Ik zit nu drie weken in dit vakantiehuis en heb inmiddels zo mijn gewoonten. Zo breng ik elke zondagmorgen om tien uur een pakje naar de brievenbus aan het eind van de weg. De bewoners van de andere zes huizen langs de zuidkant van de weg, mijn buren dus, verdringen zich dan voor het raam, omdat ik altijd iets anders aan heb. Vrouwenkleren natuurlijk, altijd wel heel decent. Ditmaal droeg ik een eenvoudig slank afkledend dienstmeisjesjurkje met kant langs de zoom en de mouwen. Witte jarretelkousen, zwarte pumps, en de boezem onder de bh flink opgevuld. Toen ik de laatste bocht van het pad rondde, zag ik dat er iemand anders bij de brievenbus stond. Hoewel ik haar nooit gesproken had wist ik meteen wie het was: mevrouw K, de bewoonster van het enige huis aan de noordkant van de weg, de eigenares van de meeste huizen aan de zuidkant, zij het niet van het mijne. Ze was gekleed in een ruiterkostuum, met een rijbroek en hoge laarzen.

Ik had even de aanvechting om op mijn schreden terug te keren, maar dat was natuurlijk kinderachtig. Naast de brievenbus stond een aankondigingsbord van de gemeente, dat mevrouw K aandachtig stond te lezen. Zo zag ze me pas toen ik al naast haar stond.

-Goedemorgen. Wat een prachtige dag vandaag, niet?

Ze groette terug en zag toen pas wat ik droeg.

-Zeker, een mooie dag. En u ziet er ook erg mooi uit, moet ik zeggen. Loopt u er altijd zo bij?

-Als het even kan wel, ja. U hebt daar hoop ik geen bezwaar tegen?

-O nee, ik niet hoor. Sommige buren wel, heb ik gehoord. Maar u doet niets wat in Nederland verboden is. Ik vind het wel leuk. En ook wel moedig van u. U weet vast wel dat niet iedereen het waardeert.

-Natuurlijk. Maar zoals u zegt: het is niet verboden.

Ze liep intussen keurend om me heen.

-Je zou wel moeten zorgen dat je geen stukje bloot dijbeen laat zien.

Het ‘je’ viel me natuurlijk meteen op. Ik besloot zelf bij ‘u’ te blijven.

-O sorry, ik zal het herstellen.

Ik bukte me om de kous wat op te trekken. Lastig om dat te doen zonder nog meer bloot dijbeen te tonen.

-Je moet eigenlijk de jarretels wat hoger doen.

-Ja, maar dan wordt het echt even indecent.

-Ja, dat snap ik. Nou, leuk je te ontmoeten, en nog een fijne wandeling verder.

Ze draaide zich om. Kennelijk van plan naar haar huis terug te lopen.

-Hebt u er bezwaar tegen als ik even een eindje met u oploop?

-Nee, helemaal niet. Hebben de buren meteen weer gespreksstof voor de hele dag.

We liepen rustig kuierend terug.

-Woont u hier allang?

De vraag was de aanleiding voor haar om over zichzelf te vertellen. Ze had altijd als lerares gewerkt, nu nog steeds. Latijn en een beetje Grieks. Maar twintig jaar geleden was ze getrouwd met een rijke herenboer en hier komen wonen. Hij had de zeven huisjes langs de weg gebouwd, waarvan er nu drie verkocht waren. En hij was vijf jaar geleden overleden. Nee, ze miste hem niet echt, hoor. Eigenlijk helemaal niet. Het was bepaald geen aardige man.

We kwamen bij de ingang van haar villa. Die lag zelf helemaal verborgen achter bomen en struiken.

-Heb je soms zin om een kopje koffie bij mij te komen drinken?

-Met genoegen.

-Loop maar voor me uit, dan kan ik nog wat van dat mooie jurkje genieten. Heb je dat zelf gekocht? Via internet zeker?

-Nee, ik heb het in een tweedehands kledingwinkel gevonden.

-En heb je het op het zicht gekocht? Of eerst gepast?

-Gepast natuurlijk.

-Vind je dat niet spannend?

-Zeker. Maar dat hoort erbij.

We kwamen bij de voordeur. Hier waren we niet te zien vanaf de weg.

-Nee, draai je even niet om, blijf staan zoals je staat.

Ze kwam een stap op mij toe, bukte zich en sloeg opeens mijn jurkje omhoog.

-Kijk eens aan, dat dacht ik al: geen broekje aan.

Ik draaide me nu wel om en sloeg het jurkje terug.

-Is dit niet wat vrijpostig van u?

-Ja, misschien wel. Maar ik vind het ondeugender om in je blote bips rond te lopen en vrouwen aan te spreken.

-Ik loop niet rond in mijn blote bips. Het waait niet, niemand kan zomaar onder dat jurkje kijken.

-Toch loop je in je blote bips, natuurlijk omdat dat ook spannend is. Van mij mag het allemaal hoor. Maar dan nog iets. Die bips was niet alleen bloot maar ook rood. Hoe komt dat?

-Uh. Geen idee. Ik heb net een nogal warm bad genomen.

-En daarna jezelf een paar klapjes gegeven, neem ik aan?

-Zou kunnen.

Naast de ingang stond een houten tuinbank met een lang kussen erop. Mijn gastvrouw ging daarop zitten.

-Jij bent echt een heel stout jongetje. Kom jij maar eens gauw op je buik over mijn schoot liggen. Dan zal ik die billetjes nog wat bijkleuren.

Dit was wel een heel verrassende ontwikkeling. En hoe vaak had ik niet van zo’n scene gedroomd? Toch aarzelde ik.

-Wat sta je daar te treuzelen? Opschieten een beetje.

-Maar…ik ken u helemaal niet.

-Des te spannender. Maar je kunt altijd nog hard weglopen als ik te hard sla.

-De buren zullen het horen.

-Ook dat maakt het nog spannender. Maar als ik jou was zou ik niet al te hard gillen.

Ze pakte mij nu bij mijn linkerarm en trok me naar zich toe. Ik vleide me over haar schoot heen. Ze sloeg het jurkje weer omhoog.

-Mooie billen heb je. Beetje wulps, beetje vrouwelijk. Dat waren trouwens wel meer dan een paar klapjes die je jezelf gegeven hebt. Dat doe je vaker, nietwaar? Zo’n beetje de hele dag door? Waar doe je dat mee?

-Ik heb een aantal houten en leren instrumenten. ‘Paddles’ noemen ze die.

-Ja, dat weet ik. Het Nederlandse woord is eigenlijk ‘spaan’. Of ‘plak’. En binnen in je huisje loop je dan waarschijnlijk niet de hele dag zedig in jurkjes rond? Waarin dan wel?

-In lingerie. Of in mijn nakie.

-Wat voor lingerie?

-O, van alles. Bh’s, jarretelgordels, korsetten, kousen natuurlijk. Hemdjes, rokjes.

-Alles in de winkel gekocht en gepast?

-Nee, niet alles. Maar wel veel.

Gedurende deze conversatie had ze voortdurend met haar rechterhand over mijn billen gestreeld en gewreven. Een heel intiem gevoel. Maar nu begon ze te slaan. In het begin niet zo hard, maar, mogelijk omdat ik geen kik gaf, geleidelijk aan wat harder. Ze sloeg in een rustig, regelmatig ritme, telkens vijf klappen achter elkaar op dezelfde bil. Erg pijnlijk was het niet, ik kan wel wat hebben, maar wat een bijzondere ervaring. Bij een ondernemende vrouw over de knie liggen met mijn billen bloot! Ze ging heel lang door met de klappen, die geleidelijk toch wat meer pijn veroorzaakten. Toen ze eindelijk ophield was het even heel stil. En daarna een klaterend applaus vanaf de weg waar de buren zich blijkbaar verzameld hadden.

-Ga maar gauw naar binnen. Voor ze het pad opkomen.

Ze opende de deur van haar huis en liep voor me uit naar de keuken.

-Oké, ik ga nu even met de buren praten om te zorgen dat ze je verder met rust laten. Intussen ga jij je helemaal uitkleden. En dan ga je op je handen en je knieën op de keukentafel zitten. Je mag alleen je kousen aanhouden, ik zie dat het zelf-ophoudende kousen zijn. Verder echt spiernaakt. Tot zo. Denk maar na over wat er komen gaat.

Ze verliet de keuken voor ik wat terug kon zeggen. Ik verkeerde in hevige tweestrijd. De gedachte alleen al dat ik zo meteen naakt in haar keuken zou worden aangetroffen door een vrouw die kennelijk van plan was mij nog meer slaag te geven was natuurlijk buitengewoon opwindend. Maar hoe veilig was dit allemaal? Zo meteen kwam ze nog terug met alle buren in haar kielzog. Of ze ging mijn kleren achter slot en grendel opbergen. Moest ik niet gewoon het pand zo snel mogelijk verlaten?

Een kwartier later zat ik toch op handen en knieën op de tafel, met alleen maar die kousen aan, en met nog flink nagloeiende billen, nog steeds met de voortdurende aanvechting om hard weg te rennen. Maar dan zou ik mij mijn hele verdere leven afvragen wat er gebeurd zou zijn. Ze liet me ook nog eens eindeloos wachten, misschien nog wel een half uur extra. De spannendste minuten van mijn leven. Toen ze eindelijk binnenkwam droeg ze een peignoir. Ze klapte in haar handen van plezier.

-Kijk nou toch eens, wat lief. Daar zit ons hondje in zijn blote kontje met zijn rode billetjes omhoog te wachten tot hij nog meer klapjes krijgt. Komt helemaal goed hoor. Maar ga eens op je hurken zitten, schat, dan kan ik je beter bekijken. Ach gut, piemeltje helemaal weggekropen van de angst. Dat piemeltje zullen we toch nog nodig hebben, dus daar moeten we wat aan doen. Snoezige tietjes heb je trouwens, cupje B denk ik, daar gaan we ook nog leuk mee spelen. Ja, ik was even weg omdat ik even in je huis heb rondgesnuffeld. Wat heb jij een fantastische hoeveelheid lingerie, zeg, wel tien keer zoveel als ik.

Ik was het er eigenlijk helemaal niet mee eens dat ze in mijn huis had rondgekeken, misschien zelfs wel op mijn computer. Maar ik durfde daar niets van te zeggen terwijl ik daar naakt op mijn hurken op haar keukentafel zat. Dat ze plannen had met mijn piemeltje was ook verontrustend. Maar natuurlijk ook heel spannend.

-Kom nu eerst maar even van die tafel, snoezepoes, ik heb nog een karweitje voor je. Ja, dat komt heel goed uit, dat ik opeens een slaafje heb. Mijn werkster is een maand geleden boos weggelopen omdat ze me te bazig vond. Ja, ik had haar een klapje op haar derrière gegeven, wel op haar broek natuurlijk. Maar nu begint mijn huis snel te versmeren, terwijl ik een bloedhekel heb aan huishoudelijk werk. Het dringendst nodig is het om de toiletpot schoon te maken en de WC te dweilen. Op je knietjes natuurlijk, met je bips in de lucht. In het keukenkastje vind je wel een teiltje, een dweil en een schoonmaakmiddel.

Zo zat ik dan even later op mijn knieën op de stenen vloer van het toilet. Mevrouw K commandeerde mij, en ze had een lange pollepel bij de hand om haar commando’s kracht bij te zetten.

-Meer sop gebruiken. Beter uitwringen. Knieën uiteen, zo ver mogelijk, dan kan ik desgewenst je scrotum raken. Hoofd naar beneden.

Ze sloeg niet alleen op mijn billen, maar ook op mijn dijen en, als ik overeind kwam om de dweil uit te wringen, soms ook op mijn borsten. Maar ze sloeg niet zo heel hard. Tussendoor maakte ze foto’s van me met haar mobieltje, wat ik ook niet fijn vond. De WC was gauw klaar, maar toen liet ze me ook de hele gang dweilen. Al met al was ik wel drie kwartier bezig. Het zweet gutste me over het lijf.

-En dan krijg je nu de serieuze klappen waar je al die tijd verlangend naar hebt uitgezien. Kom maar eens mee.

We gingen het huis aan de achterzijde uit, naar een schuur die terzijde van het huis lag. Toen we door de keuken liepen zag ik dat ze mijn kleren inderdaad had opgeborgen. Heel problematisch. Natuurlijk moest ik daar wat van zeggen maar dat durfde ik niet.

-Kijk, met je welnemen, of zonder, heb ik een zak met je eigen paddles meegenomen, dat zal vast een vertrouwd gevoel op de bips geven. Hier heb je je eigen bh, trek die maar aan. Wat doe je dat handig. Grappig, eigenlijk ben je daarmee nog iets bloter. En hier heb ik je eigen handboeien, daar ga ik eerst je polsen mee vastbinden boven je hoofd.

-O nee, dat wil ik absoluut niet.

-Waarom niet? Vertrouw je mij niet?

-Sorry, ik ken u nog maar net. Als u mij vastbindt kunt u alles met mij doen wat u wilt.

-Zoals?

-Nou ja, vreselijk hard slaan. Of er mensen bijhalen.

-Ik beloof dat ik dat niet zal doen.

-Nee, sorry, dit gaat me echt te ver.

Ik was bang dat ze me nu naakt de deur uit zou zetten, of zou proberen me toch vast te binden. Ze was vast sterker dan ik. Maar nee, ze reageerde anders.

-Oké, dat moet je zelf weten, ik doe niets zonder je toestemming. Dat maakt het voor mij wel een stuk minder leuk hoor. Ik wil best nog een uurtje of wat verder met je spelen en je pijngrens verkennen. En zien of je hem omhoog kunt krijgen. Maar eigenlijk is er dan geen echte onderwerping van jouw kant. Sterker nog, eigenlijk ben ik dan meer een instrument van jouw wensen en fantasieën dan andersom. Dat is vaak zo met masochistjes zoals jij, dat ze stiekem de regie willen houden. Ja, daar heb ik inderdaad ervaring mee, al is het van enige tijd geleden. Het lukt doorgaans wel een man uit te kleden, soms lukt het om hem op zijn bips te slaan, maar ik heb er nog nooit een kunnen vastbinden. Ik zou graag een keer de echte eigenares willen zijn van een naakte slaaf.

-Wat wilt u dan met mij doen wat nu niet zou kunnen?

-Niets eigenlijk. Daar gaat het niet om. Nou vooruit, kom dan maar weer mee terug naar de keuken en ga weer op je handen en knieën op die tafel zitten.

Toen ik daar zat vertelde ze dat ze vijf paddles van me had meegenomen en dat ik twintig klappen met elk van de vijf zou krijgen. Totaal dus honderd. Ik moest ze tellen en na elke vijf klappen zeggen: ‘Ik ben een angsthaas, ik moet op mijn bips hebben.’

Alleen al door dat prevelementje had ze veel tijd nodig, maar die nam ze ook ruimschoots. Met ieder instrument aaide ze eerst lang over mijn billen voor ze begon te slaan. Eerst sloeg ze niet hard, maar geleidelijk voerde ze de kracht van de slagen op, kennelijk scherp lettend op mijn reacties. Ik bewoog flink maar hield mijn handen op hun plaats en maakte weinig geluid. Telkens als ik echt ‘au’ riep, werd de volgende klap minder hard, zo kon ik zelf de kracht van de slagen reguleren. Toen ik dat door had liet ik een tijdlang niets meer horen, tot ze aan de lange paddle met gaatjes toekwam, en inmiddels echt hard sloeg.

-Au, au, au.

-Hè hè, dat werd tijd, ik dacht dat ik niets meer te horen kreeg. Voor een man ben je niet kleinzerig hoor.

Het was natuurlijk allemaal heel enerverend, daar naakt op die tafel te zitten en door een vrouw als zij zo hard geslagen te worden. Maar hoezeer ik ook geconcentreerd was op de klappen die ik kreeg, was ik mij ook voortdurend bewust van haar verzoek dat boven de markt was blijven hangen. Ik was echter vastbesloten om niet toe te geven. Ze kon nu wel zoveel consideratie hebben, maar zou ze dat ook nog hebben als ik eenmaal helemaal in haar macht was?

Toen we de honderd klappen gehaald hadden, liet ze mij van de tafel komen en mijn kousen uittrekken. In plaats daarvan kreeg ik gewone kousen met een jarretelgordel aan en een bh, allemaal uit mijn eigen garderobe. Ze deed me een wit schortje voor, een wit mutjes op en witte mouwtjes om mijn polsen. Zo moest ik de keuken opruimen en de afwasmachine inladen.

-Nu ben je echt een allerschattigst dienstmeisje.

Ook tijdens dit werkje kreeg ik regelmatig klappen met de pollepel, vooral op mijn bovenarmen en mijn dijen. Ze sloeg nu een stuk harder dan eerder. Kennelijk om een vrij ‘schootsveld’ te krijgen liet ze mij ook nog de keuken dweilen. En daarna de badkamer op de verdieping, een grote ruimte. Toen ik daarmee klaar was, moest ik op de WC gaan zitten.

-We zouden nog even kijken of je ‘hem’ omhoog kon krijgen. Doe je best.

-Sorry mevrouw, dat heeft geen zin, daar hebt u me toch te veel voor mishandeld.

-Als je het niet eens probeert krijg je nog meer slaag. Ik heb in drie jaar al niet meer geneukt, en dit is wel het minste wat je voor mij terug kunt doen.

Ik begon mijn eikel met drie vingers te masseren. Tot mijn verrassing deed ze nu haar peignoir uit. Daaronder droeg ze een heel rijk korset met witte kousen en een string. Ik val wel op rijpe vrouwen en ze zag er prachtig uit. Ze begon danspasjes te maken waarbij ze mij ook haar weelderige billen liet zien, en wipte het bovendeel van haar korset naar beneden om mij ook haar zware maar stevige borsten te tonen. Dat alles hielp zowaar, er kwam groei in mijn mannelijk lid.

Ze ging nu op haar zolen voor me zitten en nam het lichaamsdeel in haar mond. Ze was daar echt een expert in, ze gebruikte ook haar tong en zelfs haar tanden. Al gauw had ik een volwaardige erectie. Ze stond op, kwam op mijn knieën zitten en duwde vaardig het lid in haar vagina. Ze bewoog maar een klein beetje, net genoeg om mijn erectie in stand te houden zonder een snelle ejaculatie te forceren. Die stelde ze op die manier wel een minuut of tien uit, terwijl ik haar borsten en haar billen bevoelde. We kwamen gelijktijdig klaar, zij met hoog gegier.

Ze liet mij nu in het bad stappen en kwam daarin ook zelf naast me staan. Ze zette de kraan open en we wasten elkaar met onze handen. Toen we klaar waren gaf ze me opdracht in een deuropening te gaan staan, met mijn handen tegen de zijposten, de benen flink naar achteren. En terwijl ik in die houding stond, gaf ze me nog tien flinke klappen op mijn bips met een rotanstok.

-Alleen even om te weten hoe dat voelt, zulke klappen kun je jezelf nooit geven. Nou ventje, dat was het dan. Ik hoop dat je genoten hebt, en dat je ooit nog eens iemand anders bereid vindt om met je te spelen. Met jouw leeftijd en seksuele voorkeur zal dat niet makkelijk zijn. Anders zul je het met escorts moeten doen of in het SM-bordeel. Kom maar naar de keuken, dan zal ik je kleren voor je pakken. O ja, maak je geen zorgen, ik zal de foto’s die ik gemaakt heb niet op internet zetten. Ik heb trouwens in je huisje ook niet op je computer gegluurd, zoals je natuurlijk denkt, ik weet dus niet eens hoe je heet.

Misschien gaf dat de doorslag, maar toen we in het bad stonden had ik de beslissing eigenlijk al genomen.

-Jammer dat we al ophouden. Een kleine pauze zou wel fijn zijn, maar de dag is nog lang.

-Ja, ik weet het, maar voor mij is het nu mooi geweest. Je weet wat je moet zeggen om te mogen blijven.

-Ja, oké. Vanmiddag mag u me vastbinden.

-Zo, wel wel, dat is mooi van je, geen idee waar ik dat opeens aan verdiend heb. Kom dan over drie uur maar terug, dan kan je arme bips even bijkomen. Maar loop dan wel via de achterom naar mijn huis, dan hoeven de buren je niet te zien. Dan moet je van de achterkant van je huis uit alleen maar dat ene weiland over te steken, en daarna snel over de weg heen naar rechts. Dan kom je vanzelf op mijn terrein. Je hoeft dan ook niets aan te trekken. Ja, dat bedoel ik letterlijk zoals ik het zeg, ik wil dat je hier poedelnaakt naar toe komt, met alleen een schortje voor en een mutsje op. Neem wel een koffertje met lingerie meer.

Op weg naar huis moest ik langs een huis waar een buurvrouw haar ramen stond te wassen, waarschijnlijk de hele morgen al. Ze draaide zich om om nog eens uitvoerig naar mij te kijken.

-En? Was het lekker?

-De koffie? O, heerlijk.