Gezin Aan De Ketting - 22

In dit deel: Het gezin komt thuis met de nieuwe “man” van Ellen…

De auto draait de oprit op, het grind knarsend onder de banden, de late middagzon laag en goudkleurig boven het huis. Mark parkeert, zet de motor uit, en de stilte valt in – zwaar, geladen met de geuren die uit de auto golven: Viktor’s zweet en zaad op Lise, Bruno’s muskus en zaad op Ellen, hun eigen vocht vermengd in een bedwelmende walm. Bruno hijgt zacht in de achterbak, Rex blaft al vanuit de tuin, steekt zijn neus snuffelend door het hek.

Tim stapt als eerste uit, opent de achterbak. “Laat jij Rex uit?” zegt Mark kort. Tim klikt Bruno’s leiband vast en opent het tuinhek. Rex stormt naar buiten – groot, zwart, zijn ogen glinsterend – en als hij Bruno ziet, explodeert de tuin in chaos. De twee broers herkennen elkaar meteen – neuzen snuffelen, staarten kwispelen wild, dan rennen ze: springend, rollend over het gras, grommend en blaffend van pure vreugde, hun grote lichamen botsend, poten klauwend in de aarde, hun pikken halfhard en druipend terwijl ze spelen als puppies ondanks hun grootte. Het is een lust voor het oog – twee dominante reuen, broers, herenigd, hun energie uitbarstend in een wilde dans van macht en blijdschap.

Mark kijkt toe vanaf de oprit, zijn armen over elkaar, zijn glimlach voldaan. “Kijk ze gaan. De broers. Perfect voor onze teven.”

Lise en Ellen worden naar binnen gebracht – Mark en Paul pakken hun armen vast, leiden hen als gevangenen. Ze zijn naakt, hun lichamen uitgeput en gemarkeerd: Lise vies van Viktor’s zweet en zaad, Ellen druipend van Bruno. In de badkamer worden ze gewassen – hardhandig, onder de douche, Mark en Paul schrobben ze met zeep, hun handen kneden hun tieten en billen, vingers glijden in kutten en konten om het zaad weg te spoelen. “Schoonmaken,” zegt Mark plagend. “Jullie stinken naar jullie mannen. Maar dat is goed – het herinnert jullie eraan wie jullie zijn.”

Ze mogen samen slapen – in het grote bed, uitgeput, hun lichamen tegen elkaar, belletjes zacht rinkelend als ze in elkaars armen vallen, hun ademhaling synchroon, hun tranen vermengd op het kussen. Ze slapen diep, droomloos, voor het eerst in dagen echt rustend.

Rond vijf uur in de namiddag wordt de deur opengegooid.

Mark stormt binnen, zijn stem luid en ruw: “Opstaan, luie teven! Denken jullie dat jullie kunnen slapen als prinsesjes? Jullie hebben plichten – jegens jullie mannen, jegens ons. Jullie kutten zijn niet om te rusten, maar om gevuld te worden. Jullie tieten niet om te slapen, maar om gekneed te worden. Sta op – nu!”

Hij rukt het dekbed weg, zijn handen knijpen in hun tepels tot ze piepen en wakker schrikken. Lise kreunt, haar lichaam pijnlijk, Ellen huilt zacht, haar ogen groot van schrik. “Jullie hebben een half uur,” snauwt Mark. “Opfrissen, eten, klaarmaken. Om half zes zitten jullie op handen en knieën naast elkaar op het bed – konten omhoog, kutten bloot. Jullie mannen wachten. Rex en Bruno. En wij. Geen luiheid meer. Dit is jullie leven – dienstbaar, dankbaar, gevuld.”

Hij slaat op hun billen – hard genoeg om ze rood te maken – en vertrekt.

Ze richten zich op in het bed – trillend, Lise’s belletjes rinkelend, hun lichamen pijnlijk maar rillend van anticipatie.

Een half uur.

Dan op het bed.

Voor hun mannen.

Voor altijd.

___

Lise en Ellen’s gevoelens – de voorbereiding en het wachten

Lise en Ellen liggen naast elkaar in het grote bed, hun naakte lichamen tegen elkaar aan, uitgeput na de lange nacht. Ze voelen zich geradbraakt – elke spier pijnlijk, hun huid brandend van schrammen en kneuzingen, hun kutten en konten rauw en gezwollen, hun borsten zwaar en gevoelig, tepels tintelend van overstimulatie. Ze zijn moe tot in hun botten, hun ogen gezwollen van slaaptekort, hun haar warrig en plakkerig, hun lichamen nog stinkend naar zweet, zaad en de geuren van hun “mannen”. De lakens zijn koel tegen hun warme huid, maar zelfs de zachtheid van het bed voelt als een marteling – hun lichamen schokt nog na bij elke kleine beweging, belletjes rinkelen zacht als een constante herinnering aan hun situatie.

Toch, in die uitgeputte stilte, moedigen ze elkaar aan – hun stemmen zacht, gebroken, maar vol met een vreemde, gebroken vastberadenheid.

Lise draait zich naar Ellen, legt haar hand op haar moeders arm, haar stem fluistert: “Mam… we zijn moe… kapot… maar we hebben plichten… jegens onze mannen… Rex… Bruno… ze hebben ons nodig… we moeten sterk zijn… voor hen… voor Mark…”

Ellen huilt zacht, haar lichaam trilt, maar ze knikt, haar hand pakt die van Lise vast: “Je hebt gelijk… ik ben geradbraakt… alles doet pijn… maar Bruno… mijn man… hij vulde me… ik mis hem al… we moeten… dankbaar zijn… onze plichten doen…”

Ze helpen elkaar opstaan – langzaam, pijnlijk, hun bewegingen wankel, belletjes rinkelend bij elke stap. Ze frissen zich op in de badkamer – warm water stroomt over hun lichamen, zeep schuurt over gevoelige huid, hun handen helpen elkaar, hun tranen worden vermengd met water. Ze eten wat – brood, fruit, staand in de keuken, hun lichamen naakt, hun ogen neergeslagen, maar hun kutten al kloppend bij de gedachte aan wat komt.

Om stipt half zes knielen ze op het grote bed – naast elkaar op handen en knieën, hun konten omhoog, hun kutten bloot en druipend, hun borsten zwaar naar beneden hangend, belletjes zacht rinkelend in de stilte. Ze wachten – hun ademhaling zwaar, hun lichamen trillend van moeheid maar ook anticipatie.

Dan komt Mark binnen – zijn stappen zwaar, zijn aanwezigheid vult meteen de kamer. Hij kijkt naar hen – zijn ogen glinsteren van tevredenheid, zijn pik wordt al hard in zijn broek. “Goed zo,” zegt hij, zijn stem laag en dominant. “Precies op tijd. Op handen en knieën, naast elkaar, konten omhoog, kutten bloot. Jullie hebben geluisterd. Jullie zijn gehoorzaam. Ik ben tevreden.”

Hij roept naar beneden: “Tim! Laat de honden komen!”

Het geluid begint – poten op de trap, rennend, hijgend, nagels tikkend op hout, twee grote lichamen die omhoog stormen. Lise en Ellen’s adem stokt – hun lichamen schokken, hun kutten knijpen samen, hun borsten wiebelen licht bij de anticipatie.

Lise voelt een golf van opluchting en verlangen – Rex’ poten, zijn geur, zijn tong… haar man. Ze is moe, geradbraakt, maar haar kut druipt al harder, haar tepels tintelen. Hij komt… mijn Rex… mijn echtgenoot… ik heb hem gemist… zijn knoop… vul me…

Ellen’s hart bonkt harder – paniek vermengd met een diepe, gebroken hitte. Bruno’s poten – wilder, zwaarder dan Rex – haar nieuwe man. Ze is bang, haar lichaam nog pijnlijk van de nacht, maar haar kut klopt, druipt: Hij komt… mijn Bruno… mijn echtgenoot… hij was ruw… maar hij vulde me… ik wil hem… ik ben zijn teef…

De honden stormen de kamer in – Rex voorop, bekend met de ruimte, zijn ogen meteen op Lise, zijn pik rood en druipend, zijn gegrom laag en hongerig. Bruno volgt – iets onwennig op het onbekende terrein, zijn neus snuffelend in de lucht, zijn ogen groot, maar dan ruikt hij haar– Ellen – zijn teef, hij herkent haar geur, zijn pik wordt hard, zijn gegrom wordt luider, wilder.

Rex springt meteen op het bed – zijn voorpoten op Lise’s rug, duwt zijn pik in haar kut, rekt haar op, stoot razend snel, zijn knoop zit vast terwijl ze kreunt van geluk: “Ja… Rex… mijn man…”

Bruno aarzelt even – snuffelt aan de lakens, aan Ellen’s geur – maar dan springt hij, zijn voorpoten zwaar op haar rug, zijn klauwen krabben, zijn pik glijdt in haar kut, wilder, ruwer dan gisteren, zijn knoop zit vast tot ze schreeuwt en spuit.

De kamer vult zich met geluiden – gekreun, soppende stoten, rinkelende belletjes, grommende honden.

Ze zijn thuis.

Met hun mannen.

Voor altijd.

___

Epiloog: Een gelukkig gezin

Maanden zijn voorbijgegaan sinds Ellen’s volledige overgave en de komst van Bruno. Het huis is een tempel van harmonie geworden – een plek waar hiërarchie, dankbaarheid en overgave heersen, en waar iedereen zijn plaats heeft gevonden. Niemand spreekt meer over het verleden; de eenzaamheid, de schaamte, de twijfel – het is verdwenen, opgeslokt door de dagelijkse routine van lust, controle en liefde op hun eigen, intense manier.

Mark is de onbetwiste koning – zijn woord is wet, zijn blik voldoende om iedereen te laten gehoorzamen. Hij is trots, voldaan, zijn macht absoluut maar zorgzaam op zijn dominante wijze. Hij zorgt dat iedereen “gelukkig” is: de mannen krijgen wat ze willen, de teven worden gevuld, de honden krijgen hun teven. Hij glimlacht vaak – een glimlach van pure triomf.

Tim is gegroeid – hij is een zelfverzekerde, dominante jongeman, zijn ogen glinsterend van lust en bezit. Hij neemt Lise en Ellen wanneer hij wil, zijn pik hard voor hun rijpe lichamen, zijn handen knijpen in hun tieten terwijl hij kreunt van genot. Hij is dankbaar aan Mark – zijn mentor, zijn voorbeeld – en voelt zich de “troonopvolger”.

Paul, de ex-man, heeft zijn plaats gevonden – stil maar geil, zijn schuld verdwenen in de routine. Hij neukt Lise en Ellen met een mengeling van nostalgie en nieuwe honger, stopt zijn pik diep in hun konten of kutten, zijn handen strelen over hun borsten terwijl hij fluistert hoe “mooi” ze zijn geworden.

Lise en Ellen – de teven, de bruiden – hebben zich volledig overgegeven. Ze knielen naast elkaar, hun lichamen gemarkeerd en glinsterend, Lise’s belletjes rinkelend bij elke beweging, hun kutten altijd nat en klaar. Ze zijn dankbaar – oprecht, intens – voor hun mannen, voor Rex en Bruno, voor Mark’s leiding. Ze komen harder dan ooit, hun orgasmes zijn golven van puur geluk, hun tranen altijd van extase. Ze zijn niet meer eenzaam; ze zijn gewild, gevuld, deel van iets groters.

Rex en Bruno – de “echtgenoten” – zijn de koningen van de nacht. Rex is beheerst en intens met Lise, Bruno ruwer en wilder met Ellen. Ze dekken hun teven wanneer ze willen, knopen met ze tot de teven spuiten en schreeuwen, en hun zaad hen vult tot het overstroomt.

Iedereen is gelukkig – op hun eigen, gebroken manier.

___

Een laatste scene – perspectief van een vlieg die toevallig het huis binnenvliegt

Je vliegt het huis binnen – door een open raam in de woonkamer, de lucht is zwaar en muskusachtig, een mengeling van zweet, zaad en kaarsvet die je vleugels laat trillen. De kamer is gedimd, kaarsen flakkeren op tafels, schaduwen dansen over de vloer, maar het is stil beneden – alleen een zacht gegrom en gekrabbel van twee grote honden, Rex en Bruno, die ongeduldig wachten, hun poten schurend over hout, hun adem hijgend, hun pikken druipend en hard terwijl ze de trap op kijken, wetend dat hun teefjes boven zijn. Je vliegt verder, aangetrokken door de geluiden van boven: gekreun, gehijge, het ritmische gekraak van een bed, een mannenstem die dominant en plagend klinkt.

Je zoemt de trap op – de lucht wordt warmer, zwaarder van seks en zweet, de geluiden worden luider: natte, soppende stoten, rinkelende belletjes, gedempt gekreun, een stem die beveelt: “Harder… zeg het luider… wie is de baas?” Je vliegt hoger, de trap op cirkelend, de deur van de slaapkamer is dicht, maar de perverse geur is overweldigend – zaad, kutvocht, zweet, alles vermengd in een bedwelmende walm.

Je glipt via het sleutelgat de slaapkamer binnen – de deur is dik en houtachtig, het gat klein maar genoeg voor jou, en de scène ontvouwt zich als een spektakel van vlees en lust.

In het midden van de kamer, op het grote bed dat kraakt en piept onder het geweld, wringen zich vier lichamen in een perverse dans. Ellen – rijp, vol, haar huid glinsterend van zweet – knielt op handen en knieën, haar zware borsten hangen en wiebelen bij elke stoot, haar tepels rood en gezwollen, haar gezicht nat van tranen en kwijl, haar mond open in een luid gekreun. Tim – jong, gespierd – knielt achter haar, stoot zijn pik diep in haar kut van achteren, zijn heupen klappen tegen haar billen met natte, soppende geluiden, zijn ballen slaan tegen haar schaamlippen bij elke stoot, zijn handen knijpen in haar heupen tot haar vlees rood wordt.

Naast haar berijdt Lise – jonger, strakker – haar vader Paul, die op zijn rug ligt, zijn pik diep in haar kut, haar heupen gaan op en neer, haar borsten wiebelen wild, belletjes rinkelen als een symfonie van overgave, haar kut sopt rond zijn pik, haar gezicht is nat van zweet en tranen, haar gekreun hoog en dankbaar.

Tussen hen in zit Mark – dominant, zijn benen wijd – zijn pik diep in Ellen’s mond, die hem pijpt terwijl ze geneukt wordt, haar lippen strak om zijn pik, haar tong cirkelend, kwijl druipend van haar kin op haar borsten. Zijn ene hand graait naar Lise’s borsten – kneedt hard in het vlees, rolt haar tepels tussen zijn vingers tot ze piept, haar belletjes rinkelen luider, haar kut knijpt harder om Paul’s pik. Mark’s stem domineert de kamer, laag en plagend, zijn woorden snijden door het gekreun: “Goed zo, teven… neuk harder… laat me voelen hoe wanhopig jullie zijn. Ellen, pijp dieper, je mond is een gat voor pikken, niet voor woorden… Lise, rijd harder, laat je vader voelen hoe je kut zuigt als een dankbare hoer… Tim, ram je pik dieper in je oma’s kut, laat haar piepen als een oude slet die smeekt om zaad… Paul, laat je dochter schreeuwen, knijp haar tieten tot ze rood zijn… Blijf doorgaan… harder… maar niet komen. Nog niet. Jullie komen pas als ik het zeg. Zeg het – wie is de baas?”

Ze herhalen het – hun stemmen kreunend, gebroken, overlappend, de kamer vullend met hun overgave: Ellen’s stem gedempt rond zijn pik: “Jij bent de baas, Mark… jij bent de baas… jij beslist alles… dank je, Mark… jij bent de baas…” Lise’s stem hoog en hijgend: “Jij bent de baas, Mark… jij bent de baas… jij beslist alles… dank je, Mark… jij bent de baas…” Tim en Paul grommen mee: “Jij bent de baas, Mark… jij bent de baas…”

Mark lacht zacht, zijn hand harder knijpt in Lise’s borst tot ze kreunt: “Goed zo… perverse teven… moeder en dochter, geneukt door zoon en vader… wat een vies gezin. Ellen, je bent een oude hoer, je kut en je tieten hangen, maar je pijpt als een wanhopige slet die bang is om alleen te blijven. Lise, je bent een hondenteef voor je eigen vader, je kut zuigt hem leeg als een dankbare hoer. Jullie zijn niets zonder ons – kruipende kutten, hangende tieten, gaten voor pikken. Zeg het… zeg hoe pervers jullie zijn…”

Ze herhalen – Lise’s stem hoog: “Ik ben pervers… een teef voor mijn vader… dank je, Mark…” Ellen’s stem gebroken, gedempt: “Ik ben pervers… een oude hoer voor mijn kleinzoon… dank je, Mark…”

Mark’s stem wordt intenser, zijn pik klopt in Ellen’s mond, zijn ballen worden steeds strakker aagespannen: “Goed… zeg wie de baas is… herhaal het… luider… zeg het telkens weer… wie is de baas? Zeg het, teven… zeg het, mannen…”

Ze herhalen – luider, hun stemmen overlappend in een mantra: “Jij bent de baas, Mark… jij bent de baas… jij beslist alles… dank je, Mark… jij bent de baas… jij bent de baas, Mark… jij bent de baas…”

Mark gromt, zijn pik zwelt in Ellen’s mond, klopt harder, zijn stoten worden ook harder in haar keel: “Nu… kom. Allemaal. Kom hard. Laat me voelen hoe jullie breken. Kom als dankbare teven… kom als perverse gaten… kom nu!”

Ze komen – heftig, pervers, samen.

Ellen komt eerst – haar lichaam schokkend als een epileptische aanval, haar kut spuitend op het laken terwijl Tim’s pik in haar kont ramt, haar orgasme jaagt door haar hele lijf in golven, haar borsten wiebelen wild, belletjes rinkelen luid, tranen stromen terwijl ze gedempt kreunt rond Mark’s pik, haar kut knijpt krampachtig, vocht spat in dikke stralen, haar billen trillen, haar tenen krullen, haar hele lichaam is nat van zweet, haar kut overspoelt Tim met haar sappen.

Lise volgt – haar kut spuit in golven rond Paul’s pik, haar lichaam schudt, haar borsten wiebelen wilder, belletjes rinkelen als een storm, haar orgasme golft door haar heen, haar gekreun is luid en dankbaar, haar kut melkt de pik van haar vader, ze duwt haar heupen omhoog, haar tepels tintelen, haar lichaam schokt in extase.

Tim en Paul komen samen – Tim’s pik pulserend in Ellen’s kont, heet zaad diep in haar spuitend, haar vullend tot het overstroomt, tot het druipt langs haar dijen, zijn lichaam schokkend tegen het hare, zijn gekreun triomfantelijk; Paul in Lise’s kut, zijn zaad heet en dik in haar pompend, haar vullend tot ze opzwelt, tot het uit haar druipt, zijn ogen rollen weg van extase, zijn zaad vult haar tot ze vol is.

Mark komt als laatste – zijn pik zwelt in Ellen’s mond, klopt harder, spuit heet, dik zaad in haar keel, dwingt haar te slikken tot ze kokhalst, druppels ontsnappen en druipen op haar borsten, zijn gekreun laag en voldaan, zijn zaad vult haar mond tot ze hoest en slikt, en het overvloeit langs haar kin.

Ze breken – lichamen schokken, spuiten, druipen, kreunen in een chaos van genot en overgave, het bed kraakt luid onder de golf van orgasmes.

Aan de andere kant van de deur wachten Rex en Bruno – ongeduldig, hun poten krabbend aan het hout, hun gegrom laag en hongerig, hun pikken hard en druipend, wachtend op Mark’s bevel om binnen te komen en hun teven te gebruiken.

Voor altijd.

___

Je bent nog steeds een vlieg, zwevend in de warme, zware lucht van de slaapkamer – de geur van zweet, zaad en muskus hangt dik om je heen, je vleugels trillend van de intensiteit van de scène die je net hebt gezien: Ellen en Lise naast elkaar op het bed, hun lichamen schokkend in orgasmes, Tim en Paul in hen, Mark in Ellen’s mond, hun kreunen en belletjes rinkelend in een perverse symfonie. Je hoorde Mark’s laatste grom: “Nu… kom… allemaal…” gevolgd door hun explosieve climax – schreeuwen, spuitende geluiden, schokkende lichamen, druipend zaad, het bed krakend luid onder het geweld.

Dan – de deur gaat open met een luide klik. Je vliegt erdoorheen, de gang in, terwijl twee grote schaduwen de kamer binnen komen gestormd: Rex en Bruno, hun poten denderend op de vloer, nagels krabbend over hout, hun hijgende ademhaling luid en opgewonden, hun gegrom laag en hongerig. Je ziet ze rennen – Rex voorop, zijn zwarte lichaam glanzend, zijn ogen gefixeerd op de slaapkamer; Bruno erachter, wilder, zijn spieren rollend onder zijn dikke vacht, zijn pik rood en druipend, kloppend in de lucht. Ze stormen de slaapkamer in – hun lichamen botsen tegen de deurpost, hun neuzen snuffelen, hun tongen hangen uit hun bekken – en je hoort het gekreun van Lise en Ellen harder worden, belletjes rinkelen luider, natte stoten en soppende geluiden vullen de kamer terwijl de honden hun teven dekken.

Je vliegt verder – de trap af, je vleugels zoemend in de stilte van het huis, de geluiden van boven nog nagalmend: gedempte geschreeuw, gegrom van de honden, het kraken van het bed dat weer begint te piepen en schokken onder nieuwe stoten, belletjes die rinkelen als een constant, vernederend deuntje, gekreun van Lise en Ellen – “Ja… mijn man… vul me…” – vermengd met Mark’s plagende lach en Tim’s gehijg.

Je komt in de woonkamer – leeg nu, de kaarsen nog flakkerend, de lucht zwaar van de barbecue en seks van eerder, de bank verkreukeld, kussens op de vloer, bierflesjes her en der. Je cirkelt rond, je vleugels trillend, en de geluiden van boven dringen door: het bed kraakt luider, de honden grommen en stoten, Rex’ ritmische stoten in Lise’s kut, Bruno’s wildere, ruwere stoten in Ellen, hun knopen die vast komen te zitten met natte plopjes, Lise en Ellen’s gekreun hoog en gebroken: “Dank je… mijn man… je knoop… vul me…” belletjes rinkelend bij elke schok, natte spuitende geluiden van hun orgasmes, Mark’s stem plagend: “Brave teven… laat je vullen door jullie mannen…”

Je zweeft rond, de geluiden van boven worden intenser – de nacht vol van hun overgave.

Het gezin is nu compleet.

Voor altijd.

Einde.

Trefwoord(en): Beestachtig, Met Familie, Vernederen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!