Sanne - 56

Op maandag, dag 10 van hun reis door de Verenigde Staten sliepen Sanne en Mark wat langer uit.

Na het ontbijt in het hotel bekeken ze Nashville. Met hun laarzen en westernhoeden vielen ze in het straatbeeld beslist niet uit de toon.

Natuurlijk ging de aandacht uit naar Music Row, het gebied waar veel muziekbedrijven en platenlabels gevestigd zijn. Er zijn hier vele opnamestudio’s en radiostations. In dit gebied liggen ook Printers Alley en Broadway met vele cafés en bars met livebands en karaoke muziek. Voornamelijk Country, Bluegrass, Folk en Gospel. Je struikelt in Nashville zowat over de muzikanten, zangers en songwriters. Professionals en amateurs die hopen door te breken door op te vallen bij een talent scout. Nashville ademt muziek op elke straathoek en lijkt gebouwd te zijn op muzieknoten.

Nashville telt ook een concertgebouw op 5th Avenue voor Rock, Jazz en Bluesconcerten, een Johnny Cash museum en een Hall of Fame met museum. Second Avenue telt een aantal nachtclubs en restaurants.

Natuurlijk keken Sanne en Mark ook even bij het beroemde Bluebird Café op 4104 Hillsboro Pike. Dit café biedt veel muzikaal entertainment. Het telt slechts 90 zitplaatsen, maar trekt jaarlijks meer dan 70.000 bezoekers. Kaartjes voor het Bluebird Café zijn zeer gewild. Hier zijn hits en grote carrières van diverse singer/songwriters ontstaan. Het is een iconische plek in de Amerikaanse muziekindustrie waar onder andere op 14-jarige leeftijd ene Taylor Swift werd ontdekt.

Sanne en Mark slenterden op hun gemak door Nashville.

Op een gegeven moment besloten ze ergens wat te gaan eten voor de lunch. Ze hadden trek en ze vonden een leuk tentje waar ze plaats namen aan een tafel.

De jonge serveerster kwam met een glimlach aangelopen.

Ze had een zwarte bloes aan met het logo van de lunchroom die aan de onderkant samengeknoopt was om haar middel. En daar onder droeg ze een strak spijkerbroekje met afgeknipte pijpen wat haar erg sexy stond. Ze had een pen en notitieblokje bij zich.

“Howdy! Ik ben Lexi Mae, uw serveerster. Waarmee kan ik u van dienst zijn?” zei ze vrolijk.

“Goedemiddag. We willen graag iets drinken en wat eten” zei Sanne.

“We hebben burgers en heerlijke sandwiches. Alles home made met verse ingrediënten. Maar we hebben ook wraps, uitsmijters, soep, salades en broodjes met warm en koud beleg.”

“We kijken wel even op de kaart. Maar breng ons eerst maar 2 koffie.”

“Take your time. Ik sta geheel tot uw beschikking als u iets nodig hebt.”

Lexi Mae liep richting de toonbank om de bestelling door te geven aan haar collega. Mark keek geïnteresseerd naar haar billen in haar korte strakke broekje. Sanne zag het en grinnikte geamuseerd.

“Heeft ze mooie billen?” lachte ze plagend.

“Daar is volgens mij niks mis mee. Maar het is niet wat jij denkt. Ken je die oude tv serie van The Dukes of Hazzard?”

“Euh… Nee… Hoezo?”

“Het was een comedyserie over 2 broers, Bo en Luke Duke die met hun auto allerlei avonturen beleefden en vaak in conflict kwamen met de plaatselijke politie. Hun zus werkte als serveerster in een bar. Ze viel vooral op door haar sexy strakke broekjes met korte pijpjes. De actrice Catherine Bach maakte van haar rol als Daisy Duke die broekjes populair en tot een begrip. Sindsdien worden dat soort broekjes ook wel een ‘Daisy Duke’ genoemd. Dat zou jij toch moeten weten als Fashion Director van een internationaal modeconcern” grijnsde Mark.

“Bij Alfredi Fashions richten wij ons op een geheel andere markt. Dat weet je best.”

“Hoe zou jij het vinden als jij met je rode haar een trend zou zetten en meisjes bij de kapper een ‘Sanne Stenhorst Coupe’ zouden bestellen als ze hun haar rood willen verven? Of een jurkje met een ‘Sanne Stenhorst decolleté’?”

“Grappenmaker. Ik moet er niet aan denken.”

“Met die rode bos haar en je flinke borsten val jij sowieso wel op. Daar heb jij geen Daisy Duke voor nodig.”

“Ik kleed me graag vrouwelijk maar wel met stijl. Een nette dame laat hoofden omdraaien op straat, maar geen wenkbrauwen fronsen. Dat is beslist niet classy. Bovendien zijn dat soort broekjes meer voor jonge meiden en ik ben al halverwege in de 30.”

“Maar je ziet er nog steeds waanzinnig uit. En je moet toegeven… die Stetson western head staat je geweldig goed.”

“Hier wel ja. Maar in Milaan loop ik er wel mee te kijk.”

“Maar je kan hem wel dragen op de slaapkamer als je mij bereid. Die rodeo seks van gisteren was erg leuk en lekker.”

Lexi Mae kwam terug met 2 mokken dampende koffie en ze noteerde hun bestelling voor de lunch.

“U spreekt zeer goed Engels. Maar jullie komen volgens mij niet van hier?” vroeg ze belangstellend.

“Nee, we komen uit Europa, uit Italië. Maar ik heb 4 jaar in New Jersey gewoond en gestudeerd” zei Sanne bescheiden.

“Ah. Dat verklaart het wel. Toch heeft u geen Jersey accent. We hebben hier veel toeristen of mensen die het willen gaan maken in de muziekindustrie. Ik pik ze er meestal wel tussenuit.”

“Ik kan wel met een Jersey accent spreken hoor. Maar we zijn nu in Tennessee. Wij doen niets in de muziek. Op meezingen met de radio in de auto na dan. Met veel enthousiasme, maar niet erg zuiver. We zijn hier alleen op doorreis. We gaan de Route 66 volgen naar Albuquerque in New Mexico waar een oud studievriendin van mij woont. Maar mijn echtgenoot hier wilde graag Nashville bezoeken.”

“Nee, de Route 66 loopt niet door Tennessee. Maar Nashville is zeker een bezoek waard. Maar ik ben niet geheel objectief want ik ben hier geboren en getogen. Mij krijgen ze hier met geen tien paarden meer weg. Ik wens ik jullie een prettig verblijf toe in Nashville. Mag ik jullie misschien een tip geven?”

“Sure. We zijn hier niet bekend. Dus we laten ons graag adviseren.”

“Mijn broer Mitch zit in een bandje. Ze spelen vanavond in The Stage op Broadway. Kijk… daar hangt een poster dat hun optreden aankondigt. Onze kok Joe speelt pedal steel guitar in die band. Een vriend van ons schrijft songteksten en ik zing wat mee als backing vocals samen met mijn vriendin Sally. Veel mensen hier in Nashville doen wel iets in de muziek. Of ze kennen mensen die daarin werkzaam zijn of in een band zitten. Als je in Nashville bent moet je ook de sfeer proeven vind ik. Dus als jullie zin hebben in een gezellig avondje met livemuziek…?”

Sanne en Mark zagen achter de bar inderdaad een affiche hangen van een Country band.

Ze waren sowieso al van plan om ergens een optreden bij te wonen.

“Dat lijkt ons erg leuk. Als je in Nashville bent hoort dat er wel bij vinden we. Bedankt voor de tip. We komen kijken vanavond.”

“Great! I hope you will have a lot of fun tonight! Ik kan voor jullie een tafeltje reserveren zodat jullie een zitplaats hebben. Ik heb connecties met een serveerster die daar werkt. Zeg maar dat jullie door Lexi Mae zijn uitgenodigd.”

Ze liep met deinende billen die recht deden aan haar ‘Daisy Duke’ naar de bar waar ze haar bestelling doorgaf die meteen doorgestuurd werd naar de keuken.

Lexi Mae had meer tafels te bedienen. Deze lunchroom liep best goed zagen Sanne en Mark.

Toen hun eten werd geserveerd op grote ovalen borden met 2 flesjes Budweiser bier wenste zij hen smakelijk eten.

En Sanne en Mark genoten inderdaad van hun lunch. De kok had er zijn best op gedaan en de presentatie op het bord zag er goed en verzorgd uit vond Sanne. De garnering was met zorg en liefde voor het vak gedaan. En Sanne was als een Stenhorst gewend om in dure sterrenrestaurants te dineren.

Bij het afrekenen zei Lexi Mea tegen hen: “The drinks are on the house.”

Ze was blij dat ze vanavond naar de band van haar broer kwamen kijken.

“De lunch moeten jullie wel betalen anders krijg ik ruzie met mijn baas” lachte ze.

“Het is echt een leuk bandje en ik gun het mijn broer Mitch zo dat het optreden een succes wordt. We hebben er allemaal erg veel zin in om vanavond op te treden in The Stage. Gelukkig mag ik van mijn baas vanmiddag een uurtje eerder weg.”

Maar toch gaf Sanne een flinke fooi.

Het eten en de bediening waren prima en ze mocht Lexi Mea graag. De vrolijke spontane serveerster was blij met de complimenten over het eten. Ze riep de kok erbij.

“Joe! Come here! We have fans!”

Joe nam de complimenten over zijn smakelijke lunch met genoegen in ontvangst. En toen Lexi Mea hem vertelde dat Sanne en Mark vanavond naar The Stage kwamen klaarde zijn gezicht helemaal op. Ook hij verheugde zich al op hun optreden.

Sanne en Mark gingen op de foto met Lexi Mea en Joe. De barkeeper was zo vriendelijk om de foto te maken.

Ze namen afscheid met een stevige handdruk.

“Tot vanavond! Vergeet niet om mijn naam te noemen bij de serveerster. Ik heb een tafeltje voor jullie gereserveerd.”

“Doen we! Veel succes vanavond!”

Sanne en Mark liepen met een gevulde maag weer verder door Nashville.

De sfeer deed Sanne een beetje denken aan een westernfilm. Met hun Stetsons en laarzen pasten ze perfect in dat plaatje. Sanne droeg verder een jeans met laarzen en een bloes.

Sanne gaf toe dat ze het toch wel een leuk idee vond van Mark om deze stad te bezoeken.

“Deze stad ademt muziek. Je zag zelf dat veel inwoners hier muziek maken, songteksten schrijven, of voor een platenlabel of in een radiostation of een opnamestudio werken. Of ze hebben vrienden of familie die muziek maken of in een band spelen. Muziek zit hier gewoon in de genen” zei Mark.

“Nashville is een begrip in de muziekindustrie. Veel grote bekende artiesten hebben hier opnames gemaakt.”

Ze bezochten de Hall of Fame met aangrenzend museum. Tal van bekende sterren hadden hier een plaats gekregen en Sanne was onder de indruk.

Daarna bezochten ze een andere gelegenheid waar Tennessee beroemd om is: de Jack Daniel’s General Store. De distilleerderij bevond zich 80 mijl verderop in Lynchburg. Maar Mark vond dat ze deze winkel niet over konden slaan.

Mark kocht een paar flessen Jack Daniel’s om cadeau te doen aan zijn vader en zijn schoonvader Richard Stenhorst. Zij zouden dit zeker kunnen waarderen. Zelf dronk hij liever bier of een glas wijn. Dat laatste had hij overigens door Sanne leren drinken.

De opmerking van Sanne dat deze Whiskey ook gewoon in Nederland verkrijgbaar was deed er volgens hem niet toe.

“We zijn ten slotte in Tennessee en Jack Daniel’s heeft deze staat internationaal op de kaart gezet.”

Sanne en Mark bekeken nog even de gevel van het beroemde Gran Ole Opry House waarna ze de whiskey naar hun hotelkamer brachten en zich daar nog wat opfristen.

Na het hotel liepen ze naar Broadway waar uit tal van bars livemuziek klonk en serveersters af en aan liepen met glazen bier en natuurlijk Jack Daniel’s Tennessee Whiskey.

Nu de avond inviel en de straten in het donker verlicht werden door de Neonreclames aan de gevels gaf deze straat een sfeervolle aanblik. Sterren als Jon Bon Jovi en Kid Rock hebben hier hun eigen bar.

Sanne moest ontzettend lachen toen ze een bar zag met de naam ‘Nudies’ op nummer 409.

Nudies is echter geen bar met topless bediening maar is vernoemd naar Nudie Cohn; een bekende modeontwerper van Oekraïens-Joodse afkomst. Hij kleedde sterren als Elvis Presley, Johnny Cash en John Lennon.

‘The Stage’ op Broadway 412 was gemakkelijk te vinden door de grote met Neon verlichte gitaar aan de gevel. Even voorbij ‘Layla’s Blue Grass Bar’.

Bij binnenkomst waar het al gezellig druk was met locals en toeristen noemden ze de naam van Lexi Mae waarna ze naar het voor hen gereserveerde tafeltje gebracht werden. Altijd handig als je connecties hebt.

De serveerster die hun tafel bediende luisterde naar de naam July en ze was inderdaad een vriendin van Lexi Mea. Ze was slank, had lange benen en halflang donkerbruin krullend haar. Haar nagels waren rood gelakt. Omdat ze veel moest lopen droeg ze makkelijk zittende platte schoenen.

July had een dienblad bij zich met lege glazen die ze even wegzette om hun bestelling op te nemen.

Ze bestelden beiden een glas bier. Het viel Mark op dat Sanne hier in de V.S. vaker bier dronk dan wijn. Thuis in Milaan dronk ze zelden bier. Ze paste zich als een kameleon aan haar omgeving aan zo leek het. Sanne was een vrouw van de wereld. Die kon zich overal aanpassen en aarden dacht Mark. Ze sprak bovendien 7 buitenlandse talen basaal tot vloeiend.

Ze proostten samen op een leuke avond.

Mark genoot ervan om Sanne zo relaxt en gelukkig te zien met een glas bier en haar westernhoed op haar rode haardos. Wat bofte hij toch met deze geweldige vrouw. Tot nu toe beviel deze reis door Amerika hem uitstekend. Hij zat hier toch maar mooi in Nashville met zijn Sanne.

Sanne zag Mark genieten en zij genoot omdat hij genoot.

Ze hadden een goed zicht op het podium waar al een aantal instrumenten van de band stonden opgesteld. Voor het podium was een dansvloer wat hun uitzicht tijdens het optreden kon beperken want er waren volgens July ook gasten die geen tafeltje hadden en dus staand voor het podium of aan de bar plaats moesten nemen. Maar het podium was hoog genoeg om over de hoofden heen te kunnen kijken.

Lexi Mea was nergens te zien maar July zei dat de bandleden al aanwezig waren en zich backstage voorbereiden op hun optreden.

Sanne en Mark zaten in het Nederlands gezellig met elkaar te kletsen toen Lexi Mae plots naast hun tafeltje stond. Deze keer niet in haar zwarte bloes van de lunchroom en haar afgeknipte Daisy Duke maar in een groen jurkje met daaronder zwarte kousen en pumps met een lage hak.

“Howdy! Great dat jullie er zijn! Ik kom even snel de groeten doen. Wij hebben er zin in! Ik hoop jullie ook en dat jullie je vanavond zullen vermaken.”

“We verheugen ons op een leuke avond. Bedankt voor de uitnodiging.”

“Geen dank hoor. Omdat wij hier als band optreden krijgen we wat vrijkaartjes. Kijk, aan het tafeltje hiernaast zitten mijn ouders en mijn schoonzus.”

Sanne en Mark maakten kennis met de ouders van Lexi Mea en de vrouw van haar broer. Aardige en vriendelijke mensen, dus zij had het niet van een vreemde. Lexi Mea maakte nog even een kort praatje met haar familie en met Mark en Sanne. Daarna voegde ze zich weer bij de band. Ze hadden eerder op de avond al een soundcheck gedaan.

De band kwam even later op en opende de avond met een klassieker om de sfeer er meteen in te krijgen. Maar Mitch zei dat ze deze avond een combinatie van bekende hits en eigen werk zouden spelen. De band had voor deze avond een gevarieerde setlist. Natuurlijk kon ‘Tennessee Whiskey’ van Chris Stapleton niet ontbreken.

Naarmate de avond vorderde werd het steeds gezelliger in The Stage. July en haar collega’s hadden het druk en liepen steeds op en neer met dienbladen met lege en volle glazen en eenvoudige snackmaaltijden uit eigen keuken.

Sanne en Mark hadden het ook uitstekend naar hun zin. Op een gegeven moment pakte Sanne tijdens ‘Working 9 to 5’ van Dolly Parton Marks hand en trok ze hem met zich mee om zich in de drukte op de dansvloer voor het podium aan een dansje te wagen. Sanne was nu eenmaal dol op dansen. In Milaan gingen ze vaak naar de Blue Note Jazzclub of naar Hollywood Rythmotheque waar ze lekker los kon gaan.

Mark had weinig keuze dan haar maar te volgen. Sanne trok uiteraard de aandacht, maar toch gingen omstanders ondanks dat er niet erg veel ruimte beschikbaar was steeds een stapje opzij als zij met losse heupen en haar wulpse lichaam haar dansmoves tentoonspreidde. Mark was het inmiddels wel gewend dat met Sanne in de buurt ogen als magneten naar haar toe werden getrokken. Maar hij genoot daar alleen maar van. Sanne schoof haar hoed naar achteren en vermaakte zich met de muziek en het dansen. Ze straalde van oor tot oor en ze had een heerlijke avond. Net als hem.

Zo nu en dan wisselden ze blikken met Lexi May op het podium. Ook de bandleden genoten zichtbaar van hun optreden.

De avond vloog om en voordat ze het wisten liep het concert alweer ten einde.

Mitch greep de microfoon en bedankte het publiek.

“Beste mensen… Onze show zit er helaas alweer bijna op. Allereerst wil ik The Stage bedanken dat wij hier vanavond mochten staan. Wij hebben erg van deze avond genoten en we hopen u ook. Het komende nummer is er weer een van eigen werk getiteld ‘Sleepless Nights’. En we eindigen met een hit van ‘the man in black’ die u allemaal wel kent. Zing lekker mee. Natuurlijk wil ik graag mijn band aan u voorstellen: Achter de drums… the one and only Matt Powell!;… Op basgitaar… Cayleb Murray!;… Joe Bennett is onze kok op de pedal steel guitar… En dan het enige vrouwelijke bandlid. Tevens de enige van ons die niet hier uit Nashville komt: uit Springfield Tennessee… onze veelzijdige en charmante zangeres, banjo speelster en violiste… Lynn Olson!”

Er klonk applaus uit het publiek.

“En last but not least: onze backing vocals: my sweet sister Lexi Mea and Sally!”

Lynn riep in de microfoon:

“En graag een applausje voor onze leadzanger, gitarist, Dobro speler en bandleider: Mitch Jenkins!”

Na ‘Sleepless Nights’ uit eigen werk sloten ze de avond af met ‘Folsom Prison Blues’ van Johnny Cash.

“Bedankt voor uw komst! U was een geweldig publiek! Mocht u onze liedjes kunnen waarderen; achter de bar zijn er cd’s te koop voor slechts 10 dollar. En we komen straks graag langs om ze te signeren en om met u in gesprek te gaan. Wij waren The Nashville Coyotes! Have a nice evening and perhaps we will see you again!”

De band verdween backstage om zich even op te frissen en een moment van rust te pakken. En om onderling het optreden te bespreken. Ze waren zeer tevreden met het verloop van de avond. Een volle zaal met een enthousiast publiek en een uitstekende sfeer.

Sanne kocht een cd als aandenken aan deze leuke avond. Ze had zich net als Mark uitstekend vermaakt. Bovendien wilde ze de band steunen want zoals ze al van Lexi Mae had gehoord waren ze amateurs die een repetitieruimte moesten huren en het busje dat hun instrumenten vervoerde liep ook niet op water. Ze hadden ook optredens buiten Nashville en daar kwamen bijkomende kosten bij voor restaurants en soms een hotel. Ze hielden vrijwel geen cent over aan de band maar ze deden het allemaal met liefde en plezier voor de muziek.

Na enige tijd druppelden de bandleden de zaal binnen om een handvol verkochte cd’s te signeren.

“Thanks for coming” zei Mitch terwijl hij Sannes cd signeerde en doorgaf aan de andere bandleden.

Ook Lexi Mae zette er een krabbeltje op. Het was niet gebruikelijk dat de backing vocals cd’s signeerden maar Sanne vroeg er zelf om en ze waren hier ten slotte via Lexi Mae gekomen. En Sally maakte het plaatje compleet.

“Optreden voor een live publiek blijft gewoon een kick, telkens weer” zei Lynn.

De vriend van de spontane brunette schreef de songteksten. Zo was Lynn ook bij de band gekomen. Mitch schreef zelf ook wel wat. Maar het meeste kwam van de hand van de vriend van Lynn die er vanavond helaas niet bij was. Hij was nog steeds in Springfield.

Lexi Mae kletste volop en ook de aanstekelijke lach van Lynn was veelvuldig te horen. Joe kenden ze natuurlijk al en ze maakten ook kennis met de andere bandleden.

July voerde nieuwe volle glazen aan en ze hadden een leuk gesprek.

De moeder van Lexi Mae, en dus ook van haar broer Mitch maakte een groepsfoto van Sanne en Mark samen met de band. Met hun Stetsons op was het een heel leuke foto. Ook Mitch, Joe en Caylab droegen een westernhoed. Natuurlijk werd ook deze foto met plezier doorgestuurd naar het thuisfront.

Na een zeer geslaagde en gezellige avond liepen Sanne en Mark in de late uurtjes terug in de richting van hun hotel. Maar Sanne zat nog vol energie en ze wilde uit nieuwsgierigheid nog even kijken bij de nachtclubs in Second Avenue.

Sanne trok ook hier uiteraard de aandacht naar zich toe met haar volle boezem, rode haar en de strakke jeans om haar billen toen ze langs de nachtclubs liepen. Ze werd bewonderend nagefloten door een groepje mannen. Maar ze negeerde hen. Sanne was wel wat gewend op dit gebied en ze raakte daar niet van in de war. Mark had zijn arm om haar middel geslagen en zijn hand lag losjes op haar heup. Wat was hij apetrots op zijn vrouw.

Sanne glimlachte en gaf hem een kusje terwijl ze aandachtig gadegeslagen werden. Ze wist dat Mark dit leuk vond. Hij deed in het openbaar altijd nonchalant alsof het de gewoonste zaak van de wereld was als zij aan zijn zijde liep. Maar stiekem was hij verguld met de aandacht. Mannen worden nu eenmaal graag gezien met mooie vrouwen en mooie auto’s. Wel, dat gunde ze hem graag.

Sanne wilde wel even ergens binnen kijken en nog wat drinken.

Ze troffen het want toen ze plaats namen aan een tafeltje begon er net een stripteaseshow op het podium. Een jonge dame ging op de muziek langzaam en sensueel uit de kleren terwijl het voornamelijk uit mannen bestaande publiek haar geestdriftig toe joelde. Ze eindigde haar show in een minuscuul stringetje en met een paaldans act.

Mark keek bewonderend toe hoe ze ondersteboven in de paal hing. Haar lange zwarte haar hing omlaag en haar blote borsten stonden fier naar voren. Sanne zag wel dat haar borsten vergroot waren. Maar de jonge vrouw had een mooi en slank lichaam.

Haar show had een mooie opbouw en zat goed in elkaar. Sanne kon er als vrouw ook van genieten. Zij zag vooral het artistieke en entertainment gehalte van haar striptease act daar waar de mannen meer de erotische kant zagen.

Ze keken toe naar de sensuele, sierlijke, acrobatische paaldans capriolen van de zo goed als naakte jonge dame. En tot gejuich van het publiek ging terwijl ze in de paal hing ook haar stringetje nog uit zodat haar vagina volop zichtbaar was terwijl ze speels en verleidelijk haar benen wijd opendeed en weer sloot.

Sanne keek geïnteresseerd toe en ze vond het een mooie en gevarieerde show. Maar die blote kut vond ze wat ordinair en niet erg classy. Dat had van haar niet gehoeven. Verder was het heel sierlijk en erotisch vond ze.

“Dat kan jij vast beter Sanne” zei Mark.

“Misschien. Ik ben lenig en kan ik goed dansen. Die technieken zijn met wat oefenen wel te leren. Ik ben cheerleader geweest dus ik moet dat wel kunnen denk ik.”

“Je zou absoluut een sensatie zijn. Ik zie mannen nu al naar je gluren en je bent volledig gekleed en zit op je gemak wat te drinken. Zou je dit in je wilde jaren gedaan hebben denk je?”

Ook Sanne zag dat de mannen haar aandachtig in de gaten hielden. Ze leken haar met hun ogen uit te kleden. Alsof ze hoopten dat zij ook het podium op zou lopen voor een showtje. Maar gelukkig bleef het bij kijken en lieten ze haar en Mark met rust. Toch had Sanne hier als vrouw zonder Mark liever liet alleen naar binnen gelopen. Al kon ze haar mannetje wel staan als het moest.

“Hmm… Ik ben er nooit zo happig op geweest om me publiekelijk te exhibioneren. Ik hou van seks en het is spannend als er een kans is dat je in een openbare ruimte ergens betrapt kunt worden. Maar ik heb seks omdat ik het leuk en lekker vind. Niet om als een soort circusact mannen te vermaken en op te geilen. Dat trekt me niet. Misschien lijkt het mij wel leuk voor een enkele avond. Maar niet als een baan. Dan wordt het een verplicht kunststukje. Routinewerk zonder enige emotie. Seks en erotiek moet spontaan gebeuren is mijn overtuiging. Ik geniet ervan. Maar om hier elke avond naakt of bijna naakt in een paal te hangen? Om geile mannetjes te behagen? Mij niet gezien. Maar hoe zou jij het eigenlijk vinden als ik dit soort werk zou doen?”

Deze vraag verraste Mark en hij moest er even over nadenken.

“Zoals je al zei zie ik het ook als een soort artieste. Enerzijds zou ik er trots op zijn als mannen mijn vrouw zo zouden bewonderen. Anderzijds zou ik het waarschijnlijk niet fijn vinden als iedereen mijn vrouw zo te kijk kan zien staan of hangen en ze haar als een speeltje zien. Als een lustobject in plaats van een mens van vlees en bloed. Je bent een hoogopgeleide intelligente vrouw met een classy uitstraling. Dit is ver beneden jouw stand. Ik vertrouw erop dat jij werk en privé goed kan scheiden. Dus ik ben niet bang dat je achter mijn rug om stiekem vreemd zou gaan. Wat wij samen hebben is iets unieks. Onze relatie is sterk genoeg om dit aan te kunnen. Als jij dit echt graag zou willen zou ik je niet tegen kunnen houden. Maar of ik er blij mee zou zijn…? Niet echt denk ik. Maar ik zou het je niet verbieden. Ik ben er wel vreselijk trots op wat jij bij Alfrredi Fashions allemaal bereikt hebt en voor elkaar gekregen hebt. Maar je bent mijn vrouw en een fantastisch mens. Ik zou ook trots op je zijn als je de toiletten schoon zou maken op het centraal station.”

Sanne glimlachte en gaf hem een kus op de mond.

“Je bent een schat. Dit is één van de vele redenen waarom ik zo ontzettend veel van jou…”

“Ik prijs de hemel dat ik een vrouw als jou mijn echtgenote mag noemen.”

Ze bestelden nog een drankje.

Mark zag dat de mannen in de club Sanne nog steeds voortdurend in de gaten hielden. Ondanks wat er aan schaars gekleed vrouwelijk schoon aan danseressen op het podium te zien was. Hij daagde Sanne uit om iets voor hem te doen. Eerst zei ze nog nee. Maar ze wilde hem best een plezier doen en ze zag er de lol wel van in. Met een glimlach gaf ze toe.

Sanne liep naar de bar waar een schaars geklede jonge meid van halverwege de 20 achter de bar stond. Met argusogen keek ze Sanne aan. Die roodharige trok haar iets te veel belangstelling van de kanten.

“Hi. Kan ik je baas even spreken?” vroeg Sanne.

“Wat moet je van hem? Heb je klachten over de show?” vroeg ze bits en niet erg toeschietelijk.

“Dat bespreek ik graag met hem, niet met jou” zei Sanne kalm zonder blikken of blozen.

“Zijn er problemen Lizzy?” vroeg een breedgeschouderde securityman.

Hij nam Sanne aandachtig op en had haar al een tijdje gadegeslagen. Het was ook hem niet ontgaan dat ze de aandacht van het podium wegtrok. Dat beviel hem niet.

“Die rooie hier wil de baas spreken...” zei ze met een vuile blik richting Sanne.

“Laat maar Hank. Ik regel dit wel” hoorden ze plots achter hen.

Een man in een duur maatpak en een overhemd met gouden manchetknopen liep op hen af. Om zijn pols droeg hij een Rolex horloge.

“Ik ben de eigenaar van deze club. Wat wil je van mij…?”

“Ik ben Sanne. Ik heb jou jezelf niet voor horen stellen?” kaatste Sanne brutaal terug.

Het irriteerde haar dat hij niet de moeite nam om haar netjes een hand te geven. Hij gedroeg zich niet als een heer en dan stond je bij Sanne al snel met 1-0 achter. Eigenlijk mocht ze de wat hautain overkomende man meteen al niet.

“Dat ligt eraan wat jij van mij wilt.”

“Hmmm. Ik wil hier misschien wel komen werken. Maar je toon en gebrek aan manieren bevallen me niet. Ik kijk wel even verder…”

Sanne maakte aanstalten om door te lopen.

Maar zoals ze wel verwachtte hield hij haar tegen. Ze was zijn geïnteresseerde blik in haar richting niet ontgaan.

“Hey!... Wacht even. Ik ben Pete. Kom even mee naar mijn kantoor. Dan spreken we daar verder.”

Sanne wist meteen dat ze beet had. Ze had hem goed ingeschat.

“Wie is dat…?” vroeg hij toen Mark met hen meeliep.

“Dat is mijn man. Waar ik ga, gaat hij. Take it or leave it” zei Sanne op ferme toon omdat ze hierover niet in discussie wilde gaan.

Met zichtbare tegenzin stemde Pete toe. Hij zag dat ze meende wat ze zei. Die roodharige leek stevig in haar schoenen te staan. Al keek hij Mark met een wat wantrouwige blik aan.

In zijn kantoor nam hij plaats achter zijn bureau. Sanne en Mark zaten op 2 stoelen tegenover hem. Sanne had tijdens die korte wandeling ongemerkt een extra knoopje van haar bloesje opengemaakt zodat er wat meer van haar weelderige decolleté te zien was. Zijn ogen lieten haar geen seconde los zag ze.

Pete kwam meteen ter zake.

“Dus je wilt hier in mijn club komen werken?”

“Ja. Ik kan strippen en dansen. Dat paaldansen is wel te leren denk ik.”

“Heb je ervaring?”

“Nee. Maar ik leer snel.”

“Wanneer kan je beginnen?”

“Sorry…? Hebben we het al over de inhoud van het werk en over de voorwaarden gehad? En over de verdiensten?” vroeg Sanne oprecht verbaasd.

“Ik hield je via de camera’s al in de gaten zodra je binnenkwam. Ik zie hoe klanten naar je kijken. Je bent een bloedmooie meid met vlammend rood haar en een geweldig stel tieten. En met een sterke, overtuigende uitstraling. Jij kan absoluut de ster van deze club worden. Daar twijfel ik niet aan. Over die voorwaarden komen we er wel uit. Ik wil jou hebben! Jij trekt mannen als een magneet naar je toe. Ik laat een contract opstellen en je kan meteen tekenen. Je kan wat mij betreft morgenavond al beginnen. Vrouwen als jou zijn uiterst zeldzaam. Je bent een parel. Een speld in een hooiberg. Je krijgt je eigen kleedkamer. Jessy die je net op het podium zag leert je alles wat je moet weten. Maar jouw looks en lichaam zijn een garantie voor succes. Die kerels kwijlen op je… ze eten uit je hand. Je wind mannen moeiteloos om je vinger. Ik zit al heel wat jaren in dit vak. Maar over jou twijfel ik geen seconde.”

“Nou… Dat gaat wel erg snel en makkelijk” zei Sanne omdat het gesprek niet helemaal verliep zoals zij zich had voorgesteld.

“Ik wil jou absoluut hebben. Zo te zien heb je natuurlijke tieten. Maar mooie siliconen zijn ook welkom.”

“Hmm. Je bent wel erg direct en niet erg tactvol. Op dit moment wens ik daar nog geen antwoord op te geven. Maar als we toch zo bezig zijn… Wat kan ik hier eigenlijk verdienen? Ik wil minstens hetzelfde als die Jessy.”

“Akkoord. Jessy heeft al jaren ervaring. Maar jij straalt aan alle kanten seks uit. Mannen zouden graag naar jou komen kijken en dat levert geld op. Met een goede campagne kunnen we die zaal wel vol krijgen. Je trouwring moet wel uit. Dat is een belemmering. Mannen moeten het gevoel hebben dat ze jou kunnen krijgen. Op het podium mogen de dames niet aangeraakt worden. Maar tegen extra betalingen zijn er in separate kamers wel intieme lapdances mogelijk. En sommige dames bieden extra diensten aan.”

Sanne wist niet of hetgeen er achter de schermen gebeurde wel helemaal legaal was. Een nachtclub en prostitutie zijn nu eenmaal 2 totaal verschillende dingen.

“Zoals pijpen of neuken?”

“Ja, dat is een mogelijkheid. Dat komt bovenop je verdiensten als stripper en danseres. Je bepaalt zelf hoe ver je wilt gaan. Probeer ze zo lang mogelijk aan je te binden en ze dure cocktails of een fles champagne te laten bestellen. Dat levert je bonussen op. De meeste mannen denken met hun lul. Zeker met wat drank op. Het grote geld wordt niet op het podium maar op de kamers verdiend. Meiden als jij kunnen veel geld uit hun zakken kloppen. Ook dat leer je wel van Jessy.”

“Stel dat ik met een klant naar bed wil… Dan zijn die extra inkomsten voor mij?”

“Niet helemaal. Je werkt voor mij, de club zorgt voor klanten en je houdt ook een kamer bezet. Daar reken ik kosten voor. Dus het is aan jou om die kosten terug te verdienen. Maar hoe langer je op de kamer bent, hoe meer je verdient.”

“Dus ik mag zelf bepalen hoe ver ik wil gaan? Dat klinkt goed. En mijn reiskosten…?”

“Daar komen we wel uit. Desnoods laat ik je ophalen en weer thuisbrengen. De girls worden in deze club uit voorzorg goed beschermd door mannen als Hank die je net bij de bar zag. Probeer zelf wel zoveel mogelijk nuchter te blijven. Sommige meiden gooien hun dure champagne tijdens de seks wel eens stiekem in de plantenbak met kunstplanten als de klant even niet oplet. Of in de whirlpool. Laat hen maar veel geld uitgeven aan dure drankjes en extra diensten. Laat ze maar dromen en kwijlen op lekkere wijven als jou. Daarom is een trouwring echt taboe.”

“Dan hebben we toch een probleem. Mijn trouwring, vriendschapsring en het enkelbandje van mijn zus hebben een grote emotionele waarde voor mij. Die gaan nooit uit. En als ik zeg nooit, dan bedoel ik ook echt nooit.”

“Je bent wat ouder dan de meiden die voor mij werken. Maar je ziet er echt fantastisch uit. Zeg maar dat je gescheiden bent maar wel die ring met die diamant wilt houden. Zeg maar dat hij een loser is die niet kon neuken en een klein pikkie had. Zeg dat je liever een echte man wil. Streel hun ego en laat ze uit je hand eten. Je kan veel meer verdienen als ze weten dat je singel bent en misschien te veroveren bent. Zij denken dat ze jou kunnen kopen. Dat jij hen echt een fantastische man vindt. Maar jij bent slim en laat ze fors voor een illusie betalen. Houd ze aan het lijntje. Beloof niets, maar laat ze merken dat er wellicht meer mogelijk is als je elkaar wat beter kent. Spreek echter nooit af buiten de club om. Dat is tegen de regels. Een principe is leuk. Cash is echter veel leuker. Dat leer je hier vanzelf wel.”

“Hmm. Dus de verdiensten en de reiskosten zijn echt geen probleem?” zei Sanne fronsend.

“Nee, natuurlijk niet. Jij bent de kip met de gouden eieren. Waar woon je?”

“In Milaan. Italië. Weet je wel waar dat ligt…?”

“Euh… Italië? Is dat ergens in Europa…?”

“Klopt! Dus ik word elke avond in Milaan opgehaald en weer netjes thuisgebracht?”

“Zit je mij soms in de maling te nemen? What the fuck wil je nu eigenlijk…?”

“Denk jij nu echt dat ik wil werken voor een arrogante, onbeleefde, oversekste en respectloze klootzak als jij die vrouwen uitsluitend als kassa en lustobject ziet? Niet in een miljoen jaar! Steek dat contract maar in je achterste. We zijn hier wel klaar denk ik” zei Sanne die opstond.

“Kom mee Mark, we zijn hier weg. Het stinkt hier…”

“Vuile rooie slet! Sodemieter op!” riep Pete kwaad.

Hij besefte dat hij beetgenomen was. Hij kreeg rode vlekken in zijn nek van woede omdat ze hem zo resoluut had af geserveerd. Dat was hij niet gewend. Hij was hier ten slotte de absolute koning in deze club.

Mark leunde met zijn handen op het bureau en boog zich wat voorover.

“Hey kerel… NIEMAND noemt mijn vrouw een slet begrepen? Ze is een DAME en ze heeft meer stijl en klasse in haar kleine teen dan jij in dat hele vadsige lijf en je dikke kop. En laat je loopjongens op afstand. Wij komen er zelf wel uit” zei Mark boos hoewel hij zijn best moest doen om niet in lachen uit te barsten na Sannes toneelstukje.

Hij pakte Sanne bij haar arm en ze liepen het kantoor uit.

“Kutwijf!” schreeuwde Pete hen na.

Hij schopte van woede tegen de prullenbak die naast zijn bureau stond. De inhoud verspreide zich over de vloer. Die roodharige sloerie had hem brutaal op zijn nummer gezet en dat pikte hij niet. Vrouwen moesten hun plaats kennen; zeker in zijn club waar hij de regels bepaalde en geen tegenspraak duldde.

Sanne en Mark liepen snel naar de uitgang terwijl ze boos aangekeken werden door Lizzy en Hank.

Ook 2 security jongens die bij de rand van het podium stonden om al te opdringerige mannen weg te houden van de dames on stage hielden hen in de gaten.

De gespierde uitsmijter bij de deur met een stierennek, brede schouders en armen als boomstammen zag dat er iets aan de hand was maar hij wist niet precies wat er speelde. Toch liet hij hen op een teken van Hank grommend passeren.

Sanne en Mark glipten snel naar buiten.

Op straat gierden ze het uit van het lachen.

“Jee… Wat was dat een vreselijke man! Een onbeleefde en brutale hork. Welke vrouw wil nu voor zo’n vent werken?” foeterde Sanne.

“Het was laag en bijzonder respectloos” stemde Mark in.

“Ik was even bang dat die security boys ons er hardhandig uit zouden smijten. Ze keken niet echt blij.”

“We deden volgens mij niets verkeerd. Maar er hing wel een vreemde en gespannen sfeer toen we weggingen. Ik had het plan om me geïnteresseerd op te stellen, maar wel twijfelend. En dat hij mij moest zien te overtuigen voordat ik hem toch maar een nee zou verkopen. Maar hij begon al direct over een contract dat ik meteen kon tekenen. Daar was geen lol aan. Dus het spelletje was al afgelopen voordat het begonnen was. Jammer… want ik had hem best wat uit willen dagen.”

“Hij wilde jou wel heel erg graag hebben” grijnsde Mark.

“Wellicht had je hem met jouw figuur al ver genoeg uitgedaagd.”

“Dat is zijn goed recht. Maar hij gedroeg zich als een hork. Bovendien spoort hij de dames die voor hem werken aan om zoveel mogelijk geld uit zijn klanten te persen. Dat is respectloos voor zowel die meiden als de klanten en dat bevalt mij niet. Ik ben niet tegen vrijwillige prostitutie of strippers in nachtclubs. Maar dit is schandalige, respectloze uitbuiting! Ik word hier echt boos om!”

“Rustig maar schat. Het was slechts een spelletje al liep het iets anders dan wij gedacht en verwacht hadden. Maar wel jammer dat we nu niet weten wat je daar zou kunnen verdienen.”

“Ook zoiets! Toen hij meteen over dat contract begon dacht ik: laat ik als beginner maar hoog in de boom gaan zitten en eisen dat ik minstens net zoveel wil verdienen als die Jessy. Daar zou hij vast niet mee akkoord gaan dacht ik. Maar nee… Ik kon zo tekenen! En de eerstvolgende avond al beginnen. Zonder enige ervaring. Dat slaat toch helemaal nergens op?”

“Tja. Dat geeft wel aan hoe graag hij jou wilde hebben. Maar over één ding had hij wel gelijk: Je bent nu eenmaal een lekker wijf met een lekker stel tieten.”

“Begin jij nu ook al…?” zei Sanne lichtjes geïrriteerd.

Maar haar glimlach verraadde dat ze wel wist dat hij het niet zo bedoelde.

“Maar behalve mooi en sexy ben je ook erg intelligent en welgemanierd. Een classy dame. Met een hart van goud bovendien. En vooral… Je bent MIJN vrouw! En een klasse dame als jij hoort echt niet in een sjofele nachtclub te werken.”

Sanne sloeg haar armen om Marks nek heen en gaf hem een innige tongzoen en een stevige knuffel voordat ze lachend en gearmd hun hotel weer opzochten.

In het hotel namen ze eerst een douche na de drukte en de warmte in The Stage.

Daarna had Sanne ondanks het late uur nog even online contact met Lara in Milaan. Lara was net op kantoor aangekomen want in Italië was het 7 uur later dan in Tennessee. En Sanne maakte zich al klaar voor de nacht. Ze had na haar douche alleen de witte katoenen badjas van het hotel aan want ze sliepen immers altijd naakt.

Sanne bekeek op haar Ipad wat foto’s van een aantal ontwerpen die Lara haar liet zien en gaf daar haar visie en commentaar op. De schetsen had ze in Milaan al eerder gezien en goedgekeurd. Maar het is altijd afwachten of het uiteindelijke ontwerp daadwerkelijk is geworden wat ze in gedachten hadden. Sanne ontwierp zelf geen kleding, maar ze had wel een duidelijke visie en gedachte over wat zij mooi en praktisch vond. Want een ontwerp moet ook lekker comfortabel zitten. Bovendien moest het aan de behoeftes van hun cliënten voldoen en verkoopbaar zijn.

Bij een bloesje vond ze de kopen niet bij het ontwerp passen. Bij een damesblazer vond ze de zakken iets te hoog zitten en wilde ze daar de hoeken meer afgerond hebben. Het zag er zo niet vrouwelijk genoeg uit vond Sanne. Ergens anders was een kraagje niet helemaal naar haar zin. Het waren kleine details. Maar details waren belangrijk in dit vak. Alfredi was een topmerk en klanten wilden waar voor hun geld.

Lara maakte notities om die door te geven aan Milena van het naaiatelier en Mario, het hoofd van de designers. Sanne maakte een tevreden indruk.

Intussen las Mark wat Whatsapp berichtjes op zijn telefoon. Zijn zus Mieke had zich geamuseerd met de groepsfoto van hen met de band en de westernhoeden op.

‘Jullie vermaken je wel daar. Komen jullie nog wel terug?’ had ze geschreven ze met een duimpje en een smiley erachter.

‘Niet naar Nederland. Wel naar Milaan’ appte hij plagerig terug.

Mieke was op de voor haar vroege morgen echter nog niet online. Waarschijnlijk was ze net op haar werk in de supermarkt. Inmiddels had zijn zus daar promotie gemaakt tot hoofdkassière.

Mark zag dat Sanne haar IPad op het nachtkastje legde.

“Alles oké in Milaan?” vroeg hij.

“Jawel. Ik ben trots op mijn team. Lara, Mario, Milena, Yvonne en Maxi doen het allemaal uitstekend. Ik stuur hier en daar wat dingetjes bij. Dit is een goed teken dat ik straks na mijn zwangerschap meer vanuit thuis kan werken. Al zit ik daar met de auto zo op het kantoor in de stad mocht er iets zijn. Dat is hier niet het geval.”

“Je team gaat voor jou door het vuur. En je hebt je visie en werkwijze goed in het bedrijf geïmplementeerd. Bovendien gunden jou deze reis door de V.S.”

“Maar ik blijf wel de eindverantwoordelijke.”

“Nog 6 dagen, dan zijn we weer thuis. Mieke vroeg al of we wel terugkomen omdat we het hier blijkbaar erg naar de zin hebben.”

“Hoe is het eigenlijk met je zus?” vroeg Sanne belangstellend.

Net als bij LeAnn en Kaitlin in Amerika had Sanne via het internet regelmatig contact met Mieke in Nederland. Maar de laatste weken was dat er wat bij ingeschoten omdat ze op het kantoor van Alfredi Fashions veel extra uren gemaakt had vanwege hun 16-daagse reis door de V.S. en de naderende Milan Fashion Week.

“Prima. Ze heeft het erg naar haar zin in haar nieuwe, jouw oude huis. Je weet dat ze een intieme relatie heeft met haar kapster. Maar ze is nu ook aan het daten met een vriend. Ze durft steeds meer.”

“Ik hoop echt dat het iets wordt. Ik gun het haar zo! Het is een leuke en goede meid.”

“Ik heb haar de groeten van jou gedaan.”

Mark kroop naast haar op het bed.

Hij keek haar aan met een grijns op zijn gezicht.

“Is er iets…?” vroeg Sanne.

Al kon ze zijn gedachten wel raden.

“Ik wacht op je striptease show.”

“Grapjas. We hebben hier geen paal.”

“Je kan ook zonder paal strippen. Dat heb je al vaker voor mij gedaan.”

“Het is laat en we vliegen morgenochtend naar Saint Louis.”

“Maar jij hebt sinds gisterenavond nog wel iets te goed van mij. Want jij was gisteren na de rodeo seks nog niet klaargekomen.”

“Maar ik had wel gewonnen” lachte Sanne.

Mark maakte de band van haar badjas los en kuste haar in haar hals.

Vervolgens sloeg hij haar badjas open en trok zoenend een spoor naar haar borsten.

Het was inderdaad laat en ze konden een goede nachtrust wel gebruiken met het oog op het programma van dinsdag. Maar toch wilde hij Sanne nog even laten genieten. Een korte vrijpartij moest wel kunnen. En hij wist dat Sanne altijd wel over te halen was voor een intieme vrijpartij. Bovendien vroeg deze hele avond in The Stage en de Nachtclub gewoon om een vrijpartij.

Zoenend en strelend stookte hij het vuurtje op en Sanne ging mee in zijn spel.

Al snel lag het katoenen kledingstuk op de grond naast het bed en lagen ze naakt op elkaar. Deze keer lag het initiatief geheel bij Mark en Sanne liet zich graag door hem verwennen.

Ze lagen samen heerlijk te zoenen en te vrijen. Zoals ze thuis zo vaak deden.

Mark besloot om het voorspel kort te houden. Hij zakte langzaam af naar beneden en streelde en kuste Sanne tussen haar dijen.

Sanne opende gewillig haar benen en Mark kwam er tussenin liggen. Hij bouwde gestaag de spanning op en Sanne genoot zichtbaar en hoorbaar. Mark had er plezier in om zijn roodharige prinses te verwennen. Steeds intenser werden zijn liefkozingen en verwennerijen. De cirkels van zijn handelingen werden steeds kleiner. Intussen was Sannes clitoris al rood gekleurd en opgezwollen. En ze was al aardig nat tussen haar dijen. Maar omdat ze altijd volop van seks en erotiek genoot en zich er gemakkelijk aan overgaf ging dat altijd snel.

Mark was eindelijk aangekomen bij haar hotspot in het centrum van haar erogene zone.

Zijn tong gleed tussen haar schaamlippen door terwijl hij 2 vingers in haar vagina had en daarmee op en neer ging. Hij wist perfect haar gevoeligste plekjes te vinden.

Sanne kronkelde van genot en Mark liet haar uiteindelijk heerlijk klaarkomen.

Na een korte pauze besloot Sanne om Mark nog even te neuken om hem te bedanken en om de dag af te sluiten.

Ze kroop op hem en reed hen beiden naar een orgasme.

Grijnzend zei Mark dat ze best wel wat trucjes kon op een paal. Maar Sanne vond het niet erg grappig.

Typisch een mannen opmerking sneerde ze met een glimlach.

Voldaan lagen ze samen in elkaars armen.

Het was een mooie dag en een leuke avond in The Stage. Ze hadden het erg naar hun zin gehad en ze hadden samen veel gelachen.

“Zet jij de wekker schat? We mogen onze vlucht naar Saint Louis niet missen” zei Sanne.

“Gelukkig vliegen we niet zo heel erg vroeg” geeuwde Mark.

“Maar we moeten wel op tijd op de luchthaven zijn om in te checken.”

“Vanaf morgen hebben we het reisschema zelf in de hand. Wel fijn dat we alle vliegtickets al vooraf geboekt hadden. Dat scheelt gestress.”

“We leven onderhand als nomaden uit onze koffer. Vliegtuig in en vliegtuig uit. Van hotel naar hotel.”

“Hey… Jij wilde toch zo nodig naar Tennessee en de Route 66 volgen?”

“Ja. Maar het voelt als een soort tweede huwelijksreis.”

“Ik geniet er ook van om dit samen met jou te doen schat. En ik vond Nashville erg leuk. Wat een heerlijke avond in The Stage! Ik heb me uitstekend vermaakt.”

“Ik ook. Je moet wat vaker vertrouwen in mij hebben.”

“Dat doe ik toch? Ik vaar blind op jou.”

“Dat is geheel wederzijds. Laten we lekker gaan slapen. Het wordt morgen weer een lange dag.”

Sanne gaf Mark een nachtzoen.

“Slaap lekker cowboy.”

“Sweet dreams honey.”

Sanne vlijde zich behaaglijk tegen Mark aan zoals ze dat elke avond deed.

Zoals gebruikelijk viel zij als eerste van hen in slaap met haar hoofd op zijn borst.

Mark woelde met zijn vingers een beetje door haar zachte rode haar. Hij liet de dag nog eens aan zich voorbijtrekken.

Morgen weer een andere stad. En een andere staat: Saint Louis in Missouri.

En vervolgens de Route 66 die hen naar Kaitlin in Albuquerque zou brengen.

Trefwoord(en): Beffen, Neuken, Roodharig, Vakantie, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!