Zusje..., Wat Doe Je Nou? - 1

Dit verhaal speelt zo'n zeventig jaar geleden.

In de huidige tijd worden mensen helaas steeds preutser, maar we zijn nog lang niet zo preuts als toen. Ik denk dat als mijn ouders toen een manier hadden geweten om er voor te zorgen dat ik mijn eigen piemel nooit zou kunnen zien, dat ze die manier dan ook zouden hebben toegepast.

Gelukkig was het meerdere keren per dag nodig dat ik zelfstandig moest plassen en dan moest ik natuurlijk mijn piemel vasthouden en er ook naar kijken om te voorkomen dat het regelmatig een vieze smeerboel zou worden.

Lustgevoelens had ik verder geen last van. Er was me ingeprent dat mijn piemel heel erg privé was en dat dat mijn hele leven zo moest blijven. Tja...

Wat mijn ouders natuurlijk wel lastig vonden, maar wat voor mij en mijn grote zus, uiteindelijk de redding bleek, was dat we niet alleen op deze wereld leven en dat wij dus ook met andere mensen in aanraking kwamen.

Zo had ik een soort baantje op een boerderij net buiten het dorp. Op de boerderij werd natuurlijk ook geleefd alsof bloot en piemels niet bestonden, dat was in ons hele dorp zo, maar toch was het anders. Ze hadden bijvoorbeeld vijf paarden, één hengst en vier merries. Harm, de oudste zoon, met wie ik goed kon opschieten, vertelde me afgelopen week, dat het tijd was dat de twee jongste merries gedekt zouden worden. Wanneer dat precies zou gebeuren, wist hij nog niet, dat hing af van de merries. Als ze er aan toe zijn, worden ze 'hengstig' en geven bepaalde geuren af. De hengst reageerde dan, zoals het moet. Het zou ongetwijfeld een spektakel worden en de boer had er nooit bezwaar tegen gehad dat mensen, die er toevallig waren, stonden toe te kijken, als het feest losbarstte. Harm zou me waarschuwen en dan kon ik er voor zorgen er 'toevallig' ook bij te zijn.

Toen Harm aan mijn gezicht zag dat ik niet goed begreep wat er dan precies zou gebeuren, nam hij me mee naar de wei, waar de hengst stond te grazen.

We liepen de wei in en Harm stak zijn hand uit, kriebelde eventjes tussen de achterbenen van de hengst. Ook fluisterde hij aardige woordjes. Toen keek hij mij aan en zei: 'kijk maar eens naar zijn piemel.'

Ik was een beetje beduusd doordat hij het woord 'piemel' gezegd had, maar ik zag ook meteen wat hij bedoelde.

Van tussen de achterbenen schoof een enorme piemel, wel zo dik als mijn arm naar buiten en die werd snel langer en langer, tot wel zo'n tachtig centimeter. Het voorste vel schoof op het laatst naar achteren en de punt raakte bijna de grond.

Ik stond als aan diezelfde grond genageld en negeerde uit alle macht een rare kriebel, die zich in mijn onderbroek liet voelen.

'Als we hem zo bij de vrouwtjes laten, dan klimt ie met zijn voorbenen op de rug van de merrie en dan gaat deze lange piemel in de spleet aan de achterkant en dan wordt ze gedekt. Dat is een ongelooflijk spektakel en opwindend om te zien.

Dat geloofde ik meteen. Ik nam me voor om, als het even kon, er voor te zorgen dat ik daar bij zou zijn. Maar eerst maar even deze uitleg verwerken. Die lange harde piemel had een stevige inpact op mijn kuise zieltje, dat was wel zeker.

Het was een paar dagen na de paardenpiemel, op een gewone dinsdag en ik kwam laat thuis. De keukendeur was op slot en ik moest mijn sleutel gebruiken om binnen te komen. Dat was al raar, want er leek niemand thuis te zijn. Anders hoorde ik bij thuiskomst altijd muziek uit de kamer van mijn zus. Zij had een platenspeler en een paar plaatjes, die ze vaak ruilde met vriendinnen, gelukkig maar...

Ik weet niet waarom, maar ik maakte blijkbaar geen lawaai en liep de huiskamer binnen. Ik zag mijn zus en schrok me het apezuur. Ze lag op de bank te slapen.

Daar schrok ik niet van, maar wel omdat ze met haar benen een beetje gespreid lag en ook nog eens in mijn richting gedraaid.

Het allerschokkends was, dat ze geen slipje aan had, dat dacht ik althans in eerste instantie. Als liefdevol en vooral zedige broer, wilde ik me omdraaien en naar mijn kamer gaan, maar dat gekke gevoel dat ik, een paar dagen geleden, kreeg bij het zien van die enorme paardenpiemel, dat kriebelde weer in mijn buik en nu zelfs een flink stuk heviger.

In plaats van weglopen, deed ik daarom een stap dichterbij en liet mijn kont op de leunstoel van mijn vader zakken. Ik had nu maximaal uitzicht en zag dus dat haar slip helemaal opgerold, precies in het midden tussen haar benen zat. Dus toch iets van een onderbroek of zo, maar er was wel degelijk nog meer te zien en hoe langer ik keek, hoe sterker dat gevoel was, achter, maar ook in mijn piemel, die langzaamaan meer ruimte nodig had in mijn onderbroek.

Ik kon me een vaag beeld herinneren, van toen we heel wat jaren geleden nog saampjes in de teil, in de keuken in bad gingen. Ik met mijn garnaaltje en Karlijn met een strak spleetje tussen haar benen. Ik vond dat toen volkomen onbelangrijk, maar deze situatie voelde op zijn minst heel erg interessant.

Zowel links als rechts van de opgerolde onderbroek, stak er iets naar buiten en daarboven zat ie een beetje scheef, zodat er een half bobbeltje zichtbaar was. Verder waren er welvingen te zien, zoals een soort glooiende bult boven het kleine bobbeltje. Ik realiseerde me echt wel dat ik naar iets zat te kijken, wat streng verboden was, maar onder andere het lekkere gevoel in mijn piemel en de gedachte dat ik misschien voor de laatste keer in mijn leven kon bekijken wat er tussen de benen van een meisje zit, maakte dat ik gewoon moest blijven kijken.

Ik zat al minstens vijf minuten te kijken en er groeide zomaar een wens in mij, dat ik wilde zien wat er in het midden zat. Wat zou daar precies achter zitten? Het is de plek waar meisjes moesten plassen, dacht ik zo.

Een minuut later werd mijn wens verhoord... Ik hoorde Karlijn zuchten, waardoor ik dacht dat ze wakker zou worden, maar gelukkig gebeurde dat niet. Ze draaide zich om en ik denk dat de ribbels van de bank er voor zorgden dat de opgerolde onderbroek opzij geschoven werd en een roze spleet werd in volle glorie aan mij getoond.

Toen ze heel kort daarna haar been nog een stukje verder verplaatste, werd de spleet een stukje breder en zag ik een heel klein openingetje verschijnen, met daaronder een iets groter gat. Dat openingetje zou vast wel haar plasgaatje zijn, dacht ik zo.

Mijn geluk was compleet. Hoe verboden ook, ik keek er wel minstens een minuut naar, zeker wetend dat ik dit avontuur van mijn leven nooit meer zou vergeten.

Intussen werd de beknelling van mijn piemel nogal ondraaglijk en haast zonder erbij na te denken, maakte ik de riem van mijn broek los, gevolgd door de bovenste gulpknoop, waardoor het topje van mijn keiharde piemel, dat boven mijn slip uitstak zichtbaar werd. Tot mijn verbazing zag ik een druppel uit het gaatje van mijn piemel komen. Ik haalde mijn vinger er langs en veegde die af aan mijn broek.

Toen ik vervolgens opkeek, keek ik recht in de ogen van Karlijn, die blijkbaar wakker was geworden en die ogen stonden op onweer, wat zeg ik... op mega orkaan. Ik schrok me wild en wilde opstaan en weglopen.

'Blijf hier!!!...'

Ik gehoorzaamde en ging met een zo onschuldig mogelijk gezicht weer zitten.

Vervolgens was het haar beurt om, zo mogelijk, nog veel erger te schrikken want ze tilde namelijk twee tellen haar rokje op, keek naar wat er onder te zien was en de 'orkaan' maakte plaats voor een lijkbleek masker. Ik keek misschien wel een minuut lang naar dat masker, dat met gesloten ogen een poging deed om de volle omvang van deze ramp te zien en te verwerken. Toen ze me ten slotte weer aankeek, wist ik niet of ik moest huilen of lachen.

'Hoe lang heb je naar mijn kut zitten kijken?'

Het woord 'kut' had ik wel eens gehoord, maar zo diep en zo ver mogelijk weg gestopt, bij alles wat zwaar verboden was in mijn leven. Nu wist ik wat er mee bedoeld werd... En nog wel van mijn grote zus.

'Ehhh ongeveer tien minuten...,' wist ik uit te brengen.

Ze leek nog verder in te storten. sloot opnieuw haar ogen en fluisterde op verbijsterde toon: 'tien... mi...nu...ten...'

Ik was bijna zeventien, vond mezelf al een hele kerel, maar nu voelde ik tranen opwellen, die ik maar met de grootste moeite wist te stoppen.

'Sorry, Karlijn. Sorry, sorry.. Het spijt me. Ik kon het gewoon niet helpen. Je lag zo met je benen wijd en het leek dat je geen onderbroek aan had en ik wilde weglopen, maar werd als door honderd magneten aangetrokken en ik ging zitten en vond het zo mooi en mijn piemel ging zo raar voelen, maar ook lekker en hij werd helemaal groot en dik en ik wilde het niet, maar ook wel en...'

Ze onderbrak me en ik zag haar ogen gericht op de punt van mijn eikel, die nog steeds boven mijn broek uitstak en op haar gezicht zag ik nu iets heel anders...

'Steffie, hou maar op. Eigenlijk begrijp ik het misschien wel. Jij kan er ook niks aan doen dat we niks mogen weten, over seks en zo.. Is dat echt de punt van jouw lul, die boven je broek uitsteekt?'

Ze zei 'lul', de zoveelste deuk in mijn zedelijke opvoeding, maar ik leerde waarschijnlijk snel bij en knikte. 'Ja!' en ik hoorde enige trots in mijn stem.

'Kom eens dichterbij?'

Ik deed een stap naar voren, stond vlak voor Karlijn en zag haar hevig geïnteresserd kijken naar de top van mijn piemel.

'Heb jij toestemming gevraagd om naar mijn kut te kijken?'

'Natuurlijk niet, want dan was je wakker geworden.'

'Dat begrijp ik. Nou, dan hoef ik ook geen toestemming te vragen, dacht ik zo.'

Vervolgens pakte ze voorzichtig mijn eikel, die inmiddels zijn maximale dikte had bereikt en zelfs nog iets naar boven geschoven was, omdat mijn piemel ook nog iets gegroeid was, met duim en wijsvinger van haar rechterhand beet. Er ontsnapte een geluidje uit haar mond: 'Gooohhh, wat zacht, wat voelt dat lekker..!'

In mij woedde een soort strijd. Een meisje, mijn zus nog wel, raakte mijn piemel aan. Zou ik nou ooit nog wel in de hemel komen, ook nog eens, nadat ik naar haar kut had zitten kijken... Ik vond het moeilijk, maar van de andere kant stond ik ook te genieten, toen Karlijn haar vingers langs mijn piemel in mijn onderbroek liet gaan.

Toen schudde ze haar hoofd en leek te besluiten: 'Ik wil je hele piemel zien.'

Haar handen maakten met grote vaardigheid een paar knopen van mijn gulp los en in een vloeiende beweging trok ze mijn broek tegelijk met mijn Hema onderbroek naar beneden. Ik zag mijn plekje in de hemel weer iets verder uit het zicht verdwijnen en wilde eigenlijk stoppen, maar toen ik zag hoe opgewonden en verrukt ze naar mijn piemel keek, voelde ik ook een beetje trots en steeds meer kriebels, nu vooral in mijn piemel en ook wel in mijn zak.

'Wat een lul... Jeminee, wat een mooie piemel, wat een lekker ding...' Haar stem klonk dik en opgewonden.

Terwijl ze vervolgens haar handen uitstak, hoorde ik haar zeggen dat ze nu ook weigerde om om toestemming te vragen, waarna ze haar trillende handen om mijn net zo trillende lul legde.

Ze kneep zachtjes en er verscheen meteen weer een druppel op het puntje. Haar wijsvinger pikte de druppel op en tot mijn verbijstering likte ze de druppel er af.

'Dit smaakt lekker, Stef.'

Ik dacht zoiets van 'Dat zal wel,' maar nadat haar wijsvinger de volgende druppel op mijn tong had gesmeerd, was ik zomaar overtuigd.

'Waar gaat dit naar toe,' dacht ik nog, maar mijn weerstand verdween meteen daarna, toen ze met haar handen op en neer ging en ik mijn vel over de top van mijn piemel op en neer zag gaan. Hierdoor werden de volgende druppels uit mijn piemel over de top uitgesmeerd en dat gaf een mooie glans. Het gevoel werd ook steeds lekkerder.

'Jij weet best veel van dit soort dingen,' wist ik te stamelen, want het gevoel begon echt door me heen te razen.

'Geniet maar, broertje. Als je wilt, ga ik je alles vertellen wat ik weet, als jij maar belooft dat we heel voorzichtig zullen zijn en dat we zorgen dat papa en mama hier niks van te weten komen.'

Ik stond zo te genieten, dat die belofte snel gemaakt werd en toen ze even later stopte met bewegen, gaf ik meteen aan dat ze wel mocht doorgaan. Nou, ze mompelde 'Zie je wel!' en ging vol enthousiasme verder en dat deed ze terwijl ze ook nog één hand verplaatste en mijn zak met ballen in haar hand nam en er in begon te kneden. Toen ik een paar diepe zuchten slaakte, keek ze me in de ogen en ik zag een uiterst tevreden grote zus, die ook nog eens het tempo verhoogde en dat werd weer gevolgd door een ongekend gevoel, dat ergens in mijn bovenbenen leek te beginnen en in mijn zak op een heerlijke en razende manier werd opgeklopt, waarna er iets door mijn harde piemel naar boven raasde. Het spoot uit het gaatje bovenop mijn eikel en met zo'n kracht dat het wel ruim dertig centimeter de lucht in vloog.

Er volgden meer van die ontploffinkjes en Karlijn's enthousiaste kreten, bij elke nieuwe uitspatting, een keer of vijf achter elkaar, klonken als muziek in mijn oren en het gevoel was zo lekker. Het laatste beetje golfde uit de punt en zakte aan de zijkant van mijn piemel naar beneden tot aan mijn zak. De rimpels in het vel hielden het verder tegen, dacht ik zo.

Karlijn was duidelijk nog niet klaar met dit geweldige experiment en ze smeerde met beide handen alles wat nog op mijn piemel zat, uit over de hele piemel en als laatste over de punt. Daar reageerde ik heftig op. Dat was supergevoelig.

Toen het echt afgelopen was, liep Karlijn naar de wc om toiletpapier te halen en de spetters, waarvan de meeste op de vloer lagen, maar ook een paar die op haar bloes geland waren, op te vegen.

Ik stond nog een beetje verdwaasd te kijken naar mijn piemel, die langzaam naar beneden zakte. Toen ie bijna helemaal slap was, pakte Karlijn hem weer beet en maakte ook mijn piemel schoon. Ik merkte dat ie daardoor weer een klein beetje harder werd, maar het feest was toch helaas voorbij.

'Ja, helaas.' Op dat moment dacht ik er zeker zo over, maar nadat ik mijn broek had opgehesen en even in papa's stoel ging zitten, kwam het zedigheidsduiveltje zich er mee bemoeien. Karlijn zag het gebeuren, denk ik, en ze ging tegenover me zitten.

'Toen ik net dat spul uit je piemel over de punt van je piemel smeerde, voelde dat heel heftig... Toch?'

'Ja nou en of, maar het gaf ook een superlekker gevoel. En ook wat jouw handen met mijn piemel deden dat was lekker maar ik schrok me rot, toen dat kleverige spul uit mijn piemel begon te spuiten. Dat had ik nog nooit meegemaakt.'

'Ik schrok ook,' zei Karlijn, 'maar nu denk ik dat ik nog nooit zo'n superlekkere verrassing heb meegemaakt. Dit wil ik nog veel vaker zien en voelen. Weet je, ik had de hele tijd je piemel vast en ik voelde dat spul er doorheen stromen, zo ontzettend spannend en lekker... Ik weet nu wel zeker dat ik alles over seks wil weten en ik trek me niks aan van wat papa en mama er van vinden. Wil jij dat ook?'

Haar smekende blik was me te veel en ik was eigenlijk ook wel erg nieuwsgierig, dus ik ging akkoord. Karlijn en Stef Govers gaan dus samen op jacht naar seks en willen alles weten.

Het laatste duwtje kreeg ik toen Karlijn opstond, vlak voor me ging staan, mijn hand beetpakte en die aan de voorkant in haar onderbroek schoof.

'Ik heb ook een plekje dat heel erg gevoelig is. Een bobbeltje, bovenaan mijn kutje. Voel maar met je wijsvinger.'

Mijn wijsvinger vond dat bobbeltje al snel en ik wreef er zachtjes over.

Karlijn reageerde meteen, liet een diepe zucht horen, eigenlijk meer een zacht kreetje, gevolgd door: 'Niet precies er bovenop. Draai er rondjes omheen. Ja, zo... ja lekker... whauw... zachtjes... jaaahhh.'

Trefwoord(en): Beestachtig, Schaamlippen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!