Een Nieuw Vuur - 3

De dagen erna voelde Marianne zich meer en meer gewild en vrouwelijk, een sensuele renaissance die haar hele wezen doordrong. Haar spiegelbeeld in de antieke spiegel van hun slaapkamer toonde een knappe vrouw die straalde: haar hazelnootbruine ogen hadden een nieuwe, verleidelijke fonkeling, haar huid leek zachter en gladder, haar bewegingen gracieuzer en bewuster, met een subtiele sway in haar ranke heupen die Erik's blikken ving als een magneet. Ze liep door het huis met een zelfverzekerde glimlach, haar vingers vaak spelend over de sleutel, voelend hoe haar eigen opwinding groeide bij de gedachte aan zijn gevangenschap. Ze besloot om nog wat meer opzoekwerk te doen om hem te plagen – ze dook dieper in online forums over chastity play, las verhalen van vrouwen die hun mannen wekenlang opsloten hielden, en ontdekte geavanceerde tips over teasing technieken: subtiele aanrakingen die de huid deden tintelen, verleidelijke kleding die de contouren van het lichaam accentueerde, en psychologische spelletjes die de frustratie opbouwden tot een ondraaglijk, heerlijk niveau. "Dit is mijn spel nu," dacht ze, terwijl ze notities maakte op haar laptop, haar vrije hand afwezig over haar dij strelend, voelend hoe haar eigen vochtigheid groeide. Ze verzon nieuwe manieren om hem te teasen, elk ontworpen om zijn verlangen te vergroten zonder hem verlossing te geven.

De extra teasings begonnen meteen, sensueel en genadeloos. Thuis, tijdens het ontbijt in hun zonnige keuken met uitzicht op de Gentse grachten, droeg ze een losse zijden blouse die half openviel, de sleutel glinsterend tussen haar kleine, stevige borsten, haar tepels licht zichtbaar door de dunne stof. Ze leunde over de tafel heen om zijn koffie in te schenken, haar borsten licht borstelend tegen zijn arm, haar jasmijnparfum vermengend met de geur van verse croissants. "Voel je hoe strak het zit?" fluisterde ze, haar lippen vlak bij zijn oor, haar adem warm en plagend. "Denk eraan dat ik de enige ben die dat kan veranderen... maar vandaag nog niet." Erik voelde de druk in zijn kooi meteen toenemen: zijn penis begon te zwellen bij haar aanraking, kloppend tegen het koele metaal, een pijnlijke maar opwindende sensatie die door zijn ballen trok, ze zwaar en tintelend makend, terwijl hij probeerde te eten zonder te kreunen.

In de woonkamer, terwijl ze tv keken op hun zachte sofa, legde ze haar slanke benen over zijn schoot, haar tenen – gelakt in een dieprode kleur – plagend over zijn dij strelend, langzaam omhoog glijdend naar zijn kruis. Ze droeg een kort rokje van zacht fluweel, dat opkroop en een glimp van haar kanten slipje toonde. "Niet aanraken," zei ze met een knipoog, haar vingers licht over haar eigen dij strelend, wetend dat elke beweging zijn frustratie vergrootte. Erik's handen balden zich tot vuisten; de druk in de kooi was intens, zijn eikel gevoelig wrijvend tegen het metaal bij elke lichte beweging, zijn ballen pijnlijk vol voelend, een constante herinnering aan zijn overgave.

In het openbaar werd het nog intenser, een spel van verborgen én openlijke sensatie. Tijdens een wandeling langs de Leie, te midden van toeristen die de herfstbladeren bewonderden, drukte Marianne zich tegen hem aan, haar lichaam warm en zacht tegen het zijne, haar arm door de zijne gehaakt. Ze droeg een lichte, crèmekleurige blouse met een wijde halslijn en een rok die bij elke stap lichtjes opwaaide. De zilveren ketting met de sleutel hing nu niet meer discreet tussen haar borsten, maar duidelijk zichtbaar bovenop haar blouse: ze had hem er bewust overheen gelegd, zodat het kettinkje losjes over de stof viel en de sleutel vrij bungelde, glinsterend in het zonlicht, een klein, provocerend sieraad dat bij elke beweging danste.

Toeristen liepen voorbij, sommigen wierpen een korte blik op haar – een mooie vrouw met een opvallend hangertje – maar niemand begreep de betekenis. Alleen Erik wist het. Zijn adem stokte bij de aanblik: de sleutel hing daar openlijk, voor iedereen te zien, terwijl hij gevangen zat in zijn kooi.

Ze bleef staan bij een bankje, leunde tegen hem aan en liet haar hand glijden in zijn jaszak, haar vingers licht knijpend in zijn ballen door de stof van zijn broek heen. “Stel je voor dat ik je nu bevrijd,” mompelde ze, haar adem heet tegen zijn nek, haar tong even likkend over zijn oorlel. Ze tilde de sleutel op, liet hem draaien aan het kettinkje, het zilver flitsend in de herfstzon. “Kijk… hij hangt nu boven mijn blouse. Voor iedereen te zien. Voel je dat? Hoe hij glinstert… hoe vreemden naar me kijken en denken dat het een mooi sieraad is… terwijl jij weet wat hij opent. Hoe hij je vasthoudt, hier, midden op straat.”

Erik’s kooi voelde als een bankschroef: de druk bouwde op, zijn penis zwellend tegen het metaal, een zoete marteling die hem deed blozen, zijn ballen zwaar hangend en tintelend, maar zonder uitweg. Hij voelde hoe zijn eikel tegen de spijlen duwde, hoe het voorvocht langzaam sijpelde, hoe de constante druk hem gek maakte.

Bij de bakkerij om de hoek liet ze hem buiten wachten terwijl ze gebakjes koos. Ze boog zich expres voorover om iets uit het onderste schap te pakken, haar rok opkruipend, een glimp tonend van haar kanten slipje – zwart, fijn kant, al vochtig wordend van haar eigen opwinding. Ze wist dat hij keek, dat hij de natte plek kon zien die zich langzaam uitbreidde. Ze draaide zich om, een doosje gebakjes in haar handen, en liep naar hem toe met een onschuldige glimlach. “Voor jou, schat,” zei ze, haar ogen donker en veelbetekenend, terwijl ze de sleutel even optilde en liet vallen, hem duidelijk boven haar blouse hangend. “De hele weg naar huis ga je lijden… wetend dat ik nat ben, bloot onder mijn rok, terwijl iedereen de sleutel ziet hangen.”

Erik kon nauwelijks lopen. Elke stap was een kwelling: de kooi drukte, zijn penis klopte pijnlijk tegen het metaal, zijn ballen zwaar en tintelend. Hij voelde de blikken van voorbijgangers – sommigen keken naar de sleutel, glimlachten beleefd – en wist dat zij, zijn vrouw, de sleutel van zijn vrijheid openlijk droeg, voor iedereen zichtbaar. Het was vernederend, opwindend, intens – en precies wat hij had gewild.

Ze liepen verder, hand in hand, de sleutel glinsterend op haar borst, een openbare verklaring van haar macht. En Erik wist: dit was nog maar het begin. Ze zou hem blijven teasen, blijven plagen, blijven laten voelen wie de baas was – en hij zou het met liefde ondergaan, stap voor stap, dag voor dag, in de straten van Gent.

Op een avond, na een lange dag vol subtiele teasings, besloot Marianne om Erik extra te verrassen. Ze dook in haar kleerkast en vond het korte satijnen nachtjurkje met fijne spaghettibandjes dat hij enkele jaren geleden voor haar had gekocht – een impulsieve aankoop tijdens een romantisch weekendje in Brugge. Het was van glanzend zwart satijn, dat als vloeibare zijde over haar ranke lichaam gleed, eindigend net onder haar billen, met een diepe V-hals die haar kleine, stevige borsten accentueerde, de stof zacht wrijvend over haar tepels bij elke beweging. Ze had het maar één keer gedragen, toen te verlegen vindend, maar nu voelde ze zich empowered, vrouwelijk en onweerstaanbaar. Ze trok het aan in de badkamer, liet haar glanzende bruine haren los vallen over haar schouders, en stapte de slaapkamer in met een sensuele glimlach, haar heupen wiegend, de zoom van het jurkje plagend opwaaiend.

Erik zat op bed, scrollend op zijn telefoon, maar toen hij opkeek, stokte zijn adem in zijn keel. Het nachtjurkje omhelsde haar elegante figuur perfect: het satijn glansde in het zachte kaarslicht, de dunne spaghettibandjes delicaat over haar slanke schouders vallend, de zoom zo hoog dat het haar lange, gladde benen benadrukte, en bij elke stap een hint van haar naakte billen toonde. Haar tepels drukten zichtbaar tegen de gladde stof, hard wordend onder zijn hongerige blik, en de V-hals onthulde de sleutel die tussen haar mooie borsten rustte. "Herinner je dit nog?" vroeg ze hees, draaiend op haar tenen zodat het jurkje opwaaide, een sensuele werveling van satijn en huid, haar geur van jasmijn vullend de kamer. Erik voelde een golf van opwinding door zich heen slaan: zijn penis probeerde meteen te groeien in de kooi, de druk intens en onmiddellijk, zijn hart bonsde als een trommel, herinnerend hoe hij haar destijds had gesmeekt om het te dragen. Het was opwindender dan hij zich herinnerde – de manier waarop het satijn over haar huid gleed, haar subtiele curves accentuerend, haar tepels prikkend tegen de stof, maakte hem gek van verlangen, zijn ballen tintelend van frustratie. Hij reikte naar haar, zijn handen trillend, maar ze stapte terug, lachend laag en verleidelijk. "Kijken, niet aanraken... nog niet. Maar je mag me vertellen hoe graag je me wilt."

Die nacht plaagde ze hem genadeloos, sensueel en traag: ze liet hem haar masseren, zijn sterke handen over het gladde satijn glijdend, voelend hoe haar tepels hard werden onder zijn aanraking, haar zuchten van genot vullend de kamer, maar ontzeggend hem meer. Ze ging op zijn schoot zitten, wrijvend over zijn kooi met haar natte schaamlippen, voelbaar door de dunne stof, haar vochtigheid doorsijpelend, terwijl ze kreunde van haar eigen opwinding, haar heupen cirkelend in een traag, hypnotiserend ritme. Erik's druk was ondraaglijk: elke beweging veroorzaakte een kloppende sensatie in de kooi, zijn eikel rood en gevoelig wrijvend tegen het metaal, zijn ballen pijnlijk vol en zwaar, maar hij bevredigde haar met zijn tong, likkend over haar gezwollen clitoris in trage cirkels, diep duikend in haar natte opening, proevend haar zoete sappen tot ze klaarkwam met een sidderende kreet, haar lichaam schokkend tegen hem aan.

Geïnspireerd door zijn reactie, besloot Marianne om nog extra zulke nachtjurkjes te kopen om hem op te winden. De volgende dag ging ze naar haar lokale lingeriewinkel in het centrum van Gent, een discreet boetiekje met vitrines vol kant, zijde en satijn, waar de geur van lavendel hing. Ze koos een rood satijnen jurkje, nog korter, met een open rug die haar gladde huid onthulde, en een blauw exemplaar van pure zijde dat als water over haar lichaam zou vloeien, de stof zacht wrijvend over haar gevoelige plekken. De verkoopster, Sophie, een vriendelijke vrouw van midden veertig met een scherp oog voor sensualiteit, merkte haar enthousiasme op. "Je straalt helemaal, Marianne," zei Sophie glimlachend, terwijl ze de items inpakte, haar ogen twinkelen. "Is er een speciale reden voor al deze sexy aankopen? Je lijkt wel een vrouw die haar macht herontdekt heeft." Marianne bloosde licht, maar voelde zich vrouwelijk en stout, haar tepels tintelend onder haar blouse. "Laten we zeggen dat ik mijn man wat extra wil verrassen... hem laten smachten." Sophie knipoogde samenzweerderig. "Ik heb precies wat je nodig hebt. Wacht even." Ze haalde uit de achterkamer speciale extra sexy nachtjurkjes: een transparant zwart exemplaar van fijn kant met een hoge split aan de zijkant die haar been onthulde tot aan haar heup, en een wit satijnen setje met bijpassend stringetje van doorschijnende zijde. "Deze zijn voor de avonden waarop je hem echt wilt laten branden," zei ze, toevoegend: "En als je meer wilt, ik heb ook lingerie die perfect past bij jouw elegante figuur – kousen, jarretelles, alles om hem gek te maken."

Marianne kocht ze allemaal, en thuis introduceerde ze ze één voor één, sensueel en met opbouwende intensiteit. Ze begon met het rode jurkje: ze droeg het tijdens het avondeten, de stof glijdend over haar tepels bij elke beweging, Erik's ogen vastgekleefd aan hoe het satijn haar ranke figuur omhelsde, haar borsten licht op en neer gaand. "Proef maar," zei ze, hem een hapje voedend, haar vingers plagend over zijn lippen strelend. Later introduceerde ze de kousen en jarretelles: zwarte nylons met een delicate kanten rand, vastgehouden door een jarretelgordel van gladde zijde, gecombineerd met hoge hakken van 10 centimeter die haar benen langer en sensueler maakten, het getik van de hakken op de houten vloer echoënd als een verleidelijke symfonie. Ze liep door de woonkamer op die hakken, haar billen wiegend, de nylons zacht ruisend bij elke stap, terwijl ze hem liet toekijken. "Raak aan," zei ze hees, maar alleen haar benen – zijn handen gleden over de gladde nylons, voelend de warmte van haar huid eronder, maar zijn kooi verhinderde hem meer, de druk opbouwend tot hij smeekte, zijn penis kloppend en gevangen.

Hun vrienden merkten de veranderingen snel op, tijdens een etentje bij Liesbeth en Karel thuis – een gezellig stel uit de buurt in een knus huis aan de rand van Gent. Marianne straalde als nooit tevoren: haar ogen fonkelden met een sensuele gloed, haar lach was luider en warmer, haar houding zelfverzekerder, haar ranke figuur gehuld in een elegante, diepblauwe jurk die haar curves subtiel accentueerde. De halslijn was laag genoeg om de zilveren ketting met de sleutel duidelijk zichtbaar bovenop haar jurk te laten hangen: het kettinkje rustte losjes over de stof, de sleutel bungelde vrij tussen haar borsten, glinsterend in het kaarslicht bij elke beweging.

“Marianne, je ziet er fantastisch uit,” zei Liesbeth, haar ogen groot van bewondering. “Wat is je geheim? Je straalt helemaal, en je ogen… ze fonkelen als sterren!”

Marianne glimlachte gevat, haar hand gleed subtiel naar de sleutel, liet hem even tussen haar vingers draaien zodat hij opvallend glinsterde, en legde toen haar hand er zachtjes op, alsof ze hem beschermde.

“Ach,” zei ze luchtig, haar stem warm maar met een ondeugende ondertoon, “ik heb Erik gewoon wat strakker in de hand genomen. Hij is nu helemaal opgesloten in mijn wereld, en dat maakt alles intenser.”

De vrienden lachten hartelijk, denkend dat het een grapje was over huishoudelijke taken of een dieet, maar Erik bloosde diep – hij begreep precies dat ze over de kooi praatte. Zijn penis reageerde meteen met een futile zwelling, de druk intensiverend in zijn broek, de kooi bijtend tegen zijn vlees.

Liesbeth, nieuwsgierig en lachend, leunde voorover. “Kom op, Marianne, vertel! Wat is je geheim? Je ziet eruit alsof je een fontein van geluk hebt ontdekt.”

Marianne glimlachte breder, haar vingers bleven spelen met de sleutel, liet hem even op en neer dansen boven haar jurk.

“Soms is het beter om niet alles vrij te laten,” zei ze langzaam, haar stem laag en dubbelzinnig, terwijl ze Erik een korte, intense blik toewierp. “Soms werkt het juist als je iets… heel stevig vasthoudt.”

Liesbeth lachte harder, dacht dat het een woordspeling was over controle in het huwelijk. “Ja, dat snap ik! Mannen hebben soms een stevige hand nodig!”

Maar Erik voelde de woorden als een elektrische schok: “niet alles vrij te laten” sloeg rechtstreeks op zijn kooi, op de manier waarop zij zijn vrijheid had ingeperkt – en dat deed de druk in zijn broek nog ondraaglijker worden.

Even later, toen Karel een grap maakte over “mannen die soms te veel vrijheid willen”, voegde Marianne eraan toe, terwijl ze de sleutel weer even optilde en liet vallen:

“Precies,” zei ze met een knipoog naar de tafel. “Iets klein houden kan geweldige uitwerking hebben… soms is minder juist veel meer.”

De tafel barstte uit in gelach – Liesbeth en Karel dachten aan een grap over porties of budgetten – maar Erik voelde het bloed naar zijn gezicht stijgen. Zijn penis duwde harder tegen de spijlen, de kooi kneep, zijn ballen tintelden pijnlijk vol. “Iets klein houden” was een directe verwijzing naar zijn opgesloten geslacht, en de “geweldige uitwerking” was de manier waarop het hun intimiteit had getransformeerd – intenser, dieper, heter.

Bij de vrienden plaagde ze hem verder, sensueel en onopvallend: onder de tafel liet ze haar voet, gehuld in een hoge hak, langs zijn been glijden, langzaam omhoog, licht drukkend tegen de kooi door zijn broek heen, voelend hoe hij hard probeerde te worden. “Probeer je te concentreren,” fluisterde ze tijdens een korte gesprekspauze, terwijl ze de sleutel even toonde door haar blouse licht open te trekken onder het mom van een kriebel in haar nek, het zilver glinsterend in het kaarslicht. De vrienden praatten door, onwetend lachend om een grap van Karel, maar Erik had het moeilijk: de druk was ondraaglijk, zijn ballen tintelend en zwaar, zijn eikel gevoelig wrijvend tegen het metaal, een brandende behoefte die hem deed zweten en bijten op zijn lip, wetend dat hij thuis haar zou moeten bevredigen zonder zelf ontlading.

“Je bent zo attent lately,” plaagde hun vriend Karel Erik, kloppend op zijn schouder. “Marianne heeft je getemd!”

Erik knikte stijf, de frustratie brandend in zijn lendenen, zijn gedachten vol van haar plagende aanraking, de sleutel die nu openlijk boven haar jurk hing, en de wetenschap dat zij, en alleen zij, besliste wanneer hij ooit weer vrij zou zijn.

De volgende vijf weken waren een sensuele marteling voor Erik, een triomf van vrouwelijke macht voor Marianne, die zich elke dag meer gewild voelde, haar lichaam tintelend van anticipatie. In week één verlengde ze de teasing met dagelijkse regels: hij moest haar elke dag oraal bevredigen, geknield op het bed, zijn tong traag likkend over haar gezwollen schaamlippen, cirkelend rond haar clitoris in sensuele patronen, diep duikend in haar natte opening terwijl ze in haar nieuwe zijden nachtjurkje lag, de stof doorschijnend van haar zweet, haar tepels hard priemend. Ze voelde zich gewild, haar lichaam reagerend op zijn toewijding met golven van genot, haar orgasmes intenser en luider, haar sappen over zijn kin druipend. Erik's druk bouwde op: elke lik vergrootte zijn eigen frustratie, zijn kooi strak trekkend, zijn ballen vol en pijnlijk.

In week twee introduceerde ze de jarretelles en hakken tijdens een intiem thuisdiner bij kaarslicht, een avond die ze zorgvuldig had voorbereid om hem tot het uiterste te drijven.

Marianne had voor de gelegenheid een kort jurkje uitgekozen van glanzend, donker smaragdgroen satijn – zo kort dat het amper over de bovenkant van haar dijen viel, de stof zo soepel en vloeibaar dat het bij elke beweging als een tweede huid over haar lichaam gleed. De halslijn was laag genoeg om de zilveren ketting met de sleutel te laten rusten in de holte tussen haar borsten, het metaal glinsterend in het flakkerende kaarslicht. Ze droeg eronder de zwarte kousen met delicate kanten boorden en de jarretelgordel van dezelfde glanzende stof, maar dat alles bleef aanvankelijk verborgen – een geheim dat ze heel bewust, stap voor stap, aan hem zou onthullen.

Toen ze de eetkamer binnenkwam, waar Erik al aan tafel zat met een glas wijn in zijn hand, stokte zijn adem. Het jurkje accentueerde haar ranke figuur perfect: het zat strak om haar middel, viel zacht over haar heupen en eindigde zo hoog dat het bij elke stap een gevaarlijk spel speelde met wat het wel of niet bedekte. Ze liep op hoge hakken – zwart, met een dunne band om de enkel – en het getik van de hakken op de parketvloer vulde de kamer als een sensueel ritme.

Ze boog zich voorover om een kaars recht te zetten, en op dat moment kroop het korte jurkje langzaam omhoog langs haar dijen. De glanzende stof gleed opzij en onthulde een smal stukje van de zwarte kousen met hun fijn kanten boord, vastgehouden door de strakke bandjes van de jarretelgordel. Erik's ogen werden groot; hij voelde meteen de druk in zijn kooi toenemen, zijn penis probeerde te groeien, klopte nutteloos tegen het metaal.

Ze ging zitten, kruiste haar benen, en de zoom van het jurkje was te kort om de kanten boord volledig te bedekken. Het zwarte kant piepte subtiel tevoorschijn, een stille uitnodiging die hij niet mocht beantwoorden. Elke keer dat ze opstond om een gerecht te halen – nonchalant, alsof ze het niet merkte – gleed het satijn omhoog en toonde ze een flink stuk van haar bloot dijbeen, gehuld in de strakke bandjes van de jarretelles die haar huid zacht indrukten. Ze draaide zich half om, liet hem kijken, en ging dan weer zitten met een onschuldig glimlachje, alsof ze zich van niets bewust was.

Het diner zelf was pure marteling. Ze voedde hem met hapjes van haar vork: een stukje zalm, een druppel saus die ze langzaam van haar lippen likte, haar ogen vast in de zijne. Onder de tafel gleed haar voet – nog in de pump – langs zijn kuit omhoog, tot haar teen de kooi vond en daar zachtjes op drukte, wrijvend in kleine, plagende cirkeltjes. De nylons ruisden bij elke beweging, een fluisterend geluid dat hem gek maakte.

"Proef hoe nat ik ben," fluisterde ze hees, terwijl ze haar vingers tussen haar benen liet glijden, onder de tafel uit het zicht. Ze doopte twee vingers in haar eigen vochtigheid – glinsterend, overvloedig – en bracht ze naar zijn lippen. Erik opende zijn mond gehoorzaam, likte haar sappen van haar vingertoppen, de zoete, muskusachtige smaak explodeerde op zijn tong en maakte hem duizelig van verlangen. De druk in zijn kooi escaleerde tot een brandende pijn; zijn penis klopte als een hartslag, gevangen en wanhopig, terwijl zijn ballen strak en zwaar aanvoelden.

Na het dessert stond ze op, liep naar zijn kant van de tafel en bleef naast hem staan. Ze keek op hem neer, haar ogen donker van macht en lust.

"Sta op," zei ze zacht.

Erik stond op, zijn benen licht trillend.

Ze nam zijn handen, legde ze op haar heupen en fluisterde: "Schuif het omhoog. Laat me zien hoe graag je het setje eronder wilt zien."

Met trillende vingers greep hij de zoom van het glanzende satijn. Heel langzaam schoof hij de stof omhoog langs haar dijen – centimeter voor centimeter – tot het jurkje bundelde rond haar middel. Daar stond ze, in vol ornaat: het zwarte korset dat haar taille nog fijner maakte, de jarretelgordel die strak om haar heupen zat, de kousen die haar benen eindeloos lang deden lijken, en daartussen haar gladde, glinsterende vulva, al vochtig en klaar.

Ze liet hem kijken, liet hem ademen, liet hem lijden onder de wetenschap dat hij haar niet mocht aanraken – nog niet.

"Mooi, hè?" fluisterde ze, haar stem als fluweel. "Dit is wat je elke dag in je hoofd hebt… terwijl je vastzit in dat ding."

Ze liet het jurkje weer zakken, maar niet helemaal – ze liet het hangen op haar heupen, een constante herinnering aan wat hij had gezien. Toen kuste ze hem diep, haar tong dansend met de zijne, haar lichaam tegen hem aan gedrukt zodat hij de hitte van haar opwinding voelde door het satijn heen.

"Vanavond blijf je zo," zei ze tegen zijn lippen. "Morgen… misschien mag je meer zien. Misschien ook niet. Ik beslis."

Ze draaide zich om, liep naar de trap, het glanzende satijn wiegend bij elke stap, wetend dat hij haar nakeek – brandend, wanhopig, en volslagen verliefd op de vrouw die hem zo volledig in haar macht had.

Week drie bracht een nieuwe golf van openbare teasings, waarbij Marianne de grenzen van het toegestane steeds verder oprekte – altijd met die subtiele, elegante finesse die niemand anders opmerkte, maar die Erik tot waanzin dreef.

Het begon op een zwoele vrijdagavond op de Korenmarkt, waar een openluchtconcert plaatsvond. De lucht was gevuld met de zware bas van een jazzband, de geur van frietkraampjes en versgemalen koffie, en het zachte geruis van de Leie op de achtergrond. Honderden mensen stonden en zaten in kleine groepjes, genietend van de muziek en de warme nazomeravond. Marianne had zich gekleed in een nauwsluitende, donkerblauwe midi-jurk van soepele zijde die bij elke beweging over haar huid gleed als vloeibaar water. De jurk had een bescheiden split aan de zijkant – net hoog genoeg om bij het lopen een glimp van haar zwarte kousen te onthullen – en een diepere halslijn dan ze normaal droeg, zodat de zilveren ketting met de sleutel zichtbaar rustte tussen haar borsten, glinsterend in het licht van de sfeerverlichting.

Ze stonden dicht tegen elkaar aan, schouder aan schouder, te midden van de menigte. Marianne liet haar lichaam licht tegen hem aan leunen, haar heup tegen zijn heup, haar billen af en toe bewust langs zijn kruis strijkend onder het mom van meebewegen op de muziek. Erik voelde haar warmte door de dunne stof heen, voelde hoe haar parfum – jasmijn vermengd met haar eigen opgewonden geur – zijn neus vulde.

Toen de band een langzame, sensuele ballad inzette, gleed haar rechterhand onopvallend naar achteren, tussen hun lichamen in, en vond zijn schoot. Haar vingers sloten zich zacht maar stevig om de contouren van zijn kooi door de broek heen. Ze kneep lichtjes in zijn ballen, haar nagels krassend over de stof – niet hard, maar net genoeg om hem een schokje van genot en pijn te geven. Ze draaide haar pols heel subtiel, masseerde hem met trage, cirkelende bewegingen, terwijl haar duim over de harde ring van de kooi wreef.

Erik hapte naar adem, zijn knieën werden week. Hij greep de reling vast om niet te wankelen. Om hen heen lachten mensen, klapten mee op het ritme, niemand die iets merkte.

Marianne boog zich opzij, haar lippen vlak bij zijn oor, haar warme adem tegen zijn huid.

"Voel je dat?" fluisterde ze, haar stem laag en zwoel, bijna verloren in de muziek. "Hoe strak je zit... hoe graag je zou willen exploderen, hier, nu, midden tussen al die mensen..." Haar tong raakte even zijn oorlel, een lichte, vochtige lik, terwijl haar vingers doorgingen met kneden, knijpen, strelen. "Stel je voor hoe nat ik ben onder deze jurk... hoe mijn sappen langs mijn dijen lopen... en jij mag niets. Je mag alleen voelen hoe hard je probeert te worden in dat kleine ding."

Ze drukte haar nagels iets dieper in, trok lichtjes aan zijn ballen door de stof heen, en liet toen los – net op tijd, voordat iemand het zou opmerken. Ze draaide zich half om, keek hem aan met een onschuldige glimlach, alsof ze alleen maar naar de band stond te kijken. Maar haar ogen waren donker, vol macht en lust.

De hele avond bleef ze hem teasen: een hand die 'per ongeluk' langs zijn kruis streek als ze zich omdraaide, een heup die tegen hem aan duwde bij het klappen, een gefluisterde zin als "Ik voel je kloppen... zo nutteloos..." elke keer dat de muziek even zachter werd.

Toen ze eindelijk naar huis liepen, de nachtlucht koel tegen hun verhitte huid, pakte ze zijn hand en legde die op haar onderrug, liet hem voelen hoe de zijde over haar billen gleed. Thuis, zodra de voordeur dichtviel, duwde ze hem tegen de muur, kuste hem hard en diep, haar tong dominant in zijn mond.

"Naar boven," beval ze hijgend. "Nu."

In de slaapkamer trok ze de jurk uit met een langzame, theatrale beweging – de stof gleed van haar schouders, viel als een poeltje aan haar voeten. Daaronder droeg ze alleen het zwarte kanten balconette-bh, de jarretelgordel en de kousen. Geen slipje. Haar vulva glansde al van haar eigen opwinding.

Ze ging op het bed zitten, spreidde haar benen wijd, en pakte de vibrator van het nachtkastje. Ze zette hem aan – een laag, zoemend geluid vulde de kamer – en liet hem traag over haar tepels glijden door het kant heen, toen omlaag over haar buik, tot tussen haar dijen.

Erik stond aan het voeteneind, naakt op zijn kooi na, en keek toe. Ze keek hem recht aan terwijl ze de vibrator diep in zichzelf duwde, langzaam in en uit, haar vrije hand cirkelend over haar clitoris. Haar kreunen vulden de kamer – laag, langgerekt, rauw – terwijl haar lichaam kronkelde, haar borsten op en neer gaand in het bh'tje, haar dijen trillend van genot.

"Voel je hoe graag ik klaarkom?" hijgde ze, haar stem hees. "Hoe mijn sappen over deze toy lopen... terwijl jij daar staat, hard en gevangen... kijkend... wachtend..."

Ze versnelde het ritme, de vibrator stotend, haar vingers knedend aan haar clitoris. Haar climax kwam in golven: eerst een siddering, dan een luide kreet, haar rug krommend, haar heupen stotend, haar sappen druipend langs de toy en over haar dijen. Ze hield de trillingen aan tot de laatste schokjes wegstierven, haar borst zwaar op en neer gaand.

Toen ze eindelijk bijkwam, keek ze hem aan met een tevreden, roofdierachtige glimlach.

"Goed gekeken," zei ze zacht. "Morgen... misschien mag je weer likken. Misschien ook niet. Ik beslis."

Ze stond op, liep naar hem toe, kuste hem zacht op zijn mond – haar smaak nog op haar lippen – en liet hem achter in de kamer, brandend van verlangen, zijn kooi strakker dan ooit, maar zijn hart voller dan het in jaren was geweest.

In week vier, op een regenachtige woensdagmiddag, ging Marianne opnieuw naar Sophie in de lingeriewinkel. De twee vrouwen hadden inmiddels een vertrouwelijke band opgebouwd – Sophie wist genoeg om te glimlachen toen Marianne binnenkwam met diezelfde stralende, zelfverzekerde gloed in haar ogen.

“Je komt terug voor meer vuurwerk?” vroeg Sophie plagend, terwijl ze al naar de rekken liep.

“Precies,” antwoordde Marianne zacht. “Iets dat hem helemaal gek maakt… maar dat hij niet mag aanraken.”

Sophie knikte begrijpend en trok een setje tevoorschijn dat ze speciaal apart had gehouden: een zwart kanten bh met open cups, de cups alleen een dunne, gebogen rand van fijn kant en satijn die haar borsten ondersteunde zonder ze te bedekken. Haar tepels zouden vrij boven de rand uit priemden – hard, donkerroze, kwetsbaar en tegelijkertijd uitdagend. De bijpassende jarretelgordel en kousen met achternaad accentueerden haar lange benen, en Sophie voegde er een paar hakken met rode zolen aan toe – klassiek, hoog, en met die kenmerkende klik-klak die elke stap sensueel maakte.

Thuis, diezelfde avond, organiseerde Marianne een filmavond op de sofa. Ze had de gordijnen dichtgetrokken, alleen een paar kaarsen en de zachte gloed van de televisie verlichtten de kamer. Ze droeg het nieuwe setje onder een los vallende, korte kimono van zwarte zijde – net lang genoeg om alles te bedekken, maar bij de minste beweging gleed de stof open.

Toen Erik binnenkwam, zat ze al op de sofa, benen elegant over elkaar, de kimono half open zodat een glimp van de open cups zichtbaar was: haar borsten werden omhoog geduwd, haar tepels priemden vrij en hard boven de kanten rand uit, donker en gezwollen van anticipatie.

“Kom zitten,” zei ze zacht, haar stem als fluweel. “We gaan een film kijken.”

Erik ging naast haar zitten, zijn ogen meteen gefixeerd op de aanblik. Ze startte de film – een sensuele, trage thriller – maar het scherm was slechts decor. Ze leunde tegen hem aan, haar lichaam warm, haar parfum omhullend. Langzaam liet ze de kimono van haar schouders glijden, tot hij als een poeltje rond haar middel lag.

Daar zat ze: het zwarte kant en satijn omhelsde haar borsten, maar liet haar tepels volledig bloot – ze stonden fier overeind, hard en gevoelig in de koele lucht van de kamer. De kousen met hun rechte naad trokken een perfecte lijn langs haar benen, de jarretelbandjes spanden strak over haar dijen. De hakken met rode zolen stonden naast de sofa, alsof ze elk moment kon opstaan en op hem af lopen.

Ze draaide zich half naar hem toe, haar tepels vlak bij zijn gezicht.

“Raak me niet aan,” fluisterde ze. “Alleen kijken. Alleen voelen hoe graag je ze wilt proeven.”

Haar handen gleden over haar eigen lichaam: ze pakte haar borsten vast, kneedde ze zacht, liet haar duimen over haar tepels cirkelen – langzaam, plagend, tot ze nog harder werden, donkerder, bijna pijnlijk gezwollen. Ze kreunde zacht, haar hoofd achterover, terwijl ze keek hoe Erik's ogen donker werden van verlangen.

“Zie je hoe hard ze zijn voor jou?” mompelde ze. “Hoe ze smeken om je mond… terwijl jij daar zit, vast in dat ding, en niets mag doen.”

Ze leunde dichterbij, bracht een tepel tot op een paar centimeter van zijn lippen. Erik opende instinctief zijn mond, maar ze trok terug, lachte laag en sensueel.

“Nee… nog niet.”

Ze bleef zichzelf strelen, haar vingers knijpend in haar tepels, trekkend, rollend, tot ze zachtjes kreunde van genot. Ondertussen gleed haar vrije hand omlaag, tussen haar benen, waar ze zichzelf begon te strelen – langzaam, cirkelend over haar clitoris, haar sappen al glinsterend op haar vingers.

Erik smeekte nu echt, zijn stem schor:

“Alsjeblieft, Marianne… laat me je proeven… laat me ze in mijn mond nemen…”

Ze glimlachte duivels, boog zich voorover zodat haar tepels bijna zijn lippen raakten.

“Voel je hoe zwaar je ballen zijn? Hoe rood en kloppend je bent in die kooi? Dat is precies wat ik wil. Dat je lijdt van verlangen… voor mij.”

Ze bleef zichzelf masseren – borsten, tepels, clitoris – tot haar adem stokte, haar dijen begonnen te trillen. Ze kwam klaar zonder hem aan te raken: een zachte, golvende climax, haar lichaam sidderend, haar tepels nog harder priemend, haar sappen druipend langs haar binnenste dijen.

Pas toen de laatste schokjes wegstierven, leunde ze naar hem toe, kuste hem diep, liet hem haar smaak proeven van haar vingers.

“Goed gekeken,” fluisterde ze tegen zijn mond. “Morgen… misschien mag je likken. Misschien mag je zelfs zuigen. Maar vanavond… blijf je zo. Hard. Wachtend. Van mij.”

Ze stond op, liep op haar hakken met rode zolen naar de trap – elke stap een klik-klak die door zijn lichaam galmde – en liet hem achter op de sofa, de druk in zijn kooi ondraaglijk, zijn ballen zwaar en pijnlijk vol, zijn penis rood en kloppend tegen het metaal, zijn nachten gevuld met rusteloze dromen van haar open cups, haar harde tepels, en de wetenschap dat zij besliste wanneer hij mocht proeven.

Trefwoord(en): 50 Plus, Chastity, Verlangen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!