Het Cadeau - 6.1

We verlieten de vintage-boetiek met onze tassen. Ik droeg nu het blauwe mini-jurkje dat Jess had uitgekozen. Bij elke stap voelde ik hoe kort de stof was: mijn billen deinden, de onderste rondingen kwamen vrij zodra ik bewoog. Ik wist precies wat voorbijgangers zagen – en dat maakte me geil én nerveus. Mijn kutje was eigenlijk constant bloot; een verkeerde hoek en iedereen kon het zien. Al de hele dag snakte ik ernaar om eindelijk klaar te komen. In Jess’ tas zat de felgele versie van hetzelfde jurkje – schreeuwerig en uitdagend. Ze wilde hem nog niet aantrekken. “Voor Mike, als verrassing,” zei ze met een knipoog. Ze had ook een lelijke, hoogsluitende oma-slip gekocht: beige, elastiek tot aan de navel, pure vernedering. Het ergste was de opdracht bij de kassa: stop de loveballs in je kutje, terwijl die andere klant toekeek. Ik had willen weigeren – dit was niet meer sexy, dit was puur gênant. Maar ik deed het toch. Sartre zou zeggen: de blik van de ander reduceert je tot object, maar juist in die reductie ligt vrijheid. Door te kiezen voor die vernedering omarmde ik het volledig overgeven aan haar wil. Niet omdat het makkelijk was, maar omdat nee zeggen mijn keuze voor dit weekend zou verraden. Ik wilde voelen hoe het is om écht geen nee meer te kunnen zeggen. In de tas met het grote ‘sextoys’-logo zaten Jess’ latex pakje, clitklemmen met kettinkjes, vaginale klemmen en een grote, realistische dildo. Ze had hem met een ondeugende grijns uitgekozen: “Voor als ik alleen ben en aan vandaag denk.” De middagzon brandde fel, schaduwen werden langer. We liepen arm in arm terug naar Melief Bender, waar Jess met Mike had afgesproken om samen naar Hoek van Holland te rijden. Van buiten leken we twee vriendinnen na een dagje shoppen, maar niets was normaal. Mijn jaren-60-mini plakte aan mijn bezwete huid. De loveballs verschoven zwaar bij elke stap, drukten tegen mijn g-spot en lieten me tintelen tot in mijn tenen. Jess liep naast me, ogenschijnlijk kalm en elegant in haar crèmekleurige blouse (strak genoeg om haar bh-loze borsten te accentueren) en klassieke beige rok boven de knie. Haar enkellaarsjes tikten ritmisch op de stoep. Ze zag eruit als een keurige vrouw van eind twintig. Halverwege de straat stopte ze plots. Ze keek om zich heen – niemand lette echt op – en duwde iets zachts, warms en vochtigs in mijn hand. Haar string. Crèmekleurig kant, het kruisje nat van haar eigen opwinding. Mijn adem stokte. Ze liep nu zonder ondergoed door het centrum van Rotterdam. Ik propte het slipje discreet in mijn tasje – een geil aandenken, een stille waarschuwing. Haar rok was lang genoeg om niet gevaarlijk kort te zijn zoals de mijne, maar Jess was vandaag veranderd. Mijn meesteres maakte zichzelf kwetsbaar, nam een gecontroleerd risico terwijl ze mij de hele dag blootstelde wanneer zíj dat wilde. Dat besef maakte haar macht alleen maar groter. Fuck, mijn kutje kneep samen bij de gedachte alleen al. In die ene handeling lag een hele filosofie besloten. Ik had me dit weekend volledig overgegeven aan Jess’ grillen, haar willekeur – zoals Nietzsche het zou zien: de wil tot macht die geen onderdrukking is, maar de schepping van een nieuwe orde waarin zij wetgever is en ik de wet. Ik had geen keuze meer. Als ze wilde dat ik een zwerver neukte op een parkbankje of een heel voetbalteam bediende in de kleedkamer, zou ik het doen – niet omdat ik het wilde, maar omdat ik had gekozen om niet meer te willen. Dat is ware slavernij: niet de ketenen, maar de overgave aan de ander die beslist wanneer en hoe je lichaam genot mag kennen. Jess permitteerde zich nu ook risico, maar het verschil was cruciaal: zij besliste wanneer en hoe ver. Zij doseerde haar kwetsbaarheid, kon stoppen. Ik niet. Mijn lichaam was haar speelveld, haar experiment, haar kunstwerk. Juist doordat zij nu een voet buiten de veilige schaduw zette, werd haar heerschappij completer. Het maakte haar goddelijker. We liepen verder door het bruisende Rotterdam: fietsers die zoefden, toeristen met camera’s, shoppers met tassen. Een paar mannen keken twee keer – eerst naar mij, dan naar haar. Ze liep rechtop, zelfverzekerd, haar adem iets sneller. Ze genoot ervan. Net als ik. Jess begon zacht te praten, haar arm losjes door de mijne. “Ik heb echt genoten, Sophie,” zei ze teder. “De trein… hoe je je benen spreidde voor die jongens. De lingeriezaak, waar je naakt door de winkel moest lopen. De seksshop, waar je die balls inbracht. En dat deed je allemaal voor mij. Zo lief. Iedereen kon je kutje zien, hoe geil je was, hoe wanhopig je trilde. En je deed het. Voor mij. Dat windt me op, weet je dat? Om te zien hoe je je overgeeft, hoe je lichaam smeekt om genade terwijl je mond ‘ja, meesteres’ zegt.” Een golf van hitte schoot door me heen. Haar woorden waren een streling én een zweep tegelijk. “Ja, meesteres, dank u. Maar ik heb ook van u genoten,” fluisterde ik. “Van hoe u zich voorzichtig bloot begon te stellen. Bij Marlies Dekkers, topless bij die halfopen paskamerdeur, wachtend tot Lotte en ik terugkwamen. De gedurfde stap in de seksshop, toen u in dat latex pakje naar buiten stapte om het aan mij en de verkoopster te showen. Ik zag hoe u genoot van de blikken van de mannen.” Jess lachte zacht – een laag, plagend geluid dat recht naar mijn clit schoot. Ze kneep in mijn arm, nagels licht in mijn huid. “Dat weet ik, slaaf. Nog even volhouden. Niet klaarkomen. Blijf op het randje. Hoe wanhopiger je wordt, hoe mooier je bent voor mij.” Ik slikte, stem hees. Kon ze mijn gedachten lezen? “Het spijt me, meesteres. Te veel gepraat, te opdringerig met die strings, die body… En dat ik zojuist smeekte om klaar te komen. Dat had ik niet mogen vragen. Ik mag u niet vragen iets voor míj te doen. Ik ben uw slaaf. U bepaalt alles. Vergeef me dat ik even uit mijn rol viel. Ik wil alleen gehoorzamen… en dit alles ondergaan.” Jess lachte zacht. “Het spijt je niet echt. Je vond het leuk om me te pushen, om te zien hoe ver ik zou gaan. En eerlijk? Het werkte. Ik heb vandaag dingen gedaan waarvan ik dacht dat ik ze nooit zou durven. Maar dat betekent niet dat je er zomaar mee wegkomt. Je bent ondeugend geweest. Dat verdient straf. Streng. Je gaat het voelen.” Een rilling van angst en lust trok door me heen. “Ja, meesteres. Ik verdien het.” Ze kneep zacht in mijn arm. “Goed zo. Hou dat gevoel vast.” We naderden het terras van Melief Bender. Van ver zag ik Mike al zitten, lachend met een man die ik meteen herkende: Bas. Mijn hart sloeg over. Bas uit Leiden, de docent die colleges gaf toen ik eerstejaars was. We stapten het terras op. Mike keek op, glimlachte breed. “Sophie! Jess! Kom erbij.” Hij schoof stoelen bij, zijn ogen gleden kort over mijn jurkje. Bas keek op. Eerst herkenning, toen twijfel, een lichte frons. Ken ik haar? Hij opende zijn mond, aarzelde, zei nog niets. Fuck. Bas. Hier. Nu. Mijn billen vol in zicht, en als ik ging zitten zou hij mijn kutje zien. Ik slikte, dwong een glimlach en zei: “Hoi Mike… hoi Bas.” De woorden waren eruit. Precies zoals Jess wilde. Geen ontkomen meer. Bas’ twijfel veranderde in herkenning, gevolgd door een brede, ongelovige grijns. “Sophie? Jij bent… wauw. Uit Leiden, toch?” Ik knikte, ging zitten. “Ja, Bas. Lang geleden.” Jess keek me aan, haar voet streek onder tafel langs mijn kuit. “Leiden? Vertel eens, Sophie,” zei ze neutraal, maar met een ondertoon die kippenvel gaf. Ik bleef eerlijk. “We dronken wel eens koffie in de kantine. Bas was bijna klaar met promoveren, gaf lessen aan eerstejaars. Ik zat in zijn werkgroepen filosofie en ethiek. Hij was goed: rustig, slim. Na de lessen praatten we soms over boeken, Nietzsche, Spengler, vrijheid. Gewoon koffie. Niets meer.” Ik zweeg even. “En ja… we spraken ook over zijn ex. Hoe hij het er moeilijk mee had na de breuk. Hij was open, kwetsbaar op een rustige manier. Ik luisterde vooral. Goede gesprekken, menselijk, soms diep. Maar verder niets bijzonders.” Ik glimlachte licht, nostalgisch. Van binnen spande alles zich aan. In Leiden kende Bas me alleen als die serieuze, nieuwsgierige eerstejaars. Niet als dit. Jess’ voet lag nog tegen mijn kuit. Haar ogen boorden zich in de mijne. Ze voelde dat er meer zat – ook al zei ik het niet hardop. Precies op dat moment knalde “Yeah!” van Usher uit de speakers: opzwepende beats, Lil Jon’s yells, Ludacris’ flow – pure club-energie over een vrouw die iedereen gek maakt. De beat pulseerde door de tafel, maakte de lucht dikker en mij nog geiler, nog wanhopiger. Bas lachte nerveus, ogen op mij gericht. “Ja… de kantine. Slechte koffie, goede stoelen. Sophie was altijd scherp, nieuwsgierig. We praatten uren. Maar… dat was niet het enige verhaal uit die tijd, hè?” Jess keek nieuwsgierig. “Ga door.” Mijn wangen werden warm. “Ja,” zei ik zacht. “Dat was niet het enige verhaal. Maar de koffie… dat was fijn. Normaal.” Jess glimlachte, haar voet gleed hoger langs mijn been. “Normaal,” herhaalde ze geamuseerd. “Maar ‘normaal’ past niet echt bij jou, hè, slaaf?” Bas leunde naar voren, stem laag en schor. “Man, dit is gek. Mijn eerste kennismaking met Sophie was op een dispuutsfeestje – nog voor ik haar als student kende. Die avond was eigenlijk de reden dat mijn ex het uitmaakte. Ze geloofde me niet toen ik zei dat ik er niet aan mee had gedaan. Dat wantrouwen heeft alles kapotgemaakt.” Mijn maag draaide om. Dit ging niet meer over koffietjes en Nietzsche. Het ging over die geile eerste vrijdagnacht. Toch vond ik het ergens diep vanbinnen… oké. Een heel jaar hadden we gepraat over vrijheid, zijn breuk, alles diep en menselijk – en hij had die avond nooit genoemd. Alsof het niet bestond. Dat maakte hem ineens nog liever. Jess’ ogen lichtten op, stem kalm maar scherp: “Reden van je breuk? Je ex geloofde je niet?” Ze keek van Bas naar mij. “Vertel, Sophie.” Ik ademde diep in, keek haar recht aan. “Jess… laat Bas maar vertellen. Ik wist niet dat hij er ook bij was. Hij heeft het er nooit over gehad. Niet één keer.” Bas nam een slok bier. “Ons dispuut had een stripper geboekt, maar die zegde af. Max zei: ‘Ik regel wel wat.’ Een uur later kwam hij binnen met Sophie aan zijn arm. Iedereen werd stil. Dit was geen standaard stripper. Ze droeg een simpel sexy jurkje, maar de manier waarop ze liep, lachte… ze bezat de zaal al voor ze iets uittrok.” Ik nam het over, stem kalm maar vast. “Ja, dat klopt. Eerstejaars, ontgroeningsweek, nog net geen achttien. Ik stond alleen te dansen in een tent, voelde me geil. Max kwam erbij, we praatten leuk. Een meisje waarschuwde me: ‘Pas op voor hem.’ Ach, dacht ik, gevaarlijk of niet, ik ben alleen, vind hem leuk, heb zin in een lekkere beurt na een week droog staan. Dus misschien juist wél mee. Gratis plezier in ruil voor een wip leek me prima. Maar toen vroeg hij: ‘Sophie, onze stripper haakte af. Wil je mee naar ons dispuut? 35 man, 10 euro per kledingstuk dat je uittrekt – blouse en broek is 20 euro. Je mag in lingerie blijven, uit mag maar hoeft niet.’ Ik rekende snel: 700 euro? ‘Wow Max, ik doe mee. Spannend op een podium, maar als string en bh aan mogen blijven, zie ik het wel zitten.’” Bas knikte langzaam, kleine glimlach. “Precies zo herinner ik het. Het voelde niet als een vervangende stripper. De sfeer werd apart. Er kwam iets echters binnen dan een plastic Barbie-fantasie.” Bas pauzeerde even, nam nog een slok. “Max stelde haar voor: ‘Mannen, geen stripper vandaag – die heeft afgezegd – maar ik heb een leuke eerstejaars bereid gevonden om hier even te zijn. Dit is Sophie, ze wil de pijn verzachten met een kleine show. We mogen genieten van haar aanwezigheid.’” Een van de jongens riep meteen: “Hé Max, kunnen we niet wat regelen? 10 euro per man per kledingstuk?” Iedereen lachte, half serieus. Sophie keek rond en zei rustig, met die ondeugende stem: “Als niets moet en ik mag stoppen wanneer ik wil, dan doe ik in ieder geval een ronde wel mee hoor. Daarna zien we wel.” Er barstte groot gejuich los, gevolgd door gezang: “Tieten! Tieten!” Max zwaaide wild: “Stilte! Stilte, mannen!” Hij grijnsde breed. “Jullie horen het. Sophie doet een ronde mee. Verwacht niet meer, maar als we respectvol zijn, wie weet doet ze er nog een.” Hij pakte een briefje van 10 en riep: “Ik begin! Deze is voor haar shirt.” Met een theatrale zwaai legde hij het op het geïmproviseerde podium. Ik ademde diep in, keek even naar Jess, toen naar Bas. Mijn stem kalm, met een ondeugende twinkeling: “Ja Bas, alle aandacht kwam nu op mij terecht nadat Max me had voorgesteld. Ik geniet van die blikken als ik topless aan zee lig – stiekem, bedekt, omdat ze niet betrapt willen worden. Je shirt uittrekken voor een zaal mannen is niet iets wat je dagelijks doet, maar die eerste week alleen in Leiden had me duidelijk gemaakt hoe duur het leven is. Dus dacht ik: shirtje uit, laat ze kijken. Hier betalen ze 10 euro per stuk, en ik geef ze een glimlach, een beetje plagen, een goed uitzicht. Voor mij is het een geile kick: weten dat ze betalen voor wat ik toch al leuk vind om te laten zien. Voor hen geen schaamte meer, geen schuldgevoel – gewoon een eerlijke transactie. Zij krijgen wat ze willen, ik krijg de aandacht en het geld. Win-win.” Bas knikte langzaam, een kleine glimlach om zijn lippen, en ging verder. “Sophie zei ja tegen een eerste ronde. 10 euro per man, contant op tafel. Ze stond daar, midden in de zaal, lampen op haar gericht. Langzaam knoopte ze haar blouse open. Iedereen telde mee. Toen de blouse op de grond viel werd het stil… god, wat een lichaam. Haar borsten in een simpele witte bh, tepels een beetje hard van de spanning en de aandacht.” “Ja, klopt,” zei ik. “Ik voelde het meteen. Alle ogen op mij gericht, die plotselinge stilte zo zwaar dat ik mijn eigen ademhaling hoorde. En toen, alsof iemand op een knop drukte, barstte er een orkaan van gejuich los. Het sloeg door me heen als een warme golf. Die rauwe, positieve reactie op alleen maar in mijn bh staan… mijn tepels werden nog harder onder de stof, mijn hart bonkte. En diep vanbinnen voelde ik me machtig, gewild, gezien.” Max hield glimlachend en vragend een tweede briefje van 10 in de lucht, keek me aan met die ondeugende twinkeling. Ik keek terug, voelde de spanning, de kick. Bas nam het weer over, zijn stem nu lager, bijna hees van de herinnering. “Ja, ik zag haar knikken. We pakten allemaal weer een briefje van 10 en legden het bij het geld op het podium. En toen… Sophie stond daar, met een glimlach, als een volleerd stripper. Ze knoopte langzaam haar broek open, liet de jeans over haar heupen glijden en stapte eruit. Zwart kant werd zichtbaar. Een ondeugende string met een driehoekje vooraan dat precies weinig bedekte om alleen maar te plagen. Hoog boven haar heupen liepen de dunne bandjes van haar string soepel over haar huid, terwijl het achterste touwtje strak tussen haar billen verdween en pas vooraan bij het driehoekje weer opdook, als een geheim spoor dat de aandacht vasthield en de ogen recht naar haar clit leidde. Haar billen waren rond en strak, en bij elke stap trilden ze lichtjes, het touwtje spande aan en ontspande zich weer, alsof het zelf ademde. Het stringetje leek te fluisteren: kijk gerust, maar je krijgt nog niet alles te zien. Maar wat echt adembenemend was voor mij was niet de focus op haar kutje, het was de overgang van haar smalle wespentaille naar die zachte, hoekige botstructuren bij haar heupen. Subtiele, harde lijnen van haar bekkenbotten werden door haar getrainde spieren goddelijk zacht, bijna uitnodigend, alsof haar lichaam de spanning van kracht en zachtheid tegelijk droeg. De binnenkant van haar bovenbenen, licht gespierd en zacht glanzend, vormden een verrukkelijk beeld met subtiele schaduwlijnen tot aan haar kutje waar de stof zich strak spande. We zagen de contouren van haar lippen zich aftekenen, en daarboven de vorm van haar piercing die in het licht door het kant flitste als een geheim teken. Elke kleine beweging liet het hele plaatje spelen: de taille die aanspande, de heupbotten die licht uitstaken onder de huid, de billen die trilden, en dat stringetje dat alles bij elkaar hield in een belofte van meer – puur, rauw, onweerstaanbaar.” Ik nam het weer over, stem kalm maar met een lichte, ondeugende glimlach terwijl ik Jess en Mike aankeek. “Ja… weer die stilte, hè? Alsof iedereen zijn adem inhield. En toen barstte de orkaan los. Vooraf had ik met Max afgesproken: blouse en broek uit, meer niet – gewoon een leuk geintje, wat geld verdienen. Maar daar stond ik, al die ogen op me, en ik kreeg geile vlinders in mijn buik. Het was heerlijk om ze zo enthousiast te zien, dus besloot ik ze nog gekker te maken. Ik draaide me om, rug naar hen toe. Plots begonnen ze te zingen: ‘Waar is dat touwtje dan? Waar is dat touwtje dan?!’ Het gejoel werd een opgewonden chant. Ik voelde de kick door me heen schieten. Met een grijns begon ik met mijn billen te spelen – licht wiegen, speels knijpen om te laten zien hoe strak ze zijn. Voor ik het wist, haakte ik het touwtje opzij met een vinger en boog ik langzaam voorover. Het gaf me puur genot. Ik had de controle, en besloot verder te gaan. Niet voor geld, maar omdat het zo lekker, zo geil voelde. Geef ze meer, Soof.” Ik keek Bas aan, ogen half dichtgeknepen, plagend. “Maar Bas… jonge, wat heb je me daarnet poëtisch beschreven.” Zijn wangen kleurden rood, hij keek even weg, nam snel een slok bier en stotterde zachtjes: “Ja… ik… ik heb het je nooit verteld, maar nadat mijn relatie over was, werd je mijn stille muze. Die avond, die beelden… ze zijn nooit weggegaan. Het was alsof Plato’s ideale vorm ineens vlees geworden was: ik keek naar je van een afstand, zonder dichterbij te komen, en toch vulde je al mijn gedachten. Je was perfect, onbereikbaar, en tegelijk… zo ongelooflijk echt. Ik zag je daarna in de werkgroepen en dacht: niemand weet wat ik heb gezien. Niemand weet hoe mooi je was. En ik hield het voor me. Al die jaren.” Even was het stil aan tafel. Jess’ voet lag nog tegen mijn kuit, maar nu voelde het als erkenning in plaats van waarschuwing. Ik voelde een warme gloed: heerlijke, stille trots dat iemand het had gezien, had onthouden en er nooit misbruik van had gemaakt. Tot nu misschien. Bas keek me aan. “Maar je zei net dat je na blouse en broek zou stoppen. Wat veranderde dat, Sophie?” Ik keek hem aan met een ondeugende glimlach. “Niet helemaal, schat. Ik had met Max afgesproken: halve striptease, blouse en broek uit – dat was de deal. Ik zei wel: topless durf ik vast ook, en naakt misschien, maar ik wil eerst de sfeer proeven. Max grijnsde breed: ‘Oké, ik hoop dat je verder gaat als het goed voelt, maar ik begrijp je noodknop.’” Mijn stem werd zachter, heser. “Stiekem hoopte ik dat Max me na afloop mee zou nemen naar zijn kamer, dat ik het weekend bij hem kon blijven. Alleen in een nieuwe stad is ook maar alleen… en ik was al dagen geil. Dus daar stond ik, blouse en broek uit, alle ogen op me… die vlinders zaten niet alleen in mijn buik, ze zaten ook tussen mijn benen.” Ik keek naar Jess. “Topless of naakt op het strand is voor mij standaard. Maar op een podium met dertig kerels die ongegeneerd mogen staren, klappen, juichen… dat is een andere kick. Pure, rauwe aandacht. Ik dacht: fuck it, ik hoef niet verder volgens de afspraak, maar dit wil ik gewoon omdat het spannend is en ik geil ben.” Ik keek Bas aan, ogen half dichtgeknepen. “En toen veranderde alles. Ik stond halfnaakt, en jullie zongen weer ‘We willen tieten zien!’. Op dat moment besloot ik: volgende stap. De aandacht was als een drug. Oké geile teef, geef ze meer. Laat ze je tieten zien.” Ik gaf Max het afgesproken knikje – net als Baby in Dirty Dancing vlak voor de lift. Hij kwam meteen glimlachend naar me toe, wist dat ik verder ging. Ik fluisterde iets in zijn oor. “Wat herinner jij je van dat moment, Bas?” Bas lachte zacht, wangen rood. “God ja… Max pakte het geld, gaf het aan je en riep door de microfoon: ‘Mannen, Sophie heeft de avond gered! Applaus!’ Je liep weg, zwaaide nog even… de zaal werd gek. ‘We want more! We want more!’ Max riep je terug: ‘Sophie, kom eens hier!’ En ja… dat deed je.” Ik knikte, voelde Jess’ voet nu stevig tegen mijn binnenkant drukken. “Ik pakte de microfoon, keek de zaal in en zei: ‘Ik ben zo blij met jullie enthousiasme – dat voelt als één groot compliment! Jullie verdienen een toegift, en jullie hoeven niet te wachten tot morgen op het strand van Katwijk. Gratis deze keer.’ Ik pauzeerde, liet de spanning hangen. ‘Kennen jullie Adam Curry en zijn podcast? Dat is precies het systeem dat ik nu invoer: Value for Money. Jullie waardering kan juichen zijn, geil zijn, of een fooi. Bewijs me dat jullie mijn volgende stap waarderen… en ik doe er nog een daarna.’” Max pakte de microfoon over en riep: “DJ Muziek!” Bas nam een grote slok bier en keek me aan. “God, ik... ik weet nog precies welk nummer toen begon. Het was ‘Pony’ van Ginuwine. Langzaam opbouwende beats. Je heupen wiegden op de maat, je ogen keken recht in het publiek alsof je ons één voor één uitnodigde. Handen op je heupen, billen die licht schudden op de bas. Iedereen klapte mee, floot en riep ‘Tieten, tieten!’ Je keek ons aan met een glimlach.” Hij pauzeerde, slikte zichtbaar. “Toen prutste je iets met de sluiting van je bh, trok een pruillip en zei met een ondeugende stem: ‘Jongens... sorry, lukt niet. Misschien moeten we stoppen?’ Maar Max sprong meteen op het podium, handen op je schouders, en maakte de sluiting los – klik – en de bh viel op de grond toen je met je rug naar ons stond. Jij draaide je langzaam om, maar hield je handen voor je borsten. Je speelde een wel/niet-spelletje. ‘Willen jullie ze zien? Of niet?’ Je liet je handen een beetje zakken, dan weer omhoog. Max stond achter je, legde zijn handen over de jouwe, trok ze langzaam weg... en toen lagen zijn handen op je borsten. Max riep: ‘Kom op mannen, laat horen en zien hoe jullie dit waarderen! Briefjes op het podium, misschien krijgen we dan nog een toegift!’” Bas bloosde nog dieper. “En god... het regende briefjes. Tienjes, twintigjes, zelfs een paar vijftigers vlogen door de lucht. Ze belandden overal op het podium.” Bas keek me aan, nog steeds rood in zijn gezicht, en stotterde zachtjes: “Sophie... Max kneep die in je tepels?” Ik knikte. “Ja... hij kneep zachtjes, draaide er even mee. Ik hapte naar adem van geilheid, maar het voelde zo goed – een beetje pijnlijk, een beetje geil. En terwijl hij dat deed, boog hij zich naar mijn oor en fluisterde: ‘All the way, Sophie?’” Ik pauzeerde even, voelde hoe Jess’ voet onder tafel hoger gleed, plagend tegen de binnenkant van mijn kutje. Mijn stem werd heser. “Ik keek hem aan en knikte. Oké. All the way.” “In één vloeiende beweging gingen zijn handen van mijn borsten weg, direct naar mijn string. Hij haakte zijn vingers in de zijkanten, trok hem omlaag, over mijn heupen, langs mijn billen, tot op mijn enkels. En daar stond ik. Volledig naakt. Ik trilde over mijn hele lichaam, van pure lust.” Jess leunde naar voren, haar voet drukte stevig tegen mijn kutje. “Geil verhaal hoor... maar ik begrijp het niet. Bas, een stripper in een studentenhuis, dat is toch niet genoeg om een relatie te breken? Er moet meer zijn geweest dan Sophie in haar blote niksie.” Bas slikte, keek even naar de tafel, mompelde zachtjes: “Nou ja... het was niet alleen... ik bedoel... het ging verder... maar ik... ik wil niet...” Ik begreep dat Bas me niet als pure slet wilde neerzetten waar Jess en Mike bij waren, dus onderbrak ik hem met een glimlach. “Laat maar, Bas. Ik schaam me niet, lieverd, ik vertel het wel. Meesteres, sorry, maar ik was zo geil geworden van dat strippen. Ik stond daar naakt, draaide langzaam rond, en toen boog ik me voorover om de briefjes op te rapen. Mijn kutje ging open voor de mannen op de voorste rij. Mijn borsten hingen zwaar en wiebelden bij elke beweging terwijl ik me bukte. Sommigen legden hun briefjes vlak voor zich op het podium neer – ik snapte meteen wat ze wilden: mij dichterbij laten bukken. En oh Bas, dat vond ik zo geil en leuk dat ik ze een extra showtje gaf: langzaam door mijn knieën zakken, billen omhoog, rug hol trekken, kutje open en bloot voor de voorste rij terwijl mijn borsten zwaar wiebelden en mijn tepels bijna de grond raakten. Ik pakte de briefjes één voor één op, liet ze even hangen, draaide een beetje heen en weer, en voelde hun adem stokken.” Bas knikte langzaam, rood tot in zijn nek. “Ja... precies dat moment. Ik heb ook nog 10 euro neergelegd. Toen je voor me bukte, kon ik zo naar binnen kijken en zag je harde tepels heerlijk wiegen en bijna de grond raken. En Max... Max stond nog steeds achter je. Hij sloeg een arm om je middel, kneep even in je billen – hard genoeg om een kreuntje uit je te krijgen – en pakte de microfoon weer. Hij gaf hem aan jou en fluisterde iets in je oor. Jij nam hem over, stond daar naakt, briefjes in je hand, en zei met die kalme, ondeugende stem: ‘Jongens... bedankt voor de waardering. Dit voelt als één groot compliment. Als het gezellig blijft, blijf ik nog even.’ De zaal ontplofte. Max grijnsde breed en riep: ‘Jullie horen het! Sophie blijft als het gezellig blijft!’” Ik keek Bas aan, ogen half dichtgeknepen. “Ja... en dat was het moment dat ik wist: dit gaat verder dan ik ooit had gedacht. Maar fuck, wat voelde het goed. Ik was zo geil geworden van dat strippen. Ik stond op het randje en moest simpel pik hebben. Dus toen een jongen 50 euro bood om me te neuken, zei ik: ‘Oké.’ Gevolg was dat jullie bijna allemaal wilden. Ik wilde eerlijk blijven en iedereen de kans geven, maar pfff, 25 was eigenlijk wel wat teveel. Na een tijdje dacht ik: waar ben ik aan begonnen? Ik genoot ervan, maar het ging wel wat pijn doen. Ik kwam gelukkig wel meerdere keren, ook toen het pijnlijk werd. Dat verzachtte.” Het werd wel het gesprek van de maand op de universiteit, maar niet veel linkten mij aan het zijn van die stripper. Bas keek me aan, stem bijna fluisterend. “En ik... ik had een relatie. Dus ik deed niet mee. Mijn ex hoorde van het verhaal en maakte het met me uit. Dit terwijl ik niet had meegedaan met het neuken. Oh... spijt dat ik gehad heb daarna.” Jess kneep even in mijn dij, haar voet nog steviger tegen mijn lipjes. “Dus Bas... je hebt spijt, die wip te hebben gemist.” Ze keek mij aan. “Slaaf, jij mag van mij vandaag Bas verlossen van zijn spijt. Wat vind je Sophie je krijgt toestemming straks Bas te neuken.

Trefwoord(en): Bdsm, Exhibitionisme, Gangbang, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!