Liederlijke meiden (1)

F*/M*

Corry Hartong

Als ik het niet gedacht had! Die liederlijke meiden. Ik had ze meteen al in de gaten, vooral die Linka. Toen mijn buurvrouw op bijna honderdjarige leeftijd overleed, kon ik voor een habbekrats haar huis kopen van haar naar Zuid Afrika geëmigreerde en ook al bejaarde familieleden. Die hadden geen idee van de tegenwoordige huizenprijzen in Nederland. Ik liet op een paar verdiepingen zo goedkoop mogelijk douches en toiletten aanbrengen en verhuurde het pand per verdieping.

Die Linka kwam solliciteren naar de eerste verdieping in een wijde blauwe jurk die met moeite nog de bovenkant van haar dijen bereikte. Ik liet haar op de trap vooroplopen en kon moeiteloos haar billen bekijken, ze had natuurlijk zo'n modern slipje aan, een string noemen ze dat, dat die billen helemaal bloot laat. Schandelijk. Ik had haar al afgeschreven toen ik haar zag, de del, maar toen ik die billen zag dacht ik: die kan misschien nog eens een lesje van mij leren.

Die andere, Sita, liep in een soort nauwsluitende rijbroek die ook niets over de vorm van haar billen te raden overliet. Alleen kon je die billen zelf niet zien, dat was het hele verschil. Die nam ik er dus maar bij. Zij kwam op de tweede verdieping, maar moest de badkamer en de keuken met Linka delen. Die badkamer was overigens niet zomaar een douchehok zoals op de andere verdiepingen, maar de echte originele badkamer van het huis, met een ligbad erin dat nog dateerde uit de bouwtijd, begin 1900. Die meiden konden hun geluk niet op, want het is in onze stad haast onmogelijk om nog behoorlijke woonruimte te huren.

Al een week nadat ze hun verdieping hadden betrokken, zag ik van achteruit mijn tuin dat ze niet de moeite namen hun gordijnen te sluiten. De tuinen grenzen aan een spoordijk die met een ondoordringbare rij struiken is afgesloten, dus inkijk kun je vandaar niet hebben, maar toch, netjes is anders. Ik maakte er een gewoonte van elke avond even achter in de tuin te gaan kijken, want je moet die viezigheid wel in de gaten houden, anders loopt het de spuigaten uit voor je het weet. De beide tuinen zijn ook nog door struiken van elkaar gescheiden, maar de schutting heb ik met vooruitziende blik laten weghalen, en helemaal achteraan kan ik gemakkelijk door die struiken heenkomen. De tweede avond zag ik die Linka zich al helemaal uitkleden voor ze zo naakt als Eva in haar bed dook. Haar borsten zijn even wulps als haar billen. Ik bedacht wat ik met haar zou kunnen doen als ik haar echt op iets ondeugends zou betrappen.

En daar hoefde ik dus niet lang op te wachten! Vanavond zag ik vanuit mijn waarnemingspost hoe die Linka in het bad stond te douchen. Ze smeerde zich in met een stuk zeep, wat ze kennelijk verlekkerd over haar geile lijf wreef tot het schuimde. Ik zal niet ontkennen dat ik daar een erectie van kreeg, ik ben ten slotte ook maar een mens.

Terwijl Linka zich afspoelde ging plotseling de deur van de badkamer open. Die Sita kwam binnenstuiven, alweer in die rijbroek. Volgens mij rijdt ze helemaal niet, zeker geen paard, maar loopt ze er alleen zo bij om aan iedereen te laten zien dat ze zulke mooi billen heeft. Toen ze Linka zag, bleef ze stokstijf staan, ze had daar kennelijk niet op gerekend. Linka sloeg haar armen op een nogal theatrale manier voor haar borsten. Sita draaide zich om en rende net zo hard de badkamer weer uit.

Maar tot mijn stomme verbazing kwam ze bijna meteen weer terug om op kennelijk hevige toon tegen Linka uit te varen. Ik kon wel zo'n beetje raden wat ze zei: waarom doe je g.v.d. -want die meiden van tegenwoordig vloeken als ketters- die badkamerdeur niet op slot. En vervolgens greep ze Linka bij een arm, zette haar ene been op de badrand, trok Linka over haar dijbeen, en begon uit alle macht op haar blote billen te rammen!

Dat had die Linka bepaald wel verdiend, daar niet van, dat vond ik allang. Ze spartelde wat met haar armen en benen, maar bleef op de een of andere manier zo liggen als Sita haar wilde hebben, met haar billen omhoog. Die begonnen al gauw flink rood te kleuren, die Sita kon blijkbaar aardig hard slaan. Ze sloeg maar door, ze kon er blijkbaar niet genoeg van krijgen.

En toen gebeurde er weer iets onverwachts: die Linka liet zich van Sita’s dijbeen glijden, zodat ze op haar knieën voor het bad kwam te zitten, ze sloeg haar armen om Sita haar heupen heen en wreef met haar hoofd tegen haar onderbuik. En die Sita vond dat nota bene goed. Erger nog, na enige tijd maakte Linka Sita haar broek los! Ze trok die met moeite over Sita haar heupen naar beneden, waarbij haar slipje -ook zo'n string natuurlijk- meteen meeging. Vervolgens wurmde Linka haar vuist tussen Sita haar dijen, zodat die wat uit elkaar gingen, en ging met haar tong...nou ja, je begrijpt het wel. Beffen noemen ze dat, geloof ik, ik ken al die vieze woorden niet, hoor. Wel, heb je ooit! Heb ik twee potten in huis gehaald.

Alleen, tegenwoordig heb je aan die wetenschap weinig. Stel dat ik ze aan zou spreken en zou dreigen ze het huis uit te zetten. Ze zouden me vierkant uitlachen, omdat ze het bij de rechter altijd zouden winnen. Ze zouden me zelfs een proces wegens discriminatie aan de broek kunnen doen. Recht is krom, en krom is recht, dat is tegenwoordig de moraal. Maar ik had toch een idee. Als ik zou kunnen aantonen dat ze die viezigheid met de gordijnen open uithalen, dus eigenlijk gewoon in het openbaar, dan zou ik misschien toch iets hebben om ze aan te kunnen pakken.

Het is een heerlijk huis, jammer alleen dat die vervelende huisbaas er vlak naast woont. Altijd maar naar je gluren, als hij je tegenkomt. Nou ja, we hebben daar ook wel een beetje misbruik van gemaakt om die kamers te krijgen, Linka zeker, zoals ze me gisteren met smaak vertelde. Linka vindt het helemaal niet erg als iemand naar haar lichaam kijkt. Zelfs niet als het die vent is. Het is trouwens om te zien eigenlijk helemaal niet zo'n onaantrekkelijke man, maar hij is kennelijk bang voor vrouwen. Heeft altijd zijn oude moeder verzorgd en is ongetrouwd gebleven. Seksueel gesproken in de jaren vijftig blijven hangen. Het zou me zelfs niet verbazen als hij nog maagd is.

Maar het leed is nu bijna geleden. We hebben hem te pakken! We kunnen hem nu maken en breken.

Nadat Linka mij gisteravond in de badkamer had verleid -dat had ze gewoon zo gepland, die smiecht, al had ze het pak slaag er niet bij ingepland-, hebben we in haar slaapkamer een heerlijke nacht doorgebracht. En zoals ik al had verwacht, wachtte Linka me vanavond alweer op, naakt in de keuken! Daar gaf ik haar eerst maar weer eens een flink pak voor op haar bips. Vervolgens hield ik mijn kleren aan en liet me door haar bedienen. Op een gegeven moment stond ik op om de gordijnen te sluiten. En toen zag ik opeens helemaal achter in de tuin een rood puntje. Geen idee wat het was, maar ik besloot meteen te gaan kijken. Onze benedenbuurvrouw was niet thuis, dus kon ik zonder problemen via de beneden gang en de achterdeur naar buiten. En wat het was? Je raadt het nooit: een videocamera! Stond op een statief in de struiken tussen onze tuin en die van de huisbaas. Keurig op onze verdieping gericht natuurlijk, zoals we al gauw konden vaststellen toen we hem meenamen en binnenshuis een eind terugspoelden. Ik kwam er zo zelfs achter dat Linka voor ik thuiskwam, halfzittend op het aanrecht had staan masturberen!

De viezerik, ik bedoel natuurlijk die huisbaas, niet Linka, ik heb niets tegen masturberen, al helemaal niet als meisjes als Linka het doen. Ik weet wel raad met zulke kereltjes, en Linka was het gelukkig helemaal met mij eens. Zijn auto stond niet voor het huis, en hij bleek inderdaad niet thuis te zijn. Anders had hij trouwens wel bij zijn camera gezeten, neem ik aan. Dus zetten Linka en ik ons onderbroken programma eerst maar voort, tot we konden vaststellen dat hij zijn auto voor het huis parkeerde. Sein voor mij om me snel aan te kleden, en hem te bellen.

-Met Sita. Waarom hebt u een video-camera achter bij ons in de tuin gezet?

Even een diepe stilte. Ik had hem overrompeld. Maar hij koos meteen de aanval.

-Omdat jullie een stel gore meiden zijn die vieze dingen doen met de gordijnen open. Ik zeg jullie bij dezen de huur op. Over drie dagen wegwezen!

Ik mag wel zeggen dat ik rook wat hij in zijn schild voerde. Ik reageerde verschrikt en een beetje onderdanig, verontschuldigde ons gedrag, we waren nog jong, en vroeg wat we moesten doen om in het huis te mogen blijven. En zo kwam de aap uit de mouw. We moesten maar naar zijn huis toekomen, niet tegelijk, eerst Linka, dan ik, dan zou hij ons wel eens mores leren. Hoe dan? Een pak slaag! Op de blote billen! En dan serieus, niet zoals die paar klapjes die ik Linka had gegeven.

Dat had hij dus ook gezien, misschien wel opgenomen. Nu was ik aan de beurt.

-Hoor eens, meneer Ot, ik vrees dat u de situatie niet helemaal juist inschat. Wat u gedaan hebt, is voyeurisme. Dat is een zedendelict, daar krijgt u gevangenisstraf voor.

Ja, ja, het komt wel eens te pas om meester in de rechten te zijn. Ik weet natuurlijk best dat een voyeur de eerste keer waarschijnlijk niet voor de rechter komt en zeker geen onvoorwaardelijke straf krijgt. Maar wat weet meneer Ot daarvan? Hij wilde er eerst niet aan, maar kwam toch gauw tot beter inzicht.

-Maar je kunt nog wel voorkomen dat we er de politie bijhalen, hoor. We gaan dan de bordjes omdraaien. Wij komen niet naar jou toe voor een pak slaag, maar jij komt naar ons toe. En wel nu meteen. Binnen een kwartier sta je bij ons op de stoep en bel je bij ons aan. En zorg dat je helemaal naakt bent. Hoor je dat goed? Helemaal naakt, spiernaakt! Dus zelfs geen sokken, laat staan een onderbroek aan. Als je er met een kwartier nog niet bent, bellen we meteen de politie.

En zonder nog een reactie af te wachten legde ik de hoorn neer.

Ik stond te trillen op mijn benen en was totaal in paniek, dat zul je wel geloven. Het was allebei even ondenkbaar: dat ik zou doen wat ze zei of dat ik naar de gevangenis zou moeten. Naakt aanbellen! Aan de overkant ligt hier alleen het stadspark, dus we hebben geen overburen en op deze tijd van de avond komt er ook niemand meer langs, maar toch. En dan wachten tot ze opendoen en me zien staan en me uitlachen. En dan met hen meegaan naar hun kamer en me op mijn billen laten slaan. Zal wel pijn doen ook, maar de vernedering! Ondenkbaar. Maar het alternatief is nog erger. Me door de politie laten verhoren omdat ik twee blote vrouwen heb bespied. “En wat zag u dan meneer? De een likte de ander, waar?” En dan hetzelfde verhaal in de rechtbank waar iedereen op de publieke tribune kan gaan zitten, over voyeurisme gesproken. En dan, ik weet niet hoe lang, in een cel zitten en gesard of misschien wel verkracht worden door medegevangenen, allemaal criminelen. Het was echt een onmogelijke keuze.

Ik betrapte me er zelf op dat ik mijn kleren uittrok. Blijkbaar had ik toch al een keuze gemaakt. Het moeilijkste was het om mijn onderbroek uit te trekken. Ik besloot om toch maar een zwembroekje aan te trekken en het daarmee te proberen. Ook daarmee was het al verschrikkelijk spannend om over die stille straat te lopen. En natuurlijk nog veel meer om op de bel te drukken.

Ze lieten me vreselijk lang wachten, expres natuurlijk. Toen de deur langzaam openging, bleek Linka erachter te staan, in dat blauwe jurkje. Ze schudde beslist haar hoofd.

-O nee, dat is niet de afspraak. Naakt, hadden we gezegd, spiernaakt. Dus naar huis, dat ding uittrekken, en dan nog maar eens proberen. Misschien doen we dan nog open.

Weer die vreselijke spanning. En laat er ditmaal nu net wel een auto passeren, en nog wel een open cabriolet met een stuk of vijf meisjes. Snel terug naar mijn huis natuurlijk, maar daar bleek de voordeur te zijn dichtgevallen. Luid gejoel en getoeter uit die auto, maar gelukkig reden ze door.

Nu kon ik zelfs geen kant meer op. Ik trok die zwembroek uit en frommelde hem door mijn brievenbus. Naakt over de straat, vreselijk. Weer lieten die meiden me zo lang wachten.

Nu was het Sita die opendeed, en zij droeg alleen een bikini, van leer of van latex, ik ken het verschil niet precies. Heel verontrustend, en nog verontrustender was dat ze een zweepje bij zich had dat ze liefkozend door haar handen liet glijden. Er kwam een brede glimlach op haar gezicht.

-Wel, wel, wel, daar hebben we meneer Ot, de viezerik, in zijn piemelnakie. Wat kom je doen, ventje?

Ik stotterde wat, dat het een opdracht was en zo, maar met dat antwoord nam ze geen genoegen. Ze liet me niet naar binnen voor ik eruit kreeg dat ik kwam om klappen op mijn billen te krijgen. En waarvoor? Nou ja, omdat ik naar ze gekeken had. Gegluurd, inderdaad.

-Draai je dan maar eens om en laat die bewuste billen van je maar eens aan me zien. Mooi rond, hoor, een beetje vrouwelijk zou ik zeggen. Zal me een genoegen zijn daar eens flink op te meppen. Kom jij dan maar eens mee, viespeukje.

Ze liet me voor zich uit de trap oplopen en gaf intussen nog meer commentaar op mijn billen. En vroeg of ik al eens eerder klappen had gehad. Ja, heel vroeger, toen ik klein was, van mijn moeder.

-Verstandig vrouwtje. Heeft helaas niet mogen baten, want je bent toch uitgegroeid tot een geniepige fluim. We zullen het goede werk met kracht voortzetten. Ja, klop maar op die deur, daarachter wacht Linka al op je.

Ook die wachtte een hele poos voor ze ‘open’ riep. Ik kon nu toch niet nalaten mijn handen voor mijn geslachtsdelen te houden toen ik naar binnenging. Daar moest Linka erg om lachen.

-Ach God, hij schaamt zich een beetje. Je bent ook wel erg bloot hoor, vent. Geen draad aan het lijf, echt poedelnaakt. Maar laat me nu toch maar eens zien wat je allemaal nog in huis hebt. Ja, ik bedoel: wat er aan je buikje hangt, de rest kan ik al heel goed zien. Nou zeg, is dat alles? Kun je dat wel omhoog krijgen als je naar je vieze filmpjes kijkt? Dat zullen we nog wel eens uitproberen.

Linka zag er nog verontrustender uit dan Sita. Ze droeg ook zo’n leerachtige bikini, maar aangevuld met eenzelfde soort jarretelgordel en zwarte kousen tot in haar liezen. En zij had ook iets in haar handen, een lange stok, van rotan of zoiets. We noemden dat vroeger een Spaans rietje.

“Wat ik wel leuk aan hem vind”, zei Sita achter me, “dat zijn die schattige borstjes. Cupje B, denk je niet? Spring eens omhoog, Otje, dat moet best een leuk gezicht zijn.”

Toen ik niet snel genoeg reageerde gaf Sita me een klapje met haar zweep. Heel schokkend, hoewel het eigenlijk geen pijn deed. Ik deed nu meteen wat ze vroegen. Ze lieten me een hele tijd op en neer springen.

-Prachtig, die dansende borsten en billen, je kunt zo in een nachtclub gaan werken.

-Maar als je zulke echte borstjes hebt moet je eigenlijk ook een echt bh’tje dragen. Wacht, ik zal er een voor je halen.

Sita liep de kamer uit. Linka ging nu op een keukenstoel zitten en vroeg me om op haar schoot te gaan liggen. Ja, op mijn buik. Heel erg intiem, heel erg griezelig, ik durfde het echt niet. Maar Linka kwam even overeind om me bij een arm te pakken en trok me over haar schoot heen.

-Ja, dat zijn echte vrouwendijen die je voelt, die zie je anders alleen op je vieze filmpjes. Hoef je niet van te schrikken hoor, al ben je nu met je piemeltje ook vlak bij mijn kutje. Ik heb voorlopig nog een net broekje aan, en nat zal dat van de aanblik van jouw naakte heerlijkheden nog wel niet worden. Hoewel, misschien wel van een ander genot.

Ik verwachtte nu klappen, maar in plaats daarvan streelde ze heel zacht mijn billen en mijn dijen. Ze reikte achter zich om iets te pakken, een plumeau of zoiets, waarmee ze lang mijn bilranden en door mijn bilnaad heen kietelde. Een onuitstaanbaar gevoel.

-Doe je dijen open, lieverd, anders kan ik niet bij je balletjes komen.

Maar toen ik daar niet snel genoeg op reageerde, kreeg ik toch de eerste klap, met haar volle hand, op mijn rechterbil, ik weet het nog precies. En daarna van de ene bil op de andere, en ze sloeg steeds harder. Dat het nu zo vreselijk pijnlijk was, kan ik overigens niet zeggen. Bij de eerste klap had ik ‘au’ geroepen, meer van de schrik, maar daarna kon ik mijn mond houden.

Sita was inmiddels weer binnengekomen en kwam er bijstaan.

-Houd eens even op, Linka, dat voelt hij haast niet. Ik heb hier iets beters.

En meteen kreeg ik een klap van haar, weer op mijn rechterbil, die inderdaad veel pijnlijker was. Ik gilde het uit. Ze bleek met een lang stuk hout te slaan, waar allemaal gaatjes in zaten, een ‘paddle’ noemde ze dat. Ik probeerde nog steeds niet te schreeuwen maar dat lukte slecht, en steeds minder goed. Ik schoof enorm heen en weer over Linka’s blote dijen, Linka moest me vasthouden om te voorkomen dat ik ervan af zou glijden.

-Wacht eens even, ga jij de klappen maar eens tellen, Otje. Na elke klap geef je het nummer, en dan zeg je:

“Ik ben een vies ventje, ik moet op mijn bips hebben.” Je krijgt veertig klappen.

Ik hield eerst stijf mijn mond dicht, maar Sita legde me uit dat die serie van veertig pas inging als ik begon te tellen. Omdat de pijn steeds onverdraaglijker werd, deed ik dat toen meteen. Na twintig klappen hield Sita even op.

-Waarom ben je ook alweer zo’n vies ventje?

-Omdat jullie het zeggen. Au, au, niet doen, omdat ik naar jullie heb gekeken, au, au, heb gegluurd.

-Juist. En dat was vast niet de eerste keer, nietwaar, dat je naar vrouwen gluurde die zich uitkleedden?

-Jawel hoor. Au, au, nou ja, één keer eerder, lang geleden.

-Was het een vrouw of een meisje?

-Een vrouw. Au au, nou ja, een meisje. Eh, eh, wel achttien hoor.

Daar moesten ze erg om lachen.

-Echt waar? Geen pedo-interesse, zelfs niet een heel klein beetje? We zullen misschien toch je computer maar eens moeten inspecteren. Maar vertel eens, was dat meisje bloot of niet?

-Nee, ze had een nachthemd aan. Au, au, ja, dat trok ze uit. En toen? Niets...au, au, au, nou ja, toen deed ze wat bij zichzelf. Ja, ze masturbeerde.

-Juist. Daar krijg je dan nog tien klappen extra voor.

Zo kwamen we aan vijftig getelde klappen. Mijn billen stonden in brand. Ik mocht overeind komen en ze wrijven. Maar daarna gaf Sita me die bh die ze gehaald had en gaf me opdracht die aan te trekken.

-Want we zouden toch niet willen dat die fraaie borstjes van jou gaan hangen, nietwaar?

Ik had dat nog nooit gedaan en had er ook niet veel zin in, dus dat werd een heel gefriemel. Sita werd ongeduldig en gaf me een klap over mijn billen met dat Spaanse rietje, de ‘cane’, zoals ze dat ding noemde. Alles moet tegenwoordig in het Engels. Zo’n klap snijdt werkelijk door je vlees, zo’n cane is nog erger dan zo’n paddle. Het hielp overigens niet erg, ik werd er alleen nog maar zenuwachtiger van, dus ik had al wel zeven klappen te pakken voor het me gelukt was die bh op mijn rug vast te maken.

Het stond me prachtig, zeiden ze, maar het tenu was zo niet compleet. Met een paar extra klappen met de cane op mijn billen dwongen ze me ook een jarretelgordel om mijn middel vast te maken., ook weer zwart. Vervolgens leerden ze me hardhandig hoe je kousen aan moet trekken, eerst oprollen tot bij de hiel en dan pas erin. Zo uitgedost moest ik midden in de kamer gaan staan zodat ze me aan alle kanten konden bewonderen.

-Fantastisch, Otje! Je moet je nu wel heel erg sexy voelen. En geil. Laat ons dus nu maar eens gauw zien hoe je van dat armetierige piemeltje aan je buikje een machtig mannelijk apparaat maakt. Ja, ga ons nu niet vertellen dat je niet weet hoe dat moet.

Aarzelend bracht ik mijn vingers naar mijn voorhuid en begon ik die over de eikel heen te masseren. Linka ging op haar knieën voor me zitten om het wonder te aanschouwen. Dat hielp niet echt.

-Hoor eens, Otje, je krijgt tien minuten om te spuiten. Als het dan nog niet gelukt is, krijg je nog veertig klappen met de cane op je bips. Aan het werk!

Dat vooruitzicht hielp natuurlijk ook niet echt. “Ik zal hem wel een beetje helpen”, zei Linka. Ze maakte haar eigen bh los en deed hem af. Daarna masseerde ze haar borsten met haar handen. Ze stond op, trok ook haar slipje uit, en begon naakt door de kamer te dansen. Ik probeerde me op haar lijf te concentreren. Eindelijk stak die verdomde piemel zijn kopje op en werd er iets van een erectie zichtbaar. Ik begon net het gevoel te krijgen dat een ejaculatie zou gaan lukken, toen Sita aankondigde dat de tien minuten voorbij waren.

“Mooie boel”, zei Linka verontwaardigd, “blijkbaar ben ik niet sexy genoeg. Ik vat dit op als een persoonlijke belediging. Geef mij die cane maar eens.”

Ze trok een zitbank naar het midden van de kamer, liet me daar achter staan en over de rugleuning heen buigen, mijn handen op de zitting.

-Benen verder naar achteren. Veel verder. En uit elkaar. Steek die bips maar flink omhoog.

Ik jammerde nog dat ik al zo vreselijk veel slaag had gehad en dat mijn billen al zo vreselijk veel pijn deden. Maar daar trok Linka zich niets van aan.

-Tellen maar weer. En je tekstje opzeggen: “ik ben een oude geile gluurder, ik moet op mijn bips hebben.”

Die cane was inderdaad nog een graadje erger dan de paddle. Ik deed geen moeite meer om mijn geschreeuw te onderdrukken. Maar als ik niet snel genoeg mijn tekstje opzei, sloeg Linka nog een keer, en die klap telde dan niet meer mee. Mijn erectie was natuurlijk meteen verdwenen.

-En nu meekomen, jij. Smeerkanis!

We namen hem mee naar de badkamer. Linka zette één voet op de WC-pot.

-Steek je hoofd in die pot. Dieper. Zeg nu: “ik ben een drol, ik moet door de WC gespoeld worden.” Schiet op, anders krijg je weer met de cane.

Het koude water gutste over zijn hoofd maar het was vooral de vernedering die hem zichtbaar trof. We wachtten telkens tot de spoelbak weer was volgelopen. Dan kreeg hij één klap met de cane en moest hij zijn prevelementje doen. Pas na tien keer spoelen had Linka er genoeg van.

Intussen had ik het bad vol laten lopen. Ik gaf hem opdracht daarin te stappen.

-Maar dat water is koud!

-Ja, natuurlijk, wat dacht je? Het is niet bedoeld als een vorm van wellness. Ga er maar gauw inzitten, dat zal toch wel lekker voelen aan je warme bipsje.

Nadat hij daar een paar minuten bibberend als een juffershondje in had gezeten liet ik hem opstaan. Ik had daar een pot met groene zeep staan, voor schoonmaakdoeleinden, en daarmee smeerde ik nu zijn hele lijf in, zonder consideratie voor zijn edele delen. Ik roste hem af met een harde borstel, zodat zijn hele huid begon te gloeien. ten slotte zette ik de douchekraan open om hem af te spoelen, natuurlijk ook weer met koud water. De badkamer was door dit alles behoorlijk nat geworden, die liet ik hem opdweilen, terwijl Linka hem nog een paar klappen met de cane gaf om hem aan te sporen.

-Ga maar weer in dat bad zitten, Otje. Linka en ik gaan even naar beneden om te bespreken wat we verder met je gaan doen. O nee, we zijn nog lang niet met je klaar, hoor. Verheug je maar vast over alle leuken dingen die we nog voor je gaan verzinnen.

Ik zal niet alles beschrijven wat we die avond nog met hem deden. Een leuke episode was dat we hem op zijn knieën op de tafel lieten zitten, met de armen op zijn rug vastgebonden. Aan het plafond hingen twee kettingen die met klemmen aan zijn tepels waren vastgemaakt. Maar tegelijk had hij in zijn anus een snorrende vibrator die op de tafel stond. Als hij die liet glippen kreeg hij van Linka meteen een snoeiharde klap met de cane over zijn billen. De aardigheid was natuurlijk dat hij zo gedwongen werd steeds aan zijn tepels te trekken, totdat een van de klemmen er afvloog. Dat leverde hem dan drie klappen met de cane op.

Ja, Linka is een inventief meisje. Het hoogtepunt was wel dat ze hem op zijn rug op de grond liet liggen, waarbij hij met zijn handen en de pumps die hij aanhad een plateau vast moest houden waarop een zware zilveren wijnkan stond, overigens zonder wijn. In zijn aars een brandende kaars die Linka pas op het allerlaatste moment voor zijn kontgaatje

bereikt was uitblies.

Tot slot lieten we hem op zijn knieën op het uiteinde van Linka’s bed liggen, met kussens onder die knieën en zijn hoofd zo diep mogelijk in de matras. Benen wijd uiteen. Eerst kreeg hij in die houding nog eens flink met een mattenklopper. Maar het was vooral de ideale houding voor ons om hem allebei met een strapon dildo in zijn kont te neuken.

Toen stuurden we hem via de tuinen naakt naar zijn huis terug.

(Wordt vervolgd: Liederlijke Meiden (2))