Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Door: Chasty
Datum: 02-02-2026 | Cijfer: 8.6 | Gelezen: 261
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 34 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): 50 Plus, Chastity, Verlangen,
Herontdekking Van Verlangen In
Erik reageerde door haar nog meer te verwennen. 's Avonds, na het eten, masseerde hij haar voeten in de woonkamer, zijn sterke handen knedend over haar zolen, zijn duimen drukkend in de holtes, zijn lippen kussend over haar enkels, omhoog glijdend naar haar kuiten. "Je huid is zo zacht, zo uitnodigend," mompelde hij, zijn tong likkend over haar binnenste dijen. Hij werkte zich sensueel op, over haar ranke heupen, zijn vingers borstelend tegen de binnenkant, voelend de hitte tussen haar benen. Marianne leunde achterover, haar ogen half gesloten, genietend van de pure focus op haar genot. Hij spreidde haar benen, trok haar satijnen slipje opzij, en dook erin met zijn mond: likkend over haar gezwollen schaamlippen, zijn tong cirkelend rond haar clitoris, dan diep duikend in haar natte, pulserende opening. Hij zoog op haar knopje, zijn vingers glijdend in haar, krullend om haar G-spot te raken, voelend hoe ze natter werd, haar sappen over zijn kin druipend. Ondertussen voelde hij de ondraaglijke druk in zijn kooi: zijn penis hard kloppend tegen het metaal, elke lik van hem vergrotend zijn eigen frustratie, zijn ballen tintelend van onvervulde behoefte. Marianne kreunde luider, haar handen op zijn hoofd drukkend, haar orgasme opbouwend als een golf die brak in extase, haar lichaam schokkend, haar kreet vullend de kamer.

Na een week voelde Marianne zich volledig in haar element. Ze bestelden een vibrator online – een slanke, paarse toy van 15 centimeter lang en 3 centimeter dik, met meerdere vibratiestanden en een gebogen tip voor G-spot stimulatie. "Dit is voor mij," zei ze toen het arriveerde, haar ogen donker van anticipatie. "Jij mag hem gebruiken... alleen op mij, terwijl jij opgesloten blijft."

Die avond, in de slaapkamer met de geur van wierook en het zachte licht van de maan door het raam, legde ze zich neer op het bed, haar kanten lingerie opgeschort. "Laat zien hoe wanhopig je bent om me te pleasen," commandeerde ze sensueel, haar stem als honing, haar vingers spelend met de sleutel. Erik nam de vibrator, zette hem op de laagste stand, en liet hem zacht over haar borsten glijden, door het kant heen. De trillingen zonden elektrische schokjes door haar heen, haar tepels opzwellend tot harde knoppen, priemend tegen de stof. Hij kuste haar diep, zijn tong verstrengeld met de hare, terwijl hij de toy lager bracht, over haar buik, cirkelend rond haar navel, voelend hoe haar huid kippenvel kreeg. Marianne zuchtte diep, haar heupen wiegend in ritme, haar vochtigheid door het zijden slipje sippend. "Langzamer, plaag me," fluisterde ze, haar hand op de sleutel drukkend, herinnerend hem aan zijn gevangenschap.

Hij gehoorzaamde, de vibrator nu op haar binnenste dijen plaatsend, centimeter voor centimeter naderend tot haar gezwollen schaamlippen. Hij trok het slipje opzij, onthullend haar glinsterende opening, en drukte de toy tegen haar clitoris, op een hogere stand. Ze kreunde luid, haar vingers klauwend in de lakens, haar borsten op en neer gaand met haar hijgende adem. Erik keek toe hoe haar lichaam reageerde – haar wangen blozend, haar lippen gebeten in extase, haar ranke figuur kronkelend. Hij gebruikte zijn vrije hand om haar te strelen, vingers glijdend naast de toy, duikend in haar natheid, voelend hoe haar wanden knepen terwijl de vibraties diep in haar pulseerden. Hij zoog op haar tepels, bijtend zacht door het kant heen, terwijl de toy haar G-spot raakte, de gebogen tip perfect krullend. De sensaties bouwden op: de trillingen diep in haar, zijn tong op haar huid, de wetenschap dat zijn penis gevangen zat in de 6 cm kooi, kloppend maar machteloos, de druk zo intens dat hij kreunde in haar huid. Ze kwam klaar in intense golven, haar lichaam schokkend, schreeuwend zijn naam, haar sappen druipend over de toy en zijn vingers.

Maar ze wilde meer. "Nog een keer," hijgde ze, haar ogen vol vuur, de sleutel bungelend tussen haar borsten. Erik, zijn eigen verlangen een brandende marteling – zijn kooi strak trekkend, zijn eikel gevoelig tegen het metaal wrijvend, zijn ballen pijnlijk vol – zette de vibrator op de hoogste stand en bracht haar opnieuw tot extase, zijn mond nu op haar clitoris, likkend en zuigend terwijl de toy diep in haar gleed, stotend in ritme. Hij voelde haar wanden samentrekken, hoorde haar kreunen escaleren tot een crescendo, haar tweede orgasme harder, haar benen trillend om zijn hoofd, haar nagels in zijn schouders gravend.

De teasing escaleerde in de weken erna, met meer voorbeelden die hun leven vulden. Thuis, tijdens een luie zondagmorgen in bed, plaagde ze hem door naakt op hem te gaan zitten, haar natte schaamlippen over zijn kooi wrijvend, voelend hoe hij klopte onder het metaal. "Voel je dat? Hoe graag je in me wilt, maar niet kunt?" fluisterde ze, haar borsten in zijn gezicht drukkend, haar tepels over zijn lippen strelend.

De barbecue bij Liesbeth en Karel in hun ruime tuin aan de rand van Gent was een zonnige, luie zondagmiddag: rook die loom opsteeg van de grill, ijsblokjes die rinkelden in glazen rosé, kinderen die gillend rond het springkussen renden, en vrienden die lui in tuinstoelen zaten met verhalen over werk, vakanties en alledaagse beslommeringen. De zon scheen warm, een lichte bries deed de bladeren ritselen en de geur van gegrilde kip en rozemarijn verspreiden.

Marianne had zich gekleed in een luchtige witte zomerjurk met dunne spaghettibandjes en een wijde rok die bij elke beweging lichtjes opwaaide. De halslijn was bescheiden, maar diep genoeg om de zilveren ketting met de sleutel zichtbaar te laten rusten tussen haar borsten – een subtiel, glinsterend detail dat alleen Erik opmerkte. Onder de jurk droeg ze een klein, zwart satijnen slipje met fijne kanten randjes, dat ze expres had gekozen omdat ze wist hoe nat ze zou worden van de spanning van de middag.

Erik zat naast haar aan de lange tuintafel, zijn broek losjes vallend, maar de kuisheidskooi zat strak en onverbiddelijk om hem heen. Hij had hem nu al drie weken gedragen zonder ontlading – een periode van constante, zoete marteling – en elke barbecue voelde als een nieuwe test.

Het begon onschuldig. Terwijl Karel een verhaal vertelde over een mislukte kampeervakantie, legde Marianne haar hand onder de tafel op Eriks dij – een warm, nonchalant gebaar dat voor de anderen leek alsof ze gewoon dicht tegen hem aan zat. Maar haar vingers bewogen langzaam, plagend, hoger en hoger, tot ze vlak bij de kooi kwamen. Ze kneep zachtjes, haar nagels licht krassend door de stof heen, precies op de plek waar het metaal zijn ballen omsloot.

Erik verstijfde, zijn adem stokte even. Hij probeerde te lachen om Karels grap, maar zijn stem klonk gespannen.

Marianne boog zich iets naar hem toe, haar lippen vlak bij zijn oor, terwijl ze deed alsof ze een slok rosé nam.

“Later lik je me weer,” mompelde ze, zo zacht dat alleen hij het hoorde, haar stem laag en zwoel. Tegelijkertijd liet ze haar vrije hand naar haar hals glijden, haar vingers speelden met de ketting, en trok onder het mom van de warmte haar blouse (die ze over de jurk droeg tegen de avondkilte) een klein stukje open. De sleutel bungelde even zichtbaar, glinsterend in het zonlicht, voordat ze hem weer liet vallen tussen haar borsten. “Kijk… hij hangt hier, warm tegen mijn huid… hij bepaalt alles. Voel je hem? Hoe hij je vasthoudt terwijl wij gewoon zitten te barbecueën?”

Erik voelde de druk meteen exploderen: zijn penis probeerde te groeien, duwde pijnlijk tegen de spijlen van de kooi, zijn ballen tintelden, zwaar en vol, een brandende behoefte die door zijn hele lichaam trok. Hij kneep zijn ogen even dicht, probeerde normaal te blijven ademen, maar Marianne was nog niet klaar.

Ze lachte mee om een opmerking van Liesbeth, maar haar hand onder de tafel kneep nu harder, haar duim wrijvend over de contouren van de kooi, voelend hoe hij klopte.

“Stel je voor hoe nat mijn slipje nu al is,” fluisterde ze, haar lippen bijna tegen zijn oor, terwijl ze een stukje stokbrood afbrak. “Dit zwarte satijn… het zit al helemaal vochtig tegen mijn lipjes aan gedrukt. Elke keer dat ik lach, elke keer dat ik opsta om vlees te halen… voel ik hoe het tegen me aan plakt. En jij… jij zit hier met die kooi die je zo mooi gevangen houdt. Elke keer dat je lacht om hun verhalen, voel je hoe het metaal je knijpt… hoe je eikel tegen de spijlen duwt… hoe je smeekt om vrijheid die je nog lang niet krijgt.”

Ze trok haar hand even terug om een slok rosé te nemen, likte langzaam over haar onderlip en keek hem aan met een glimlach die zowel onschuldig als duivels was.

Even later, toen Liesbeth vroeg hoe het met hun relatie ging (“Jullie lijken zo close lately!”), antwoordde Marianne met een warme glimlach, terwijl ze haar hand weer op Eriks dij legde en zacht kneep:

“Oh, het gaat fantastisch. Erik is tegenwoordig zo… gedisciplineerd. Hij houdt zich perfect aan mijn regels, hè schat?”

Ze kneep iets harder, haar nagels licht krassend, en keek Erik aan met een ondeugende twinkeling.

Erik voelde zijn gezicht rood worden; hij begreep meteen dat “regels” over de kooi ging, over haar controle, over het slotje dat ze droeg. Liesbeth lachte hartelijk: “Ja, dat zie je meteen! Jullie hebben echt een goede balans gevonden.” Maar Erik voelde alleen maar de druk: zijn kooi klopte pijnlijk, wetend dat “gedisciplineerd” betekende dat hij al weken geen ontlading had gehad.

Even daarna, toen Karel grapte over “mannen die soms te veel vrijheid willen”, voegde Marianne eraan toe, terwijl ze haar ketting even optilde en liet vallen (de sleutel glinsterend zichtbaar voor Erik):

“Ja, vrijheid is mooi… maar soms is het veel lekkerder als iemand anders de sleutel heeft, toch Erik?”

Ze lachte schattig naar de groep, alsof het een grapje was over het huishouden. Liesbeth en Karel lachten mee: “Haha, ja, Marianne is duidelijk de baas in huis!” Maar Erik voelde de woorden als een mes: de sleutel hing om haar hals, letterlijk, en zij besliste over zijn vrijheid, over zijn orgasmes, over alles.

Ze boog zich voorover om een stukje vlees van de grill te pakken – een onschuldig gebaar – maar liet haar voet nu harder drukken, haar teen cirkelend over de kooi, voelend hoe hij klopte.

“Straks thuis,” fluisterde ze, haar lippen bijna tegen zijn oor, “trek ik mijn jurk uit… en jij mag proeven hoe doorweekt dit slipje is… terwijl jij vastzit. Slaap er maar van vannacht.”

De vrienden praatten door, onwetend van het drama dat zich onder de tafel afspeelde. Liesbeth vroeg of iemand nog vlees wilde, Karel schonk wijn bij, de kinderen renden gillend rond het springkussen. Maar voor Erik was de barbecue een lange, heerlijke kwelling: elke lach, elke beweging, elke hap eten herinnerde hem aan de kooi, aan haar hand, aan de sleutel die tussen haar borsten hing, aan het natte satijn dat zij droeg en dat hij later misschien mocht proeven.

Toen het tijd was om afscheid te nemen, drukte Marianne zich nog één keer tegen hem aan tijdens de omhelzing met Liesbeth en Karel. “Tot snel,” zei ze lief tegen hun vrienden. Tegen Erik, in zijn oor: “Thuis mag je me likken… maar jij blijft opgesloten. Voel maar hoe hard je wordt als je daaraan denkt aan mijn doorweekte slipje.”

Ze liepen naar de auto, hand in hand, de avondzon laag en goudkleurig. Erik voelde elke stap: de kooi kloppend, zijn ballen zwaar, zijn gedachten vol van haar. Marianne keek hem aan met een glimlach – triomfantelijk, teder, bezitterig.

“Dank je,” fluisterde ze. “Dat je zo geduldig bent. Dat je dit voor ons doet.”

Erik kneep in haar hand. “Ik zou het voor niets ter wereld willen ruilen.”

En zo liepen ze verder, de nacht tegemoet – zij met de sleutel om haar hals, hij met de kooi om zijn lichaam – een perfect, intiem evenwicht van liefde, macht en eindeloze, heerlijke spanning.

Tijdens hun bezoek aan de Sint-Baafskathedraal, op een zonnige zaterdagmiddag vol toeristen, koos Marianne voor een nog gedurfdere stap. De kathedraal was gevuld met het zachte geroezemoes van stemmen, het geklik van camera’s en het geschuifel van voeten over de oude stenen vloer. De hoge gewelven wierpen lange schaduwen, maar de zon viel in brede banen door de glas-in-loodramen, kleurrijke lichtvlekken dansend over de grond.

Marianne had een lichte, crèmekleurige zomerjurk aan met een wijde halslijn en een knoopsluiting op de borst – een jurk die elegant oogde, maar gemakkelijk kon worden geopend. De sleutel hing eerst nog discreet onder de stof, tussen haar borsten, warm tegen haar huid. Maar al snel besloot ze dat het tijd was om het spel te veranderen.

Ze bleef staan bij een pilaar, leunde tegen Erik aan terwijl toeristen langs hen schuifelden – Japanners met camera’s, een groep Italiaanse tieners, een ouder Amerikaans echtpaar. Met een trage, uitdagende beweging bracht ze haar hand naar haar hals. Ze haakte haar vinger achter de ketting, trok hem langzaam omhoog onder de jurk vandaan, liet hem over de stof glijden en liet de sleutel nu vrij bovenop haar jurk hangen. Het zilver glinsterde fel in de zonnestralen die door de ramen vielen, bungelend precies tussen haar borsten, onmiskenbaar zichtbaar voor iedereen die ook maar even keek.

Erik’s adem stokte. Hij voelde de druk in zijn kooi meteen exploderen: zijn penis zwellend tegen de spijlen, het metaal bijtend in zijn vlees, een zoete, scherpe pijn die hem deed bijten op zijn lip. De sleutel hing daar nu openlijk, voor iedereen te zien – toeristen liepen voorbij, sommigen wierpen een korte blik, glimlachten beleefd, dachten waarschijnlijk dat het een mooi sieraad was. Maar Erik wist beter. Zijn hart bonsde in zijn keel; hij voelde zich blootgesteld, kwetsbaar, terwijl niemand het echt begreep.

Marianne keek hem aan met een uitdagende blik, haar hazelnootbruine ogen donker en intens, haar lippen gekruld in een duivelse glimlach. Ze liet de sleutel even tussen haar vingers draaien, zodat hij nog meer licht ving, en fluisterde toen, haar stem laag en zwoel:

“Nu hangt hij boven mijn jurk… voor iedereen te zien. Voel je dat? Hoe hij glinstert in het licht… hoe iedereen kan kijken, maar alleen jij weet wat hij opent. Hoe hij je vasthoudt, hier, midden tussen al die vreemden.”

Ze liepen verder door het schip, maar Marianne hield niet op. Bij elke pilaar, elke zijbeuk, elke bank waar ze even bleven staan, speelde ze met de sleutel: ze tilde hem op, liet hem draaien aan het kettinkje, liet hem vallen en weer opvangen tussen haar borsten – nu duidelijk boven de stof, zichtbaar voor iedereen. Een paar toeristen keken even om, glimlachten, een oudere Duitse mevrouw zei zelfs in gebroken Engels: “Beautiful necklace!” Marianne bedankte haar met een stralende glimlach, terwijl ze de sleutel even optilde en hem naar Erik toe draaide – een seconde lang recht voor zijn ogen, terwijl ze fluisterde: “Zie je? Iedereen kan hem zien… iedereen kan weten dat ik de sleutel heb… maar alleen jij weet wat hij opent.”

Ze verlieten de kathedraal en liepen naar een terrasje op de Vrijdagmarkt, pal in de zon. Marianne koos een tafeltje aan de rand, met uitzicht op de markt en de voorbijgangers. Ze ging zitten, sloeg haar benen over elkaar zodat de jurk iets opkruipte, en begon openlijk met de sleutel te spelen: ze tilde hem op, liet hem draaien aan het kettinkje, liet hem vallen en weer opvangen tussen haar borsten – nu duidelijk boven haar jurk, glinsterend voor iedereen die langsliep. De ober – een jonge man met donkere ogen – kon zijn blik er nauwelijks vanaf houden toen hij hun koffie bracht. Zijn ogen dwaalden steeds naar de sleutel, naar de manier waarop hij danste tegen haar huid, naar de lichte welving van haar borsten eromheen.

“Bedankt,” zei Marianne met een warme glimlach, terwijl ze de sleutel even optilde en liet vallen, alsof het een gewoon sieraad was. De ober bloosde licht, knikte en liep weg, maar keek nog twee keer om.

Erik zat tegenover haar, zijn handen strak om zijn koffiekopje geklemd, zijn gezicht rood van de hitte en de spanning. De kooi voelde als een bankschroef: elke keer dat hij bewoog, wreef het metaal tegen zijn eikel, elke keer dat hij ademhaalde, voelde hij de ring om zijn basis knijpen. Zijn penis probeerde te groeien, maar werd genadeloos tegengehouden, zijn ballen pijnlijk vol, tintelend van onvervulde behoefte. Hij zag hoe de sleutel danste tussen haar borsten, hoe het zonlicht erop weerkaatste, hoe voorbijgangers af en toe keken – en hij wist: voor hen was het een mooi sieraad, voor hem was het de sleutel van zijn vrijheid.

Marianne leunde voorover, haar ellebogen op tafel, haar borsten licht samengedrukt, de sleutel nu recht voor zijn ogen bungelend.

“Voel je het?” fluisterde ze, haar stem laag en zwoel. “Hoe iedereen hem kan zien… hoe de ober niet kan stoppen met kijken… hoe jij daar zit, opgesloten, terwijl ik de sleutel zo openlijk draag. Stel je voor hoe nat ik ben… hoe mijn slipje nu al vochtig is… alleen maar omdat ik weet hoe wanhopig jij bent.”

Ze liet de sleutel vallen, liet hem tussen haar borsten rusten, en nam een slok koffie, haar lippen glanzend rood.

“Misschien,” zei ze luidop, met een ondeugende glimlach, terwijl ze de sleutel weer optilde en liet zien aan niemand in het bijzonder, “zou ik hem vanaf nu altijd zo zichtbaar moeten dragen. Boven mijn jurk… voor iedereen te zien. Wat denk jij, Erik? Zou dat niet leuk zijn?”

Erik slikte moeilijk, zijn stem amper hoorbaar. “Marianne…”

Ze lachte zacht, triomfantelijk, terwijl ze de sleutel weer liet vallen. “Ja… ik denk dat ik dat ga doen. Altijd zichtbaar. Zodat iedereen kan zien dat ik de sleutel heb… en alleen jij weet wat hij opent.”

Erik kon nauwelijks zitten. Elke beweging was een kwelling, elke blik van een voorbijganger voelde als een bevestiging van zijn gevangenschap. Zijn kooi klopte, zijn ballen brandden, zijn gedachten waren één groot vuur van verlangen. Marianne keek hem aan met een glimlach – triomfantelijk, teder, bezitterig – en wist: hij was volledig van haar. En de wereld om hen heen had geen idee.

Erik bevredigde haar dagelijks: met zijn mond, zijn handen, de toy – leerend elk geheim van haar lichaam opnieuw. Hij verkende haar met tederheid, likkend haar schaamlippen traag, zijn tong duikend in haar opening, zijn vingers masserend haar G-spot terwijl de vibrator pulseerde, soms zelfs zacht likkend over haar anale opening voor extra sensatie, haar kreunen vullend het huis. Elke sessie vergrootte zijn druk: de kooi strak, zijn penis rood en kloppend, zijn ontlading ontzegd, maar zijn toewijding groeiend.

Na drie weken van opgebouwde frustratie, met Erik op het randje van waanzin – zijn nachten vol dromen waarin hij haar proefde, haar kreunde, haar voelde samentrekken om hem heen, zijn dagen gevuld met constante druk, elke beweging een herinnering aan de kooi die hem gevangen hield – beloonde Marianne hem op een stormachtige nacht.

De regen kletterde hard tegen de ramen van hun slaapkamer, het geluid een wild ritme dat de spanning in de kamer alleen maar versterkte. Kaarsen flakkerden op het nachtkastje en langs de vensterbank, hun warme licht danste over Marianne's naakte huid terwijl ze voor hem stond. De zilveren ketting hing om haar hals, de sleutel glinsterend tussen haar borsten, warm van haar lichaam.

Ze liep langzaam naar hem toe, haar hakken tikkend op de houten vloer, haar ogen donker en intens. Erik zat op de rand van het bed, naakt op de kooi na, zijn lichaam strak van anticipatie, zijn ademhaling onregelmatig. Ze bleef voor hem staan, liet haar handen over zijn schouders glijden, omlaag over zijn borst, haar nagels licht krassend over zijn huid.

“Je hebt het verdiend,” fluisterde ze, haar stem laag en zwoel, terwijl ze de sleutel van haar ketting haalde en hem voor zijn neus liet bungelen. Ze draaide hem langzaam in het slotje, liet hem even aarzelen – een laatste seconde van plagen – voordat ze met een zachte, definitieve klik opende.

De kooibuis gleed weg. Zijn penis sprong vrij, hard en kloppend na drie weken opsluiting, de eikel rood en glanzend van voorvocht, de aderen dik en opgezwollen, zijn hele lengte trillend van de plotselinge vrijheid. Erik kreunde diep, zijn handen grepen de lakens vast, zijn lichaam sidderend van de intense sensatie.

Marianne liet zich op haar knieën zakken, haar ogen vast in de zijne. Ze nam hem niet meteen in haar mond – nog niet. Eerst liet ze haar vingertoppen over zijn schacht glijden, traag, plagend, van de basis naar de eikel, smeerde het voorvocht uit tot hij glansde. Ze kneep zachtjes in zijn ballen, zwaar en vol, masseerde ze met lichte druk terwijl ze hem aankeek. “Kijk hoe hard je bent voor mij,” fluisterde ze. “Drie weken… en nu eindelijk vrij.”

Ze boog zich voorover en liet haar tong langzaam over de eikel glijden, proefde het zoute voorvocht, cirkelde rond de gevoelige rand, nam hem toen diep in haar mond. Haar lippen sloten zich strak om hem heen, haar tong danste over de onderkant, ze zoog langzaam, diep, haar hoofd op en neer bewegend in een ritme dat hem deed kreunen. Ze nam hem tot aan de basis, haar keel ontspannend, haar neus borstelend tegen zijn buik, terwijl haar handen zijn ballen bleven kneden.

Maar ze stopte voordat hij kon klaarkomen. Ze trok zich terug, haar lippen glanzend, en stond op. Ze duwde hem achterover op het bed, klom over hem heen, haar natte vulva zwevend boven zijn gezicht. “Eerst jij,” beval ze hijgend. “Lik me. Laat me voelen hoe graag je me wilt.”

Erik gehoorzaamde. Zijn tong gleed over haar gezwollen lipjes, proefde haar zoete, muskusachtige sappen die al rijkelijk stroomden. Hij cirkelde rond haar clitoris, zoog zacht, duwde zijn tong diep in haar opening, voelde hoe haar wanden samentrokken. Marianne kreunde luid, haar heupen stotend tegen zijn mond, haar handen in zijn haar grijpend. Ze kwam snel, haar eerste orgasme een sidderende golf: haar dijen knepen samen rond zijn hoofd, haar sappen over zijn lippen en kin druipend, haar lichaam schokkend terwijl ze zijn naam kreunde.

Ze liet zich zakken, ging schrijlings over hem heen zitten, haar natte vulva drukte tegen zijn harde lengte. Ze wreef langzaam over hem heen, liet zijn eikel tussen haar lipjes glijden, maar liet hem nog niet binnendringen. “Voel hoe nat ik ben,” hijgde ze. “Hoe ik druip van verlangen… na drie weken wachten… na al dat plagen.”

Ze liet zich eindelijk zakken – langzaam, heel langzaam – nam hem diep in zich op, haar wanden knijpend rond zijn lengte, heet en strak. Erik kreunde luid, zijn handen grepen haar heupen, maar zij bepaalde het ritme. Ze bewoog traag op en neer, liet hem haar voelen, liet hem proeven van haar warmte, haar vochtigheid. Ze boog zich voorover, haar borsten in zijn gezicht, haar tepels hard tegen zijn lippen. Hij zoog eraan, likte, beet zachtjes, terwijl zij harder begon te rijden.

Haar tweede orgasme kwam sneller, intenser. Ze stootte diep, haar heupen cirkelend, haar nagels in zijn borst gravend, haar kreunen luider en rauwer. Ze kneep strak om hem heen, melkend, haar sappen over zijn schacht druipend, terwijl ze schreeuwde van extase.

Pas toen liet ze hem komen. Ze versnelde, reed hem hard, haar lichaam zwetend en synchroon met het zijne. Erik voelde het opbouwen – weken van frustratie, van dromen, van constante druk – en explodeerde in haar. Hete, krachtige stralen vulden haar, golf na golf, zijn lichaam schokkend, een luide, rauwe kreun ontsnappend aan zijn lippen. Marianne kneep nog strakker, melkte hem leeg, haar eigen naschokken vermengd met de zijne, hun lichamen trillend in een explosie van extase.

Ze bleven minutenlang zo liggen, na hijgend, zwetend, verstrengeld. Zijn penis nog in haar, langzaam slapper wordend, haar sappen en zijn zaad vermengd, druipend langs haar dijen.

Daarna stond ze op, liet hem uit haar glijden, en pakte de kooi. Ze keek hem aan met een duivelse, sensuele grijns, haar lippen nog glanzend. “Tot de volgende keer,” zei ze, terwijl ze de kooibuis weer over zijn gevoelige, uitgeputte lengte schoof, het slotje dichtdraaide met een zachte klik. Ze hing de sleutel terug om haar hals, liet hem tussen haar borsten rusten. “Ik beslis wanneer.”

Ze kroop weer tegen hem aan, haar lichaam warm en zacht tegen het zijne, haar hand bezitterig op zijn borst. “Ons huwelijk is herboren,” fluisterde ze in het donker, terwijl de regen buiten bleef vallen. “In de straten van Gent, in onze slaapkamer… gevoed door teasing, overgave en pure, sensuele intimiteit.”

Erik kuste haar voorhoofd, zijn stem schor van emotie en genot. “En het vuur… het zal blijven branden.”

Ze glimlachte in het donker, haar vingers spelend met de sleutel. “Altijd,” fluisterde ze. “En elke keer als je denkt dat het genoeg is… zal ik het nog heter maken.”

Hun ademhaling werd rustiger, hun lichamen verstrengeld in de nasleep van extase. De storm buiten luwde langzaam, maar binnenin hen brandde het vuur heter dan ooit – een eeuwig, sensueel spel dat nog lang niet was afgelopen.

Deel 2

Na die stormachtige nacht waarin Marianne Erik eindelijk had bevrijd – een nacht vol explosieve passie, waar hun lichamen zich in een ritme van jarenlange vertrouwdheid en nieuwe, brandende honger hadden verenigd, zijn stoten diep en traag in haar natte warmte, haar wanden knijpend rond zijn kloppende lengte, haar kreunen echoënd door de kamer terwijl golven van extase door haar heen spoelden – klikte het ingebouwde slotje van de kuisheidskooi weer dicht met een zachte, definitieve tik. Erik lag na hijgend op het bed, zijn borst op en neer gaand, zijn huid nog glimmend van zweet en hun vermengde sappen, terwijl Marianne de sleutel terug aan haar delicate zilveren ketting hing. De sleutel nestelde zich warm tussen haar borsten, een constant symbool van haar macht. Ze voelde een golf van empowerment door zich heen stromen, een sensuele zelfverzekerdheid die haar tepels hard maakte en een tintelende warmte tussen haar benen deed oplaaien. "Dit was maar het begin," fluisterde ze hees, haar lippen borstelend over zijn oor, haar tong even plagend langs zijn lel likkend. "Ik ga je laten smachten zoals nooit tevoren. Elke aanraking, elke blik, zal je herinneren aan wat je niet kunt hebben... tot ik besluit dat je het verdient." Erik kreunde zacht, voelend hoe het koele metaal zich weer strak om zijn nog gevoelige penis sloot, een constante, intieme omhelzing die elke lichte zwelling meteen blokkeerde, een frustrerende barrière die hem deed sidderen van anticipatie.

Sinds Erik de kooi droeg, was Marianne zich intiem meer beginnen scheren. Vroeger deed ze haar vulva en lipjes slechts eens in de twee à drie weken, maar nu, gedreven door een nieuw gevoel van sensualiteit en macht, scheerde ze zich volledig glad twee maal per week. Het ritueel was geworden tot een intiem moment van zelfverzorging, waarbij ze de gladheid van haar huid voelde en zich voorstelde hoe Erik daarop zou reageren – hoe hij zou smachten om haar te proeven.

Op een avond, terwijl Erik haar weer op zijn knieën bevredigde, zijn tong traag over haar schaamlippen glijdend, stopte hij even en keek op, zijn ogen donker van verlangen. "God, Marianne... ik vind het zo fijn dat je nu steeds zo mooi glad bent," mompelde hij hees, zijn lippen glinsterend van haar vocht. "Het voelt zo zacht, zo gevoelig... elke lik is intenser." Marianne glimlachte sensueel, haar vingers door zijn haren strelend. "Ik doe het voor jou, lieverd. Voor ons." Ze pauzeerde even, een ondeugende twinkeling in haar ogen. "Maar ik moet zeggen... het is wel een gedoe. Zo voorovergebogen in de badkamer, met dat scheermesje... het kost tijd." Erik keek haar aan, zijn stem vol toewijding. "Zal ik het dan eens doen? Laat mij het voor je doen." Marianne aarzelde even, een lichte blos op haar wangen, maar toen knikte ze langzaam. "Oké... morgenavond."

De avond erop had Erik de slaapkamer prachtig voorbereid. Geurkaarsjes met vanille en sandelhout verspreidden een warme, bedwelmende gloed door de kamer, het licht was gedempt tot een zacht, intiem schijnsel, en zachte jazzmuziek vulde de achtergrond. Op het bed lagen schone handdoeken, een kom warm water, een scheerkwast, scheerschuim en een nieuw, scherp scheermesje. Erik leidde Marianne naar het bed, kuste haar zacht op haar lippen en fluisterde: "Ga liggen, schat. Laat me je verwennen."

Ze liet haar ochtendjas vallen en ging op haar rug liggen, haar benen licht gespreid, haar ranke lichaam ontspannen in het kaarslicht. Erik knielde tussen haar benen, zijn handen warm en vastberaden. Hij begon met een zachte handdoek in warm water te dompelen en die zacht over haar vulva te leggen, haar huid voorbereidend. Toen pakte hij de scheerkwast, dompelde hem in het romige scheerschuim en begon haar langzaam in te schuimen. De kwast gleed sensueel over haar schaamheuvel, cirkelend rond haar lipjes, de zachte haren van de kwast plagend over haar gevoelige huid strelend. Marianne zuchtte diep, haar heupen licht bewegend. "Dat voelt... heerlijk," mompelde ze.

Erik glimlachte, zijn vrije hand glijdend naar haar clitoris, waar hij met zijn duim traag cirkels begon te maken, zacht druk uitoefenend, precies zoals hij wist dat ze het lekker vond. Terwijl hij haar inschuimde, bleef hij haar clitje strelen, voelend hoe ze natter werd – niet van het scheerschuim, maar van haar eigen opwinding, haar vochtigheid glinsterend tussen de witte schuimvlokken. Hij nam het scheermesje, spoelde het af en begon haar met lange, voorzichtige halen te scheren, beginnend bij de bovenkant van haar schaamheuvel en langzaam omlaag werkend. Elke haal was traag, sensueel; hij trok haar huid strak met zijn vingers, liet de mesjes zacht over haar lipjes glijden, terwijl zijn duim bleef cirkelen op haar clitoris, nu iets sneller, iets harder. Marianne kreunde, haar rug krommend, haar handen in de lakens grijpend. "Erik... ja... blijf zo doorgaan..."

Hij bleef haar tijdens het hele scheerwerk strelen en plagen: zijn vingers gleden af en toe in haar vochtige opening, haalden haar sappen omhoog om haar clitoris nog gladder te maken, terwijl hij de laatste restjes haar wegscheerde. Toen ze volledig glad was – haar huid zacht, roze en glanzend – legde hij het mesje weg, spoelde haar voorzichtig af met de warme doek en boog zich voorover. Zijn tong nam de plaats in van zijn duim, likkend over haar nu extra gevoelige clitoris, diep en gretig, terwijl zijn vingers in haar gleden en haar G-spot masseerden. Marianne's adem stokte, haar lichaam begon te schokken. De climax kwam explosief: een golf van genot die door haar hele lichaam raasde, haar heupen stotend tegen zijn mond, haar kreun overgaand in een luide schreeuw terwijl ze klaarkwam, haar sappen over zijn tong en kin druipend.

Vanaf die avond zorgde Erik ervoor dat zijn lieve vrouw altijd glad bleef. Twee keer per week herhaalde hij het ritueel: de kaarsjes, de muziek, de zachte handen, het sensuele scheren gevolgd door een climax die haar liet sidderen van genot. Het werd hun intiemste gewoonte, een beloning voor haar controle en een constante herinnering aan zijn toewijding.
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...