Te Nemen Of Te Laten - 20

Na een vlotte vlucht vanuit Londen, landden we zo’n anderhalf uur na het opstijgen alweer op Antwerp International Airport, waar dezelfde chauffeur die ons naar Keulen bracht ons stond op te wachten. Dit keer niet met de limousine, maar een eerder bescheiden BMW. Ergens leek me dat ook logisch. Dit type wagen was nog altijd een geslaagde zakenman waardig en tegelijk zoveel wendbaarder in het drukke stadsverkeer.

Het centrum van Antwerpen was voor mij geen onbekend terrein, maar de nieuwbouwwijk waar we naartoe reden, als het ware aan de oever van de Schelde, kende ik totaal niet.

“Dit is de wijk Nieuw Zuid,” verduidelijkte Frank. “Alles hier is nog behoorlijk nieuw. De eerste bewoners namen hier in 2015 hun intrek, en ondertussen is het al lang duidelijk dat dit een buurt met een mooie toekomst is. De architecturale uitstraling past als gegoten bij het artistieke Zuid en de gemoedelijke sfeer typeert helemaal de levenskunst van de Antwerpenaar.”

“Wat een mooie buurt,” zei ik. Als architect in opleiding vergaapte ik mezelf aan de pareltjes van moderne bouwkunst die links en rechts opdoemden.

“Blij te horen dat jij het ook mooi vindt, Tess. Weet je… Met elk stukje park en elk nieuw gebouw komt er weer meer leven in de wijk, waardoor het voor mij steeds meer voelt als thuiskomen.”

“Dat wil ik graag geloven,” antwoordde ik, terwijl de chauffeur net dan de BMW een brede oprijlaan in stuurde. “Is dit hele gebouw van jou?”

“Absoluut niet!” Frank schaterlachte. “Ik was al lang blij dat ik hier een leuk optrekje kon kopen.”

“Ik ben benieuwd naar dat zogenaamde optrekje van jou, Frank Beckers,” zei ik op plagerige toon.

Toen we even later in de ondergrondse garage op de lift stonden te wachtten, was de grijns op Franks gezicht er nog steeds. Zodra de deuren opengingen, stapten we in. Tot mijn verwondering voerde hij een code in, daar waar ik eerder verwachtte dat hij een knop naar het gelijkvloers zou indrukken. Toen de lift in beweging kwam, besefte ik dat we omhoog gingen, helemaal naar de bovenste verdieping.

Eenmaal de deuren weer opengingen, kwamen we in een grote, lichte ruimte. Het was niet echt een inkomhal, eerder een soort voorkamer met een grote vestiaire en wat foto’s van stadsgezichten aan de muur. Frank legde zijn aktentas op een ladekast en stelde voor dat ik mijn jasje alvast zou uittrekken. Galant als hij was, nam hij het van me over en hing het aan de staande kapstok, waarna hij me verder zijn appartement in leidde.

Achter een dubbele deur wachtte ons een enorme ruimte. Links was een grote, witte keuken, met vier krukken bij het zitgedeelte van het aanrecht. Daarachter stond ook nog eens een lange eettafel waar gemakkelijk twaalf mensen aan konden zitten.

De rechterkant was huiselijker. Daar stond een grote hoekbank voor een open haard. Aan de muur links hing een enorme televisie, met daarvoor ook nog eens ruime bank.

Drie grote, dubbele schuiframen leiden links, rechts en in het midden van de tegenoverliggende muur naar buiten. Een enorme glazen wand vormde de scheiding tussen de beide leefruimten, waardoor je echt overal van het uitzicht buiten kon genieten.

Als ik niet zeker wist dat we op de vierentwintigste verdieping waren, zou ik wedden dat we in een villa op het platteland zaten, omringd door heel veel groen. Op de voorgrond was er een grasveld, met daarachter een heus loofbos.

“Je droomt niet,” zei Frank, alsof hij mijn gedachten las. “Je waant je daarbuiten echt ik de vrije natuur.”

“Hoe is dat mogelijk?” vroeg ik en zag hoe hij geamuseerd naar me glimlachte.

“Kom eens mee…” Frank pakte mijn hand en leidde me naar het dichtstbijzijnde schuifraam, opende het en stapte met me naar buiten. Op een best groot terras was er ruimte voor een kolos van een houten eettafel met stoelen, maar evengoed voor enkele ligstoelen en voor een rotan salon in een knus ingerichte zithoek. Alles voelde even uitnodigend aan. Het gazon was echt en grensde werkelijk aan een klein bos.

Bij nadere inzien bleek dat het penthouse in een U-vorm was gebouwd. De ruimte met de keuken en woonkamer maakte deel uit van de kant boven de hoofdingang van het gebouw. Aan beide lange zijden bevonden zich extra muren met schuiframen. Daartussen was een prachtige tuin aangelegd, aan de achterzijde begrensd door een heus loofbos. Dat gaf de indruk in een cottage te wonen, midden in de natuur.

“Wat vind je ervan?” vroeg Frank.

“Het is fantastisch!” reageerde ik enthousiast. “Je zit midden in de stad, maar het lijkt alsof je op het platteland woont.”

“Het was mijn eigen idee, Tess. De architect verklaarde me aanvankelijk gek. Het was niet makkelijk om hem van mijn visie te overtuigen, maar uiteindelijk is het dit geworden.” De trots die in zijn stem doorklonk was niet te missen en dat begreep ik ook wel. Het was terecht.

“Je woont hier echt prachtig, Frank.”

“Dank je… Links zijn drie slaapkamers, elk met een eigen badkamer en dressing. Mijn eigen kamer dus, plus nog twee voor eventuele gasten.”

“En aan de andere kant?” vroeg ik.

“Daar is de fitnessruimte, het zwembad en een klein appartement voor mijn huishoudster.”

“Oh, heb jij inwonende huishoudster?”

“Eigenlijk is ze zoveel meer dan een huishoudster,” zei Frank. “Ze houdt alles schoon, maait het gras, onderhoudt de bloemperken, doet de boodschappen en kookt voor me.”

“Is ze vierentwintig uur per dag bij jou in dienst dan?”

“Nee, we stemmen het op elkaar af. Ze hoeft er niet altijd te zijn.”

Ik liep een stukje over het pas gemaaide gazon, in de richting van het bos. Frank volgde me en aan de achterzijde van het bos kwamen we uit bij een uitkijkplatform. Vanaf daar had je werkelijk een prachtig uitzicht over de stad en over de Schelde. De hoogte waarop we ons bevonden zorgde voor een heel mooi panoramisch uitzicht.

Op de terugweg liet Frank me opnieuw voor zich uit lopen, maar toen we het grasveld bereikten, voelde ik plots zijn handen op mijn heupen. Zodra ik stopte, gleden zijn armen gelijk om mijn middel.

“Vanmorgen was ik compleet uitgeteld, maar nu zou ik je onwaarschijnlijk graag willen neuken, Tess," fluisterde hij in mijn oor.

“Waarom doe je dat dan niet?” reageerde ik lacherig, mezelf naar hem omdraaiend.

“Als het zo zit…” grijnsde hij en zonder er verder nog woorden aan vuil te maken, trok hij me naar zich toe om me hartstochtelijk te zoenen.

Ik gaf me over aan de kus en al snel voelde ik zijn handen over mijn lichaam dwalen. Eerst verkende hij mijn vormen doorheen de stof van mijn blouse en pantalon, maar weldra knoopte hij die los en trok ze allebei uit. Omdat ik geen bh droeg, waren mijn borsten meteen zichtbaar en daar maakte hij gretig gebruik van. Hij masseerde ze en draaide mijn tepels ‘veeleisend’ en soms bijna pijnlijk tussen duimen en wijsvingers. Over de schreef ging Frank echter nooit, en net dat maakte het voor mij zo opwindend. Toen hij wat later met een hand tussen mijn benen ging, kon hij uiteraard vanzelf voelen hoe nat ik ‘daar’ al was.

Frank liet me even los, scheurde bijna de kleren van zijn lijf en stond even later naakt voor me. Hij pakte me vast, duwde me tegen de dichtstbijzijnde boom en gebaarde me ertegenaan te leunen, met mijn billen naar hem toe. Het volgende moment stond hij al achter me. Hij stroopte mijn stringetje omlaag en drukte zijn paal tegen mijn schaamlippen, waarna hij zich onvervaard in mij stootte. Het voelde nog steeds even heerlijk, zoals hij mijn lichaam telkens weer veroverde. Zwaar tegen de boom aanleunend voelde ik maar al te goed hoe zijn dikke schacht zich een weg naar binnen baande.

Zodra Frank helemaal in mij zat, pauzeerde hij even. Dan begon hij opnieuw, dit keer zijn pik onvervaard in en uit mijn schede rammend. Ik worstelde om de boom vast te houden en te voorkomen dat ik ertegenaan geduwd werd. Daardoor was ik een beetje afgeleid, want hoewel het zeker sensationeel was, bracht mij dat niet meteen tot een hoogtepunt. Desalniettemin was het intens en ongelooflijk opwindend… Ik leunde tegen een boom, hoog boven de daken van Antwerpen en werd langs achteren flink geneukt. Ik had nooit verwacht dat mij zoiets zou kunnen overkomen, maar het was geweldig.

Aan de ene kant vond ik het ergens toch wel een beetje ranzig om zo ongegeneerd door hem in de buitenlucht geneukt te worden, maar anderzijds was het volkomen ongevaarlijk en veilig. Niemand kon ons zien. Frank leek er niet eens bij na te denken. Hij neukte me genadeloos, net alsof hij alleen maar zijn opgekropte opwinding wilde uiten, maar net dat maakte het ook voor mij heel intens. Mijn verlangen steeg naar een bijna primitief niveau en bereikte een haast ondraaglijke intensiteit, om uiteindelijk uit te barsten in een climax, waarbij ik mijn genot luidkeels uitschreeuwde.

Frank werd blijkbaar meegesleurd door mijn oncontroleerbare contracties, want enkele tellen later kwam ook hij luid grommend klaar. Nog één keer ramde hij zijn pik hard en diep in mijn kutje, waarna hij zijn zaad met enkele krachtige stralen in mij pompte. Nog even bleven we zo staan, maar toen zijn penis verslapte, glibberde hij vanzelf uit me.

Frank was wel zo lief om me terug rechtop te helpen en me per direct in zijn armen te sluiten. De kus die daarop volgde was de perfecte afsluiter voor een kort maar heftig partijtje openluchtseks.

“Pak je spullen,” zei Frank. “We gaan naar binnen.”

We hadden even de tijd genomen om bij te komen, maar omdat onze sappen, die zich in me hadden vermengd, langs mijn dijen omlaag sijpelden, moest ik nu wel douchen. Ergens was ik dus wel blij dat ik me niet hoefde aan te kleden, waardoor ik gehoorzaam mijn kleren over mijn arm hing. Ik dacht er verder niet bij na. We waren ten slotte alleen.

Tenminste… Dat dacht ik, maar toen we bij de terrasdeur kwamen, stond daar een knappe vrouw ons grijnzend op te wachten. Paniekerig probeerde ik me zo goed als mogelijk met mijn kleren te bedekken.

“Goedenavond, meneer Beckers,” zei de knappe brunette, naar mijn inschatting ongeveer van Franks leeftijd.

“Hallo Sabine,” antwoordde hij.

“Hallo,” zei ik ook maar, al klonk het waarschijnlijk te zacht en te verlegen.

“Tess, dit is Sabine, mijn huishoudster,” stelde hij haar voor. “Sabine, dit is Tess, een vriendin.”

“Hallo Tess,” zei ze, terwijl ze haar hand naar me uitstak. “Mag ik dit van u overnemen?”

Ik wist niet wat ik moest zeggen en ik wist niet waar ik moest kijken. Sabine wilde me het laatste restje bescherming afnemen, waardoor ik naakter dan naakt voor haar zou staan. Ze deed daar echter zo nonchalant over, dat het volkomen normaal leek. Ietwat aarzelend gaf ik haar dan toch maar mijn kleren.

“Maak je vooral geen zorgen,” probeerde Sabine me gerust te stellen. “Ik heb wel eens eerder een vrouw naakt gezien hoor. Eigenlijk wilde ik alleen maar komen vertellen dat het eten over een uurtje klaar is.”

Daarop pakte ze ook Franks kleren aan en nog steeds met een grijns van oor tot oor, maakte ze zich uit de voeten. Poedelnaakt liepen Frank en ik verder naar zijn slaapkamer. Ik zei niets. Ik schaamde me gewoonweg kapot. Die Sabine had me niet alleen naakt gezien! Franks huishoudster wist verdomd zeker dat haar baas mij zojuist flink had uitgewoond..!

In de badkamer draaide ik de kraan open en stelde de temperatuur in. Frank volgde me meteen en zodra ik goed en wel nat was, zeepte hij me in. Het was niet me zomaar een beetje in het sop zetten wat hij deed. Nee, hij streelde mijn lichaam en speelde er heel zachtjes mee. Weldra voelde ik dan ook weer die veelzeggende tinteling tussen mijn benen.

“Je hoeft je niet te schamen voor Sabine,” zei Frank. “Ze weet alles van mij en ik kan je verzekeren dat ze kan zwijgen als een graf.”

“Heb je ook seks met haar?” flapte ik eruit. Het was sterker dan mezelf.

“Zelden,” antwoordde hij, allesbehalve geïrriteerd.

“Hoezo zelden?” vroeg ik dan maar door. “Ze is toch een uitzonderlijk mooie vrouw.”

“Dat wel,” reageerde Frank glimlachend. “Toch is Sabine mijn type niet, en ik meer dan waarschijnlijk ook niet dat van haar.”

“Alleen seks dus?” vroeg ik.

Frank knikte. “Soms voelen we ons allebei eenzaam en dan overrompelt het ons wel eens,” legde hij uit. “Daarna houden we vrijwel altijd weer maanden afstand.”

Ik gaf me over aan zijn handen die mijn lichaam streelden. Ik genoot ervan en dacht tegelijkertijd na over de vreemde relatie tussen Frank en zijn huishoudster. Ze leken heel close, maar toch bewaarden ze allebei bewust afstand. Hun gedrag eerder op het terras sprak dat niet bepaald tegen. Toch bleef ik het vreemd vinden dat Sabine me naakt had gezien en wist dat Frank seks met me had. Desondanks realiseerde ik me best wel dat het eigenlijk een vreemde gedachtegang was voor een vrouw zoals ik, die betaald werd voor seks.

“Val niet in slaap he!”

Franks opmerking haalde me uit mijn gedachten. Hij was klaar met inzepen, en nu was het mijn beurt. Ik zeepte hem in, maar zonder enige erotische insteek. We moesten immers klaar zijn tegen etenstijd. Frank leek hetzelfde doel voor ogen te hebben, dus spoelden we het schuim van ons af en hielpen elkaar bij het afdrogen.

“Wat moet ik aan?” vroeg ik. "Sabine heeft mijn kleren meegenomen.”

“Het zou me verbazen als zij niet wat leuke kleren voor je heeft klaargelegd,” antwoordde Frank.

Zodra we de slaapkamer binnenliepen, zag ik dat Frank gelijk had. Naast het bed stonden mijn eigen schoenen, maar bovenop de sprei lag er een nette designerjeans klaar. Daarnaast lag er een mooi, maar tegelijk een nogal onthullend shirt, samen met wat lichtelijk uitdagende lingerie.

“Waar komen deze dingen vandaan?” vroeg ik verbaasd.

“Sabine heeft ze klaargelegd.”

“Jaja, maar waar haalde ze die zo snel vandaan? Zijn die kleren van haar?”

“Nee hoor. Ik heb haar laten winkelen.”

“Hoe wist ze mijn maat?”

“Van mij,” grijnsde Frank. “Ik kende ze nog van de eerste keer dat ik kleren voor je liet kopen.”

Eventjes keek ik hem verwonderd aan, maar dan herinnerde ik me dat hij inderdaad al een boel kleren voor me had laten kopen in Keulen. De dressing in zijn suite in dat hotel hing vol met kleren in mijn maat. Zo moeilijk moest het voor Frank dus niet geweest zijn om mijn maten aan Sabine door te geven…

Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!