Nadia - 1

Mijn naam is Nadia. Ik ben 23, Poolse van origine en nu al een aantal maanden in Nederland om hier te werken. Voor Poolse begrippen ben ik lang, 1 meter 72, maar in Nederland ben ik normaal van lengte. Ik ben slank, heb lang donker haar en donkere ogen. Ik ben naar Nederland gekomen omdat ik geen werk kon vinden in mijn vakgebied, en via een advertentie in een Poolse krant heb ik een baantje gevonden in een magazijn in Rotterdam. Mijn werk bestaat uit het samenstellen van computers en randapparatuur. Computers en laptops kunnen worden besteld in allerlei uitvoeringen, wat betekent dat ze aangepast moeten worden naar de wensen klant, zoals meer geheugen, een extra disk, een extra poort of aansluiting. Mijn werk bestaat het samenbouwen van de bestellingen. Het is een schoon en precies werkje. Niet echt uitdagend maar niet zo afstompend als orderpikker of zoiets. En het verdient best goed dus ik klaag niet.

Ik woon in een huis, dat gehuurd wordt door het bedrijf waarvoor ik werk, met drie andere jonge mannen. De afspraak was eigenlijk dat ik een huis zou wonen met vier vrouwen, en aanvankelijk was dat ook zo, maar twee van de vier haakten al snel af. Bij gebrek aan dames zijn er toen twee mannen bijgekomen. Het zijn twee best aardige bouwvakkers en toen ook de derde vrouw afhaakte en werd vervangen door Tomek bleef ik als enige dame over samen met de drie mannen.

Geen van drieën is echt mijn type, ik val op lange mannen en ze zijn alle drie van mijn lengte of kleiner, maar bij gebrek aan beter neuk ik ze af en toe. Dat heeft een aantal voordelen: ik kom aan mijn trekken, ze zijn (bijna) altijd beschikbaar, en ik houd ze zo aardig onder controle: als je je niet gedraagt zoals ik wil wordt er niet geneukt. Met name hun drankgebruik houd ik zo goed onder controle want niets is zo vervelend als een dronken Pool. Ik word door de mannen liefkozend ‘Vlinder’ genoemd, omdat ik van de een naar de ander fladder.

Eigenlijk zou ik wel een Hollandse man willen proberen. Nederlandse mannen zijn een stuk langer dan de Poolse dus wat dat betreft lijkt Nederland een walhalla voor mij. Nu alleen nog de juiste treffen.

Het is weekend, zaterdagochtend, ik ben vandaag vrij. Als ontbijt heb ik Tomek mij net laten volspuiten. We kwamen elkaar tegen in de keuken, ik in mijn nachthemd en hij in zijn boxershort, allebei net uit bed. Sommige noemen mij oversekst, maar ik kan er nu eenmaal niets aan doen dan als een vrijwel naakte, beschikbare, man zo voor mij staat, ik gelijk tintelingen tussen mijn benen voel. Ik sleep hem gelijk mee naar zijn kamer en duw hem op zijn bed. Een kwartiertje later kruipt hij van mij af nadat ik heerlijk ben klaargekomen. Hij is wel mijn lieveling van de drie mannen als ik naar hun neukkwaliteiten kijk. Hij is de enige die mijn aanwijzingen goed opvolgt tijdens het neuken, de andere twee denken, als het hoogtepunt nadert, alleen nog maar aan hun eigen genot, maar ik ben toch op Tomek uitgekeken. Het wordt tijd dat ik eens echt op zoek ga naar een vent van mijn type. Voordat ik op jacht ga eerst maar een op zoek naar een nieuwe outfit. Ik neem een lekkere douche, was de sporen van Tomek weg, maak mij netjes op, trek een spijkerbroek met een strak topje erboven aan en ga richting de stad.

Ik ben vrij vroeg, het is net twaalf uur geweest, als ik in de stad aankom met de tram. Ik loop al een paar uur in de stad en heb ook al wat leuke items gescoord als mijn blik valt op een groot scherm bij een winkel voor sportkleding. Op het scherm wordt een fandag aangekondigd van het basketbalteam. Het Rotterdamse team is een professioneel team en eindigt al jaren in de top drie van Nederlandse competitie lees ik. Op het scherm zie ik bewegende beelden van lange, knappe mannen, met een indrukwekkende torso die verleidelijk bewegingen uitvoeren op weg om een bal in een netje te dumpen. Gebiologeerd kijk ik naar de beelden. Dit zijn pas echte mannen denk ik, zo een zou ik wel eens tussen mijn benen willen hebben. Ik kijk naar de datum van de fandag en dan naar mijn telefoon. Verrek, dat is vandaag! Nu valt het mij pas op dat het opvallend druk is voor en in de sportzaak.

Ik stap de deur in en kijk rond. De winkel staat vol met merchandising van de basketbalclub. Supporters staan in een rij voor een rits statafels en bij deze tafels staan een aantal mannen waarvan ik denk dat het de spelers zijn, gezien hun lengte en postuur. Bij de aanblik van zulk lekker vlees trekt mijn buik gelijk samen. Eén speler valt mij in het bijzonder op: een blonde Adonis met blauwe ogen en licht krullend haar. Hij draagt een strak T-shirt met het logo van de club en hieronder een joggingbroek met wijde pijpen, waarin zijn strakke kontje duidelijk in afgetekend wordt. Ik zie dat veel supporters een shirt of een pet in hun handen hebben en deze laten tekenen door één of meerdere spelers en besluit hun voorbeeld te volgen. Ik zoek even tussen de merchandising. Mijn oog valt op een leuke pet. Eentje die ik ook nog wel in het gewone dagelijkse leven op straat zou durven dragen. Ik ga langs de kassa en koop de pet. Dan zoek ik even in mijn handtasje, vis daar een elastiek uit en bind mijn haar in een lange paardenstaart. Ik stel de pet af op mijn hoofd en doe de paardenstaart door de opening aan de achterkant. Zo ga ik in de rij staan bij de blonde Adonis. Het duurt een kwartiertje maar dan sta ik voor hem.

“Hoi, en wie ben jij?”, vraagt hij, ik zie op een naamkaartje op zijn borst dat hij Maarten heet.

“Spreek je Engels?”, vraag ik en ik probeer zo verontschuldigend mogelijk te kijken.

“Ja hoor, hoe heet je?”, vervolgt hij nu in het Engels.

“Ik ben Nadia”

“En waar kom je vandaan?”

“Ik kom uit Polen en werk nu alweer een paar maanden in Rotterdam.”

“En hoe vind je Rotterdam?”

“Eh, wel okay denk ik”, zeg ik, een beetje verrast door de vraag.

“En je houdt van basketbal?”, vraag hij dan. Kut denk ik, ik had uiteraard wel kunnen bedenken dat het over basketbal zou gaan. Ik weet helemaal niets van basketbal, behalve dan van de paar spaarzame momenten op de middelbare school dat we het gespeeld hebben tijdens de gymlessen.

“Ik houd meer van de mannen die basketbal spelen”, flap ik eruit en ik verschiet van kleur. Maarten moet lachen maar ik zie gelijk dat hij het ook warm krijgt. Zijn blik verandert gelijk.

“En waarom kom je dan specifiek bij mij?”, vraag hij nu echt geïnteresseerd.

“Je bent de knapste”, zeg ik zachtjes. Maarten kijkt mij aan en ik zie dat hij mij scant.

“Wat wil je nu van mij?”, vraagt hij. Ik haal mijn schouders op. “Zal ik mijn handtekening op je pet zetten?”

“Dat is goed.” Hij gaat voor mij staan en pakt een stift.

“Even stil blijven staan.” Hij begint zijn handtekening te zetten op de pet zonder deze van mijn hoofd te halen, om mijzelf in evenwicht te houden leg ik mijn handen op zijn heupen. Een tinteling gaat door mijn lijf door het contact dat ik met hem heb. Ik moet mijzelf bedwingen om mijn armen niet om hem heen te slaan. Ik voel mijn hartslag in mijn keel. Dan doet hij een stap naar achter. “Klaar”, zegt hij.

“Mag ik je stift?”, vraag ik aan hem. Maarten overhandigd mij zijn stift met een vragende blik in zijn ogen. Ik pak de dichtstbijzijnde flyer van de tafel en schrijf er ‘Nadia’ op gevolgd door mijn telefoonnummer. Ik vouw de flyer op en druk die in zijn handen.

“Bel je mij?”, vraag ik. Voor hij kan antwoorden geef ik een snelle zoen op zijn wang en sprint de winkel uit.

Buiten moet ik even op adem komen. Mijn hart klopt in mijn keel. Kun je met één blik verliefd worden op iemand? Mijn God wat vond ik dit spannend. Ik, ik vond het spannend, die ieder man normaal gesproken gelijk omver lult stond met trillende knieën voor een man. Ik neem de tram naar huis.

Thuisgekomen is het al het einde van de dag. Ik eet samen met de mannen en ga mij dan omkleden. Ik trek een spannende outfit aan, maak mijzelf op en ga op hoge hakken de stad in met een paar Poolse meiden die ik ken via mijn werk. We krijgen de volle aandacht van de mannen, maar ik ben met er met mijn hoofd niet bij. Mijn interesse is weg, Maarten blijft door mijn hoofd spoken. Ik check zeker tien keer per uur mijn telefoon maar geen reactie van hem. Lichtelijk aangeschoten en veel vroeger dan gepland ga ik weer naar huis, mijn vriendinnen in de stad achterlatend. Het is nog geen twaalf uur als ik weer thuis ben. Tomek is er niet en beide bouwvakkers zitten sport te kijken. Dat wil zeggen, de één slaapt en de ander kijkt mij geïnteresseerd aan.

“Nu al terug? Geen leuke kerels in de stad?”, vraag hij.

“Ja, nu al terug, ik had geen zin meer?”

“Oh, nog wel zin in een lekker bouwvakker?”, vraagt hij terwijl hij in zijn ballen knijpt. Ik knijp één oog dicht en kijk hem aan.

“Hoeveel heb je gedronken?”, vraag ik

“Twee blikjes maar”, zegt hij. Ik kijk op de tafel en zie daar vier lege blikken staan. Waarschijnlijk spreekt hij de waarheid. Ik doe mijn jas uit, gooi deze in de stoel samen met mijn handtasje. Ik loop naar hem toe, ga voor de bank op mijn knieën en begin zijn broek los te knopen. Ik haal zijn half slappe lul tevoorschijn en plaats mijn mond eroverheen. Binnen een minuut staat zijn paal recht overeind. Ik doe mijn rok omhoog, trek mijn slip uit en schuif mijn kut over zijn paal. Gelijktijdig laten we een kreun horen. Ik begin op en neer te bewegen, hij begint in tegengestelde richting te stoten. Ik pak zijn hand en duw zijn vingers tegen mijn klit. “Wrijven”, zeg ik. Hij begint mijn klit te stimuleren maar na een minuut begint zijn aandacht alweer te verslappen. Ik geef hem een pets in zijn gezicht.

“Hou je kop erbij, ik wil die eeltklauwen van je voelen. Stop pas als ik het zeg, begrepen?” Hij heeft het begrepen en zowaar houdt hij zijn koppie erbij en voel ik mijn opwinding stijgen. Ik wil komen voordat hij klaarkomt, anders ben ik bang dat het feest voor mij voorbij is. Mijn gedachten gaan naar Maarten, ik zie hem voor mij staan en voel zijn heupen weer. Ik kom gelijk. Mijn neukslaaf voelt de samentrekking van mij kut en komt ook gelijk.

Als ik overeind kom en de kamer wil verlaten hoor ik nummer twee roepen.

“En ik dan?”. Ik zucht.

Ik draai mij om, en kijk hem aan. Met zielige hondenogen kijkt hij terug.

“Vooruit dan”, zeg ik. Ik doe mijn rok weer omhoog en ga voorover tegen de eetkamertafel staan.

“Snel dan”, zeg ik. Hij springt op, laat zijn broek zakken, zet zijn eikel tegen mijn vulvalippen aan en glijd naar binnen. Niemand heeft behoefte een enig voorspel constateer ik tot mijn tevredenheid. Hij begint gelijk te stevig stoten. Ik sluit mijn ogen en verbeeld mij dat Maarten mij neemt. Tot mijn verbazing brengt dit gelijk weer een enorme lust bij mij naar boven. Ik begin te hijgen en breng mijn hand naar mijn klitje voor wat extra stimulatie. Gelijktijdig met de lul in mij kom ik voor de tweede keer.

Een kwartiertje later val ik met een fris gedouchte en blije kut in slaap.

Het telefoontje

Dat weekend komt er geen reactie van Maarten. Ik begin de hoop een beetje te verliezen. Ik had gedacht dat hij wel binnen een dag zou reageren. Misschien is hij het nummer kwijtgeraakt? Misschien vindt hij mij wel niets? Waarschijnlijk krijgt hij iedere week zulke aanzoeken, dat moet haast wel als je zo knap bent.

Het is maandag in de middagpauze als ik zie dat ik een gemiste oproep heb. We mogen niet met onze telefoon spelen tijdens het werken, dus het is een ongeschreven regel dat je deze opbergt in je eigen kluisje en alleen tevoorschijn haalt tijdens de pauzes. Ik loop weg van de tafel waaraan ik zit met mijn collega’s en zoek even een rustig hoekje op. Dan bel ik het onbekende nummer terug.

“Hallo Nadia, met Maarten”, hoor ik een stem opnemen. Mijn hart slaat over.

“Hoi Maarten, ik dacht dat je niet meer zou bellen”, zeg ik met een verlegen stemmetje.

“Ik was eigenlijk ook niet van plan te bellen, maar om een of andere reden had ik je briefje niet weggegooid. Het hele weekend kreeg ik je niet uit mijn gedachten. Dus vandaar dat ik je vandaag toch maar gebeld hebt.”

“Dankjewel, ik krijg jou ook niet uit mijn gedachten”, stamel ik. Van die zelfbewuste chick die ik normaal ben is niets meer over.

“Zullen we een keer afspreken?”, stelt hij voor.

“Ja, graag!”, zeg ik gretig. We kletsen even verder en spreken af in een koffietentje in het centrum, acht uur morgenavond.

De rest van de maandag en dinsdag zit ik mij zenuwachtig te maken over mijn date met Maarten. Ik moet mijzelf continu focussen op mijn werk. Mijn productiviteit is nog nooit zo laag geweest. Gelukkig zijn we met een heel team en valt het niet zo op als er één even een off-day heeft. Ik ben nog nooit zo blij geweest dat de werkdag voorbij is als vandaag. Ik ga naar huis. De bouwvakkers hadden blijkbaar een korte dag want ze zijn al thuis en hebben het eten al voorbereid. Ik krijg echter geen hap door mijn keel.

“Is er iets?”, vraag Tomek.

“Ik heb vanavond een afspraakje”, zeg ik. Ik zie alle drie mannen verschrikt kijken. Ik moet glimlachen. “Bang dat Vlinder er vandoor fladdert?”, lach ik, “het is pas een eerste date, dus ik verwacht jullie nog wel even nodig te hebben om mijn lusten te stillen”, stel ik de mannen gerust.

“Gelukkig, anders hadden we je huisarrest moeten geven”, grapt Tomek. Na het eten verdwijn ik gelijk onder de douche. Ik zit lang te prakkiseren welke kleren ik aan moet doen. Kleed ik mij sexy of juist wat casual? Ik besluit uiteindelijk voor het maximale effect te gaan, ik doe een string aan met hierover heen een legging die nauw aansluit op mijn lijf. In deze kleding heb ik heel wat mansbroeken zien opbollen. Hierboven een sexy bh met daaroverheen een nauwsluitend topje. Een mooie ketting, grote oorbellen en een paardenstaart completeren het geheel. Daarna ben ik zeker nog een half uur bezig mij op te maken. Ik doe nog een kort leren jasje aan voor ik de deur uitstap en met de tram stap richting het centrum ga.

Het afspraakje

Ik ben veel te vroeg in het koffietentje waar we hebben afgesproken. Heb ik mij toch te uitdagend gekleed ben? Diverse mannen kijken kwijlend in mijn richting. Ik kijk bewust de andere kant op, om duidelijk te maken dat ik niet op hun gezelschap zit te wachten. Gelukkig laten ze mij met rust. Ik zit al een kwartier te wachten als het vijf voor acht is en ik Maarten binnen zie komen.

“Hoi Nadia, je bent er al?”, zegt Maarten en ik krijg een klein kusje op mijn wang.

“Hoi Maarten, ja, de tram was er sneller dan ik verwacht had. Leuk dat je bent gekomen.” Hij gaat tegenover mij zitten en kijkt mij eens goed aan.

“Je bent nog knapper als ik mij herinner, je ziet er schitterend uit”, zegt hij terwijl hij recht in mijn ogen kijkt. Ik voel gelijk een blosje op mijn wangen komen.

“Dankjewel”, zeg ik verlegen, “je speelt al lang bij de club?”, vraag ik om het ijs te breken.

“Poeh”, hij moet even denken, “een jaar of vijf nu. Best een tijdje dus. Houd je van basketbal?”

“Vind je het erg als ik zeg dat ik er niets van weet?” Maarten moet lachen.

“Nee hoor, ik vind het wel fijn. De mensen en de meisjes die ik ontmoet, leer ik kennen via het basketbal en dan gaan de meeste gesprekken alleen maar over de club en basketbal. Dus misschien vind ik het juist wel leuk eens iemand te spreken die er niets om geeft.”

“Oh, gelukkig, ik was even bang dat de date gelijk over zou zijn.”

“Nee, zo gauw geef ik het niet op. Maar waarom was je dan op de fandag?”

“Ik val op lange mannen. Ik was in de stad om wat nieuwe kleren te kopen en ik liep toevallig langs de sportzaak waar de fandag was. En ik zag een groot beeldscherm waar filmpjes op draaiden met jullie. Ik ben Poolse en best lang in vergelijking met de mannen in mijn land. Ik houd van een man die een stuk langer zijn dan ik, en Nederland is daarom super voor mij, hier zijn de mannen een stuk langer dan in Polen. Toen ik jullie filmpjes zag kreeg ik het gelijk warm bij het aanzicht van zulke mooie lange, heel lange mannen. Daarom ben ik naar binnen gelopen. En ik vond jou verreweg de knapste.”, besluit ik mijn verhaal.

“Ah, wat een leuk verhaal. Ik voel me gecharmeerd. Maar hoe ben je in Nederland terecht gekomen?”

“Ik was klaar met mijn studie, maar kon niet gelijk een baan vinden. Toen zag ik in een Poolse krant dat ze mensen in Nederland zochten, en daar heb ik op geregeerd.”

“En hoe lang je hier nu?”

“Een paar maanden”

“Mag ik vragen hoe oud je bent?”

“In Polen is dat een onbeleefde vraag, om te stellen aan een dame.”

“Sorry, als je het niet wil zeggen is het prima hoor. Ik ben 27.”

“Ik wil het wel zeggen hoor, ik ben 23.”

“Ah, perfect.”

“Hoezo perfect? Val je op jonge meisjes?”, zeg ik net iets feller dan ik bedoeld had.

“Nee sorry”, zegt hij geschrokken, “meiden kunnen zich zo opmaken dat ze veel ouder lijken dan ze werkelijk zijn. En ik zou het niet fijn vinden als ik er later achter zou komen dat je achttien bent of zo, dat vind ik net iets te jong.”

“Ah vandaar, excuus geaccepteerd.”

“Je bent wel een pittige tante hè”, zegt Maarten lachend.

“Vind je? Ik laat niet makkelijk over me lopen”, zeg ik, maar krijg het toch weer warm.

“Maar je bloost wel heel lief”, zeg hij nu. Ik voel dat ik gelijk vuurrood word. Maarten schiet in de lach.

“Je woont in Rotterdam?”, vraag ik om het gesprek een andere kant op te duwen.

“Ja, de ploeg heeft een aantal woningen, ik woon in één van die woningen. Het is een appartement, op loopafstand van het centrum. Ik woon er samen met Rod en zijn vriendin Pandora. Rod is een speler die net dit seizoen begonnen is bij de club. En jij, woon jij ook in Rotterdam?”

“Ja, samen met drie mannen, allemaal Polen van ongeveer mijn leeftijd die net als ik hier ook werken. Het huis wordt verhuurd aan arbeidsmigranten en we mogen er wonen zolang we hier werken.”

“Oh, alleen met drie mannen? Vind je dat niet vervelend?” Ik haal mijn schouders op.

“We woonden in het begin met vier meiden in het huis, maar de één na de ander is vertrokken, en ze hadden zo snel geen andere meiden die hun plaats in konden nemen, dus toen kwamen er mannen voor in de plaats. Ze zijn wel aardig, en ik heb ze aardig goed onder controle. Alleen veel te klein voor mij”, zeg ik met een lachje.

“Jullie eten en zo ook samen?”

“Ja, degene die het eerste thuis is kookt, is de ongeschreven regel. En bij jou thuis?”

“We eten ook samen, vroeger deden we maar wat met het eten, we kregen vaak maaltijden via de club maar sinds Pandora er is kookt zij, ze kan heel goed koken en toen ze er net was had ze ook nog geen werk, dus alle tijd om te koken. Nu werkt ze wel drie dagen in de week maar ze is nog steeds degene die vrijwel altijd kookt.”

“Je hebt geen relatie?”, vraag ik nu.

“Anders had ik je niet gebeld”, antwoord Maarten.

“Ook niet gehad?”

“Niet meer sinds ik bij de club ben, en jij?”

“Ik had een vriendje in Polen, maar ik was niet echt verliefd op hem. Hij was wel aardig maar kleiner dan ik. Hij viel op lange vrouwen. Hij liep zolang aan mijn kop te zeuren dat ik heb toegegeven. Dat was dom, want daardoor werd het nog erger. Ik heb het uitgemaakt voor ik naar Nederland kwam.”

Ik geloof dat ik Maarten wel mag. Mijn onderbuik zeker want die kriebelt continu. Ik heb zin om hem aan te raken maar de tafel tussen ons in verhindert dat. We hebben allebei onze koffie op. Bestellen we nog een drankje? Maarten ziet dat ik in mijn kopje zit te kijken en heeft al een seintje aan de bediening gegeven.

“Ik neem een biertje, wil jij wat drinken?”

“Eh, doe mij maar een wodka-bitter lemon. Met een beetje citroen en ijs.” Maarten moet lachen. De serveerster heeft de bestelling genoteerd. “Waarom lach je nu?”, vraag ik nieuwsgierig.

“Je weet precies wat je wilt hè? Geen simpel biertje of een wijntje, maar een mix drankje volgens eigen recept.” Ik moet even verwerken wat hij zegt.

“Ik vind dit gewoon lekker”, zeg ik met enige verbazing.

“Ik houd nu al van je”, zegt hij nu terwijl ik een vette knipoog krijg. Hij legt zijn handen uitnodigend midden op tafel. Ik leg de mijne in de zijne en kijk hem recht in de ogen. Ik smelt. Ik ken dit helemaal niet van mijzelf. Zo zitten we een minuutje zonder iets te zeggen.

De serveerster brengt de drankjes. Ik laat één hand los om een slok van mijn drankje te nemen. Hij is behoorlijk sterk gemaakt en mijn ogen trekken even samen.

“Niet lekker?”, vraagt Maarten.

“Jawel, ze hebben alleen behoorlijk sterk gemaakt”, zeg ik. Maarten neemt ook een slok van zijn biertje. “Moet je morgen weer vroeg op?”

“Ik moet om negen uur weer op de club zijn. Is dat vroeg?”

“Oh, dan kun je uitslapen, ik begin om acht uur”, lach ik hem toe. “En train je dan de hele dag?” Ik heb echt geen idee hoe het leven van een topsporter eruitziet.

“Nee, de ochtendtraining is twee uurtjes, dan doen we cardio en techniek-oefeningen. Daarna massage en ’s middags nog krachttraining en eventueel ook massages, net hoe de planning uitvalt.”

“En tussendoor?”

“Rusten, rusten en nog eens rusten. Spieren moeten kunnen herstellen.”

“Wat een leven”, zeg ik met enige verbazing.

“En jij?” vraagt hij nu.

“Ik werk normaal gesproken van acht tot vijf, we hebben twee pauzes van een kwartier en tussen de middag een pauze van een half uur. Maar als het druk is werk ik langer door. Dan regelen ze meestal wel warm eten als het echt later wordt. Maar momenteel is het vrij rustig dus dan werken we tot vijf uur.” Ik voel ondertussen de wodka naar mijn hoofd stijgen. Ik besef dat ik nauwelijks gegeten heb. Hij was blijkbaar echt sterk. Ik hunker naar lijfelijk contact. “Mag ik op je schoot zitten”, flap ik eruit. Maarten kijkt verrast maar zegt niets, schuift zijn stoel iets naar achteren en spreid zijn armen ter uitnodiging.

Ik sta op en ga op zijn schoot zitten. Ik sla mijn armen om zijn nek en hug hem even. Maarten slaat zijn armen om mij heen. In geniet van het lijfelijke contact. Dan doe ik mijn hoofd naar achteren zodat ik recht in zijn ogen kijk. Het vonkt en knettert gelijk tussen ons. Ik breng mijn lippen naar de zijne en geef hem een voorzichtige zoen. Dan kijk ik hem nog een keer aan en zie de hunkering in zijn ogen. Ik breng mijn lippen weer naar ze zijne. Mijn tong zoekt de opening tussen zijn lippen en we starten een heftige tongzoen. Dat iedereen ons zo kan zien zitten vergeet ik. Deze vlinder voelt haar soortgenoten in heel haar buik rondfladderen.

Als we even stoppen om op adem te komen fluister ik: “zullen we naar jouw huis gaan?”

“Dat is goed”, is zijn korte antwoord. Ik maak mij los uit zijn armen en sta op van zijn schoot. Terwijl Maarten naar de bar loopt om af te rekenen trek ik mijn jasje aan en doe mijn handtasje rond mijn nek. Samen lopen we naar buiten.

“Hoe ben je hier?”, vraagt hij.

“Met de tram”, zeg ik.

“Ah, mooi, ik ben hier lopend, het is een klein kwartiertje lopen naar mijn huis”. Maarten slaat zijn arm om mij heen en dan lopen we richting zijn huis. Nu besef ik pas hoe groot hij is. Hij is zeker twee meter en minimaal anderhalve kop groter dan ik. Ik ben echt een kabouter vergeleken met hem. Alles is groot aan hem, zijn lijf, zijn benen zijn handen. Zou dat ook gelden voor… De gedachte daaraan doet mijn lust nog verder opwekken. Ik heb echt zin aan hem.

“Schrik niet als er iemand thuis is. Rod en Pandora zijn er ook maar de kans is groot dat ze op hun eigen kamer zijn. Als we alle drie thuis zijn zitten we vaak in de keuken of woonkamer, maar als dat niet het geval is zitten we meestal op hun eigen kamer.”

“Maakt niet uit, als ik maar bij jou ben”, zeg ik. Maarten kijkt mij aan en geeft mij een zoen op mijn voorhoofd.

Als we in zijn huis zijn lopen we naar de keuken. Rod en Pandora zijn nergens te zien.

”Wil je nog wat drinken?”, vraagt hij

“Doen maar wat fris”, zeg ik

“Geen wodka?”, vraagt hij met een lach.

“Alsjeblieft niet”, zeg ik met een flauwe lach terug.

“Spa rood?”

“Perfect.”

We lopen naar zijn kamer. Het is een grote kamer met een flink tweepersoonsbed. Tegen de wand staat een bureau en er staat een flinke wandkast. Verder staat er nog een relaxfauteuil met een laag tafeltje en aan de wand een grote tv. Voor de rest ziet het er netjes uit. Veel groter dan mijn eigen kamertje in ieder geval. Ik neem een grote slok van mijn Spa en zet het glas op de tafel. Dan loop ik naar Maarten, pak zijn hand en trek hem mee naar het bed. Hij gaat op de rand zitten. Ik ga op zijn schoot zitten, met mijn gezicht naar hem toe en met een been links en een been rechts van zijn heupen. Ik pak zijn hoofd in mijn handen en bekijk hem eens goed. Mijn handen gaan door zijn blonde haar. Zijn felblauwe ogen lachen mij toe.

“Adonis", zeg ik. Een glimlach verschijnt op zijn gezicht.

“Aphrodite", zegt hij. Ik breng mijn lippen naar de zijne en wat volgt is de meest intense tongzoen die ik ooit heb gevoeld. Ik voel de tintelingen door mijn lijf gaan. Wat is er aan de hand? Dit heb ik nog nooit gevoeld voor een man. Terwijl we aan het zoenen zijn omarmd Maarten mij en laat zich achterovervallen op het bed. Ik lig nu boven op hem met zijn hoofd nog in mijn handen. Ik voel zijn handen over mijn rug en billen aaien. Mijn tong zit nog steeds in zijn mond. Ik voel zijn hand onder mijn shirt gaan en nu over mijn blote rug wrijven. Mijn onderbuik begint te tintelen.

“Ik wil je in mij", fluister ik hem in zijn oor. Maarten pakt de onderrand van top, ik doe mijn armen omhoog en hij trekt het topje over mijn hoofd uit. Hij ziet mijn bh.

“Wow”, zegt hij vol bewondering, “jij bent perfect.”

“Zal ik ze uitpakken?”, vraag ik met zwoele stem.

“Dat doe ik zelf wel.” Hij gaat met zijn armen om mij heen maakt mijn bh-bandje los. Daarbij komt zijn gezicht zo dicht bij de mijne dat ik het niet kan laten hem weer te zoenen. Het duurt dan ook even voor mijn pronte voorgeveltje is uitgepakt. Maarten zet gelijk zijn lippen op mijn tepels. Ze ontwaken gelijk en staan stijf vooruit. Terwijl hij zit te sabbelen pak ik zijn shirt en trek deze over zijn hoofd. Ik neem gelijk het initiatief en kus zijn borst. Terwijl ik dit doe trek ik het elastiek uit mijn paardenstaart zodat mijn haar los valt. Mijn mond gaat langzaam naar beneden. Als ik bij zijn buik ben doe ik ondertussen zijn broek open. Ik haal zijn genotsknuppel tevoorschijn. Ik wil hem gaan pijpen maar dan houdt Maarten mij tegen.

“Eerst jou uitkleden”, zegt hij. Hij trekt langzaam mijn legging uit. Heel langzaam. Ondertussen kust hij mijn buik, vandaar gaat hij langzaam naar beneden. “Je bent echt prachtig”, zegt hij zachtjes. Hij doet mijn string naar beneden, pakt mij op en legt mij op het bed. Hij doet voorzichtig mijn benen uit elkaar en zet zijn mond op mijn vulva. Bliksemschichten schieten door mijn onderbuik. Ik voel dat ik heel snel vochtiger word als zijn tong richting mijn klitje gaat. Ik hap nu al naar adem en kan een kreun niet onderdrukken. Hij weet echt hoe je een dame moet verwennen. Dit is beffen next level.

“Jezus, wat lekker”, kreun ik. Ik grijp zijn hoofd op te voorkomen dat hij op het idee komt zijn mond weg te halen. Langzaam schiet ik richting een hoogtepunt. “Ga door, ga door”, hijg ik. Een siddering schiet door mijn onderlijf. De bliksem schiet nu door mijn hele lijf. Kreunend kom ik klaar.

Hij haalt zijn mond van mijn kutje en komt overeind. Zijn paal staat stijf vooruit. Tot mijn tevredenheid zie ik dat lange mannen blijken ook lange knuppels hebben.

“Neuk me”, moedig ik hem, volslagen overbodig, aan. Hij komt over mij heen hangen en laat langzaam zijn lul in mij glijden. Langzaam word ik opgevuld. Zijn mond zoekt de mijne en terwijl we beginnen te tongen begint hij met lange, rustige slagen in mij te stoten. Mijn handen zoeken zijn torso en ik begin hem de strelen. Onze zoenen worden steeds heftiger, en met de zoenen ook zijn stoten. Als hij merkt dat hij bijna komt draait hij, met mij op zijn lul op zijn rug zodat ik bovenop kom. Zijn grote handen grijpen mijn billen.

“Oef wat een lekker kontje heb jij”, kreun hij zachtjes terwijl hij langzaam steeds harder begint te pompen in mijn kutje. Zijn grote handen knijpen mijn billen en duwen mijn lijf bij ieder stoot stevig op zijn paal. Zijn knalharde lul wrijft nu lekker langs mijn clitoris waardoor ik weer word opgetild. Mijn God wat kan deze man neuken. Dit is next level. Hij lijkt niet alleen op Adonis, hij neukt ook als Adonis. Net op het moment dat mijn volgende orgasme zich aankondigt voel ik zijn warme sappen in mijn stromen.

“Oh ja, spuit mijn vol, ik wil je zaad in mijn voelen”, kreun ik. Luid kreunend kom ik klaar, terwijl ik nog steeds stevig gepaald wordt. Hij stoot door totdat echt de laatste druppel uit zijn ballen geperst zijn. Hijgend laat ik mij op zijn brede borst vallen. Minutenlang lig ik doodstil in zijn armen, te genieten van het langzaam wegebbende orgasme. Zijn handen blijven mijn strelen. Door mijn haar, over mijn rug en over mijn billen.

Maarten is zo lief om mij thuis af te zetten. Dan hoef ik niet meer midden in de nacht naar mijn huis met de tram. Hij bood aan dat ik kon blijven slapen, dat leek mij niet verstandig aangezien ik er weer vroeg uit moet. En een romantisch ontbijtje om zes uur ’s ochtends zag ik niet zitten. We speken af dat ik vrijdag na het werk naar hem toe kom, en dat ik dan wel blijf slapen. Na nog een laatste innige zoen stap ik mijn voordeur in. Tien minuten later val ik met een big smile op mijn gezicht in slaap.

Trefwoord(en): Erotisch, Nymfomanie, Slet, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!