Door: DarqMindFan
Datum: 02-01-2026 | Cijfer: 9.2 | Gelezen: 655
Lengte: Lang | Leestijd: 27 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Dieren, Met Familie, Vernederen,
Lengte: Lang | Leestijd: 27 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Dieren, Met Familie, Vernederen,
Rex
In dit deel: Mark en Tim voegen een nieuw lid toe aan het gezin: een gezinslid met vier poten…
___
Mark en Tim zitten in de woonkamer, de deur dicht, het huis doodstil op het zachte tikken van de klok na. Lise is boven, doucht – haar lichaam nog plakkerig van hun gebruik, haar geest een chaos van schaamte en uitputting. Mark weet dat ze minstens een half uur nodig heeft om zich te “reinigen”, tijd genoeg voor het gesprek dat hij met Tim wil aangaan.
Mark leunt achterover in zijn stoel, zijn armen over elkaar, zijn ogen op Tim gericht – kalm, maar met een roofdierachtige intensiteit, een donkere gloed die zijn woorden al aankondigt.
“Ze is bijna klaar,” zegt hij zacht, zijn stem laag, bijna grommend. “Je moeder. Ze accepteert het. Volledig. Ze komt klaar voor ons, smeekt om ons, draagt de halsband zonder morren. Ze is onze teef – écht onze teef.”
Tim knikt langzaam, zijn ogen worden nog donkerder, zijn ademhaling wordt meteen weer zwaarder bij de herinnering aan vanochtend – hoe ze op haar knieën zat, zijn pik diep in haar keel, haar tieten wiebelend terwijl ze hem bedankte. “Ja… ze is van ons. Ik voel het elke keer als ik haar neem. Ze knijpt om me heen alsof ze sterft als ik haar niet vul. Ze is geil voor me… voor ons.”
Mark leunt voorover, zijn stem lager, intenser, zijn woorden traag en doordacht maar geladen met lust. “Precies. Maar we kunnen verder gaan. We kunnen haar écht tot onze teef maken. Volledig. Geen halve maatregelen meer.”
Tim kijkt op, zijn wenkbrauwen fronsend, zijn stem al schor. “Verder? Hoe… hoe ver bedoel je?”
Mark’s ogen boren in de zijne, zijn stem nu bijna fluisterend maar vol vuur. “Een echte teef, Tim. Niet alleen in naam. We nemen een hond in huis. Een grote, dominante reu – van een speciale fokker. Ik ken iemand die discreet werkt, een fokker die honden levert voor… specifieke behoeften. Een sterke herder of rottweiler, getraind om te gehoorzamen, altijd geil als hij een loopse teef ruikt. Hij wordt deel van ons gezin. Hij slaapt bij ons, eet met ons – en hij neukt haar wanneer wij het zeggen. Hij likt haar kut tot ze druipt, hij neemt haar, knoopt met haar, vult haar met zijn zaad tot ze overstroomt.”
Tim verstijft, zijn mok kletterend op tafel, zijn ogen groot, zijn gezicht bleek. “Wat… een hond? In huis? Om haar te laten… neuken? Nee… dat kan niet… dat is te ver… dat is fucking ziek…”
Mark steekt zijn hand op, zijn stem harder nu, bevelend, maar nog steeds manipulerend. “Luister, jongen. Denk na. Ze is al onze teef – ze knielt, ze pijpt, ze spreidt haar benen op commando, ze komt klaar terwijl ze huilt. Dit is de volgende stap. De ultieme stap. Een hond in huis maakt het permanent. Ze voelt zijn neus aan haar kut elke dag, zijn tong likt haar tot ze spuit, zijn pik rekt haar kut open terwijl jij toekijkt. Ze zal schreeuwen van pijn en genot, klaarkomen terwijl hij haar dekt, haar vult tot ze overstroomt. Dan is er geen weg meer terug. Dan is ze echt van ons – voor altijd. En jij… jij leidt hem. Jij houdt zijn leiband vast. Jij bepaalt wanneer hij haar neemt. Dit maakt je macht compleet.”
Tim schudt zijn hoofd, zijn stem trilt, zijn handen zijn tot vuisten gebald. “Maar… een hond… elke dag… dat breekt haar helemaal… wat als iemand het merkt? Wat als ze het echt haat?”
Mark leunt dichterbij, zijn stem lager, intenser, inspelend op Tim’s lust: “Dat is precies waarom het perfect is, Tim. Ze is al gebroken. Je hebt het gezien – hoe nat ze wordt van vernedering, van ons. Dit maakt haar van ons – écht van ons. Geen twijfel meer. De fokker is discreet – geen vragen, alleen levering. We trainen hem zelf. Hij wordt ons huisdier… en haar partner. Ze zal het haten… maar haar lichaam zal het willen. Je hebt gevoeld hoe haar kut knijpt als je haar vernedert. Een hond zal haar laten harder dan ooit laten klaarkomen – spuitend, schreeuwend, haar kut druipend voor een beest. En jij… jij kijkt toe. Jij beveelt. Je wordt er hard van, hè? Bij de gedachte dat een reu haar kut likt, haar neemt, haar dekt terwijl jij toekijkt, haar tieten laat wiebelen, haar laat schreeuwen. Je pik klopt al bij de gedachte, jongen. Geef het toe.”
Tim’s ademhaling versnelt, zijn ogen worden nog donkerder, zijn hand glijdt onwillekeurig naar zijn kruis, zijn pik wordt zichtbaar hard in zijn broek. “Ja… fuck… ik word hard… het is ziek… maar ik wil het zien… haar laten nemen door een hond… haar laten komen terwijl hij haar neukt…”
Mark glimlacht, zijn hand knijpt zacht in Tim’s schouder, hard. “Goed zo, jongen. Ik heb een verrassing voor je: ik heb al een afspraak met de fokker. We kunnen er heel binnenkort langs gaan. We bereiden haar voor. Ze zal het doen. Omdat ze van ons is.”
Tim knikt, zijn ogen glinsterend van donkere anticipatie, zijn stem schor: “Ja… we doen het. Ik wil haar zien… met hem.”
___
Lise:
De ochtend begint als een valse belofte van normaliteit, een zeldzame dag die niet begint met pijn of bevelen, maar met een vreemde, onrustwekkende zachtheid die me alleen maar alerter maakt. Mark wekt me met een zachte ruk aan de leiband, zijn vingers glijden over mijn halsband in plaats van hard te trekken. Zijn stem is ongewoon vriendelijk, bijna teder, wat me kippenvel bezorgt omdat ik weet dat het een masker is.
“Vandaag een dagje uit, Lise,” zegt hij, zijn adem warm tegen mijn oor terwijl hij naast me ligt, zijn lichaam nog plakkerig van de nacht. “We gaan een speciale vriend bezoeken. Maak je mooi op – jurk, make-up, haar los. Je wilt er goed uitzien voor hem, hè? Laat zien hoe dankbaar je bent voor ons gezin.”
Ik lig daar, mijn lichaam nog zwaar van pijn: mijn kut rauw en gezwollen van hun gebruik gisteren, mijn kont brandend bij elke kleine beweging, mijn borsten gekneusd en tepels gevoelig, alsof elke aanraking een herinnering is aan hoe ze me hebben gekneed en gebeten.
Ik knik automatisch, mijn geest dof maar alert – Een speciale vriend? Misschien een van Tim’s vrienden… of iemand die Mark kent van zijn werk. Misschien iets normaals, een lunch, een bezoek aan een collega. Misschien een dag zonder vernedering. Maar waarom mooi opmaken? Waarom die toon? Het voelt als een val, maar ik durf niet te vragen; vragen leiden tot straf. Misschien is het echt een vriend – iemand onschuldig. Ik hoop het. God, ik hoop het zo.
Ik sta op, mijn benen trillen, en ga naar de badkamer. Tim staat al in de deur, leunend tegen de deurpost, zijn ogen glijden over mijn naakte lichaam – mijn zware borsten, mijn heupen, en iets lager naar mijn kut die nog lekt van hun zaad.
Zijn pik is al halfhard in zijn broek, zijn blik donker en bezitterig. “Ja, mam… doe je best,” zegt hij schor, zijn stem vol lust. “Het is belangrijk. We willen dat je er mooi uitziet. Voor hem.”
Voor hem? Wie is die vriend? Misschien een kennis van Mark… iemand die niets weet van dit alles. Misschien een gewone dag. Ik moet mooi zijn omdat… omdat ze het zeggen. Omdat het een uitje is. Ja, dat moet het zijn.
Ik maak me op zoals bevolen: rode lipstick op mijn lippen, mascara die mijn tranen later zal uitvegen, eyeliner om mijn ogen donkerder te maken, blush op mijn wangen om de bleekheid te verbergen, mijn haar los en golvend over mijn schouders, geborsteld tot het glanst. Ik trek de zwarte jurk aan die Mark heeft klaargelegd – strak, laag uitgesneden, zonder bh of ondergoed, mijn borsten zwaar en wiebelend bij elke beweging, tepels zichtbaar tegen de stof, de zoom halverwege mijn dijen, mijn kut bloot en pulserend onder de stof, de halsband zichtbaar glinsterend in het licht, de leiband eraan vastgeklikt en in mijn hand gedrukt door Mark. “Houd hem vast tot we daar zijn,” zegt hij.
Ik loop naar beneden, mijn hart bonzend, mijn lichaam nog warm van de douche maar alweer nat tussen mijn benen van de spanning.
Het is een dagje uit. Misschien naar een restaurant buiten de stad? Of een huis van een vriend? Het is vast onschuldig. Ze zouden me niet… niet ergens waar mensen zijn…
Ze wachten beneden. Mark kijkt me aan, zijn ogen glijden over mijn lichaam – tevreden, hongerig, zijn pik al zichtbaar hard in zijn broek. “Je ziet er goed uit, teefje,” zegt hij zacht, zijn hand in mijn kont knijpend, zijn vingers even tussen mijn billen glijdend, voelend hoe nat ik ben, zijn vingers nat makend met mijn vocht. “Perfect voor onze speciale vriend. Hij zal je mooi vinden – en nuttig.”
Tim knikt, zijn pik ook hard, zijn blik bezitterig. “Ja… hij zal je mooi vinden, mam. En je dankbaarheid waarderen.”
We stappen in de auto – Mark rijdt, Tim naast hem, ik achterin, de leiband vastgeklikt aan de hoofdsteun zodat ik rechtop moet zitten, waardoor mijn borsten vooruitworden geduwd tegen de stof, en mijn tepels schuren bij elke hobbel in de weg. De rit begint – door de stad, maar dan de snelweg op, weg van het centrum.
Ik kijk uit het raam, de zon schijnt fel, mensen in auto’s naast ons kijken soms naar me – naar mijn decolleté, mijn halsband die zichtbaar is in het licht, de leiband die strak trekt aan mijn nek.
Waar gaan we heen? Een restaurant buiten de stad? Een huis van een vriend? Het is vast onschuldig. Ze zouden me niet… niet ergens waar mensen zijn…
De weg wordt landelijker – velden, bossen, minder verkeer. Mijn maag knijpt samen, maar ik overtuig mezelf: Misschien een picknick. Of een boerderij van een kennis. Ja, dat moet het zijn. Een vriend met een boerderij. Honden misschien, maar onschuldig. Ik ben altijd bang geweest voor honden – grote, blaffende beesten – maar het is vast niets. Gewoon een bezoek.
We stoppen bij een boerderij, hoge hekken, waakhonden die blaffen achter het gaas, hun geblaf luid en dreigend, hun kwijl druipend als ze ons zien. Mijn hart slaat over – Honden… grote honden… ik haat honden… ze bijten, ze springen op… waarom hier?
Een man wacht ons op – Viktor, stevig gebouwd, verweerd gezicht met diepe rimpels, littekens op zijn handen die eruitzien als beten of krassen. Hij knikt naar Mark, zijn ogen glijden over mijn lichaam – over mijn borsten die wiebelen als ik uitstap, over mijn tepels hard tegen de stof, over mijn dijen waar vocht al glinstert. Hij glimlacht vriendelijk, zijn stem ruw van sigaretten: “Welkom. Jullie komen voor de hond, neem ik aan? Kom binnen, ik laat hem zien.”
Mijn hart stopt bijna. Een hond? Ze gaan een hond bekijken? Waarom? Voor het huis? Voor bewaking? Ik kijk naar Mark, mijn stem trillend: “Een… hond? Waarom… ik ben bang voor honden… grote honden bijten…”
Mark trekt licht aan de leiband, zijn stem geruststellend maar scherp: “Sssst, Lise. Het is een vriendelijke reu. Je went er wel aan. Het is goed voor ons gezin – iets nieuws, een aanwinst.”
Ik voel Tim’s hand op mijn onderrug, duwend. “Ja, mam… hij is voor ons. Je zult hem leuk vinden.”
Viktor leidt ons naar de kennels, zijn stem ruw en zakelijk, alsof dit een alledaagse transactie is, terwijl mijn hart bonkt als een trommel in mijn borst. “Kom, ik laat hem zien. Hij is rustig, maar dominant. Goede bloedlijn – sterk, altijd klaar voor actie.”
Ik loop mee, mijn voeten slepend over het grind dat in mijn zolen bijt, mijn hart bonzend, mijn handen trillend. Een hond… ze gaan een hond nemen… voor bewaking, zeg ik tegen mezelf, wanhopig vastklampend aan de hoop. Voor het huis. Ik ben altijd doodsbang geweest voor honden – grote, blaffende monsters met scherpe tanden, kwijlende bekken, die springen en bijten, die me doen verstijven van pure paniek. Maar het is vast voor beveiliging. Mark zei “speciale vriend”… misschien een grap. Misschien niets ergers. Alsjeblieft, laat het niets ergers zijn.
De kennels zijn groot en donker, betonnen vloeren koud en vochtig onder mijn voeten, hoge hekken rammelend in de wind, de stank van hondenpis, uitwerpselen en muskus hangend in de lucht, misselijkmakend en zwaar.
De reu – een enorme zwarte rottweiler, gespierd en zwaar als een beer, zijn vacht glanzend in het schaarse licht, zijn ogen glinsterend met een dierlijke honger – zit in zijn hok, zijn neus snuffelend in de lucht als we naderen. Hij blaft één keer diep, laag, resonant – een geluid dat door mijn borst dreunt, mijn tepels hard laat worden van pure angst, mijn kut onwillekeurig laat samenknijpen bij elke stap.
Viktor opent het hek met een luide klik, laat hem eruit – de hond loopt naar ons toe, zijn nagels krassend over het beton, zijn staart kwispelend maar zijn houding dominant, zijn neus meteen tegen mijn benen gedrukt, snuffelend, omhoog langs mijn kuiten, mijn dijen, zijn warme, natte neus koud tegen mijn huid. Ik deins achteruit, mijn stem trillend en hoog van paniek: “Hij… hij komt te dichtbij… ik ben bang voor honden… hij is groot… alsjeblieft, hou hem weg…”
Mark trekt aan de leiband – scherp, mijn hoofd achterover, mijn nek krakend, mijn borsten vooruit duwend tot de stof bijna scheurt bij de hals, mijn tepels bijna bloot in de zon. “Stil, Lise. Laat hem kennismaken. Hij ruikt je. Dat is goed. Laat hem ruiken hoe nat je kut is – hij weet al dat je een loopse teef bent.”
Ik sta daar op het stoffige erf van de boerderij, mijn benen trillend als bladeren in een storm, de dunne witte jurk plakkerig tegen mijn bezwete huid, doorweekt van de hitte en mijn eigen schaamtevocht dat langs mijn binnenste dijen sijpelt. Mijn borsten zijn zwaar en pijnlijk, wiebelen bij elke hortende ademhaling, mijn tepels hard en schurend tegen de natte stof, gezwollen van de constante wrijving en de herinnering aan hun handen. De halsband bijt diep in mijn nek, het leer warm en klam, de ring koud en zwaar tegen mijn sleutelbeen, de leiband strak in Mark’s hand – rukkend bij elke aarzeling, mijn hoofd achterover dwingend tot mijn nek brandt en mijn borsten vooruit puilen.
Viktor leidt ons naar een open plek achter de kennels, een grasveldje omringd door hekken, de zon fel en genadeloos. “Hier kan hij vrij bewegen,” zegt hij zakelijk. “Laat haar kennismaken. Op handen en knieën.”
Mark trekt aan de leiband – hard, mijn hoofd achterover, mijn adem stokt. “Op je knieën, Lise. Nu. Laat hem je ruiken. Laat hem op je springen.”
Ik val bijna, mijn knieën komen hard neer op het gras, mijn handen zinken in de aarde, mijn jurk schuift omhoog tot mijn kont en kut bloot zijn.
“Nee… alsjeblieft… niet doen… ik ben bang… honden bijten… ik kan dit niet…” smeek ik, mijn stem hoog en trillend, tranen stromen over mijn wangen terwijl ik probeer weg te kruipen, mijn handen duwen tegen de grond.
Mark trekt harder – scherp, pijnlijk, doet mijn nek kraken. “Stil, teef. Je kunt het wél. Je bent onze teef – je kut druipt al voor hem. Je bent bang? Goed zo. Angst maakt je natter. Je verdient dit – omdat je zwak bent, omdat je ons dit hebt laten doen. Blijf zitten, of ik laat hem je bijten.”
De hond – Rex – komt meteen, zijn neus snuffelt, zijn tong likt over mijn druipende kut, nat en ruw, duwt diep tot ik schreeuw en probeer weg te kruipen. “Nee! Stop! Haal hem weg! Hij likt me… hij gaat me bijten… alsjeblieft!”
Tim houdt mijn armen vast, Mark de leiband strak. “Je liegt, Lise,” zegt Mark vernederend, zijn stem vol spot. “Je kut druipt. Je tepels zijn hard. Je bent bang, maar geil. Een bange, geile teef die smeekt om een echte pik – van een beest. Je bent lager dan hij.”
De hond – Rex – mount me met een brute kracht die me laat schreeuwen. Zijn voorpoten slaan neer op mijn rug, zijn klauwen krabben over mijn huid, krabben mijn huid open. Zijn gewicht drukt me omlaag – zwaar, harig, heet – zijn buik tegen mijn rug persend, zijn kwijl druipend in mijn nek, warm en slijmerig langs mijn halsband sijpelend, zijn hete, hijgende adem puffend tegen mijn oor, luid en dierlijk, vermengd met zijn gegrom. Zijn pik – rood, dik, puntig en glibberig van zijn eigen voorvocht – duwt tegen mijn kut, mist eerst, glijdt over mijn dijen en maakt ze nat met hete, kleverige druppels, vindt dan zijn doel, dringt in me – rekt mijn schaamlippen open met een scheurende pijn, stoot diep en razend snel, ribbels schuren tegen mijn kutwanden.
Ik schreeuw, worstel harder, probeer weg te kruipen: “Nee! Stop! Haal hem af! Hij neukt me! Het doet pijn! Alsjeblieft!”
Mark trekt aan de leiband – harder, mijn hoofd ver achterover, mijn adem stokt. “Blijf stil, teef. Voel hoe hij je neemt. Je kut zuigt om hem heen – je wilt het. Ik weet dat je bang bent voor honden, maar aat die angst je natter maken. Je bent lager dan hij – een teef die geneukt wordt door een beest terwijl haar zoon en haar man toekijken.”
Tim houdt me vast, zijn stem bij mijn oor: “Je verdient dit, mam… je kut is nat voor hem… je bent onze teef nu.”
De knoop begint subtiel – een zwelling aan de basis van zijn pik die bij elke terugtrekkende stoot tegen mijn opening drukt, rekken, duwend. Maar het groeit snel, explosief: een harde, bolle knobbel, groot als een vuist, die mijn schaamlippen rekt tot het voelt alsof ik scheur, mijn vlees brandend en trillend, de druk opbouwend tot ik schreeuw – rauw, dierlijk, mijn stem brekend in de lucht. Hij stoot harder, forcerend, de knoop duwend tegen mijn ingang, rekkend, scheurend tot hij met een nat, pijnlijk plopje naar binnen glijdt – waarna hij in me vastzit, pulserend heet en hard in me, mijn kut vol en opgeblazen, mijn buik uitpuilend van de druk, elke klop van zijn hart voelbaar door de knoop heen, synchroon met mijn eigen pulserende pijn.
Ik schreeuw – een constante, verscheurende kreet – de pijn ondraaglijk: een diep, brandend rekken in mijn onderbuik, mijn kutwanden uitgerekt tot het maximum, mijn clit geplet tegen de basis van zijn pik, mijn hele onderlichaam vol, opgeblazen, de druk zo intens dat ik niet kan ademen, niet kan bewegen, alleen schokken en krampen.
Zijn zaad spuit in golven – heet, dun, overvloedig – me vullend tot het overstroomt, druipend langs mijn dijen in warme stralen, vermengd met mijn eigen vocht dat spuit bij een orgasme dat ik niet wil maar niet kan stoppen, mijn kut krampachtig om de knoop knijpend, hem melkend, golven van pijn en genot door me heen jagend.
We zitten vast – geknoopt, minutenlang, zijn knoop zwelgend en krimpend maar vastzittend, elke kleine beweging een nieuwe explosie van pijn, zijn gewicht me platdrukkend in het gras, zijn klauwen diep in mijn rug, druppeltjes bloed vermengd met zweet druipend langs mijn zijkanten. Zijn kwijl druipt constant op mijn nek, slijmerig en heet, zijn gegrom laag en tevreden in mijn oor, zijn pik pulserend in me, zijn zaad nog nasijpelend. Ik huil – snikkend, schokkend – mijn lichaam verraadt me, ik kom weer klaar in kleine naschokken, mijn kut spuitend rond de knoop.
Mark houdt de leiband strak, zijn stem vol triomf: “Kijk naar je teef, Tim. Gedekt als een echte loopse hond. Ze komt klaar terwijl hij haar vult. Dit is ons gezin nu.”
Tim’s ogen donker, zijn pik hard: “Ja… ze is van hem nu… van ons…”
De knoop houdt aan – 10, 15, 20 minuten – een eeuwigheid van pijn en gedwongen volheid, tot hij eindelijk krimpt en loskomt met een nat, scheurend plopje, zijn zaad spuit meteen uit me in een golf, druipt op de grond in een plas.
Ik zak in elkaar, druipend, kapot, gevuld met hondenzaad.
Voor altijd.
___
De volgende ochtend…
Ik word wakker met een gewicht op mijn borst dat me bijna verstikt. Rex ligt bovenop me, zijn zware, warme lichaam over me heen, zijn kop rust tussen mijn borsten, zijn natte neus duwt tegen mijn tepel. Zijn adem is heet en vochtig, zijn kwijl druipt op mijn huid. Zijn pik is al halfhard, rood en glinsterend, drukt tegen mijn buik – hij heeft de hele nacht tegen me aan gelegen, zijn neus constant tussen mijn benen, snuffelend, likkend als ik bewoog in mijn slaap.
Mark en Tim zijn al wakker. Mark zit op de rand van het bed, koffie in zijn hand, zijn ogen glinsterend. Tim staat naast hem, zijn pik hard, zijn hand al in mijn haar.
“Goedemorgen, teefje,” zegt Mark zacht maar scherp. “Rex heeft honger. Laat hem ontbijten.”
Tim trekt aan de leiband – mijn hoofd omhoog, mijn borsten tegen Rex’ snuit duwend. De hond reageert meteen: zijn ruwe tong likt over mijn tepels, nat en schurend, dan lager, tussen mijn benen duwend terwijl Tim mijn knieën spreidt. Rex’ tong is overal – likkend over mijn clit, duwend in mijn kut, diep en nat, zijn kwijl vermengd met mijn eigen vocht dat meteen weer druipt. Ik kreun, mijn lichaam schokt, mijn kut pulseert van de ruwheid. Ik haat dit… ik ben bang voor hem… maar mijn kut opent zich al… ik word nat voor een hond… ik ben kapot.
Rex bespringt me zonder waarschuwing – zijn voorpoten zwaar op mijn borst, klauwen krabbend in mijn huid, bloedende striemen achterlatend. Zijn pik duwt in mijn kut – rood, dik, puntig – rekt me open met een brandende pijn. Hij stoot razend snel, zijn heupen klappend tegen mijn billen, zijn gegrom diep en dierlijk in mijn oor. De knoop zwelt – duwt tegen mijn opening, rekt me tot ik schreeuw, scheurt tot hij vastzit, pulserend heet in me, me vullend tot mijn buik opzwelt. Zijn zaad spuit – heet, dun, eindeloos – overstroomt me, druipt langs mijn dijen terwijl ik kom, schokkend, mijn kut spuitend rond de knoop, mijn borsten wiebelend onder zijn gewicht.
Mark filmt in close-up: “Kijk hoe je kut spuit voor je nieuwe partner, Lise. Dit is je ochtendroutine nu.”
Tim knijpt in mijn tepels terwijl Rex geknoopt zit. “Goed zo, mam… je bent zijn teef… kom voor hem…”
Ik huil, maar kom weer – harder, mijn lichaam verraadt me terwijl de knoop me vasthoudt, minutenlang, tot Rex loskomt met een natte plop en ik druipend achterblijf.
___
Die middag…
Rex volgt me overal. Ik doe het huishouden, hij snuffelt constant aan mijn kut, likt me terwijl ik afwas, met zijn tong duwend tot ik op de grond val en hij me bespringt – in de keuken, op de vloer, zijn knoop zit vast in me terwijl ik schreeuw en kom. Tim kijkt toe vanuit de woonkamer, zijn pik hard. “Laat hem je nemen, mam… je kut is nu van hem.”
___
Die avond….
Mark en Tim laten me door Rex dekken voor de camera terwijl zij meedoen – Tim in mijn mond, Mark neukt mijn tieten, Rex in mijn kut. De knoop zit vast terwijl Tim in mijn keel komt en Mark op mijn borsten spuit. Ik schreeuw rond Tim’s pik, mijn lichaam schokt in een orgasme dat me volledig breekt.
___
De daarop volgende dagen – de routine…
Elke ochtend: Rex likt me wakker, springt op me, knoopt me – ik kom schreeuwend, druipend, terwijl Mark en Tim toekijken en meedoen.
Elke middag: Rex neemt me, waar ik ook ben – in de woonkamer, op de trap, in de tuin als ze me buiten laten. Tim houdt de leiband vast, trekt eraan terwijl Rex me neukt: “Kom voor je hond, mam… laat je door hem volspuiten…”
Elke avond: dubbele penetratie met Rex – Tim in mijn kont, Rex in mijn kut, of omgekeerd. Mark filmt, laat me terugkijken terwijl ik hen pijp. Rex knoopt me altijd, zijn zaad overstromend, mijn kut en kont vol en druipend.
Mijn innerlijke breuk is totaal. [i]Ik ben het teefje van Rex. Elke dag likt hij me wakker, neukt hij me, knoopt hij me. Ik kom harder dan ooit – spuitend, schokkend, mijn kut pulserend rond zijn pik terwijl ik huil. Ik haat het… maar ik wacht erop. Ik spreid mijn benen voor hem zonder bevel. Mijn jongen kijkt toe en komt terwijl een hond me vult. Ik ben kapot. Ik ben van hen. Van hem. Voor altijd. [i]
Rex slaapt op me, zijn gewicht zwaar wegend, zijn pik hard tegen mijn buik.
Ik ben niet meer Lise.
Ik ben hun teef.
Zijn teef.
Elke dag.
Elke nacht.
Voor altijd.
___
Mark en Tim zitten in de woonkamer, de deur dicht, het huis doodstil op het zachte tikken van de klok na. Lise is boven, doucht – haar lichaam nog plakkerig van hun gebruik, haar geest een chaos van schaamte en uitputting. Mark weet dat ze minstens een half uur nodig heeft om zich te “reinigen”, tijd genoeg voor het gesprek dat hij met Tim wil aangaan.
Mark leunt achterover in zijn stoel, zijn armen over elkaar, zijn ogen op Tim gericht – kalm, maar met een roofdierachtige intensiteit, een donkere gloed die zijn woorden al aankondigt.
“Ze is bijna klaar,” zegt hij zacht, zijn stem laag, bijna grommend. “Je moeder. Ze accepteert het. Volledig. Ze komt klaar voor ons, smeekt om ons, draagt de halsband zonder morren. Ze is onze teef – écht onze teef.”
Tim knikt langzaam, zijn ogen worden nog donkerder, zijn ademhaling wordt meteen weer zwaarder bij de herinnering aan vanochtend – hoe ze op haar knieën zat, zijn pik diep in haar keel, haar tieten wiebelend terwijl ze hem bedankte. “Ja… ze is van ons. Ik voel het elke keer als ik haar neem. Ze knijpt om me heen alsof ze sterft als ik haar niet vul. Ze is geil voor me… voor ons.”
Mark leunt voorover, zijn stem lager, intenser, zijn woorden traag en doordacht maar geladen met lust. “Precies. Maar we kunnen verder gaan. We kunnen haar écht tot onze teef maken. Volledig. Geen halve maatregelen meer.”
Tim kijkt op, zijn wenkbrauwen fronsend, zijn stem al schor. “Verder? Hoe… hoe ver bedoel je?”
Mark’s ogen boren in de zijne, zijn stem nu bijna fluisterend maar vol vuur. “Een echte teef, Tim. Niet alleen in naam. We nemen een hond in huis. Een grote, dominante reu – van een speciale fokker. Ik ken iemand die discreet werkt, een fokker die honden levert voor… specifieke behoeften. Een sterke herder of rottweiler, getraind om te gehoorzamen, altijd geil als hij een loopse teef ruikt. Hij wordt deel van ons gezin. Hij slaapt bij ons, eet met ons – en hij neukt haar wanneer wij het zeggen. Hij likt haar kut tot ze druipt, hij neemt haar, knoopt met haar, vult haar met zijn zaad tot ze overstroomt.”
Tim verstijft, zijn mok kletterend op tafel, zijn ogen groot, zijn gezicht bleek. “Wat… een hond? In huis? Om haar te laten… neuken? Nee… dat kan niet… dat is te ver… dat is fucking ziek…”
Mark steekt zijn hand op, zijn stem harder nu, bevelend, maar nog steeds manipulerend. “Luister, jongen. Denk na. Ze is al onze teef – ze knielt, ze pijpt, ze spreidt haar benen op commando, ze komt klaar terwijl ze huilt. Dit is de volgende stap. De ultieme stap. Een hond in huis maakt het permanent. Ze voelt zijn neus aan haar kut elke dag, zijn tong likt haar tot ze spuit, zijn pik rekt haar kut open terwijl jij toekijkt. Ze zal schreeuwen van pijn en genot, klaarkomen terwijl hij haar dekt, haar vult tot ze overstroomt. Dan is er geen weg meer terug. Dan is ze echt van ons – voor altijd. En jij… jij leidt hem. Jij houdt zijn leiband vast. Jij bepaalt wanneer hij haar neemt. Dit maakt je macht compleet.”
Tim schudt zijn hoofd, zijn stem trilt, zijn handen zijn tot vuisten gebald. “Maar… een hond… elke dag… dat breekt haar helemaal… wat als iemand het merkt? Wat als ze het echt haat?”
Mark leunt dichterbij, zijn stem lager, intenser, inspelend op Tim’s lust: “Dat is precies waarom het perfect is, Tim. Ze is al gebroken. Je hebt het gezien – hoe nat ze wordt van vernedering, van ons. Dit maakt haar van ons – écht van ons. Geen twijfel meer. De fokker is discreet – geen vragen, alleen levering. We trainen hem zelf. Hij wordt ons huisdier… en haar partner. Ze zal het haten… maar haar lichaam zal het willen. Je hebt gevoeld hoe haar kut knijpt als je haar vernedert. Een hond zal haar laten harder dan ooit laten klaarkomen – spuitend, schreeuwend, haar kut druipend voor een beest. En jij… jij kijkt toe. Jij beveelt. Je wordt er hard van, hè? Bij de gedachte dat een reu haar kut likt, haar neemt, haar dekt terwijl jij toekijkt, haar tieten laat wiebelen, haar laat schreeuwen. Je pik klopt al bij de gedachte, jongen. Geef het toe.”
Tim’s ademhaling versnelt, zijn ogen worden nog donkerder, zijn hand glijdt onwillekeurig naar zijn kruis, zijn pik wordt zichtbaar hard in zijn broek. “Ja… fuck… ik word hard… het is ziek… maar ik wil het zien… haar laten nemen door een hond… haar laten komen terwijl hij haar neukt…”
Mark glimlacht, zijn hand knijpt zacht in Tim’s schouder, hard. “Goed zo, jongen. Ik heb een verrassing voor je: ik heb al een afspraak met de fokker. We kunnen er heel binnenkort langs gaan. We bereiden haar voor. Ze zal het doen. Omdat ze van ons is.”
Tim knikt, zijn ogen glinsterend van donkere anticipatie, zijn stem schor: “Ja… we doen het. Ik wil haar zien… met hem.”
___
Lise:
De ochtend begint als een valse belofte van normaliteit, een zeldzame dag die niet begint met pijn of bevelen, maar met een vreemde, onrustwekkende zachtheid die me alleen maar alerter maakt. Mark wekt me met een zachte ruk aan de leiband, zijn vingers glijden over mijn halsband in plaats van hard te trekken. Zijn stem is ongewoon vriendelijk, bijna teder, wat me kippenvel bezorgt omdat ik weet dat het een masker is.
“Vandaag een dagje uit, Lise,” zegt hij, zijn adem warm tegen mijn oor terwijl hij naast me ligt, zijn lichaam nog plakkerig van de nacht. “We gaan een speciale vriend bezoeken. Maak je mooi op – jurk, make-up, haar los. Je wilt er goed uitzien voor hem, hè? Laat zien hoe dankbaar je bent voor ons gezin.”
Ik lig daar, mijn lichaam nog zwaar van pijn: mijn kut rauw en gezwollen van hun gebruik gisteren, mijn kont brandend bij elke kleine beweging, mijn borsten gekneusd en tepels gevoelig, alsof elke aanraking een herinnering is aan hoe ze me hebben gekneed en gebeten.
Ik knik automatisch, mijn geest dof maar alert – Een speciale vriend? Misschien een van Tim’s vrienden… of iemand die Mark kent van zijn werk. Misschien iets normaals, een lunch, een bezoek aan een collega. Misschien een dag zonder vernedering. Maar waarom mooi opmaken? Waarom die toon? Het voelt als een val, maar ik durf niet te vragen; vragen leiden tot straf. Misschien is het echt een vriend – iemand onschuldig. Ik hoop het. God, ik hoop het zo.
Ik sta op, mijn benen trillen, en ga naar de badkamer. Tim staat al in de deur, leunend tegen de deurpost, zijn ogen glijden over mijn naakte lichaam – mijn zware borsten, mijn heupen, en iets lager naar mijn kut die nog lekt van hun zaad.
Zijn pik is al halfhard in zijn broek, zijn blik donker en bezitterig. “Ja, mam… doe je best,” zegt hij schor, zijn stem vol lust. “Het is belangrijk. We willen dat je er mooi uitziet. Voor hem.”
Voor hem? Wie is die vriend? Misschien een kennis van Mark… iemand die niets weet van dit alles. Misschien een gewone dag. Ik moet mooi zijn omdat… omdat ze het zeggen. Omdat het een uitje is. Ja, dat moet het zijn.
Ik maak me op zoals bevolen: rode lipstick op mijn lippen, mascara die mijn tranen later zal uitvegen, eyeliner om mijn ogen donkerder te maken, blush op mijn wangen om de bleekheid te verbergen, mijn haar los en golvend over mijn schouders, geborsteld tot het glanst. Ik trek de zwarte jurk aan die Mark heeft klaargelegd – strak, laag uitgesneden, zonder bh of ondergoed, mijn borsten zwaar en wiebelend bij elke beweging, tepels zichtbaar tegen de stof, de zoom halverwege mijn dijen, mijn kut bloot en pulserend onder de stof, de halsband zichtbaar glinsterend in het licht, de leiband eraan vastgeklikt en in mijn hand gedrukt door Mark. “Houd hem vast tot we daar zijn,” zegt hij.
Ik loop naar beneden, mijn hart bonzend, mijn lichaam nog warm van de douche maar alweer nat tussen mijn benen van de spanning.
Het is een dagje uit. Misschien naar een restaurant buiten de stad? Of een huis van een vriend? Het is vast onschuldig. Ze zouden me niet… niet ergens waar mensen zijn…
Ze wachten beneden. Mark kijkt me aan, zijn ogen glijden over mijn lichaam – tevreden, hongerig, zijn pik al zichtbaar hard in zijn broek. “Je ziet er goed uit, teefje,” zegt hij zacht, zijn hand in mijn kont knijpend, zijn vingers even tussen mijn billen glijdend, voelend hoe nat ik ben, zijn vingers nat makend met mijn vocht. “Perfect voor onze speciale vriend. Hij zal je mooi vinden – en nuttig.”
Tim knikt, zijn pik ook hard, zijn blik bezitterig. “Ja… hij zal je mooi vinden, mam. En je dankbaarheid waarderen.”
We stappen in de auto – Mark rijdt, Tim naast hem, ik achterin, de leiband vastgeklikt aan de hoofdsteun zodat ik rechtop moet zitten, waardoor mijn borsten vooruitworden geduwd tegen de stof, en mijn tepels schuren bij elke hobbel in de weg. De rit begint – door de stad, maar dan de snelweg op, weg van het centrum.
Ik kijk uit het raam, de zon schijnt fel, mensen in auto’s naast ons kijken soms naar me – naar mijn decolleté, mijn halsband die zichtbaar is in het licht, de leiband die strak trekt aan mijn nek.
Waar gaan we heen? Een restaurant buiten de stad? Een huis van een vriend? Het is vast onschuldig. Ze zouden me niet… niet ergens waar mensen zijn…
De weg wordt landelijker – velden, bossen, minder verkeer. Mijn maag knijpt samen, maar ik overtuig mezelf: Misschien een picknick. Of een boerderij van een kennis. Ja, dat moet het zijn. Een vriend met een boerderij. Honden misschien, maar onschuldig. Ik ben altijd bang geweest voor honden – grote, blaffende beesten – maar het is vast niets. Gewoon een bezoek.
We stoppen bij een boerderij, hoge hekken, waakhonden die blaffen achter het gaas, hun geblaf luid en dreigend, hun kwijl druipend als ze ons zien. Mijn hart slaat over – Honden… grote honden… ik haat honden… ze bijten, ze springen op… waarom hier?
Een man wacht ons op – Viktor, stevig gebouwd, verweerd gezicht met diepe rimpels, littekens op zijn handen die eruitzien als beten of krassen. Hij knikt naar Mark, zijn ogen glijden over mijn lichaam – over mijn borsten die wiebelen als ik uitstap, over mijn tepels hard tegen de stof, over mijn dijen waar vocht al glinstert. Hij glimlacht vriendelijk, zijn stem ruw van sigaretten: “Welkom. Jullie komen voor de hond, neem ik aan? Kom binnen, ik laat hem zien.”
Mijn hart stopt bijna. Een hond? Ze gaan een hond bekijken? Waarom? Voor het huis? Voor bewaking? Ik kijk naar Mark, mijn stem trillend: “Een… hond? Waarom… ik ben bang voor honden… grote honden bijten…”
Mark trekt licht aan de leiband, zijn stem geruststellend maar scherp: “Sssst, Lise. Het is een vriendelijke reu. Je went er wel aan. Het is goed voor ons gezin – iets nieuws, een aanwinst.”
Ik voel Tim’s hand op mijn onderrug, duwend. “Ja, mam… hij is voor ons. Je zult hem leuk vinden.”
Viktor leidt ons naar de kennels, zijn stem ruw en zakelijk, alsof dit een alledaagse transactie is, terwijl mijn hart bonkt als een trommel in mijn borst. “Kom, ik laat hem zien. Hij is rustig, maar dominant. Goede bloedlijn – sterk, altijd klaar voor actie.”
Ik loop mee, mijn voeten slepend over het grind dat in mijn zolen bijt, mijn hart bonzend, mijn handen trillend. Een hond… ze gaan een hond nemen… voor bewaking, zeg ik tegen mezelf, wanhopig vastklampend aan de hoop. Voor het huis. Ik ben altijd doodsbang geweest voor honden – grote, blaffende monsters met scherpe tanden, kwijlende bekken, die springen en bijten, die me doen verstijven van pure paniek. Maar het is vast voor beveiliging. Mark zei “speciale vriend”… misschien een grap. Misschien niets ergers. Alsjeblieft, laat het niets ergers zijn.
De kennels zijn groot en donker, betonnen vloeren koud en vochtig onder mijn voeten, hoge hekken rammelend in de wind, de stank van hondenpis, uitwerpselen en muskus hangend in de lucht, misselijkmakend en zwaar.
De reu – een enorme zwarte rottweiler, gespierd en zwaar als een beer, zijn vacht glanzend in het schaarse licht, zijn ogen glinsterend met een dierlijke honger – zit in zijn hok, zijn neus snuffelend in de lucht als we naderen. Hij blaft één keer diep, laag, resonant – een geluid dat door mijn borst dreunt, mijn tepels hard laat worden van pure angst, mijn kut onwillekeurig laat samenknijpen bij elke stap.
Viktor opent het hek met een luide klik, laat hem eruit – de hond loopt naar ons toe, zijn nagels krassend over het beton, zijn staart kwispelend maar zijn houding dominant, zijn neus meteen tegen mijn benen gedrukt, snuffelend, omhoog langs mijn kuiten, mijn dijen, zijn warme, natte neus koud tegen mijn huid. Ik deins achteruit, mijn stem trillend en hoog van paniek: “Hij… hij komt te dichtbij… ik ben bang voor honden… hij is groot… alsjeblieft, hou hem weg…”
Mark trekt aan de leiband – scherp, mijn hoofd achterover, mijn nek krakend, mijn borsten vooruit duwend tot de stof bijna scheurt bij de hals, mijn tepels bijna bloot in de zon. “Stil, Lise. Laat hem kennismaken. Hij ruikt je. Dat is goed. Laat hem ruiken hoe nat je kut is – hij weet al dat je een loopse teef bent.”
Ik sta daar op het stoffige erf van de boerderij, mijn benen trillend als bladeren in een storm, de dunne witte jurk plakkerig tegen mijn bezwete huid, doorweekt van de hitte en mijn eigen schaamtevocht dat langs mijn binnenste dijen sijpelt. Mijn borsten zijn zwaar en pijnlijk, wiebelen bij elke hortende ademhaling, mijn tepels hard en schurend tegen de natte stof, gezwollen van de constante wrijving en de herinnering aan hun handen. De halsband bijt diep in mijn nek, het leer warm en klam, de ring koud en zwaar tegen mijn sleutelbeen, de leiband strak in Mark’s hand – rukkend bij elke aarzeling, mijn hoofd achterover dwingend tot mijn nek brandt en mijn borsten vooruit puilen.
Viktor leidt ons naar een open plek achter de kennels, een grasveldje omringd door hekken, de zon fel en genadeloos. “Hier kan hij vrij bewegen,” zegt hij zakelijk. “Laat haar kennismaken. Op handen en knieën.”
Mark trekt aan de leiband – hard, mijn hoofd achterover, mijn adem stokt. “Op je knieën, Lise. Nu. Laat hem je ruiken. Laat hem op je springen.”
Ik val bijna, mijn knieën komen hard neer op het gras, mijn handen zinken in de aarde, mijn jurk schuift omhoog tot mijn kont en kut bloot zijn.
“Nee… alsjeblieft… niet doen… ik ben bang… honden bijten… ik kan dit niet…” smeek ik, mijn stem hoog en trillend, tranen stromen over mijn wangen terwijl ik probeer weg te kruipen, mijn handen duwen tegen de grond.
Mark trekt harder – scherp, pijnlijk, doet mijn nek kraken. “Stil, teef. Je kunt het wél. Je bent onze teef – je kut druipt al voor hem. Je bent bang? Goed zo. Angst maakt je natter. Je verdient dit – omdat je zwak bent, omdat je ons dit hebt laten doen. Blijf zitten, of ik laat hem je bijten.”
De hond – Rex – komt meteen, zijn neus snuffelt, zijn tong likt over mijn druipende kut, nat en ruw, duwt diep tot ik schreeuw en probeer weg te kruipen. “Nee! Stop! Haal hem weg! Hij likt me… hij gaat me bijten… alsjeblieft!”
Tim houdt mijn armen vast, Mark de leiband strak. “Je liegt, Lise,” zegt Mark vernederend, zijn stem vol spot. “Je kut druipt. Je tepels zijn hard. Je bent bang, maar geil. Een bange, geile teef die smeekt om een echte pik – van een beest. Je bent lager dan hij.”
De hond – Rex – mount me met een brute kracht die me laat schreeuwen. Zijn voorpoten slaan neer op mijn rug, zijn klauwen krabben over mijn huid, krabben mijn huid open. Zijn gewicht drukt me omlaag – zwaar, harig, heet – zijn buik tegen mijn rug persend, zijn kwijl druipend in mijn nek, warm en slijmerig langs mijn halsband sijpelend, zijn hete, hijgende adem puffend tegen mijn oor, luid en dierlijk, vermengd met zijn gegrom. Zijn pik – rood, dik, puntig en glibberig van zijn eigen voorvocht – duwt tegen mijn kut, mist eerst, glijdt over mijn dijen en maakt ze nat met hete, kleverige druppels, vindt dan zijn doel, dringt in me – rekt mijn schaamlippen open met een scheurende pijn, stoot diep en razend snel, ribbels schuren tegen mijn kutwanden.
Ik schreeuw, worstel harder, probeer weg te kruipen: “Nee! Stop! Haal hem af! Hij neukt me! Het doet pijn! Alsjeblieft!”
Mark trekt aan de leiband – harder, mijn hoofd ver achterover, mijn adem stokt. “Blijf stil, teef. Voel hoe hij je neemt. Je kut zuigt om hem heen – je wilt het. Ik weet dat je bang bent voor honden, maar aat die angst je natter maken. Je bent lager dan hij – een teef die geneukt wordt door een beest terwijl haar zoon en haar man toekijken.”
Tim houdt me vast, zijn stem bij mijn oor: “Je verdient dit, mam… je kut is nat voor hem… je bent onze teef nu.”
De knoop begint subtiel – een zwelling aan de basis van zijn pik die bij elke terugtrekkende stoot tegen mijn opening drukt, rekken, duwend. Maar het groeit snel, explosief: een harde, bolle knobbel, groot als een vuist, die mijn schaamlippen rekt tot het voelt alsof ik scheur, mijn vlees brandend en trillend, de druk opbouwend tot ik schreeuw – rauw, dierlijk, mijn stem brekend in de lucht. Hij stoot harder, forcerend, de knoop duwend tegen mijn ingang, rekkend, scheurend tot hij met een nat, pijnlijk plopje naar binnen glijdt – waarna hij in me vastzit, pulserend heet en hard in me, mijn kut vol en opgeblazen, mijn buik uitpuilend van de druk, elke klop van zijn hart voelbaar door de knoop heen, synchroon met mijn eigen pulserende pijn.
Ik schreeuw – een constante, verscheurende kreet – de pijn ondraaglijk: een diep, brandend rekken in mijn onderbuik, mijn kutwanden uitgerekt tot het maximum, mijn clit geplet tegen de basis van zijn pik, mijn hele onderlichaam vol, opgeblazen, de druk zo intens dat ik niet kan ademen, niet kan bewegen, alleen schokken en krampen.
Zijn zaad spuit in golven – heet, dun, overvloedig – me vullend tot het overstroomt, druipend langs mijn dijen in warme stralen, vermengd met mijn eigen vocht dat spuit bij een orgasme dat ik niet wil maar niet kan stoppen, mijn kut krampachtig om de knoop knijpend, hem melkend, golven van pijn en genot door me heen jagend.
We zitten vast – geknoopt, minutenlang, zijn knoop zwelgend en krimpend maar vastzittend, elke kleine beweging een nieuwe explosie van pijn, zijn gewicht me platdrukkend in het gras, zijn klauwen diep in mijn rug, druppeltjes bloed vermengd met zweet druipend langs mijn zijkanten. Zijn kwijl druipt constant op mijn nek, slijmerig en heet, zijn gegrom laag en tevreden in mijn oor, zijn pik pulserend in me, zijn zaad nog nasijpelend. Ik huil – snikkend, schokkend – mijn lichaam verraadt me, ik kom weer klaar in kleine naschokken, mijn kut spuitend rond de knoop.
Mark houdt de leiband strak, zijn stem vol triomf: “Kijk naar je teef, Tim. Gedekt als een echte loopse hond. Ze komt klaar terwijl hij haar vult. Dit is ons gezin nu.”
Tim’s ogen donker, zijn pik hard: “Ja… ze is van hem nu… van ons…”
De knoop houdt aan – 10, 15, 20 minuten – een eeuwigheid van pijn en gedwongen volheid, tot hij eindelijk krimpt en loskomt met een nat, scheurend plopje, zijn zaad spuit meteen uit me in een golf, druipt op de grond in een plas.
Ik zak in elkaar, druipend, kapot, gevuld met hondenzaad.
Voor altijd.
___
De volgende ochtend…
Ik word wakker met een gewicht op mijn borst dat me bijna verstikt. Rex ligt bovenop me, zijn zware, warme lichaam over me heen, zijn kop rust tussen mijn borsten, zijn natte neus duwt tegen mijn tepel. Zijn adem is heet en vochtig, zijn kwijl druipt op mijn huid. Zijn pik is al halfhard, rood en glinsterend, drukt tegen mijn buik – hij heeft de hele nacht tegen me aan gelegen, zijn neus constant tussen mijn benen, snuffelend, likkend als ik bewoog in mijn slaap.
Mark en Tim zijn al wakker. Mark zit op de rand van het bed, koffie in zijn hand, zijn ogen glinsterend. Tim staat naast hem, zijn pik hard, zijn hand al in mijn haar.
“Goedemorgen, teefje,” zegt Mark zacht maar scherp. “Rex heeft honger. Laat hem ontbijten.”
Tim trekt aan de leiband – mijn hoofd omhoog, mijn borsten tegen Rex’ snuit duwend. De hond reageert meteen: zijn ruwe tong likt over mijn tepels, nat en schurend, dan lager, tussen mijn benen duwend terwijl Tim mijn knieën spreidt. Rex’ tong is overal – likkend over mijn clit, duwend in mijn kut, diep en nat, zijn kwijl vermengd met mijn eigen vocht dat meteen weer druipt. Ik kreun, mijn lichaam schokt, mijn kut pulseert van de ruwheid. Ik haat dit… ik ben bang voor hem… maar mijn kut opent zich al… ik word nat voor een hond… ik ben kapot.
Rex bespringt me zonder waarschuwing – zijn voorpoten zwaar op mijn borst, klauwen krabbend in mijn huid, bloedende striemen achterlatend. Zijn pik duwt in mijn kut – rood, dik, puntig – rekt me open met een brandende pijn. Hij stoot razend snel, zijn heupen klappend tegen mijn billen, zijn gegrom diep en dierlijk in mijn oor. De knoop zwelt – duwt tegen mijn opening, rekt me tot ik schreeuw, scheurt tot hij vastzit, pulserend heet in me, me vullend tot mijn buik opzwelt. Zijn zaad spuit – heet, dun, eindeloos – overstroomt me, druipt langs mijn dijen terwijl ik kom, schokkend, mijn kut spuitend rond de knoop, mijn borsten wiebelend onder zijn gewicht.
Mark filmt in close-up: “Kijk hoe je kut spuit voor je nieuwe partner, Lise. Dit is je ochtendroutine nu.”
Tim knijpt in mijn tepels terwijl Rex geknoopt zit. “Goed zo, mam… je bent zijn teef… kom voor hem…”
Ik huil, maar kom weer – harder, mijn lichaam verraadt me terwijl de knoop me vasthoudt, minutenlang, tot Rex loskomt met een natte plop en ik druipend achterblijf.
___
Die middag…
Rex volgt me overal. Ik doe het huishouden, hij snuffelt constant aan mijn kut, likt me terwijl ik afwas, met zijn tong duwend tot ik op de grond val en hij me bespringt – in de keuken, op de vloer, zijn knoop zit vast in me terwijl ik schreeuw en kom. Tim kijkt toe vanuit de woonkamer, zijn pik hard. “Laat hem je nemen, mam… je kut is nu van hem.”
___
Die avond….
Mark en Tim laten me door Rex dekken voor de camera terwijl zij meedoen – Tim in mijn mond, Mark neukt mijn tieten, Rex in mijn kut. De knoop zit vast terwijl Tim in mijn keel komt en Mark op mijn borsten spuit. Ik schreeuw rond Tim’s pik, mijn lichaam schokt in een orgasme dat me volledig breekt.
___
De daarop volgende dagen – de routine…
Elke ochtend: Rex likt me wakker, springt op me, knoopt me – ik kom schreeuwend, druipend, terwijl Mark en Tim toekijken en meedoen.
Elke middag: Rex neemt me, waar ik ook ben – in de woonkamer, op de trap, in de tuin als ze me buiten laten. Tim houdt de leiband vast, trekt eraan terwijl Rex me neukt: “Kom voor je hond, mam… laat je door hem volspuiten…”
Elke avond: dubbele penetratie met Rex – Tim in mijn kont, Rex in mijn kut, of omgekeerd. Mark filmt, laat me terugkijken terwijl ik hen pijp. Rex knoopt me altijd, zijn zaad overstromend, mijn kut en kont vol en druipend.
Mijn innerlijke breuk is totaal. [i]Ik ben het teefje van Rex. Elke dag likt hij me wakker, neukt hij me, knoopt hij me. Ik kom harder dan ooit – spuitend, schokkend, mijn kut pulserend rond zijn pik terwijl ik huil. Ik haat het… maar ik wacht erop. Ik spreid mijn benen voor hem zonder bevel. Mijn jongen kijkt toe en komt terwijl een hond me vult. Ik ben kapot. Ik ben van hen. Van hem. Voor altijd. [i]
Rex slaapt op me, zijn gewicht zwaar wegend, zijn pik hard tegen mijn buik.
Ik ben niet meer Lise.
Ik ben hun teef.
Zijn teef.
Elke dag.
Elke nacht.
Voor altijd.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Dirtm1nd, 38 jaar. Voel je je meegevoerd door deze woorden? Op mijn prive pagina gaat het spel verder, intiemer en spannender...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Hoofdrol (34)
Sadisme (48)
Mistress (50)
Grots (33)