Diep Geraakt - 1

Ik bel aan bij het imposante Villa Weizigt met mijn hart kloppend in mijn keel. Niet omdat ik bang ben dat mensen me hier zien staan bij een vermaard erotisch centrum, maar omdat ik waarschijnlijk voor het eerst oog in oog ga komen met een echte Meesteres.

Ik staar naar het spiegelglas in de massieve houten deur... En vraag me voor een seconde af: Hoe ben ik hier beland...?

Sinds mijn jongste herinnering heb ik een fascinatie voor BDSM. De afgelopen maand heb ik na jaren aarzelen een tweetal pogingen gedaan om te ontdekken of het echt is zoals ik het me altijd heb voorgesteld. Beide pogingen waren helaas een deceptie... De eerste ontmoeting bleek een erotische massage onder het mom van SM, de tweede iemand die zichzelf als Meesteres aanprees, maar eigenlijk een spannend verklede dame was zonder enige geloofwaardige dominantie. Zou het dan wel echt bestaan? Bestaat er zoiets als een èchte Meesteres?

In wat voelde voor mij als een derde en laatste poging, kwam ik op internet uit bij een advertentie van een Meesteres wiens advertentietekst me meteen aansprak. De foto's bij haar advertentie waren alleen zó oogverblindend mooi, dat ik twijfelde of ze wel echt waren: Meesteres Nova... Haar blik op de foto's neerbuigend zonder over-acting, haar houding zelfverzekerd en dominant, haar oogopslag om van te smelten en haar lichaam goddelijk gevormd. Zou ze mij niet direct afwijzen op basis van mijn Whatsapp profielfoto of het onhandige bericht dat ik aan het typen was...? "Beste Meesteres Nova. Wow wat bent u knap. Ik verwacht eigenlijk geen antwoord van u, maar ik wil BDSM ontdekken en ben nog een volledige leek. Heeft u heel misschien binnenkort een keer tijd om mij te ontvangen?". Met de moed der wanhoop had ik op send gedrukt. Dat was dat, dacht ik. Ik heb het in ieder geval geprobeerd...

Totaal onverwacht kreeg ik een kwartier later een hartelijk berichtje terug, waarin ze aangaf mij uiteraard te antwoorden, dat ze het leuk vond dat ik contact met haar opnam en of ik mijn fantasieën met haar zou willen delen. Ik was totaal verbaasd door haar aardige en benaderbare reactie en heb per kerende post een paar zinnen teruggestuurd van mijn fantasieën. "Ik droom ervan pijn te ervaren" en "Ik wil totaal niets in te brengen hebben" waren een paar van mijn zinnen. Niet veel later ontving ik haar reactie: "Echt helemaal mijn ding!". Kon dit echt zijn...?

Een afspraak was snel gemaakt en nu sta ik hier dan op een kille dag, voor de zware houten deur met het zweet in mijn handen...

Ik schrik op uit mijn gedachten van het geluid van hakken op een stenen vloer achter de deur. De zware deur opent met een licht krakend geluid en daar staat ze!

Wow! De foto's waren duidelijk echt... Haar lange benen zijn omsloten door hoge leren laarzen. Haar lichaam is gehuld in een zwart strak jurkje dat niets van haar geweldige vormen aan de fantasie over laat. Haar ogen zijn nog sprekender dan op de foto's en ze heeft een hartelijke vriendelijke lach. Een duivels geklede dame, met de glimlach van een engel. De tegenstelling ervan is betoverend.

"Hey, kom binnen", zegt ze vriendelijk. Ik stap over de granieten drempel en ze sluit de deur achter me. Ze stelt zich aan me voor met een ranke hand met geweldige felrode nagels en vraagt me of ik haar wil volgen. We lopen door de stijlvolle villa naar een trap, terwijl ze vraagt of ik het goed kon vinden en of ik al eens vaker hier geweest ben. Ze loopt voor me uit de trap op naar boven. Ik houd netjes afstand met als prettig bij-effect dat haar geweldig gevormde billen op ooghoogte voor me bewegen. Ik hoop stiekem dat deze trap nooit gaat eindigen; wat een vrouw, wat een lichaam.

Ze leidt me binnen in haar studio en sluit de deur zachtjes achter me. Ze loopt rustig verder de kamer in. Ik blijf staan en kijk rond. De ruimte is stijlvol verlicht met veel donkere accenten, vier glimmende kettingen uit het plafond, een imposante collectie zwepen aan de muur en midden in de kamer een groot hoog bed met zware ijzeren ringen op alle hoeken. Er klinkt zacht muziek en er hangt een serene rust. Ik had vooraf BDSM altijd gekoppeld aan hard, kil, afstandelijk en luid. Maar in plaats van verrast te zijn door hoe anders deze ruimte is dan mijn verwachting, valt alle spanning van me af.

Ze staat stralend midden in de ruimte en nadat mijn blik bij haar gezicht aanbeland is, zegt ze dat ze blij is dat ik er ben. Ik zeg onhandig "dankuwel" en zie opnieuw hoe intimiderend knap ze is. Haar dominantie hangt als een aura om haar heen, maar dan is er ook die lach die haar toegankelijk maakt en haar laat stralen. De combinatie van haar kleding, houding en haar lach zegt me dat dit een dame is die niet te duiden is in woorden. Ze intrigeert me nu al mateloos...

"Hey, wat een leuke fantasieën heb jij. Vertel me er eens wat meer over", zegt ze geïnteresseerd, terwijl ze nonchalant een sigaret opsteekt. Ze blaast de rook langzaam langs haar geweldig gevormde lippen in mijn richting.

Zo zelfverzekerd mogelijk vertel ik haar over mijn fantasie dat een sterke vrouw mij al mijn wil ontneemt en domineert. Dat ik graag wil dienen. Dat ik ook niet weet wat te verwachten. En ik voeg er een beetje verlegen aan toe dat ze beeldschoon is. Ze lacht breeduit, waarbij de rook in hetzelfde ritme als haar lach uit haar mond stroomt. "Dankjewel" lacht ze me zelfverzekerd toe.

Ze gaat ontspannen op het grote bed zitten en legt me de regels uit. Alles draait om veiligheid en vertrouwen. Ik had verwacht een vreemd safeword te moeten bedenken, maar ze is heerlijk normaal. "'Genade' betekent dat je bijna op je grens zit, waarbij het spel nog doorgaat. 'Stop' is de veiligheidsknop en dan stopt het spel direct, zonder uitstel, zonder discussie" Ik voel dat ze me goed aankijkt om te zien of alles goed bij me binnenkomt. Dit is duidelijk belangrijk. Ik zeg dat ik het helemaal begrepen heb.

Dan legt ze me uit dat ze met twee basisposities werkt: Positie 1 is geknield op de grond, met mijn rug recht en mijn handen naast mijn zij. Positie 2 is op mijn knieën, met mijn beide onderarmen op de grond en 1 oor op de grond. Ik probeer me in te beelden hoe ik dat precies ga doen, maar dan zegt ze me dat ik me uit mag kleden en wijst een plek op de grond aan met de instructie "dan mag je hier in positie 1 plaatsnemen".

Ze draait zich om en haalt een slot van een kist. Ik kleed me uit en ga zo goed mogelijk naar de exacte plek die ze aangewezen heeft. Ik zak op mijn knieën en voel de harde grond. Ze draait zich om en kijkt me bestuderend aan. Ik maak mijn rug zo recht mogelijk en voel dat haar houding serieuzer wordt terwijl ik in positie ga. Ze zegt "Netjes", gevolgd door haar tweede instructie: "Positie 2, met je ogen dicht".

Ik buig voorover en wil onwennig mijn onderarmen zo goed mogelijk op de grond leggen. Daar moet ik diep voor bukken. Dan breng ik mijn hoofd naar de grond. Mijn oor kan de grond niet raken, tenzij... ik mijn benen verder spreid. Langzaam schuif ik mijn knieën uit elkaar en voel ik hoe mijn lichaam dichter bij de grond komt tot mijn oor de grond raakt.

Met mijn lichaam in deze positie voel ik een intense onderdanigheid in mijn lichaam kruipen, die me een beetje overvalt. Er gaat een heerlijke rilling door mijn hele lichaam. Dit zag ik niet aankomen, maar dit gevoel van vrijwillig een machteloze positie innemen... Dit ben ik! Ik ben in totale rust in deze onderdanige positie in deze veilige ruimte. Een intens gelukkig gevoel maakt zich van mij meester. Ik glimlach kort.

Zoals opgedragen houd ik mijn ogen goed dicht. Ik wil dat ze me ziet in deze kwetsbare positie. Ik wil dat ze voelt dat ik haar instructies serieus op wil volgen en mijn best voor haar doe.

Dan doet ze een paar rustige passen in mijn richting. De hakken van haar laarzen maken een scherp geluid en laten de vloer een heel klein beetje trillen. Mijn zintuigen staan volledig op scherp en ik voel de trillingen van de vloer via mijn oor die ik stevig tegen de grond gedrukt houd.

Haar rustige passen stoppen recht voor mijn hoofd. Mijn ogen zijn dicht, maar ik voel haar blik over mijn lichaam glijden. Ik hoor hoe ze sigarettenrook richting mijn gezicht blaast en ik doe zo onopvallend en stil mogelijk mijn best om zoveel mogelijk rook diep in te ademen. Maar ik ben naakt, dus ze ziet dat ik mijn longen diep vul en ik hoor hoe ze haar mond opent met een glimlach.

Dan loopt ze verder met langzame gecontroleerde stappen en gaat nu bij mijn voeten staan. Ik voel me exposed, onderworpen en machteloos. Na een paar seconden doorbreekt ze de stilte en zegt goedkeurend "Netjes".

Ik wil bevestigen dat ik haar gehoord heb en zeg zacht "Dankuwel". Met strenge toon zegt ze, "Danku wie..?". Ze snel ik kan, zeg ik duidelijk "Dankuwel Meesteres". Dan wacht ze een seconde die voor mij een eeuwigheid lijkt te duren en zegt dan op rustige toon "Goed zo". Ik voel me opgelucht dat ze weer goed gestemd klinkt en knoop in mijn oren dat ik vanaf nu altijd haar titel "Meesteres" zal gebruiken wanneer ik mijn mond open doe.

Ik hoor hoe ze richting de muur loopt en iets pakt. Mijn ogen zijn nog steeds dicht, als opgedragen, mijn lichaam zo netjes mogelijk in positie 2. Zachtjes hoor ik iets in de lucht zoeven wat dichterbij komt. Ik denk aan een soort zweep, maar weet niet goed wat het kan zijn. Dan raakt het mijn billen, zachter dan verwacht. In een hypnotiserend tempo slaat ze afwisselend op mijn linker en rechter bil. Ik vind het verrassend vriendelijk en zacht. Maar precies wanneer ik me afvraag of dit wel onderdeel van BDSM is, zegt ze streng en duidelijk "Adem in!", direct gevolgd door een harde klap.

Een scherpe maar korte pijn trekt vanuit mijn linkerbil door mijn hele lichaam. Een seconde later hoor ik hetzelfde commando nog een keer: "Adem in!". Ik haal snel diep adem en voel mijn lichaam zich schrap zetten terwijl met een harde klap mijn andere bil nu hard geraakt wordt.

Ik bereid me voor om opnieuw pijlsnel in te ademen... Maar dan legt ze 1 vinger midden op mijn rug en loopt langzaam weg. Geen nagel, geen hele hand, gewoon 1 vingertop die ze een paar seconden over mijn rug sleept. En dan voel ik het... Dit is mijn beloning, mijn erkenning. Ik dacht altijd dat de voldoening zou zitten in de pijn alleen. Maar ik voel nu dat het de erkenning van de Meesteres is die de pijn dragelijk maakt. Een aanraking van deze godin die ik mag dienen is de enige beloning die ik wens. Haar vingertop kort op mijn rug en ik ben alle pijn vergeten.

Ik hoor dat ze de zweep weglegt. Ze draait zich om en hurkt naast mijn hoofd. Ze blaast rook in mijn gezicht en zegt dan "Goed gedaan". Ik wil zo snel mogelijk haar compliment bevestigen en zeg in mijn haast "Dankuwel". Oh nee..., weer "Meesteres" vergeten! Ik corrigeer mezelf gehaast, maar ze heeft het al lang gehoord. Ze maakt met haar mond een "tsk" geluid en loopt bij me weg. Ik hoor hoe ze een stoel pakt en die voor me op de grond zet.

Ik hoor het leer van haar laarzen luid kraken terwijl ze gaat zitten. En dan na een oorverdovende stilte van zeker 10 seconden zegt ze eindelijk "Kijk me aan". Voorzichtig til ik mijn oor van de vloer en richt ik mijn gezicht naar voor. Ik open langzaam mijn ogen. Op 10 cm van mijn ogen zie ik in de donkere ruimte duidelijk de punten van haar zwarte leren laarzen recht voor me. Langzaam richt ik mijn blik op, onzeker of ik haar instructie goed begrepen heb. Centimeter voor centimeter gaat mijn blik langs haar geweldige laarzen omhoog. En dan zie ik haar gezicht en zie hoe ze op me neerkijkt.

Ze kijkt me diep aan met een intensiteit die me laat sidderen. Ik voel het... Deze godin speelt geen Meesteres, ze ìs Meesteres. En naar haar kijkend, voel ik me voor het eerst van mijn leven totaal machteloos en tegelijk compleet. Deze machtige dame heeft me in bijna complete stilte harder en dieper geraakt dan woorden van wie dan ook ooit hebben gedaan.

Maar, ze is duidelijk niet vergeten dat ik haar weer verkeerd aangesproken heb... De eerste keer is misschien de onwetendheid. De tweede keer absoluut respectloos. Ik zie het in haar houding... Dit gaat me nu voor eens en altijd heel goed duidelijk gemaakt worden.

Koel zegt ze "Positie 1". Ik richt me voorzichtig op en voel hoe mijn knieën en armen tintelen. Ik durf niet meer in haar ogen te kijken, maar durf ook niet naar haar lichaam te kijken terwijl ze naar mij kijkt. Ik kijk daarom naar haar mond terwijl ik mijn best doe om zoveel mogelijk van haar fantastische lichaam te zien zonder mijn ogen te bewegen. "Kijk me aan!" zegt ze weer. Strenger deze keer. Mijn ogen springen op commando naar haar ogen.

Ze neemt rustig een trek van haar sigaret die fel rood oplicht en beweegt de sigaret dan langzaam richting mijn mond. Met haar hoofd een beetje achterover zegt ze "Open". Gehoorzaam open ik mijn mond en intuïtief presenteer ik mijn tong. Ze tikt de as van haar sigaret op mijn tong. De gloeiende as brandt scherp. Dan zegt ze "Slikken". Ik sluit mijn mond en voel de as scherp als zand in mijn mond. Ik beweeg mijn tong om de as te vermengen met mijn spuug en slik het dan gehoorzaam door. De vernedering van het mogen zijn van haar asbak voelt gelukzalig. Ik presenteer mijn tong opnieuw om te laten zien dat ik goed geluisterd heb. Ze knikt minzaam tevreden.

Dan staat ze op zonder een woord en loopt naar de muur voor me. Eindelijk zou ik nu haar prachtige lichaam weer kunnen bekijken, maar ik durf het niet. Trouw kijk ik naar de achterkant van haar hoofd. Naar de lange blonde paardenstaart die hoog opgebonden op haar hoofd begint en over haar rug danst terwijl ze loopt. Ik ben jaloers op haar paardenstaart... Die raakt haar rug aan op het plekje waar ze mij aangeraakt heeft. Iets wat ik nooit zal mogen...

Ze draait zich om, haar ogen op mij gericht. Ze heeft twee handschoenen uit de kist gepakt die nog het meeste lijken op bokshandschoenen. Ze schuift de stoel opzij en hurkt recht voor me. Wat is ze dichtbij en tegelijk toch volledig onbereikbaar voor mij.

Ze instrueert me mijn linkerhand omhoog te houden. Ze schuift de eerste handschoen over mijn linkerhand. Het is stug leer, maar opvallend zacht gevoerd aan de binnenkant. Ik begrijp direct dat dat waarschijnlijk mijn enige comfort gaat zijn de komende minuten. Aan de binnenkant zit niets waar ik me aan kan vasthouden. Wat is ze van plan...? Dan snoert ze hem vast met een leren riem om mijn pols. Heerlijk strak. Zorgvuldig steekt ze de riem weg.

Dan brengt ze de andere handschoen naar mijn rechterhand. Gehoorzaam houd ik mijn rechterhand omhoog en schuift ze hem eroverheen. Terwijl ze ook die begint vast te snoeren realiseer ik me hoe machteloos ik nu ben. Op mijn knieën zonder de mogelijkheid mijn handen te gebruiken. Tegelijk voel ik ook het ongelooflijke vertrouwen dat ik in haar heb. Hoe kan dat? Een uur geleden stond ik met klamme handen voor een grote deur. En nu leg ik mijn volledige controle in de handen van een beeldschone vrouw die ik nu al volledig vertrouw terwijl ze me alle invloed ontneemt.

Ze beveelt me op te staan. Onhandig kom ik overeind, me volledig bewust van mijn weerloosheid. Ze gaat tussen de kettingen staan en kijkt me strak aan. Zonder dat ze iets zegt is het mij volledig duidelijk wat van mij verwacht wordt. Ik loop rustig in haar richting en ga staan tussen de kettingen. Meesteres Nova staat nu op 15 centimeter afstand voor mij. Ze leidt mijn linkerarm omhoog. Ik ga op mijn tenen staan en reik zo hoog ik kan. Dan klikt ze de handschoen aan een ketting. Ik wacht op haar instructie en breng dan mijn rechterarm omhoog die ze vervolgens ook vastklikt. Die klik maakt het definitief en trilt door mijn lichaam. Zonder enige houvast in de handschoenen hang ik hier aan mijn polsen, zoekend naar balans. Ze blijft voor me staan en geniet er zichtbaar van dat het besef van mijn weerloze positie langzaam bij me indaalt. Haar ogen priemen in mijn ziel terwijl haar uitdrukking verandert van dominant naar sadistisch. Ik heb geen idee wat volgen gaat.

Terwijl ze me strak aankijkt met deze nieuwe intense blik, zie ik in mijn ooghoek dat haar rechterhand richting mijn tepel gaat. Ze glijdt er eerst rond met haar hand. En precies wanneer ik denk dat dit misschien een kietelstraf wordt, neemt ze mijn tepel tussen haar duim en wijsvinger en knijpt met de kracht van een bankschroef terwijl ze haar hand draait. Een scherpe pijn schiet door mijn lichaam en ik snak naar adem. Zacht en koud zegt ze "Adem halen". Ik heb niet de moed geluid te maken; ik heb dit helemaal zelf veroorzaakt. Ze kantelt haar hoofd een beetje en haar gezicht en ogen staan nu volledig op sadisme. Zo mogelijk is ze zo nog mooier. Na een paar seconden laat ze los en voel ik de pijn wegtrekken. Ik weet nu dat er maar 1 reactie passend is dus zeg ik duidelijk maar met een stokkende stem "Dankuwel Meesteres". Dit stemt haar zichtbaar gunstig. Maar, het verandert haar plan niet. Haar linkerhand glijdt met een vloeiende beweging richting mijn andere tepel. En hoewel ik weet wat er komt, overvalt de pijn me toch. Snakkend naar adem onderga ik mijn straf terwijl ik haar recht aan blijf kijken. Wat kijkt ze heerlijk sadistisch. Wanneer ze loslaat zeg ik tweemaal "Dankuwel Meesteres!" om zeker te zijn dat ze me hoort. Haar sadistische uitdrukking verdwijnt. Langzaam brengt ze haar mond bij mijn oor en fluistert "Goed zo". De haren in mijn nek schieten zo hard overeind dat het me pijn doet.

Ze maakt mijn handen los en ik zak langzaam terug op mijn voeten. Even voel ik de pijn in mijn spieren, maar tegelijk geniet ik van alles. Dit is de pijn die ik voor haar wil lijden. Rustig doet ze de handschoenen af en ik voel me dankbaar voor de vrijheid.

Ze laat me zo een minuut staan terwijl ze de handschoenen terug in de kist legt. Dan zegt ze "Knielen naast het bed, en je armen zo lang mogelijk uitstrekken op het bed". Ik zak gehoorzaam op mijn knieën naast het bed dat naast me staat en buig voorover. Ze zegt "Je kunt best veel hebben. We zullen eens kijken waar je echte pijngrens ligt".

Terwijl ik me zo lang mogelijk maak, hoor ik dat ze weer naar de muur loopt en iets pakt. Wanneer ze achter me staat zegt ze in 1 zin zonder emotie: "Huilen mag, opgeven niet, tot genade. Jij telt". Terwijl die woorden nog aan het inzinken zijn hoor ik het geluid van zingend leer door de lucht, gevolgd door een klap en milde pijn op mijn rug. Mijn hoofd draait overuren en ik zeg zo snel mogelijk "1, Meesteres". De volgende klap volgt direct, iets harder. Snel zeg ik "2, Meesteres". Het ritme is constant, maar de intensiteit loopt stevig op. Bij de zesde slag wil ik bijna opgeven, maar ze beveelt me diep naar de pijn toe te ademen. Onverwacht maakt dat het beter te verdragen. Ik schakel naar een andere dimensie van pijn terwijl ik probeer de tel absoluut niet kwijt te raken. Bij de elfde klap voel ik striemen opzwellen, knijp ik zo hard ik kan in mijn handen, span ik al mijn spieren en voel ik mijn grens aankomen. Bij twaalf voel ik met schaamte dat ik op ga geven en bij dertien schreeuw ik uit "Genade Meesteres, genade". Ze stopt direct en ik word overmand door emotie. Dankbaar dat ze stopt, teleurgesteld in mezelf dat ik opgaf.

Ik adem ondiep en voel hoe mijn nagels diep in mijn handpalmen staan terwijl ik mijn vingers ontspan. En dan voel ik weer haar aanraking op mijn rug. Een aanraking zonder woorden, zonder intentie anders dan me te erkennen.

Ik realiseer me dat ik zojuist voor de allereerste keer in mijn leven het woord "Genade" uitgesproken heb. Dat maakt me van binnen emotioneel. Ik voel me nu een echte sub. Ik heb mijn Meesteres mogen dienen tot het punt waar ik het niet meer kon dragen. Ik heb me overgegeven aan haar.

En dan buigt ze over mijn rug richting mijn hoofd en zegt ze zacht: "Ik ben trots op je. Je hebt veel verdragen. Je hebt goed gediend". Ik breek en voel troost en erkenning. Ze zegt me midden op het grote bed te gaan liggen.

"Kom maar even rustig tot jezelf" zegt ze op zachte toon terwijl ze kort mijn voet aanraakt en dan rustig de zweep terughangt. Langzaam voel ik de wereld de kamer binnenkomen en mezelf landen. Ik moet in subspace geweest zijn. Ik had er vaker over gelezen, maar het echte gevoel valt niet te vatten in woorden.

Ik voel dat ze aan de andere kant op het bed gaat zitten. Wanneer ik mijn ogen open is ze daar weer: Die vriendelijk lachende engel die ik een paar uur eerder beneden bij de deur ontmoet heb. Ze kijkt me lachend aan. Dezelfde ogen als daarnet, maar zo enorm vriendelijk en warm.

Ik kan alleen maar "Dankjewel" zeggen, wat ik heel snel corrigeer met "Dankuwel Meesteres", maar haar blik blijft zacht. "Dat was gaaf hé", zegt ze met hoorbaar plezier in haar stem. Ik kan alleen maar lachen en het volmondig beamen. "Ongelooflijk... Wat was dit gaaf".

Ze zet de douche aan en legt een handdoek voor me klaar. Ik klim rustig van het bed en stap onder de douche. Ik voel mezelf heerlijk terug op aarde landen onder de warme waterstralen en probeer terug te filmen wat ik allemaal meegemaakt heb. Vanuit de kamer vraagt ze of ik nog en drukke dag heb vandaag. We praten een paar minuten over koetjes en kalfjes en dan droog ik me af en kleed me terug aan.

Wanneer we weer bij de zware voordeur staan, vraagt ze nogmaals hoe ik me voel en zegt ze me goed op te letten vanwege de stofjes die in je lichaam vrijkomen bij zo'n high. Ik bevestig dat ik me goed voel en dan laat ze me gaan. Ze opent de deur, ik wil haar een hand geven, maar krijg een welgemeende knuffel. Wanneer ik me omdraai voel ik de kille buitenlucht mijn lichaam omarmen en stap ik trots over de granieten drempel als een herboren en completer mens terug de wereld in.

Trots op mezelf. Dankbaar voor die geweldige, geweldige vrouw: Meesteres Nova. Mijn Meesteres.

Trefwoord(en): Bdsm, Leer, Meesteres, Pijn, Submission, Zweep, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!