Middelbare Schooltijd - 15

Uit de duisternis stapte een meisje dat ik herkende uit de cirkel op het altaar: Irmalia. Ze was jong, misschien een jaar of achttien, met wild blond haar en een blik die van pure begeerte getuigde. Ze bleef aan de rand van de bank staan en keek ademloos toe hoe ik Kim neukte.

"Ik kon het niet laten," bekende Irmalia met een trillende stem. "Die ene minuut op het altaar... toen je me in de carrousel nam... het was veel te kort. Je bent een beest, John. Ik wil dat je me nu écht goed pakt, net zo lang tot ik niet meer op mijn benen kan staan."

Kim keek over haar schouder naar Irmalia en lachte uitdagend. In plaats van jaloers te zijn, reikte ze Irmalia de hand. "Kom erbij, meid. Er is genoeg van deze hengst voor ons allebei. Hij is vandaag ingewijd, dus laten we hem laten zien wat dat écht betekent. John, zij is de dochter van gravin Clothilde." “Aangenaam” zei ze “maar vanavond gaan we niet over de adel roddelen, we hebben wel wat beters te doen, toch?”

Irmalia liet haar mantel vallen en kroop aan de andere kant bij me op de bank. Wat volgde was een explosief trio. Kim lag onder me terwijl Irmalia mijn gezicht en borst bedekte met kussen, om vervolgens van plek te wisselen. Irmalia was onverzadigbaar; elke stoot die ik gaf werd beantwoord met luidruchtige kreten die weerkaatsten tegen de stenen muren van de catacomben. Ze genoot zichtbaar van de aandacht van een 'officieel erkende hengst'.

De combinatie van Kims vertrouwde passie en Irmalia's nieuwe, hongerige energie dreef me tot het uiterste. Op die bank in de hoek, ver weg van het buffet en de formele gesprekken, proefde ik voor het eerst de ware betekenis van mijn nieuwe status binnen het Genootschap. Ik was niet langer een leerling; ik was het middelpunt van hun lust.

In de schemerige hoek van de catacomben, op de brede roodfluwelen bank, was de hiërarchie van de buitenwereld volledig vervallen. Terwijl ik Kim en Irmalia tegelijkertijd nam, voelde ik de aanwezigheid van Bas. Hij was een imposante verschijning; zijn donkere huid glansde van het zweet in het fakkellicht. Zoals afgesproken droeg hij alleen zijn zwarte mantel met de rode hengst op de rug, waaronder slechts zijn strakke leren broekje zichtbaar was.

Bas bleef op een afstandje staan kijken, zijn armen over elkaar geslagen, terwijl hij genoot van het schouwspel dat wij drieën voorschotelden. Ik lag daar in mijn eigen leren broekje, de mantel half van mijn schouders gegleden, terwijl ik Kim en Irmalia om de beurt neukte. Irmalia gilde het uit van genot; de minuut in de cirkel was inderdaad veel te kort voor haar geweest, en ze liet nu aan de hele ruimte horen hoe blij ze was dat een van de 'hengsten' haar eindelijk de volle laag gaf.

Bas stapte nu ook naar voren, zijn blik strak op de vrouwen gericht. Hij liet zijn mantel van zijn schouders glijden, waardoor zijn gespierde bovenlichaam en het kleine leren broekje volledig zichtbaar werden. Zonder een woord te zeggen, maar met een verstandhouding die we door al onze avonturen hadden opgebouwd, voegde hij zich bij ons en neukte Kim.

Het trio veranderde in een koortsachtige orgie van vier lichamen op het fluweel. Kim, die mij zo gemist had, genoot ervan om nu ook door Bas aangepakt te worden, terwijl ik me weer volledig op Irmalia concentreerde. De geur van seks, leer en dure wijn mengde zich in de nis.

Vanaf de buffettafels keken sommige leden toe, waaronder mijn moeder, haar moeder en de rector. Er was geen schaamte, alleen maar erkenning. De rector hief zijn glas naar ons; hij zag dat de nieuwe generatie hengsten de regels van het genootschap niet alleen volgde, maar ze volledig naar hun hand zette. We hadden schijt aan elke vorm van terughoudendheid. In deze gewelven waren wij de koningen, en Kim en Irmalia waren onze gewillige koninginnen.

"Dit is pas het begin, John," hijgde Bas in mijn oor terwijl hij van positie wisselde met mij. En ik wist dat hij gelijk had. De macht die we die nacht proefden, zou ons nooit meer loslaten, zelfs niet als we morgenochtend weer gewoon in de schoolbanken zouden zitten.

De ontlading was heviger dan ik ooit had meegemaakt. Terwijl ik Kim tegen het rode fluweel drukte, voelde ik de stoot adrenaline van mijn nieuwe status als 'Hengst' door mijn aderen gieren. Ik kwam waanzinnig hard in haar klaar, mijn hele lichaam spande zich aan terwijl Irmalia mijn rug met haar nagels bewerkte. Kim slaakte een kreet van pure extase en klemde me secondenlang muurvast tegen zich aan.

Ik trok me langzaam terug, nog na hijgend, en zag dat de rector inmiddels vlak naast de bank stond. Hij had zijn glas wijn op een tafeltje gezet en keek met een blik van kille fascinatie naar het schouwspel. De hiërarchie was nu volledig vervaagd; hier was hij niet mijn leraar, maar een toeschouwer van mijn dominantie.

Ik keek Kim aan, die nog met betraande ogen van de climax naar adem hapte. Ik wilde de macht die ik die avond gekregen had, meteen verzilveren. Ik knikte richting de rector en legde mijn hand zacht maar dwingend in haar nek.

"Kim," fluisterde ik, mijn stem laag en gebiedend. "Laat de rector eens zien hoe goed je bent. Geef hem een blowjob die hij nooit meer zal vergeten. En ik wil dat je alles van hem doorslikt, tot de laatste druppel."

Kim keek even van mij naar de rector. Er gleed een ondeugende glimlach over haar lippen. Ze wist dat dit de ultieme vernedering van de oude schoolorde was, en tegelijkertijd de ultieme erkenning van mijn nieuwe positie. Zonder een spoor van aarzeling knielde ze op de bank voor hem neer. De rector spreidde zijn benen en opende zijn mantel, zijn ogen strak op mij gericht terwijl Kim hem met haar ervaren mond begon te verwennen.

Ik bleef toekijken, mijn arm om de nog trillende Irmalia heen, terwijl Bas naast me kwam staan en een hand op mijn schouder legde. De rector slaakte een diepe zucht en boog zijn hoofd achterover. Kim deed precies wat ik van haar vroeg; ze nam hem diep en gulzig. Toen het moment van de ontlading kwam, hield ze geen moment in. Ze slikte vrijwel alles door, precies zoals ik het bevolen had, en keek daarna triomfantelijk omhoog naar de man die morgen weer mijn cijfers zou moeten beoordelen.

In mijn ooghoek zag ik dat mijn moeder nu geneukt werd door een potente dertiger die ik niet kende, Ze genoot er zichtbaar van en toen we even oogcontact hadden, zag ik haar triomfantelijke blik en op datzelfde moment kwam ze brullend klaar.

De rector herstelde zijn kleding met een trillende hand en keek me aan met een blik waarin nu ook een spoor van ontzag te zien was. "Je bent een snelle leerling, John," zei hij hees. "Heel snel."

De sfeer in de catacomben was inmiddels verzengend. Terwijl de rector zijn kleding weer fatsoeneerde en Kim nog met een triomfantelijke blik het laatste vocht wegveegde, voelde ik een nieuwe aanwezigheid. Uit de kring van toeschouwers stapte Celeste naar voren.

Celeste, de vrouw die de beerput van mijn moeders verleden had opengetrokken, en de motor was achter deze hele ontmoeting, zag er in haar witte mantel adembenemend uit. Haar ogen glansden van een bijna bezitloze begeerte. Ze had alles gezien: hoe ik de cirkel domineerde, hoe ik Kim en Irmalia had gebruikt en hoe ik de rector op zijn knieën had gekregen.

"Nu is het mijn beurt, 'Hengst'," sprak ze met een stem die geen tegenspraak duldde. Ik heb er ten slotte voor gezorgd dat jij je moeder neukte en geloof me dat gaat vanavond nog een keer gebeuren. Ze keek uitdagend naar haar eigen dochter, Kim. "Ik heb te lang toegezien hoe jij en de anderen alle aandacht kregen. Ik wil nu zelf voelen waarom jij die rode hengst op je rug verdient."

Kim deed een stap achteruit, maar in plaats van verontwaardiging zag ik een vreemde soort opwinding in haar ogen. Ze vond het geweldig om te zien hoe haar eigen moeder voor haar vriendje boog. De hele groep – mijn moeder, de rector, Bas en de overige leden – vormde een kring rond de roodfluwelen bank.

Ik greep Celeste bij haar heupen en trok haar hardhandig naar me toe. Zonder omhaal legde ik haar over de leuning van de bank, haar gewaad over haar rug geslagen. Terwijl ik haar met krachtige, bezitterige stoten de hemel in neukte, hield ik mijn blik strak op de omstanders gericht. Dit was geen ritueel meer, dit was een demonstratie van pure macht.

Celeste gilde het uit, haar kreten weerkaatsten tegen de stenen gewelven. Ze genoot ervan dat iedereen toekeek, in het bijzonder haar dochter. "Ja, John! Pak me! Laat ze zien wie de baas is!" kermde ze, terwijl ze haar nagels in de fluwelen bekleding zette.

Kim stond op de eerste rij en moedigde me aan met haar blik. De rector stond erbij als een geslagen hond die zijn plaats kende, terwijl mijn moeder met een mengeling van jaloezie en trots toekeek hoe ik de vrouw nam die haar geheimen kende.

Toen Celeste klaarkwam, met een kracht die me bijna deed duizelen, viel er een diepe stilte in de catacomben. Ik stond daar, in mijn zwarte mantel en leren broekje, badend in het zweet. Ik was niet langer de student die bang was voor een schorsing. Ik was de onbetwiste koning van deze nacht.

Terwijl de geur van zweet en lust nog in mijn neus hing, liep ik naar het buffet. Mijn lichaam trilde nog na van de ontladingen met Kim, Irmalia en Celeste. Ik pakte een bord met wat wildbraad en een groot glas dieprode wijn om mijn krachten te herstellen. Terwijl ik daar stond te eten, viel mijn oog op een bekend silhouet in de schaduw van een zijbeuk.

In de rolstoel zat Pete, de broer van Henry, met die ondoorgrondelijke, genietende blik in zijn ogen. Naast hem stond Henry Everdingen zelf, de man die erom bekendstond dat hij het liefst toekeek hoe zijn vrouw Stella door anderen werd genomen.

Ik liep op hen toe, mijn zwarte mantel met de rode hengst ritselde over de vloer. De status die ik nu had, was ook voor hen niet onopgemerkt gebleven.

"John," zei Henry met een bewonderende knik naar mijn nieuwe mantel. "Een indrukwekkende vertoning op het altaar. We hebben met ingehouden adem gekeken."

Ik nam een slok wijn en keek hen vragend aan. "Ik wist niet dat jullie ook lid waren van het Genootschap," zei ik, terwijl ik mijn stem laag hield.

Pete lachte schor. "Lid? Nee, John. De Duisternis vraagt om een volledige overgave die wij niet kunnen of willen bieden. Maar deze tempel, deze catacomben... ze staan op grond die al generaties lang in het bezit is van de familie Everdingen. Wij hebben de voorzieningen laten bouwen en wij beheren de toegang."

Henry vulde aan: "Het Genootschap betaalt ons rijkelijk voor de discretie en het onderhoud. Omdat wij de eigenaren zijn, worden we gedoogd als toeschouwers. Voor een cuckold als ik is er geen betere plek op aarde. Hier wordt de rauwste vorm van lust getoond, en wij mogen op de eerste rij zitten zonder zelf de eed af te hoeven leggen."

"Dus jullie kijken alleen maar?" vroeg ik, terwijl ik naar Pete keek, die met glinstering in zijn ogen naar de menigte staarde.

"Kijken is macht, John," fluisterde Pete. "En wat we vanavond hebben gezien... hoe jij die vrouwen in de cirkel hebt getemd en hoe je de rector hebt laten toekijken terwijl je Kim en Celeste nam... dat was goud waard. Je bent hier nu een koning, en wij zijn degenen die jouw troonzaal faciliteren."

Het was een bizar besef: de rijkste familie van de streek faciliteerde deze ondergrondse orgieën puur voor het genot van het kijken. Terwijl we praatten, zag ik de rector weer in de buurt van mijn moeder komen. De lijnen tussen macht, school en familie waren daar definitief vervaagd.

Terwijl ik nog met Henry en Pete stond te praten, veranderde de sfeer in de catacomben merkbaar. Ik zag Celeste in het midden van een groepje vrouwen staan; ze fluisterden koortsachtig en wierpen telkens veelzeggende blikken mijn kant op. Het was een broeierig soort samenzwering. De vrouwen verspreidden zich als een olievlek over de ruimte, drongen door in andere groepjes en overal waar ze kwamen, begon het gefluister opnieuw. Plotseling gaf Celeste een scherp teken met haar hand.

Als uit één mond begon de massa te scanderen. Het begon laag, maar zwol razendsnel aan tot een oorverdovend ritme dat tegen de muren van de tempel beukte:

"WE WANT THE MOTHERFUCKERS! WE WANT THE MOTHERFUCKERS!"

De blikken van alle aanwezigen – de rector, de Everdingens, de leden – boorden zich in Bas en mij. De betekenis was kristalhelder. Bas en ik keken elkaar aan; we wisten dat ons geheim, het feit dat we elkaars moeders en onze eigen moeders al hadden getemd, daar de ultieme valuta was geworden.

Ik keek naar mijn moeder, die op dat moment toevallig met Helga stond te praten. Ze leken even verrast door de directe eis van de menigte, maar toen mam mijn blik ving, trok ze laconiek haar schouders op. "Nou ja, dan moet dat maar," zei ze met een stem die overliep van uitdagende berusting.

De twee moeders liepen met wiegende heupen op ons af, grepen ons bij onze handen en trokken ons mee terug de tempel in. Op het grote ronde altaar was in de tussentijd een dik, zwart leren matras gelegd. De menigte dromde eromheen, het scanderen ging onvermoeibaar door:

"MOTHERFUCKERS! MOTHERFUCKERS!"

Eugenie en Helga bestegen het altaar en gingen verleidelijk op hun zij liggen, de witte mantels vielen nu volledig open over het leer. Met een vinger maakten ze tegelijkertijd een dwingend 'kom hier'-gebaar, terwijl hun tongen langzaam en geil over hun lippen gleden.

Ik stapte het altaar op en naderde mijn moeder. Zodra ik bij haar was, trok ze haar benen wijd uit elkaar. Het fakkellicht glansde op de vochtigheid die al uit haar begon te sijpelen; ze was door het scanderen en de aanwezigheid van de menigte natter dan ik haar ooit had gezien.

"Pak me, John," fluisterde ze hees, haar ademhaling zwaar, terwijl de massa om ons heen uitzinnig werd.

Ik aarzelde geen seconde. Ik ging tussen haar benen op mijn knieën en begon haar stevig en doelgericht te beffen. De smaak van haar opwinding dreef me tot het uiterste. Na een paar minuten van intensieve bewerking spande haar hele lichaam zich aan, ze boog haar rug hol en kwam met een krachtige squirt klaar, terwijl ze mijn naam schreeuwde. Een enorm gejuich steeg op uit de tempel; de menigte zweepte ons op.

Vlak naast me hield Bas me nauwlettend in de gaten. Geïnspireerd door mijn aanval bracht hij zijn tong naar Helga. Hij wist precies hoe hij zijn eigen moeder moest aanpakken. Binnen enkele ogenblikken schoot Helga in een nog heviger orgasme, waarbij haar kreten bijna boven het gejoel van de massa uitkwamen. Een tweede, nog harder gejuich rolde door de zaal.

De rector stond vooraan bij het altaar, zijn ogen wijd opengesperd. Hij was getuige van iets dat alle wetten van de bovenwereld tartte.

De energie in de tempel was nu tot het kookpunt gestegen. Het leer van het matras glom in het fakkellicht, en de geur van lust was bijna bedwelmend. Alsof het een ingestudeerde choreografie was, pakten onze moeders het initiatief. Eugenie en Helga grepen onze lullen vast; hun handen waren ervaren en hun monden nog warm. In no time stonden we weer op scherp.

De lul van Bas, indrukwekkend en donker, trok zoals altijd extra aandacht van de toeschouwers, en ik hoorde bewonderende kreetjes vanuit de eerste rij vrouwen opstijgen.

Zonder een woord te zeggen, draaiden ze zich synchroon om en gingen op hun handen en knieën zitten. Het "kom hier"-gebaar was niet meer nodig. Wij knielden achter hen en ramden onze toeters tegelijkertijd naar binnen.

BOEM. BOEM. BOEM.

Op dat exacte moment zetten de paukenisten weer in. De zware klappen gaven het tempo aan, traag maar onverbiddelijk. We neukten in perfecte symbiose met de drums. Het publiek om het altaar heen stond met rode koppen te kijken; de rector, Celeste, Kim en de Everdingens, niemand kon zijn ogen afwenden van dit schouwspel van ultieme grensoverschrijding.

"DAT KAN HARDER!" riep een stem vanuit de massa, en vrijwel meteen werd het opgepikt door de rest. "HARDER! HARDER! HARDER!"

We voerden de druk op, onze lichamen klapten ritmisch tegen hun achterwerken. De moeders gilden het uit, hun stemmen mengden zich met het galmen van de pauken tot ze gelijktijdig voor de tweede keer die nacht klaarkwamen, hun lichamen trillend onder onze stoten.

Zonder te stoppen wisselden we naar missionaris. Ik trok mijn moeder naar me toe, haar benen hoog over mijn schouders. Terwijl ik haar diep nam, tongden we alsof onze levens ervan afhingen. Ik greep haar volle borsten vast en gaf haar tieten een beurt terwijl ik bleef stoten. Orgasme nummer drie liet niet lang op zich wachten; de ontlading bij haar was zo heftig dat ze me met een wurggreep vasthield. Weer steeg er een gejuich op uit de zaal.

Ik keek Bas even aan. Een korte knik was genoeg. We trokken ons tegelijkertijd terug en wisselden van moeder. De zaal ging uit zijn dak toen ze zagen dat de 'Motherfuckers' nu ook elkaars moeders overnamen. De aanmoedigingen waren oorverdovend. Nadat we Eugenie en Helga hun vierde orgasme hadden bezorgd, wisselden we weer terug voor de finale.

De pauken gingen naar een razendsnel tempo. De climax hing in de lucht. Met een laatste, krachtige reeks stoten kwamen we alle vier in een cumulatief orgasme tot een explosieve ontlading. Ik spoot mijn moeder helemaal vol, terwijl Bas naast me hetzelfde deed bij Helga. Het gejuich was nu zo hard dat het de muziek volledig overstemde; de zaal ging compleet uit zijn dak.

Doodop en trillend van de inspanning vielen we alle vier naast elkaar neer op het leer, tongzoenend en naar adem happend. We waren leeg, maar voldaan.

Uit de menigte kwamen een aantal jonge vrouwen naar voren, waaronder Irmalia en een paar andere meiden uit de cirkel. Ze droegen schalen met warme, vochtige handdoeken. Met een intens gegiechel begonnen ze ons droog te wrijven. Hun aanrakingen waren verre van professioneel; "per ongeluk" gleden hun handen telkens weer langs onze lullen, die ondanks de uitputting alweer tekenen van leven vertoonden door hun provocerende geplaag.

Terwijl de laatste pauken een laag, dof ritme sloegen, verlieten we het altaar. Onze lichamen gloeiden nog na van de inspanning en de massage met de warme handdoeken. Bij het buffet namen we nog een laatste glas wijn en wat kleine hapjes om weer enigszins op krachten te komen, maar de sfeer in de zaal veranderde nu langzaam. De rauwe lust maakte plaats voor een bijna plechtige beleefdheid.

De rij die zich voor ons vormde, was bizar lang. Het leek wel een condoleance, of eerder een receptie voor een koninklijk paar. Alle leden van het Genootschap, van de meest invloedrijke zakenmensen tot de bekende gezichten van school, sloten aan om ons te groeten. De mannen gaven ons een stevige, kameraadschappelijke omhelzing en een klop op de schouder, een teken van toelating tot hun rangen. De vrouwen, waaronder Stella en de jonge Irmalia, namen afscheid met een diepe, vochtige tongzoen die ons eraan herinnerde dat wij nu hun 'Hengsten' waren. De complimenten waren niet van de lucht: "De beste initiatie die we in jaren hebben gezien," fluisterde een oudere vrouw me toe.

Uiteindelijk trokken we ons terug in de kleedkamers. De zwarte mantels met de rode hengsten werden zorgvuldig opgeborgen – een symbool van onze nieuwe status dat we in de toekomst weer zouden dragen. We trokken onze alledaagse kleren weer aan. Toen we naar buiten stapten, zagen we er weer uit als gewone mensen, maar de blik in onze ogen was voorgoed veranderd.

Bij de uitgang nam ik afscheid van Bas en Helga. Ik drukte Helga stevig tegen me aan en gaf haar een flinke tongzoen, terwijl Bas hetzelfde deed bij mijn moeder. Er was geen gêne meer, alleen een gedeeld geheim. "Tot snel, maat," zei Bas met een grijns, terwijl hij zijn moeder naar hun auto leidde.

De terugrit in onze auto was in het begin doodstil. De koplampen sneden door de duisternis van de ellenlange, boomrijke wegen. Mijn moeder staarde uit het raam, haar gezicht half verlicht door het dashboard. Ik zag haar peinzen. Ik wist wat er door haar heen ging: hoe kon ze de volgende ochtend weer de keurige Eugenie Adams zijn bij het ontbijt, terwijl ze die avond op een altaar door haar eigen zoon en diens beste vriend was volgespoten voor een juichende massa?

De wetenschap dat ze me het liefst elke dag drie keer zou willen bespringen, hing als een zware spanning tussen ons in.

Eindelijk verbrak ze de stilte. Haar stem klonk hees, maar vastberaden. "Ik kan niet wachten op volgende week, John... als we weer gaan. Ik wist niet dat ik dit zo gemist had."

"Ik ook niet, mam," antwoordde ik, terwijl ik mijn hand even op haar knie legde. "Het was legendarisch."

Ze keek me nu recht aan, haar ogen groot en ernstig. "Zul je uitkijken dat je niets verklapt thuis, John? Je vader... Jean mag hier nooit, maar dan ook nooit achter komen. Dit is onze wereld." Ik knikte langzaam en stuurde de auto onze oprit op. "Ik ga mijn best doen, mam. Onze lippen zijn verzegeld."

In de woonkamer brandde alleen nog een schemerlamp. Mijn vader, Jean, schrok met een schokje wakker in zijn grote fauteuil toen we de kamer binnenstapten. Hij wreef de slaap uit zijn ogen en keek even verdwaasd op de klok, die inmiddels diep in de nacht aanwees.

"Zo, zijn jullie daar eindelijk?" mompelde hij met een slaperige stem. Hij rechtte zijn rug en vroeg toen: "En, hoe was het? Was die lezing over de missie in Afrika een beetje de moeite waard?"

Ik zag mijn moeder heel even verstrakken, maar ze herpakte zich direct met de koelbloedigheid van een volleerd actrice. "O ja, Jean," zei ze, terwijl ze haar handtas behoedzaam weglegde. "We hebben er echt van genoten. Heel indrukwekkend. Na afloop kregen we nog koffie en was er een informeel samenzijn met de sprekers, vandaar dat het wat later is geworden dan gepland. Het was erg gezellig."

Ik kon het niet laten. De adrenaline van de nacht en de herinnering aan de donkere, gespierde gestalte van Bas op het altaar zaten nog veel te hoog. "Ja pa," vulde ik aan met een stalen gezicht, "en die missionaris had zelfs een echte, grote neger meegenomen om aan ons te showen. Dat was pas spannend, hè mam?"

Mijn moeder kreeg op slag een knalrode kop. Ze keek me met een mengeling van ongeloof en pure woede aan, terwijl ze haar lippen stijf op elkaar klemde. Haar ogen spuwden vuur, maar ze kon me voor de ogen van mijn vader natuurlijk niet terechtwijzen zonder haar eigen ruiten in te gooien.

Mijn vader knikte echter onverstoorbaar, de dubbele bodem volledig missend. "Kijk aan, dat doen ze goed tegenwoordig bij de kerk. Een beetje visueel maken. Fijn dat jullie het zo leuk gehad hebben. Het is altijd goed, zo’n moeder-zoon avondje. Dat versterkt de band, dat zie je maar weer. Zouden jullie vaker moeten doen."

Hij stond op en rekte zich uit. "Kom, we gaan slapen. Het is al veel te laat. En John, jij moet echt je nest in, want je kunt het je na die laatste waarschuwing echt niet permitteren om morgen weer te laat op school te komen. De rector houdt je scherp in de gaten."

Mijn moeder en ik wisselden een blik van verstandhouding die meer zei dan duizend woorden. De ironie was bijna pijnlijk: de rector had me die avond inderdaad 'scherp in de gaten gehouden', maar op een manier die mijn vader zich in zijn stoutste dromen niet kon voorstellen.

"Ik ga meteen, pap," zei ik gehoorzaam. Terwijl ik de trap op liep naar mijn kamer, voelde ik de envelop met geld nog in mijn zak en de lichte tinteling van het leer tegen mijn huid. Morgen op school zou alles anders zijn. Over dat te laat komen maakte ik me geen zorgen meer.

Was getekend: John Adams

Trefwoord(en): Afrika, Afterparty, Auto, Bbc, Beffen, Borsten, Broer, Creampie, Cuckold, Doggystyle, Kleedkamer, Koning, Leer, Lust, Macht, Moeder, Neuken, Orgasme, Orgie, Pik, School, Spuiten, Squirten, Tieten, Vader, Zwarte Mannen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!