Met Neefjes In De Ardennen

Ik had het weekeinde helemaal voor mezelf gepland. Of nou ja… niet helemaal voor mezelf.

Dit waargebeurde verhaal speelde af begin november 2025

Daan en Rico hadden allebei afzonderlijk gevraagd of ik zin had om “eens iets anders te doen dan altijd maar in de stad”. Ze wisten precies wat ze bedoelden. En ik wist dat zij wisten dat ik het ook wist. Er werd niet echt onderhandeld. Alleen maar een datum geprikt, een huisje geboekt, en toen was het wachten.

Vrijdagmiddag reden we met z’n drieën in mijn auto de Ardennen in. De jongens hadden de hele achterbank volgegooid met boodschappen, wijn, hout voor de kachel en een krat bier. Ik zat achter het stuur, af en toe een hand op mijn dij voelend – de een links, de ander rechts – maar het bleef luchtig, plagend. Nog geen echte ernst. Nog niet.

Het huisje lag echt geïsoleerd. Een smal grindpad, dan een open plek, en daar stond-ie: klein, donker hout, puntdak, een grote open haard en ramen die uitkeken over een dal waar de mist ’s ochtends als een deken bleef liggen. Precies zoals op de foto’s.

We hebben eerst alles uitgeladen. Daan maakte nog een foto van mij voor het huisje. Daarna vuur gemaakt. Ik had een strak spijker rokje aan en een zwart doorschijnende shirtje en rode laarzen , niets eronder. Niet omdat ik meteen iets wilde uitlokken…maar mijn kleding zei genoeg gewoon omdat ik wist dat zij het zouden zien. En waarderen.

Rico stak de kaarsen aan die ik had meegenomen. Daan schonk wijn in. Drie glazen. Geen glaasjes. Echte glazen. We gingen met z’n drieën op de oude bank voor de haard zitten. Niet tegen elkaar aan gedrukt. Nog niet. Gewoon dichtbij. Warmte van het vuur aan de voorkant, warmte van hun lichamen aan weerszijden.

Ik voelde hoe de avond langzaam zwaarder werd. Niet door alcohol – we dronken rustig – maar door wat er in de lucht hing. Herinneringen aan andere keren. Hotelkamers, hun studentenkamers, die ene keer op het aanrecht in mijn keuken toen mijn man onverwacht naar de sportschool was. Allemaal momenten waarop we hadden ontdekt hoe goed ons drieën bij elkaar pasten. Zonder schaamte. Zonder rem.

Na het tweede glas zette ik mijn glas weg. Ik stond op. Niet abrupt. Rustig. Liep naar het raam, keek naar buiten waar het al helemaal donker was geworden. Ik voelde hun ogen in mijn rug.

„Het is hier zo stil,” zei ik zacht. „Alleen wij drieën.”

Daan kwam als eerste achter me staan. Hij legde alleen maar zijn handen op mijn heupen. Niet dwingend. Gewoon aanwezig. Rico kwam aan de andere kant staan. Hij streek een pluk haar achter mijn oor. Heel teder.

Ik draaide me om. Eerst keek ik naar Daan. Toen naar Rico. Toen weer naar Daan.

„Jullie hebben allebei al zo vaak in me gezeten,” zei ik kalm, bijna alsof ik het weer even hardop wilde horen. „En toch voelt dit anders. Alsof we nu écht tijd hebben.”

Rico glimlachte die scheve glimlach van ’m. „We hebben drie hele dagen, tante Anita. Niemand die ons stoort. Niemand die ons ziet.”

Ik lachte zachtjes om dat ‘tante’. Dat zeiden ze nog steeds, ook al was het allang geen geintje meer.

Ik trok shirtje over mijn hoofd uit liet me rokje over mijn billen zakken.Geen show. Geen striptease. Gewoon omdat ik het warm had. Omdat ik het wilde. Naakt staan in het kaarslicht, alleen het vuur dat over mijn huid danste.

Ze keken. Echt keken. Niet zoals in haastige momenten daarvoor. Dit keer was er tijd om te zien. Om te voelen hoe mijn lichaam ademde. Hoe mijn borsten iets zwaarder hingen dan vroeger. Hoe mijn buik zacht golfde als ik bewoog. Ze keken ernaar alsof het iets moois was. En dat raakte me meer dan ik had verwacht.

Daan kuste als eerste mijn nek. Heel langzaam. Rico zakte op zijn knieën, kuste mijn buik, mijn heupen, de binnenkant van mijn dijen. Geen haast. Alsof ze allebei wisten dat we nergens naartoe hoefden.

Ik liet me op het dikke schapenvel voor de haard zakken. Op mijn rug. Benen een beetje uit elkaar. Niet uitdagend. Gewoon open. Vertrouwd.

Ze kleedden zich langzaam uit. Allebei. Ik keek toe hoe hun jonge, strakke lijven in het vuurlicht verschenen. Nog steeds even mooi als de eerste keer. Misschien nog mooier, omdat ik ze nu kende. Omdat ik wist wat ze met me konden doen.

Daan kwam als eerste boven me liggen. Niet meteen binnendringen. Eerst alleen maar kussen. Lang. Diep. Alsof we elkaar opnieuw leerden kennen. Rico lag naast ons, streelde mijn borsten, mijn zij, mijn haar. Fluisterde lieve, vieze dingetjes in mijn oor. Dat hij had gedroomd van dit weekend. Dat hij me al weken geleden in gedachten had geneukt terwijl hij alleen was.

Toen Daan eindelijk in me gleed was het bijna plechtig. Zo langzaam. Ik voelde elke centimeter. Ik sloeg mijn benen om hem heen. Niet om hem dieper te trekken. Gewoon om hem vast te houden.

Rico wachtte geduldig. Keek hoe zijn neef me nam. Streelde zichzelf zachtjes. Toen Daan zijn ritme vond – diep, traag, liefdevol – kwam Rico dichterbij. Hij kuste me terwijl Daan in me bewoog. Daarna liet hij me zijn pik proeven. Niet hard. Niet diep in mijn keel. Gewoon in mijn mond, terwijl ik tegelijkertijd door Daan werd gevuld.

Het ging zo uren door. Wisselen. Rusten. Weer beginnen. Soms lagen we met z’n drieën verstrengeld, soms nam een van hen me van achteren terwijl ik de ander zoende. Soms zaten ze tegenover elkaar op de bank en kwam ik om beurten op ze zitten. Langzaam. Alsof we alle tijd van de wereld hadden.

Die nacht werd het donkerder, stiller en tegelijkertijd voller dan ik ooit had meegemaakt.

Het vuur in de haard was bijna gedoofd, alleen nog een zachte rode gloed die onze lichamen in warme schaduwen schilderde. We lagen al uren verstrengeld op dat grote bed op zolder, lakens verkreukeld, kussens overal verspreid. Ik voelde me loom, open, alsof mijn lichaam eindelijk had begrepen dat het nergens meer naartoe hoefde.

Rico lag achter me, zijn borst warm tegen mijn rug, zijn hand loom over mijn heup gedrapeerd. Daan lag tegenover me, gezicht vlak bij het mijne, en kuste me langzaam, eindeloos, alsof elke kus een belofte was die hij nog een keer wilde nakomen.

Toen begon het weer. Zachtjes eerst. Rico’s vingers gleden tussen mijn billen, speelden met de kleine opening die nog gevoelig was van eerder die avond. Hij fluisterde tegen mijn oor: „Mag ik weer, Anita? Mag ik je daar nemen, langzaam?”

Ik knikte alleen maar, ademde uit tegen Daan’s lippen. Daan glimlachte, kuste mijn voorhoofd, mijn neus, mijn mond, terwijl Rico zich achter me positioneerde. Hij spuugde zachtjes in zijn hand, smeerde zichzelf in, toen mij, teder, geduldig. Geen haast. Alleen maar zorg.

Toen hij binnendrong was het een lange, glijdende beweging, bijna plechtig. Ik hapte even naar adem, maar het was geen pijn – het was volheid, warmte, overgave. Daan hield mijn gezicht vast, keek me diep in de ogen terwijl Rico centimeter voor centimeter dieper kwam. „Je bent zo mooi als je je zo laat gaan,” mompelde hij.

Ze bewogen om beurten. Eerst Rico diep in mijn kont, traag, ritmisch, terwijl Daan mijn clitoris streelde en mijn borsten kuste. Toen wisselden ze. Daan kwam voor me liggen, tilde mijn been over zijn heup, gleed weer in mijn kut terwijl Rico van achteren bleef. Dubbel gevuld. Twee harten die tegelijkertijd in me klopten.

Ik voelde ze allebei groeien, harder worden, hun ademhaling sneller gaan. Rico gromde zachtjes tegen mijn nek, beet zacht in mijn schouder. Daan kreunde mijn naam, laag en rauw.

Het eerste wat kwam was Rico. Hij drukte zich diep, zo diep mogelijk, en ik voelde de warme pulsen in me, golf na golf, tot het overliep en langs mijn billen droop. Hij bleef nog even in me, zachtjes schokkend, kuste mijn rug, fluisterde: „Ik hou hiervan… van jou… van hoe je me helemaal neemt.”

Hij trok zich langzaam terug, maar gaf me geen moment rust. Daan rolde me op mijn rug, spreidde mijn benen wijd, keek naar het zaad dat al uit me sijpelde, mengde zich met het zijne dat hij eerder had achtergelaten. Hij keek ernaar alsof het kunst was. Toen gleed hij weer naar binnen, in die warme, glibberige mengeling van ons drieën.

Hij neukte me nu harder, maar nog steeds liefdevol. Elke stoot was een „ik wil je”, een „je bent van ons”. Ik sloeg mijn benen om hem heen, trok hem dieper, voelde hoe hij begon te trillen. Rico lag naast ons, streelde mijn gezicht, kuste mijn tranen die ik niet eens had gemerkt dat ik huilde – niet van verdriet, maar van te veel voelen.

Toen Daan kwam, was het intens. Hij drukte zich helemaal in me, kreunde lang en laag, vulde me nog verder, tot ik het gevoel had dat ik helemaal van binnenuit overstroomde. Warm, dik, eindeloos. Hij bleef in me liggen, zwaar ademend, voorhoofd tegen het mijne.

We bleven zo liggen, alle drie. Rico achter me, armen om ons heen, Daan nog half in me, zachtjes verslappend maar nog steeds verbonden. Zaad dat langzaam uit me lekte, over mijn dijen, op de lakens. Niemand veegde het weg. Het hoorde erbij. Het was van ons.

Na een tijdje – ik weet niet hoe lang – kuste Daan me teder op mijn mond. „Ik hou van hoe je ruikt nu,” zei hij zacht. „Naar ons.”

Rico lachte slaperig tegen mijn nek. „Drie dagen, Anita. En dit is pas nacht één.”

Ik glimlachte in het donker, voelde hun warmte, hun adem, hun zaad dat nog in en op me zat.

„Dan hebben we nog veel tijd,” fluisterde ik.

En dat hadden we.

De ochtend na die lange, lome nacht voelde alles nog zachter, nog intiemer. We hadden ontbeten aan de kleine keukentafel – verse croissants die we de avond ervoor hadden meegenomen, sterke koffie, elkaars blote voeten die elkaar onder tafel raakten. Niemand had haast. We praatten zacht, lachten om niets, en af en toe keek een van hen naar me met die blik die zei: we zijn nog lang niet klaar met jou.

Na het ontbijt douchten we met z’n drieën in de kleine badkamer beneden. Het water was inderdaad koud in het begin, maar binnen een minuut waren we elkaars warmte. Zeepbellen over mijn borsten, hun handen die overal gleden, kusjes in nekken en op schouders. Geen seks deze keer – alleen maar aanrakingen die beloofden wat later zou komen. We droogden elkaar af met die dikke, zachte handdoeken die naar dennen roken, en toen zei Rico, met die scheve grijns: „Er is hier een sauna. Privé. Achter het huisje. Niemand die ons ziet.”

Ik voelde een rilling die niets met de kou te maken had.

We liepen blootvoets over het koele gras, handdoeken losjes om ons heen geslagen. De sauna stond een stukje het bos in: klein, van donker hout, met een terrasje ervoor dat uitkeek over het dal. Binnen was het al warm – ze hadden hem eerder aangezet, slim. Houtgeur, zachte verlichting, twee brede banken tegenover elkaar. We gooiden onze handdoeken af en gingen zitten. Naakt. Open. Geen schaamte meer.

De hitte sloeg meteen toe, maakte mijn huid rozig, mijn adem dieper. Ik zat tussen hen in op de bovenste bank. Daan rechts, Rico links. Hun dijen tegen de mijne. Hun handen op mijn knieën. We zeiden niets. Alleen maar ademen, zweten, voelen hoe de warmte ons nog gevoeliger maakte.

Ik draaide me naar Daan, kuste hem langzaam, diep. Mijn hand gleed over zijn borst, omlaag, tot ik hem vond – al hard, warm, kloppend. Ik liet me op mijn knieën zakken op de houten vloer, tussen zijn benen. Rico keek toe, streelde zichzelf zachtjes terwijl ik Daan in mijn mond nam. Langzaam. Met alle tijd van de wereld. Ik proefde zout van het zweet, proefde hem, voelde hoe hij groeide tegen mijn tong. Daan kreunde laag, zijn hand in mijn haar, niet duwend, alleen maar vasthoudend.

Toen ik even opkeek zag ik Rico’s ogen donker worden. Ik draaide me naar hem, nam hem ook in mijn mond, afwisselend, terwijl Daan mijn rug streelde, mijn billen kneedde. Het was een soort dans: ik pijpte de een, dan de ander, hun handen overal op me, hun zuchten die zich vermengden met het zachte sissen van de hete stenen.

Rico trok me uiteindelijk omhoog, legde me op de onderste bank. Hij ging op zijn knieën tussen mijn benen, spreidde me zachtjes, en boog zich voorover. Zijn tong was warm, nat, precies wat ik nodig had in die hitte. Hij likte me langzaam, cirkels om mijn clitoris, diep naar binnen, alsof hij me helemaal wilde proeven. Daan zat naast me, kuste mijn mond, mijn borsten, fluisterde hoe mooi ik eruitzag, hoe nat ik was, hoe graag hij me weer wilde voelen.

Ik kwam daar, in die sauna, met Rico’s mond tussen mijn benen en Daan’s lippen op de mijne. Het was een stille, lange golf die door me heen trok, mijn hele lichaam liet trillen in de hitte.

We bleven nog even liggen, zweterig, voldaan, tot de warmte te veel werd. Toen liepen we terug naar het huisje – bloot, hand in hand, lachend als kinderen die iets stouts hebben gedaan.

Binnen, in de woonkamer, bij het vuur dat we weer hadden aangemaakt, gebeurde het pas echt.

Ik liet me op het schapenvel zakken, op handen en knieën. Daan kwam achter me, gleed in één beweging mijn kut in – nat, open, klaar voor hem. Rico ging voor me zitten, liet me hem weer in mijn mond nemen terwijl Daan me diep nam, ritmisch, liefdevol. Ze wisselden weer. Rico nam mijn kont, langzaam, teder, terwijl Daan me van voren vulde. Dubbel. Vol. Hun handen overal, hun monden op mijn huid, hun stemmen die mijn naam fluisterden alsof het een gebed was.

We kwamen allemaal, eerst ik, dan zij – warm, diep, in me, over me, tot alles glansde en rook naar ons. Daarna lagen we uitgeput op het kleed, armen en benen door elkaar, het vuur dat zachtjes knapte, de stilte van het bos buiten.

Ik voelde hun zaad nog in me, warm en plakkerig, en ik glimlachte tegen Daan’s borst terwijl Rico mijn haar streelde.

„Dit,” fluisterde ik, „dit is precies wat ik wilde.”

En ze kusten me allebei, zacht, lang, alsof ze wilden zeggen: wij ook, Anita. Wij ook.

Die avond viel de schemering vroeger dan anders, of misschien leek het alleen maar zo omdat we al de hele dag in een soort tijdloze bubbel leefden. Het vuur in de haard brandde hoog, oranje licht dat over de muren danste en onze naakte lichamen in warme tinten schilderde. We hadden wijn gedronken – niet te veel, net genoeg om alles nog zachter, nog vloeiender te maken.

Ik lag op mijn buik op het dikke schapenvel, kussen onder mijn heupen, benen een beetje uit elkaar. Rico zat achter me, zijn handen warm en stevig op mijn billen, knedend, strelend, uit elkaar trekkend met een tederheid die me elke keer weer verraste. Daan lag naast me, zijn gezicht vlak bij het mijne, kuste mijn schouder, mijn nek, fluisterde lieve, vieze dingen die alleen voor mij bedoeld waren.

„Je kont is zo mooi, Anita,” mompelde Rico, zijn stem laag en schor. „Zo vol, zo zacht… ik kan er niet genoeg van krijgen.”

Hij had glijmiddel gebruikt – veel, warm, royaal – en zijn vingers waren al uren met me bezig geweest. Eerst één, toen twee, toen drie, langzaam, geduldig, tot ik me helemaal ontspande, tot ik smekend mijn heupen naar achteren duwde omdat ik meer wilde. Meer van hem. Meer van hen.

Toen hij eindelijk bij me naar binnen gleed, was het een lange, trage beweging. Ik voelde elke centimeter, de lichte rekking, de volle druk die bijna te veel was en toch precies goed. Ik kreunde zacht in het kussen, mijn handen grepen het schapenvel vast. Daan kuste mijn mond om het geluid op te vangen, zijn tong warm en troostend.

Rico bewoog langzaam, diep, liet me wennen, liet me voelen hoe perfect we pasten. „Goed zo, schat,” fluisterde hij. „Laat me erin. Laat me je helemaal vullen.”

Na een tijdje trok hij zich terug, nog glanzend, en Daan nam zijn plek in. Hij was iets dikker, iets langer, en toen hij binnendrong voelde ik die heerlijke, intense rekking weer. Hij hield mijn heupen vast, stootte traag maar krachtig, elke beweging een soort liefkozing. Rico kwam voor me liggen, liet me zijn pik in mijn mond nemen terwijl Daan me van achteren nam. Ik proefde mezelf op hem, proefde ons alle drie, en dat maakte alles nog intiemer.

Ze wisselden weer. En weer. Urenlang. Soms lag ik op mijn zij, met één been omhoog, zodat ze dieper konden. Soms op mijn rug, benen over hun schouders, zodat ze me konden aankijken terwijl ze me neukten – diep in mijn dikke kont, zonder haast, alleen maar met die intense, bijna eerbiedige aandacht.

Ik voelde ze allebei groeien, harder worden, hun ademhaling onregelmatiger. Rico kwam als eerste. Hij drukte zich zo diep mogelijk, kreunde mijn naam als een gebed, en ik voelde de warme stralen in me spuiten, golf na golf, tot het overliep en langs mijn billen droop. Hij bleef nog even in me, schokjes, zachte kusjes in mijn nek. „Ik hou van hoe je me vasthoudt,” fluisterde hij. „Alsof je me nooit meer los wilt laten.”

Daan wachtte tot Rico zich helemaal had teruggetrokken. Toen gleed hij weer in me, in die warme, glibberige mengeling van zaad en glijmiddel. Hij neukte me nu harder, maar nog steeds liefdevol – elke stoot een „ik wil je voelen, helemaal”. Ik kwam daar, alleen al van die volle druk, van het gevoel dat ik van binnenuit overstroomde. Mijn hele lichaam trilde, golf na golf, terwijl Daan doorging.

Toen hij eindelijk kwam, was het intens. Hij greep mijn heupen stevig vast, drukte zich diep, en vulde me nog verder. Warm, dik, eindeloos. Ik voelde het pulseren, voelde hoe het zich mengde met wat Rico al had achtergelaten, tot ik helemaal vol zat, tot het langs mijn dijen lekte en op het schapenvel druppelde.

We bleven zo liggen. Daan nog half in me, zachtjes verslappend maar nog verbonden. Rico achter me, armen om ons heen, zijn lippen tegen mijn rug. Zaad dat langzaam uit me sijpelde, warm en plakkerig, een stille getuige van hoe volledig we ons aan elkaar hadden overgegeven.

Daan kuste mijn schouder, fluisterde: „Je bent zo mooi als je zo open bent voor ons. Zo vol van ons.”

Rico lachte zacht tegen mijn oor. „En we zijn nog niet klaar, Anita. Morgen… en overmorgen… we hebben nog zoveel tijd om je helemaal uit te wonen.”

Ik glimlachte in het schemerdonker, voelde hun warmte, hun adem, hun zaad dat nog diep in mijn dikke kont zat.

„Dan doen we dat,” zei ik zacht. „Helemaal. Tot ik niet meer weet waar jullie eindigen en ik begin.”

En ze kusten me allebei, teder, lang, alsof ze wilden zeggen: dat is precies wat we willen.

Anita

Trefwoord(en): Ardennen, Neef, Tante, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!