Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Datum: 07-01-2026 | Cijfer: 8.9 | Gelezen: 2962
Lengte: Lang | Leestijd: 14 minuten | Lezers Online: 4
Trefwoord(en): Dating, Erotisch, Klaarkomen, Orgasme, Vingeren,
Onderstaand verhaal is een bewerking van een ouder verhaal die ik hierbij herplaats.

Op 2 Januari liep ik, Marianne alleen een bar in. Mijn vriend had onze relatie op oudjaarsavond, vlak voor de jaarwisseling verbroken, de slappe zak.

Ik zou mijn verdriet even gaan verdrinken na een lange werkdag, dat was het plan.

Ik keek in het rond, en daar zat hij, een eindje verderop van waar ik stond, aan de bar, alleen.

Een onbekende, knappe, verzorgde man van middelbare leeftijd, lang haar in een staart, ringbaardje. Een stijlvol maar toch stoer uitziend driedelig pak aan, en met een krachtige, mysterieuze uitstraling.

Hij hief zijn glas en proostte in mijn richting met een ontwapenende, brede glimlach.

Ik besloot in een opwelling naast hem plaats te nemen, was dat wel slim?

Na een kortstondige kennismaking en wat onschuldige onderwerpen vroeg hij me:

“Wat is de meest intense kleur die je je kunt voorstellen?”

Wat een vraag..!?!

Wat moest ik hier in godsnaam op antwoorden.

Niet antwoorden was natuurlijk geen optie. Hij zag er daarvoor te interessant uit met zijn krachtige kaaklijn en mooie ogen.

“Paars,” het ontsnapt me, zonder erbij na te denken.

Waarom weet ik niet.

Zijn blik werd meteen serieus, zijn gezicht kreeg tegelijkertijd een jeugdige openheid, maar zijn stem klonk ondoorgrondelijk mysterieus.

“Stel je nu een vlek voor, een grote paarse vlek,” zijn rechterhand reikt naar zijn borst en gaat op en neer alsof hij een soort van diepe emotionele betrokkenheid wilt weergeven.

“Stel je voor hoe die vlek langzaam aan aan intensiteit wint, het wordt langzaam aan meer geconcentreerd en het neemt steeds minder plaats in.” 

Ik reageer niet. Ik luister aandachtig en denk " waar gaat dit heen?

Rustig en zelfverzekerd als een goed verteller gaat hij verder: “Voel hoe de intensiteit toeneemt, hoe het wordt samengebald als een gespannen bol energie die steeds in lading en kracht toeneemt naarmate haar bewegingsruimte wordt ingeperkt".

Ik stel het me voor, beetje bevreemd over wat er gebeurt, maar verder zonder tegenzin.

Hij lijkt me vriendelijk, maar zijn stem werkt hypnotiserend.

Ik voel me lichter worden, ik voel me open, en ik zeg “ja.” Waarom weet ik niet.

Ik kan het niet laten me voor te stellen hoe die vlek steeds kleiner en sterker wordt. Het is alsof hij een soort levenskracht in me aanspreekt, en ik voel me er goed bij.

Zijn ogen glanzen, ik zie mezelf erin weerspiegeld, mijn lippen vochtig, mijn haar langs mijn schouder languit rustend op mijn borst, hoe mijn borst opgewonden op neer gaat.

Hij gaat door.

“Zie hoe die vlek kleiner en kleiner en als maar kleiner wordt tot er niet meer dan een punt overblijft, een punt met een bijzondere intensiteit en energie. Dat punt bevat alles. Het is alsof heel je levenskracht in dat punt samengevat zit.”

Er schuilt een grote passie in die donkere kijkers van hem.

Ik luister gegrepen en ongeremd naar zijn woorden, mijn ogen wijken niet van de zijne.

Mijn hart bonst voelbaar. Hij leunt ietwat over het tafeltje naar mij toe, beide vuisten gebald voor zijn schouders. Zijn stem klinkt nu bijna theatraal: “Op een gegeven moment wordt het zo intens dat het zichzelf in jou ontlaadt.

"Het punt wordt een bron waaruit een fijne paarse gloed druppelsgewijs ontsnapt.”

Mijn handen vinden nauwelijks rust op het tafeltje, mijn handpalmen zijn helemaal klam.

Hij gaat verder.

“Het wordt met grootse intensiteit uit het punt geperst…” Zijn ogen houdt hij nu licht samengeknepen, een vorm van opperste concentratie, zijn lippen wat getuit. Zijn handen bewegen van zijn schouders langzaam terug naar zijn borst. Hij vervolgt zijn voordracht. "de energie die zich had opgestapeld wringt zich een weg naar buiten in een gestage ontlading. Je voelt nu een zacht genot van boven naar beneden, gestaag door je heen stromen als een warme gloed.”

Zijn handen zakken af naar zijn buik toe en zijn tempo vertraagt: “De gloed verbreedt zich en bereikt al je zenuwen, de druppels vloeien nu rijkelijker, je genot wordt nu door je lichaam gestuurd als een steeds warmere stroom.”

Ik laat me meevloeien. Het is alsof hij alle levenslust, alle liefde waar ik toe in staat ben in me aanspreekt en mijn hele lichaam verhit.

Ik voel de vlinders in mijn onderbuik licht en onbevreesd heen en weer fladderen maar ik voel tegelijk een heel lichamelijk gevoel van extase, alsof de vlinders mijn buik afdalen tot net dat meest intieme plaatsje van mijn lichaam.

Het jeukt daar nu bijna ondraaglijk Ik wil, ik snak naar meer van dit, veel meer.

Traag maar intens, hij weet niet van ophouden, zijn stem werkt opzwepend:

“De gloed vloeit breder en heter, je genot stroomt door je heen als een rivier van lava..”

Ik kan het niet aan, STOP!!!

Ik sta wankel en trillend op van de barkruk en strompel naar het toilet, hem vertwijfeld achterlatend..!

Na mezelf in no time intens tot een heerlijk orgasme te hebben gevingerd, keer ik vanuit het toilet terug richting bar.

De man is verdwenen.

Gooi snel wat geld op de bar en ren meteen naar buiten

Ergens op de achtergrond hoor ik de barman iets roepen, ik versta het niet en het interesseert me ook niet.

Op straat aangekomen kijk ik in beide richtingen. Niemand te zien, de wereld staat stil.

Zijn betoverende stem galmt nog na in mijn hoofd.

Ik ben als in een trance. Ik kan het niet plaatsen wat me zojuist overkwam.

Nog geen paar ogenblikken geleden baadde ik in een zee van heerlijkheid. Ik voelde me in de hemel, zoniet in de hel, alleszins in de meest warme, knusse, de meest weelderige en extatische plaats waarin ik ooit een moment heb doorgebracht.

Het lijkt alsof ik in een flits vertrokken ben, alsof het moment ervoor een eeuwigheid duurde en ik nu in een situatie ben terechtgekomen waarin enkel de herinnering aan die eeuwigheid voor de voortgang aan de tijd belang heeft.

Mijn hart gaat nog steeds hevig tekeer, ik voel me licht alsof ik elk moment weer kan opstijgen, en, wat het merkwaardigste is, het is alsof die intense gevoelens van genot mijn lichaam niet verlaten en samen blijven komen net op dat speciale plekje.

Het is alsof mijn opwinding zich heeft genesteld zodat ik er elk moment bij kan, ter mijner zaligste genietingen. De gedachte dat me iets prachtigs, iets ongrijpbaars is overkomen overstemt de die van de verbroken relatie, die is totaal en als magie verdwenen.

De weg naar huis schrijdt voorbij als het decor van het verkeerde toneelstuk.

Mijn geest heeft zich volledig onttrokken aan de werkelijkheid. Mijn broek en ondergoed verstikken me.

Mijn sekse gloeit. Het geil spreidt zich voelbaar onder me uit, ik voel de natte plek gestaag groter worden. Mijn hand neigt naar die plek.

O, wat voelt het goed eens te voelen hoe nat ik wel ben. De minste aanraking doet mijn hele lijf sidderen van lust en verlangen. Het trappenhuis richting mijn appartement is leeg. Bijna thuis. Ik kan me niet weerhouden om me tijdens het traplopen te betasten.

Mijn handen glijden over mijn lijf. Mijn tepels, mijn dijen, mijn billen, o, wat voelt het goed. Nog twee verdiepen te gaan en daar gaat de eerste broekknoop al open, ik kannhet niet stoppen, ik ben als betoverd.

Genoeg ruimte nu voor mijn hand – ze duikt naar binnen. Ik houd even halt. Ik schenk mezelf een moment van rust, een moment van genot, een moment van bevrediging. Ik ga met mijn rug tegen de muur staan en leunend reik ik verder in mijn broek.

Opwellingen van orgastische gevoelens gaan aan het tintelen over heel mijn lichaam. Ik sidder. Mijn ademhaling stokt. Ik slaak een zachte zucht.

Mijn hand glijdt over mijn gezwollen, gladde, stroperig natte sekse. Een vinger glijdt naar binnen. “Hhhh,” ik sidder. Mijn hand baadt in mijn eigen sappen. Op en neer, met zachte druk glijdend brengt het me weer in die demonische trance van tevoren.

Het is moeilijk om hier niet te verder aanbtoe te geven, hier in het trappenhuis, waar elk moment iemand kan passeren. Ik ben er bijna. Met mijn hand half nog in mijn broek strompel ik verhit verder, twee treden nog... Thuis aangekomen sluit ik snel de deur achter me.

Eindelijk thuis. Hier mag het. Vrijheid. – Eindelijk. – Mijn hand glijdt terug in mijn extatisch snakkend spleetje. Met een doffe knal bots ik achterover tegen de deur.

Ik schop mijn schoenen uit terwijl ik ondertussen met beide handen driftig de binnenkant van mijn dijen betast, één hand in en een ander hand over mijn broek.

Het gefriemel heeft mijn broekrits vanzelf geopend. Ik schuif ze tot mijn knieën. De doordringende geur die daarbij vrijkomt maakt me nog geiler.

Ik ben niet te stoppen.

Mijn vinger pompt op en neer, sneller als de heetste hengst. O, ik wil gevuld worden. Ik wil met harde stoten genomen worden. Ik wil een hete vlezige bink in mij, ik wil, ik wil een heerlijk mannelijk lid voelen stampen in mij. “Hmmm…”

Extatisch vingerend glijdt ik tot op de grond, mezelf verbeeldend dat mijn vingers die van een man zijn, een heerlijk mannelijke man, om het even welke man, maar een sterke man, een viriele man – een man die me zou neuken, met zijn harde, grote pik wellustig op me in zou beuken.

Mijn slipje is als een spons. Het hangt wijd uitgerekt tussen mijn knieën. Eén hand kneedt mijn venusheuvel, de ander glijdt over mijn buik, onder mijn topje over mijn bh, ik knijp in mijn tepel, de ene en dan de ander, gevangen onder het fijne materiaal van mijn de bh.

Ik bevrijd ze, schuif mijn bh tot net erboven zodat ik er beter bij kan, mijn heerlijk staalharde tepeltjes. “Uhmm…” Alles voelt zo sensueel, zo seksueel.

Ik zou nu tientallen mannen aankunnen, hete, geile machomannen.

Ik voel me als een bekwame godin van de liefde die haar harem mannen zou verslinden en dan weer opnieuw op zoek gaan naar meer mannen voor mijn eigen ongeremde seksuele bevrediging.

Ik voel me als de paarse vlek die aan het verkleinen is, in intensiteit toeneemt, alsof het punt bijna bereikt is en het bijna zou gaan openbarsten en overlopen van stromend genot. Ik adem hard.

Het lukt me niet om niet te gaan hijgen, normaal doe ik dat nooit. Het is zo intens. Ik wrijf nu met mijn wijs- en middelvinger, in hoog tempo over mijn clitoris als een bezetene. Van mijn andere hand pompen drie vingers in mijn drijfnatte kut op en neer. Ik voel voel het orgasme naderen als een naderende sneltrein.

Ik voel het daveren. “Uhhhm,” meer, ik. – Meer. – “Uhmmm…”

Mijn ogen dichtgeknepen, mijn lippen bevochtigd, mond geopend, zuchtend, kreunend.

Ik voel het orgasme komen, als een rivier van lava. Mijn ademhaling stokt. Mijn benen trekken zich trillend en bevend dicht.

Pulsen, spasmen schieten door mijn lichaam; ik krioel als een slang over de vloer van de hal.

Als een vulkaanuitbarsting golft een hete gloed door mijn lichaam. Ik sta in de brand, zo heet ben ik.

Ik snak naar adem.

Langzaam kom ik terug op aarde, de aarde die even stilstond maar daarna als een tol door mijn hoofd draaide, terug bij bewustzijn.

Mijn hele lichaam sist als het ware nog na alsof het terug uit een diepte opkomt waar de druk zoveel hoger was, alsof ik nu zo licht ben dat ik bijna opstijg, wegzweef en voor eeuwig wegblijf in een grote, uitgestrekte leegte.

Ik open mijn ogen, mijn oogleden zijn zwaar. Ik moet lachen, ik weet niet waarom. Ik zucht lichthartig, alsof een gevangen wolkje lucht zich uit mijn longen bevrijdt.

Nog even sluit ik de ogen, ik probeer me ten volle te realiseren wat me zojuist is overkomen.

Ik kijk om me heen zoekende naar een man, een vent, een kerel, of meerdere, er is er geen, shit. God wat zou ik veel ballen willen legen nu. In mijn kut, mond en zelfs kont, het kon me niets meer schelen.

Ik ontwaak langzaam uit mijn roes van extase, ik voel me weer alleen.

Vlug kleed ik me aan, ik ren de deur uit, ik vlieg de trap af.

Eenmaal buiten houdt ik een taxi aan waar ik enige minuten later rennend uitzweef.

ik open een deur, ik ga naar binnen, De bar is leeg.

bij de bar aangekomen ga ik zitten en neem een drankje.

De barman kijkt me vragend aan..!

"Moeilijke aond gehad"?

Een antwoord weet ik even niet, dus ik haal mijn schouders op.

"Mag ik vragen hoe u heet"?

"Marianne" zeg ik half luisterend.

"Dan heeft iemand dit kaartje voor u achtergelaten, in verwachting dat u terug zou komen".

Voor me wordt een klein visitekaartje op de bar neergelegd.

Er staat een vlek op, een paarse vlek.

Mijn ogen worden groot van verbazing, ik krijg meteen een heel warm gevoel van binnen.

Ik draai het kaartje om en daar staat met handgeschreven tekst: "SIR CUMALOT, mail me! Met daaronder een email adres.
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...