Door: Driester***
Datum: 07-02-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 415
Lengte: Lang | Leestijd: 31 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Jong En Oud,
Lengte: Lang | Leestijd: 31 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Jong En Oud,
Hun kleding was doorweekt. Niet alleen vanwege de constant neerplenzende regen maar ook vanwege hun lichaamszweet. Moeizaam baanden ze zich een weg door de dichte jungle…
De inzittenden van het tweemotorige chartervliegtuig hadden de crash op wonderbaarlijke wijze overleefd. Het vliegtuig was nauwelijks een uur onderweg geweest vanaf Manaus in het binnenland van Brazilië waar ze een tussenlanding hadden gemaakt op hun reis van Trinidad en Tobago naar Lima, toen een van de twee motoren begon te haperen en uiteindelijk uitviel. Kort daarop begaf ook de tweede motor het en gleed het toestel langzaam maar onvermijdelijk richting het bladerdak van het oerwoud onder hen. In de cabine gilden meisjes om het hardst terwijl de volwassenen wanhopig orde in de chaos probeerden te brengen.
Uiteindelijk raakte het vliegtuig de boomtoppen, zakte verder naar de grond en kraakte onderweg nog een paar jongere bomen waardoor de snelheid aanzienlijk afnam. Zonder een dikke woudreus te raken kwam het toestel tussen het lage struikgewas tot stilstand, weliswaar zonder vleugels maar verder vrijwel intact. Boven hen had het bladerdak zich weer gesloten.
Buiten de metalen romp was het merkwaardig stil geworden. Binnenin klonk gehuil en gekreun. Met veel moeite werd de cabinedeur geopend en de copiloot klom naar buiten. Hij keek om zich heen. Daarna sprong hij de anderhalve meter naar beneden. Gelukkig was de romp onder een hoek van vijfenveertig graden blijven liggen en konden ze zodoende gemakkelijk de bosbodem bereiken. Achter hem klom de piloot naar buiten nadat hij zijn collega twee machetes had aangereikt waarvan hij er zelf weer eentje overnam toen ook hij op vaste grond stond.
Gezamenlijk begonnen ze een deel van het struikgewas weg te kappen zodat iedereen veilig uit het vliegtuig kon komen zonder direct op allerlei ongedierte te stappen. Ze hadden een basiscursus survival in de jungle gehad en wisten dat ze in de buurt van het vliegtuig moesten blijven tenzij dat om een of andere reden niet kon. De machetes hadden ze altijd in de cockpit liggen voor een geval als dit. Ook was er een karabijn maar het viel te betwijfelen of die nog wel functioneerde. Het ding was oud en roestig en ze hadden geen van beiden de moeite genomen om het ding te onderhouden. Het vliegtuig was eigenlijk in identieke staat geweest maar dat was meer om financiële redenen. Dat gebrek aan onderhoud en de allergoedkoopste kerosine die ze in Manaus hadden getankt waren waarschijnlijk de oorzaak van hun deplorabele toestand. Tot overmaat van ramp begon het ook nog keihard te regenen.
Mismoedig klommen ze weer in cabine om niet verder nat te regenen. Binnen werden ze aangestaard door vijfentwintig paar ogen; twaalf meisjes, leerlingen van een Gentse kostschool van rond de zeventien jaar en hun begeleiding die bestond uit twee docenten en twee nonnen van middelbare leeftijd.
Vanwege hun studie Spaans was de groep net begonnen aan een rondreis door Zuid-Amerika die langs alle bekende attracties van het continent zou voeren. Dit waren geen armeluiskinderen, allemaal verwende trutjes met peperdure kleding, dat hadden de twee mannen al direct door.
Ze vertelden dat er snel hulp zou komen omdat ze vlak voor de crash hun positie hadden opgegeven. Het zou hooguit een paar dagen duren voordat ze werden gered. Belangrijk was dat ze bij het vliegtuig bleven, dan zouden ze sneller worden gevonden. Er kwam niet veel reactie op hun mededelingen. Blijkbaar was iedereen nog in shock. Pas na een uur vroeg Lieven, één van de docenten of er iets te eten en te drinken aan boord was geweest. Als ze hier nog een paar dagen zouden blijven was dat misschien wel belangrijk. Gelukkig waren er drie six packs met tweeliterflessen water en een tray met blikjes ham en zo’n zelfde tray met tonijn plus wat toast in het toestel. Daar zouden ze het wel een week mee moeten kunnen uithouden. En anders zouden de twee piloten de jungle intrekken om daar voedsel te vinden. Hoe ze dat moesten doen? Ze hadden geen flauw idee. Zover had de cursus niet gereikt.
Dat ze nu toch door de jungle strompelden, had te maken met het feit dat er helemaal geen hulp was komen opdagen. De coördinaten die de bemanning had opgegeven waren helemaal verkeerd geweest vanwege defecte zend- en navigatieapparatuur. Het voedsel was opgeraakt en bij een zoektocht naar junglefood was de copiloot op een slang gaan staan die hem direct had gebeten, waarna hij binnen een uur overleed. Daarna was de piloot op weg gegaan om te kijken of er ergens een teken van menselijke activiteit in de buurt was. Hij was nooit teruggekeerd.
Uiteindelijk hadden de vier overgebleven volwassenen erover gestemd en besloten om toch maar op weg te gaan om gewapend met de enige resterende machete te gaan zoeken naar hulp. Ze vermoedden dat ze het beste naar een rivier konden zoeken om de loop daarvan te volgen. Slim bedacht, maar toen ze een wat smallere rivier hadden gevonden, bleek die uit te komen in een soort moeras en toen de andere docent, Tom genaamd nietsvermoedend het troebele water instapte, slaakte hijdirect een ijselijke kreet, maakte wat spastische bewegingen en bleef bewegingloos op zijn buik drijvend liggen. Niemand durfde het water in om hem eruit te halen. Lieven zei dat ze dan maar stroomopwaarts zouden moeten gaan. Angstig achteromkijkend keerden ze op hun schreden terug. Nu liepen ze tegen de stroom in, al dagen en er leek geen eind te komen aan het oerwoud.
Het was blijven regenen, nu al meer dan twee weken en de nonnen hadden hun zware habijten uitgedaan en sjokten moedeloos achter Lieven aan. Hun onderjurken waren vuil en gescheurd en hun zware beha-loze borsten bungelden in hun doorweekte hemdjes. Vooral Godelieve, de oudste van de twee had het moeilijk. Ze was ongesteld geworden en dat en het gebrek aan verbandmiddelen maakte het alleen maar moeilijker. Achter in haar onderjurk ontwikkelde zich een bloedvlek die met de uren groter werd. Pas toen ze zich even terugtrok om te plassen ontdekte ze het en schaamde zich diep. De leerlingen moesten het toch gezien hebben? Zuster Madeleine die helemaal achteraan liep moest het toch ook hebben gezien? Waarom zei niemand iets? Ze kon de onderjurk moeilijk uittrekken. Dan was ze op haar onderbroek na helemaal naakt geweest. Daar kon natuurlijk geen sprake van zijn. En bovendien was haar onderbroek ook helemaal rood in het kruis.
Ook Lieven had het zwaar in de hitte en hij was doodmoe van het constante zwaaien en kappen met de machete. Deze zware lichamelijke arbeid was hij niet gewend. Bovendien had hij schrale plekken in zijn oksels en in zijn liezen die hem verdomd zeer deden. Van ellende ging hij steeds meer wijdbeens lopen.
De meiden volgden als makke schapen, maar ook zij hadden zich, de een na de ander, ontdaan van kleding. De meeste hadden alleen nog een rokje of shorts met een hemdje aan. Een enkeling had alleen nog een beha om het bovenlichaam, ondanks het bezwaar dat de zusters daartegen uitten. Maar Lieven, de enige man had er helemaal geen oog voor. Hij was vooral bezig met het spieden naar de alomtegenwoordige gevaren die op hen loerden. Borstjes van jonge meisjes interesseerden hem niet erg. Hij viel eigenlijk op mannen maar dat had hij angstvallig geheim gehouden bij zijn sollicitatie.
Ongemerkt was het terrein beginnen op te lopen en de grond onder hun voeten werd wat minder zompig. Verderop was geruis te horen dat steeds luider werd naarmate ze vooruitkwamen. Plots week de dichte begroeiing en stonden ze voor een rotswand waar een forse waterval vanaf kletterde. De rotswand was zo’n dertig tot vijfendertig meter hoog en leek links en rechts hoger en hoger te worden. Het was gestopt met regenen.
Een beetje besluiteloos stonden ze daar aan de voet van de wand. Lieven stelde voor dat hij zou proberen omhoog te klimmen naast de waterval om te kijken of daarboven een route was naar de bewoonde wereld. Het voorstel werd schouderophalend ontvangen. De radeloosheid was al in de groep geslopen. Lieven besefte dat hij de enige was die nog wat aan overlevingsdrang bezat en gaf de machete aan zuster Madeleine.
Het eerste gedeelte was nog vrij gemakkelijk. De waterval bestond uit twee delen. Het bovenste en grootste deel viel bijna loodrecht naar beneden en kwam terecht op een soort terras, zo’n vijf meter boven hen. Hij schatte de klim in en het leek goed te doen om op het plateau te komen. Vandaar zou hij wel verder kijken. Toen hij op het plateau stond schatte hij in dat het voor de rest ook te doen moest zijn. Net wilde hij verder gaan klimmen toen hij een ruimte ontdekte achter de neerstortende stroom water. De opening ernaartoe was breed genoeg om een volwassen mens door te laten. Hij riep naar beneden wat hij ontdekt had en dat hij ging kijken wat daar was. De vrouwen hadden vanwege het lawaai van de waterval totaal niet verstaan wat hij zei.
Even later was hij aan het zicht onttrokken voor de vrouwen beneden en het duurde een tijdje voor hij weer tevoorschijn kwam. Weer riep hij iets en de vrouwen keken elkaar besluiteloos aan. Uiteindelijk wenkte hij ze om nar boven te komen, waarna eerst een paar meiden omhoog klommen en ook enthousiast begonnen te zwaaien naar de rest. De een na de ander volgde tot ze allemaal op het plateau stonden.
‘Er is een heel doolhof van gangen en er brandden fakkels,’ vertelde hij. ‘Dus komen daar ook mensen. En ik vond een soort precolumbiaanse tempelruimte of zo. En vandaar ging het verder tot ik uiteindelijk ook daglicht zag. Toen ben ik teruggekomen om jullie te halen. Zullen we gaan?’
Eén voor één glipten ze langs de waterval de grotten in. De meiden hadden wat meer praatjes nu want er gloorde hoop. Er werd ook weer volop gegiecheld. Niemand had in de gaten dat ze vanuit de duistere zijgangen werden bespied.
Na verloop van tijd kwamen ze in de tempelruimte. In het midden stond een groot altaar. Aan de wanden zaten, ieder op een soort troon, zes stenen vrouwenfiguren met enorme borsten en duimdikke tepels. Ze zaten allemaal wijdbeens en toonden hun groteske intieme delen, allemaal voorzien van een gigantische clitoris, groter dan een penis. Met wijd open monden van verbazing scharrelden de meisjes langs de beelden en giechelden soms als een van hen een opmerking maakte. De nonnen wisten eigenlijk niet goed waar ze moesten kijken en Godelieve besloot om maar even gebruik te maken van het moment om te plassen. Ze verdween in een van de zijgangen, trok haar onderjurk op en hurkte. Een ongewenst hard klaterend geluid vulde de ruimte om haar heen.
Net toen ze klaar was en haar onderbroek weer omhoog wilde trekken voelde ze een stekend pijn in haar nek. Vrijwel direct was ze totaal verlamd en kon geen vin meer verroeren. Ze kon niet gaan staan , maar viel ook niet om. Ze was blind geworden. Wel voelde ze dat aan haar onderjurk werd getrokken alsof hij van haar lichaam werd gescheurd en dat gebeurde ook. Ineens waren er handen op haar lichaam die haar overal betastten en onderzochten, vooral haar borsten en schaamstreek waren volop in de belangstelling. Ze wilde gillen maar er kwam geen geluid over haar lippen. Er verdween een vinger in haar vagina. Ze wilde zich verzetten. Nog nooit was er daar iets in haar gedrongen. Maar ze moest het roerloos ondergaan.
Zuster Madeleine begon ongerust te worden. Godelieve bleef wel heel erg lang weg. Ze zei tegen Lieven dat ze even ging kijken en verdween met de machete in de hand in de gang waar Godelieve naar binnen was gegaan. Er was niets te zien en aarzelend liep ze verder. Ze stapte op iets nats. De vloer was glibberig. Ze bukte en tastte over de grond tot haar vingertoppen het vocht vonden. Ze bracht het naar haar neus. De zware geur van de urine van een menstruerende vrouw drong tot haar door. Ze wist dat Godelieve ongesteld was, dus dit moest van haar zijn. Ze veegde haar vingers af aan haar eigen onderjurk. Ze riep, maar er kwam geen antwoord. Achter haar klonk ineens een luid tumult. Een paar van de meisjes gilden hard. Godelieve vergetend snelde Madeleine terug naar de grote ruimte.
Ze staarde naar het tafereel voor zich. Lieven lag op de grond en staarde met open ogen naar het plafond van de grot. Zes meiden stond bewegingloos voor zich uit te kijken en leek versteend. De resterende zes waren in een hoek bijeengedreven en werden in bedwang gehouden door een grote groep zwaar bewapende indianen. Plotseling hoorde Madeleine gedruis achter zich en werd ze vastgegrepen door vele handen. Ze duwden haar naar de leerlingengroep. Vandaar werd ze getuige van een weerzinwekkend tafereel en moest ze dingen doorstaan die voor haar niet te vatten waren.
Godelieve werd binnengedragen, spiernaakt en in gehurkte houding. Het slijmerige bloed dat gutsend uit haar vagina liep, liet een spoor achter. In die houding werd ze ruggelings op het altaar gelegd. Haar knieën staken omhoog. Haar zware borsten deinden zijwaarts weg. Een van de mannen, die met de meeste veren op het hoofd, kwam naderbij en doopte drie vingers van zijn rechterhand in de bloedende spleet. Daarna trok hij met diezelfde vingers drie lijnen over zijn voorhoofd. Dat herhaalde hij nog twee keer om ook drie lijnen van bloed op zijn wangen te tekenen. Hij riep iets naar zijn makkers en één voor één kwamen ze naderbij om hetzelfde ritueel te ondergaan. Af en toe smeerde de man, opperhoofd maar waarschijlijk sjamaan, iets uit een soort kalebas op Godelieves spleet en bracht het ook ver in haar vagina aan. Het leek dan net of er weer meer bloed en slijm tevoorschijn kwam.
Toen alle stamleden waren voorzien van Godelieves sappen, riep de baas van het stel iets. Een van de meisjes die roerloos in de ruimte stonden werd vastgepakt en met messen van haar kleding ontdaan. Het meisje was nog lang niet volgroeid, maar het touwtje van de tampon tussen haar benen verried dat ze wel degelijk geslachtsrijp was. Ze werd naar de sjamaan gedragen die haar lichaam nauwkeurig onderzocht. Hij vond het touwtje en trok de lichtroze tampon tevoorschijn. Hij rook eraan en brulde enthousiast iets naar zijn stamgenoten. Daarna haalde hij zijn hele hand langs Godelieves natte vagina en smeerde het vervolgens over het verstarde gezicht van het meisje. Daarna werd ze weer opgetild en weggebracht, schijnbaar de grot uit. Ditzelfde herhaalde zich bij de andere bevroren meisjes, zei het dat die niet ongesteld waren. Blijkbaar verbaasde de kerel zich over het bij sommigen aanwezige schaamhaar want hij plukte en trok er enthousiast aan.
Nu waren de meiden die nog bij bewustzijn waren aan de beurt. En hoe ze zich verzetten en hoe ze ook gilden, ook zij werden uit hun kleding gesneden en kregen het sap uit Godelieves kut in hun gezicht gesmeerd. Daarna werden hun handen op de rug gebonden en moesten ze staand toekijken naar de rest van het ritueel.
Madeleine wist dat ze er ook aan moest geloven toen handen haar vastpakten en haar onderjurk kapotscheurden. Ze verzette zich hevig, maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven. Ook zij werd ruggelings op het altaar gelegd. Vele handen hielden haar in bedwang terwijl de sjamaan het bloederige vocht over haar gezicht smeerde. Maar daarmee hield het niet op. Ook haar borsten smeerde hij ermee vol. Langzaam voelde Madeleine een tintelend gevoel in haar gezicht en even later ook op haar borsten. Onaangenaam en branderig was het. Ineens was die hand ook op haar. Hij smeerde hetzelfde spul dat hij voor Godelieve had gebruikt nu ook op haar kut! In haar kut! Ze voelde een gemene steek toen twee van zijn vingers haar maagdenvlies scheurden. Ze gilde van pijn, angst, frustratie? Omdat ze er niets tegen kon doen?
De sjamaan verhief zijn handen en begon iets te zingen, waarop een deel van de andere indianen de meiden die nog in de grot waren weer naar het altaar duwden. De meisjes keken glazig uit hun ogen maar kregen alles wel mee. Alleen leek hun wil volkomen gebroken. Ze bleven staan waar ze stonden en deden geen enkele poging om te ontsnappen ook al werden ze niet meer vastgehouden door de krijgers.
Nu werd Godelieve weer opgetild en naar een van de beelden gebracht. Daar werd ze ook weer ruggelings neergelegd met haar vagina naar de buik van het beeld. De stenen clitoris leek nog groter, zo dicht bij Godelieves kut. Het monotone gezang werd ritmischer en iemand sloeg op een trom. Bij elke slag werd Godelieves schede dichter bij de klit gebracht, totdat deze uiteindelijk haar schaamlippen opzij duwde. Stukje bij beetje gleed het gevaarte naar binnen. Dit moest ontzaglijk pijnlijk zijn voor Godelieve maar ze reageerde niet. Verder en verder drong het ruwe stenen ding in haar door. Eindelijk zat hij er tot de basis in. In de schoot van het beeld, onder Godelieves rug had zich een plasje bloed gevormd. De sjamaan kwam naderbij, pakte zijn kalebas er weer bij en smeerde een grote hoeveelheid van de smurrie over Godelieves weelderige zwarte bos schaamhaar die glom als een vetkuif. Wat later pulkte hij met twee vingers de klit tevoorschijn en smeerde ook die overvloedig in om de massa daarna zorgvuldig en langdurig in te masseren.
Nu voelde ook Madeleine dat ze werd opgetild en naar het beeld werd gedragen waar Godelieve lag. Ze kon zich niet verzetten. Het leek of haar spieren niet naar haar hersenen wilde luisteren. Haar gezicht en borsten en helemaal haar kut gloeiden hevig. Zouden de meiden dat ook voelen? Zou Godelieve dat nu ook op haar klit voelen? Madeleine moest er niet aan denken. Dat moest toch vreselijk pijn doen?
Maar toen ze haar ogen opende en goed naar Godelieve keek, zag ze dat haar collega haar mond wijd opengesperd had en dat haar klit tussen de vingers van de sjamaan steeds grotere proporties aannam. Haar buik leek te ontspannen en te ontspannen. Ze duwde haar bekken zachtjes naar boven, tegen de hand van de man die haar clitoris zo stimuleerde. Langzaam begon Godelieve steeds meer geluid te maken. Ze kreunde nu zachtjes. Haar benen zakten naar beneden uit de verkramping waar ze een hele tijd in hadden gelegen. Steeds wilder stootte ze haar bekken tegen de vingers. Haar kut vloeide nu overvloedig. Ineens kwam ze half overeind, greep de hand van de sjamaan en kwam vreselijk klaar. Ze lag nog tijden na te schokken.
In de tussentijd had de sjamaan zijn hand weggetrokken en haalde het smeersel weer tevoorschijn. De meisjes drongen zich om hem samen en boden hun kutjes aan, wijdbeens en het bekken gekanteld. Een aantal van hen had zichzelf al staan te vingeren tijdens de scene met Godelieve. Zij wilden dat wat met Godelieve gebeurde ook. Hun lijf schreeuwde om bevrediging. Geil als boter smeerden ze hun venusheuvel tegen de overvloedig met zalf bedekte hand. De tinteling in hun onderbuik groeide met de seconde
Madeline wilde dit ook, maar toen ook zij als een loopse teef haar smekende flamoes aanbood duwde hij haar weg en schudde zijn hoofd. Madeleine huilde inwendig. Ze wilde hem smeken, maar haar stem weigerde dienst. Lamlendig zakte ze tegen het beeld waarop Godelieve nog steeds lag te schokken. Ze wilde vingeren, haar kut stond in brand, maar ook dat lukte haar niet. De spieren in haar armen weigerden elke dienst. Zo dicht bij het beeld met de nog steeds nagenietende Godelieve maakte het alleen maar erger. Ze rook de geile geur die uit het kruis van haar collega opsteeg. Het smachten werd alleen maar erger. Ze voelde dat er iets langs haar benen omlaag gleed en keek. Wat ze zag was niet te geloven. Haar venusheuvel was enorm gezwollen. Dikke schaamlippen bungelde eronder en langs haar benen spelden golven sap uit haar kut naar de grond, een dikke plas vormend. Tranen van ellende liepen langs haar wangen. Waarom mocht zij nou niet? Ze had het zo nodig. In haar vertwijfeling prevelde ze zelfs een gebed, vragend om verlossing.
De sjamaan was tot bij Lieven gelopen en gebaarde naar zijn stamgenoten. Snel was ook hij van zijn kleding ontdaan. De sjamaan pakte zijn lange dunne lul en trok de voorhuid terug. Daarna woog hij goedkeurend de zware kloten in zijn hand en kneep er even in. Opnieuw kwam de kalebas tevoorschijn. Nu werd er een dikke laag op de ontblote eikel van Lieven gesmeerd en met een rietje werd zelfs een flinke hoeveelheid in zijn pisbuis geperst. Ook zijn kontgat werd niet overgeslagen Daar ging een dikke kwak naar binnen en tegen zijn darmwand gesmeerd, precies tegen de prostaat. Het duurde niet lang voordat de gevolgen zichtbaar werden. De penis begon enorm te groeien en de zak leek zichzelf op te blazen. De eikel kwam helemaal tevoorschijn en vormde zich om tot een soort kegel. Ook de dikte van de pik was ontzagwekkend geworden. Er spoten inmiddels kleine straaltjes voorvocht naar buiten. Ze schoten door de lucht en landden in Lievens gezicht. Vandaar sijpelden ze naar zijn slapen. De sjamaan was blijkbaar tevreden over het resultaat, knikte goedkeurend en fluisterde iets tegen een van de krijgers die vlak naast hem stond. Die sprak op zijn beurt twee anderen aan en gedrieën verdwenen ze uit het zicht.
Daarna liep hij weer naar Godelieve en Madeleine bij het beeld. Hij pakte Godelieves tepel en trok eraan tot deze minstens vijf centimeter was uitgerekt. Daarna liet hij hem los en deed daarna hetzelfde met de andere tepel. De tepels bleven zo staan, dik gezwollen en recht overeind als kleine pilaartjes. Vervolgens vroeg hij in gebrekkig Spaans aan Godelieve of zij hem verstond. Ze knikte. Hij fluisterde allerlei woordjes in Godelieves oor en streelde ondertussen haar borsten. Af en toe trok hij de tepels nog wat verder uit. Zijn hand zakte verder naar omlaag en naderde haar nog steeds uitpuilende clitoris. Het ding was roodpaars en scheen uit zichzelf heen en weer te bewegen, vooral richting de hand die pesterig langzaam naderde. Hij greep de dikke bos schaamhaar en trok het geheel van schaamhaar en venusheuvel hard naar boven, zodat de toch al uitpuilende klit nóg verder naar buiten werd geperst. Tegelijkertijd kneep de sjamaan met de duim en wijsvinger van zijn andere hand in haar klit. Direct kwam een nieuw orgasme, maar dit keer bleef Godelieve niet nagenoeg geruisloos. Ze brulde het uit en perste steeds meer sappen langs de nog steeds diep in haar buik zittende stenen clitoris. Ze sloeg wild met haar hoofd heen en weer. Kwijl liep uit haar mondhoeken. Vanaf dat moment bleef de sjamaan Godelieves klit stimuleren terwijl het ding maar bleef groeien tot op het laatst een zekere vijftien centimeter uitpuilde.
Maar nu leek Godelieve wat meer te ontspannen en lag gelukzalig te genieten van wat er gebeurde. Maar ondertussen smeerde de sjamaan steeds opnieuw wat van zijn wondermiddeltje op het puntje van de klit die daardoor begon op te zwellen tot een heuse eikel. Ja het was nu een échte pik van vijftien centimeter met een dikke kop. Godelieve begon nu weer opnieuw klaar te komen en bleef daarna steeds meer orgasmes hebben. Ze draaide met haar ogen scheuten van pijn maar vooral van genot schoten van haar onderlijf naar haar ruggenmerg en hersenen. De wereld explodeerde om haar heen. Het leek of het ding in haar vagina trilde en dikker begon te worden. Het werd bijna teveel voor haar. Opnieuw voelde ze een trilling diep in haar buik. Zeker! De stenen klit groeide in haar en leek zich in haar te verankeren. Elk vezeltje van haar binnenste werd nu geraakt en gestimuleerd. Ze raasde en tierde.
Madeleine had het gevoel dat Godelieve gek werd. O, wat wilde ze dit ook. Ze wilde ook. Nú! Plotseling voelde ze de kracht in haar lijf terugkeren. Als vanzelf gleden haar handen naar haar onderbuik en belandden daar in een poel van willig gezwollen vlees overdekt met haar eigen geile sappen. Ze wrong haar handen tussen haar schaamlippen tot die ze helemaal omsloten. Wat had ze een dikke kut gekregen. Wanhopig zocht ze naar haar klitje, maar vond hem niet tussen al dat hypergevoelige vlees. Ze jammerde van teleurstelling. Hoe kon ze nou ooit klaarkomen?
Ze keek wanhopig naar Godelieve die orgasme op orgasme had. Ze keek naar de op de grond liggende Lieven met zijn fier en recht omhoog staande monsterlul. Ze voelde dat iets in haar kutje het gevoel zou kunnen wegnemen. Maar het formaat van Lieven zou Madeleine nooit kunnen bergen. Wanhopig keek ze om zich heen en haar oog viel op Godelieves clitoris. Zou die passen? Hij leek nog wel wat meer gegroeid. Als ze nou op Godelieve zou klimmen en zich over de klit laten zakken… Dat kon toch best? Ze keek naar de sjamaan die haar lachend aankeek en toen uitnodigend naar de monsterklit gebaarde. Een beetje moeizaam klom ze omhoog en posteerde zich in de juiste positie met haar rug naar Godelieve. Ze spreidde zelf haar schaamlippen en liet zich zakken. Haar hongerige dikke schaamlippen sloten zich als een handschoen om de klit en schenen hem op te zuigen. Het voelde niet pijnlijk hoewel Madeleine tot op vandaag nog maagd was geweest. Ze voelde de punt tegen haar baarmoeder. Wat een genot! Ze sloot de ogen en genoot even van het gevoel van iets substantieels in haar schede. Ineens pakten twee handen haar borsten trokken haar achterover totdat ze op de breed uitdijende borsten van Godelieve lag die haar borsten begon te kneden en aan haar tepels te trok totdat ze lang, hard en dik werden. Jammer genoeg was de clitoris door deze houding nu wel weer een stukje naar buiten gegleden en het intense gevoel van zonet ebde wat weg. Langzaam maar zeer doeltreffend duwden een paar vingers op de juiste plaats en lieten haar eigen klit naar buiten puilen. Meteen was daar die vinger met zalf en ze voelde nu een zalige gloed opkomen. De vingers pakten haar knopje en begonnen hem razendsnel af te trekken. Al snel werd het gevoel in haar schede steeds intenser, Ze kneep haar kutspieren spastisch samen. Daardoor groeide de klit van Godelieve weer verder. Opnieuw voelde ze hem tegen haar baarmoeder duwen. O, wat wilde ze graag klaarkomen. Haar lijf haar hele lichaam smeekte erom. Er gleed iets naast Godelieves klit in haar. De vinger van de sjamaan! Opnieuw met het zalfje. Langzaam gleed de vinger verder tot hij een speciaal plekje bereikte tegen haar buikwand. Ze leek elektrische schokken te voelen. De spanning in haar lichaam steeg tot het toppunt. Godelieve kneep en trok nog harder aan haar tepels en fluisterde in haar oren dat ze moest proberen het nog wat uit te stellen. Dat zij er ook bijna was en dat het een heel speciaal orgasme zou worden als ze beide tegelijk zouden klaarkomen.
‘Kijk naar het beeld, Madeleine. Sla je ogen op. Het beeld wil ook een orgasme. Laat ons dat aan haar geven. Kijk dan. Ze leeft. Haar borsten lekken. Ik voel haar pik in me zwellen en bewegen. Nog even. Ik voel dat ze net zo ver is als wij. Ngo even en dan komen we alledrie tegelijk. Jááá.’ Madeleine kwam op precies hetzelfde moment. Met een gil trok ze haar kutspieren samen en spoot sap uit haar kut over Godelieves schaamlippen en de basis van de stenen klit. Tegelijkertijd rommelde het diep in het beeld.
‘Jááá! Ik voel het. Zo komt klaar! Ze spuit iets in me. O, God! Het vult me helemaal. Ze blijft maar spuiten! Jááá! Het is teveel! Haal hem eruit! Ik kan niet meer! Stop! O, God. Ik blijf maar klaarkomen.’ Madeline werkte zich van Godelieve die erin slaagde om zich los te werken van het beeld en bleef daarna kreunend en hijgend liggen op haar rug met haar knieën in de lucht, precies zoals ze was binnengedragen in deze ruimte.
Het waren haar laatste woorden geweest. Steeds zwakker. Met afschuw zag Madeleine Godelieves lichaam donkergrijs worden totdat het helemaal versteend was…
De inzittenden van het tweemotorige chartervliegtuig hadden de crash op wonderbaarlijke wijze overleefd. Het vliegtuig was nauwelijks een uur onderweg geweest vanaf Manaus in het binnenland van Brazilië waar ze een tussenlanding hadden gemaakt op hun reis van Trinidad en Tobago naar Lima, toen een van de twee motoren begon te haperen en uiteindelijk uitviel. Kort daarop begaf ook de tweede motor het en gleed het toestel langzaam maar onvermijdelijk richting het bladerdak van het oerwoud onder hen. In de cabine gilden meisjes om het hardst terwijl de volwassenen wanhopig orde in de chaos probeerden te brengen.
Uiteindelijk raakte het vliegtuig de boomtoppen, zakte verder naar de grond en kraakte onderweg nog een paar jongere bomen waardoor de snelheid aanzienlijk afnam. Zonder een dikke woudreus te raken kwam het toestel tussen het lage struikgewas tot stilstand, weliswaar zonder vleugels maar verder vrijwel intact. Boven hen had het bladerdak zich weer gesloten.
Buiten de metalen romp was het merkwaardig stil geworden. Binnenin klonk gehuil en gekreun. Met veel moeite werd de cabinedeur geopend en de copiloot klom naar buiten. Hij keek om zich heen. Daarna sprong hij de anderhalve meter naar beneden. Gelukkig was de romp onder een hoek van vijfenveertig graden blijven liggen en konden ze zodoende gemakkelijk de bosbodem bereiken. Achter hem klom de piloot naar buiten nadat hij zijn collega twee machetes had aangereikt waarvan hij er zelf weer eentje overnam toen ook hij op vaste grond stond.
Gezamenlijk begonnen ze een deel van het struikgewas weg te kappen zodat iedereen veilig uit het vliegtuig kon komen zonder direct op allerlei ongedierte te stappen. Ze hadden een basiscursus survival in de jungle gehad en wisten dat ze in de buurt van het vliegtuig moesten blijven tenzij dat om een of andere reden niet kon. De machetes hadden ze altijd in de cockpit liggen voor een geval als dit. Ook was er een karabijn maar het viel te betwijfelen of die nog wel functioneerde. Het ding was oud en roestig en ze hadden geen van beiden de moeite genomen om het ding te onderhouden. Het vliegtuig was eigenlijk in identieke staat geweest maar dat was meer om financiële redenen. Dat gebrek aan onderhoud en de allergoedkoopste kerosine die ze in Manaus hadden getankt waren waarschijnlijk de oorzaak van hun deplorabele toestand. Tot overmaat van ramp begon het ook nog keihard te regenen.
Mismoedig klommen ze weer in cabine om niet verder nat te regenen. Binnen werden ze aangestaard door vijfentwintig paar ogen; twaalf meisjes, leerlingen van een Gentse kostschool van rond de zeventien jaar en hun begeleiding die bestond uit twee docenten en twee nonnen van middelbare leeftijd.
Vanwege hun studie Spaans was de groep net begonnen aan een rondreis door Zuid-Amerika die langs alle bekende attracties van het continent zou voeren. Dit waren geen armeluiskinderen, allemaal verwende trutjes met peperdure kleding, dat hadden de twee mannen al direct door.
Ze vertelden dat er snel hulp zou komen omdat ze vlak voor de crash hun positie hadden opgegeven. Het zou hooguit een paar dagen duren voordat ze werden gered. Belangrijk was dat ze bij het vliegtuig bleven, dan zouden ze sneller worden gevonden. Er kwam niet veel reactie op hun mededelingen. Blijkbaar was iedereen nog in shock. Pas na een uur vroeg Lieven, één van de docenten of er iets te eten en te drinken aan boord was geweest. Als ze hier nog een paar dagen zouden blijven was dat misschien wel belangrijk. Gelukkig waren er drie six packs met tweeliterflessen water en een tray met blikjes ham en zo’n zelfde tray met tonijn plus wat toast in het toestel. Daar zouden ze het wel een week mee moeten kunnen uithouden. En anders zouden de twee piloten de jungle intrekken om daar voedsel te vinden. Hoe ze dat moesten doen? Ze hadden geen flauw idee. Zover had de cursus niet gereikt.
Dat ze nu toch door de jungle strompelden, had te maken met het feit dat er helemaal geen hulp was komen opdagen. De coördinaten die de bemanning had opgegeven waren helemaal verkeerd geweest vanwege defecte zend- en navigatieapparatuur. Het voedsel was opgeraakt en bij een zoektocht naar junglefood was de copiloot op een slang gaan staan die hem direct had gebeten, waarna hij binnen een uur overleed. Daarna was de piloot op weg gegaan om te kijken of er ergens een teken van menselijke activiteit in de buurt was. Hij was nooit teruggekeerd.
Uiteindelijk hadden de vier overgebleven volwassenen erover gestemd en besloten om toch maar op weg te gaan om gewapend met de enige resterende machete te gaan zoeken naar hulp. Ze vermoedden dat ze het beste naar een rivier konden zoeken om de loop daarvan te volgen. Slim bedacht, maar toen ze een wat smallere rivier hadden gevonden, bleek die uit te komen in een soort moeras en toen de andere docent, Tom genaamd nietsvermoedend het troebele water instapte, slaakte hijdirect een ijselijke kreet, maakte wat spastische bewegingen en bleef bewegingloos op zijn buik drijvend liggen. Niemand durfde het water in om hem eruit te halen. Lieven zei dat ze dan maar stroomopwaarts zouden moeten gaan. Angstig achteromkijkend keerden ze op hun schreden terug. Nu liepen ze tegen de stroom in, al dagen en er leek geen eind te komen aan het oerwoud.
Het was blijven regenen, nu al meer dan twee weken en de nonnen hadden hun zware habijten uitgedaan en sjokten moedeloos achter Lieven aan. Hun onderjurken waren vuil en gescheurd en hun zware beha-loze borsten bungelden in hun doorweekte hemdjes. Vooral Godelieve, de oudste van de twee had het moeilijk. Ze was ongesteld geworden en dat en het gebrek aan verbandmiddelen maakte het alleen maar moeilijker. Achter in haar onderjurk ontwikkelde zich een bloedvlek die met de uren groter werd. Pas toen ze zich even terugtrok om te plassen ontdekte ze het en schaamde zich diep. De leerlingen moesten het toch gezien hebben? Zuster Madeleine die helemaal achteraan liep moest het toch ook hebben gezien? Waarom zei niemand iets? Ze kon de onderjurk moeilijk uittrekken. Dan was ze op haar onderbroek na helemaal naakt geweest. Daar kon natuurlijk geen sprake van zijn. En bovendien was haar onderbroek ook helemaal rood in het kruis.
Ook Lieven had het zwaar in de hitte en hij was doodmoe van het constante zwaaien en kappen met de machete. Deze zware lichamelijke arbeid was hij niet gewend. Bovendien had hij schrale plekken in zijn oksels en in zijn liezen die hem verdomd zeer deden. Van ellende ging hij steeds meer wijdbeens lopen.
De meiden volgden als makke schapen, maar ook zij hadden zich, de een na de ander, ontdaan van kleding. De meeste hadden alleen nog een rokje of shorts met een hemdje aan. Een enkeling had alleen nog een beha om het bovenlichaam, ondanks het bezwaar dat de zusters daartegen uitten. Maar Lieven, de enige man had er helemaal geen oog voor. Hij was vooral bezig met het spieden naar de alomtegenwoordige gevaren die op hen loerden. Borstjes van jonge meisjes interesseerden hem niet erg. Hij viel eigenlijk op mannen maar dat had hij angstvallig geheim gehouden bij zijn sollicitatie.
Ongemerkt was het terrein beginnen op te lopen en de grond onder hun voeten werd wat minder zompig. Verderop was geruis te horen dat steeds luider werd naarmate ze vooruitkwamen. Plots week de dichte begroeiing en stonden ze voor een rotswand waar een forse waterval vanaf kletterde. De rotswand was zo’n dertig tot vijfendertig meter hoog en leek links en rechts hoger en hoger te worden. Het was gestopt met regenen.
Een beetje besluiteloos stonden ze daar aan de voet van de wand. Lieven stelde voor dat hij zou proberen omhoog te klimmen naast de waterval om te kijken of daarboven een route was naar de bewoonde wereld. Het voorstel werd schouderophalend ontvangen. De radeloosheid was al in de groep geslopen. Lieven besefte dat hij de enige was die nog wat aan overlevingsdrang bezat en gaf de machete aan zuster Madeleine.
Het eerste gedeelte was nog vrij gemakkelijk. De waterval bestond uit twee delen. Het bovenste en grootste deel viel bijna loodrecht naar beneden en kwam terecht op een soort terras, zo’n vijf meter boven hen. Hij schatte de klim in en het leek goed te doen om op het plateau te komen. Vandaar zou hij wel verder kijken. Toen hij op het plateau stond schatte hij in dat het voor de rest ook te doen moest zijn. Net wilde hij verder gaan klimmen toen hij een ruimte ontdekte achter de neerstortende stroom water. De opening ernaartoe was breed genoeg om een volwassen mens door te laten. Hij riep naar beneden wat hij ontdekt had en dat hij ging kijken wat daar was. De vrouwen hadden vanwege het lawaai van de waterval totaal niet verstaan wat hij zei.
Even later was hij aan het zicht onttrokken voor de vrouwen beneden en het duurde een tijdje voor hij weer tevoorschijn kwam. Weer riep hij iets en de vrouwen keken elkaar besluiteloos aan. Uiteindelijk wenkte hij ze om nar boven te komen, waarna eerst een paar meiden omhoog klommen en ook enthousiast begonnen te zwaaien naar de rest. De een na de ander volgde tot ze allemaal op het plateau stonden.
‘Er is een heel doolhof van gangen en er brandden fakkels,’ vertelde hij. ‘Dus komen daar ook mensen. En ik vond een soort precolumbiaanse tempelruimte of zo. En vandaar ging het verder tot ik uiteindelijk ook daglicht zag. Toen ben ik teruggekomen om jullie te halen. Zullen we gaan?’
Eén voor één glipten ze langs de waterval de grotten in. De meiden hadden wat meer praatjes nu want er gloorde hoop. Er werd ook weer volop gegiecheld. Niemand had in de gaten dat ze vanuit de duistere zijgangen werden bespied.
Na verloop van tijd kwamen ze in de tempelruimte. In het midden stond een groot altaar. Aan de wanden zaten, ieder op een soort troon, zes stenen vrouwenfiguren met enorme borsten en duimdikke tepels. Ze zaten allemaal wijdbeens en toonden hun groteske intieme delen, allemaal voorzien van een gigantische clitoris, groter dan een penis. Met wijd open monden van verbazing scharrelden de meisjes langs de beelden en giechelden soms als een van hen een opmerking maakte. De nonnen wisten eigenlijk niet goed waar ze moesten kijken en Godelieve besloot om maar even gebruik te maken van het moment om te plassen. Ze verdween in een van de zijgangen, trok haar onderjurk op en hurkte. Een ongewenst hard klaterend geluid vulde de ruimte om haar heen.
Net toen ze klaar was en haar onderbroek weer omhoog wilde trekken voelde ze een stekend pijn in haar nek. Vrijwel direct was ze totaal verlamd en kon geen vin meer verroeren. Ze kon niet gaan staan , maar viel ook niet om. Ze was blind geworden. Wel voelde ze dat aan haar onderjurk werd getrokken alsof hij van haar lichaam werd gescheurd en dat gebeurde ook. Ineens waren er handen op haar lichaam die haar overal betastten en onderzochten, vooral haar borsten en schaamstreek waren volop in de belangstelling. Ze wilde gillen maar er kwam geen geluid over haar lippen. Er verdween een vinger in haar vagina. Ze wilde zich verzetten. Nog nooit was er daar iets in haar gedrongen. Maar ze moest het roerloos ondergaan.
Zuster Madeleine begon ongerust te worden. Godelieve bleef wel heel erg lang weg. Ze zei tegen Lieven dat ze even ging kijken en verdween met de machete in de hand in de gang waar Godelieve naar binnen was gegaan. Er was niets te zien en aarzelend liep ze verder. Ze stapte op iets nats. De vloer was glibberig. Ze bukte en tastte over de grond tot haar vingertoppen het vocht vonden. Ze bracht het naar haar neus. De zware geur van de urine van een menstruerende vrouw drong tot haar door. Ze wist dat Godelieve ongesteld was, dus dit moest van haar zijn. Ze veegde haar vingers af aan haar eigen onderjurk. Ze riep, maar er kwam geen antwoord. Achter haar klonk ineens een luid tumult. Een paar van de meisjes gilden hard. Godelieve vergetend snelde Madeleine terug naar de grote ruimte.
Ze staarde naar het tafereel voor zich. Lieven lag op de grond en staarde met open ogen naar het plafond van de grot. Zes meiden stond bewegingloos voor zich uit te kijken en leek versteend. De resterende zes waren in een hoek bijeengedreven en werden in bedwang gehouden door een grote groep zwaar bewapende indianen. Plotseling hoorde Madeleine gedruis achter zich en werd ze vastgegrepen door vele handen. Ze duwden haar naar de leerlingengroep. Vandaar werd ze getuige van een weerzinwekkend tafereel en moest ze dingen doorstaan die voor haar niet te vatten waren.
Godelieve werd binnengedragen, spiernaakt en in gehurkte houding. Het slijmerige bloed dat gutsend uit haar vagina liep, liet een spoor achter. In die houding werd ze ruggelings op het altaar gelegd. Haar knieën staken omhoog. Haar zware borsten deinden zijwaarts weg. Een van de mannen, die met de meeste veren op het hoofd, kwam naderbij en doopte drie vingers van zijn rechterhand in de bloedende spleet. Daarna trok hij met diezelfde vingers drie lijnen over zijn voorhoofd. Dat herhaalde hij nog twee keer om ook drie lijnen van bloed op zijn wangen te tekenen. Hij riep iets naar zijn makkers en één voor één kwamen ze naderbij om hetzelfde ritueel te ondergaan. Af en toe smeerde de man, opperhoofd maar waarschijlijk sjamaan, iets uit een soort kalebas op Godelieves spleet en bracht het ook ver in haar vagina aan. Het leek dan net of er weer meer bloed en slijm tevoorschijn kwam.
Toen alle stamleden waren voorzien van Godelieves sappen, riep de baas van het stel iets. Een van de meisjes die roerloos in de ruimte stonden werd vastgepakt en met messen van haar kleding ontdaan. Het meisje was nog lang niet volgroeid, maar het touwtje van de tampon tussen haar benen verried dat ze wel degelijk geslachtsrijp was. Ze werd naar de sjamaan gedragen die haar lichaam nauwkeurig onderzocht. Hij vond het touwtje en trok de lichtroze tampon tevoorschijn. Hij rook eraan en brulde enthousiast iets naar zijn stamgenoten. Daarna haalde hij zijn hele hand langs Godelieves natte vagina en smeerde het vervolgens over het verstarde gezicht van het meisje. Daarna werd ze weer opgetild en weggebracht, schijnbaar de grot uit. Ditzelfde herhaalde zich bij de andere bevroren meisjes, zei het dat die niet ongesteld waren. Blijkbaar verbaasde de kerel zich over het bij sommigen aanwezige schaamhaar want hij plukte en trok er enthousiast aan.
Nu waren de meiden die nog bij bewustzijn waren aan de beurt. En hoe ze zich verzetten en hoe ze ook gilden, ook zij werden uit hun kleding gesneden en kregen het sap uit Godelieves kut in hun gezicht gesmeerd. Daarna werden hun handen op de rug gebonden en moesten ze staand toekijken naar de rest van het ritueel.
Madeleine wist dat ze er ook aan moest geloven toen handen haar vastpakten en haar onderjurk kapotscheurden. Ze verzette zich hevig, maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven. Ook zij werd ruggelings op het altaar gelegd. Vele handen hielden haar in bedwang terwijl de sjamaan het bloederige vocht over haar gezicht smeerde. Maar daarmee hield het niet op. Ook haar borsten smeerde hij ermee vol. Langzaam voelde Madeleine een tintelend gevoel in haar gezicht en even later ook op haar borsten. Onaangenaam en branderig was het. Ineens was die hand ook op haar. Hij smeerde hetzelfde spul dat hij voor Godelieve had gebruikt nu ook op haar kut! In haar kut! Ze voelde een gemene steek toen twee van zijn vingers haar maagdenvlies scheurden. Ze gilde van pijn, angst, frustratie? Omdat ze er niets tegen kon doen?
De sjamaan verhief zijn handen en begon iets te zingen, waarop een deel van de andere indianen de meiden die nog in de grot waren weer naar het altaar duwden. De meisjes keken glazig uit hun ogen maar kregen alles wel mee. Alleen leek hun wil volkomen gebroken. Ze bleven staan waar ze stonden en deden geen enkele poging om te ontsnappen ook al werden ze niet meer vastgehouden door de krijgers.
Nu werd Godelieve weer opgetild en naar een van de beelden gebracht. Daar werd ze ook weer ruggelings neergelegd met haar vagina naar de buik van het beeld. De stenen clitoris leek nog groter, zo dicht bij Godelieves kut. Het monotone gezang werd ritmischer en iemand sloeg op een trom. Bij elke slag werd Godelieves schede dichter bij de klit gebracht, totdat deze uiteindelijk haar schaamlippen opzij duwde. Stukje bij beetje gleed het gevaarte naar binnen. Dit moest ontzaglijk pijnlijk zijn voor Godelieve maar ze reageerde niet. Verder en verder drong het ruwe stenen ding in haar door. Eindelijk zat hij er tot de basis in. In de schoot van het beeld, onder Godelieves rug had zich een plasje bloed gevormd. De sjamaan kwam naderbij, pakte zijn kalebas er weer bij en smeerde een grote hoeveelheid van de smurrie over Godelieves weelderige zwarte bos schaamhaar die glom als een vetkuif. Wat later pulkte hij met twee vingers de klit tevoorschijn en smeerde ook die overvloedig in om de massa daarna zorgvuldig en langdurig in te masseren.
Nu voelde ook Madeleine dat ze werd opgetild en naar het beeld werd gedragen waar Godelieve lag. Ze kon zich niet verzetten. Het leek of haar spieren niet naar haar hersenen wilde luisteren. Haar gezicht en borsten en helemaal haar kut gloeiden hevig. Zouden de meiden dat ook voelen? Zou Godelieve dat nu ook op haar klit voelen? Madeleine moest er niet aan denken. Dat moest toch vreselijk pijn doen?
Maar toen ze haar ogen opende en goed naar Godelieve keek, zag ze dat haar collega haar mond wijd opengesperd had en dat haar klit tussen de vingers van de sjamaan steeds grotere proporties aannam. Haar buik leek te ontspannen en te ontspannen. Ze duwde haar bekken zachtjes naar boven, tegen de hand van de man die haar clitoris zo stimuleerde. Langzaam begon Godelieve steeds meer geluid te maken. Ze kreunde nu zachtjes. Haar benen zakten naar beneden uit de verkramping waar ze een hele tijd in hadden gelegen. Steeds wilder stootte ze haar bekken tegen de vingers. Haar kut vloeide nu overvloedig. Ineens kwam ze half overeind, greep de hand van de sjamaan en kwam vreselijk klaar. Ze lag nog tijden na te schokken.
In de tussentijd had de sjamaan zijn hand weggetrokken en haalde het smeersel weer tevoorschijn. De meisjes drongen zich om hem samen en boden hun kutjes aan, wijdbeens en het bekken gekanteld. Een aantal van hen had zichzelf al staan te vingeren tijdens de scene met Godelieve. Zij wilden dat wat met Godelieve gebeurde ook. Hun lijf schreeuwde om bevrediging. Geil als boter smeerden ze hun venusheuvel tegen de overvloedig met zalf bedekte hand. De tinteling in hun onderbuik groeide met de seconde
Madeline wilde dit ook, maar toen ook zij als een loopse teef haar smekende flamoes aanbood duwde hij haar weg en schudde zijn hoofd. Madeleine huilde inwendig. Ze wilde hem smeken, maar haar stem weigerde dienst. Lamlendig zakte ze tegen het beeld waarop Godelieve nog steeds lag te schokken. Ze wilde vingeren, haar kut stond in brand, maar ook dat lukte haar niet. De spieren in haar armen weigerden elke dienst. Zo dicht bij het beeld met de nog steeds nagenietende Godelieve maakte het alleen maar erger. Ze rook de geile geur die uit het kruis van haar collega opsteeg. Het smachten werd alleen maar erger. Ze voelde dat er iets langs haar benen omlaag gleed en keek. Wat ze zag was niet te geloven. Haar venusheuvel was enorm gezwollen. Dikke schaamlippen bungelde eronder en langs haar benen spelden golven sap uit haar kut naar de grond, een dikke plas vormend. Tranen van ellende liepen langs haar wangen. Waarom mocht zij nou niet? Ze had het zo nodig. In haar vertwijfeling prevelde ze zelfs een gebed, vragend om verlossing.
De sjamaan was tot bij Lieven gelopen en gebaarde naar zijn stamgenoten. Snel was ook hij van zijn kleding ontdaan. De sjamaan pakte zijn lange dunne lul en trok de voorhuid terug. Daarna woog hij goedkeurend de zware kloten in zijn hand en kneep er even in. Opnieuw kwam de kalebas tevoorschijn. Nu werd er een dikke laag op de ontblote eikel van Lieven gesmeerd en met een rietje werd zelfs een flinke hoeveelheid in zijn pisbuis geperst. Ook zijn kontgat werd niet overgeslagen Daar ging een dikke kwak naar binnen en tegen zijn darmwand gesmeerd, precies tegen de prostaat. Het duurde niet lang voordat de gevolgen zichtbaar werden. De penis begon enorm te groeien en de zak leek zichzelf op te blazen. De eikel kwam helemaal tevoorschijn en vormde zich om tot een soort kegel. Ook de dikte van de pik was ontzagwekkend geworden. Er spoten inmiddels kleine straaltjes voorvocht naar buiten. Ze schoten door de lucht en landden in Lievens gezicht. Vandaar sijpelden ze naar zijn slapen. De sjamaan was blijkbaar tevreden over het resultaat, knikte goedkeurend en fluisterde iets tegen een van de krijgers die vlak naast hem stond. Die sprak op zijn beurt twee anderen aan en gedrieën verdwenen ze uit het zicht.
Daarna liep hij weer naar Godelieve en Madeleine bij het beeld. Hij pakte Godelieves tepel en trok eraan tot deze minstens vijf centimeter was uitgerekt. Daarna liet hij hem los en deed daarna hetzelfde met de andere tepel. De tepels bleven zo staan, dik gezwollen en recht overeind als kleine pilaartjes. Vervolgens vroeg hij in gebrekkig Spaans aan Godelieve of zij hem verstond. Ze knikte. Hij fluisterde allerlei woordjes in Godelieves oor en streelde ondertussen haar borsten. Af en toe trok hij de tepels nog wat verder uit. Zijn hand zakte verder naar omlaag en naderde haar nog steeds uitpuilende clitoris. Het ding was roodpaars en scheen uit zichzelf heen en weer te bewegen, vooral richting de hand die pesterig langzaam naderde. Hij greep de dikke bos schaamhaar en trok het geheel van schaamhaar en venusheuvel hard naar boven, zodat de toch al uitpuilende klit nóg verder naar buiten werd geperst. Tegelijkertijd kneep de sjamaan met de duim en wijsvinger van zijn andere hand in haar klit. Direct kwam een nieuw orgasme, maar dit keer bleef Godelieve niet nagenoeg geruisloos. Ze brulde het uit en perste steeds meer sappen langs de nog steeds diep in haar buik zittende stenen clitoris. Ze sloeg wild met haar hoofd heen en weer. Kwijl liep uit haar mondhoeken. Vanaf dat moment bleef de sjamaan Godelieves klit stimuleren terwijl het ding maar bleef groeien tot op het laatst een zekere vijftien centimeter uitpuilde.
Maar nu leek Godelieve wat meer te ontspannen en lag gelukzalig te genieten van wat er gebeurde. Maar ondertussen smeerde de sjamaan steeds opnieuw wat van zijn wondermiddeltje op het puntje van de klit die daardoor begon op te zwellen tot een heuse eikel. Ja het was nu een échte pik van vijftien centimeter met een dikke kop. Godelieve begon nu weer opnieuw klaar te komen en bleef daarna steeds meer orgasmes hebben. Ze draaide met haar ogen scheuten van pijn maar vooral van genot schoten van haar onderlijf naar haar ruggenmerg en hersenen. De wereld explodeerde om haar heen. Het leek of het ding in haar vagina trilde en dikker begon te worden. Het werd bijna teveel voor haar. Opnieuw voelde ze een trilling diep in haar buik. Zeker! De stenen klit groeide in haar en leek zich in haar te verankeren. Elk vezeltje van haar binnenste werd nu geraakt en gestimuleerd. Ze raasde en tierde.
Madeleine had het gevoel dat Godelieve gek werd. O, wat wilde ze dit ook. Ze wilde ook. Nú! Plotseling voelde ze de kracht in haar lijf terugkeren. Als vanzelf gleden haar handen naar haar onderbuik en belandden daar in een poel van willig gezwollen vlees overdekt met haar eigen geile sappen. Ze wrong haar handen tussen haar schaamlippen tot die ze helemaal omsloten. Wat had ze een dikke kut gekregen. Wanhopig zocht ze naar haar klitje, maar vond hem niet tussen al dat hypergevoelige vlees. Ze jammerde van teleurstelling. Hoe kon ze nou ooit klaarkomen?
Ze keek wanhopig naar Godelieve die orgasme op orgasme had. Ze keek naar de op de grond liggende Lieven met zijn fier en recht omhoog staande monsterlul. Ze voelde dat iets in haar kutje het gevoel zou kunnen wegnemen. Maar het formaat van Lieven zou Madeleine nooit kunnen bergen. Wanhopig keek ze om zich heen en haar oog viel op Godelieves clitoris. Zou die passen? Hij leek nog wel wat meer gegroeid. Als ze nou op Godelieve zou klimmen en zich over de klit laten zakken… Dat kon toch best? Ze keek naar de sjamaan die haar lachend aankeek en toen uitnodigend naar de monsterklit gebaarde. Een beetje moeizaam klom ze omhoog en posteerde zich in de juiste positie met haar rug naar Godelieve. Ze spreidde zelf haar schaamlippen en liet zich zakken. Haar hongerige dikke schaamlippen sloten zich als een handschoen om de klit en schenen hem op te zuigen. Het voelde niet pijnlijk hoewel Madeleine tot op vandaag nog maagd was geweest. Ze voelde de punt tegen haar baarmoeder. Wat een genot! Ze sloot de ogen en genoot even van het gevoel van iets substantieels in haar schede. Ineens pakten twee handen haar borsten trokken haar achterover totdat ze op de breed uitdijende borsten van Godelieve lag die haar borsten begon te kneden en aan haar tepels te trok totdat ze lang, hard en dik werden. Jammer genoeg was de clitoris door deze houding nu wel weer een stukje naar buiten gegleden en het intense gevoel van zonet ebde wat weg. Langzaam maar zeer doeltreffend duwden een paar vingers op de juiste plaats en lieten haar eigen klit naar buiten puilen. Meteen was daar die vinger met zalf en ze voelde nu een zalige gloed opkomen. De vingers pakten haar knopje en begonnen hem razendsnel af te trekken. Al snel werd het gevoel in haar schede steeds intenser, Ze kneep haar kutspieren spastisch samen. Daardoor groeide de klit van Godelieve weer verder. Opnieuw voelde ze hem tegen haar baarmoeder duwen. O, wat wilde ze graag klaarkomen. Haar lijf haar hele lichaam smeekte erom. Er gleed iets naast Godelieves klit in haar. De vinger van de sjamaan! Opnieuw met het zalfje. Langzaam gleed de vinger verder tot hij een speciaal plekje bereikte tegen haar buikwand. Ze leek elektrische schokken te voelen. De spanning in haar lichaam steeg tot het toppunt. Godelieve kneep en trok nog harder aan haar tepels en fluisterde in haar oren dat ze moest proberen het nog wat uit te stellen. Dat zij er ook bijna was en dat het een heel speciaal orgasme zou worden als ze beide tegelijk zouden klaarkomen.
‘Kijk naar het beeld, Madeleine. Sla je ogen op. Het beeld wil ook een orgasme. Laat ons dat aan haar geven. Kijk dan. Ze leeft. Haar borsten lekken. Ik voel haar pik in me zwellen en bewegen. Nog even. Ik voel dat ze net zo ver is als wij. Ngo even en dan komen we alledrie tegelijk. Jááá.’ Madeleine kwam op precies hetzelfde moment. Met een gil trok ze haar kutspieren samen en spoot sap uit haar kut over Godelieves schaamlippen en de basis van de stenen klit. Tegelijkertijd rommelde het diep in het beeld.
‘Jááá! Ik voel het. Zo komt klaar! Ze spuit iets in me. O, God! Het vult me helemaal. Ze blijft maar spuiten! Jááá! Het is teveel! Haal hem eruit! Ik kan niet meer! Stop! O, God. Ik blijf maar klaarkomen.’ Madeline werkte zich van Godelieve die erin slaagde om zich los te werken van het beeld en bleef daarna kreunend en hijgend liggen op haar rug met haar knieën in de lucht, precies zoals ze was binnengedragen in deze ruimte.
Het waren haar laatste woorden geweest. Steeds zwakker. Met afschuw zag Madeleine Godelieves lichaam donkergrijs worden totdat het helemaal versteend was…
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Martinesec, 36 jaar. Was dit slechts een voorproefje? Kom naar mijn prive pagina en ontdek het vervolg vol verleiding en geheime momenten...Trefwoord(en): Jong En Oud, Suggestie?
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
HottyyChar (42)
BBtc (48)
Kinky_Juf_ (30)