Door: Dewi
Datum: 10-04-2026 | Cijfer: 9.7 | Gelezen: 425
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Erotisch, Met Familie, Slet, Young Adult,
Lengte: Lang | Leestijd: 15 minuten | Lezers Online: 11
Trefwoord(en): Erotisch, Met Familie, Slet, Young Adult,
Vervolg op: Mooie Marlies - 2: De Troost
De Verrassing
Hoofdstuk 7
~ Marlies ~
Eindelijk komt Ryan weer terug. We zijn naar de school gegaan waar de bus aankomt. Zodra hij uitstapt ren ik op hem af en spring in zijn armen. Ryan moet lachen en ik zoen hem helemaal plat.
“Ik heb je zo gemist", fluister ik in zijn oor.
“Ik jou ook.” Hij zoent mij in mijn nek en blijven minutenlang staan. Ik wil hem niet meer loslaten. Het enige waar ik nog aan kan denken is hem meenemen, het bed in duiken en te experimenteren met alles wat Frans mij heeft geleerd en wat we nog moeten ontdekken. Ik heb sinds mijn nacht met Frans voor het eerst internet afgestruind over dit onderwerp en ontdekt dat er heel wat is wat we zouden kunnen doen. En ik kan niet wachten daarmee te beginnen. Maar dat is voor later vandaag.
“Hoe is het met je been?” Zoals ik had beloofd heb ik Ryan twee dagen na het ongeluk verteld over de beet in mijn been. Vorige week, tien dagen na het ongeluk, zijn de hechtingen eruit gehaald. Pas sinds twee dagen gebruik ik geen pleisters meer. De wond trekt nog wel een beetje. De arts zegt dat dit wel een paar maanden kan duren maar dat het uiteindelijk zal verdwijnen. Ik trek mijn broekspijp omhoog en laat de wond zien. Ik heb nog geen strakke spijkerbroeken meer aangehad, om mijn huid niet te irriteren en ook vandaag heb ik een losse joggingbroek aan. Ik zie dat Ryan verschrikt kijkt naar de wond en dan naar mij.
“Doet het nog pijn?”
“Nee, ik voel er vrijwel niet mee van. De huid trekt alleen wat en dat voelt onaangenaam. Maar pijn is het niet.”
Ryan laat zijn vingers over mijn been gaan.
“Het is veel erger dan ik gedacht had”, zegt hij geschrokken.
“Hij heeft mij goed te pakken gehad." Ik haal mijn schouders op.
“Ik ben blij dat hij dood is...", zegt Ryan, hij peilt mijn gezicht om te zien hoe ik hierop reageer. Ik haal nog een keer mijn schouders op.
“Ja, misschien is dat maar beter. Ik denk dat ik anders niet meer rustig de kippen had kunnen voeren. Ik heb er slecht van geslapen maar dat is gelukkig over.” Ik denk even aan mijn slaapjes met Frans, maar ban dit dan gelijk weer uit mijn gedachten.
Frans kom nu bij ons staan. Hij heeft in de tussentijd de koffer van Ryan van de chauffeur aangepakt, die de bus aan het leeghalen is.
“Kom tortelduifjes, tijd om te gaan.” Gearmd lopen Ryan en ik achter hem aan naar de auto.
~ Marlies ~
Naakt liggen we in bed. Eindelijk zijn we alleen. Het is nog maar acht uur, we hebben na het eten nog even koffiegedronken en toen veinsde Ryan dat hij erg moe was en naar bed wilde. En ik ging zonder verder iets te zeggen gelijk met hem mee. Frans wierp me nog een veelbetekenende blik toe. Ik glimlachte terug. Dat was het eerste signaal dat er wat gebeurd is tussen ons sinds de laatste vrijpartij.
Ryan is duidelijk opgewonden en wil gelijk op mij komen liggen om in mij te dringen. Zo deden we het altijd voor zijn reis en begrijpelijkerwijs wil hij nu hetzelfde doen. Maar ik weet nu dat het veel lekkerder kan.
“Ik wil dat je mij vingert.” Ryan kijkt mij verbaasd aan.
“Hoe dat zo?”
“Ik wil eens wat nieuws proberen.”
“Okay...”
“Ik heb gelezen dat ik daar gevoelige plekjes heb, en ik wil dat je ze opzoekt,” zeg ik, mijn verandering verklarende. Onwennig brengt hij zijn hand naar mijn kutje. Hij streelt mijn lippen, duidelijk niet wetende wat er nu precies van hem verlangd wordt.
“Ja, dit is lekker, streel over mijn vulvalippen.” Ryan doet wat hem gevraagd wordt en ik voel zijn ruwe handen mij aaien. Verwachtingsvolle tintelingen golven door mijn onderbuik. Ik voel dat ik nat word. Ik merk dat Ryan wacht op aanwijzingen. Dus ik instrueer hem, laat hem precies doen zoals Frans deed. Daarna schakel ik om, en ga puur op mijn gevoel verder. Ik laat hem doen wat ik lekker vind. Ik laat eerst een vinger naar binnen en dan twee, en laat hem dan mijn gevoelige plekjes opzoeken. En net als bij Frans kom ik kreunend klaar. Tijdens de hele sessie heb ik mijn ogen gesloten gehouden en als ik ze open zie ik dat Ryan naar mij kijken met een grote lach op zijn gezicht.
“Dit is leuk", zegt hij, en ik zie dat hij straalt, “zo heb ik je nog nooit gezien.”
“Dit is zo lekker Ryan” zeg ik met een schorre stem. Dan bedenk ik dat ik alleen maar aan mijzelf heb gedacht. Ryan ligt met een enorme erectie naast me. Zonder erbij na te denken buig ik mij naar hem en neem hem in mijn mond. Dat is iets wat ik nog nooit gedaan heb maar ik heb op internet gelezen dat mannen dit lekker vinden.
“Wat doe je nu?” Ik hoor de verbazing in zijn stem. Ik haal mijn mond van zijn pik af.
“Dit wilde ik altijd al een keer doen.” En ik zet mijn mond weer om zijn pik. Ik zuig en ik lik en ga op en neer. Ik doe maar wat totdat ik hoor dat hij zachtjes kreunt en hij zijn hand op mijn hoofd leg. Ik let op zijn reactie en ondanks dat hij niets zegt, voel ik aan wat hij lekker vindt. Minutenlang ben ik bezig totdat ik precies doorheb wat ik moet doen om heb op te winden. Dan begint hij te schokken. Hij duwt mijn hoofd verder rond zijn pik zodat ik het gevoel heb dat ik bijna stik. Maar dan begint hij te spuiten en proef ik de ziltige smaak van sperma in mijn mond. Ik schrik maar merk dat ik het niet vies vind. Het is eigenlijk wel lekker. Ik proef ervan en slik het door, terwijl er steeds meer uit zijn stotende pik mijn mond in wordt gespoten. Het veroorzaakt een vreemde sensatie in mijn lijf.
Als hij uitgespoten is lik ik hem helemaal schoon. Ik wil ieder laatste druppel uit zijn pik oplikken. Ik weet het zeker: dit kan ik de hele dag wel drinken.
“Ik weet niet waarom je dit gedaan hebt, maar ik weet wel dat je dit vaker mag doen", kreunt hij zachtjes. Ik moet lachen en vlij mij tegen hem aan.
“Dit is zeker niet de laatste keer", zeg ik en ik zoen hem op zijn mond, zodat hij zijn eigen sap kan proeven.
~ Frans ~
Marlies en Ryan zijn al vroeg naar bed gegaan, dus als ik zelf om half elf naar boven ga verwacht ik dat ze al lang zullen slapen. Maar als ik langs hun slaapkamer ga hoor ik Marlies luid kreunen. Ik moet glimlachen, ik herken de kreun en weet dat dit een ‘ik kom klaar’ kreun is. Blijkbaar heeft ze Ryan zover gekregen dat hij haar klaar kan laten komen. Mijn hart maakt een vreugdesprongetje, blij dat ik mijn kinderen heb kunnen helpen.
Hoofdstuk 8
~ Frans ~
Het is nu twee maanden nadat Ryan terug is gekomen van zijn stagereis. En als ik kijk naar Marlies en Ryan heb ik de indruk dat het alleen maar beter gaat tussen die twee. Ze lijken gelukkiger dan ooit en ook hun seksleven is beter dan voorheen, want er gaat bijna geen nacht voorbij dat ik geen gekreun uit hun slaapkamer hoor. En dat is heel wat anders dan voor Ryans reis, toen hoorde ik ze nooit.
Allen vandaag voelt Marlies zich ziek, ze hangt kotsend boven het toilet. En dat is al de derde keer vandaag. Ryan is al vroeg naar school gegaan en Marlies moet eigenlijk ook zo vertrekken, maar ik twijfel of ze hiertoe in staat is. Ik maak me zorgen, ik herken het gedrag van vroeger, bij mijn vrouw. Dus als ze van het toilet terug de keuken in loopt vraag ik of ze even wil gaan zitten.
“Marlies, mag ik wat vragen. Gebruik je de pil?” Ik bedenk dat ik hier nooit bij stil heb gestaan. Ze ziet haar moeder geregeld en dit is in mijn ogen echt een vrouwending. Condooms heb ik nooit gevonden dus ik ben er altijd stilzwijgend vanuit gegaan dat ze een andersoortige anticonceptie gebruikt. Ik zie dat ze bloost.
“Eh, nee”
“Wat voor anticonceptiemiddel gebruiken jullie dan?”
“Geen, ik kan niet zwanger kan worden.”
“Hoe kom je daar nu bij?” Ik ben echt verbaasd.
“Toen mijn moeder doorhad dat het serieus was tussen Ryan en mij, heeft ze mij naar de huisarts gestuurd voor de pil. Maar ik heb ze nooit gehaald bij de apotheek. Ryan en ik deden het op dat moment al jaren, er we hadden er nog nooit bij stil gestaan dat ik zwanger kon worden. Want het was niet gebeurd en waarom zou het nu wel gebeuren?”
“Jullie deden het al jaren?”
“Toen we veertien waren, hebben we de seks ontdekt, we hadden toen nauwelijks door waar we mee bezig waren. Het was gewoon een spelletje. Toen ik zestien was betrapte mijn moeder ons toen we aan het zoenen waren, ze beseft toen pas dat Ryan iets meer geworden was dan alleen een speelkameraadje.” Ik graaf in mijn geheugen en het klopt. Ryan en Marlies kennen elkaar al van de lagere school, ver voordat ze seksuele interesse in elkaar konden hebben. En zolang zien ze elkaar al. Dus ik kan mij het gevoel van Marlies moeder heel goed begrijpen.
“Fuck... Fuck, fuck, fuck.” Marlies kijkt mij niet begrijpend aan. Als het echt zo is dat Ryan en Marlies geen kinderen kunnen krijgen, dan hoeft het niet aan Marlies te liggen, dan kan het ook aan Ryan liggen. En als ze nu wel zwanger is dan kan het maar één ding betekenen. En dat is dat ze zwanger is van mij. Want ik bedenk dat ik er helemaal niet bij stil heb gestaan een condoom te gebruiken. Het zit gewoon niet in mijn systeem. Lucinda is mijn enige bedpartner en wij doen het al jaren zonder. Dus ik heb er totaal niet bij stil gestaan bij Marlies wel een condoom te gebruiken. Ook omdat ze het alleen met Ryan doet en als hij wat onder de leden zou hebben zou ik dat zeker geweten hebben. Ik pak Marlies bij de schouders en kijk haar recht aan.
“Wanneer ben je voor het laatst ongesteld geweest?” Ik zie Marlies nadenken. Dan begint ze te blozen.
“Dat was al voordat Ryan wegging, want toen hij weg was ben ik niet ongesteld geweest en nadat hij terug was hebben we het zo'n beetje iedere dag gedaan. Als ik dan ongesteld zou zijn geweest zou ik het weten.”
“Ging er niet ergens een belletje rinkelen? Dat het niet vreemd is dat je niet ongesteld wordt?” Ze haalt haar schouder op.
“Ik ben altijd onregelmatig geweest. En ik dacht dat het misschien te maken zou hebben dat we nu wel lekkere seks hebben.” Ik sla op de tafel van zoveel naïviteit. Waar heb ik het foute gedaan in de opvoeding?
“We moeten je testen, als je hebt wat ik denk dat je hebt, hebben we een probleem.” Ze kijkt me vragend aan. Ik zucht. “We moeten uitsluiten dat je zwanger bent.”
Die avond wordt mijn angst bevestigd. Ik heb 's middags een test gehaald en toen Marlies klaar was met de kippen voeren heeft ze de test uitgevoerd. Ryan weet nog van niks, hij is naar de voetbaltraining en ik wil eerst zelf zeker weten dat ze zwanger is voordat hij het hoeft te horen. Maar al snel was duidelijk dat ze dat wel is. Ik kijk haar aan.
“Als het klopt dat jullie geen kinderen kunnen krijgen, besef je dan wie de vader is?” Ze knikt. Ik heb er de hele dag over nagedacht en kijk haar aan. Ik hoop dat ze er hetzelfde over denkt als ik. “Ryan hoeft het niet te weten, okay? Je bent als een dochter voor mij, maar we zijn geen bloedverwanten dus het kind zal gewoon een gezond kind zijn. Het blijft een geheimpje tussen ons tweeën, okay?” Ze kijkt mij aan met een flauwe glimlach op haar gezicht.
“Dat lijkt mij ook het beste, Ryan hoeft het niet te weten, het wordt gewoon ons kind. Een kind van Ryan en mij.”
Ik sla mijn armen om haar heen en geef haar een knuffel.
Hoofdstuk 9
~ Frans ~
We zijn ruim een half jaar verder. We zijn in het ziekenhuis. Marlies ligt in de bevalkamer en Ryan is bij haar. Ik zit samen met de moeder van Marlies in de wachtkamer, direct naast de bevalkamer. Ze zijn al uren bezig en Ryan is net even wezen vertellen dat er ontsluiting is. Aan de geluiden te horen gaat het nu echt gebeuren. Aan het gevloek en gekerm te horen komt de baby er nu echt snel aan. Dan is het even stil en horen we het geluid van een huilende baby. De moeder van Marlies kijkt mij hoopvol aan.
“Ik denk dat de baby geboren is", zegt ze opgetogen. Dan horen we een luide kreet. We kijken elkaar aan. Dat was geen blijde kreet, eerder een van afschuw of ontzetting. De deur van de wachtkamer klapt met een luide klap open en Ryan komt met een ontzet gezicht de kamer inlopen.
“Wat is er? Is er wat fout gegaan? Hoe is het met Marlies en de baby?”, ratelt de moeder van Marlies. Ryan kijkt haar verschrikt aan.
“Met de baby en Marlies is alles goed, alleen, alleen...” verder komt hij niet. Hij gaat zitten met zijn hoofd in zijn armen.
Ik storm samen met de moeder van Marlies de verloskamer binnen. Daar zit Marlies, met een gezicht dat het midden houdt tussen blijdschap en ontzetting.
Onze blik gaat naar de baby. En het is een pracht van een baby. Ze ziet er gezond uit. Het is een meisje. Met een satijnzachte donkerbruine huid en felblauwe ogen.
~ Marlies ~
Eindelijk komt Ryan weer terug. We zijn naar de school gegaan waar de bus aankomt. Zodra hij uitstapt ren ik op hem af en spring in zijn armen. Ryan moet lachen en ik zoen hem helemaal plat.
“Ik heb je zo gemist", fluister ik in zijn oor.
“Ik jou ook.” Hij zoent mij in mijn nek en blijven minutenlang staan. Ik wil hem niet meer loslaten. Het enige waar ik nog aan kan denken is hem meenemen, het bed in duiken en te experimenteren met alles wat Frans mij heeft geleerd en wat we nog moeten ontdekken. Ik heb sinds mijn nacht met Frans voor het eerst internet afgestruind over dit onderwerp en ontdekt dat er heel wat is wat we zouden kunnen doen. En ik kan niet wachten daarmee te beginnen. Maar dat is voor later vandaag.
“Hoe is het met je been?” Zoals ik had beloofd heb ik Ryan twee dagen na het ongeluk verteld over de beet in mijn been. Vorige week, tien dagen na het ongeluk, zijn de hechtingen eruit gehaald. Pas sinds twee dagen gebruik ik geen pleisters meer. De wond trekt nog wel een beetje. De arts zegt dat dit wel een paar maanden kan duren maar dat het uiteindelijk zal verdwijnen. Ik trek mijn broekspijp omhoog en laat de wond zien. Ik heb nog geen strakke spijkerbroeken meer aangehad, om mijn huid niet te irriteren en ook vandaag heb ik een losse joggingbroek aan. Ik zie dat Ryan verschrikt kijkt naar de wond en dan naar mij.
“Doet het nog pijn?”
“Nee, ik voel er vrijwel niet mee van. De huid trekt alleen wat en dat voelt onaangenaam. Maar pijn is het niet.”
Ryan laat zijn vingers over mijn been gaan.
“Het is veel erger dan ik gedacht had”, zegt hij geschrokken.
“Hij heeft mij goed te pakken gehad." Ik haal mijn schouders op.
“Ik ben blij dat hij dood is...", zegt Ryan, hij peilt mijn gezicht om te zien hoe ik hierop reageer. Ik haal nog een keer mijn schouders op.
“Ja, misschien is dat maar beter. Ik denk dat ik anders niet meer rustig de kippen had kunnen voeren. Ik heb er slecht van geslapen maar dat is gelukkig over.” Ik denk even aan mijn slaapjes met Frans, maar ban dit dan gelijk weer uit mijn gedachten.
Frans kom nu bij ons staan. Hij heeft in de tussentijd de koffer van Ryan van de chauffeur aangepakt, die de bus aan het leeghalen is.
“Kom tortelduifjes, tijd om te gaan.” Gearmd lopen Ryan en ik achter hem aan naar de auto.
~ Marlies ~
Naakt liggen we in bed. Eindelijk zijn we alleen. Het is nog maar acht uur, we hebben na het eten nog even koffiegedronken en toen veinsde Ryan dat hij erg moe was en naar bed wilde. En ik ging zonder verder iets te zeggen gelijk met hem mee. Frans wierp me nog een veelbetekenende blik toe. Ik glimlachte terug. Dat was het eerste signaal dat er wat gebeurd is tussen ons sinds de laatste vrijpartij.
Ryan is duidelijk opgewonden en wil gelijk op mij komen liggen om in mij te dringen. Zo deden we het altijd voor zijn reis en begrijpelijkerwijs wil hij nu hetzelfde doen. Maar ik weet nu dat het veel lekkerder kan.
“Ik wil dat je mij vingert.” Ryan kijkt mij verbaasd aan.
“Hoe dat zo?”
“Ik wil eens wat nieuws proberen.”
“Okay...”
“Ik heb gelezen dat ik daar gevoelige plekjes heb, en ik wil dat je ze opzoekt,” zeg ik, mijn verandering verklarende. Onwennig brengt hij zijn hand naar mijn kutje. Hij streelt mijn lippen, duidelijk niet wetende wat er nu precies van hem verlangd wordt.
“Ja, dit is lekker, streel over mijn vulvalippen.” Ryan doet wat hem gevraagd wordt en ik voel zijn ruwe handen mij aaien. Verwachtingsvolle tintelingen golven door mijn onderbuik. Ik voel dat ik nat word. Ik merk dat Ryan wacht op aanwijzingen. Dus ik instrueer hem, laat hem precies doen zoals Frans deed. Daarna schakel ik om, en ga puur op mijn gevoel verder. Ik laat hem doen wat ik lekker vind. Ik laat eerst een vinger naar binnen en dan twee, en laat hem dan mijn gevoelige plekjes opzoeken. En net als bij Frans kom ik kreunend klaar. Tijdens de hele sessie heb ik mijn ogen gesloten gehouden en als ik ze open zie ik dat Ryan naar mij kijken met een grote lach op zijn gezicht.
“Dit is leuk", zegt hij, en ik zie dat hij straalt, “zo heb ik je nog nooit gezien.”
“Dit is zo lekker Ryan” zeg ik met een schorre stem. Dan bedenk ik dat ik alleen maar aan mijzelf heb gedacht. Ryan ligt met een enorme erectie naast me. Zonder erbij na te denken buig ik mij naar hem en neem hem in mijn mond. Dat is iets wat ik nog nooit gedaan heb maar ik heb op internet gelezen dat mannen dit lekker vinden.
“Wat doe je nu?” Ik hoor de verbazing in zijn stem. Ik haal mijn mond van zijn pik af.
“Dit wilde ik altijd al een keer doen.” En ik zet mijn mond weer om zijn pik. Ik zuig en ik lik en ga op en neer. Ik doe maar wat totdat ik hoor dat hij zachtjes kreunt en hij zijn hand op mijn hoofd leg. Ik let op zijn reactie en ondanks dat hij niets zegt, voel ik aan wat hij lekker vindt. Minutenlang ben ik bezig totdat ik precies doorheb wat ik moet doen om heb op te winden. Dan begint hij te schokken. Hij duwt mijn hoofd verder rond zijn pik zodat ik het gevoel heb dat ik bijna stik. Maar dan begint hij te spuiten en proef ik de ziltige smaak van sperma in mijn mond. Ik schrik maar merk dat ik het niet vies vind. Het is eigenlijk wel lekker. Ik proef ervan en slik het door, terwijl er steeds meer uit zijn stotende pik mijn mond in wordt gespoten. Het veroorzaakt een vreemde sensatie in mijn lijf.
Als hij uitgespoten is lik ik hem helemaal schoon. Ik wil ieder laatste druppel uit zijn pik oplikken. Ik weet het zeker: dit kan ik de hele dag wel drinken.
“Ik weet niet waarom je dit gedaan hebt, maar ik weet wel dat je dit vaker mag doen", kreunt hij zachtjes. Ik moet lachen en vlij mij tegen hem aan.
“Dit is zeker niet de laatste keer", zeg ik en ik zoen hem op zijn mond, zodat hij zijn eigen sap kan proeven.
~ Frans ~
Marlies en Ryan zijn al vroeg naar bed gegaan, dus als ik zelf om half elf naar boven ga verwacht ik dat ze al lang zullen slapen. Maar als ik langs hun slaapkamer ga hoor ik Marlies luid kreunen. Ik moet glimlachen, ik herken de kreun en weet dat dit een ‘ik kom klaar’ kreun is. Blijkbaar heeft ze Ryan zover gekregen dat hij haar klaar kan laten komen. Mijn hart maakt een vreugdesprongetje, blij dat ik mijn kinderen heb kunnen helpen.
Hoofdstuk 8
~ Frans ~
Het is nu twee maanden nadat Ryan terug is gekomen van zijn stagereis. En als ik kijk naar Marlies en Ryan heb ik de indruk dat het alleen maar beter gaat tussen die twee. Ze lijken gelukkiger dan ooit en ook hun seksleven is beter dan voorheen, want er gaat bijna geen nacht voorbij dat ik geen gekreun uit hun slaapkamer hoor. En dat is heel wat anders dan voor Ryans reis, toen hoorde ik ze nooit.
Allen vandaag voelt Marlies zich ziek, ze hangt kotsend boven het toilet. En dat is al de derde keer vandaag. Ryan is al vroeg naar school gegaan en Marlies moet eigenlijk ook zo vertrekken, maar ik twijfel of ze hiertoe in staat is. Ik maak me zorgen, ik herken het gedrag van vroeger, bij mijn vrouw. Dus als ze van het toilet terug de keuken in loopt vraag ik of ze even wil gaan zitten.
“Marlies, mag ik wat vragen. Gebruik je de pil?” Ik bedenk dat ik hier nooit bij stil heb gestaan. Ze ziet haar moeder geregeld en dit is in mijn ogen echt een vrouwending. Condooms heb ik nooit gevonden dus ik ben er altijd stilzwijgend vanuit gegaan dat ze een andersoortige anticonceptie gebruikt. Ik zie dat ze bloost.
“Eh, nee”
“Wat voor anticonceptiemiddel gebruiken jullie dan?”
“Geen, ik kan niet zwanger kan worden.”
“Hoe kom je daar nu bij?” Ik ben echt verbaasd.
“Toen mijn moeder doorhad dat het serieus was tussen Ryan en mij, heeft ze mij naar de huisarts gestuurd voor de pil. Maar ik heb ze nooit gehaald bij de apotheek. Ryan en ik deden het op dat moment al jaren, er we hadden er nog nooit bij stil gestaan dat ik zwanger kon worden. Want het was niet gebeurd en waarom zou het nu wel gebeuren?”
“Jullie deden het al jaren?”
“Toen we veertien waren, hebben we de seks ontdekt, we hadden toen nauwelijks door waar we mee bezig waren. Het was gewoon een spelletje. Toen ik zestien was betrapte mijn moeder ons toen we aan het zoenen waren, ze beseft toen pas dat Ryan iets meer geworden was dan alleen een speelkameraadje.” Ik graaf in mijn geheugen en het klopt. Ryan en Marlies kennen elkaar al van de lagere school, ver voordat ze seksuele interesse in elkaar konden hebben. En zolang zien ze elkaar al. Dus ik kan mij het gevoel van Marlies moeder heel goed begrijpen.
“Fuck... Fuck, fuck, fuck.” Marlies kijkt mij niet begrijpend aan. Als het echt zo is dat Ryan en Marlies geen kinderen kunnen krijgen, dan hoeft het niet aan Marlies te liggen, dan kan het ook aan Ryan liggen. En als ze nu wel zwanger is dan kan het maar één ding betekenen. En dat is dat ze zwanger is van mij. Want ik bedenk dat ik er helemaal niet bij stil heb gestaan een condoom te gebruiken. Het zit gewoon niet in mijn systeem. Lucinda is mijn enige bedpartner en wij doen het al jaren zonder. Dus ik heb er totaal niet bij stil gestaan bij Marlies wel een condoom te gebruiken. Ook omdat ze het alleen met Ryan doet en als hij wat onder de leden zou hebben zou ik dat zeker geweten hebben. Ik pak Marlies bij de schouders en kijk haar recht aan.
“Wanneer ben je voor het laatst ongesteld geweest?” Ik zie Marlies nadenken. Dan begint ze te blozen.
“Dat was al voordat Ryan wegging, want toen hij weg was ben ik niet ongesteld geweest en nadat hij terug was hebben we het zo'n beetje iedere dag gedaan. Als ik dan ongesteld zou zijn geweest zou ik het weten.”
“Ging er niet ergens een belletje rinkelen? Dat het niet vreemd is dat je niet ongesteld wordt?” Ze haalt haar schouder op.
“Ik ben altijd onregelmatig geweest. En ik dacht dat het misschien te maken zou hebben dat we nu wel lekkere seks hebben.” Ik sla op de tafel van zoveel naïviteit. Waar heb ik het foute gedaan in de opvoeding?
“We moeten je testen, als je hebt wat ik denk dat je hebt, hebben we een probleem.” Ze kijkt me vragend aan. Ik zucht. “We moeten uitsluiten dat je zwanger bent.”
Die avond wordt mijn angst bevestigd. Ik heb 's middags een test gehaald en toen Marlies klaar was met de kippen voeren heeft ze de test uitgevoerd. Ryan weet nog van niks, hij is naar de voetbaltraining en ik wil eerst zelf zeker weten dat ze zwanger is voordat hij het hoeft te horen. Maar al snel was duidelijk dat ze dat wel is. Ik kijk haar aan.
“Als het klopt dat jullie geen kinderen kunnen krijgen, besef je dan wie de vader is?” Ze knikt. Ik heb er de hele dag over nagedacht en kijk haar aan. Ik hoop dat ze er hetzelfde over denkt als ik. “Ryan hoeft het niet te weten, okay? Je bent als een dochter voor mij, maar we zijn geen bloedverwanten dus het kind zal gewoon een gezond kind zijn. Het blijft een geheimpje tussen ons tweeën, okay?” Ze kijkt mij aan met een flauwe glimlach op haar gezicht.
“Dat lijkt mij ook het beste, Ryan hoeft het niet te weten, het wordt gewoon ons kind. Een kind van Ryan en mij.”
Ik sla mijn armen om haar heen en geef haar een knuffel.
Hoofdstuk 9
~ Frans ~
We zijn ruim een half jaar verder. We zijn in het ziekenhuis. Marlies ligt in de bevalkamer en Ryan is bij haar. Ik zit samen met de moeder van Marlies in de wachtkamer, direct naast de bevalkamer. Ze zijn al uren bezig en Ryan is net even wezen vertellen dat er ontsluiting is. Aan de geluiden te horen gaat het nu echt gebeuren. Aan het gevloek en gekerm te horen komt de baby er nu echt snel aan. Dan is het even stil en horen we het geluid van een huilende baby. De moeder van Marlies kijkt mij hoopvol aan.
“Ik denk dat de baby geboren is", zegt ze opgetogen. Dan horen we een luide kreet. We kijken elkaar aan. Dat was geen blijde kreet, eerder een van afschuw of ontzetting. De deur van de wachtkamer klapt met een luide klap open en Ryan komt met een ontzet gezicht de kamer inlopen.
“Wat is er? Is er wat fout gegaan? Hoe is het met Marlies en de baby?”, ratelt de moeder van Marlies. Ryan kijkt haar verschrikt aan.
“Met de baby en Marlies is alles goed, alleen, alleen...” verder komt hij niet. Hij gaat zitten met zijn hoofd in zijn armen.
Ik storm samen met de moeder van Marlies de verloskamer binnen. Daar zit Marlies, met een gezicht dat het midden houdt tussen blijdschap en ontzetting.
Onze blik gaat naar de baby. En het is een pracht van een baby. Ze ziet er gezond uit. Het is een meisje. Met een satijnzachte donkerbruine huid en felblauwe ogen.
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
