Ben Ik Een Sletje? - 2

Dit is het tweede deel van de fictieve serie 'Ben ik een sletje?'. Dit verhaal is niet te lezen zonder eerst deel 1 te lezen. Geniet en masturbeer, maar niet zo enthousiast dat je het einde niet haalt!

Kristel zat aan de keukentafel. Haar moeder stond bij het fornuis, roerend in een pan soep, en keek af en toe opzij met die typische moederblik – bezorgd, maar niet te opdringerig. Kristel prikte lusteloos in haar salade, haar gedachten mijlenver weg. Ze voelde zich uitgeput, niet fysiek, maar mentaal. Elke nacht hetzelfde ritueel: skypen met Luuk, zichzelf blootgeven, verder gaan dan ze ooit dacht te durven, en daarna de schaamte die als een golf over haar heen sloeg. De pijn in haar kont van die vinger, het genot dat erdoorheen scheurde, zijn spottende lach... het speelde zich af als een eindeloze loop in haar hoofd.

"Lieverd, je bent zo afgeleid de laatste tijd," zei haar moeder zacht, terwijl ze een kom soep voor haar neerzette. "Je zit daar maar te staren. Is er iets op school? Of met een jongen?"

Kristel schrok op, haar intense donkere ogen knipperden snel. Ze forceerde een glimlach. "Nee, mam. Gewoon druk met volleybal en school. Niks aan de hand."

Haar moeder ging zitten en leunde voorover. "Je bent anders altijd zo gefocust. Nu lijkt het alsof je hoofd ergens anders is. Je eet nauwelijks, je reageert traag op berichten... Ik maak me zorgen, lieverd. Je kunt me alles vertellen, dat weet je."

De woorden raakten een snaar. Kristel voelde tranen prikken, maar ze slikte ze weg. Hoe kon ze dit vertellen? "Mam, ik laat me elke avond bekijken door een man van 48, ik steek vingers in plekken waar ze niet horen, en ik kom klaar terwijl hij me een slet noemt." Nee. Dat kon niet. In plaats daarvan mompelde ze: "Echt, het is niks. Ik slaap gewoon slecht."

Haar moeder zuchtte, maar liet het gaan. Voor nu. Kristel voelde de druk in haar borst toenemen. Het conflict in haar groeide met de dag. Ze haatte wat ze deed, maar ze hunkerde ernaar. Ze voelde zich vies, maar levend. En nu sijpelde het door in haar echte leven, maakte het alles kapot.

Maandag, terug op de school, was het nog erger. Ze liep door de drukke gangen, haar lange benen in een strakke jeans, haar borsten licht deinend onder een simpele trui. Ze voelde ogen. Overal. Een jongen uit haar werkgroep glimlachte naar haar, maar zijn blik gleed omlaag, bleef hangen bij de zwelling van haar D-cup. Of beeldde ze zich dat in? Een docent, oudere man, keek op van zijn papieren toen ze voorbijliep – zijn ogen langs haar lange, steile bruine haar, over haar smalle taille, naar haar ronde kont die licht wiegde bij elke stap. Dacht hij aan hoe ze er naakt uit zou zien? Kleedde hij haar mentaal uit, net als Luuk?

Ze schudde haar hoofd, probeerde het van zich af te zetten. Maar in de bibliotheek, zittend aan een tafel, ving ze de blik van een klasgenoot aan de overkant. Hij keek snel weg, maar niet voordat zijn ogen over haar benen gleden – die eindeloze benen, gekruist onder de tafel, de jeans strak om haar dijen. Ze voelde een tinteling in haar kutje, een ongewenste opwinding. Stel dat hij het wist. Stel dat hij haar kon zien zoals Luuk haar zag: naakt, gespreid, vingers in haar gaten. Zou hij hard worden? Zou hij haar een slet vinden?

Was het altijd al zo? Hadden mannen altijd al zo naar haar gekeken, en viel het haar nu pas op omdat Luuk haar ogen had geopend? Of was het haar verbeelding, een paranoïde waanidee geboren uit haar eigen schuldgevoel? Ze staarde naar haar boek, maar de letters dansten. Haar tepels werden hard tegen de stof van haar bh, alsof haar lichaam reageerde op de ingebeelde blikken. Ze kneep haar dijen samen, voelde het vocht beginnen te stromen. God, wat mankeerde haar?

Tijdens de volleybaltraining later die dag kon ze zich amper concentreren. Elke sprong voelde blootstellend: haar borsten die op en neer bewogen, haar kont die aanspande in haar strakke shorts, haar lange benen die zich strekten. De coach riep haar naam twee keer voordat ze reageerde. Haar teamgenoten keken haar aan – of staarden ze? Een van de meisjes, met kort blond haar, liet haar blik even over Kristels lichaam glijden. Was dat bewondering? Afgunst? Lust? Of gewoon niks?

Ze twijfelde aan alles. Aan de blikken, aan haar interpretaties, aan haar eigen verstand. Was ze gek aan het worden? Dit was niet normaal. Meisjes van haar leeftijd hoorden te daten met jongens van hun eigen leeftijd, niet te masturberen voor een oude man die haar als een object behandelde. Ze zou moeten stoppen. Nu. Voor het te laat was.

Maar die avond, alleen in haar kamer, opende ze Skype. Zijn naam lichtte op: online.

Haar vingers trilden boven de knop. De strijd woedde heviger dan ooit. Ze voelde zich krankzinnig, verloren in een spiraal van lust en zelfhaat.

Toch drukte ze op bellen. Want wat als dit het enige was dat haar nog deed voelen?

---

Kristel zat op haar bed, benen wijd, vingers diep in haar kutje terwijl ze naar het scherm keek. Ze was al minutenlang aan het bouwen, haar clit rood en kloppend, haar borsten zwaar en deinend bij elke hijgende ademhaling. Luuk keek toe, hand op zijn pik, maar vanavond was zijn glimlach anders – breder, zelfverzekerder, bijna triomfantelijk.

“Kijk nou hoe nat je bent, Kristel,” zei hij zacht, bijna spottend. “Je druipt ervan. Je houdt zo van bekeken worden, hè? Die kut van je smeekt erom. Weet je wat? Als je je zo graag wilt laten zien… waarom zou ik het dan alleen doen? Ik kan de link van deze chat gewoon delen met een paar vrienden. Dan heb je ineens veel meer ogen op je. Acht paar ogen die alleen maar naar jou staren, naar die lange benen, die volle tieten, dat strakke kutje dat nu al pulseert. Stel je voor hoe geil dat zou zijn.”

Haar vingers stopten abrupt. Een golf van schrik schoot door haar heen, maar daaronder… daaronder voelde ze haar kutje samentrekken, harder dan ooit. Haar tepels werden pijnlijk hard. Haar lichaam schreeuwde ja, meteen, zonder nadenken. Meer ogen. Meer bewondering. Meer honger gericht op haar naakte lijf.

Maar haar verstand gilde nee. Dit is krankzinnig. Dit is gevaarlijk. Dit is niet meer privé. Dit is… exhibitionisme op een niveau dat ze nooit had overwogen. Ze zou haar gezicht kunnen laten zien. Ze zouden haar herkennen. Ze zouden screenshots maken. Het kon overal terechtkomen.

“Ik… ik weet niet,” stamelde ze, haar stem trillend. “Dat is… te veel. Stel dat—”

Luuk onderbrak haar, zijn stem laag en overtuigend. “Je liegt tegen jezelf, Kristel. Kijk naar je kut. Kijk hoe je vingers glinsteren. Je bent nu al natter dan ooit. Je wilt het. Je lichaam liegt niet. Je wilt dat ze je zien. Dat ze kreunen om je. Dat ze zich aftrekken terwijl ze jouw naam mompelen. Je bent gemaakt voor dit. Laat het toe. Eén keertje. Voor mij. Voor jezelf.”

Ze beet op haar lip, hard. Haar verstand vocht nog, maar haar heupen bewogen alweer, schokjes makend tegen haar hand. De gedachte aan andere mannen die naar haar keken, die haar prezen, die klaarkwamen door haar… het was te sterk. Te verslavend.

“Oké,” fluisterde ze uiteindelijk, bijna onhoorbaar. “Doe het maar.”

Luuk grijnsde. “Goed zo, sletje.”

Hij typte snel. Binnen een minuut begon het. Eerst één naam in de chatlijst: Mark_62. Toen nog een: HansNL. Toen drie, vier… tot er acht avatars oplichtten. Acht mannen, van midden dertig tot begin zestig, avatars met zeegezichten, bergen, auto’s – anoniem, maar echt.

“Holy shit,” typte de eerste. “Is dat echt? Wat een godin.”

“Die benen… fuck, eindeloos.”

“Kijk die tieten. Perfecte vorm. Ik zou erin willen verdrinken.”

“Kontje ook. Draai je eens om, schatje.”

Kristel trilde over haar hele lichaam. De complimenten stroomden binnen, rauw, enthousiast, ongegeneerd. Ze voelde zich groter worden onder hun blikken, belangrijker, begeerder dan ooit. Haar schaamte smolt weg in een zee van lust.

Ze stond op, draaide langzaam rond, liet haar borsten deinen, spreidde haar benen, boog voorover zodat ze haar kont en kutje goed konden zien. De chat ontplofte.

“Godverdomme, wat een nat kutje.”

“Steek je vingers erin. Laat ons zien hoe diep je gaat.”

Ze gehoorzaamde. Vingers in haar kut, drie tegelijk, pompend, natte geluiden die door de speakers galmden. Ze kreunde hardop, ongegeneerd. Ze voelde hun ogen als aanrakingen over haar huid glijden.

“Op je knieën nu,” commandeerde Luuk. “Doggy. Kont naar de camera. Laat ze alles zien.”

Ze liet zich op handen en knieën zakken, rug hol, kont omhoog, benen wijd. Haar lange haar viel over haar schouders, haar borsten hingen zwaar en zwaaiden bij elke beweging. Ze reikte achter zich, spreidde haar billen met beide handen, liet haar roze kutje en strakke anus zien aan acht vreemde mannen.

De chat werd een kakofonie van gekreun en complimenten.

“Fuck, ik kom al bijna.”

“Dat gaatje… ik zou er zo in willen.”

“Je bent perfect. Kom voor ons, schatje. Laat ons je zien spuiten.”

Kristel vingerde zichzelf furieus, duim op haar clit, drie vingers diep in haar kut, heupen schokkend. Ze voelde het orgasme opbouwen als een tsunami – groter, intenser dan ooit. Al die ogen, al die stemmen, al die lust gericht op haar… het duwde haar over de rand.

Ze schreeuwde het uit, lichaam schokkend, kut knijpend om haar vingers, sappen over haar hand druipend. Haar benen trilden, haar borsten sloegen tegen elkaar, haar rug kromde in een perfecte boog terwijl golf na golf door haar heen sloeg. Ze bleef even hangen, na hijgend, kont nog steeds omhoog, kutje pulserend zichtbaar voor iedereen.

Toen, één voor één, zag ze het op het scherm gebeuren. De mannen kwamen klaar. Eerst Luuk, spuitend over zijn buik met een diepe grom. Toen Mark, die haar naam kreunde. Hans veegde zijn hand af aan een tissue, ogen nog steeds op haar gefixeerd. Een voor een ruimden ze hun sperma op – tissues, sokken, handen – terwijl ze mompelden hoe geil ze was, hoe mooi, hoe verslavend.

Kristel liet zich voorover vallen op het bed, uitgeput, na hijgend, lichaam glimmend van zweet. De chat werd rustiger. Bedankjes, complimenten, beloftes van “volgende keer weer”.

Ze sloot haar ogen. Haar hart bonsde nog steeds als een bezetene.

Ze wist dat ze een grens had overschreden. Dat dit niet meer terug te draaien was.

Maar diep vanbinnen, onder alle schaamte en angst, voelde ze iets anders.

Trots.

Ze had acht mannen laten klaarkomen. Alleen door zichzelf te laten zien.

---

De dagen erna voelde Kristel zich als een koorddanser die het koord niet meer kon zien. Elke ochtend werd ze wakker met een bonzend schuldgevoel in haar borst, vastberaden om te stoppen. Ze zou Skype verwijderen. Ze zou haar telefoon op vliegtuigmodus zetten. Ze zou weer normaal doen: trainen, leren, lachen met vriendinnen, slapen zonder dat haar kutje ’s nachts nat werd van herinneringen aan kreunende stemmen en hongerige ogen.

Maar haar lichaam luisterde niet.

Ze lag in bed, starend naar het plafond, en fluisterde hardop tegen zichzelf: “Dit is genoeg. Dit is ziek. Je bent zestien. Je bent een volleybalster, een leerling, een dochter. Niet… dit.” Ze voelde tranen opwellen, maar ze veegde ze weg. Ze stond op, douchte koud, trok haar sportkleren aan en ging trainen tot haar benen beefden en haar gedachten stilvielen. Voor even.

Tot ze na de training langs de Hunkemüller liep.

Ze had het niet gepland. Ze wilde eigenlijk alleen een broodje halen. Maar de etalage ving haar oog: een zwartkanten body, doorschijnend net waar het ertoe deed, met een diepe V-hals die haar borsten zou omvatten als een tweede huid, een hoge string-achterkant die haar kont bloot zou laten, jarretels die haar lange benen nog langer zouden maken. Het was waanzinnig sexy. Het was gemaakt voor iemand die bekeken wilde worden.

Ze ging naar binnen.

Haar hart bonsde terwijl ze het ding paste in het pashokje. De stof gleed over haar huid als een streling. Ze draaide zich om voor de spiegel, zag hoe het kant haar tepels amper bedekte, hoe haar volle borsten omhoog werden geduwd, hoe de string tussen haar billen verdween en haar kutje slechts door een dun lapje werd bedekt. Ze spreidde haar benen een beetje, boog licht voorover, en fantaseerde: hoe ze dit aan zou trekken, webcam aan, en dan niet één Luuk, niet acht mannen, maar tientallen. Hoe ze langzaam de schouderbandjes omlaag zou laten glijden, hoe ze haar borsten zou bevrijden, hoe ze op handen en knieën zou gaan zitten, kont naar de camera, en zou vragen: “Vinden jullie me mooi? Willen jullie dat ik mezelf aanraak voor jullie?”

Haar kutje werd nat in het pashokje. Ze beet op haar lip om niet te kreunen. Ze kocht het.

Die middag liep ze door de binnenstad, de tas van Hunkemüller bungelend aan haar arm als een schuldig geheim. Ze droeg een simpel T-shirt en jeans, maar haar tepels waren hard van de fantasie, zichtbaar als twee kleine knopjes. En toen gebeurde het.

Ze stond voor een stoplicht. Een man – eind dertig, pak, aktetas – stond naast haar te wachten. Zijn blik gleed omlaag, bleef hangen bij haar decolleté. Normaal zou ze wegkijken, blozen, haar armen over elkaar slaan. Maar deze keer… deze keer ving ze zijn blik. Ze hield hem vast. Haar intense donkere ogen boorden zich in de zijne. Langzaam, bijna onmerkbaar, drukte ze haar armen tegen haar zijden, duwde haar borsten naar voren zodat de stof strak trok en de vorm van haar tepels nog duidelijker werd.

Hij keek. Er was geen enkele twijfel dat hij echt keek. Zijn pupillen verwijdden zich, zijn keel bewoog toen hij slikte. Een seconde lang was er pure, rauwe honger in zijn ogen. Toen sloeg de schaamte toe; hij keek snel weg, rood aangelopen, starend naar het stoplicht alsof zijn leven ervan afhing.

Kristel voelde een golf van hitte door zich heen gaan – niet alleen opwinding, maar iets diepers. Macht. Ze had hem betrapt. Ze had hem laten kijken. En hij had niet kunnen stoppen.

Er veranderde iets in haar op dat moment. Een klik. Een verschuiving. Ze was niet meer alleen het slachtoffer van haar eigen lust; ze begon het te omarmen. Ze begon het te sturen.

Maar meteen sloeg de paniek toe.

Ze haastte zich naar huis, gooide de tas met de body in een la, ging op haar bed zitten en sloeg haar handen voor haar gezicht.

“Nee,” fluisterde ze. “Nee, nee, nee. Dit ben ik niet. Ik ben geen… slet. Ik ben geen exhibitionist. Ik ben een nette meid. Ik speel volleybal. Ik help mijn moeder in het weekend. Ik lach om domme memes met vriendinnen. Ik… ik mag dit niet willen.”

Ze keek naar zichzelf in de spiegel aan de muur: lang, slank, borsten die te groot leken voor haar sportieve frame, ogen die te intens waren, lippen die te vol waren. Ze zag een vrouw die begeerd werd. En ze haatte zichzelf omdat ze dat wilde.

Ze pakte haar telefoon. Opende Skype. Zijn naam was online.

Haar duim zweefde boven de blokkeer-knop.

Ze drukte niet.

In plaats daarvan opende ze de la weer, haalde de body eruit en legde hem op haar bed. Ze staarde ernaar alsof het een bom was.

“Ik stop morgen,” zei ze hardop tegen de lege kamer. “Echt. Morgen stop ik.”

---

Kristel stond voor de spiegel in haar kamer, het licht gedimd, alleen de gloed van haar bureaulamp die haar lichaam zacht contouren gaf. Ze had de body al een uur liggen aanstaren, zwart kant dat glansde als een tweede huid. Nu trok ze hem langzaam aan.

De stof gleed omhoog langs haar lange benen, de jarretelles klikten vast aan de kousen die ze erbij had gekocht. De string verdween tussen haar billen, het dunne lapje voor haar kutje bedekte amper iets. De cups omvatten haar borsten, duwden ze omhoog, tepels donker en zichtbaar door het net. Ze draaide zich om, zag hoe haar kont perfect rond en bloot werd geframed, hoe haar taille nog smaller leek. Ze voelde zich machtig. Gevaarlijk mooi. Een koningin in kant.

Ze ging op haar bureaustoel zitten, webcam aan, Skype open. Haar hart bonsde zo hard dat ze het in haar keel voelde. Luuk was al online.

Zeezicht_48: Klaar voor vanavond, sletje?

Ze typte met trillende vingers.

MissyK: Ja. Maar… doe het weer. Nodig ze uit.

Hij lachte via de microfoon, laag en tevreden. “Goed zo. Ze wachten al.”

Binnen minuten druppelden ze binnen. Eerst de vertrouwden: Mark_62, HansNL en nog een paar anderen van de vorige keer. Toen nieuwe namen. De teller liep op: 8, 12, 15… Ze keek toe hoe de avatars oplichtten, hoe de chat begon te exploderen.

“Fuck, die body… je bent een droom.”

“Die tieten erin geduwd, ik wil ze eruit halen.”

“Kontje bloot, godverdomme.”

18. 20. 23.

Drieëntwintig mannen. Drieëntwintig paar ogen op haar gericht. Ze voelde zich groter worden, belangrijker, als een godin op een altaar.

Ze stond op, langzaam, liet haar lange haar over haar schouders vallen. Ze draaide zich om, boog licht, liet de string strak trekken tussen haar billen. De chat ontplofte.

“Uitdoen. Alsjeblieft.”

“Langzaam, laat ons genieten.”

Ze haakte haar vingers onder de schouderbandjes, liet ze één voor één zakken. Haar borsten kwamen vrij, zwaar en deinend, tepels hard als steentjes. Ze kneedde ze, tilde ze op, liet ze vallen terwijl kreunen en complimenten door de speakers rolden.

“Perfect. Zo fucking perfect.”

“Kont nu. Draai je om.”

Ze deed het. Liet de body over haar heupen glijden, stapte eruit, stond naakt in alleen haar kousen. Ze spreidde haar benen, boog voorover, spreidde haar billen met beide handen. Haar kutje glinsterde al, lippen gezwollen, clit zichtbaar kloppend.

Ze ging op de grond zitten, rug tegen het bed, benen wijd. Iemand typte: “Neuk jezelf met iets. Laat ons zien hoe diep je gaat.”

Een ander: “Gebruik die haarborstel. Achterkant. Hard.”

Ze aarzelde even. Had het nooit gedaan. Maar hun smeekbedes, hun honger… ze wilde hen laten klaarkomen. Voor haar. Door haar.

Ze pakte de borstel van haar bureau – met een gladde, dikke plastic handgreep, breder dan twee vingers. Ze spuugde erop, wreef hem over haar kutje, bedekte hem met haar sappen. Toen duwde ze de ronde achterkant naar binnen.

Ze hapte naar adem. Het rekte haar, vulde haar anders dan vingers. Ze pompte langzaam, dieper, voelde hoe haar kutje zich opensperde en samentrok. De chat werd gek.

“Ja, neuk dat kutje.”

“Harder, sletje.”

“Zeg ‘papa’ terwijl je het doet. Smeek papa om je te neuken.”

Ze bloosde hevig, maar de lust won. Ze begon te bewegen, sneller, de borstel diep stotend.

“Papa…” kreunde ze, stem hees. “Papa, neuk me… alsjeblieft…”

De kreten in de chat werden luider, wanhopiger.

“Ja, goed zo, papa’s kleine slet.”

“Kom voor papa, laat ons je zien spuiten.”

Ze ging op haar knieën zitten, kont omhoog, in doggy positie, haar benen wijd en de borstel nog diep in haar kut. Ze neukte zichzelf hard, hand achter zich, pompend, terwijl haar andere hand haar clit wreef. Haar borsten sloegen tegen elkaar, haar lange haar plakte aan haar rug van het zweet.

Het orgasme kwam als een ontploffing.

Ze schreeuwde “Papa!” terwijl haar kutje samentrok, knijpend om de borstel, haar sappen dropen over haar hand, over haar dijen. Haar benen knikten, ze viel bijna voorover, maar bleef op haar knieën, kont omhoog, kutje pulserend en open voor de camera. Golf na golf sloeg door haar heen, langer dan ooit, haar hele lichaam schokkend, kreunend, hijgend.

Toen het eindelijk wegebde, liet ze zich op haar zij vallen, borstel nog half in haar, na hijgend, kutje druipend, lichaam glimmend.

Op het scherm zag ze het gebeuren: één voor één kwamen ze klaar. Spuitend over buiken, over handen, over toetsenborden. Kreten van haar naam, van “fuck”, van “perfecte slet”. Ze ruimden op, veegden af, mompelden bedankjes.

Kristel staarde naar het scherm, nog steeds hijgend.

Drieëntwintig mannen waren voor haar klaargekomen.

En zij had gesmeekt om “papa”.

Ze voelde zich leeg, voldaan, vies, machtig, bang.

Ze sloot haar ogen.

Morgen zou ze stoppen. Dit keer echt.

---

Kristel lag op haar bed, nog na hijgend van de volleybal training, telefoon in haar hand. Ze had Skype niet meer geopend sinds die laatste show met de drieëntwintig mannen. Ze had zichzelf beloofd: genoeg. Geen body meer, geen borstel, geen “papa”. Ze zou terugkeren naar wie ze was – of wie ze dacht dat ze was.

Een privéberichtje lichtte op in een app die ze bijna vergeten was, dezelfde anonieme chat-app waar het ooit mee begon. Een onbekende nickname: PapaZktJong.

PapaZktJong: Hoi Kristel. Ik hoop dat je dit niet eng vindt. Ik zat laatst in die groep met Luuk. Ik kon mijn ogen niet van je afhouden. Je bent echt bijzonder. Niet alleen je lichaam – hoewel god, dat lichaam – maar hoe je je overgeeft. Hoe je geniet. Ik wilde gewoon even zeggen dat ik aan je denk. En dat ik het respecteer hoe je jezelf durft te laten zien.

Ze fronste. Haar hart sloeg een slag over. Iemand kende haar echte naam. Iemand had haar gezien. Ze typte snel terug, vingers trillend.

MissyK: Wie ben jij? Hoe weet je mijn naam?

PapaZktJong: Ik hoorde Luuk je naam een paar keer zeggen. En je profielfoto… die is herkenbaar als je weet waar je moet kijken. Sorry als dit te veel is. Ik wilde je niet bang maken. Ik vind je echt mooi. Slim ook, aan hoe je praat.

Hij klonk lief. Aandachtig. Niet zoals de anderen met hun rauwe bevelen. Ze voelde een klein sprankje warmte, een vleugje van de oude opwinding, maar ook iets anders: voorzichtigheid.

Toen stuurde hij een bestand. Een video. Ze opende het voor ze erover na kon denken.

Zij was het zelf. Kristel. Op haar knieën, in die zwarte kanten body, half uit, kont omhoog, haarborstel diep in haar kutje stotend. Haar stem, hees en smekend: “Papa… neuk me alsjeblieft, papa…” Haar lichaam schokkend in orgasme, sappen druipend, kreunen die door de speakers galmden. Het was een schermopname van die ene avond.

De wereld kantelde.

Terwijl ze ernaar keek, voelde ze zich niet meer geil. Niet meer machtig. Alleen maar smerig. Schaamte spoelde over haar heen als ijskoud water. Ze zag zichzelf zoals een vreemde haar zag: een jong meisje dat zichzelf vernederde voor een groep oude mannen, smekend om “papa’s pik”, klaarkomend als een goedkoop sletje. Haar maag draaide om. Tranen brandden in haar ogen.

Ze had zich veilig gewaand achter die anonieme chat. Ze had duizend keer tegen zichzelf gezegd dat het dom was, riskant, dat er opnames gemaakt konden worden. Maar ze had het genegeerd. Omdat de lust sterker was. Omdat de ogen haar verslaafden.

Met trillende vingers typte ze.

MissyK: Haal het weg. Alsjeblieft. Verwijder dat filmpje. Ik wil niet dat die ergens rondzwerven.

PapaZktJong: Natuurlijk, schatje. Ik snap het. Ik wil je geen pijn doen. Ik verwijder ze nu.

Een paar seconden later stuurde hij een screenshot van een lege folder op zijn scherm. Verwijderd.

De opluchting was zo groot dat ze even duizelig werd. Haar ademhaling kalmeerde. Tranen rolden over haar wangen, maar het waren tranen van bevrijding. Dit was het einde. Ze zou nooit meer online gaan. Nooit meer. Ze beloofde het zichzelf, hardop, fluisterend in de stille kamer: “Dit was de laatste keer. Ik stop. Echt.”

Toen typte hij verder.

PapaZktJong: Zo. Weg. Moet mijn back-up ook weg? Want daar wil ik dan wel wat voor terug.

De opluchting sloeg om in pure, ijskoude paniek.

Haar hart bonsde in haar keel. Haar vingers werden klam. Ze staarde naar het scherm, naar die ene zin die alles veranderde.

Het was dus niet weg. Had hij ze al doorgestuurd? Zou hij ze online zetten als ze niet meewerkte?

Ze voelde zich klein. Naakt. Kwetsbaar. Alsof al die ogen die haar ooit hadden aanbeden nu wapens waren geworden.

Ze typte niets terug. Kon niet. Haar duim zweefde boven de blokkeer-knop, maar ze durfde niet te drukken. Stel dat hij kwaad werd. Stel dat hij wraak nam.

De kamer voelde opeens te klein. Haar ademhaling te luid. Ze legde de telefoon weg, kroop onder haar dekbed, trok haar knieën op tot haar borst en probeerde niet te huilen.

Maar de tranen kwamen toch.

En diep vanbinnen wist ze: dit was nog niet voorbij.

Dit was pas het begin van iets veel ergers.

Trefwoord(en): Chantage, Exhibitionisme, Masturberen, Vingeren, Webcam, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!