Diep Geraakt - 2

Mijn eerste afspraak met Meesteres Nova zingt lang na. De hele dag dwalen mijn gedachten onwillekeurig naar de sessie. En naar haar... En ook mijn dromen zijn wat onstuimig. Ik kan me 's morgens de dromen niet meer herinneren, maar ik voel wel aan mijn spieren dat het prettig intens geweest is.

Wat het nagenieten extra triggert, zijn de heerlijk gevoelige plekken die ik mee naar huis gekregen heb en die ik angstvallig verborgen moet houden. Zo blijken bijvoorbeeld mijn tepels nog ongelooflijk gevoelig te zijn. De waterstralen van de douche doen gewoon pijn wanneer ze mijn tepels raken. Ik vind het heerlijk iets onzichtbaars mee te dragen van de sessie; pijn blijkt inderdaad heel fijn.

En dan dat gevoel van die vinger op mijn rug als erkenning... De intensiteit van de pijn tijdens de sessie ben ik inmiddels vergeten, maar het gevoel van die aanraking niet. Het is ook interessant wat die aanraking met mijn beleving van BDSM doet. Ik had al best veel gezien op de bekende sites, maar nu zie ik bij de ruigere filmpjes iets anders dan alleen de pijn van het lijdend voorwerp. Ik herken in de subjes de aandachtige blik richting hun Meesteres, net als ik ook de rust herken die ze uitstralen na de bevestiging door hun Meesteres. Precies dezelfde beelden hebben nu plots een compleet andere lading. En dat allemaal door die enkele sessie met Meesteres Nova…

Ik heb de laatste dagen online gezocht naar haar en alle reviews en artikelen schetsen hetzelfde beeld: intens en betrokken. En knap... Ik prijs mezelf opnieuw een mazzelaar dat ik haar heb mogen ontmoeten.

Stiekem ben ik thuis ook een paar keer in positie 2 gegaan toen niemand thuis was; op mijn knieën, benen een beetje uit elkaar, onderarmen op de grond, één oor vast tegen de grond en mijn ogen dicht. Ik voel in die positie direct de rust en onderdanigheid in mijn lichaam kruipen. Ik lig direct aan haar voeten, smekend om haar aandacht en pijn.

En zo herbeleef ik mijn eerste BDSM avontuur dag na dag. Nu, na (slechts!) drie dagen, voelt het alsof de sessie al twee weken geleden is. Ik wil eigenlijk meer... Zou dat komen doordat alles nieuw voor mij is? Komt het door haar? Ben ik nu al hooked? En zal een nieuwe sessie gewoon exact hetzelfde zijn qua inhoud en verloop als de vorige? Goede vragen, maar geen idee...

Ik besluit de volgende afspraak niet overhaast in te plannen en er eerst nog een nachtje rustig over te slapen. Of, een onrustig nachtje in mijn geval...

De volgende ochtend is het verlangen zo mogelijk nòg groter. Zonder mezelf al te hard tegen te spreken, vind ik dat ik mezelf genoeg tijd gegeven heb. Ik pak mijn telefoon en stuur een berichtje aan haar met de vraag of ze komende dinsdag tijd heeft voor een afspraak. Niet veel later krijg ik een berichtje dat het absoluut uitkomt die dag, maar dat ze dan wel in Den Haag is. Bij DOMA…

DOMA! Dè naam wanneer het aankomt op BDSM in Nederland. De naam die ik al zowat mijn hele leven ken. Toen ik jong was kwam DOMA regelmatig voorbij in spannende artikelen in o.a. de Aktueel. Het is altijd mijn stille droom geweest om daar ooit een keer binnen te mogen kijken. En nu kan ik daar gewoon een echte sessie beleven!!

Ik voel me trots, opgewonden, maar tegelijk ook een beetje geïntimideerd. Dit is hardcore BDSM… Wordt dit niet heel snel heel extreem voor mij? Ga ik daar wel gewoon die benaderbare Meesteres aantreffen die zo zorgzaam voor me was in Dordrecht? Of wordt dit snoeihard en ben ik daarna meteen genezen?

Ik herpak me snel en zeg hardop: Only one way to find out en verstuur mijn enthousiaste bevestiging.

Een paar dagen later maak ik me thuis klaar voor vertrek naar Den Haag. Na het douchen kijk ik nog een keer naar mijn billen via de spiegel. De heerlijke blauwe striemen van de vorige keer zijn bijna niet meer zichtbaar. Tijd voor verse, denk ik met een glimlach,

Aangekomen in Den Haag parkeer ik mijn wagen in de wijk, niet voor de deur. In mijn verbeelding weet iedereen waarom ik hier ben. En hoewel dat natuurlijk niet zo is, maakt dat me eigenlijk eerder trots dan beschaamd.

Doordat de naam DOMA in Nederland zo bekend is, verwacht ik een groot pand met weinig verhullende afbeelding op de buitengevel. In plaats daarvan, zit het discreet in een mooi maar normaal woonblok, onopzichtig een klein trapje op in een portiek.

Ik bel aan. Zou ik haar geïdealiseerd hebben in mijn herinnering? Zou ze mij nog herkennen? Lang de tijd om me dat af te vragen heb ik niet. De deur gaat open en daar staat ze! Met een grote vriendelijke glimlach op haar fantastisch knappe gezicht zegt ze: "Hey, kom binnen. Hoe gaat het met je?". Ik zeg “Heel goed, dank je!” en de spanning is weg.

Ik stap naar binnen en het pand omarmt me met een heerlijk knus gevoel. Niks groot, afstandelijk of industrieel. Maar juist vriendelijk, stijlvol gedateerd, warm en bijna gezellig.

En dan zij… Meesteres Nova. Wat ziet ze er weer geweldig uit! Ik probeer haar niet opzichtig te scannen, maar heb al lang gezien dat ze zwarte schoenen met stijlvolle hoge hakken draagt, een strakke lange leren rok met spannende veters op de achterkant en een leren top. Ofwel, DOMA blijkt de hemel op aarde te zijn die ik verwacht had en deze spannende engel heeft de poort voor mij open gedaan.

Ze gaat me voor, door de smalle gang naar de gereserveerde kamer. Alle attributen die ik ooit gezien heb, en nog veel meer, blijken in deze kamer aanwezig te zijn. Inclusief een human cage met tralies, een groot kruis tegen de muur, een gynaecologenstoel en een grote verzameling accessoires en maskers. Dit is een echte BDSM ruimte zoals je je hem voorstelt. Er is niets wat uit de toon valt en alles is perfect geordend en schoon. Je kunt van de grond eten en misschien gaat dat wel gebeuren deze sessie, denk ik met een glimlach.

Ze gaat met een brede lach trots op de cage zitten, ziet hoe ik rondkijk en zegt lachend: "Als een kind in de snoepwinkel!". Ik kijk haar lachend aan en zeg "Nou, absoluut. Wat enorm gaaf dit!".

Kort stippen we de hoogtepunten aan van de vorige sessie. Ik vind het heerlijk om te praten over hoe ik het beleefd heb en zou het van de daken willen schreeuwen, maar er rust een taboe op BDSM. Meesteres Nova is dus mijn enige vertrouweling. Wat heerlijk om op een normale toon met deze intimiderende schoonheid te praten.

Nadat we de hoofdlijnen en grenzen doorgenomen hebben, geeft ze me toestemming om me uit te kleden en geeft ze aan waar ze me in positie 1 wil hebben.

Terwijl ik kniel, voel ik dat de vloer een beetje meegeeft onder mijn knieën. Hij ziet eruit als zwart beton, maar is opvallend comfortabel om op te knielen. Ik sluit mijn ogen en voel hoe de tijd vertraagt en een ongekende rust over me heen valt.

Ik voel hoe ze achter me komt staan en dan trekt ze rustig maar vastberaden een strakke leren hood over mijn hoofd. Zorgvuldig schuift ze hem in de juiste positie. Dan trekt ze vanaf mijn kruin de veters stuk voor stuk strak aan richting mijn nek. Het gevoel hoe het als een tweede huid wordt bij elke aanspanning is opwindend. Wat een gevoel! Beetje bij beetje opgesloten in mijn kleine wereld, alsof ik langzaam een anoniem object wordt. Een levend speeltje, voor haar. Het leer zit strak om mijn gezicht met een opening bij mijn mond. Ik kan ook ademen door mijn neus, merk ik. Mijn ogen houd ik stevig dicht terwijl ik voel hoe mijn gezicht van leer wordt.

Ik hoor de klik van een aansteker en dan haar exhale.. Ik adem diep in via mijn neus, op zoek naar sporen van rook die zojuist uit haar mooie mond gedwarreld moeten zijn. Alles klinkt zachter en doffer met de hood op, maar ik voel haar nabijheid en hoe ze voor me hurkt. Ze zegt "Inademen" en blaast vervolgens rook richting mijn neus. Ik adem diep in en voel de rook in mijn longen kriebelen. Ik houd mijn adem in en wil haar rook zo lang mogelijk in me houden. In mijn langzame uitademing zeg ik "Dank U Meesteres".

"Open je ogen" zegt ze zacht. Dan pas merk ik dat er in de hood ook twee gaatjes zitten bij mijn ogen. Doordat hij zo strak gespannen zit, zweeft het leer een beetje boven mijn oogkassen. Dat geeft me het gevoel alsof ik vanuit een aardedonkere zwarte kamer door een paar kleine gaten een blik kan werpen op de buitenwereld. En daar, aan de andere kant is zij. Haar blik priemt door de gaatjes en ik voel dat ze me ziet. Een gelukzalig gevoel valt over me heen. In volle isolatie en op afstand van de wereld, maar gezien door mijn Meesteres. Zij is mijn enige anker met de buitenwereld.

Precies wanneer de warmte van haar aandacht door mijn lichaam trekt, slaat ze me totaal onverwacht met haar vlakke hand vol tegen de zijkant van mijn gezicht. Ze lacht er sadistisch bij. Ik voel de impact, de afwijzing en vernedering juist op het moment dat ik volledig aan haar hang. De hood absorbeert de impact een beetje, maar door de kracht van haar klap wendt mijn gezicht zich van haar af. Ik draai mijn hoofd terug en kijk naar haar en zeg met een beetje ongeloof in mijn stem "Dank U Meesteres". Daarop krijg ik meteen nog een klap op dezelfde kant van mijn gezicht, maar nu veel harder. "Alsof je het meent" zegt ze streng. Ik kijk haar aan en zeg harder "Dank U Meesteres". Een harde klap op de andere kant van mijn gezicht is haar antwoord. Ik zeg hard "Dank U Meesteres!" terwijl ik me voel breken onder het plotselinge sadisme en haar afstand. Nog een klap… De hardste tot nu toe. Mijn gezicht draait bijna 90 graden weg. Ik houd mijn hoofd even in die positie in volle realisatie van de vernedering en zeg dan met nederigheid in mijn stem "Dank U Meesteres". Ik draai mijn hoofd terug en kijk haar aan. Haar gezicht staat sadistisch en vol vermaak van haar macht over mij. Ze is opeens weer dat wonderlijke mysterie; wat kan ze vreselijk lief zijn en dan plots zo vreselijk koud en hard als nu.

Ze staat op en gaat achter me staan. Ze trekt mijn hoofd achterover en ik zie haar boven mij uit torenen. Ze zegt "Mond open" en spuugt me vol in mijn gezicht. Een deel komt in mijn mond. "Slikken" zegt ze streng. Ik proef voor het eerst haar heerlijke warme spit in mijn mond en slik. "Dank U Meesteres".

Ze neemt een trek van haar sigaret. "Mond open" en dan tikt ze haar gloeiende as af in mijn mond. Het sist zacht. Ik zie aan haar gezicht dat ze nog iets voor me in gedachten heeft. Ze opent haar mond en haar spit druipt precies in mijn open mond. Ik concentreer me op haar mond om alles te vangen en op het gevoel in mijn mond. Ik vind het heerlijk! Weer zegt ze "Slikken". Ik vermeng haar spuug met de as en slik het door. Ik voel nog wat scherpe as in mijn mond en beweeg het subtiel tussen mijn tong en gehemelte.

Ze duwt mijn hoofd krachtig naar voor en loopt bij me weg. Ik hoor hoe ze kauwgom uit een blisterverpakking drukt en in haar mond steekt. De combinatie van menthol en sigarettenrook vult mijn neus. Een mengeling van zacht en hard, precies zoals zij zelf is.

Deze sessie is nu al in alle opzichten volledig anders dan de eerste. Ik heb mijn antwoord op mijn eerste vraag. Ik ben opnieuw op totaal onbekend terrein… En ik vind het gaaf.

Ze loopt naar de cage en instrueert me er op te gaan zitten. Bovenop de cage ligt een leren bodybag. Ze begeleidt mijn voeten in het dichte deel aan de onderkant. Mijn armen liggen naast mijn lichaam. Dan trekt ze de zijkanten van de bodybag omhoog en ritst ze hem langzaam vanaf mijn voeten dicht. Terwijl ze de rits langzaam sluit, voel ik een strakke belemmerende kracht over mijn lichaam trekken. Eerst klemmen mijn voeten tegen elkaar, dan worden mijn benen volledig samengedrukt tot één onbeweegbaar geheel. Mijn armen worden naast mijn lichaam gefixeerd en ook mijn schouders kunnen geen kant meer op. Daarna klapt ze van bovenaf een face cover over mijn gezicht. Het wordt muisstil in de ruimte.

Dan loopt ze bij me vandaan. Ik scan mijn hele lichaam en realiseer me dat ik mezelf absoluut niet meer kan bewegen. Niet opzij, niet omhoog of naar beneden. Ik kan mijn knieën niet buigen en zelfs mijn ademhaling wordt tegengewerkt. Wat een fantastisch gevoel geeft dit strakke leer over mijn volledige lichaam.

Ik voel haar aanraking bij mijn buik. Ze opent bij allebei mijn tepels een rits en zet op mijn beide tepels een klem. Dan voel ik hoe de klemmen hard trekken aan mijn tepels. Bij elke uitademing voel ik hoe mijn borst wil zakken waardoor de kracht op mijn tepels groter wordt. De geur van haar sigaret is mijn enige contact met de wereld buiten mijn kleine cocon. Ik kan helemaal niets en de druk op mijn tepels houdt me in opperste concentratie.

Na een tijdje trekt ze de klemmen tergend langzaam van mijn tepels. Met een snap springen ze eraf. Mijn tepels gloeien en staan zo stijf dat ze er pijn van doen. Ze beweegt haar hand onder de face cover, legt haar vinger op mijn mond en duwt haar nagel tussen mijn lippen. Ik open gehoorzaam mijn mond en ze duwt haar vinger zo diep in mijn mond dat ik bijna kokhals. Haar vinger beweegt vastberaden over mijn tong waarna ze hem langzaam terugtrekt. Ze draait met haar natte vinger rondjes rond mijn tepels en maakt ze nat met mijn eigen spuug. Dan blaast ze rook langs mijn tepels. Ze zijn super gevoelig geworden en ik kreun zachtjes van de sensatie. Zo, afgezonderd in mijn cocon twijfel ik of ik "Dankuwel Meesteres" moet zeggen of niet. Ben ik nog een mens in deze ruimte? Ik voel me zo afgesloten van de wereld in deze positie dat ik besluit het niet te doen.

Meesteres Nova tilt de face cover op en kijkt diep in mijn ogen met haar prachtige blik. Volgens mij is dit een check-in. Ik blijf heerlijk in mijn subspace. Zacht zegt ze "Mond open" en spuugt weer in mijn mond. Ik voel diep geluk en slik.

Ze klimt nu op de bodybag. Haar benen naast mijn lichaam, haar gezicht naar mijn tenen gericht. Door de bodybag raakt ze met haar handen mijn tenen aan en zegt "Bewegen met je tenen is genade". Ik zeg "Ja Meesteres", maar vraag me af "waarom zou ik niet gewoon ‘genade’ zeggen?". Maar dan zie ik dat ze langzaam met haar lichaam een zitbeweging maakt richting mijn gezicht. Snel adem ik diep in, mijn borstkas vecht tegen de kracht van de bodybag. Het volgende moment worden mijn mond, neus en ogen door haar lichaam van de wereld afgesloten. De combinatie van de strakke bodybag, de druk van haar lichaam, en het niet kunnen ademen is niet te beschrijven. Wat een intens gevoel van gedomineerd worden. Niet zelf kunnen bepalen wanneer te ademen, is machtig intimiderend. En heerlijk. Het eist al mijn aandacht op.

Ver voordat ik in ademnood kom, veert ze terug omhoog. Hoewel ik nog zuurstof genoeg heb, adem ik heel diep in. Direct komt ze weer naar beneden en sluit me weer helemaal luchtdicht af. Dit keer blijft ze zitten tot ik voor de eerste keer ademdrang voel. Mijn gezicht schokt een keer onwillekeurig. Het heeft geen effect onder de kracht van haar lichaam. Ze gaat omhoog en ik merk dat ik hijg. Ze lacht zachtjes. Na vijf ademteugen zegt ze "Adem in" en zakt weer op mijn gezicht. Ik voel dat mijn adem opnieuw stokt en krijg een ademreflex, zonder effect. Een lichte paniek komt opzetten vanuit mijn borstkas. "Hou vol...", zegt ze en wacht nog twee lange seconden voordat ze omhoog gaat.

Elke vezel in mijn lichaam is nu alert. Mijn lichaam komt in een overlevingsmodus; een combinatie van paniek en zen. "Nog één keer" zegt ze. Ik adem diep in en meteen zakt ze met haar lichaam op mijn gezicht. Ik voel hoe ze haar lichaam aanspant en haar benen strak tegen mijn lichaam duwt. Ik voel mijn ademreflex opkomen en vecht ertegen. Ik probeer een pad naar zuurstof te vinden en beweeg mijn hoofd. Ze duwt nu nog harder op mijn gezicht. Vanuit mijn voorhoofd voel ik een lichte tinteling opkomen. Ik realiseer dat ik de strijd verloren heb en besluit om genade te smeken. Dit ga ik nooit winnen, ik ben volledig machteloos. Ik beweeg mijn rechtervoet in de bodybag. Ze geeft nog één korte duw op mijn gezicht en gaat dan langzaam omhoog. Zuurstof vindt langs haar lichaam z’n weg naar mijn mond. Mijn longen vullen zich met zuurstof en ik voel hoe mijn lichaam kalmeert.

Ze stapt rustig van de bodybag, komt naast mijn hoofd staan en kijkt dan diep in mijn ogen. Ik smelt. Wat een krachtige vrouw. Ik ben machteloos in haar nabijheid. Ik kan niet anders dan haar volledig te vertrouwen. Zacht en verlegen zeg ik "Dank U, Meesteres". Ze lacht vriendelijk en zegt dan op aardige toon: "Doe je mond eens open..". Ik open mijn mond gehoorzaam en zie hoe zij haar mond ook opent. Ze laat haar kauwgom vanuit haar mond in mijn mond vallen en zegt: "Doorslikken, dan heb je vandaag iets van mij in jouw lichaam". Ik slik haar kauwgom door en schud jammerend ‘nee’ met mijn hoofd, machteloos om uit te drukken hoe enorm intimiderend en heerlijk dit gebaar voelt. Ze beheerst me volledig en zit nu zelfs in mij; mijn overgave is onvoorwaardelijk en volledig.

Ze lacht zacht, duwt zich met haar hand op mijn borstbeen omhoog en loopt weg. Ik voel puur geluk en verwerk de kracht van haar lichaam. Ik waardeer de zuurstof die vrij in en uit mijn longen kan stromen terwijl ik in gedachten haar kauwgom diep in mijn lichaam voel zakken.

Na een tijdje komt ze bij me staan en kijkt naar hoe ik lig te genieten. "Is het fijn, subje?" vraagt ze. "Heerlijk Meesteres", zeg ik met een diepe zucht.

Ze lacht tevreden en ze opent langzaam de rits van de bodybag. Alle druk op mijn lichaam valt weg terwijl de rits zich opent. Het gevoel van vrijheid is ongekend.

Nadat ik op adem ben zegt ze me rustig op de grond te komen staan. Ik laat mezelf op de grond zakken en ze bekijkt mijn lichaam met een keurende blik. Ze komt een stap dichterbij en knijpt met haar rechterhand meedogenloos in mijn tepel, waarna ze haar hand strak rechtsom draait. Mijn tepel is waanzinnig gevoelig en ik kan niet anders dan mijn lichaam mee te draaien om de pijn te verminderen. Ze ziet me lijden en lacht gemeen.

Dan loopt ze de kamer in en zegt: "Met je rug tegen het kruis". Ik duw mijn rug tegen het koude leer. Terwijl ze me aankijkt, pakt ze mijn linkerhand en snoert hem vast aan het kruis. Dan volgen mijn rechterhand en mijn voeten. Tot slot trekt ze een brede riem over mijn buik die ze extra stevig vast snoert. Die laatste maakt mijn fixatie compleet. Voorzichtig probeer ik te bewegen met mijn armen en middel, maar wederom kan ik totaal geen kant op. Ik geniet in volledige machteloosheid.

Dan wijst ze naar de muur recht tegenover me en zegt: "Kijk eens…". Ik kijk recht vooruit en zie dat er aan de muur tegenover mij een grote getinte spiegel hangt. Doordat ik de hood draag heb ik vreemd genoeg niet direct het gevoel dat ik naar mezelf kijk. Ik zie iemand volledig machteloos en strak ingesnoerd staan. Het spiegelbeeld ziet er onderworpen en anoniem uit. Wanneer het langzaam tot me doordringt dat ik het zèlf ben, voel ik lichte paniek in mijn hoofd. Ik weet dat ik het ben, maar realiseer me dat niemand mij zou herkennen. Ik ben een object zonder vrije wil. Ik ga door de grond van vernedering en vind het zwaar mezelf zo te zien.

Hoewel ik denk niets te laten merken, heeft Meesteres Nova direct door dat dit nog te oncomfortabel voor mij is. Ze gaat tussen mij en de spiegel in staan en kijkt me diep in mijn ogen. Ze knikt naar me terwijl ze me strak aankijkt. Ik voel me bevestigd door haar en kom langzaam tot rust. Ik ben er weer. Dan doet ze rustig mijn hood af en doet een stap opzij. Ik kijk onzeker opnieuw in de spiegel en herken mezelf. Deze keer voel ik trots. Ik kijk mezelf een minuut diep in de ogen en realiseer hoe enorm veel ik weer gegroeid ben deze sessie. Ik ben mezelf op alle vlakken tegengekomen, heb geworsteld tegen mezelf en heb diepe totale overgave gevoeld.

Meesteres Nova komt naast me staan, kijkt me sterk en bevestigend aan via de spiegel en trekt dan nonchalant een nagel over mijn lichaam. Ik kan mijn lichaam niet bewegen en een dunne rode kras tekent zich af over mijn lichaam. Wat een gevoel; gemerkt door mijn Meesteres. Ik ben van haar. Via de spiegel zeg ik rustig "Dankuwel, mijn Meesteres". Ze glimlacht.

Dan maakt ze me in omgekeerde volgorde los van het kruis. De herwonnen vrijheid die ik voel is niet te beschrijven.

Ik stap los van het kruis en ze gaat me voor naar een knus verlicht zithoekje in de ruimte met een comfortabele bank en een tafel. We evalueren het verloop van de sessie en dit hoort daar nog net zo goed bij.

Ik vraag om haar feedback om nog meer uit de sessie te kunnen halen en ze noemt de dingen die ik goed gedaan heb. Wanneer ze zegt dat ze het zelf een fijne intense sessie vond, realiseer ik me iets wat ik me vreemd genoeg nog niet gerealiseerd had... We halen allebei iets moois uit de sessies. Het is geen eenzijdige dienst die ze verleent, ze ìs Meesteres. Het is geen programma dat ze afdraait, het is directe en intense interactie, in z’n puurste vorm. Ik moet even slikken door de intensiteit van de connectie en de oprechtheid in het spel.

Terwijl ik onder de douche sta, realiseer ik me nog een keer dat ik hier gewoon bij DOMA ben!

Even voel ik me een pro. Heel even… Totdat ik sta te klooien om de douchedeur open te krijgen…

Ja hoor, ik ben weer volledig geland... Gelukkig zag niemand het. Ik beloof mezelf dit nooit te delen of op te schrijven... Tsja…

Geïnspireerd op echte momenten met Meesteres Nova (mrsnova.com). Wat hier staat, is slechts wat woorden verdragen. De rest… moet je zelf ondervinden. Wie voelt dat dit raakt, weet wat hem of haar te doen staat. Ze is geweldig. Ik kijk uit naar jouw verhalen!

Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Macht, Meesteres, Pijn, Sm, Spanking, Submission, Vernederen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!