Enig mooi slotakkoord van een fantastisch hoofdstuk. De vrees dat het 'refro-meisjes-gegeven' tot meer van hetzelfde zou leiden binnen jouw verhaal heb je in de laatste delen vakkundig geparreerd. Meesterlijk bedacht en nog beter geschreven. Ik wil je niet op gedachten brengen, Jefferson...maar ik zou ermee kunnen leven als je verhaal hier stopt. Zou... Want tegelijk doet het me veel plezier dat jij vanaf hier Lucas en Kamilla van Ameland laat vertrekken. Waar, wat, wie... Ik zal het met veel plezier lezen in jouw nieuwe 'boekdeel'. Nogmaals een welgemeend dankjewel voor zoveel moois !

Prachtig, ik kan niet anders zeggen... En wat een wonderbaarlijke vrouw is die Kamilla toch! Willemijn is bij haar in goeie handen en aan alles voel je dat er tussen dit drietal iets magisch staat te gebeuren. Heel mooi, Jefferson!

Ja zeg... Het wordt wel een bewogen afschijdsrondje daar op Ameland denk ik dan. Camera beelden bekijken met Eke, die zag ik nlet aankomen, maar jouw fantasie in deze vulde de mijne onmiddellijk. En Eke, tja, die zal zeker aan de pil zijn als er ooit nog een nieuw moment komt tussen hen... Wat een stappen heeft die meid niet gezet...? Laat deel 141 maar snel komen, want Kamila, Willemijn en Lucas vormen de ingredienten voor iets wat ongetwijfeld een ferfecte avond/nacht gaat worden.

Je hebt weer eens compleet op het verkeerde been... maar dat maakt het beslist niet minder boeiend en broeiend. Heerlijk gewoon !

Wat hebben Kamila en Lucas de afgelopen tijd zo uitvoerig besproken en wat en met wie valt er te 'delen'? Ik vermoed dat die belangrijke afspraak waar Lucas gespannen tegenaan kijkt Elise zal zijn... Cho wat een spanning creëer jij hier alweer! Prachtig schrijfwerk, Jefferson!

Respect, Jefferson! Wat zet je "die schets in potlood' hier overtuigend neer. Maar al vind ik dit deel meesterlijk geschreven, ergens ben ik toch ook bang dat er op een bepaald moment enige ruis (of nog erger) zal komen op de prachtige relatie die Lucas en Kamila hebben. Eerlijk waar, dat zou ik betreuren... maar met Jefferson weet je nooit wat er staat te gebeuren en dat is anderzijds dan ook weer boeiend... maar toch... dat liever niet.

Zoals jij deze nieuwe ervaring van dit koppel vertelt, llukt het mij nog aardig om mee te gaan in jouw verhaal, al verbaasd mij dat enigszins. 'Extreem' is niet bepaald mijn ding, maar zo mooi onder woorden gebracht... Daar kan ik nog wel eventjes in mee durf ik denken, ook al zijn er vast een boel mensen die dit misschien te soft zullen vinden. Ik niet, voor mij is dit precies goed...

Mijn 'eerste keer' kwam bijlange na niet in de buurt van wat Eke hier ervaart. Zo'n hemelse eerste keer gun je toch elk meisje, nu ja, zonder het risico op een zwangerschap dan. Het zou pas des duivels zijn als Eke nu meteen zwanger zou blijken te zijn. Het zal toch niet...? Alweer enorm genoten van dit heel mooie vervolg, maar verder sluit ik me aan bij wat Rob zegt. Ook voor mij is Kamilla al te lang buiten beeld... Ik hoop dat ze Lucas snel belt, want ook de lezers die dit verhaal volgen hebben haar nodig.. nu ja, ik alvast wel ;)

Niets gemerkt van een writers block, Jefferson en ja, het was het wachten waard. Ergens wel verbazend dat Lucas op het thuisfront, ondanks dat hij twijfels heeft of zijn relatie met Kamilla niet al te mooi is om bestand te zijn tegen de mogelijke verleiding op Mussa's feestje, hij zichzelf ook niet onbetuigd laat en hij na Willemijn nu ook Eke gaat "bekeren"... oprecht benieuwd hoe dit o zo mooie verhaal verder gaat.

Oma's 'spoedcursus' komt die jongen wel goed uit u hij ook de oudere zus van Hilke een blijkbaar meer dan deugdelijke beurt heeft gegeven. Benieuwd wat voor geheimen oma's dagboek nog gaan prijsgeven en wat voor invloed dat gaat hebben op jongelui ben ik alvast wel