Door: StrangeStories666
Datum: 01-01-2026 | Cijfer: 9.5 | Gelezen: 691
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 8
Lengte: Lang | Leestijd: 18 minuten | Lezers Online: 8
Vervolg op: Safe Haven - 3
Na de volgende ochtend lekker te hebben uitgeslapen zaten we in de huiskamer te kijken naar de kinderen. Eva was gaan boodschappen doen voor wat lekkere dingen met de Kerst maar koken was niet nodig omdat de catering al het eten zou regelen. ‘Heb je nog familie, Shanny?’ ‘Ik heb een tweelingzus en 3 broers en mijn ouders, maar ik zie ze nooit meer want scheiden doen je volgens hun niet. Alleen mijn tweelingzus spreek ik soms stiekem. Af en toe belt ze me via een vriendin haar telefoon want zelf word ze afgeschermd door haar man, De laatste keer dat ik haar sprak was 2 maanden terug en was ze 4 maanden zwanger, maar volgens mij slaat hij haar.’ Ik drukte haar tegen mij aan om haar te troosten. Wat zou er gebeuren als we binnenkort eens bij haar langs gaan?’ ‘Lijkt me niet verstandig want dat zal ze dat vast bezuren en klappen krijgen.’ Ik moest me echt inhouden om niet in de auto te springen.
De laatste dagen tot Kerst waren heel gezellig en we gingen met zijn vijven lekker wandelen op het strand. Helemaal uitgewaaid en onderweg lekker wat gegeten te hebben bij een chinees kwamen we heerlijk relaxed thuis. Plotseling ging de GSM van Shanny over wat niet zoveel gebeurde omdat bijna niemand haar nummer heeft. ‘Hoi Elise, lang niet gesproken. Alles goed met je? Doe even rustig Elise zo kan ik je niet verstaan. Waar ben je? Wat is er gebeurd? Kan ik je op dit nummer terug bellen?’ Shanny was duidelijk totaal van slag en snikte tegen me: ‘Elise mijn tweeling zus is met een vriendin bij de huisdokter, haar man heeft haar geslagen en geschopt. Ze kan amper lopen en moet verzorgd worden.’ ‘Bel haar even terug en geef mij dan even je telefoon.’ ‘Elise ik geef je even aan Dave, mijn nieuwe vriend.’ ‘Hallo Elise, geef me even aan je vriendin. Hallo, in welk ziekenhuis zijn jullie? Ik kom jullie onmiddellijk ophalen, wacht op ons in het café schuin tegenover de dokterspraktijk zodat haar man haar niet kan vinden.’
Ik had gelukkig mijn schoenen nog niet uit en pakte mijn autosleutels. Ik hoefde Eva, die alles had gehoord, niets uit te leggen want die zij onmiddellijk: ‘Ik stop de kinderen wel in bed en snel wegwezen.’ Shanny rende achter me aan naar de auto en we vertrokken onmiddellijk. Ik reed stevig door maar wel veilig en na 25 minuten kwamen we aan en ik ging even dubbel geparkeerd voor de deur van het café staan. ‘Ga je zus halen ik blijf hier wachten en houd de omgeving in de gaten.’ Na een paar minuten kwam Shanny met Elise naar de auto gerend en ze gingen samen achter in zitten. Snel reed ik weg en toen ik de hoek omreed zag ik een boze man de dokterspraktijk uitkomen, waarschijnlijk haar man en ik was dus net op tijd geweest.
Het was doodstil in de auto en toen we bijna thuis waren zei ik: ‘Je bent nu veilig Elise we zijn niet achtervolgt en het huis is bijna onvindbaar.’ Ik bekeek haar eens goed, ze was duidelijk een identieke tweeling maar Elise had korter haar dan Shanny. Haar buik was al behoorlijk groter geworden maar ja wat wil je met 6 maanden. Aangekomen ondersteunde Shanny haar omdat ze moeilijk liep. Ze dreigde te vallen en ik tilde haar op en liep naar binnen. Eénmaal binnen legde ik haar op de bank, Shanny ging dicht tegen haar aan zitten ter ondersteuning. Elise was wat aan het huilen en Shanny streelde haar haar. ‘Ik ben Dave en dit is mijn zus Eva. Je kan zolang blijven als je wil maar ik zal even contact opnemen met een kennis van mij die bij de politie werkt voor het geval dat ze je als vermist gaan opgeven.’
‘Hallo met hoofdagent Dijkstra, wat ik kan ik voor u betekenen.’ ‘Hallo u spreekt met Dave de conciërge van de school met die dreigende ex van mijn vriendin Shanny.’ ‘Is hij weer een gevaar?’ ‘Nee maar nu is de tweelingzus van haar mishandeld en wilde ik door geven dat ze veilig is voor het geval ze als vermist wordt opgegeven. Kunt u misschien morgen langskomen om met haar te praten want misschien wil ze aangifte doen.’ ‘Is prima dan kom ik morgenochtend langs, nu kunnen ze toch niets doen want ze is nog geen 24 uur weg. App me zo je adres maar even en voorzichtig aan.’
“Shanny wie is Dave?’ ‘Dat is mijn nieuwe vriend, hij is de conciërge van de waar ik sinds de zomer werk nadat ik gevlucht ben voor mijn ex. Toen ik na een boswandeling met Dave terug kwam heeft mijn ex mij en Steven bedreigt. Maar ik begreep dat je dat beter niet kan doen waar Dave bij is, hij komt uit het leger maar heeft me nog niet verteld wat hij daar precies deed. Hij hield mijn ex tegen en nadat hij weg was heeft Dave me uitgenodigd om bij hem te komen wonen in deze gigantische woning. Hij is zo lief en helpt met alles, wat ik ook maar nodig heb. ’Kan ik bij jou slapen Shanny, ik ben zo bang.’ ‘Ik zal het even vragen aan David want ik slaap normaliter bij hem.’ Shanny liep naar Dave en voordat ze iets kon zeggen. ‘Is goed Shanny, ik heb een heel scherp gehoor. Houd haar maar stevig in je armen vannacht, mochten jullie me nodig hebben dat weet je waar ik ben. Neem de logeerruimte maar.’ Shanny gaf me een kus op mijn voorhoofd en nam Eline mee naar de slaapkamer van de logeerruimte.
Midden in de nacht schrok ik wakker want ik hoorde wat. Shanny stond naast me bed en vroeg: ‘Heb je pijnstillers in huis? En mogen we hier samen naast jou slapen, dat geeft haar misschien een veiliger gevoel zodat ze kan slapen.’ Ik pak even de paracetamol en draag haar dan even naar ons bed.’ Shanny pakte ondertussen een glas water om de pillen in te nemen. Ik legde haar op bed aan de raamkant en Shanny kwam in het midden liggen. ‘Eline ik lig aan de deur kant dus als er iemand iets met je wil doen dan moet hij eerst langs mij, je bent veilig. Ga maar lekker slapen en morgen zien we wel wat allemaal gaan doen, doen komt er ook een politie agent langs om met je te praten.’ Shanny kwam met haar rug naar me toe liggen kwam zo op mijn schoot terecht. Ze hield Eline stevig in haar armen en na minder dan tien minuten hield haar gesnik op en hoorde ik haar rustig adem halen in haar slaap. Ook Shanny viel in een diepe slaap, minuten later gevolgd door mij.
De volgende ochtend werden we wakker gemaakt door Steven die in eens 2 mama’s zag liggen, want op hun haar na waren ze identiek. ‘Hoi goedmorgen Steven dit is je tante Eline, mijn zus. Geef haar voorzichtig een knuffel.’ Dave liep om het bed en bracht Eline na de badkamer zodat ze kon plassen. Hij wilde zich meteen omdraaien maar Eline zei zacht: ‘Blijf hier maar wachten, als Shanny je vertrouwd dan doe ik dat ook.’ Na dat ze klaar was hielp Shanny haar weer met haar slipje optrekken zodat ik haar naar de keuken kon dragen voor ontbijt. Steven was alvast bij Annabel gaan zitten. ‘Ik ben Eva en die kleine hummel is Annabel mijn dochter, geen vader hier aanwezig want die had geen interesse in kinderen en blijkbaar ook niet in mij, was al voor de bevalling verdwenen uit ons leven.’ Mijn telefoon ging en zag dat het Erika was.
‘Hoi Erika whatsup?’ Na een heel verhaal zei Dave: ‘Neem maar mee geen probleem. ’Erika en Maria komen straks naar hier voor de 1e Kerstdag maar zijn sinds heel recent pleegouders van een 5 jarig meisje Xandra genaamd en of ze die mee konden nemen. Natuurlijk kan dat, toch Eva?’ Die knikt alleen maar. ‘Komt uit en een gezin die niet voor konden zorgen, ze is namelijk gehandicapt en heeft medische zorg nodig. Uit frustratie werd ze soms mishandeld. Erika is voormalig leger medic en nu verpleegkundige, dus die kan de zorg makkelijk geven. Misschien kan ze straks ook even naar je enkel kijken Eline.’ Na het ontbijt gingen we in de huiskamer zitten, gelukkig lagen er nog oude krukken in de schuur zodat Eline zich zelf kon voortbewegen. Zo aan de koffie begon Dave: ‘laten even wat praktische zeken regelen, Eline jij kan vast, voor de Kerstdagen, wel wat kleding lenen van de andere dames.’ ‘Ik heb nog mijn zwangerschapskleding op zolder liggen, zei Eva. Na de Kerst gaan we wel extra kleren voor je kopen.’ ‘Maar ik heb helemaal geen geld’ zei Eline.’ Dave begon te glimlachen en zei: ‘net als tegen Shanny zeg ik jou: money is no issue in dit huis.’ Eline kijk naar Shanny die haar een knipoog gaf. ‘Dit huis heet niet voor niks ‘Safe Haven’, je bent veilig en het zal je aan niets ontbreken. Gelukkig kunnen we weer bij elkaar zijn.’ Beide dames omhelsden elkaar en keken met een lach op hun gezicht in de ronde.
‘Maar als ik straks ben bevallen, hoe moet dat dan verder?’ ‘Dit huis heeft 8 wooneenheden, Eva met Annabel en ook vaak Steven slapen in één, Shanny en ik slapen in de tweede. Zijn er nog 6 wooneenheden over dus plek zat voor jou en de baby.’ De telefoon van Dave ging over. Hoi met Harry Dijkstra, hoe kom ik binnen?’ ‘Ik zal even het hek openen en dan gewoon het pad volgen.’ Dave liep naar de voordeur en kwam na 7 minuten terug met de hoofdagent. Ik stelde iedereen aan hem voor en ik zag de ogen van Eva sprankelen. Ook Harry, de hoofdagent, hield de hand van Eva langer vast dan nodig. Dave moest inwendig lachen, cupido was druk de laatste tijd. Eline ging even in de logeerkamer met de agent praten en kwamen na een kwartier terug met de mededeling dat ze geen aangifte ging doen want dan kon haar toekomstige ex aan mijn en nu ook haar adres komen via de rechtbank documenten. We kletsen nog wat verder toen Harry aangaf weer weg te moeten.
Dave liep met hem mee naar de auto en vroeg hem: ‘nog wat te doen vanavond?’ ‘Nee helemaal niets, je weet wel ex militair, geen vrouw die daar aan begint omdat ze denken dat we allemaal met PTSD terug komen.’ ‘Zin om vanavond hier Kerst te vieren, er komen nog 2 dames ook ex militairen. Is wel een lesbisch stel maar ik neem dat dat geen probleem is,’ ‘Waarom zou dat een probleem zijn? Leven en laten leven, behalve als ze taliban zijn.’ Hij gaf me een knipoog. ‘Dan zie ik je om 18:00 uur, lukt dat?’ ‘Ik kijk er naar uit Dave, tot straks.’ Toen ik weer binnen kwam was ik aan het bellen met de cateraar. “Ja graag voor 2 personen meer aan eten afleveren, zelfde tijd.’ ‘2 personen?’ vroeg Eva. ‘Ja Harry komt ook.’ Ik zag Eva een rode kleur krijgen in haar gezicht. Toch goed gezien dus. Ook Shanny en Eline zagen dat en begonnen te lachen. Gelukkig weer een lach op het gezicht van Eline.
Tegen 14:00 kwamen Erika en Maria aan met Xandra in een rolstoel. Gelukkig stapte ze voorzichtig uit. ‘Ze kan wel wat lopen maar is heel snel moe.’ Zei Erika. ‘Ze doet ook nog een middagslaapje.’ ‘Kan ze straks gelijk naar bed met Annabel, die is één trouwens’, en misschien ook wel Steven, kan wel eens laat worden vanavond.’ Shanny knikte ter goedkeuring. Zo mooi om te zien hoe de dames hielpen elkaars kinderen te verzorgen en op te voeden. One happy family. Ook tussen Eva en Maria en Erika was er een klik. Zo ging ik in een paar dagen van man alleen naar man tussen 5 vrouwen. Oppassen geblazen dus, voordat je het weet spannen ze samen tegen je. Inwendig moest ik lachen. Het werd een hele gezellige middag en Harry was ruim een halfuur te vroeg maar van harte welkom.
Na het eten was Harry gezellig aan het praten met Erika en Maria toen hij vroeg in welke wijk ze woonden. Zijn gezicht verstrakte en vroeg: ‘In welke straat wonen jullie?’ ‘In de Veenhuizen flat, 3e verdieping. ‘Even een momentje ik moet even bellen.’ Harry wenkte Dave en liep even richting buiten om rustig te bellen met een collega die dienst had.’ Hij keek zeer ernstig en zei toen tegen Dave: ‘Ik denk dat je nog meer slapers krijgt vandaag, er is eind van de middag brand geweest in de Veenhuizen flat en ik ben bang dat de dames dakloos zijn. Er is veel stompzinnige homohaat in die buurt en de brand is verdacht.’ Dave knikte. ’We zullen de bedden in mijn ouders oude wooneenheid zo meteen maar eens opmaken. Na de Kerst zullen we voor 4 personen in plaats van 1 persoon kleding en dergelijke gaan kopen. ‘Gaat je dat lukken Dave of heb je hulp nodig? Ik heb nog wel wat achter de hand.’ Geen probleem Harry, Eva en ik zijn wat je noemt nogal vermogend achter gelaten door onze ouders. Maar Harry doe je een beetje voorzichtig met Eva die heeft nogal slechte jaren achter de rug met de dood van onze ouders en het wegvluchten van de vader van haar dochter. Maar ik zie dat jullie wel een flinke klik hebben.’ Harry begon te stamelen en werd knalrood.
Harry en Dave kwamen met strakke gezichten binnen en vroegen de dames even te gaan zitten rond de keuken tafel, de kinderen bleven in de huiskamer spelen. Dave begon: ‘Erika en Maria ik heb slecht nieuws voor jullie, afgelopen middag is er brand geweest in jullie flat en jullie appartement is volledig uitgebrand. Niets is er meer te redden.’ De dames trokken wit weg en begonnen te huilen. ’Maar dan zal Xandra waarschijnlijk weer weg moeten nu we dakloos zijn.’ Dat arme kind heeft al zo zwaar gehad in haar leven.’ Ik ging achter Erika en Maria staan en sloeg mijn armen om hun heen. ‘Dat is nodig schatten, zij kan gewoon bij jullie blijven.’ ‘Hoe dan we zijn dakloos, hebben helemaal niets meer dat gaat jaren duren voordat we weer wat hebben opgebouwd.’ ‘Niet als jullie van de logeerunit jullie persoonlijke unit maken en daar blijven wonen. Geen homohaat meer en je bent volledig veilig want ik denk zo maar dat die brand niet spontaan was.’ Harry knikte. ‘Maar wij hebben helemaal niets meer en onze spaarrekening is niet van dien aard dat we even alles kunnen kopen, zoveel verdiend een verpleegkundige en chauffeur van een gehandicapte busje nu ook weer niet, amper minimum loon.’ ‘Maak jullie maar niet druk om geld, de rente van mijn spaarrekening krijg ik niet eens op. Na de Kerst gaan jullie met Eva, Shanny en Eline fijn winkelen voor het hoognodigste en later komt de rest wel zo nodig via webshops. Ik geef mijn creditcard wel mee.’ Eva die ook meegelopen was knikte instemmend. ‘Dave geef jij je creditcard maar aan Shanny mee voor Eline, ik trakteer Erika en Maria wel en niet te vergeten Xandra. Ook is Eline al ruim 6 maanden zwanger en heeft een baby uitzet nodig.’
De tranen werden gedroogd en ze bleven ons maar bedanken, zodat ik Shanny en Eline even moest uitleggen wat er gebeurd was en hoe de nabije toekomst in dit huis er uit ging zien. Harry zei spontaan: ‘Jullie hebben de hoofdprijs uit de loterij gewonnen met een vriend zoals Dave en niet te vergeten de schat Eva.’ Langzaam werden de kinderen moe en die werden naar bed gebracht door Eva en Erika, de kinderen wilden graag met zijn drieën in bed slapen wat mocht onder één voorwaarde: wel slapen en niet herrie schoppen. ‘Ik moet er van door, zei Harry, morgen weer vroege dienst. Bedankt voor de gezelligheid.’ ‘Ik laat je wel even uit, zei Eva snel.’ Pas na een kwartier kwam Eva terug met een hoog rode kleur en Eline, Shanny en Ik keken elkaar knipogend aan. ‘Zal ik je even je zijn nummer door appen, kan je hem uitnodigen voor oud en nieuw.’ grijnsde Dave. Ze kleurde nog meer rood. ‘Het is je gegund Eva, iedereen heeft recht op geluk. Het is toffe gozer waar je op kan bouwen, ik ken zijn type uit het leger.’ Eva wilde al snel naar bed en ik bleef achter met de zusters.
De laatste dagen tot Kerst waren heel gezellig en we gingen met zijn vijven lekker wandelen op het strand. Helemaal uitgewaaid en onderweg lekker wat gegeten te hebben bij een chinees kwamen we heerlijk relaxed thuis. Plotseling ging de GSM van Shanny over wat niet zoveel gebeurde omdat bijna niemand haar nummer heeft. ‘Hoi Elise, lang niet gesproken. Alles goed met je? Doe even rustig Elise zo kan ik je niet verstaan. Waar ben je? Wat is er gebeurd? Kan ik je op dit nummer terug bellen?’ Shanny was duidelijk totaal van slag en snikte tegen me: ‘Elise mijn tweeling zus is met een vriendin bij de huisdokter, haar man heeft haar geslagen en geschopt. Ze kan amper lopen en moet verzorgd worden.’ ‘Bel haar even terug en geef mij dan even je telefoon.’ ‘Elise ik geef je even aan Dave, mijn nieuwe vriend.’ ‘Hallo Elise, geef me even aan je vriendin. Hallo, in welk ziekenhuis zijn jullie? Ik kom jullie onmiddellijk ophalen, wacht op ons in het café schuin tegenover de dokterspraktijk zodat haar man haar niet kan vinden.’
Ik had gelukkig mijn schoenen nog niet uit en pakte mijn autosleutels. Ik hoefde Eva, die alles had gehoord, niets uit te leggen want die zij onmiddellijk: ‘Ik stop de kinderen wel in bed en snel wegwezen.’ Shanny rende achter me aan naar de auto en we vertrokken onmiddellijk. Ik reed stevig door maar wel veilig en na 25 minuten kwamen we aan en ik ging even dubbel geparkeerd voor de deur van het café staan. ‘Ga je zus halen ik blijf hier wachten en houd de omgeving in de gaten.’ Na een paar minuten kwam Shanny met Elise naar de auto gerend en ze gingen samen achter in zitten. Snel reed ik weg en toen ik de hoek omreed zag ik een boze man de dokterspraktijk uitkomen, waarschijnlijk haar man en ik was dus net op tijd geweest.
Het was doodstil in de auto en toen we bijna thuis waren zei ik: ‘Je bent nu veilig Elise we zijn niet achtervolgt en het huis is bijna onvindbaar.’ Ik bekeek haar eens goed, ze was duidelijk een identieke tweeling maar Elise had korter haar dan Shanny. Haar buik was al behoorlijk groter geworden maar ja wat wil je met 6 maanden. Aangekomen ondersteunde Shanny haar omdat ze moeilijk liep. Ze dreigde te vallen en ik tilde haar op en liep naar binnen. Eénmaal binnen legde ik haar op de bank, Shanny ging dicht tegen haar aan zitten ter ondersteuning. Elise was wat aan het huilen en Shanny streelde haar haar. ‘Ik ben Dave en dit is mijn zus Eva. Je kan zolang blijven als je wil maar ik zal even contact opnemen met een kennis van mij die bij de politie werkt voor het geval dat ze je als vermist gaan opgeven.’
‘Hallo met hoofdagent Dijkstra, wat ik kan ik voor u betekenen.’ ‘Hallo u spreekt met Dave de conciërge van de school met die dreigende ex van mijn vriendin Shanny.’ ‘Is hij weer een gevaar?’ ‘Nee maar nu is de tweelingzus van haar mishandeld en wilde ik door geven dat ze veilig is voor het geval ze als vermist wordt opgegeven. Kunt u misschien morgen langskomen om met haar te praten want misschien wil ze aangifte doen.’ ‘Is prima dan kom ik morgenochtend langs, nu kunnen ze toch niets doen want ze is nog geen 24 uur weg. App me zo je adres maar even en voorzichtig aan.’
“Shanny wie is Dave?’ ‘Dat is mijn nieuwe vriend, hij is de conciërge van de waar ik sinds de zomer werk nadat ik gevlucht ben voor mijn ex. Toen ik na een boswandeling met Dave terug kwam heeft mijn ex mij en Steven bedreigt. Maar ik begreep dat je dat beter niet kan doen waar Dave bij is, hij komt uit het leger maar heeft me nog niet verteld wat hij daar precies deed. Hij hield mijn ex tegen en nadat hij weg was heeft Dave me uitgenodigd om bij hem te komen wonen in deze gigantische woning. Hij is zo lief en helpt met alles, wat ik ook maar nodig heb. ’Kan ik bij jou slapen Shanny, ik ben zo bang.’ ‘Ik zal het even vragen aan David want ik slaap normaliter bij hem.’ Shanny liep naar Dave en voordat ze iets kon zeggen. ‘Is goed Shanny, ik heb een heel scherp gehoor. Houd haar maar stevig in je armen vannacht, mochten jullie me nodig hebben dat weet je waar ik ben. Neem de logeerruimte maar.’ Shanny gaf me een kus op mijn voorhoofd en nam Eline mee naar de slaapkamer van de logeerruimte.
Midden in de nacht schrok ik wakker want ik hoorde wat. Shanny stond naast me bed en vroeg: ‘Heb je pijnstillers in huis? En mogen we hier samen naast jou slapen, dat geeft haar misschien een veiliger gevoel zodat ze kan slapen.’ Ik pak even de paracetamol en draag haar dan even naar ons bed.’ Shanny pakte ondertussen een glas water om de pillen in te nemen. Ik legde haar op bed aan de raamkant en Shanny kwam in het midden liggen. ‘Eline ik lig aan de deur kant dus als er iemand iets met je wil doen dan moet hij eerst langs mij, je bent veilig. Ga maar lekker slapen en morgen zien we wel wat allemaal gaan doen, doen komt er ook een politie agent langs om met je te praten.’ Shanny kwam met haar rug naar me toe liggen kwam zo op mijn schoot terecht. Ze hield Eline stevig in haar armen en na minder dan tien minuten hield haar gesnik op en hoorde ik haar rustig adem halen in haar slaap. Ook Shanny viel in een diepe slaap, minuten later gevolgd door mij.
De volgende ochtend werden we wakker gemaakt door Steven die in eens 2 mama’s zag liggen, want op hun haar na waren ze identiek. ‘Hoi goedmorgen Steven dit is je tante Eline, mijn zus. Geef haar voorzichtig een knuffel.’ Dave liep om het bed en bracht Eline na de badkamer zodat ze kon plassen. Hij wilde zich meteen omdraaien maar Eline zei zacht: ‘Blijf hier maar wachten, als Shanny je vertrouwd dan doe ik dat ook.’ Na dat ze klaar was hielp Shanny haar weer met haar slipje optrekken zodat ik haar naar de keuken kon dragen voor ontbijt. Steven was alvast bij Annabel gaan zitten. ‘Ik ben Eva en die kleine hummel is Annabel mijn dochter, geen vader hier aanwezig want die had geen interesse in kinderen en blijkbaar ook niet in mij, was al voor de bevalling verdwenen uit ons leven.’ Mijn telefoon ging en zag dat het Erika was.
‘Hoi Erika whatsup?’ Na een heel verhaal zei Dave: ‘Neem maar mee geen probleem. ’Erika en Maria komen straks naar hier voor de 1e Kerstdag maar zijn sinds heel recent pleegouders van een 5 jarig meisje Xandra genaamd en of ze die mee konden nemen. Natuurlijk kan dat, toch Eva?’ Die knikt alleen maar. ‘Komt uit en een gezin die niet voor konden zorgen, ze is namelijk gehandicapt en heeft medische zorg nodig. Uit frustratie werd ze soms mishandeld. Erika is voormalig leger medic en nu verpleegkundige, dus die kan de zorg makkelijk geven. Misschien kan ze straks ook even naar je enkel kijken Eline.’ Na het ontbijt gingen we in de huiskamer zitten, gelukkig lagen er nog oude krukken in de schuur zodat Eline zich zelf kon voortbewegen. Zo aan de koffie begon Dave: ‘laten even wat praktische zeken regelen, Eline jij kan vast, voor de Kerstdagen, wel wat kleding lenen van de andere dames.’ ‘Ik heb nog mijn zwangerschapskleding op zolder liggen, zei Eva. Na de Kerst gaan we wel extra kleren voor je kopen.’ ‘Maar ik heb helemaal geen geld’ zei Eline.’ Dave begon te glimlachen en zei: ‘net als tegen Shanny zeg ik jou: money is no issue in dit huis.’ Eline kijk naar Shanny die haar een knipoog gaf. ‘Dit huis heet niet voor niks ‘Safe Haven’, je bent veilig en het zal je aan niets ontbreken. Gelukkig kunnen we weer bij elkaar zijn.’ Beide dames omhelsden elkaar en keken met een lach op hun gezicht in de ronde.
‘Maar als ik straks ben bevallen, hoe moet dat dan verder?’ ‘Dit huis heeft 8 wooneenheden, Eva met Annabel en ook vaak Steven slapen in één, Shanny en ik slapen in de tweede. Zijn er nog 6 wooneenheden over dus plek zat voor jou en de baby.’ De telefoon van Dave ging over. Hoi met Harry Dijkstra, hoe kom ik binnen?’ ‘Ik zal even het hek openen en dan gewoon het pad volgen.’ Dave liep naar de voordeur en kwam na 7 minuten terug met de hoofdagent. Ik stelde iedereen aan hem voor en ik zag de ogen van Eva sprankelen. Ook Harry, de hoofdagent, hield de hand van Eva langer vast dan nodig. Dave moest inwendig lachen, cupido was druk de laatste tijd. Eline ging even in de logeerkamer met de agent praten en kwamen na een kwartier terug met de mededeling dat ze geen aangifte ging doen want dan kon haar toekomstige ex aan mijn en nu ook haar adres komen via de rechtbank documenten. We kletsen nog wat verder toen Harry aangaf weer weg te moeten.
Dave liep met hem mee naar de auto en vroeg hem: ‘nog wat te doen vanavond?’ ‘Nee helemaal niets, je weet wel ex militair, geen vrouw die daar aan begint omdat ze denken dat we allemaal met PTSD terug komen.’ ‘Zin om vanavond hier Kerst te vieren, er komen nog 2 dames ook ex militairen. Is wel een lesbisch stel maar ik neem dat dat geen probleem is,’ ‘Waarom zou dat een probleem zijn? Leven en laten leven, behalve als ze taliban zijn.’ Hij gaf me een knipoog. ‘Dan zie ik je om 18:00 uur, lukt dat?’ ‘Ik kijk er naar uit Dave, tot straks.’ Toen ik weer binnen kwam was ik aan het bellen met de cateraar. “Ja graag voor 2 personen meer aan eten afleveren, zelfde tijd.’ ‘2 personen?’ vroeg Eva. ‘Ja Harry komt ook.’ Ik zag Eva een rode kleur krijgen in haar gezicht. Toch goed gezien dus. Ook Shanny en Eline zagen dat en begonnen te lachen. Gelukkig weer een lach op het gezicht van Eline.
Tegen 14:00 kwamen Erika en Maria aan met Xandra in een rolstoel. Gelukkig stapte ze voorzichtig uit. ‘Ze kan wel wat lopen maar is heel snel moe.’ Zei Erika. ‘Ze doet ook nog een middagslaapje.’ ‘Kan ze straks gelijk naar bed met Annabel, die is één trouwens’, en misschien ook wel Steven, kan wel eens laat worden vanavond.’ Shanny knikte ter goedkeuring. Zo mooi om te zien hoe de dames hielpen elkaars kinderen te verzorgen en op te voeden. One happy family. Ook tussen Eva en Maria en Erika was er een klik. Zo ging ik in een paar dagen van man alleen naar man tussen 5 vrouwen. Oppassen geblazen dus, voordat je het weet spannen ze samen tegen je. Inwendig moest ik lachen. Het werd een hele gezellige middag en Harry was ruim een halfuur te vroeg maar van harte welkom.
Na het eten was Harry gezellig aan het praten met Erika en Maria toen hij vroeg in welke wijk ze woonden. Zijn gezicht verstrakte en vroeg: ‘In welke straat wonen jullie?’ ‘In de Veenhuizen flat, 3e verdieping. ‘Even een momentje ik moet even bellen.’ Harry wenkte Dave en liep even richting buiten om rustig te bellen met een collega die dienst had.’ Hij keek zeer ernstig en zei toen tegen Dave: ‘Ik denk dat je nog meer slapers krijgt vandaag, er is eind van de middag brand geweest in de Veenhuizen flat en ik ben bang dat de dames dakloos zijn. Er is veel stompzinnige homohaat in die buurt en de brand is verdacht.’ Dave knikte. ’We zullen de bedden in mijn ouders oude wooneenheid zo meteen maar eens opmaken. Na de Kerst zullen we voor 4 personen in plaats van 1 persoon kleding en dergelijke gaan kopen. ‘Gaat je dat lukken Dave of heb je hulp nodig? Ik heb nog wel wat achter de hand.’ Geen probleem Harry, Eva en ik zijn wat je noemt nogal vermogend achter gelaten door onze ouders. Maar Harry doe je een beetje voorzichtig met Eva die heeft nogal slechte jaren achter de rug met de dood van onze ouders en het wegvluchten van de vader van haar dochter. Maar ik zie dat jullie wel een flinke klik hebben.’ Harry begon te stamelen en werd knalrood.
Harry en Dave kwamen met strakke gezichten binnen en vroegen de dames even te gaan zitten rond de keuken tafel, de kinderen bleven in de huiskamer spelen. Dave begon: ‘Erika en Maria ik heb slecht nieuws voor jullie, afgelopen middag is er brand geweest in jullie flat en jullie appartement is volledig uitgebrand. Niets is er meer te redden.’ De dames trokken wit weg en begonnen te huilen. ’Maar dan zal Xandra waarschijnlijk weer weg moeten nu we dakloos zijn.’ Dat arme kind heeft al zo zwaar gehad in haar leven.’ Ik ging achter Erika en Maria staan en sloeg mijn armen om hun heen. ‘Dat is nodig schatten, zij kan gewoon bij jullie blijven.’ ‘Hoe dan we zijn dakloos, hebben helemaal niets meer dat gaat jaren duren voordat we weer wat hebben opgebouwd.’ ‘Niet als jullie van de logeerunit jullie persoonlijke unit maken en daar blijven wonen. Geen homohaat meer en je bent volledig veilig want ik denk zo maar dat die brand niet spontaan was.’ Harry knikte. ‘Maar wij hebben helemaal niets meer en onze spaarrekening is niet van dien aard dat we even alles kunnen kopen, zoveel verdiend een verpleegkundige en chauffeur van een gehandicapte busje nu ook weer niet, amper minimum loon.’ ‘Maak jullie maar niet druk om geld, de rente van mijn spaarrekening krijg ik niet eens op. Na de Kerst gaan jullie met Eva, Shanny en Eline fijn winkelen voor het hoognodigste en later komt de rest wel zo nodig via webshops. Ik geef mijn creditcard wel mee.’ Eva die ook meegelopen was knikte instemmend. ‘Dave geef jij je creditcard maar aan Shanny mee voor Eline, ik trakteer Erika en Maria wel en niet te vergeten Xandra. Ook is Eline al ruim 6 maanden zwanger en heeft een baby uitzet nodig.’
De tranen werden gedroogd en ze bleven ons maar bedanken, zodat ik Shanny en Eline even moest uitleggen wat er gebeurd was en hoe de nabije toekomst in dit huis er uit ging zien. Harry zei spontaan: ‘Jullie hebben de hoofdprijs uit de loterij gewonnen met een vriend zoals Dave en niet te vergeten de schat Eva.’ Langzaam werden de kinderen moe en die werden naar bed gebracht door Eva en Erika, de kinderen wilden graag met zijn drieën in bed slapen wat mocht onder één voorwaarde: wel slapen en niet herrie schoppen. ‘Ik moet er van door, zei Harry, morgen weer vroege dienst. Bedankt voor de gezelligheid.’ ‘Ik laat je wel even uit, zei Eva snel.’ Pas na een kwartier kwam Eva terug met een hoog rode kleur en Eline, Shanny en Ik keken elkaar knipogend aan. ‘Zal ik je even je zijn nummer door appen, kan je hem uitnodigen voor oud en nieuw.’ grijnsde Dave. Ze kleurde nog meer rood. ‘Het is je gegund Eva, iedereen heeft recht op geluk. Het is toffe gozer waar je op kan bouwen, ik ken zijn type uit het leger.’ Eva wilde al snel naar bed en ik bleef achter met de zusters.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Nofia, 45 jaar. Wil je weten wat er nog schuilgaat? Op mijn prive pagina deel ik ondeugende gedachten en ontdekken we samen de spanning...
Er zijn nog geen trefwoorden voor dit verhaal. Welke trefwoorden passen volgens jou bij dit verhaal?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Louisenh (35)
Losbolmela (28)
Mooiezwaan (32)
Nazy (61)