Lekker Anoniem Webcammen!
Donkere Modus
Datum: 13-03-2026 | Cijfer: 9.8 | Gelezen: 617
Lengte: Lang | Leestijd: 30 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Beffen, Bos, Broer, Huiswerk, Kort, Lust, Massage, Moeder, Neuken, Orgasme, Passie, Pijpen, School, Slikken, Sperma, Spuiten, Strand, Tepel, Vader, Verlangen, Werk, Zee, Zoon, Zwemmen,
De Uitdaging
De spanning op het strandje bereikte een kookpunt toen de wereld buiten onze zeven-eenheid letterlijk over de rand van de dijk kwam kijken. Terwijl Sophie al op haar knieën zat en Tommie met overgave aan het pijpen was, bevroor iedereen bij het geluid van de stemmen.

"Hier moet het ongeveer zijn," klonk de eerste stem helder door de middaglucht. "Denk je dat echt? Ik zie niemand," volgde een tweede, twijfelachtige stem. "Toch moet het hier zijn," hield de eerste vol.

Rianne verstijfde. De ijzige, superieure glimlach die ze op school nog droeg tegenover de eindexamenboys, maakte plaats voor een blik van uiterste concentratie. Ze herkende de stem direct: het was Jonas, de brede rijke gast uit 6 vwo die ons op het schoolplein nog had geprobeerd uit de tent te lokken met zijn flauwe opmerkingen.

Bliksemsnel legde ze haar vinger op haar lippen—een universeel teken dat we doodstil moesten blijven. Daar stonden we dan, zeven naakte lichamen, glanzend van de olie en de opwinding , terwijl de jongens die we die ochtend nog zo hardvochtig hadden genegeerd, slechts enkele meters boven ons op de dijk stonden te turen. De hiërarchie waar Rianne zo trots op was, hing nu aan een zijden draadje.

Met ingehouden adem zakten we diep weg in het hoge riet, onze naakte lichamen zo dicht tegen elkaar aan dat ik de hartslag van Rianne tegen mijn eigen rug voelde bonzen. Het was een bizar contrast: de zeven van ons, die die ochtend op school nog als een ongenaakbaar koninklijk konvooi over het plein heersten, lagen nu als opgejaagd wild verscholen in de modderige oever.

"Volgens mij moet dit de plek zijn," hoorden we Jonas zeggen, zijn stem nu pijnlijk dichtbij. Hij stond op niet meer dan vijf meter van onze schuilplaats. "Laten we even zoeken."

"En wat als het allemaal broodje aap verhalen zijn?" wierp zijn vriend tegen, zijn stem vol twijfel. De jongens uit 6 vwo, die normaal de koningen van het plein waren, klonken hier aan de rivier ineens onzeker en zoekend.

"Even rondkijken kan geen kwaad," hield Jonas vol.

Het geritsel van het riet kwam nu angstaanjagend dichtbij. Ik zag door de stengels de schim van zijn merkkleding voorbijschuiven. Amber klemde haar hand om mijn arm. We wisten wat er op het spel stond; als ze ons hier zo zouden aantreffen—besmeurd met olie en de sporen van onze eed nog vers op onze huid—dan zou het geheim van de zeven van de dijk voorgoed op straat liggen.

Rianne keek me aan, haar ogen donker van een mengeling van angst en een soort perverse geilheid door het gevaar van de ontdekking. Ze hield haar adem in terwijl Jonas een stap zette die hem bijna bovenop onze hoop kleren bracht.

Ik zag de blik van verstandhouding bij de anderen; als enige met nog een zwembroek aan was ik de aangewezen persoon om deze riskante afleidingsmanoeuvre uit te voeren. Terwijl de rest van de groep—Sophie, Eva, Tess, Amber en Rianne—zich doodstil en volledig naakt in het drassige riet drukte, sloop ik voetje voor voetje weg van onze schuilplaats.

Zodra ik ver genoeg van de meiden en Tommie verwijderd was, zette ik het op een lopen. Ik rende door het mulle zand en het riet naar het volgende strandje tussen de kribben. Ik zorgde er bewust voor dat mijn voetstappen zwaar klonken en liet een tak luidruchtig terug zwiepen.

"Hoor je dat?" klonk de stem van Jonas direct vanaf de plek waar ze net nog stonden te zoeken.

"Daar rent iemand!"

Het plan werkte perfect. Het drassige, modderige terrein tussen het riet was voor de jongens in hun nette schoolkleren en dure sneakers onbegaanbaar. In plaats van achter me aan het struweel in te duiken, hoorde ik ze vloekend en tierend terugrennen naar de dijk. Ze kozen de weg over het asfalt om me bij het volgende strandje te onderscheppen.

Met een flinke voorsprong bereikte ik de volgende krib. Zonder aarzelen zette ik een eindsprint in en nam een diepe duik in het koele water van de Maas. Het water sloot zich boven mijn hoofd en voor even was er alleen de stilte van de rivier, terwijl ik wist dat de boys van 6 vwo boven op de dijk stonden te turen naar een eenzame zwemmer, ver verwijderd van de plek waar de rest van de roedel zich nog steeds verborgen hield.

Toen ik de oppervlakte doorbrak en de koelte van de Maas van mijn gezicht wreef, hoorde ik het geschreeuw van Jonas en zijn vrienden al vanaf de dijk galmen. Ik hield me van de domme en deed alsof de stroming en het water mijn oren hadden afgesloten. Terwijl zij als een dolle de dijk af kwamen stormen, besloot ik de confrontatie aan te gaan om de aandacht definitief van het andere strandje weg te houden. Ik zwom met krachtige slagen terug naar de kant.

"He John! Jij bent toch de broer van Rianne?" riepen ze in koor zodra mijn voeten de bodem raakten. Ik liep langzaam het water uit, mijn zwembroek zwaar en druipend, en keek hen met een vragende blik aan alsof ik ze voor het eerst zag.

Ze herhaalden de vraag met een mengeling van achterdocht en bravoure, de gemaakte stoerheid die ze op het schoolplein ook altijd gebruikten. Ik knikte traag en bevestigde dat ik inderdaad de broer van Rianne was.

De spanning was nu anders; ik stond hier alleen tegenover twee eindexamenboys die duidelijk op zoek waren naar de "zeven van de dijk". Terwijl ik daar stond, druipend van het rivierwater, wist ik dat Rianne en de rest op dit moment naakt en muisstil in het riet lagen, hopend dat mijn toneelspel hen zou redden van de ontmaskering.

"Waar is Rianne nu? Ik hoorde dat er wat te neuken valt hier," zei Jonas, terwijl hij me met een agressieve blik probeerde te intimideren. Ik wist dat ik de aandacht van de groep naakte meiden in het riet moest afleiden, dus kaatste ik met een grote smile terug: "Ik wist niet dat jullie homo's zijn. Ik ben de enige hier, dus er valt wat mij betreft niets te neuken."

Die opmerking sloeg in als een bom. Ze voelden zich direct op hun nummer gezet door een 'jonkie' uit een lagere klas. De spanning steeg razendsnel en die andere knaap haalde bijna naar me uit. In een reflex liep ik weer achteruit het water van de Maas in, zodat ik onbereikbaar voor hen was terwijl de stroming zachtjes tegen mijn benen duwde.

"Waar is Rianne?" herhaalde Jonas op dwingende toon. Ik hield mijn 'pokerface' strak, precies zoals ik die ochtend aan de ontbijttafel had gedaan. "Ik heb geen idee, waarschijnlijk ergens huiswerk maken," antwoordde ik met een onschuldig gezicht. Toen ze doorvroegen naar de andere meiden, hield ik vol dat ik geen idee had waar iedereen was. "Misschien zijn ze wel op het zwemstrandje waar iedereen zwemt, dicht bij het dorp," opperde ik, terwijl ik langzaam verder het water in waadde. "Ik hou niet zo van drukte, dus ik nam even een duik hier."

Terwijl zij boven aan de waterlijn stonden te twijfelen, wist ik dat Rianne, Sophie, Eva, Tess en Amber ergens in het riet lagen te luisteren, hopend dat deze afleidingsmanoeuvre de eindexamenboys definitief de andere kant op zou sturen.

"Dus je weet niets van een neukstrandje hier? Dan hebben ze me verkeerd geïnformeerd, godver!" riep Jonas gefrustreerd tegen zijn maat. "Die knaap heeft ons beetgenomen. Zijn we helemaal voor niets hiernaartoe gefietst!" Hij draaide zich nukkig om, maar gaf me nog een laatste waarschuwing mee: "Zeg tegen je zus dat ze morgen bereid moet zijn voor ons, ik heb al bijna blauwe ballen."

Net op dat moment, terwijl de spanning leek te breken, ontsnapte er een klein, onderdrukt lachje uit het riet. Jonas bevroor direct. "Wat hoor ik daar? Hoorde ik daar gelach?" vroeg hij argwanend.

Ik hield mijn pokerface strakker dan ooit, precies zoals ik dat die ochtend aan de ontbijttafel had gedaan toen mijn moeder me probeerde te doorgronden. "Wat?" vroeg ik met een stalen gezicht. "Oh, dat is vast onze hond. Die heeft een afwijking in zijn keel; als hij blaft, lijkt het net of hij lacht. Zal ik hem er even bij roepen? Het is wel een hele grote hond."

De bluf werkte. Jonas keek me nog één keer onderzoekend aan, maar de gedachte aan een confrontatie met een grote, valse hond deed hen besluiten de aftocht te blazen. Ze klauterden de dijk weer op en fietsten weg. Ik bleef diep in het water staan en keek ze nog een hele tijd na, totdat hun contouren volledig waren verdwenen aan de horizon van de dijk, om er absoluut zeker van te zijn dat ze niet zouden omkeren.

De zeven van ons waren voorlopig gered, maar de eed die we hadden gezworen dat die jongens vanaf nu "lucht" voor ons waren, voelde nu urgenter dan ooit.

Toen ik het strandje weer op liep en riep dat de kust veilig was, kwam de groep één voor één uit het riet tevoorschijn, nog rillend van de adrenaline. Rianne was de eerste die op me afstormde; ze sloot me in haar armen en noemde me haar grote held. "Man, wat was ik bang, je hebt ons allemaal gered met je moed," riep ze uit, waarna ze me meteen passioneel begon te kussen.

Toen ik mijn ogen weer opende, stonden de andere vijf—Tommie, Sophie, Eva, Tess en Amber—naakt in een kring om ons heen, met diep respect in hun ogen voor mijn geslaagde afleidingsmanoeuvre. De spanning van het bijna ontdekt worden maakte plaats voor een enorme ontlading.

Rianne keek me lachend aan. "Sorry dat ik moest lachen toen ze zeiden dat ik bereid moest zijn voor hen... ik kon het simpelweg niet onderdrukken," bekende ze. "Maar die leugen over die hond was fenomenaal! Stel je voor dat onze 'Ukkie' ineens was komen opdraven!" Bij de gedachte aan hun dwerg yorkie van nog geen tien centimeter hoog die als een "boze, grote hond" moest fungeren, schoot de hele groep in een bevrijdende, ontspannende lach. De angst was weg, en de verbondenheid van de "zeven van de dijk" was door dit gevaar alleen maar sterker geworden.

De sfeer op het strandje sloeg direct om van opluchting naar een broeierige, collectieve dankbaarheid. Sophie kwam als eerste naar me toe; haar lippen waren nog koel van de angst, maar ze kuste me met een diepe, trage intensiteit waarbij haar tong vragend de mijne opzocht, terwijl haar naakte, geoliede borsten tegen mijn borstkas drukten. Ze werd gevolgd door Eva, die me vol overgave bij mijn nek greep en een kus gaf die smaakte naar de adrenaline van de achtervolging, een vurig gebaar dat liet merken hoe veilig ze zich door mijn actie had gevoeld.

Tess boog zich naar me toe en liet haar lippen zachtjes over de mijne glijden voordat ze stevig doordrukte, haar ademhaling nog steeds onregelmatig, terwijl ze een zacht geluidje van bewondering maakte. Amber, die nog steeds nahijgde van het commando-fietsen en het verstoppen in het riet, kuste me met een rauwe brutaliteit; ze beet speels in mijn onderlip en liet haar nagels even in mijn zij graven om de opwinding van het gevaar te bezegelen.

Nadat de laatste kus was uitgewisseld, nam Rianne met een glinstering in haar ogen de regie weer over. Ze keek naar de duidelijke welving in mijn zwembroek, die door al de aandacht al helemaal stijf was geworden, en deed haar voorstel: "John, trek die broek uit. Je hebt ons gered, nu is het tijd voor je beloning." Terwijl ik naakt voor hen stond, beval ze de meiden om in een kringetje om me heen te knielen op de grote strandlakens.

Rianne noemde het spelletje 'spuitroulette'. Met een ondeugende glimlach legde ze de regels uit aan de andere vier godinnen: "Luister goed, meiden. Jullie mogen hem om de beurt drie minuten pijpen. Wees creatief en doe je best, want het meisje in wiens mondje hij uiteindelijk spuit, krijgt het eerste recht om daarna echt met hem te neuken. Wie durft er te beginnen?" De vijf meiden keken me hongerig aan, klaar om de strijd om de hoofdprijs te openen.

Omdat niemand als eerste wilde beginnen—de kans op een snelle ontlading was immers het kleinst bij de start—nam Rianne met een zelfverzekerde blik de leiding en knielde als eerste voor me neer. Ze pakte mijn lul met beide handen vast, waarbij haar duimen plagend over de eikel gleden die nog gloeide van de eerdere adrenaline. Met een dwingende blik omhoog nam ze me diep in haar mond, waarbij de hitte van haar keel direct alle andere gedachten naar de achtergrond drukte. Ze varieerde haar ritme met een meesterlijke beheersing; ze zoog vacuüm met een kracht die ik tot in mijn ballen voelde, om vervolgens met haar tong natte, cirkelende bewegingen rond de opening te maken.

De rest van de groep keek ademloos toe hoe de 'architect van dit weekend' de toon zette voor de roulette, waarbij het natte, zuigende geluid de enige onderbreking was van de stilte op het strandje.

Na precies drie minuten gaf Rianne een klein tikje tegen mijn dij en hoefde ik slechts een klein slagje te draaien om Amber recht voor me te krijgen. Amber, die op school nog 'commando' onder haar jurkje had gezeten en nu volledig naakt in het zand knielde, wachtte geen seconde af. Ze besloot de inzet te verhogen en doopte haar vingers eerst in de pot aardbeienjam voordat ze mijn schacht ermee insmeerde. Met een ondeugende twinkeling begon ze de rode, plakkerige substantie van mijn huid af te likken met lange, hongerige halen van haar tong. De combinatie van de koude, zoete jam en haar warme, vochtige mond zorgde voor een explosie aan zintuiglijke prikkels.

Ze keek me uitdagend aan terwijl ze haar lippen strak om de eikel klemde en me met een rauwe intensiteit naar binnen zoog, waarbij ze haar nagels lichtjes in mijn bovenbenen zette om de opwaartse druk te versterken. De druk in mijn ballen begon gevaarlijk op te lopen terwijl Amber alles gaf om de eerste rechten op het neuken te claimen.

Na de vurige beurt van Amber draaide ik me een klein slagje naar Sophie. Ze wachtte niet tot ik volledig stilstond; ze greep mijn heupen vast en trok me naar zich toe met een honger die liet zien dat ze de mislukte ervaringen uit het verleden, zoals die in het materiaalhok, definitief wilde uitwissen. Sophie gebruikte haar tong met een verfijnde techniek, waarbij ze mijn schacht volledig omsloot en met haar lippen een ritme creëerde dat me bijna de controle deed verliezen. Ze varieerde tussen diepe, dwingende halen en plagende kusjes op de eikel, terwijl ze me met een blik vol overgave aankeek.

De druk in mijn ballen werd bijna ondraaglijk; ik voelde het zaad zich verzamelen, klaar voor de explosie die Rianne had voorspeld.

Toen Sophies tijd om was, was de spanning in de kring tot een breekpunt gestegen. Eva en Tess zagen dat ik op het randje van mijn climax balanceerde. Eva schoof naar voren, haar ogen wijd en donker van de geilheid, terwijl ze de pot aardbeienjam nogmaals tevoorschijn haalde om de laatste hand te leggen aan dit zintuiglijke bombardement. Tess keek ademloos toe, haar eigen ademhaling schokkerig, wetende dat elke beweging van Eva nu de beslissing kon forceren in deze spuitroulette.

De hitte van de zon en de aanrakingen van de meiden hadden me in een staat van totale overgave gebracht, precies zoals we die ochtend in de groepsapp hadden besproken.

Eva zag dat ik op het randje stond en besloot tot een tactiek die de anderen volledig buitenspel zette. Terwijl ze mijn lul met een hongerige intensiteit in haar mond nam, gleed haar hand behendig naar achteren. De sensatie was overweldigend wanneer ze een vinger in mijn anus stak om mijn prostaat met een ritmische precisie te masseren, terwijl haar tongetje tegelijkertijd diep en plagend in mijn spleetje speelde.

Dit was een zintuiglijk bombardement dat ik nog nooit van mijn leven had gevoeld. Mijn hele lichaam spande zich aan; ik probeerde me met elke vezel te verzetten tegen de naderende explosie om het spel nog te rekken, maar de combinatie van de interne massage en haar dwingende mond maakte dat volkomen onmogelijk. De druk in mijn ballen zwol op tot een ongekend niveau, gevoed door de adrenaline van de eindexamenboys die nog maar net weg waren.

Dan brak ik. Ik kwam klaar met een kracht die ik nog nooit had ervaren, een explosie die door mijn hele ruggengraat donderde. Ik spoot krachtige, hete stralen zaad, een stroom die leek alsof hij nooit op zou houden, recht in de keel van de triomfantelijke Eva. Ze week niet, maar slikte elke druppel gulzig door, terwijl ze me met grote, donkere ogen aankeek—wetende dat zij nu de onbetwiste winnares was van de spuitroulette en het eerste recht had opgeëist om de held van de dag te neuken.

De andere meiden keken ademloos en een tikkeltje jaloers toe hoe de laatste schokgolven door mijn lijf trokken en de rust op het strandje voor even terugkeerde.

Rianne, als de onbetwiste architect van dit weekend, begreep als geen ander dat ik na zo'n enorme ontlading even tijd nodig had om mijn krachten te herstellen. Terwijl de geur van vers zaad nog zwaar tussen de kribben hing, laste ze met een koninklijke glimlach een officieel huldigingsmoment in voor Eva.

"Een applaus voor de winnares!" riep Rianne uitdagend naar de groep, terwijl ze de triomfantelijke Eva in de schijnwerpers zette. Tommie, die de hele tijd ademloos had toegekeken, kreeg van Rianne de eer om de eerste huldiging te verrichten. Hij aarzelde geen seconde. De rauwe energie van het strandje had ook hem tot het uiterste gedreven.

Hij wierp zich op zijn knieën voor Eva, die nog nahijgde van haar gewaagde manoeuvre met mijn prostaat. Zonder een woord te zeggen, maar met een honger die al die jaren van smachten verraadde, viel hij met zijn mond direct aan op haar inmiddels soppende kutje. Eva slaakte een scherpe kreet en greep zijn haar vast terwijl Tommie haar met zijn tong volledig opeiste. De andere meiden—Sophie, Tess en Amber —vormden een cirkel om hen heen , hun eigen lichamen nog glanzend van de olie en het vocht , terwijl ze gefascineerd toekeken hoe de rust op het strandje opnieuw werd verbroken door de geluiden van rauwe, ongefilterde lust.

Ik lag in het mulle zand , mijn zintuigen langzaam herstellend, terwijl ik zag hoe de eed van de zeven van de dijk hier in de volle middagzon met elke beweging opnieuw werd verzegeld.

Terwijl ik daar lag en mijn krachten verzamelde, zag ik hoe Eva haar rug hol trok in het zand. Ze slaakte een rauwe, brullende kreet van pure extase wanneer Tommie met zijn tong precies de juiste snaar raakte. Haar lichaam schokte ritmisch onder zijn aanraking en de overvloedige sappen vloeiden over haar dijen, een vloeibaar bewijs van haar enorme ontlading.

Terwijl de zon onbarmhartig op onze geoliede lichamen brandde, barstte de huldiging van Eva in alle hevigheid los. Rianne nam als eerste de leiding en zakte diep op haar knieën tussen de gespreide benen van de winnares. Ze begon haar met een dwingende passie te beffen, waarbij ze haar tong onvermoeibaar over het inmiddels kletsnatte klitje liet glijden. Tegelijkertijd schoof Amber naar de achterzijde van Eva’s achterwerk en begon met haar tong een vochtig spoor te trekken rond haar sterretje, om vervolgens met een brute, neukende beweging diep naar binnen te dringen.

Eva lag gevangen tussen deze zintuiglijke stormvloed, haar lichaam schokkend in het mulle zand. Sophie boog zich over haar heen en smoorde haar kreunen met een intense, hongerige kus waarbij hun tongen in een woeste strijd verstrengeld raakten. Ondertussen nam Tess de borsten van Eva voor haar rekening; ze zoog de tepels diep in haar mond en masseerde het zware vlees met een ritmische kracht die de spanning naar een absoluut kookpunt dreef.

De geur van de rivier mengde zich met de zware aroma’s van hun opwinding en de zoete aardbeienjam die nog op hun huid kleefde. Eva kon de druk van deze gezamenlijke aanval niet langer weerstaan; haar hele wezen spande zich als een staalkabel terwijl de vijf godinnen haar naar de rand van de waanzin dreven. Met een rauwe, dierlijke brul die over de Maas galmde, explodeerde ze opnieuw in een enorme uitbarsting van vocht en extase, terwijl de rest van de roedel haar letterlijk leegzoog in de felle middagzon.

Nu Eva door de hele groep was ingewijd en volledig was verzadigd met hun aandacht, voelde ik hoe mijn eigen kracht volledig was teruggekeerd.

Nadat Eva de tijd had gekregen om even op adem te komen, zochten we met z'n allen de verkoeling van de Maas op. Het water was een heerlijke schok voor onze geoliede lichamen, maar de rust was van korte duur. Terwijl we zwommen, ging ik op haar af en onder het wateroppervlak vond mijn lul, met haar hulp, feilloos de weg naar binnen. Al drijvend in de stroming neukten we elkaar met een overgave die alleen mogelijk was omdat de eerste druk er bij mij al af was. Eva verkeerde nog steeds in een staat van totale hyper-opwinding en door de langdurige, ritmische bewegingen in het water kwam ze wel vijf keer achter elkaar brullend klaar.

We waren zo in elkaar opgegaan dat we de wereld om ons heen volledig waren vergeten. Als ik eindelijk opkeek, zag ik dat de sterke stroming van de rivier ons wel tweehonderd meter had meegevoerd, ver weg van het strandje en de rest van de groep. We zwommen naar de kant en ik nam haar hand terwijl we het drassige gras van een weiland opstapten.

Slechts tien meter verderop stond een koe rustig uit de rivier te drinken. Ik trok Eva, die nog steeds trilde op haar benen van de opeenvolgende orgasmes, mee richting het dier. Ik aaide de koe behoedzaam om haar rustig te houden en trok Eva dan nog dichterbij. Met een ondeugende blik pakte ik een van de volle spenen van de uier vast en richtte deze direct op haar openstaande mond. Ik maakte een krachtige melkbeweging en een dikke, romige straal schoot naar buiten. Het eerste deel kon ze nog gulzig opvangen, maar de straal was zo krachtig dat haar hele gezicht en haar naakte borsten binnen enkele seconden volledig onder de verse, warme melk zaten.

Eva stond daar nu, druipend van het rivierwater en de verse melk, terwijl de koe rustig doorliep.

De koe vond het welletjes en kuierde rustig verder over het weiland. Ik legde Eva in het malse gras en begon de warme, romige melk behoedzaam van haar huid op te likken. Vooral haar borsten, die nog zwaar waren van de eerdere opwinding, kregen extra aandacht. Alleen door de sensatie van mijn tong op haar tepels kwam ze, diep in het weiland, opnieuw klaar.

Ik ging boven op haar liggen en neukte ik haar nog enkele minuten lang in een dwingend ritme. De combinatie van de rustieke omgeving en de eerdere orgasmes dreef haar naar een nieuw hoogtepunt, waardoor ze nogmaals luidruchtig klaarkwam. Ze was nu volledig uitgeput; ik schatte dat ze in het afgelopen half uur wel vijftien keer de climax had bereikt. Overmand door een totale overgave viel ze ter plekke, in het midden van het weiland, in een diepe slaap.

Ik besloot naast haar te gaan liggen in de warme zon, terwijl ik haar huid lieflijk bleef strelen. Even later kwam Tommie aanlopen over de oever. Zodra hij ons daar zo naakt en vredig zag liggen, riep hij met een luide stem naar Rianne en de andere godinnen op het strandje dat we veilig waren en dat de winnares haar rust had gevonden.

Tommie stond nu lachend bij ons te kijken terwijl de rest van de roedel in de verte aan kwam rennen.

Hij keek nog eens goed naar het tafereel en zag dat Eva nog grotendeels onder de witte substantie zat. Hij keek me verbaasd aan en vroeg zich af hoe ik dat voor elkaar had gekregen; hij dacht dat ik haar helemaal had volgespoten, zelfs na die eerdere explosie tijdens de pijpbeurt. Ik besloot het spelletje mee te spelen en vroeg hem met een stalen gezicht of hij na dit weekend dan geen superpowers had gekregen. Tommie begon op dat moment toch even te twijfelen, maar hij nam mijn opmerking serieus en keek met nog meer ontzag naar de slapende Eva.

Toen de andere meiden uiteindelijk bij ons in het weiland aankwamen, kon hij zijn verbazing niet langer onderdrukken. Hij liet hen het tafereel zien en sprak bewonderend over de ongelooflijke krachten die ik blijkbaar had ontwikkeld. De godinnen keken eerst vol ongeloof, tot Sophie argwaan kreeg. Ze boog zich over Eva heen en besloot even van de witte vlekken te proeven. Met een big smile stelde ze vast dat dit geen sperma was, maar verse room.

Iedereen wilde op dat moment weten hoe dit in hemelsnaam kon, waarna ik het hele verhaal over de koe en de melkbeurt uit de doeken deed. De hele groep lag onmiddellijk in een deuk van het lachen, behalve Tommie; die stond daar met een vuurrode kop omdat hij zo makkelijk in mijn verhaal over superkrachten was getrapt.

Alle meiden wilden nu wel proeven en Eva werd door de groep helemaal schoon gelikt, waardoor ze langzaam weer bij haar positieven kwam. Ze was even de weg kwijt, maar toen ik haar vertelde wat er was overkomen en hoe Tommie had gereageerd, moest ze ook heel hard lachen. Ze trok Tommie naar zich toe en gaf hem als troost een vette kus, wat veel goedmaakte.

De andere meiden besloten het ook voor Tommie goed te maken door bij hem een pijproulette te doen. De opwinding was zo groot dat hij uiteindelijk de borsten van alle meiden volspoot. Er kwam zoveel zaad vrij dat de meiden gekscherend riepen dat hij nu ook superpowers had gekregen. Daarna mocht hij een meisje kiezen om te neuken en dat werd natuurlijk Rianne, die hem liefdevol toeliet en hem volledig omsloot.

Terwijl Rianne heftig klaarkwam en Tommie nog eens extra bedankte met een lekkere, lange zoen, werd het tijd om ons eigen strandje tussen de kribben weer op te zoeken. De rust in het weiland keerde terug, afgezien van de koe die in de verte nog steeds rustig stond te herkauwen. We verzamelden onze spullen, spoelden voor de laatste keer het zand en de melkresten van ons af in de Maas, en kleedden ons langzaam weer aan. Het voelde vreemd om na uren van naaktheid en totale vrijheid weer stof tegen onze huid te voelen.

We gingen huiswaarts over de dijk, maar niet voordat er nog een uitgebreide kusbeurt plaatsvond waarbij iedereen elkaar nog eens stevig vasthield. De adrenaline van de eindexamenboys en de roes van de middag hingen nog tastbaar in de lucht.

Terwijl we naar de fietsen liepen, keek ik Rianne aan. De dreiging van Jonas en zijn maat was niet verdwenen; ze hadden immers geëist dat ze de volgende dag "bereid" moest zijn. "Hoe ga je die kerels morgen eigenlijk van je af houden?" vroeg ik met een serieuze ondertoon, denkend aan hun agressieve gedrag van eerder die middag.

Rianne kreeg een vastberaden blik in haar ogen en keek de kring rond, van Tommie naar de andere vijf meiden. "Na vandaag?" begon ze met een mysterieuze glimlach. "Die boys zijn voor ons definitief lucht. We hebben een eed gezworen, en als ze morgen weer aan de deur staan, dan hebben ze niet alleen met mij te maken, maar met de hele groep. En geloof me, we hebben nu genoeg munitie om ze voorgoed te laten afdruipen."…

Was getekend: John Adams
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...