Pandora - 4

De volgende ochtend zijn de vinkjes bij de appjes naar Rod nog steeds grijs. Bellen heeft geen zin, vanwege het tijdsverschil, dus ik ga naar mijn werk. Mijn baas is blij dat ik weer terug ben, Naomi heeft haar best gedaan maar de winkel is een slagveld. Halflege schappen, smerige vloer, half uitgepakte dozen. Ze komt langs om haar verontschuldigingen aan te bieden.

“Sorry voor de troep, ik begrijp niet hoe jij dat doet. Ik ben zo blij dat je terug bent.” Ik ga er keihard tegenaan en tussen het helpen van de klanten door heb de winkel alweer aardig op orde als het tijd is voor mijn lunchpauze. Ergens ben ik blij dat ik het zo druk heb, zo vergeet ik mijn zorgen. Ik sluit de deur en ga achter zitten om wat te eten. Ik open mijn telefoon en zie tot mijn teleurstelling dat de vinkjes nog grijs zijn, Rod heeft nog steeds mijn appjes niet gelezen… Ik wil mijn telefoon net wegleggen als ik zie dat de vinkjes blauw kleuren. Mijn hart slaat over. Seconden later komt er een berichtje.

“Kun je de deur even opendoen?” Ik snap niet wat hij bedoelt.

“Welke deur?”, vraag ik.

“De deur van de winkel, je bent toch op je werk?”, antwoord hij. Met mijn telefoon in hand loop ik naar de voordeur. Mijn hart slaat drie keer over als ik hem door het glas heen zie staan. Ik weet niet hoe snel ik de deur van het slot moet halen en spring in zijn armen. Met mij in zijn armen loopt hij naar binnen en sluit de deur. Minutenlang klem ik mij om hem heen. Mijn hoofd in zijn nek, dicht tegen hem aan. Ik kan mijn tranen niet tegenhouden, ze stromen over mijn wangen.

“Hoe dat zo?”, kan ik uiteindelijk uit brengen.

“Ik had zo met je te doen, dat ik een ticket heb geboekt en ben gekomen.”

“Lieve schat”, fluister ik, “maar ik moet werken. Hoelang blijf je? Waar slaap je?”

“Ik kan een week blijven. Voor zolang heb ik een hier een kamer gereserveerd.”

“Oh gelukkig, ik had je graag mee naar huis willen nemen, maar ik denk dat mijn schoonouders nog vaak zullen komen en ik denk niet dat ze het aankunnen dat ze jou treffen. Maar nu Chet er niet meer is kunnen we nu wel ’s avonds af en toe afspreken.”

“Geef niet, ik ben hier om je een beetje te steunen. Ik ben er als je wilt dat ik er ben, en als het niet uitkomt dan is het ook goed. Ik kan hier sowieso trainen, dus ik vermaakt mij wel.” We staan midden in de winkel, ik hang nog steeds in zijn armen. Ik laat mij zakken, “laten we naar jouw hotelkamer gaan, daar is meer privacy dan hier.”

We wandelen naar zijn kamer. Hij is echt net aangekomen, want zijn koffer staat nog ongeopend in zijn kamer.

“Ik ben na het inchecken gelijk naar de winkel gegaan, ik wist immers dat je nu pauze hebt.”

“Kom hier”, zeg ik, en ik trek hem richting het bed.

“Ik heb je zo gemist”, zeg ik. We zoenen heerlijk. Ik kruip in zijn armen, dicht tegen hem aan. Zo wil ik blijven liggen, het liefst de rest van de dag.

“Hoe is het met de zwangerschap? Merk je er iets van?”, vraagt Rod.

Ik haal mijn schouders op: “Ik merk er nog niets van, ik ontdekte het omdat ik niet ongesteld werd.”

“Je weet zeker dat je het wilt houden?”

“Als ik bij jou mag blijven zeker, er is niets wat mij nu nog hier wil houden”, zeg ik, terwijl ik mijn hoofd draai en hem recht aankijk. “Jij wilt het toch ook?”

Rod knikt. “Ik heb het mijn ouders vertelt, ze vonden het niet leuk maar uiteindelijk hebben ze gezegd mij te steunen in mijn beslissing.”

“Wat een lieve ouders heb jij, ik wou dat mijn ouders nog leefden…” Ik kruip in zijn armen. Ik doe mijn ogen dicht en geniet van zijn lijf. Zo blijf ik stilliggen.

“Pandora, schat, wordt wakker", hoor ik een stem zeggen. Ik schrik wakker en moet mij even oriënteren. Ik kijk recht in de ogen van Rod.

“Je moet nog werken, weet je nog?”, zegt hij lachend. Ik kijk op mijn horloge. Shit, over een kwartier moet de winkel weer open.

“Heb ik geslapen?”, vraag ik hem.

“Ja, je hebt heerlijk geslapen in mijn armen.”

“Das ook gezellig, ben je hier lig ik te slapen", zeg ik verschrikt.

“Je had het blijkbaar nodig, en daar kan ik mij wel wat bij voorstellen ook", zegt hij. Ik fris mij snel even op en samen lopen we naar de winkel.

“Ik ga naar het werk naar huis, en dan haal ik wat schone kleren op. En dan kom ik naar jou. Okay?”

“Prima, dus ik zie je vanavond als je weer terug bent?”

“Ja” Ik krijg een knuffel en Rod gaat weer richting zijn kamer. Zo kan hij nog even bijslapen want het was een lange reis.

Op het werk bel ik de moeder van Chet op, op een moment dat er geen klanten zijn. Ik zie het niet zitten om iedere nacht in het resort te slapen. Veel mensen kennen mij daar en het is eigenlijk niet de bedoeling dat werknemers bij gasten blijven slapen. Overdag is het vrij normaal dat ik er loop, maar als iemand ziet dat ik er 's avonds of 's nachts rondloop zullen er vragen gesteld worden. Ik wil dat de ouders van Chet spullen die ze van Chet willen hebben komen halen. Dan ben ik hopelijk verlost van onverwachte bezoekjes en kunnen Rod en ik gewoon in mijn huis slapen. Ik app Rod wat mijn plannen zijn en ik krijg een duimpje terug.

Het is een verdrietig samenzijn met de ouders van Chet. Zijn moeder schiet bij het minste of geringste weer vol. Ze kan het nog steeds moeilijk verkroppen dat haar zoon zijn problemen voor zich heeft gehouden en niets aan haar heeft verteld, wat ik mij wel kan voorstellen. Samen bekijken we zijn spullen en pakken een paar dozen in. Ik heb zelf weinig behoefte om veel te bewaren. Een paar spulletjes en foto's waar ik fijne herinneringen aan heb zijn voor mij voldoende. Ik vertel ze dat ik af en toe op het resort zal slapen met als smoes dat ik nog niet kan wennen aan een leeg huis. Ze knikken begripvol. Met een paar volle dozen verdwijnen ze weer.

Ik pak mijn spullen en ga naar Rod. Hij besteld eten via de roomservice en we eten wat. Na het eten douchen we en duiken gelijk het bed in. Nog geen vijf minuten later voel ik zijn lange lul in mij. Ik hoef niet meer te dromen van hem maar kan hem recht aankijken. Met lange stevige stoten brengt hij mij naar een hoogtepunt.

“Oh wat heb ik dit gemist", kreun ik terwijl we nog steeds oogcontact hebben. "Ik wil je niet meer kwijt, ik wil je iedere dag in mijn voelen. Mij iedere dag op je lul spietsen", fluister ik terwijl ik berg op vlieg. Met een knal schiet ik door de top en kies het luchtruim. Hoog door de lucht zwevend giert het orgasme door mijn lijf. Ik heb overal tintelingen en kippenvel. Alle frustratie en zorgen van de laatste weken lijken te verdwijnen. Net als ik denk dat de daling inzet voel ik dat ik volgepompt word. Haal naar haal stoot zijn stevige paal in mijn binnenste, bij ieder stoot een nieuw laag mijn kutje inpompend. Het duurt minuten voor ik weer op aarde land. Tien minuten later vallen we in een diepe slaap. Rod vanwege zijn jetlag, ik vanwege alle emoties en slapeloze nachten die ik achter de rug heb.

Die nacht worden we meermaals wakker. En ieder keer doen we het weer. Soms zit ik boven, soms ligt hij boven, soms lepeltje, lepeltje. En iedere keer komen we allebei spetterend klaar. Als ik mij 's morgens sta te douchen voel ik mij uitgewoond en blij tegelijk. Met kut is gevoelig door het vele neuken. Fluitend ga ik aan het werk. Mijn vrolijkheid slaat over op de klanten, wat fooien betreft is het een topdag. Ook krijg ik weer een aantal verzoekjes maar die wijs ik nu met een grote lach op mijn gezicht allemaal af.

Aan het einde van de dag gooien we mijn fiets achter in een taxi en gaan samen naar mijn huis. Ik duik de keuken in en kook een heerlijke maaltijd voor ons tweeën. Daarna duiken we gelijk ons bed weer in. Ik ben net voor de eerste keer die avond volgepompt als er gebeld wordt. Ik schiet snel een ochtendjas aan en doe de deur open. De broer van Chet staat voor de deur. Hij is zichtbaar aangeschoten.

“Hoi, wat doe jij hier?”, vraag ik.

“Hoi, ik kom even kijken hoe het met het schatje van mijn broer is.”

“Goed hoor, het gaat prima naar omstandigheden.”

“Heb je niet behoefte aan een lekkere vent? Nu mijn broer er niet meer is? Hij vertelde altijd dat jullie zo lekker konden neuken. Zal ik je eens lekker verwennen”, zegt hij. Hij doet een poging om mijn ochtendjas open te trekken.

“Ga weg, ik hoef je niet”, gil ik.

“Toe, ik weet dat je het lekker vindt.”

“Weg jij, rot op!” Hij probeert mij te omhelzen en te zoenen en we vallen samen achterover. Zijn knie komt in mijn buik terecht en ik hap naar adem. Ik krijg even geen lucht meer. Dan wordt hij opgetild. Rod heeft hem om zijn middel en tilt hem als een klein kind op en dumpt hem op straat.

“Oprotten jij”, zegt hij.

“Wie ben je?” vraagt de broer verbaasd.

“Dat gaat je niets aan.” Rod doet de deur dicht en helpt mij overeind. Mijn buik krimpt samen van de pijn.

“Shit, hij viel met zijn knie op mij”, zeg ik terwijl ik kreun van de pijn.

“Kom”, zegt Rod en in strompel in zijn armen naar de kamer. Als ik op de bank zit wordt de pijn wat lichter, maar gaat niet helemaal weg.

“Moeten we niet naar het ziekenhuis?”, zegt Rod.

“Nee, laat mij maar even, het zal zo wel beter gaan”, zeg ik. Later die avond lijkt het inderdaad beter te gaan. We gaan naar bed maar neuken zie ik nog even niet zitten. Wel kruip ik in zijn armen en ondanks dat de pijn niet geheel weg is val ik in een diepe slaap.

Midden in de nacht gil ik het uit. Een heftige pijnscheut schiet er door mijn liezen. Ik voel nattigheid mijn kruis en ga gauw naar de badkamer. Daar ontdek ik dat ik bloed uit mijn vagina. Rod is wakker geworden van mij gegil en komt achter mij aan.

“We gaan naar het ziekenhuis” zegt hij. Hij belt een taxi. Rod overlegt met de taxichauffeur en ze besluiten naar een privékliniek te gaan. Die hebben een betere reputatie dan de publieke ziekenhuizen en Rod maakt zich nu even niet druk over de kosten. In het ziekenhuis is er even gedoe over de betaling maar uiteindelijk word ik onderzocht. Er wordt een scan gemaakt van mijn onderlijf. Ik vertel wat er is gebeur en dat ik zwanger ben en de arts constateert uiteindelijk dat de bloeding veroorzaakt is door een miskraam. Ik heb wat inwendige kneuzingen maar het ziet verder geen serieuze problemen. Hij betwijfelt of een kniestoot de oorzaak kan zijn van de miskraam, misschien was het het laatste zetje. Ik krijg pijnstilling en nadat ik heb laten zien dat ik normaal kan plassen en poepen mag ik naar huis. Moe en verdrietig nemen we een taxi terug naar huis.

“Ik begon net te wennen aan het feit dat we samen een kind zouden krijgen en nu dit”, zeg ik met tranen in mijn ogen. Rod weet even niets te zeggen.

“Voor mij hetzelfde…”, zegt hij uiteindelijk.

“Mag ik nog steeds naar Nederland komen?”, vraag ik angstig.

“Ben je gek? Tuurlijk mag je komen! Met of zonder kind, ik houd nog steeds van je!”, zegt hij met krachtige stem. Ik zoen hem op zijn mond.

Als we thuis zijn hebben we nog een ruim uur voor het ochtend wordt. De pijnstilling doet zijn werk. Ik kruip in bed weer in de armen van Rod en weet uiteindelijk nog in slaap te vallen. ’s Ochtends neem ik een warme douche en besluit uiteindelijk toch te gaan werken, ondanks de protesten van Rod.

“Ik weet niet hoe het in Nederland is, maar ziek thuis zitten is geen optie”, zeg ik, “ik ben min of meer mijn eigen baas, ik red me wel.” Ik neem nog een paar pijnstillers en samen nemen we de taxi naar het resort. Ik ga aan het werk, Rod gaat naar zijn kamer om zich om te kleden om te gaan sporten. Ik moet hem beloven onmiddellijk te bellen als ik weer pijn krijg.

Het werken leidt af en dankzij de pijnstillers kom ik de ochtend goed door. Rod haalt mij op tijdens de lunchpauze en we wandelen naar zijn kamer. Hij heeft een heerlijke lunch besteld. Ik heb vanochtend niet ontbeten en geniet echt van het lekkere eten. Ik ben door de korte nacht best moe en doe een powernap op zijn bed voor ik weer aan het werk ga. Het eten en het dutje heeft mij goed gedaan en opgewekt ga ik weer aan het werk.

Na het werk nemen we weer een taxi naar huis. De avond verloopt rustig op een huilbui na. Ik was net gewend aan het feit dat ik een kind zou krijgen en dan verlies ik het weer. Aan de ene kant ben ik verdrietig, vooral om de manier waarop ik het kind verloren heb, aan de andere kant ook wel opgelucht, want als ik diep in mijn hart kijk zijn zowel Rod als ik zijn eigenlijk nog niet toe aan kinderen. Rod kookt wat eten en we hebben een goed gesprek over de nabije toekomst. Hij gaat een afspraak regelen bij de Nederlandse ambassade zodat ik legaal naar Nederland kan reizen. Door de gebeurtenis met de broer van Chet wil ik het liefst met Rod mee of anders zo snel achter hem aan. Die avond vrijen we, maar echt neuken laat ik nog maar even achterwege. De pijn is vrijwel weg, het voelt nog als een lichte buikpijn. Ik slaap onrustig. Alle gebeurtenissen van de laatste dagen hebben hun weerslag.

Vandaag is de pijn vrijwel weg. Ik kan weer voluit werken en werk alle zaken die zijn blijven liggen weg. Vrolijk ga ik naar Rod toe tijdens mijn lunchpauze. Hij laat weten dat hij voor morgen aan het einde van de middag een afspraak heeft gemaakt met de ambassade. Ik ben opgetogen, er worden nu echte stappen gemaakt voor mijn reis naar Nederland! We zoenen heerlijk en ik ga met een blij gemoed ’s middags weer aan het werk. Aan het einde van de dag, als ik mijn kleren wissel, zie ik het kistje staan waarin ik mijn geheime spaargeld bewaar. Ik bedenk dat het niet handig is dat dit geld hier blijft, zeker nu er geen reden meer is om het niet mee naar huis te nemen. Ook zie ik het niet zitten al dit geld mee te nemen met het vliegtuig. Wat als ze het ontdekken en er vragen over stellen? Hoe leg ik uit hoe ik eraan kom? Als Rod mij op komt halen om naar huis te gaan neem ik het mee.

Thuisgekomen laat ik de inhoud van het kistje zien.

“Rod, dit heb ik gespaard tijdens mijn werk. Het is fooiengeld en er zit ook wat geld bij wat ik van mannen heb gekregen. Sommige vonden mij zo zielig dat ze mij held hebben toegestopt. Ik het het altijd geweigerd maar sommige drongen zo aan... Uiteindelijk heb ik het geaccepteerd. Ik heb het nooit mee naar huis genomen omdat Chet het dan zou verbrassen in de kroeg. Nu hij niet meer leeft wil ik het graag meenemen naar Nederland zodat wij het kunnen gebruiken om ons leven op te bouwen. En ik kan er mijn ticket naar Nederland mee betalen.” Rod kijkt nieuwsgierig in het kistje. Dan zet hij grote ogen op.

“Dat zijn honderden euro's!", zegt hij verbaasd.

“Dat zou kunnen, ik heb het nooit geteld...” Hij doet een graai in het kistje en haalt een stapel biljetten eruit.

“Laten we eerst even kijken hoeveel het is", zegt hij.

Samen sorteren we de biljetten en vervolgens tellen we het. Het blijkt ruim 6000 euro te zijn. Ik schrik zelf van het bedrag.

“Zoveel had ik niet verwacht”, zeg ik verbaasd. Rod is minstens net zo verbaasd.

“Dit is jouw geld, jij mag zeggen wat je ermee wilt doen", zegt hij. “Maar ik zou het niet zo meenemen in het vliegtuig. Stel dat je tas gestolen wordt of je bagage zoekraakt? Of dat de douane moeilijk doet?”

“Dus jij wilt het ook niet meenemen voor mij?", vraag ik voorzichtig. Rod denkt even na.

“Ik heb denk ik een beter idee. Ik ga even kijken of er hier een filiaal is van een Nederlandse bank, dan kijk ik of ik het kan storten op mijn eigen rekening. Als je dan in Nederland bent halen we het er weer vanaf wanneer je het wilt hebben.”

“Als dat zou kunnen, zou dat super zijn", zeg ik. Rod opent zijn laptop en googelt naar banken in de buurt. “Er zijn inderdaad Nederlandse banken in de buurt, ik ga morgen wel even bellen." Ik vlieg hem om de hals.

“Super, ik ben zo blij met jou", zeg ik en ik geef hem een dikke zoen.

’s Avonds kook ik weer en we vrijen voorzichtig. Rod vingert mij heerlijk. Het doet nog wel wat pijn maar de lust wint het toch van de pijn en ik kom klaar. Ik wil Rod pijpen maar hij vindt dat geen goed idee. Uiteindelijk trek ik hem af. Als hij klaarkomt zit zijn buik onder het sperma. Gelukkig vindt hij het okay dat ik het van zijn buik lik.

Vandaag is de dag dat we naar de ambassade gaan. Ik krijg gelukkig vrij van mijn baas om een paar uur eerder te stoppen. Naomi, de receptioniste, zal het van mij overnemen voor die paar uurtjes, dat durfde ze gelukkig nog wel aan. Ik durf niet de reden te vertellen waarom ik vrij wil, ik verzin dat het de nasleep is van de dood van Chet. Terwijl ik aan het werk ben heeft Rod gebeld met verschillende banken. Op weg naar de ambassade gaan we langs de dichtstbijzijnde. We storten mijn geld op Rods rekening.

Het gesprek op de ambassade gaat gelukkig goed. We zijn nog wat jong maar ik kan in ieder geval een tijdelijke verblijfsvergunning krijgen en dan later alles in orde maken. De papierwinkel wordt in gang gezet en ik krijg bericht wanneer alles rond is. Dit kan even duren want één en ander moet gecheckt worden. We gaan blij naar huis.

Na het eten duik ik op Rod en zoen hem helemaal plat. Zo blij ben ik dat alles in gang is gezet. We proberen te neuken. Ik wil per se proberen of penetratie weer lukt, en uiteindelijk lukt het ook. Maar stevig stoten doet nog pijn dus we laten het maar even zo. Ik val toch met een blij gemoed in slaap, in de overtuiging dat we morgen weer normaal kunnen neuken.

Ik heb ’s nachts een nachtmerrie. Ik droom dat Rod er niet is en ik word thuis opgezocht door de broer van Chet. Hij is dronken en verkracht mij. Ik gil alles bij elkaar maar niemand hoort mij. Ik word badend in het zweet wakker.

“Wat is er?” vraagt Rod. Ik vertel hem over de droom.

“Ik ben bij je, om je te beschermen”, zegt hij. Ik kruip in zijn armen. Nu is hij er nog, maar overmorgen moet hij gaan en dan ben ik weer alleen. Dat maakt mij ongerust. Ik hoop dat we snel wat horen van de ambassade. Uiteindelijk val ik toch in slaap.

Als ik na mijn werk thuiskom heeft Rod vervelend nieuws en goed nieuws. Hij begint met het goede nieuws.

“De club vindt het prima dat jij bij mij komt wonen. In het appartement dat de club in gedachten heeft voor mij woonden altijd drie spelers. Twee ervan zijn vertrokken en alleen Maarten woont er nog. Als ik er kom wonen zou er nog plek zijn voor een derde speler, maar de club heeft er geen moeite mee dat jij er komt in plaats van de speler", deelt hij mij mede. Ik ben opgetogen. “Je hebt er geen moeite mee dat we ons huis moeten delen met een derde persoon?”, vraagt hij nog voor de zekerheid.

Ik haal mijn schouder op. “Ik ben allang blij dat ik bij jou mag wonen.”

Dan het andere nieuws. Rod heeft contact gehad met de ambassade. Ze hebben te horen gekregen dat ik nog getrouwd ben. Rod heeft uitgelegd dat mijn man is overleden. Ze begrijpen het maar zolang dit nog niet officieel is doorgekomen moeten we nog even wachten. Dat kan wel een paar weken duren, krijgen we te horen. Ik ben bang, ik heb geen zin om nog weken alleen te blijven in dit huis.

“Kun je niet blijven", vraag ik voorzichtig aan Rod.

“Dat kan ik niet maken, ik heb de situatie uitgelegd en daarom heb ik een weekje vrij gekregen. Over een paar weken begint het seizoen en ik moet mijn plek in het team vinden.” Ik begrijp het maar blij ben ik uiteraard niet.

Als we 's avonds in bed liggen besef ik dat dit de laatste nacht is dat ik met Rod slaap, voor hij naar Nederland gaat. Ik besluit dit moment niet te verpesten door mijn donkere gedachten, maar uit te gaan van een goede afloop. Als we in bed liggen wil hem even lekker opwarmen door hem te pijpen, maar hij laat dat niet toe.

“Je wil niet gepijpt worden hè", vraag ik hem.

“Dat lijkt mij zo vies", zegt hij. Ik kijk hem vreemd aan.

“Nee hoor dat is niet vies, we douchen toch iedere dag?”

“Nee, maar toch", zegt hij vertwijfeld.

“Dus je wilt mij ook niet beffen?", vraag ik hem.

“Ik moet er niet aan denken", zegt hij met een moeilijk gezicht, “je vindt dat toch niet erg?”

Ik kruip op hem en kijk hem recht aan. “Ik houd van je zoals je bent, we neuken heerlijk en dat telt voor mij” zeg ik hem. Ik zit met mijn kruis op zijn lul en beweeg nu heen en weer. Het voelt heerlijk en ook Rod is binnen de kortste keren stijf. Langzaam laat ik mij zakken over zijn enorme staaf. Het voelt weer als vanouds, alle pijn van de afgelopen dagen is verdwenen en een golf van lust spoelt door mijn lijf. Ik voel dat ik gelijk drijfnat word.

“Neuk me, please, neuk me aan gort”, Rod begint te stoten, mijn billen en borsten trillen en schudden door zijn stevige stoten. “Oh wat lekker", kreun ik. Ik geniet weer ouderwets, het voelt weer als de eerste keer na ons weerzien een week geleden en ik word weer gelanceerd. Ik kom knetterhard klaar en golven van opwinding gieren door mijn lijf.

Dan komt Rod ook klaar en ik voel zijn warme zaad lading naar lading mijn grotje ingespoten worden. Ik blijf op hem liggen en geniet van het huid-op-huidcontact, en de dikke paal die nog in mij zit.

“Zal ik aan de pil gaan? Nu ik niet meer zwanger ben? Anders ben ik misschien zo weer zwanger.”

“Dat is ook zo, daar had ik helemaal niet meer aan gedacht. Maar we kunnen inderdaad beter even wachten tot we de boel in Nederland op de rit hebben"

“Dat dacht ik ook, ik zal er komende week wel even achter aan gaan", zeg ik. Ik voel de lul van Rod slapper worden en langzaam uit mijn kut glijden. Minuten blijf ik stil op hem liggen, zolang het nog kan wil ik hem aanraken.

“Heb je het met veel mannen gedaan?", vraagt hij dan.

“Hoe kom je daar zo bij?", vraag ik hem.

“Gewoon, ik ben gewoon nieuwsgierig.” Ik heb geen idee wat ik moet zeggen. Ik besef dat ik veel mannen heb geneukt, ik heb geen flauw vermoeden hoeveel maar het moeten er tientallen zijn.

“Wat is veel?”

“Waren het er vijf, tien, vijftien."

“Eh, meer", zeg ik.

“Hoeveel meer?", vraagt hij. Ik voel dat zijn lul onder mij weer stijver wordt.

“Weet ik veel, ik heb ze niet geteld."

“Maar neukte je iedere maand of iedere week?”

“Alleen als er iemand langs kwam die ik vertrouwde, dus geen gespierde macho types maar rustige vriendelijke mannen.”

“En hoe vaak gebeurde dat.”

“Iedere week wel een keertje.” Ik merk dat Rods lul langzaam steeds stijver en stijver wordt. Voor mij een teken dat hij niet boos of teleurgesteld is.

“Vind je het erg dat ik dat heb gedaan?” Rod is even stil.

“Nee, ik denk het niet.”

“Sinds ik jou ken ben jij de enige", zeg ik om hem gerust te stellen.

“Ook toen het even uit was tussen ons?” Ik moet even denken, en besef dat ik toen wel geneukt heb met anderen.

“Toen had ik eerst ook geen seks, tot er eens twee jongens binnenkwamen die erg lang waren, en heel even dacht ik dat jij dat was. Die heb ik wel in bed gelokt.”

“Twee? Je hebt met twee man tegelijk geneukt?”

”Het was een tweeling.” De knuppel tussen mijn benen is nu keihard. Ik kom overeind en kijk recht in zijn ogen, ik heb een glimlach rond mijn mond.

“Raak je er nu opgewonden van als ik praat over seks met andere mannen?” Hij kijkt aan als een kind dat betrapt wordt bij het stelen van een snoepje uit de trommel.

“Eh... Ik denk het".

Ik schuif zijn paal in één snelle beweging tot aan zijn wortels naar binnen. Rod kreunt luid.

“Sinds we weer contact hebben neuk ik alleen met jou. Dit lijfje is helemaal van jou”, zeg ik om hem gerust te stellen. En dan hijg ik zachtjes in zijn oor: “Maar dan wil ik wel dat je dit hoertje even stevig paalt.”Rod laat een kreun horen en begint stevig te stoten. Ik sluit mijn ogen en geniet van het rammen in mijn grotje nu het weer kan. “Oh ja, fuck mij, please, fuck mij", moedig ik hem aan.

We slapen nauwelijks die nacht. Ik weet niet wanneer ik hem weer zal gaan zien, en wil maximaal gebruik maken van zijn genotsknuppel. Nu ik weet wat zijn geheime fantasieën zijn fluister ik allerlei verhaaltjes in van wat ik allemaal met mijn dates heb uitgespookt, en keer op keer is hij binnen no-time knalhard en word ik weer op zijn heerlijke lul gespietst. Ik geniet zelf ook van mijn eigen geile gepraat en had nooit gedacht dat ik zo open kon zijn tegen iemand over mijn neukpartijtjes.

Vandaag vertrekt Rod. We gaan samen naar het resort waar veel van zijn spullen nog liggen. Onder andere zijn sportkleding ligt daar nog. In mijn lunchpauze kan ik hem nog kort zien en dan moet hij naar het vliegveld om op tijd te zijn voor zijn vlucht. Ik probeer mijzelf gerust te stellen dat ik het prima zal redden in mijn eentje. De broer van Chet heb ik niet meer gezien, ik hoop dat Rods verschijning zal voorkomen dat hij een tweede poging doet mij te versieren, maar helemaal gerust ben ik er niet over. Gelukkig is het vrij druk in de winkel zodat ik niet veel tijd heb om mij druk te maken, maar ik vrees de eenzame avonden en nachten.

Als mijn lunchpauze begint staat Rod voor de deur. Hij heeft al uitgecheckt en zijn koffers bij zich. Ik voel mijn waterlanders al naar boven komen als hij een verrassing voor mij heeft.

“Ik heb, sinds ik door hoe angstig je bent voor de broer van Chet, geprobeerd om een oplossing te vinden, dat je zolang alleen moet zijn. En ik heb net gehoord dat mijn plannetje gelukt is. Als je het goed vindt kan mijn vader komen tot het moment dat je naar Nederland gaat. Vind je dat goed?”

“Eh, wat?”, kan ik alleen maar uitbrengen. Het duurt even voordat ik wekelijk besef wat het verhaal inhoud. Ik voel blijdschap opkomen.

“Maar hoe?”

“Heb je een logeerkamer? Waar hij kan slapen.”

“Ja, sinds Chet weg is heb ik plek zat", zeg ik.

“Dus vind je het goed dat hij bij jou in huis kan slapen, om de boel in de gaten te houden?”

"Ja, natuurlijk, ja, ja, alleen ken ik hem niet.”

“Hij is echt heel aardig en lief, ik weet zeker dat jullie het goed met elkaar kunnen vinden.”

”En hoelang kan hij blijven?”

“Hij heeft een open ticket, dus in principe zo lang als nodig is. Hij kan op afstand werken, dus hij kan gewoon werken vanaf je huis, mocht je dat te lastig worden kan hij altijd in een hotel gaan.”

“Nee, nee, natuurlijk kan hij bij mij slapen en werken! Maar vind je moeder dat niet erg?”

“Leuk vindt ze het uiteraard niet, maar in het verleden moest hij ook vaak weg voor zijn werk, dus ze is het wel gewend.”

“Oh wat lief", zeg ik, ik krijg een brok in mijn keel.

“Maar je vader kent mij helemaal niet. Ik kan ook wel voor mijzelf zorgen", krabbel ik toch wat terug.

“Ik vind het zelf ook fijn als hij hier is, dan slaap ik ook rustig", zegt Rod. Daar kan ik mij wel bij voorstellen.

Ik vlieg Rod om zijn hals, "Dankjewel, dankjewel, ik houd zo van jou.” De tranen lopen nu over mijn wangen. Wat een verrassing zo vlak voor zijn vertrek. “Wanneer komt hij?”, vraag ik.

“Hij zal vandaag vliegen, dus hij zal ik morgen landen. Ik weet nog niet precies hoe laat, maar als ik wat weet dan app ik je wel.” Ik zoen Rod nogmaals honderd keer. Dan moet hij gaan. “Hopelijk tot snel schat", zijn zijn laatste woorden voordat hij in de taxi stapt naar het vliegveld.

Ondanks het vertrek van Rod ben ik een stuk geruster. Eén nacht alleen is een stuk minder lang dan een onbepaalde tijd alleen. Ik ben er nog niet helemaal gerust op weken samen te moeten wonen met iemand die ik nog nooit heb ontmoet, de tijd zal het leren.

Tijdens mijn werk bel ik naar de kliniek waar ik geweest ben na mijn miskraam. Ze kunnen mij helpen aan anticonceptiepillen. Ik mag ze gelijk vanmiddag ophalen, als ik naar huis fiets ga ik er gelijk langs, haal de pillen en rijd dan naar huis. Ik sluit de voordeur hermetisch af en neem mij voor niet weg te gaan voor morgenochtend.

Die nacht slaap in onrustig, ik word wakker van ieder geluidje, maar er gebeurt niets. In de ochtend ga ik opgelucht weer aan het werk.

Trefwoord(en): Erotisch, Nymfomanie, Slet, Vakkenvuller, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!