeft me volledig voor haar ingepalmd. En ik ben natuurlijk ook heel blij dat ik zo'n jong veulentje nog altijd kan geven waar ze nood aan heeft. En nood heeft ze, mijn god, op de momenten waarop we vrijen, lijkt ze wel seksverslaafd. Maar dat is ze niet, ze is even verslaafd aan studie als aan nieuwsgierigheid. Ze beweert bij hoog en bij laag dat die ene keer per week, dat anderhalve uur seks, voor haar precies genoeg is.'

'Ik leg me bij elke beslissing van Linda neer,' antwoord ik, 'terwijl, ach, er niet eens sprake is van welke beslissing ook. Ach, SImon, het is gewoon dat ik heet sta naar haar. En ik heb het Anna ook al verteld, ik wil haar niet bedriegen. Maar mijn lief is heel begrijpend en ruimdenkend, net als ik. Ik heb een heel druk leven met mijn zaak en soms zijn er periodes waarop ik Anna tekort doe. Dat ze dan eens troost en liefde zoekt in de armen van een andere vrouw begrijp ik best. Daar kan ik mee leven. We zien wel wat de toekomst brengt...'

'Nu wil ik echter op het punt komen waarvoor ik je uitgenodigd heb. De financiële kwestie. Ik heb mezelf beloofd niet langer aan jullie te verdienen van zodra ik zeker weet dat het een langdurige, bevredigende relatie is voor jullie beiden. Daar ben ik nu van overtuigd. Aan de andere kant moet ik ook leven en dus centen verdienen. Ik weet dat Linda het op zijn zachtst gezegd niet leuk vindt dat jij voor haar aan mij betaalt na elke vrijpartij. Ze haat het zelfs om hier iedere keer haar 350 euro te komen ophalen. Wat ik voorstel is heel simpel: een soort afkoopsom waarna jij verder niets meer aan mij hoeft te betalen. En van die afkoopsom krijgt ook Linda niets. Ik geloof echt dat tweeduizend euro niet overdreven is voor het werk dat ik heb gedaan. En zeker niet voor het resultaat.'

'Ik ga akkoord,' zegt Simon onmiddellijk, 'en ik zal je altijd dankbaar blijven dat het door jou is dat ik LInda leerde kennen. Sommige dingen zijn nu eenmaal niet in geldwaarde uit te drukken. Dat zeg ik als ex-directeur van bank.' HIj gniffelt erbij.'En Linda hier weghouden kan ik niet en dat zal ze voorlopig ook niet willen. Ik vraag je alleen de eerste stap aan haar te laten, zodat het haar eigen beslissing is, uit vrije wil.'

'Daar leg ik me bij neer, SImon,' antwoord ik, ook al gniffelend.