Door: DarqMindFan
Datum: 02-02-2026 | Cijfer: 9.8 | Gelezen: 257
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 56 minuten | Lezers Online: 5
Trefwoord(en): Beestachtig, Oma,
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 56 minuten | Lezers Online: 5
Trefwoord(en): Beestachtig, Oma,
Oma En Bruno
In dit deel: Oma krijgt haar eigen nieuwe “man”…
Een paar dagen later…
Het is een rustige middag. De zon schijnt gedempt door de gordijnen in de woonkamer. Lise is boven, bezig met huishouden, haar belletjes rinkelen zacht op de achtergrond. Tim is naar college. Paul is werken. Rex ligt tevreden te slapen op zijn kleed, hij is voldaan na zijn “middagronde” met Lise. Ellen zit op de bank, naakt zoals altijd, haar borsten rusten zwaar op haar schoot, haar dijen zijn licht gespreid, haar lichaam nog gemarkeerd met verse schrammen van Rex’ klauwen en blauwe plekken van Tim’s handen. Ze staart voor zich uit, haar ogen glazig, haar handen trillend in haar schoot – een mengeling van uitputting, schaamte en die stille, groeiende acceptatie.
Mark komt binnen, gaat tegenover haar zitten in zijn fauteuil, zijn benen wijd, zijn blik kalm maar doordringend. Hij laat de stilte even hangen, laat haar voelen dat hij de ruimte beheerst, dat elk woord van hem gewicht heeft.
“Ellen,” begint hij zacht, zijn stem laag en vriendelijk, maar met die onderliggende scherpte die geen ontsnapping toelaat. “We zijn nu een paar dagen verder. Je bent nu deel van ons gezin. Echt een deel. Ik wil weten hoe je je voelt. Eerlijk. Wat vind je van deze hele situatie?”
Ellen’s ogen vullen zich meteen met tranen, haar stem trilt, is nauwelijks hoorbaar. “Ik… ik weet het niet meer, Mark. Ik schaam me. Elke dag. Ik huil nog steeds als ik alleen ben. Wat ik doe… met Tim… met Paul… met Rex… het is… verkeerd. Maar ik… ik voel me ook… niet meer zo leeg. Ik ben bang, maar… gewild. Ik weet niet wat ik moet denken.”
Mark knikt langzaam, wendt zijn ogen nooit van de hare af. “Dat is normaal, Ellen. In het begin. Je oude leven was veilig, maar leeg. Dit leven is intens, maar vol. Je bent gewild – elke dag, elke nacht. Je kut, je tieten, je mond… ze worden gebruikt, gevuld, begeerd. Dat is wat je miste.”
Hij leunt voorover, zijn stem intenser. “En Lise… wat vind je ervan dat Lise een hond als echtgenoot heeft? Rex is haar man. Ze is van hem. Ze komt harder voor hem dan voor wie ook. Ze dankt hem elke dag. Wat denk je daarover?”
Ellen’s wangen kleuren rood, haar handen knijpen in haar dijen, ze slaat haar ogen neer. “Ik… ik vind het… ik weet het niet… in het begin vond ik het walgelijk… mijn dochter… met een hond… maar nu… ik zie hoe ze kijkt… hoe ze komt… hoe gelukkig ze is… ik… ik begrijp het een beetje… het is… intens…”
Mark glimlacht subtiel, zijn stem wordt lager. “Intens. Ja. En jij, Ellen? Zou je dat zelf ook niet willen? Een echte echtgenoot zoals Rex – sterk, dominant, altijd geil, altijd klaar om je te likken, te rekken, te vullen met zijn knoop en zijn zaad?”
Ellen kijkt op, haar ogen groot, verward. “Wat… wat bedoel je? Ik… ik heb Rex al… hij neemt me… elke dag… maar een echtgenoot… ik begrijp niet…”
Mark leunt achterover, zijn hand strelend over Rex’ kop die dichterbij komt. “Ik heb contact opgenomen met Viktor, de fokker waar we Rex hebben gehaald. Hij vertelde me iets interessants. Rex heeft een broer. Een reu uit hetzelfde nest – even groot, even sterk, even dominant. Getraind, gezond, geil. Precies zoals Rex. Ik kan hem halen. Voor jou. Je eigen echtgenoot. Je eigen Rex. Dan ben jij ook een bruid – net als Lise. Je eigen hond die je kut likt tot je spuit, die je kont rekt, die je knoopt tot je schreeuwt van geluk. Je eigen man die je elke dag vult, je laat voelen dat je gewild bent. Geen eenzaamheid meer. Alleen zijn pik, zijn zaad, zijn knoop.”
Ellen’s adem stokt, haar lichaam schokt, haar kut knijpt samen bij de gedachte – zichtbaar druipend, haar dijen glinsterend. Tranen stromen, maar haar tepels worden hard, haar borsten gaan hijgend op en neer. “Een… eigen hond?… voor mij?… mijn eigen… echtgenoot?… ik… ik schaam me… maar… ik wil het… ik wil niet meer alleen zijn…”
Mark’s stem triomfantelijk: “Goed zo, Ellen. Je kiest voor ons gezin. Voor echte overgave. Daar maak je me heel erg blij mee. Ik regel het. Je eigen Rex. Je eigen echtgenoot.”
Ze huilt – maar knielt, haar hoofd gebogen.
Ze is klaar.
Voor altijd.
___
De aankondiging en voorbereiding op de “date”
Twintig minuten later…
Ellen zit nog op Mark’s schoot, haar lichaam na hijgend, zijn pik nog half in haar, haar kut pulserend in naschokken terwijl zijn zaad langzaam uit haar druipt. Haar tranen zijn opgedroogd tot zoute sporen op haar wangen, haar borsten hangen hijgend tegen zijn borst. Mark houdt haar vast – zijn armen om haar middel, zijn handen knedend in haar heupen, zijn stem laag en voldaan in haar oor: “Goed zo, Ellen. Je bent thuis. Voor altijd.”
Hij tilt haar zacht van zich af, zet haar op haar voeten – haar benen zijn slap, zaad druipt langs haar dijen. “Sta op. We gaan het nieuws vertellen.”
Ze staat op, haar lichaam trilt, en ze volgt hem naar de woonkamer, haar hand in de zijne, de leiband losjes bungelend. In de woonkamer zit het hele gezin al: Lise knielend bij de koffietafel, haar borsten rustend op haar dijen; Tim op de bank, zijn ogen glinsterend; Paul met Rex aan zijn voeten, zijn blik op Ellen gericht.
Mark gaat in het midden staan, zijn arm om Ellen’s middel – bezitterig, haar naakte lichaam tegen hem aangedrukt, zijn hand knijpend in haar bil tot ze piept. Zijn stem is luid en triomfantelijk: “Familie… Ellen en ik hebben heuglijk nieuws. Ellen is nu volledig van ons. Ze heeft zich overgegeven. Ze is onze teef – net als Lise. En… ik heb een verrassing geregeld. Viktor, de fokker, heeft bevestigd: Rex heeft een broer. Een reu – even groot, even sterk, even geil. We halen hem op. Voor Ellen. Haar eigen echtgenoot. Haar eigen Rex. Ze wordt zijn teefje, net als Lise.”
De kamer ontploft in blijdschap.
Lise kijkt op, haar ogen glinsterend, haar stem zacht maar oprecht: “Mam… ik ben zo blij… je bent niet meer alleen… je krijgt je eigen man… net als ik… we zijn samen nu…”
Tim staat op, slaat zijn armen om Ellen, drukt zijn pik hard tegen haar dij: “Oma… dit is perfect… je eigen hond… ik kan niet wachten om te zien hoe hij je neemt… je verdient het…”
Paul knikt, zijn gezicht rood maar glimlachend: “Ellen… welkom… echt welkom… dan hoor je echt bij ons…”
Rex komt dichterbij, snuffelend aan Ellen’s benen, zijn tong likkend over haar druipende kut tot ze kreunt en haar benen licht spreidt.
Ellen huilt – tranen van geluk deze keer, haar lichaam schokkend: “Dank je… allemaal… ja… ik… ik wil het… ik wil mijn eigen… man…”
Mark’s stem scherp maar voldaan: “Rustig aan. We doen het goed. Het is belangrijk dat er een klik is – we weten niet of de nieuwe hond Ellen aantrekkelijk genoeg vindt. Een teef moet een reu aanspreken, dat ze hem geil maakt, dat hij haar wil dekken zonder aarzeling. Dus eerst een date – morgen al. Ellen en haar nieuwe “vriend”. Iedereen helpt met de voorbereiding.”
De voorbereiding – de volgende ochtend
De ochtend is een ritueel van opwinding en controle. Iedereen helpt – het is een “familieproject” om Ellen klaar te maken voor haar eerste date met de nieuwe hond (Mark had zijn naam al laten vallen: “Bruno”).
Lise helpt met de make-up: rode lipstick die Ellen’s lippen voller maakt, mascara die haar ogen groter en smekender laat lijken, eyeliner om haar blik intenser te maken, blush op haar wangen om haar “rijpe gloed” te accentueren, parfum – muskusachtig en zwaar – tussen haar borsten en op haar kut. “Mam… je bent mooi… hij zal je ruiken en meteen hard worden… je zal er perfect uitzien voor je date…”
Tim kiest de kleding: een korte, strakke jurk – felrood, glanzend, laag uitgesneden zodat haar zware borsten bijna uit de hals puilen, de stof dun en rekbaar, doorschijnend in licht, kort genoeg dat bij bukken haar kut en kont bloot zijn. Geen bh, geen slipje. En hakken – hoge, smalle stiletto’s, veel te hoog voor haar leeftijd, ze maken haar benen wankel, duwen haar kont hoger, laten haar borsten wiebelen bij elke stap. “Oma… deze hakken maken je kont geil… je loopt als een teef die smeekt om geneukt te worden…”
Paul helpt met accessoires: een dunne gouden ketting rond haar halsband, oorbellen die rinkelen bij elke beweging, een armband die haar polsen markeert.
Ellen protesteert zacht, haar wangen rood, haar handen trillend terwijl ze in de spiegel kijkt: “Die hakken… ik ga vallen… ze zijn te hoog… en de jurk… hij is te kort… te bloot… voor mijn leeftijd… mensen zullen staren…”
Mark komt achter haar staan, legt zijn handen op haar borsten en kneedt ze – hard, rolt haar tepels tussen duim en wijsvinger tot ze piept. Zijn stem, laag bij haar oor, uitleggend maar dominant: “Precies daarom, Ellen. De hakken zijn te hoog omdat je moet voelen hoe kwetsbaar je bent – elke stap een worsteling, je kont wiegend, je tieten harder wiebelend, je balans afhankelijk van ons. Je bent ouder, ja, maar dat maakt je geiler – een rijpe teef die wankelt op hakken, smekend om vastgehouden te worden. De jurk is kort en bloot omdat je lichaam erom vraagt – je zware tieten die bijna uit de hals vallen, je kut die zichtbaar wordt als de jurk opwaait bij wind, je kont zichtbaar als je bukt. Je leeftijd maakt het perfect: een nette oma die eruitziet als een geile slet. Hij – Bruno – zal een loopse teef ruiken, nat en klaar, niet een jong ding. En al mensen staren? Geen probleem. Laat ze zien wat je bent. Je tut je niet op voor hen – je doet het voor hem. Voor je date. Voor je nieuwe man. Je moet er perfect uitzien – als een loopse teef die smeekt om zijn pik.”
Ellen huilt zacht, maar haar kut druipt harder, haar tepels zijn hard, haar lichaam reageert op zijn woorden.
Iedereen helpt: Lise met de laatste ‘touch’- parfum op haar kut – “zodat hij je meteen ruikt…” Tim met de leiband – kort, zichtbaar nu onder de jurk. Paul met een jasje – kort, dat ze open laat voor de “date”.
Mark: “Straks de date. Rustig aan. We testen de klik. Als het goed is… wordt hij je echtgenoot.”
Ellen knikt, haar lichaam trillend van anticipatie en schaamte.
De date komt straks.
Voor altijd.
___
De date met Bruno – bij Viktor
Ellen’s eerste “date” met Bruno was een zorgvuldig geplande gebeurtenis, maar vanaf het moment dat de auto het erf van Viktor’s boerderij opreed, voelde ze de knoop in haar maag strakker worden, haar ademhaling oppervlakkiger, haar handen koud en klam van zweet. De zon brandde fel op de witte muren van de schuren, het grind knarste luid onder de banden, de lucht was zwaar en doordrongen van de geuren van hooi, aarde, hondenpis en muskus – een geur die haar neusvleugels liet trillen en haar kut al licht liet pulseren van anticipatie en angst.
Mark reed, Tim naast hem met een grijns, Lise op de achterbank met een geruststellende hand op Ellen’s dij – “Het komt goed, mam… je verdient dit” – maar Ellen’s hart bonkte als een trommel in haar borst, haar tepels hard en tintelend onder de felrode jurk, haar zware borsten wiebelend bij elke hobbel in de weg, haar hoge hakken al oncomfortabel op haar voeten drukkend in de kleine ruimte.
Ze stapten uit. Viktor wachtte al bij de poort – zijn verweerde gezicht geplooid in een ruwe glimlach, zijn overall vies van hondenhaar en modder, zijn handen vol met littekens van beten en krassen. Zijn ogen gleden meteen over Ellen’s lijf – langzaam, hongerig, van haar felrode jurk die strak om haar zware borsten spande, haar tepels die zichtbaar prikten tegen de dunne stof, haar decolleté diep en uitnodigend, omlaag naar haar dijen waar de zoom halverwege haar benen stopte, haar kut al licht glinsterend van vocht in de zon. “Mark… goed jullie weer te zien,” zei Viktor, zijn stem ruw en zwaar van sigaretten, zijn accent dik. “En dit is de nieuwe? Ze ziet er… rijp uit. Geil. Goed gekozen voor een reu als Bruno.”
Mark knikte, zijn hand op Ellen’s onderrug – hij kneep in haar bil tot ze een zachte piep liet ontsnappen, haar borsten wiebelden licht. “Ja, Viktor. Dit is Ellen. Lise’s moeder. Ze is klaar voor haar date. Laat haar Bruno zien.”
Viktor lachte kort, zijn ogen op Lise gericht die naast Ellen stond, haar jurk even kort en uitdagend, haar belletjes rinkelend. “En… hoe gaat het met Rex? Is hij nog steeds tevreden met Lise?”
Mark glimlachte, zijn hand kneep harder in Ellen’s bil: “Rex is perfect. Sterk. Geil. Je hebt het gezien in de filmpjes die ik je heb gestuurd. Ze komt harder voor hem dan voor wie ook. Zijn zaad vult haar elke dag – ze draagt het met trots. Maar nu… wijs Ellen haar nieuwe man.”
Viktor knikte, zijn ogen weer op Ellen – haar wankele stappen op de hoge hakken, haar kont wiegend, haar borsten wiebelend bij elke beweging. Hij leidde hen naar een grote, open kennel – betonnen vloer bedekt met hooi, hoge hekken glinsterend in de zon, de lucht zwaar van hondenmuskus en aarde. Bruno zat daar – groot, zwart, gespierd, zijn vacht matter dan Rex’ maar glanzend in de hitte, zijn kop breed en zwaar, zijn ogen glinsterend met een wilde, agressieve honger die Ellen’s adem deed stokken. Hij gromde diep toen hij haar zag – laag, resonerend, zijn neus snuffelend in de lucht, zijn lippen optrekkend over zijn tanden, zijn pik al rood en druipend uit zijn harige schacht, kloppend in de lucht als hij haar geur rook.
Ellen verstijfde volledig, haar hart bonkte in haar borst, haar adem stokte in haar keel. Dit was niet wat ze had verwacht. Ze had verwacht dat, omdat Bruno uit hetzelfde nest kwam als Rex, hij min of meer een kopie van Rex zou zijn. Maar Bruno was wilder dan Rex – zijn grom luider en dreigender, zijn lichaam gespannener, zijn ogen agressiever, zijn tanden glinsterend in een grom die door haar heen dreunde. Zijn pik was al hard en was ook al aan het druipen, groter en boller dan die van Rex, alsof hij haar niet wilde ruiken, maar verslinden. Ze deinsde achteruit, haar hakken wankelend op het grind, haar borsten wiebelend in de jurk, een uitdrukking op haar gezicht van paniek, haar handen trillend terwijl ze probeerde zich om te draaien en weg te lopen. “Nee… hij… hij is te wild… agressief… ik wil niet… alsjeblieft, Mark… ik ben bang… hij bijt me… hij is gevaarlijker dan Rex…”
Mark’s greep op haar arm strakker, duwde haar vooruit, zijn stem scherp: “Ben je bang? Goed zo. Angst maakt je nat. Dit is je date. Je bent zijn teef. Ga de kennel in.”
Ellen’s paniek explodeerde – ze probeerde weg te gaan, haar stem was hoog en smekend: “Nee… ik wil terug… hij gromt… zijn ogen… hij is te agressief… alsjeblieft, Mark… ik ben bang… laat me gaan…”
Tim en Mark hadden dit verwacht. Tim pakte snel de lederen handboeien uit de tas – zwart, gemaakt van stevig leer met gespen – en bond haar polsen vast achter haar rug, zijn handen hard en onverbiddelijk, De gespen werden strak aangetrokken tot ze in haar huid beten. Ellen protesteerde, haar lichaam schokte: “Nee… Tim… alsjeblieft… niet… laat me los… ik ben je oma… dit is verkeerd… ik ben bang… alsjeblieft…”
Lise keek toe, haar gezicht bezorgd, haar stem zacht: “Mam… het komt goed… ik vond Rex eerst ook eng …”
Mark’s stem scherp naar Ellen: “Stil. We zijn naar hier gekomen, speciaal voor jou. Ga nou niet zielig doen.”
Mark duwt haar de kennel in – hard, haar hakken wankelend op het beton, haar borsten wiebelend in de jurk. Ze struikelt bijna, raakt haar evenwicht kwijt door de hoge hakken en gebonden handen, haar jurk waait even op en legt haar kut bloot. Viktor sluit de deur met een luide klik – het slot draait om, metaal schrapend over metaal.
Ellen draait zich om, haar ogen groot van paniek, rammelend aan de deur met haar schouder: “Alsjeblieft… laat me eruit… ik ben bang… hij gromt… hij komt dichterbij… Mark… Tim… Lise… help me!”
Maar ze staan daar – Mark met armen over elkaar, Tim met een glimlach, Lise bezorgd maar stil, Viktor lachend: “Ze is loopser dan ik dacht. Bruno houdt van bange teven.”
Bruno komt dichterbij – langzaam eerst, zijn grom laag en dreigend, zijn ogen gefixeerd op haar, zijn neus snuffelend in de lucht. Ellen’s hart bonkt, haar adem stokt – ze deinst terug, haar hakken klikken op het beton, haar lichaam schokt terwijl ze probeert weg te komen. Met haar handen vast achter haar rug is ze hulpeloos – ze struikelt over haar eigen voeten, de hoge hakken doen haar wankelen, haar borsten wiebelend wil. Ze valt tegen het hek, schuift langs de muur, probeert te rennen in de kleine kooi – haar stappen onhandig en wankel op de hakken, haar jurk waait op bij elke beweging, laat haar blote kut zien, haar heupen wiegen overdreven. “Nee… ga weg… alsjeblieft… hij bijt me…” smeekt ze, haar stem hoog en trillend, tranen stromen over haar wangen, haar handen worstelen achter haar rug tegen de boeien, haar polsen worden rood van de wrijving.
Bruno is sneller – zijn grote lichaam springt op met een lage grom, zijn voorpoten vallen zwaar op haar schouders, drukken haar plat op haar rug met een harde klap tegen het beton, slaan haar adem uit haar. Zijn klauwen krabben over haar jurk en huid – scheuren de stof open, trekken rode striemen op haar borsten en armen. Zijn gewicht drukt haar omlaag – zwaar, harig, heet – hij spreidt haar benen met zijn achterpoten, zijn kwijl druipt op haar gezicht, sijpelt warm en slijmerig langs haar wangen en halsband. Zijn pik – rood, dik, puntig en druipend – duwt tegen haar dijen, mist eerst, glijdt over haar huid, maakt deze nat en heet met zijn voorvocht, drukt dan tegen haar kutlippen, duwt ze open, rekt haar open met een scheurende pijn. Hij stoot – razend snel, diep, de ribbels van zijn pik schuren tegen haar wanden, haar vlees brandt en pulseert, haar kut sopt rond het grote gevaarte.
Ellen schreeuwt – rauw, wanhopig: “Nee! Stop! Haal hem van me af! Hij neukt me! Het doet pijn! Alsjeblieft!” Haar lichaam schokt onder zijn gewicht, haar hakken schrapen over het beton, haar borsten wiebelen wild in de gescheurde jurk, haar tranen worden vermengd met kwijl dat uit zijn bek druipt op haar gezicht. Haar gebonden handen worstelen nutteloos achter haar rug, haar benen trappen in de lucht, maar hij houdt haar vast – zijn poten sterk als ijzer, terwijl hij zijn pik dieper in haat ramt.
Ellen ligt op haar rug op het beton van de kennel, haar lichaam volledig overgeleverd aan Bruno’s gewicht – zijn zware, harige lijf drukt haar plat, zijn voorpoten als ijzeren klemmen op haar schouders, zijn klauwen diep in haar huid gegraven. Haar jurk is gescheurd, haar borsten zijn bloot en wiebelen bij elke stoot, haar tepels zijn rood en gezwollen. Haar benen zijn wijd gespreid, haar hakken hangen nu nutteloos in de lucht, haar handen zitten vast achter haar rug in de lederen boeien, haar lichaam schokt hulpeloos onder zijn razende stoten.
Bruno’s pik zit diep in haar kut – rood, dik, puntig, telkens wanneer hij naar voor stoot of zich terugtrekt schuren de ribbels tegen haar kutwanden, haar vlees brandt en pulseert, haar schaamlippen staan gezwollen en rood, opengetrokken rond zijn pik als een strakke, natte ring. De knoop zit vast – groot, hard, bol, pulseert heet in haar, rekt haar opening op tot het voelt alsof ze scheurt, haar buik zwelt licht op van de druk, ze voelt elke klop van zijn hart door de knoop heen.
Haar orgasme bouwt zich op als een storm die ze niet meer kan tegenhouden – eerst een diepe, brandende hitte in haar onderbuik, haar kutwanden krampen samen rond zijn pik en knoop, knijpen en melken hem in wanhopige golven. Haar clit zwelt op, kloppend tegen de basis van zijn pik, ze voelt een elektrische schok die door haar hele bekken schiet bij elke kleine beweging. Haar vocht druipt al rijkelijk – warm, slijmerig, vermengd met zijn voorvocht en zaad dat al nasijpelt, spat bij elke stoot op het beton, langs haar dijen, in warme stralen.
Ze probeert het tegen te houden – haar adem stokt, ze spant haar spieren aan rond de knoop, haar gejammer is hoog en wanhopig: “mmph! mmph!” – kwijl spat uit haar mond in dikke draden die op haar borsten vallen, vermengd met zweet dat parelt op haar huid. Het wordt haar te veel. De hitte explodeert – een golf die vanuit haar kut omhoog schiet, haar baarmoederwand doet samenkrampen, haar clit pulseert in felle, ritmische schokken. Haar hele onderlichaam trekt samen – haar kut knijpt krampachtig rond de knoop, melkt hem in golven, haar vocht spuit in hete, natte stralen rond zijn pik, spat op zijn buik, op het beton, langs haar trillende dijen.
Ze schokt – haar lichaam schudt als een epileptische aanval tegen het beton, haar borsten wiebelen wild, tepels branden van de wrijving tegen zijn harige buik, zweet parelt en druipt van haar huid in druppels die op het beton vallen. Haar dijen trillen ongecontroleerd – kleine, onwillekeurige spasmen die door haar spieren schieten, haar tenen krullen zich in de lucht, ze kromt haar rug tot de touwen boeien in haar huid bijten en haar polsen rood maken. Haar ademhaling is gebroken – hijgend, snikkend, kwijl spattend bij elke uitademing, tranen vermengd met zweet stromend over haar wangen.
De golven komen – één, twee, drie, vier – haar kut spuit harder, haar orgasme blijft duren tot ze snikt en schokt, haar hele lichaam is nat van zweet, haar borsten glinsteren, haar kut pulseert en staat helemaal open, Bruno’s knoop zit nog vast terwijl zijn zaad nasijpelt, warm en plakkend.
Ze voelt alles: de volheid van zijn knoop die haar vasthoudt, de pijn die overgaat in genot, de schaamte die brandt maar overstemd wordt door de hitte die nog nazindert. Haar gedachten zijn versplinterd: Ik kom… voor een hond… voor mijn schoonzoon… zijn knoop zit in me… ik spuit… ik huil… maar ik wil het… ik wil meer… ik ben hun teef… ik ben kapot… maar vol…
De naschokken blijven duren – haar lichaam schokt in kleine golven, haar kut knijpt rond de knoop, haar clit tintelt, haar tepels pulseren, haar ademhaling is hijgend en gejaagd.
Ze is gebroken.
Maar haar lichaam smeekt om meer.
Voor altijd.
___
Mark’s perspectief
Mark staat net buiten de kennel, zijn armen over elkaar geslagen, zijn ogen gefixeerd op Ellen door de tralies – een perfect uitzicht op de scène die zich ontvouwt. Viktor staat naast hem, lachend, terwijl Tim en Lise iets verderop toekijken, Lise’s hand trillend in Tim’s greep. De zon schijnt fel op het beton, Ellen’s felrode jurk glinstert als bloed in het licht, haar make-up – rode lipstick, mascara, blush – is al uitgelopen door tranen en zweet. Haar haar, los en golvend over haar schouders, danst wild bij elke wanhopige beweging. De hoge hakken – smal en onpraktisch – maken haar vluchtpogingen pathetisch, haar borsten wiebelen zwaar in de jurk bij elke wankele stap. Haar polsen zijn vastgemaakt achter haar rug in de lederen boeien, haar armen nutteloos, haar lichaam volledig overgeleverd.
Dit is goddelijk denkt Mark, terwijl zijn pik al hard wordt in zijn broek, zijn ademhaling is rustig maar zijn hart bonst van pure, donkere lust. Kijk naar haar – die oude teef, opgepimpt als een goedkope hoer op haar eerste date, haar felrode jurk strak om haar rijpe lichaam, laag uitgesneden zodat haar zware, slappe tieten bijna uit de hals puilen, haar tepels hard en zichtbaar tegen de stof, glinsterend van zweet. Die hakken – te hoog voor haar leeftijd, haar benen wankelend als een dronken slet, haar kont overdreven wiegend, haar jurk waait op bij elke paniekerige stap en legt haar druipende kut bloot. Haar make-up – rode lippen als een clown, mascara al uitgelopen in zwarte strepen over haar wangen – laat haar eruitzien als een wanhopige, oude hoer die smeekt om aandacht. En haar haar – los en golvend, nu al in de war van haar worstelingen, plakkend tegen haar bezwete voorhoofd, wild zwiepend bij elke draai. Absurd. Onwerkelijk. Pervers. Een oma, een moeder, vastgebonden en opgesloten in een kennel met een wild beest, haar jurk gescheurd, haar make-up een puinhoop, haar haar een wilde chaos terwijl ze probeert te vluchten op die idiote hakken. Ze is een lachwekkend, geil spektakel – een teef die denkt dat ze kan ontsnappen, maar diep vanbinnen weet dat ze dit verdient. Ik geniet met volle teugen – mijn macht absoluut, mijn teefje breekt voor mijn ogen. Dit is kunst. Dit is controle.
Bruno’s gegrom is laag en dreigend, zijn grote lichaam springt op met brute kracht – zijn voorpoten op Ellen’s schouders, zijn klauwen graven diep in haar jurk en huid, scheuren de stof open bij haar borst, trekken rode striemen over haar borsten. Haar jurk scheurt verder – de hals splijt open, haar zware borsten komen bloot te liggen, wiebelen wild terwijl ze valt, haar haar wappert als een vlag in een storm, plakt tegen haar natte gezicht. Haar make-up loopt verder uit – vormt dikke zwarte tranen over haar wangen, haar lipstick is uitgesmeerd op haar lippen. Haar hoge hakken schrapen over het beton, een hak breekt af bij haar wanhopige poging te vluchten, haar been wankelt, haar lichaam schokt.
Kijk hoe ze worstelt – pathetisch, absurd, pervers, denkt Mark, terwijl zijn hand afwezig over zijn harde pik wrijft, zijn ademhaling versnelt van puur genot. Haar jurk is gescheurd als een goedkope vod, haar haar een wilde, bezwete chaos, hangt plakkerig en verward over haar gezicht, haar make-up is een uitgelopen masker van een clown-hoer. Die hakken – te hoog voor haar, brekend onder haar gewicht, haar wankelend als een oude, dronken slet die probeert te rennen. Haar tieten zijn nu helemaal bloot, hangen zwaar en wiebelen hevig, haar tepels staan hard en rood. Onwerkelijk – een oma in een kennel, vastgebonden, genomen door een beest. Pervers – haar kut druipt ondanks haar geschreeuw, haar lichaam verraadt haar terwijl ze smeekt. Ik geniet met volle teugen – dit is mijn creatie, mijn macht, mijn teef die breekt voor mijn ogen. Ze is een lachwekkend spektakel, en het maakt me harder dan ooit.
Ellen’s geluiden vullen de kennel – eerst wanhopige, hoge schreeuwen: “Nee! Stop! Haal hem af!” – rauw en trillend, onderbroken door haar gepiep als zijn klauwen haar huid openkrassen, haar stem breekt in snikken. Dan gedempt gekreun als Bruno zijn pik in haar duwt – “Ahh… nee… het doet pijn!” – haar adem stokkend, hijgend, soppend geluiden vermengd met haar gejammer. Als de knoop zwelt: luid, dierlijk geschreeuw – “Nee! Hij rekt me open!” – haar stem hoog en gebroken, tranen stromen over haar wangen. Zijn zaad spuit in haar: haar gekreun wordt dieper, vermengd met gesnikk – “Hij vult me… oh god… ik kom… nee…” – haar orgasme explodeert in een rauw gegil, spuitend, schokkend.
Bruno komt klaar – spuit zijn zaad diep in haar, vult haar kut tot overstroomt.
Na afloop, als de knoop loskomt met een natte plop, kruipt Ellen naar de deur van de kooi – haar hakken gebroken, één voet bloot en schrapend over het beton, haar jurk gescheurd en in flarden, haar haar een wilde, bezwete chaos die plakkerig over haar gezicht en rug hangt, haar make-up uitgelopen in zwarte strepen, haar borsten bloot en schurend over de vloer, zaad druipend uit haar kut op het beton en een spoor achterlatend. Ze leunt tegen de tralies, haar vastgebonden handen nutteloos, haar stem gebroken en jammerend: “Mark… alsjeblieft… laat me eruit… Bruno… hij is zo anders dan Rex… wilder… agressiever… hij beet me bijna… hij is te ruw… ik wil hem niet… hij is te gevaarlijk…”
Mark staat daar, zijn armen over elkaar, zijn pik hard in zijn broek van het zicht, zijn glimlach koud. “Ellen… accepteer het maar. Je wilde een hond als echtgenoot. Dacht je echt dat dat zomaar ging? Dat hij zacht zou zijn? Nee. Dit is de realiteit. Je bent nu deel van ons gezin – het gezin waarin ik alles bepaal. Ik heb Bruno voor je uitgekozen. Hij is perfect voor jou – ruwer, wilder, omdat jij rijper bent, omdat jij meer nodig hebt om te breken. En zo te zien wil Bruno jou ook. Hij rook je, likte je, nam je – hard, zonder genade. Je kwam voor hem. Je bent zijn teef nu. Accepteer het. Of kruip weg en blijf alleen. Jouw keuze.”
Ellen huilt – kruipend, gebroken, maar haar kut voelt leeg, pulseert, ze is jaloers op Lise’s geluk met Rex.
Ze heeft geen keuze. Ze wil deel zijn van het gezin. accepteert het.
Voor altijd.
___
Viktor staat nog naast Mark, zijn armen over elkaar, zijn ogen glinsterend terwijl hij naar Ellen kijkt – haar lichaam trillend in de kennel, haar jurk gescheurd, haar kut druipend van Bruno’s zaad, haar gezicht nat van tranen en kwijl. Hij lacht zacht, zijn stem ruw en plagend: “Mark… je hebt een goede keuze gemaakt met Bruno. Ze kunnen het blijkbaar goed met elkaar vinden. Maar je weet onze afspraak, hè? Ik lever de reuen… jij laat me proeven van de teven. Rex was goed voor Lise… ik wil nu mijn deel.”
Mark knikt kalm, zijn glimlach koud maar instemmend. “Oké, Viktor. Afspraak is afspraak.”
Niemand anders weet ervan – niet Lise, niet Tim, niet Paul, niet Ellen. Het is een discrete deal tussen Mark en Viktor: honden in ruil voor seks. Lise kijkt op, haar ogen groot van verwarring als Mark haar leiband pakt – de korte, zwarte leiband aan haar halsband – en hem overhandigt aan Viktor.
“Viktor is de rest van de dag en nacht jouw baasje, Lise,” zegt Mark, zijn stem bevelend. “Je doet wat hij zegt. Alles. Je bedankt hem. Je laat je door hem gebruiken zoals hij wil. En je doet je best – heel erg je best – want zonder Viktor had je Rex nooit gehad. Geen echtgenoot. Geen knoop. Geen orgasmes zoals je ze nu kent. Wees dankbaar.”
Lise’s adem stokt, haar wangen worden rood, haar ogen vol weerzin – Viktor’s vieze overall, zijn zweetgeur, zijn ruwe handen, zijn gele tanden. Ze vindt hem walgelijk, maar ze gehoorzaamt – haar lichaam knielend, haar hoofd gebogen. “Ja… Mark… ik… ik doe mijn best…”
Viktor grijpt de leiband, trekt haar zacht maar stevig mee, zijn lach ruw: “Kom, teefje… we gaan “controleren” hoe goed Rex je heeft getraind.”
Lise laat zich meevoeren – haar belletjes rinkelend, haar borsten wiebelend, haar kut druipend terwijl ze achter hem aan kruipt naar een stal.
Mark draait zich naar Tim en Paul: “Kom, we gaan naar huis. We laten Lise en Ellen even alleen met hun date.”
Ellen – in de kennel – hoort het en slaat in paniek. Haar ogen groot, haar stem hoog en smekend: “Weg? Gaan jullie weg? Nee… alsjeblieft… laat me niet alleen… met hem… hij is te wild… alsjeblieft, Mark… Tim… neem me mee…”
Mark kijkt neer op haar, zijn glimlach plagend en vernederend: “Alleen, Ellen? Je bent helemaal niet alleen. Je date met Bruno is nog lang niet voorbij. Je nieuwe echtgenoot wil je beter leren kennen. Hij heeft je geroken, gelikt, geneukt, geknoopt – en je kwam voor hem als een geile, oude slet. Je kut druipt nog van zijn zaad. Je tieten wiebelen nog na van je orgasmes. Je bent zijn teef nu – rijp, nat, smekend om meer. Wij gaan naar huis. Jij blijft hier. Met je man. De hele nacht. Alleen met hem. Laat hem je kut weer vullen. Laat hem je kont oprekken. Je wilde een echtgenoot zoals Rex – nou, je krijgt hem. Harder. Hij is wel wat wilder, maar tjah, niet elke hond is hetzelfde. Je hebt het verdiend. Morgen halen we je op – als je dan nog kan lopen.”
Ellen schreeuwt – wanhopig, haar lichaam schokkend tegen de tralies: “Nee… alsjeblieft… laat me niet alleen… hij is te wild… ik ben bang dat hij me bijt… Mark… ik smeek je…”
Maar Mark draait zich om, Tim en Paul volgen, de auto start. Ellen kijkt wanhopig toe – haar ogen vol tranen, haar stem brekend in smeekbeden terwijl de auto wegrijdt.
Zodra de auto weg is, hoort ze achter zich gegrom – laag, dreigend, hongerig. Bruno komt dichterbij, zijn neus snuffelend, zijn ogen glinsterend, zijn pik al hard en druipend. Hij maakt duidelijk dat hij haar opnieuw wil – zijn poten op haar rug, zijn gewicht bovenop haar, zijn pik in haar kut.
Ellen schreeuwt – maar haar lichaam opent zich al.
De nacht begint.
Alleen met haar man.
Voor altijd.
___
Ellen’s nacht met Bruno – alleen in de kennel
De auto is weg. Het opgewaaide stof van de auto zakt neer in de avondlucht, de zon is ondergegaan, de boerderij is stil op het verre geblaf van andere honden na. Viktor heeft de poort gesloten, het licht in de schuur uitgedaan, en is vertrokken met een laatste ruwe lach: “Veel plezier met je nieuwe man, teefje.”
Ellen is alleen. Haar lichaam uitgeput van de orgasmes die Bruno haar heeft afgedwongen. Haar jurk hangt in flarden om haar heen, gescheurd en nat, haar borsten bloot en rood van zijn klauwen, tepels gezwollen en pijnlijk. Haar haar is een wilde, bezwete chaos, plakt tegen haar gezicht en rug, haar make-up is uitgelopen in zwarte strepen over haar wangen. Haar kut en kont druipen nog van Bruno’s zaad – warm, dik, vermengd met haar eigen spuitende vocht dat in plassen op het beton ligt.
Ze is alleen.
Met Bruno.
De nacht is lang, donker, en genadeloos.
Eerst probeert ze te rusten – haar lichaam slap op het beton, haar ademhaling hijgend, haar ogen dicht in een wanhopige poging te slapen. Maar Bruno laat haar niet met rust. Hij snuffelt meteen weer – zijn neus koud en nat tegen haar dijen, duwt tussen haar benen, zijn hete adem puft over haar gezwollen schaamlippen. Ze schokt, haar stem zacht en smekend: “Nee… Bruno… alsjeblieft… ik ben moe…” Maar hij gromt laag, zijn tong komt uit zijn bek – ruw, breed, likt over haar clit, gaat diep in haar kut tot het soppende geluid weerklinkt, haar vocht wordt vermengd met zijn kwijl.
Ze kreunt – onwillekeurig, haar lichaam reageert ondanks haar uitputting, haar kut knijpt, wordt nat. Hij likt door – lang, geduldig, zijn tong schuurt over haar schaamlippen en over haar clit tot ze komt – zacht eerst, dan harder, terwijl haar lichaam schokt, haar borsten wiebelen, tranen stromen terwijl ze fluistert: “Oh god… nee… ik kom weer… voor jou…”
Bruno bespringt haar weer – zijn voorpoten zwaar op haar rug, zijn klauwen verse schrammen krabbend. Zijn pik glijdt in haar kut – rekt haar op, stoot razend snel, zijn knoop zit vast tot ze schreeuwt en spuit, haar orgasme is intens, haar lichaam schokt tot ze snikt van genot en pijn.
De nacht herhaalt zich – Bruno neemt haar om de paar uur, zijn energie eindeloos, zijn pik hard en druipend, zijn knoop steeds vastzittend, vult haar kut en kont tot ze overstroomt, haar orgasmes worden intenser door de uitputting, haar gekreun gebroken door snikken. Tussendoor likt hij haar schoon – zijn tong diep in haar kut en kont, waar hij zijn eigen zaad proeft vermengd met haar vocht, en haar laten komen in kleine, trillende golven.
Ze breekt verder – haar gedachten versplinterend: Ik ben alleen… met hem… mijn nieuwe man… mijn nieuwe echtgenoot… hij neemt me… vult me… ik kom voor hem… ik wil het… ik haat het… maar ik wil het… geen eenzaamheid meer… alleen hij… zijn knoop… zijn zaad…
De ochtend komt langzaam – Ellen is uitgeput, druipend, gebroken, haar kut is rauw geworden, maar haar lichaam smeekt om meer.
Ze is nu Bruno’s teef.
Voor altijd.
___
Viktor’s avond en nacht met Lise
Viktor grijpt de leiband stevig vast – zijn grote, eeltige hand om het leer, zijn vingers ruw en vies van aarde en hondenhaar – en trekt Lise mee naar zijn huis op de boerderij. Ze kruipt achter hem aan over het grindpad, haar knieën schurend, haar borsten zwaar wiebelend, belletjes luid rinkelend in de stilte van de avond. Viktor’s lach is ruw, zijn stem grommend: “Kom, teefje… tijd om je nieuwe baasje te bedienen. Je bent van mij vannacht.”
Lise’s maag draait om bij zijn geur – hij stinkt. Zweet, oude sigaretten, hondenpis, ongewassen lichaam, een zure, muskusachtige walm die haar neusvleugels prikkelt en haar misselijk maakt. Zijn adem, als hij zich omdraait en tegen haar praat, is nog erger: rottend, zwaar van alcohol en tabak, zijn gele tanden glinsterend in het schemerlicht. Hij is niet geschoren – stoppels grijs en ruw op zijn kin en wangen, zijn haar vet en warrig, zijn overall vies en openhangend, zijn borst behaard en bezweet.
Ze komen bij zijn huis – een oude boerderijwoning, rommelig en smerig. De veranda vol lege bierflesjes, oude laarzen, hondenbotten. Binnen is het erger: stof op de meubels, vuile borden in de gootsteen, kleren op de vloer, een geur van oud zweet en honden die in de lucht hangt. Lise schrikt – haar ogen worden groot, haar adem stokt. Dit is niet zoals bij haar thuis, schoon en netjes. Dit is chaos, vies, onaangenaam. Ze voelt zich nog kleiner, nog vuiler.
Viktor trekt haar mee naar zijn slaapkamer – de deur gaat piepend open, de geur wordt intenser: oud zweet, zaad, sigaretten, een muffe, bedompte stank die haar bijna laat kokhalzen. Het bed is een puinhoop: lakens verkreukeld en bevlekt – gele vlekken van zweet, bruine van aarde, witte korsten van oud zaad, hier en daar hondenhaar. Het matras is doorgezakt, de kussens vies en platgedrukt. De vloer bezaaid met kleren, lege flessen, een oude hondenriem.
Lise’s maag draait om, haar stem protesteert zacht: “Viktor… het is… vies hier…”
Hij lacht ruw, trekt hard aan de leiband tot ze voor hem knielt: “Vies? Dat hoort erbij, teefje. Je bent een hondenteefje nu. Ruik maar aan je baasje.” Hij duwt haar gezicht tegen zijn kruis – zijn broek gaat open, zijn pik is hard en ongewassen, de geur is overweldigend: zweet, oud zaad, pis, muskus. Ze kokhalst, maar hij houdt haar vast, duwt zijn pik in haar mond – ruw, diep, zijn schaamhaar schuurt over haar wangen als hij haar hoofd vasthoudt.
De nacht is lang en genadeloos.
Viktor gebruikt haar op elke manier – zonder tederheid, zonder pauzes.
Eerst op het bed – hij duwt haar omlaag op de vieze lakens, haar gezicht in een vochtige vlek, zijn gewicht op haar, duwt zijn pik in haar kut – met harde, diepe stoten tot ze kreunt van pijn en genot. Zijn zweet druipt op haar rug, zijn adem heet en stinkend in haar nek terwijl hij gromt: “Braaf teefje… je kut is nat voor je vieze baasje… Rex heeft je goed getraind…”
Hij neukt haar ruw – kneedt haar tieten tot ze rood worden, zijn stoppels schuren over haar tepels als hij erop zuigt, hij ramt zijn pik in haar tot haar kut spuit en ze komt, schokkend op de vieze lakens, haar belletjes luid rinkelend.
Dan haar kont – hij draait haar om, duwt droog in haar, rekt haar open tot ze piept, zijn pik schuurt in haar, zijn handen klauwen in haar billen. “Je kont is strak… maar ik rek je open… zoals je hondje…” Hij komt in haar – heet, dik zaad druipt uit haar als hij zich terugtrekt.
Haar mond – hij zit op haar gezicht, zijn ballen op haar neus, hij duwt zijn pik diep in haar keel tot ze kokhalst, haar kwijl spat uit haar mond, zijn geur is overweldigend. “Pijpen… slik mijn vieze pik… dank me…”
De hele nacht – hij neemt haar meerdere keren, in elke positie, op het bed, op de vloer, tegen de muur. Hij laat haar kruipen in de rommel, haar lichaam besmeurd met zijn zweet en zaad, zijn handen overal, zijn stoppels schurend over haar huid. Hij praat vies – constant: “Je bent mijn teef vannacht… geiler dan je moeder… je kut druipt voor mijn vieze pik… Rex zou trots zijn…”
Lise houdt zichzelf voor: Ik moet dankbaar zijn… zonder hem had ik Rex niet gehad… dit is voor mijn man… voor mijn geluk… Ze dankt hem – hardop, haar stem trillend: “Dank je, Viktor… voor Rex… voor je pik…” Ze komt – ondanks de walging, ondanks de stank, ondanks de viezigheid – haar lichaam reagerend op de ruwheid, de vernedering.
De nacht eindigt met haar vastgebonden aan het bed, Viktor snurkend naast haar, zijn arm zwaar over haar borsten, zijn geur overal.
Ze huilt zacht – maar haar kut pulserend nog na.
Voor Rex.
Voor altijd.
___
Wat Mark, Tim en Paul aantreffen bij het ophalen
De ochtendzon schijnt fel op Viktor’s erf als Mark, Tim en Paul uit de auto stappen. De lucht is zwaar van de geur van hooi, aarde en een muskusachtige geur die ze allemaal herkennen. Viktor wacht al bij de poort, zijn overall vies, zijn grijns breed en tevreden. “Goedemorgen, heren,” zegt hij ruw, zijn stem nog schor van de nacht. “Jullie teven hebben het goed gedaan. Lise slaapt nog uit… moe van de nacht. Maar Ellen… die is klaar voor jullie. Bruno heeft haar goed bezig gehouden.”
Mark knikt, zijn ogen glinsteren van anticipatie. Tim’s ademhaling versnelt al, zijn pik wordt hard in zijn broek. Paul’s gezicht is rood, maar zijn blik hongerig. Ze lopen naar de kennel – de deur open, het beton glinsterend van vocht en zaad.
Ze vinden Ellen vrij knielend op het. Ze is volledig naakt, haar jurk volledig gescheurd en weggegooid in een hoek, flarden rood stof als een vergeten herinnering aan gisteren. Haar lichaam is een kaart van de nacht: nieuwe, verse schrammen van Bruno’s klauwen over haar rug, schouders en borsten – lange, rode, sommige nog vers en felrood; blauwe plekken op haar heupen en billen van zijn gewicht; zaad opgedroogd in dikke, witte korsten over haar borsten, buik en dijen, vermengd met haar eigen vocht dat glanst in de zon; haar kut en kont gezwollen en rood, open en druipend van zijn zaad dat nog nasijpelt in trage druppels op het beton.
En ze wordt opnieuw gedekt door Bruno.
Ze knielt op handen en knieën, haar kont omhoog, haar lichaam schokt bij elke stoot – Bruno zit bovenop haar, zijn voorpoten zwaar op haar rug, klauwen grijpend in haar schouders, zijn pik diep in haar kut, stoot razend snel, de knoop zit vast, haar kut spuit rond hem in kleine golven. Haar borsten wiebelen wild, haar tepels zijn rood en gezwollen, zweet parelt over haar huid. Haar haar is een wilde, bezwete chaos, plakt tegen haar gezicht en rug, haar make-up is volledig uitgelopen in zwarte strepen over haar wangen.
Als ze Mark, Tim en Paul ziet binnenkomen, kijkt ze op – haar gezicht nat van tranen, maar met een gebroken glimlach, haar ogen glinsterend van een intense, verdwaasde dankbaarheid. Ze doet haar uiterste best om Bruno zijn zin te geven – ze duwt haar kont achteruit tegen zijn stoten, haar kut knijpt om zijn knoop, haar stem is zacht en hijgend tussen kreunen: “Ja… Bruno… mijn man… harder… vul me… je knoop… dank je… voor je zaad…”
Ze moedigt hem aan – haar lichaam volledig overgegeven, haar heupen wiegend, haar gekreun steeds luider wordend: “Kom in me… mijn echtgenoot… vul je teef… ik kom voor je…”
Bruno komt – zijn zaad spuit in golven, haar kut stroomt over, het druipt langs haar dijen. Ellen komt samen met hem klaar – schokkend, spuitend rond zijn knoop, haar lichaam trillend in extase, haar stem gebroken maar dankbaar: “Dank je… mijn man… voor je knoop… voor je zaad… ik ben je teef…”
Mark, Tim en Paul staan daar – Mark voldaan glimlachend, Tim hard en hijgend, Paul rood maar geil. Ze kijken toe hoe Ellen nahijgt, haar lichaam slap maar haar kont nog omhoog, Bruno’s knoop vastzittend, haar glimlach gebroken maar oprecht.
Ellen heeft zich volledig overgegeven – geen schaamte meer, alleen dankbaarheid.
Ze is nu Bruno’s teef.
Voor altijd.
___
Viktor brengt Lise naar buiten
De ochtendzon schijnt al fel op het erf als Viktor de deur van zijn huis opentrekt en naar buiten stapt, de leiband stevig in zijn ruwe, eeltige hand. Achter hem kruipt Lise – op handen en knieën, naakt, haar lichaam een schokkend, bezweet wrak van de nacht. Mark, Tim en Paul staan bij de auto, wachten op haar, hun gezichten eerst nieuwsgierig, dan geschokt als ze haar zien.
Lise’s uiterlijk is een nachtmerrie van vernedering. Haar haar – normaal altijd golvend en glanzend – is een wilde, plakkerige chaos, vol klitten, zweet en opgedroogd zaad, plakkend tegen haar gezicht, nek en rug in natte strengen. Haar make-up is volledig uitgelopen: rode lipstick uitgesmeerd over haar wangen en kin als een clown, mascara loopt zwarte strepen over haar gezicht in tranen die opgedroogd zijn tot korsten, haar ogen zijn rood en gezwollen van uitputting. Haar lichaam glanst van zweet – Viktor’s zweet, haar eigen zweet – vermengd met zijn zaad in dikke, witte korsten op haar borsten, buik, dijen en rug, druipend en opgedroogd in lagen. Haar borsten zijn rood en gekneusd van zijn geknijp en stoppels, haar tepels gezwollen en rauw, haar belletjes dof van kwijl en zweet. Haar kut en kont zijn gezwollen, rood, druipen van zijn zaad en haar eigen vocht, haar dijen plakkerig en glinsterend in de zon. Haar huid is gemarkeerd met rode schrammen van zijn nagels en stoppels, haar knieën en handen vuil van de vloer.
En de geur – god, de geur. Ze stinkt. Intens, overweldigend. Viktor’s zweet – oud, zout, muskusachtig – hangt om haar heen als een wolk, vermengd met zijn zaad, zijn adem (rottend van tabak en alcohol), zijn ongewassen lichaam, zijn pis (hij heeft haar gemarkeerd, zoals hij zei). De stank is zwaar, misselijkmakend, doordringend – zweet, zaad, zure adem, oude seks. Het slaat Mark, Tim en Paul tegemoet als ze dichterbij komt, ze trekken hun neuzen op, vertrekken hun gezichten.
Mark’s ogen worden groot, dan glimlacht hij langzaam – voldaan, trots. Tim’s mond valt open, zijn pik wordt hard ondanks de stank, zijn adem stokt. Paul’s gezicht is rood, hij slaat zijn hand voor zijn neus, maar zijn ogen staren hongerig naar haar lichaam.
Viktor lacht ruw, trekt aan de leiband tot Lise voor hen knielt, haar hoofd gebogen, haar borsten hangen zwaar, belletjes rinkelen zacht. “Hier is je teefje terug, Mark. Ik heb haar goed gebruikt. Ze heeft me de hele nacht bediend – met haar mond, kut, kont, tieten. Ze kreunde hard voor mijn vieze pik. Ze sliep met mijn zaad in haar. Ze dankte me elke keer. Ze is een goede teef – net als haar moeder met Bruno.”
Lise zit geknield, haar lichaam trillend, haar ogen neergeslagen, haar stem zacht en gebroken: “Dank je… Viktor… voor de nacht…”
De stank golft over hen heen – misselijkmakend, overweldigend. Mark ademt diep in, zijn glimlach wordt breder: “Perfect, Viktor. Ze stinkt helemaal naar jou. Naar overgave.”
Tim: “Fuck… mam… je ruikt… maar je ziet er… geil uit…”
Paul: “Ze… ze is kapot… maar… mooi…”
Mark: “Goed zo, Lise. Je hebt je best gedaan. Voor Rex. Voor ons.”
Lise huilt zacht, maar knikt – haar lichaam druipend, stinkend, gebroken.
Maar dankbaar.
Voor altijd.
___
De rit naar huis
De auto is vol – zwaar van stilte, geuren en de nasleep van de nacht. Mark rijdt, zijn handen ontspannen op het stuur, zijn gezicht kalm maar met die tevreden glimlach die zegt dat alles precies gaat zoals hij het heeft gepland. Tim zit naast hem, zijn ogen kijken af en toe in de achteruitkijkspiegel, zijn ademhaling is nog zwaar van opwinding. Bruno ligt in de achterbak, zijn grote lichaam opgerold op een deken, zijn kop rustend, zijn ogen halfgesloten maar alert, zijn tong af en toe likkend over zijn lippen – tevreden, want hij heeft zijn teef bij zich.
Achterin zitten Lise en Ellen – naast elkaar op de achterbank, naakt, hun lichamen tegen elkaar leunend van uitputting. Ze hebben geen kleren meer – hun jurken zijn achtergebleven bij Viktor, gescheurd en vies, nutteloos nu. Hun huid glanst van zweet en zaad, hun borsten rusten zwaar op hun schoot, tepels zijn rood en gezwollen, belletjes rinkelen zacht bij elke hobbel in de weg. De auto ruikt zwaar – naar seks, zweet, Viktor’s stank op Lise, Bruno’s muskus op Ellen, hun eigen vocht vermengd in de lucht. Het is een bedwelmende, misselijkmakende geur, maar niemand zegt er iets van.
Lise zit links, haar lichaam uitgeput van Viktor’s ruwe nacht – haar haar warrig en plakkerig, haar huid rood van zijn stoppels en handen, haar kut en kont kloppend van zijn gebruik, zijn zaad druipt nog uit haar. Ze leunt tegen het raam, haar ogen halfgesloten, haar ademhaling diep maar regelmatig. Ze voelt zich vies – zijn stank hangt nog om haar heen, zijn smaak in haar mond – maar ook… berustend. Ze heeft het gedaan voor Rex. Voor het gezin. Ze kijkt af en toe naar Ellen, legt haar hand zacht op haar moeders dij – troostend, zusterlijk.
Ellen zit rechts, dichter bij Bruno die achter haar in de bak ligt – haar lichaam een puinhoop van de nacht die ze met hem heeft gehad: verse schrammen over haar rug en borsten, bloedkorstjes glinsterend in de zon, haar kut en kont gezwollen en druipend van zijn zaad, haar dijen plakkerig en nat. Ze leunt tegen Lise aan, haar hoofd op haar schouder, haar tranen zacht stromend, maar op haar gezicht heeft ze een gebroken glimlach. Ze is kapot – uitgeput, pijnlijk, maar gelukkig. Bruno’s knoop, zijn zaad, zijn gewicht – het heeft haar gevuld op een manier die ze niet meer kan ontkennen. Ze kijkt af en toe achterom naar hem, haar stem zacht fluisterend: “Mijn man…” Ze voelt zich gewild. Begeerd. Niet meer eenzaam.
De rit is stil – geen radio, alleen het zachte geronk van de motor, het rinkelen van belletjes bij hobbels, het hijgen van Bruno achterin. Mark kijkt af en toe in de spiegel, zijn stem kalm: “Jullie hebben het goed gedaan. Allebei. Het gezin is sterker nu.”
Tim draait zich om, zijn ogen op hun lichamen: “Jullie ruiken… geil. Naar seks. Naar jullie mannen.”
Paul, stil tot nu toe, zijn stem zacht: “Ellen… je bent… mooi zo. Gebroken maar mooi.”
Ellen huilt zacht, haar hand pakt Lise’s hand vast. Lise knikt, haar stem gebroken maar dankbaar: “We zijn samen nu, mam… teven… voor hen…”
De auto rijdt door – naar huis, naar hun leven.
Vol, gewild, gebroken.
Voor altijd.
Een paar dagen later…
Het is een rustige middag. De zon schijnt gedempt door de gordijnen in de woonkamer. Lise is boven, bezig met huishouden, haar belletjes rinkelen zacht op de achtergrond. Tim is naar college. Paul is werken. Rex ligt tevreden te slapen op zijn kleed, hij is voldaan na zijn “middagronde” met Lise. Ellen zit op de bank, naakt zoals altijd, haar borsten rusten zwaar op haar schoot, haar dijen zijn licht gespreid, haar lichaam nog gemarkeerd met verse schrammen van Rex’ klauwen en blauwe plekken van Tim’s handen. Ze staart voor zich uit, haar ogen glazig, haar handen trillend in haar schoot – een mengeling van uitputting, schaamte en die stille, groeiende acceptatie.
Mark komt binnen, gaat tegenover haar zitten in zijn fauteuil, zijn benen wijd, zijn blik kalm maar doordringend. Hij laat de stilte even hangen, laat haar voelen dat hij de ruimte beheerst, dat elk woord van hem gewicht heeft.
“Ellen,” begint hij zacht, zijn stem laag en vriendelijk, maar met die onderliggende scherpte die geen ontsnapping toelaat. “We zijn nu een paar dagen verder. Je bent nu deel van ons gezin. Echt een deel. Ik wil weten hoe je je voelt. Eerlijk. Wat vind je van deze hele situatie?”
Ellen’s ogen vullen zich meteen met tranen, haar stem trilt, is nauwelijks hoorbaar. “Ik… ik weet het niet meer, Mark. Ik schaam me. Elke dag. Ik huil nog steeds als ik alleen ben. Wat ik doe… met Tim… met Paul… met Rex… het is… verkeerd. Maar ik… ik voel me ook… niet meer zo leeg. Ik ben bang, maar… gewild. Ik weet niet wat ik moet denken.”
Mark knikt langzaam, wendt zijn ogen nooit van de hare af. “Dat is normaal, Ellen. In het begin. Je oude leven was veilig, maar leeg. Dit leven is intens, maar vol. Je bent gewild – elke dag, elke nacht. Je kut, je tieten, je mond… ze worden gebruikt, gevuld, begeerd. Dat is wat je miste.”
Hij leunt voorover, zijn stem intenser. “En Lise… wat vind je ervan dat Lise een hond als echtgenoot heeft? Rex is haar man. Ze is van hem. Ze komt harder voor hem dan voor wie ook. Ze dankt hem elke dag. Wat denk je daarover?”
Ellen’s wangen kleuren rood, haar handen knijpen in haar dijen, ze slaat haar ogen neer. “Ik… ik vind het… ik weet het niet… in het begin vond ik het walgelijk… mijn dochter… met een hond… maar nu… ik zie hoe ze kijkt… hoe ze komt… hoe gelukkig ze is… ik… ik begrijp het een beetje… het is… intens…”
Mark glimlacht subtiel, zijn stem wordt lager. “Intens. Ja. En jij, Ellen? Zou je dat zelf ook niet willen? Een echte echtgenoot zoals Rex – sterk, dominant, altijd geil, altijd klaar om je te likken, te rekken, te vullen met zijn knoop en zijn zaad?”
Ellen kijkt op, haar ogen groot, verward. “Wat… wat bedoel je? Ik… ik heb Rex al… hij neemt me… elke dag… maar een echtgenoot… ik begrijp niet…”
Mark leunt achterover, zijn hand strelend over Rex’ kop die dichterbij komt. “Ik heb contact opgenomen met Viktor, de fokker waar we Rex hebben gehaald. Hij vertelde me iets interessants. Rex heeft een broer. Een reu uit hetzelfde nest – even groot, even sterk, even dominant. Getraind, gezond, geil. Precies zoals Rex. Ik kan hem halen. Voor jou. Je eigen echtgenoot. Je eigen Rex. Dan ben jij ook een bruid – net als Lise. Je eigen hond die je kut likt tot je spuit, die je kont rekt, die je knoopt tot je schreeuwt van geluk. Je eigen man die je elke dag vult, je laat voelen dat je gewild bent. Geen eenzaamheid meer. Alleen zijn pik, zijn zaad, zijn knoop.”
Ellen’s adem stokt, haar lichaam schokt, haar kut knijpt samen bij de gedachte – zichtbaar druipend, haar dijen glinsterend. Tranen stromen, maar haar tepels worden hard, haar borsten gaan hijgend op en neer. “Een… eigen hond?… voor mij?… mijn eigen… echtgenoot?… ik… ik schaam me… maar… ik wil het… ik wil niet meer alleen zijn…”
Mark’s stem triomfantelijk: “Goed zo, Ellen. Je kiest voor ons gezin. Voor echte overgave. Daar maak je me heel erg blij mee. Ik regel het. Je eigen Rex. Je eigen echtgenoot.”
Ze huilt – maar knielt, haar hoofd gebogen.
Ze is klaar.
Voor altijd.
___
De aankondiging en voorbereiding op de “date”
Twintig minuten later…
Ellen zit nog op Mark’s schoot, haar lichaam na hijgend, zijn pik nog half in haar, haar kut pulserend in naschokken terwijl zijn zaad langzaam uit haar druipt. Haar tranen zijn opgedroogd tot zoute sporen op haar wangen, haar borsten hangen hijgend tegen zijn borst. Mark houdt haar vast – zijn armen om haar middel, zijn handen knedend in haar heupen, zijn stem laag en voldaan in haar oor: “Goed zo, Ellen. Je bent thuis. Voor altijd.”
Hij tilt haar zacht van zich af, zet haar op haar voeten – haar benen zijn slap, zaad druipt langs haar dijen. “Sta op. We gaan het nieuws vertellen.”
Ze staat op, haar lichaam trilt, en ze volgt hem naar de woonkamer, haar hand in de zijne, de leiband losjes bungelend. In de woonkamer zit het hele gezin al: Lise knielend bij de koffietafel, haar borsten rustend op haar dijen; Tim op de bank, zijn ogen glinsterend; Paul met Rex aan zijn voeten, zijn blik op Ellen gericht.
Mark gaat in het midden staan, zijn arm om Ellen’s middel – bezitterig, haar naakte lichaam tegen hem aangedrukt, zijn hand knijpend in haar bil tot ze piept. Zijn stem is luid en triomfantelijk: “Familie… Ellen en ik hebben heuglijk nieuws. Ellen is nu volledig van ons. Ze heeft zich overgegeven. Ze is onze teef – net als Lise. En… ik heb een verrassing geregeld. Viktor, de fokker, heeft bevestigd: Rex heeft een broer. Een reu – even groot, even sterk, even geil. We halen hem op. Voor Ellen. Haar eigen echtgenoot. Haar eigen Rex. Ze wordt zijn teefje, net als Lise.”
De kamer ontploft in blijdschap.
Lise kijkt op, haar ogen glinsterend, haar stem zacht maar oprecht: “Mam… ik ben zo blij… je bent niet meer alleen… je krijgt je eigen man… net als ik… we zijn samen nu…”
Tim staat op, slaat zijn armen om Ellen, drukt zijn pik hard tegen haar dij: “Oma… dit is perfect… je eigen hond… ik kan niet wachten om te zien hoe hij je neemt… je verdient het…”
Paul knikt, zijn gezicht rood maar glimlachend: “Ellen… welkom… echt welkom… dan hoor je echt bij ons…”
Rex komt dichterbij, snuffelend aan Ellen’s benen, zijn tong likkend over haar druipende kut tot ze kreunt en haar benen licht spreidt.
Ellen huilt – tranen van geluk deze keer, haar lichaam schokkend: “Dank je… allemaal… ja… ik… ik wil het… ik wil mijn eigen… man…”
Mark’s stem scherp maar voldaan: “Rustig aan. We doen het goed. Het is belangrijk dat er een klik is – we weten niet of de nieuwe hond Ellen aantrekkelijk genoeg vindt. Een teef moet een reu aanspreken, dat ze hem geil maakt, dat hij haar wil dekken zonder aarzeling. Dus eerst een date – morgen al. Ellen en haar nieuwe “vriend”. Iedereen helpt met de voorbereiding.”
De voorbereiding – de volgende ochtend
De ochtend is een ritueel van opwinding en controle. Iedereen helpt – het is een “familieproject” om Ellen klaar te maken voor haar eerste date met de nieuwe hond (Mark had zijn naam al laten vallen: “Bruno”).
Lise helpt met de make-up: rode lipstick die Ellen’s lippen voller maakt, mascara die haar ogen groter en smekender laat lijken, eyeliner om haar blik intenser te maken, blush op haar wangen om haar “rijpe gloed” te accentueren, parfum – muskusachtig en zwaar – tussen haar borsten en op haar kut. “Mam… je bent mooi… hij zal je ruiken en meteen hard worden… je zal er perfect uitzien voor je date…”
Tim kiest de kleding: een korte, strakke jurk – felrood, glanzend, laag uitgesneden zodat haar zware borsten bijna uit de hals puilen, de stof dun en rekbaar, doorschijnend in licht, kort genoeg dat bij bukken haar kut en kont bloot zijn. Geen bh, geen slipje. En hakken – hoge, smalle stiletto’s, veel te hoog voor haar leeftijd, ze maken haar benen wankel, duwen haar kont hoger, laten haar borsten wiebelen bij elke stap. “Oma… deze hakken maken je kont geil… je loopt als een teef die smeekt om geneukt te worden…”
Paul helpt met accessoires: een dunne gouden ketting rond haar halsband, oorbellen die rinkelen bij elke beweging, een armband die haar polsen markeert.
Ellen protesteert zacht, haar wangen rood, haar handen trillend terwijl ze in de spiegel kijkt: “Die hakken… ik ga vallen… ze zijn te hoog… en de jurk… hij is te kort… te bloot… voor mijn leeftijd… mensen zullen staren…”
Mark komt achter haar staan, legt zijn handen op haar borsten en kneedt ze – hard, rolt haar tepels tussen duim en wijsvinger tot ze piept. Zijn stem, laag bij haar oor, uitleggend maar dominant: “Precies daarom, Ellen. De hakken zijn te hoog omdat je moet voelen hoe kwetsbaar je bent – elke stap een worsteling, je kont wiegend, je tieten harder wiebelend, je balans afhankelijk van ons. Je bent ouder, ja, maar dat maakt je geiler – een rijpe teef die wankelt op hakken, smekend om vastgehouden te worden. De jurk is kort en bloot omdat je lichaam erom vraagt – je zware tieten die bijna uit de hals vallen, je kut die zichtbaar wordt als de jurk opwaait bij wind, je kont zichtbaar als je bukt. Je leeftijd maakt het perfect: een nette oma die eruitziet als een geile slet. Hij – Bruno – zal een loopse teef ruiken, nat en klaar, niet een jong ding. En al mensen staren? Geen probleem. Laat ze zien wat je bent. Je tut je niet op voor hen – je doet het voor hem. Voor je date. Voor je nieuwe man. Je moet er perfect uitzien – als een loopse teef die smeekt om zijn pik.”
Ellen huilt zacht, maar haar kut druipt harder, haar tepels zijn hard, haar lichaam reageert op zijn woorden.
Iedereen helpt: Lise met de laatste ‘touch’- parfum op haar kut – “zodat hij je meteen ruikt…” Tim met de leiband – kort, zichtbaar nu onder de jurk. Paul met een jasje – kort, dat ze open laat voor de “date”.
Mark: “Straks de date. Rustig aan. We testen de klik. Als het goed is… wordt hij je echtgenoot.”
Ellen knikt, haar lichaam trillend van anticipatie en schaamte.
De date komt straks.
Voor altijd.
___
De date met Bruno – bij Viktor
Ellen’s eerste “date” met Bruno was een zorgvuldig geplande gebeurtenis, maar vanaf het moment dat de auto het erf van Viktor’s boerderij opreed, voelde ze de knoop in haar maag strakker worden, haar ademhaling oppervlakkiger, haar handen koud en klam van zweet. De zon brandde fel op de witte muren van de schuren, het grind knarste luid onder de banden, de lucht was zwaar en doordrongen van de geuren van hooi, aarde, hondenpis en muskus – een geur die haar neusvleugels liet trillen en haar kut al licht liet pulseren van anticipatie en angst.
Mark reed, Tim naast hem met een grijns, Lise op de achterbank met een geruststellende hand op Ellen’s dij – “Het komt goed, mam… je verdient dit” – maar Ellen’s hart bonkte als een trommel in haar borst, haar tepels hard en tintelend onder de felrode jurk, haar zware borsten wiebelend bij elke hobbel in de weg, haar hoge hakken al oncomfortabel op haar voeten drukkend in de kleine ruimte.
Ze stapten uit. Viktor wachtte al bij de poort – zijn verweerde gezicht geplooid in een ruwe glimlach, zijn overall vies van hondenhaar en modder, zijn handen vol met littekens van beten en krassen. Zijn ogen gleden meteen over Ellen’s lijf – langzaam, hongerig, van haar felrode jurk die strak om haar zware borsten spande, haar tepels die zichtbaar prikten tegen de dunne stof, haar decolleté diep en uitnodigend, omlaag naar haar dijen waar de zoom halverwege haar benen stopte, haar kut al licht glinsterend van vocht in de zon. “Mark… goed jullie weer te zien,” zei Viktor, zijn stem ruw en zwaar van sigaretten, zijn accent dik. “En dit is de nieuwe? Ze ziet er… rijp uit. Geil. Goed gekozen voor een reu als Bruno.”
Mark knikte, zijn hand op Ellen’s onderrug – hij kneep in haar bil tot ze een zachte piep liet ontsnappen, haar borsten wiebelden licht. “Ja, Viktor. Dit is Ellen. Lise’s moeder. Ze is klaar voor haar date. Laat haar Bruno zien.”
Viktor lachte kort, zijn ogen op Lise gericht die naast Ellen stond, haar jurk even kort en uitdagend, haar belletjes rinkelend. “En… hoe gaat het met Rex? Is hij nog steeds tevreden met Lise?”
Mark glimlachte, zijn hand kneep harder in Ellen’s bil: “Rex is perfect. Sterk. Geil. Je hebt het gezien in de filmpjes die ik je heb gestuurd. Ze komt harder voor hem dan voor wie ook. Zijn zaad vult haar elke dag – ze draagt het met trots. Maar nu… wijs Ellen haar nieuwe man.”
Viktor knikte, zijn ogen weer op Ellen – haar wankele stappen op de hoge hakken, haar kont wiegend, haar borsten wiebelend bij elke beweging. Hij leidde hen naar een grote, open kennel – betonnen vloer bedekt met hooi, hoge hekken glinsterend in de zon, de lucht zwaar van hondenmuskus en aarde. Bruno zat daar – groot, zwart, gespierd, zijn vacht matter dan Rex’ maar glanzend in de hitte, zijn kop breed en zwaar, zijn ogen glinsterend met een wilde, agressieve honger die Ellen’s adem deed stokken. Hij gromde diep toen hij haar zag – laag, resonerend, zijn neus snuffelend in de lucht, zijn lippen optrekkend over zijn tanden, zijn pik al rood en druipend uit zijn harige schacht, kloppend in de lucht als hij haar geur rook.
Ellen verstijfde volledig, haar hart bonkte in haar borst, haar adem stokte in haar keel. Dit was niet wat ze had verwacht. Ze had verwacht dat, omdat Bruno uit hetzelfde nest kwam als Rex, hij min of meer een kopie van Rex zou zijn. Maar Bruno was wilder dan Rex – zijn grom luider en dreigender, zijn lichaam gespannener, zijn ogen agressiever, zijn tanden glinsterend in een grom die door haar heen dreunde. Zijn pik was al hard en was ook al aan het druipen, groter en boller dan die van Rex, alsof hij haar niet wilde ruiken, maar verslinden. Ze deinsde achteruit, haar hakken wankelend op het grind, haar borsten wiebelend in de jurk, een uitdrukking op haar gezicht van paniek, haar handen trillend terwijl ze probeerde zich om te draaien en weg te lopen. “Nee… hij… hij is te wild… agressief… ik wil niet… alsjeblieft, Mark… ik ben bang… hij bijt me… hij is gevaarlijker dan Rex…”
Mark’s greep op haar arm strakker, duwde haar vooruit, zijn stem scherp: “Ben je bang? Goed zo. Angst maakt je nat. Dit is je date. Je bent zijn teef. Ga de kennel in.”
Ellen’s paniek explodeerde – ze probeerde weg te gaan, haar stem was hoog en smekend: “Nee… ik wil terug… hij gromt… zijn ogen… hij is te agressief… alsjeblieft, Mark… ik ben bang… laat me gaan…”
Tim en Mark hadden dit verwacht. Tim pakte snel de lederen handboeien uit de tas – zwart, gemaakt van stevig leer met gespen – en bond haar polsen vast achter haar rug, zijn handen hard en onverbiddelijk, De gespen werden strak aangetrokken tot ze in haar huid beten. Ellen protesteerde, haar lichaam schokte: “Nee… Tim… alsjeblieft… niet… laat me los… ik ben je oma… dit is verkeerd… ik ben bang… alsjeblieft…”
Lise keek toe, haar gezicht bezorgd, haar stem zacht: “Mam… het komt goed… ik vond Rex eerst ook eng …”
Mark’s stem scherp naar Ellen: “Stil. We zijn naar hier gekomen, speciaal voor jou. Ga nou niet zielig doen.”
Mark duwt haar de kennel in – hard, haar hakken wankelend op het beton, haar borsten wiebelend in de jurk. Ze struikelt bijna, raakt haar evenwicht kwijt door de hoge hakken en gebonden handen, haar jurk waait even op en legt haar kut bloot. Viktor sluit de deur met een luide klik – het slot draait om, metaal schrapend over metaal.
Ellen draait zich om, haar ogen groot van paniek, rammelend aan de deur met haar schouder: “Alsjeblieft… laat me eruit… ik ben bang… hij gromt… hij komt dichterbij… Mark… Tim… Lise… help me!”
Maar ze staan daar – Mark met armen over elkaar, Tim met een glimlach, Lise bezorgd maar stil, Viktor lachend: “Ze is loopser dan ik dacht. Bruno houdt van bange teven.”
Bruno komt dichterbij – langzaam eerst, zijn grom laag en dreigend, zijn ogen gefixeerd op haar, zijn neus snuffelend in de lucht. Ellen’s hart bonkt, haar adem stokt – ze deinst terug, haar hakken klikken op het beton, haar lichaam schokt terwijl ze probeert weg te komen. Met haar handen vast achter haar rug is ze hulpeloos – ze struikelt over haar eigen voeten, de hoge hakken doen haar wankelen, haar borsten wiebelend wil. Ze valt tegen het hek, schuift langs de muur, probeert te rennen in de kleine kooi – haar stappen onhandig en wankel op de hakken, haar jurk waait op bij elke beweging, laat haar blote kut zien, haar heupen wiegen overdreven. “Nee… ga weg… alsjeblieft… hij bijt me…” smeekt ze, haar stem hoog en trillend, tranen stromen over haar wangen, haar handen worstelen achter haar rug tegen de boeien, haar polsen worden rood van de wrijving.
Bruno is sneller – zijn grote lichaam springt op met een lage grom, zijn voorpoten vallen zwaar op haar schouders, drukken haar plat op haar rug met een harde klap tegen het beton, slaan haar adem uit haar. Zijn klauwen krabben over haar jurk en huid – scheuren de stof open, trekken rode striemen op haar borsten en armen. Zijn gewicht drukt haar omlaag – zwaar, harig, heet – hij spreidt haar benen met zijn achterpoten, zijn kwijl druipt op haar gezicht, sijpelt warm en slijmerig langs haar wangen en halsband. Zijn pik – rood, dik, puntig en druipend – duwt tegen haar dijen, mist eerst, glijdt over haar huid, maakt deze nat en heet met zijn voorvocht, drukt dan tegen haar kutlippen, duwt ze open, rekt haar open met een scheurende pijn. Hij stoot – razend snel, diep, de ribbels van zijn pik schuren tegen haar wanden, haar vlees brandt en pulseert, haar kut sopt rond het grote gevaarte.
Ellen schreeuwt – rauw, wanhopig: “Nee! Stop! Haal hem van me af! Hij neukt me! Het doet pijn! Alsjeblieft!” Haar lichaam schokt onder zijn gewicht, haar hakken schrapen over het beton, haar borsten wiebelen wild in de gescheurde jurk, haar tranen worden vermengd met kwijl dat uit zijn bek druipt op haar gezicht. Haar gebonden handen worstelen nutteloos achter haar rug, haar benen trappen in de lucht, maar hij houdt haar vast – zijn poten sterk als ijzer, terwijl hij zijn pik dieper in haat ramt.
Ellen ligt op haar rug op het beton van de kennel, haar lichaam volledig overgeleverd aan Bruno’s gewicht – zijn zware, harige lijf drukt haar plat, zijn voorpoten als ijzeren klemmen op haar schouders, zijn klauwen diep in haar huid gegraven. Haar jurk is gescheurd, haar borsten zijn bloot en wiebelen bij elke stoot, haar tepels zijn rood en gezwollen. Haar benen zijn wijd gespreid, haar hakken hangen nu nutteloos in de lucht, haar handen zitten vast achter haar rug in de lederen boeien, haar lichaam schokt hulpeloos onder zijn razende stoten.
Bruno’s pik zit diep in haar kut – rood, dik, puntig, telkens wanneer hij naar voor stoot of zich terugtrekt schuren de ribbels tegen haar kutwanden, haar vlees brandt en pulseert, haar schaamlippen staan gezwollen en rood, opengetrokken rond zijn pik als een strakke, natte ring. De knoop zit vast – groot, hard, bol, pulseert heet in haar, rekt haar opening op tot het voelt alsof ze scheurt, haar buik zwelt licht op van de druk, ze voelt elke klop van zijn hart door de knoop heen.
Haar orgasme bouwt zich op als een storm die ze niet meer kan tegenhouden – eerst een diepe, brandende hitte in haar onderbuik, haar kutwanden krampen samen rond zijn pik en knoop, knijpen en melken hem in wanhopige golven. Haar clit zwelt op, kloppend tegen de basis van zijn pik, ze voelt een elektrische schok die door haar hele bekken schiet bij elke kleine beweging. Haar vocht druipt al rijkelijk – warm, slijmerig, vermengd met zijn voorvocht en zaad dat al nasijpelt, spat bij elke stoot op het beton, langs haar dijen, in warme stralen.
Ze probeert het tegen te houden – haar adem stokt, ze spant haar spieren aan rond de knoop, haar gejammer is hoog en wanhopig: “mmph! mmph!” – kwijl spat uit haar mond in dikke draden die op haar borsten vallen, vermengd met zweet dat parelt op haar huid. Het wordt haar te veel. De hitte explodeert – een golf die vanuit haar kut omhoog schiet, haar baarmoederwand doet samenkrampen, haar clit pulseert in felle, ritmische schokken. Haar hele onderlichaam trekt samen – haar kut knijpt krampachtig rond de knoop, melkt hem in golven, haar vocht spuit in hete, natte stralen rond zijn pik, spat op zijn buik, op het beton, langs haar trillende dijen.
Ze schokt – haar lichaam schudt als een epileptische aanval tegen het beton, haar borsten wiebelen wild, tepels branden van de wrijving tegen zijn harige buik, zweet parelt en druipt van haar huid in druppels die op het beton vallen. Haar dijen trillen ongecontroleerd – kleine, onwillekeurige spasmen die door haar spieren schieten, haar tenen krullen zich in de lucht, ze kromt haar rug tot de touwen boeien in haar huid bijten en haar polsen rood maken. Haar ademhaling is gebroken – hijgend, snikkend, kwijl spattend bij elke uitademing, tranen vermengd met zweet stromend over haar wangen.
De golven komen – één, twee, drie, vier – haar kut spuit harder, haar orgasme blijft duren tot ze snikt en schokt, haar hele lichaam is nat van zweet, haar borsten glinsteren, haar kut pulseert en staat helemaal open, Bruno’s knoop zit nog vast terwijl zijn zaad nasijpelt, warm en plakkend.
Ze voelt alles: de volheid van zijn knoop die haar vasthoudt, de pijn die overgaat in genot, de schaamte die brandt maar overstemd wordt door de hitte die nog nazindert. Haar gedachten zijn versplinterd: Ik kom… voor een hond… voor mijn schoonzoon… zijn knoop zit in me… ik spuit… ik huil… maar ik wil het… ik wil meer… ik ben hun teef… ik ben kapot… maar vol…
De naschokken blijven duren – haar lichaam schokt in kleine golven, haar kut knijpt rond de knoop, haar clit tintelt, haar tepels pulseren, haar ademhaling is hijgend en gejaagd.
Ze is gebroken.
Maar haar lichaam smeekt om meer.
Voor altijd.
___
Mark’s perspectief
Mark staat net buiten de kennel, zijn armen over elkaar geslagen, zijn ogen gefixeerd op Ellen door de tralies – een perfect uitzicht op de scène die zich ontvouwt. Viktor staat naast hem, lachend, terwijl Tim en Lise iets verderop toekijken, Lise’s hand trillend in Tim’s greep. De zon schijnt fel op het beton, Ellen’s felrode jurk glinstert als bloed in het licht, haar make-up – rode lipstick, mascara, blush – is al uitgelopen door tranen en zweet. Haar haar, los en golvend over haar schouders, danst wild bij elke wanhopige beweging. De hoge hakken – smal en onpraktisch – maken haar vluchtpogingen pathetisch, haar borsten wiebelen zwaar in de jurk bij elke wankele stap. Haar polsen zijn vastgemaakt achter haar rug in de lederen boeien, haar armen nutteloos, haar lichaam volledig overgeleverd.
Dit is goddelijk denkt Mark, terwijl zijn pik al hard wordt in zijn broek, zijn ademhaling is rustig maar zijn hart bonst van pure, donkere lust. Kijk naar haar – die oude teef, opgepimpt als een goedkope hoer op haar eerste date, haar felrode jurk strak om haar rijpe lichaam, laag uitgesneden zodat haar zware, slappe tieten bijna uit de hals puilen, haar tepels hard en zichtbaar tegen de stof, glinsterend van zweet. Die hakken – te hoog voor haar leeftijd, haar benen wankelend als een dronken slet, haar kont overdreven wiegend, haar jurk waait op bij elke paniekerige stap en legt haar druipende kut bloot. Haar make-up – rode lippen als een clown, mascara al uitgelopen in zwarte strepen over haar wangen – laat haar eruitzien als een wanhopige, oude hoer die smeekt om aandacht. En haar haar – los en golvend, nu al in de war van haar worstelingen, plakkend tegen haar bezwete voorhoofd, wild zwiepend bij elke draai. Absurd. Onwerkelijk. Pervers. Een oma, een moeder, vastgebonden en opgesloten in een kennel met een wild beest, haar jurk gescheurd, haar make-up een puinhoop, haar haar een wilde chaos terwijl ze probeert te vluchten op die idiote hakken. Ze is een lachwekkend, geil spektakel – een teef die denkt dat ze kan ontsnappen, maar diep vanbinnen weet dat ze dit verdient. Ik geniet met volle teugen – mijn macht absoluut, mijn teefje breekt voor mijn ogen. Dit is kunst. Dit is controle.
Bruno’s gegrom is laag en dreigend, zijn grote lichaam springt op met brute kracht – zijn voorpoten op Ellen’s schouders, zijn klauwen graven diep in haar jurk en huid, scheuren de stof open bij haar borst, trekken rode striemen over haar borsten. Haar jurk scheurt verder – de hals splijt open, haar zware borsten komen bloot te liggen, wiebelen wild terwijl ze valt, haar haar wappert als een vlag in een storm, plakt tegen haar natte gezicht. Haar make-up loopt verder uit – vormt dikke zwarte tranen over haar wangen, haar lipstick is uitgesmeerd op haar lippen. Haar hoge hakken schrapen over het beton, een hak breekt af bij haar wanhopige poging te vluchten, haar been wankelt, haar lichaam schokt.
Kijk hoe ze worstelt – pathetisch, absurd, pervers, denkt Mark, terwijl zijn hand afwezig over zijn harde pik wrijft, zijn ademhaling versnelt van puur genot. Haar jurk is gescheurd als een goedkope vod, haar haar een wilde, bezwete chaos, hangt plakkerig en verward over haar gezicht, haar make-up is een uitgelopen masker van een clown-hoer. Die hakken – te hoog voor haar, brekend onder haar gewicht, haar wankelend als een oude, dronken slet die probeert te rennen. Haar tieten zijn nu helemaal bloot, hangen zwaar en wiebelen hevig, haar tepels staan hard en rood. Onwerkelijk – een oma in een kennel, vastgebonden, genomen door een beest. Pervers – haar kut druipt ondanks haar geschreeuw, haar lichaam verraadt haar terwijl ze smeekt. Ik geniet met volle teugen – dit is mijn creatie, mijn macht, mijn teef die breekt voor mijn ogen. Ze is een lachwekkend spektakel, en het maakt me harder dan ooit.
Ellen’s geluiden vullen de kennel – eerst wanhopige, hoge schreeuwen: “Nee! Stop! Haal hem af!” – rauw en trillend, onderbroken door haar gepiep als zijn klauwen haar huid openkrassen, haar stem breekt in snikken. Dan gedempt gekreun als Bruno zijn pik in haar duwt – “Ahh… nee… het doet pijn!” – haar adem stokkend, hijgend, soppend geluiden vermengd met haar gejammer. Als de knoop zwelt: luid, dierlijk geschreeuw – “Nee! Hij rekt me open!” – haar stem hoog en gebroken, tranen stromen over haar wangen. Zijn zaad spuit in haar: haar gekreun wordt dieper, vermengd met gesnikk – “Hij vult me… oh god… ik kom… nee…” – haar orgasme explodeert in een rauw gegil, spuitend, schokkend.
Bruno komt klaar – spuit zijn zaad diep in haar, vult haar kut tot overstroomt.
Na afloop, als de knoop loskomt met een natte plop, kruipt Ellen naar de deur van de kooi – haar hakken gebroken, één voet bloot en schrapend over het beton, haar jurk gescheurd en in flarden, haar haar een wilde, bezwete chaos die plakkerig over haar gezicht en rug hangt, haar make-up uitgelopen in zwarte strepen, haar borsten bloot en schurend over de vloer, zaad druipend uit haar kut op het beton en een spoor achterlatend. Ze leunt tegen de tralies, haar vastgebonden handen nutteloos, haar stem gebroken en jammerend: “Mark… alsjeblieft… laat me eruit… Bruno… hij is zo anders dan Rex… wilder… agressiever… hij beet me bijna… hij is te ruw… ik wil hem niet… hij is te gevaarlijk…”
Mark staat daar, zijn armen over elkaar, zijn pik hard in zijn broek van het zicht, zijn glimlach koud. “Ellen… accepteer het maar. Je wilde een hond als echtgenoot. Dacht je echt dat dat zomaar ging? Dat hij zacht zou zijn? Nee. Dit is de realiteit. Je bent nu deel van ons gezin – het gezin waarin ik alles bepaal. Ik heb Bruno voor je uitgekozen. Hij is perfect voor jou – ruwer, wilder, omdat jij rijper bent, omdat jij meer nodig hebt om te breken. En zo te zien wil Bruno jou ook. Hij rook je, likte je, nam je – hard, zonder genade. Je kwam voor hem. Je bent zijn teef nu. Accepteer het. Of kruip weg en blijf alleen. Jouw keuze.”
Ellen huilt – kruipend, gebroken, maar haar kut voelt leeg, pulseert, ze is jaloers op Lise’s geluk met Rex.
Ze heeft geen keuze. Ze wil deel zijn van het gezin. accepteert het.
Voor altijd.
___
Viktor staat nog naast Mark, zijn armen over elkaar, zijn ogen glinsterend terwijl hij naar Ellen kijkt – haar lichaam trillend in de kennel, haar jurk gescheurd, haar kut druipend van Bruno’s zaad, haar gezicht nat van tranen en kwijl. Hij lacht zacht, zijn stem ruw en plagend: “Mark… je hebt een goede keuze gemaakt met Bruno. Ze kunnen het blijkbaar goed met elkaar vinden. Maar je weet onze afspraak, hè? Ik lever de reuen… jij laat me proeven van de teven. Rex was goed voor Lise… ik wil nu mijn deel.”
Mark knikt kalm, zijn glimlach koud maar instemmend. “Oké, Viktor. Afspraak is afspraak.”
Niemand anders weet ervan – niet Lise, niet Tim, niet Paul, niet Ellen. Het is een discrete deal tussen Mark en Viktor: honden in ruil voor seks. Lise kijkt op, haar ogen groot van verwarring als Mark haar leiband pakt – de korte, zwarte leiband aan haar halsband – en hem overhandigt aan Viktor.
“Viktor is de rest van de dag en nacht jouw baasje, Lise,” zegt Mark, zijn stem bevelend. “Je doet wat hij zegt. Alles. Je bedankt hem. Je laat je door hem gebruiken zoals hij wil. En je doet je best – heel erg je best – want zonder Viktor had je Rex nooit gehad. Geen echtgenoot. Geen knoop. Geen orgasmes zoals je ze nu kent. Wees dankbaar.”
Lise’s adem stokt, haar wangen worden rood, haar ogen vol weerzin – Viktor’s vieze overall, zijn zweetgeur, zijn ruwe handen, zijn gele tanden. Ze vindt hem walgelijk, maar ze gehoorzaamt – haar lichaam knielend, haar hoofd gebogen. “Ja… Mark… ik… ik doe mijn best…”
Viktor grijpt de leiband, trekt haar zacht maar stevig mee, zijn lach ruw: “Kom, teefje… we gaan “controleren” hoe goed Rex je heeft getraind.”
Lise laat zich meevoeren – haar belletjes rinkelend, haar borsten wiebelend, haar kut druipend terwijl ze achter hem aan kruipt naar een stal.
Mark draait zich naar Tim en Paul: “Kom, we gaan naar huis. We laten Lise en Ellen even alleen met hun date.”
Ellen – in de kennel – hoort het en slaat in paniek. Haar ogen groot, haar stem hoog en smekend: “Weg? Gaan jullie weg? Nee… alsjeblieft… laat me niet alleen… met hem… hij is te wild… alsjeblieft, Mark… Tim… neem me mee…”
Mark kijkt neer op haar, zijn glimlach plagend en vernederend: “Alleen, Ellen? Je bent helemaal niet alleen. Je date met Bruno is nog lang niet voorbij. Je nieuwe echtgenoot wil je beter leren kennen. Hij heeft je geroken, gelikt, geneukt, geknoopt – en je kwam voor hem als een geile, oude slet. Je kut druipt nog van zijn zaad. Je tieten wiebelen nog na van je orgasmes. Je bent zijn teef nu – rijp, nat, smekend om meer. Wij gaan naar huis. Jij blijft hier. Met je man. De hele nacht. Alleen met hem. Laat hem je kut weer vullen. Laat hem je kont oprekken. Je wilde een echtgenoot zoals Rex – nou, je krijgt hem. Harder. Hij is wel wat wilder, maar tjah, niet elke hond is hetzelfde. Je hebt het verdiend. Morgen halen we je op – als je dan nog kan lopen.”
Ellen schreeuwt – wanhopig, haar lichaam schokkend tegen de tralies: “Nee… alsjeblieft… laat me niet alleen… hij is te wild… ik ben bang dat hij me bijt… Mark… ik smeek je…”
Maar Mark draait zich om, Tim en Paul volgen, de auto start. Ellen kijkt wanhopig toe – haar ogen vol tranen, haar stem brekend in smeekbeden terwijl de auto wegrijdt.
Zodra de auto weg is, hoort ze achter zich gegrom – laag, dreigend, hongerig. Bruno komt dichterbij, zijn neus snuffelend, zijn ogen glinsterend, zijn pik al hard en druipend. Hij maakt duidelijk dat hij haar opnieuw wil – zijn poten op haar rug, zijn gewicht bovenop haar, zijn pik in haar kut.
Ellen schreeuwt – maar haar lichaam opent zich al.
De nacht begint.
Alleen met haar man.
Voor altijd.
___
Ellen’s nacht met Bruno – alleen in de kennel
De auto is weg. Het opgewaaide stof van de auto zakt neer in de avondlucht, de zon is ondergegaan, de boerderij is stil op het verre geblaf van andere honden na. Viktor heeft de poort gesloten, het licht in de schuur uitgedaan, en is vertrokken met een laatste ruwe lach: “Veel plezier met je nieuwe man, teefje.”
Ellen is alleen. Haar lichaam uitgeput van de orgasmes die Bruno haar heeft afgedwongen. Haar jurk hangt in flarden om haar heen, gescheurd en nat, haar borsten bloot en rood van zijn klauwen, tepels gezwollen en pijnlijk. Haar haar is een wilde, bezwete chaos, plakt tegen haar gezicht en rug, haar make-up is uitgelopen in zwarte strepen over haar wangen. Haar kut en kont druipen nog van Bruno’s zaad – warm, dik, vermengd met haar eigen spuitende vocht dat in plassen op het beton ligt.
Ze is alleen.
Met Bruno.
De nacht is lang, donker, en genadeloos.
Eerst probeert ze te rusten – haar lichaam slap op het beton, haar ademhaling hijgend, haar ogen dicht in een wanhopige poging te slapen. Maar Bruno laat haar niet met rust. Hij snuffelt meteen weer – zijn neus koud en nat tegen haar dijen, duwt tussen haar benen, zijn hete adem puft over haar gezwollen schaamlippen. Ze schokt, haar stem zacht en smekend: “Nee… Bruno… alsjeblieft… ik ben moe…” Maar hij gromt laag, zijn tong komt uit zijn bek – ruw, breed, likt over haar clit, gaat diep in haar kut tot het soppende geluid weerklinkt, haar vocht wordt vermengd met zijn kwijl.
Ze kreunt – onwillekeurig, haar lichaam reageert ondanks haar uitputting, haar kut knijpt, wordt nat. Hij likt door – lang, geduldig, zijn tong schuurt over haar schaamlippen en over haar clit tot ze komt – zacht eerst, dan harder, terwijl haar lichaam schokt, haar borsten wiebelen, tranen stromen terwijl ze fluistert: “Oh god… nee… ik kom weer… voor jou…”
Bruno bespringt haar weer – zijn voorpoten zwaar op haar rug, zijn klauwen verse schrammen krabbend. Zijn pik glijdt in haar kut – rekt haar op, stoot razend snel, zijn knoop zit vast tot ze schreeuwt en spuit, haar orgasme is intens, haar lichaam schokt tot ze snikt van genot en pijn.
De nacht herhaalt zich – Bruno neemt haar om de paar uur, zijn energie eindeloos, zijn pik hard en druipend, zijn knoop steeds vastzittend, vult haar kut en kont tot ze overstroomt, haar orgasmes worden intenser door de uitputting, haar gekreun gebroken door snikken. Tussendoor likt hij haar schoon – zijn tong diep in haar kut en kont, waar hij zijn eigen zaad proeft vermengd met haar vocht, en haar laten komen in kleine, trillende golven.
Ze breekt verder – haar gedachten versplinterend: Ik ben alleen… met hem… mijn nieuwe man… mijn nieuwe echtgenoot… hij neemt me… vult me… ik kom voor hem… ik wil het… ik haat het… maar ik wil het… geen eenzaamheid meer… alleen hij… zijn knoop… zijn zaad…
De ochtend komt langzaam – Ellen is uitgeput, druipend, gebroken, haar kut is rauw geworden, maar haar lichaam smeekt om meer.
Ze is nu Bruno’s teef.
Voor altijd.
___
Viktor’s avond en nacht met Lise
Viktor grijpt de leiband stevig vast – zijn grote, eeltige hand om het leer, zijn vingers ruw en vies van aarde en hondenhaar – en trekt Lise mee naar zijn huis op de boerderij. Ze kruipt achter hem aan over het grindpad, haar knieën schurend, haar borsten zwaar wiebelend, belletjes luid rinkelend in de stilte van de avond. Viktor’s lach is ruw, zijn stem grommend: “Kom, teefje… tijd om je nieuwe baasje te bedienen. Je bent van mij vannacht.”
Lise’s maag draait om bij zijn geur – hij stinkt. Zweet, oude sigaretten, hondenpis, ongewassen lichaam, een zure, muskusachtige walm die haar neusvleugels prikkelt en haar misselijk maakt. Zijn adem, als hij zich omdraait en tegen haar praat, is nog erger: rottend, zwaar van alcohol en tabak, zijn gele tanden glinsterend in het schemerlicht. Hij is niet geschoren – stoppels grijs en ruw op zijn kin en wangen, zijn haar vet en warrig, zijn overall vies en openhangend, zijn borst behaard en bezweet.
Ze komen bij zijn huis – een oude boerderijwoning, rommelig en smerig. De veranda vol lege bierflesjes, oude laarzen, hondenbotten. Binnen is het erger: stof op de meubels, vuile borden in de gootsteen, kleren op de vloer, een geur van oud zweet en honden die in de lucht hangt. Lise schrikt – haar ogen worden groot, haar adem stokt. Dit is niet zoals bij haar thuis, schoon en netjes. Dit is chaos, vies, onaangenaam. Ze voelt zich nog kleiner, nog vuiler.
Viktor trekt haar mee naar zijn slaapkamer – de deur gaat piepend open, de geur wordt intenser: oud zweet, zaad, sigaretten, een muffe, bedompte stank die haar bijna laat kokhalzen. Het bed is een puinhoop: lakens verkreukeld en bevlekt – gele vlekken van zweet, bruine van aarde, witte korsten van oud zaad, hier en daar hondenhaar. Het matras is doorgezakt, de kussens vies en platgedrukt. De vloer bezaaid met kleren, lege flessen, een oude hondenriem.
Lise’s maag draait om, haar stem protesteert zacht: “Viktor… het is… vies hier…”
Hij lacht ruw, trekt hard aan de leiband tot ze voor hem knielt: “Vies? Dat hoort erbij, teefje. Je bent een hondenteefje nu. Ruik maar aan je baasje.” Hij duwt haar gezicht tegen zijn kruis – zijn broek gaat open, zijn pik is hard en ongewassen, de geur is overweldigend: zweet, oud zaad, pis, muskus. Ze kokhalst, maar hij houdt haar vast, duwt zijn pik in haar mond – ruw, diep, zijn schaamhaar schuurt over haar wangen als hij haar hoofd vasthoudt.
De nacht is lang en genadeloos.
Viktor gebruikt haar op elke manier – zonder tederheid, zonder pauzes.
Eerst op het bed – hij duwt haar omlaag op de vieze lakens, haar gezicht in een vochtige vlek, zijn gewicht op haar, duwt zijn pik in haar kut – met harde, diepe stoten tot ze kreunt van pijn en genot. Zijn zweet druipt op haar rug, zijn adem heet en stinkend in haar nek terwijl hij gromt: “Braaf teefje… je kut is nat voor je vieze baasje… Rex heeft je goed getraind…”
Hij neukt haar ruw – kneedt haar tieten tot ze rood worden, zijn stoppels schuren over haar tepels als hij erop zuigt, hij ramt zijn pik in haar tot haar kut spuit en ze komt, schokkend op de vieze lakens, haar belletjes luid rinkelend.
Dan haar kont – hij draait haar om, duwt droog in haar, rekt haar open tot ze piept, zijn pik schuurt in haar, zijn handen klauwen in haar billen. “Je kont is strak… maar ik rek je open… zoals je hondje…” Hij komt in haar – heet, dik zaad druipt uit haar als hij zich terugtrekt.
Haar mond – hij zit op haar gezicht, zijn ballen op haar neus, hij duwt zijn pik diep in haar keel tot ze kokhalst, haar kwijl spat uit haar mond, zijn geur is overweldigend. “Pijpen… slik mijn vieze pik… dank me…”
De hele nacht – hij neemt haar meerdere keren, in elke positie, op het bed, op de vloer, tegen de muur. Hij laat haar kruipen in de rommel, haar lichaam besmeurd met zijn zweet en zaad, zijn handen overal, zijn stoppels schurend over haar huid. Hij praat vies – constant: “Je bent mijn teef vannacht… geiler dan je moeder… je kut druipt voor mijn vieze pik… Rex zou trots zijn…”
Lise houdt zichzelf voor: Ik moet dankbaar zijn… zonder hem had ik Rex niet gehad… dit is voor mijn man… voor mijn geluk… Ze dankt hem – hardop, haar stem trillend: “Dank je, Viktor… voor Rex… voor je pik…” Ze komt – ondanks de walging, ondanks de stank, ondanks de viezigheid – haar lichaam reagerend op de ruwheid, de vernedering.
De nacht eindigt met haar vastgebonden aan het bed, Viktor snurkend naast haar, zijn arm zwaar over haar borsten, zijn geur overal.
Ze huilt zacht – maar haar kut pulserend nog na.
Voor Rex.
Voor altijd.
___
Wat Mark, Tim en Paul aantreffen bij het ophalen
De ochtendzon schijnt fel op Viktor’s erf als Mark, Tim en Paul uit de auto stappen. De lucht is zwaar van de geur van hooi, aarde en een muskusachtige geur die ze allemaal herkennen. Viktor wacht al bij de poort, zijn overall vies, zijn grijns breed en tevreden. “Goedemorgen, heren,” zegt hij ruw, zijn stem nog schor van de nacht. “Jullie teven hebben het goed gedaan. Lise slaapt nog uit… moe van de nacht. Maar Ellen… die is klaar voor jullie. Bruno heeft haar goed bezig gehouden.”
Mark knikt, zijn ogen glinsteren van anticipatie. Tim’s ademhaling versnelt al, zijn pik wordt hard in zijn broek. Paul’s gezicht is rood, maar zijn blik hongerig. Ze lopen naar de kennel – de deur open, het beton glinsterend van vocht en zaad.
Ze vinden Ellen vrij knielend op het. Ze is volledig naakt, haar jurk volledig gescheurd en weggegooid in een hoek, flarden rood stof als een vergeten herinnering aan gisteren. Haar lichaam is een kaart van de nacht: nieuwe, verse schrammen van Bruno’s klauwen over haar rug, schouders en borsten – lange, rode, sommige nog vers en felrood; blauwe plekken op haar heupen en billen van zijn gewicht; zaad opgedroogd in dikke, witte korsten over haar borsten, buik en dijen, vermengd met haar eigen vocht dat glanst in de zon; haar kut en kont gezwollen en rood, open en druipend van zijn zaad dat nog nasijpelt in trage druppels op het beton.
En ze wordt opnieuw gedekt door Bruno.
Ze knielt op handen en knieën, haar kont omhoog, haar lichaam schokt bij elke stoot – Bruno zit bovenop haar, zijn voorpoten zwaar op haar rug, klauwen grijpend in haar schouders, zijn pik diep in haar kut, stoot razend snel, de knoop zit vast, haar kut spuit rond hem in kleine golven. Haar borsten wiebelen wild, haar tepels zijn rood en gezwollen, zweet parelt over haar huid. Haar haar is een wilde, bezwete chaos, plakt tegen haar gezicht en rug, haar make-up is volledig uitgelopen in zwarte strepen over haar wangen.
Als ze Mark, Tim en Paul ziet binnenkomen, kijkt ze op – haar gezicht nat van tranen, maar met een gebroken glimlach, haar ogen glinsterend van een intense, verdwaasde dankbaarheid. Ze doet haar uiterste best om Bruno zijn zin te geven – ze duwt haar kont achteruit tegen zijn stoten, haar kut knijpt om zijn knoop, haar stem is zacht en hijgend tussen kreunen: “Ja… Bruno… mijn man… harder… vul me… je knoop… dank je… voor je zaad…”
Ze moedigt hem aan – haar lichaam volledig overgegeven, haar heupen wiegend, haar gekreun steeds luider wordend: “Kom in me… mijn echtgenoot… vul je teef… ik kom voor je…”
Bruno komt – zijn zaad spuit in golven, haar kut stroomt over, het druipt langs haar dijen. Ellen komt samen met hem klaar – schokkend, spuitend rond zijn knoop, haar lichaam trillend in extase, haar stem gebroken maar dankbaar: “Dank je… mijn man… voor je knoop… voor je zaad… ik ben je teef…”
Mark, Tim en Paul staan daar – Mark voldaan glimlachend, Tim hard en hijgend, Paul rood maar geil. Ze kijken toe hoe Ellen nahijgt, haar lichaam slap maar haar kont nog omhoog, Bruno’s knoop vastzittend, haar glimlach gebroken maar oprecht.
Ellen heeft zich volledig overgegeven – geen schaamte meer, alleen dankbaarheid.
Ze is nu Bruno’s teef.
Voor altijd.
___
Viktor brengt Lise naar buiten
De ochtendzon schijnt al fel op het erf als Viktor de deur van zijn huis opentrekt en naar buiten stapt, de leiband stevig in zijn ruwe, eeltige hand. Achter hem kruipt Lise – op handen en knieën, naakt, haar lichaam een schokkend, bezweet wrak van de nacht. Mark, Tim en Paul staan bij de auto, wachten op haar, hun gezichten eerst nieuwsgierig, dan geschokt als ze haar zien.
Lise’s uiterlijk is een nachtmerrie van vernedering. Haar haar – normaal altijd golvend en glanzend – is een wilde, plakkerige chaos, vol klitten, zweet en opgedroogd zaad, plakkend tegen haar gezicht, nek en rug in natte strengen. Haar make-up is volledig uitgelopen: rode lipstick uitgesmeerd over haar wangen en kin als een clown, mascara loopt zwarte strepen over haar gezicht in tranen die opgedroogd zijn tot korsten, haar ogen zijn rood en gezwollen van uitputting. Haar lichaam glanst van zweet – Viktor’s zweet, haar eigen zweet – vermengd met zijn zaad in dikke, witte korsten op haar borsten, buik, dijen en rug, druipend en opgedroogd in lagen. Haar borsten zijn rood en gekneusd van zijn geknijp en stoppels, haar tepels gezwollen en rauw, haar belletjes dof van kwijl en zweet. Haar kut en kont zijn gezwollen, rood, druipen van zijn zaad en haar eigen vocht, haar dijen plakkerig en glinsterend in de zon. Haar huid is gemarkeerd met rode schrammen van zijn nagels en stoppels, haar knieën en handen vuil van de vloer.
En de geur – god, de geur. Ze stinkt. Intens, overweldigend. Viktor’s zweet – oud, zout, muskusachtig – hangt om haar heen als een wolk, vermengd met zijn zaad, zijn adem (rottend van tabak en alcohol), zijn ongewassen lichaam, zijn pis (hij heeft haar gemarkeerd, zoals hij zei). De stank is zwaar, misselijkmakend, doordringend – zweet, zaad, zure adem, oude seks. Het slaat Mark, Tim en Paul tegemoet als ze dichterbij komt, ze trekken hun neuzen op, vertrekken hun gezichten.
Mark’s ogen worden groot, dan glimlacht hij langzaam – voldaan, trots. Tim’s mond valt open, zijn pik wordt hard ondanks de stank, zijn adem stokt. Paul’s gezicht is rood, hij slaat zijn hand voor zijn neus, maar zijn ogen staren hongerig naar haar lichaam.
Viktor lacht ruw, trekt aan de leiband tot Lise voor hen knielt, haar hoofd gebogen, haar borsten hangen zwaar, belletjes rinkelen zacht. “Hier is je teefje terug, Mark. Ik heb haar goed gebruikt. Ze heeft me de hele nacht bediend – met haar mond, kut, kont, tieten. Ze kreunde hard voor mijn vieze pik. Ze sliep met mijn zaad in haar. Ze dankte me elke keer. Ze is een goede teef – net als haar moeder met Bruno.”
Lise zit geknield, haar lichaam trillend, haar ogen neergeslagen, haar stem zacht en gebroken: “Dank je… Viktor… voor de nacht…”
De stank golft over hen heen – misselijkmakend, overweldigend. Mark ademt diep in, zijn glimlach wordt breder: “Perfect, Viktor. Ze stinkt helemaal naar jou. Naar overgave.”
Tim: “Fuck… mam… je ruikt… maar je ziet er… geil uit…”
Paul: “Ze… ze is kapot… maar… mooi…”
Mark: “Goed zo, Lise. Je hebt je best gedaan. Voor Rex. Voor ons.”
Lise huilt zacht, maar knikt – haar lichaam druipend, stinkend, gebroken.
Maar dankbaar.
Voor altijd.
___
De rit naar huis
De auto is vol – zwaar van stilte, geuren en de nasleep van de nacht. Mark rijdt, zijn handen ontspannen op het stuur, zijn gezicht kalm maar met die tevreden glimlach die zegt dat alles precies gaat zoals hij het heeft gepland. Tim zit naast hem, zijn ogen kijken af en toe in de achteruitkijkspiegel, zijn ademhaling is nog zwaar van opwinding. Bruno ligt in de achterbak, zijn grote lichaam opgerold op een deken, zijn kop rustend, zijn ogen halfgesloten maar alert, zijn tong af en toe likkend over zijn lippen – tevreden, want hij heeft zijn teef bij zich.
Achterin zitten Lise en Ellen – naast elkaar op de achterbank, naakt, hun lichamen tegen elkaar leunend van uitputting. Ze hebben geen kleren meer – hun jurken zijn achtergebleven bij Viktor, gescheurd en vies, nutteloos nu. Hun huid glanst van zweet en zaad, hun borsten rusten zwaar op hun schoot, tepels zijn rood en gezwollen, belletjes rinkelen zacht bij elke hobbel in de weg. De auto ruikt zwaar – naar seks, zweet, Viktor’s stank op Lise, Bruno’s muskus op Ellen, hun eigen vocht vermengd in de lucht. Het is een bedwelmende, misselijkmakende geur, maar niemand zegt er iets van.
Lise zit links, haar lichaam uitgeput van Viktor’s ruwe nacht – haar haar warrig en plakkerig, haar huid rood van zijn stoppels en handen, haar kut en kont kloppend van zijn gebruik, zijn zaad druipt nog uit haar. Ze leunt tegen het raam, haar ogen halfgesloten, haar ademhaling diep maar regelmatig. Ze voelt zich vies – zijn stank hangt nog om haar heen, zijn smaak in haar mond – maar ook… berustend. Ze heeft het gedaan voor Rex. Voor het gezin. Ze kijkt af en toe naar Ellen, legt haar hand zacht op haar moeders dij – troostend, zusterlijk.
Ellen zit rechts, dichter bij Bruno die achter haar in de bak ligt – haar lichaam een puinhoop van de nacht die ze met hem heeft gehad: verse schrammen over haar rug en borsten, bloedkorstjes glinsterend in de zon, haar kut en kont gezwollen en druipend van zijn zaad, haar dijen plakkerig en nat. Ze leunt tegen Lise aan, haar hoofd op haar schouder, haar tranen zacht stromend, maar op haar gezicht heeft ze een gebroken glimlach. Ze is kapot – uitgeput, pijnlijk, maar gelukkig. Bruno’s knoop, zijn zaad, zijn gewicht – het heeft haar gevuld op een manier die ze niet meer kan ontkennen. Ze kijkt af en toe achterom naar hem, haar stem zacht fluisterend: “Mijn man…” Ze voelt zich gewild. Begeerd. Niet meer eenzaam.
De rit is stil – geen radio, alleen het zachte geronk van de motor, het rinkelen van belletjes bij hobbels, het hijgen van Bruno achterin. Mark kijkt af en toe in de spiegel, zijn stem kalm: “Jullie hebben het goed gedaan. Allebei. Het gezin is sterker nu.”
Tim draait zich om, zijn ogen op hun lichamen: “Jullie ruiken… geil. Naar seks. Naar jullie mannen.”
Paul, stil tot nu toe, zijn stem zacht: “Ellen… je bent… mooi zo. Gebroken maar mooi.”
Ellen huilt zacht, haar hand pakt Lise’s hand vast. Lise knikt, haar stem gebroken maar dankbaar: “We zijn samen nu, mam… teven… voor hen…”
De auto rijdt door – naar huis, naar hun leven.
Vol, gewild, gebroken.
Voor altijd.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Carryon0n, 43 jaar. Laat je meeslepen door spanning en nieuwsgierigheid... Op mijn prive pagina ontdek je de volgende hoofdstukken, intenser en persoonlijker...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Grots (33)
Vaya (30)
AnnaXL (43)
Elkes (37)