Door: Lyda S
Datum: 17-02-2026 | Cijfer: 8.6 | Gelezen: 219
Lengte: Lang | Leestijd: 26 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Bdsm, Submission,
Lengte: Lang | Leestijd: 26 minuten | Lezers Online: 6
Trefwoord(en): Bdsm, Submission,
Zij Geeft Je Weg
Het is een doordeweekse middag, een dag die niets bijzonders belooft en toch alles in beweging zet. Sally en ik zijn nu een paar maanden samen. Lang genoeg om gewoontes te voelen ontstaan, kort genoeg om nog te schrikken als ze zich openbaren.
Onze eerste echte onenigheid ligt nog rauw tussen ons in. Geen geschreeuw, geen drama – juist die stilte maakte het zo pijnlijk. Ze had gezegd dat ze totale controle over me had. Dat ze me kon laten doen wat ze maar wilde.
Ik had meteen tegengesproken. Te fel, te snel. Ja, ik ben onderdanig aan haar – dat is geen spel, geen pose. Het zit diep in me, iets wat ik herken en toelaat. Maar onderdanig zijn betekent niet verdwijnen. Mijn wil lost niet zomaar op in de hare. Toch?
Die vraag blijft hangen terwijl ik op bed lig, een boek open op schoot dat ik niet lees. De letters glijden weg. Mijn gedachten cirkelen terug naar hetzelfde: waar eindigt mijn keuze, en waar begint haar macht?
Achter de muur klinkt gedempt overleg. Het bestuur van De Vlinder vergadert. Stemmen, schuivende stoelen, een lach die snel weer wegsterft. Sally zit in dat bestuur. Daarnaast draait ze bardiensten, maakt de barroosters, bestelt drank, wijst mensen aan. Ze beslist. Rustig, vanzelfsprekend, met een gezag waar niemand vraagtekens bij zet.
Maartje programmeert de fetish-avonden: artiesten, thema’s, wie het podium krijgt. Willem is voorzitter – een man die vertrouwt op regels en overgave aan iets groters dan zichzelf.
Overgave. Het woord schuurt nu in mijn hoofd.
Ik lig stil en luister. En ergens diep vanbinnen groeit een gedachte die ik liever niet toelaat: Sally is hier niet alleen mijn geliefde. Ze heeft positie. Invloed. Macht die zich uitstrekt tot mensen. Tot mij.
Mijn boosheid dooft langzaam. Wat ervoor in de plaats komt, is gevaarlijker: nieuwsgierigheid, vermengd met onzekerheid. Wat als ze gelijk heeft? Wat als controle niet iets is dat je grijpt, maar iets dat je krijgt? Wat als overgave niet ophoudt bij ons tweeën, maar zich uitstrekt tot een ruimte waar anderen meekijken, meebeslissen?
Ik sla een bladzijde om zonder te weten wat erop staat. Het boek drukt zwaar op mijn borst, alsof het me tegenhoudt. Alsof het me beschermt tegen de gedachte die steeds scherper wordt:
Misschien gaat dit niet over wat zij met mij kan doen.
Misschien gaat dit over wat zij bereid is met mij te laten doen.
En misschien ben ik daar veel minder tegen bestand dan ik mezelf wil wijsmaken.
De deur gaat open.
Sally stapt binnen. Geen aarzeling, geen woorden – alleen die stille zekerheid die mijn evenwicht altijd even verstoort. Ze loopt recht op me af, grijpt mijn vlecht en trekt hard. Mijn knieën raken de vloer voor ik het besef.
“Op handen en knieën. Nu.”
Haar stem is effen, bijna alledaags, en daardoor des te dwingender. Mijn eigen wil smelt weg onder de vanzelfsprekendheid van het bevel.
Ik probeer te protesteren. “Sally… niet doen… ik ben naakt.”
Mijn stem klinkt al onderdanig, alsof ze de woorden al voor me had klaarliggen.
Ze glimlacht, klein en scherp. “Had ik je vandaag niet gezegd dat ik alles met je kan doen, Lyda?”
Ze trekt me aan mijn vlecht de slaapkamer uit, de woonkamer in. Maartje en Willem kijken op. Hun blikken glijden langzaam over mijn lichaam, genietend. Maar het is Sally die bepaalt hóé ze mogen kijken.
Ze leidt me naar het midden van de kamer, draait me met een ruk zodat mijn billen naar hen toe wijzen.
“Wat vinden jullie van mijn nieuwe speeltje?” vraagt ze luchtig, alsof ze een fles wijn presenteert.
Maartje giechelt kort. Willem volgt met een trage, beoordelende blik.
“Mooie tieten,” zegt hij. “En een heerlijke kont.”
Sally trekt me aan mijn vlecht omhoog tot ik op mijn knieën zit. Haar hand sluit zich stevig om mijn rechterborst, knijpt net hard genoeg om een rilling over mijn rug te jagen.
“Dit zijn pas tieten, nietwaar Willem?”
Hij knikt, slikt zichtbaar.
“Zou je ze eens willen neuken?”
De woorden glijden de kamer in, zacht, bijna teder – en toch volkomen onontkoombaar.
Mijn adem stokt. Willems blik blijft hangen, gretig, onzeker. In mijn buik draait een knoop van angst en opwinding die ik niet kan ontwarren. Zonder op zijn antwoord te wachten duwt Sally mijn hoofd naar de vloer en trekt mijn heupen verder naar achteren.
“Wil je de waar eerst even keuren?”
Ik hoor hem zuchten, dan voetstappen. Hij komt achter me staan. Warme handen op mijn billen – stevig, onderzoekend. Sally leidt hem subtiel: ze spreidt mij iets verder uit elkaar.
Zijn vinger glijdt traag over mijn anus, dan sluit een hele hand zich grof over mijn kut. Hij kreunt laag. “Verdomme, Sally… je maakt me geil.”
Achter me klinkt het zachte gerinkel van een gesp, een rits die opengaat. Mijn hart bonst niet alleen door zijn aanraking, maar door de manier waarop Sally alles stuurt – kalm, precies, zonder een seconde te twijfelen.
“Niet zo snel, maatje,” zegt ze. “Ga eerst maar op de bank zitten.”
Willem gehoorzaamt direct. Ik blijf op handen en knieën, lichaam strak gespannen. Elk instinct schreeuwt dat verzet zinloos is. Diep in mijn hoofd weet ik het: dit is nog maar het begin.
En wat komen gaat, zal me dieper trekken – en breken – dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.
Willem zit al op de bank, benen wijd, zijn broek open. Sally trekt me aan mijn vlecht naar voren tot ik tussen zijn knieën kniel. Recht voor me hangt zijn lul – zwaar, dik, al half stijf en groter dan ik had verwacht. De bijnaam dekt de lading. Mijn maag draait om, maar tussen mijn benen voel ik al die verraderlijke hitte groeien. Hoe kan ik dit willen? Hoe kan ik dit haten en toch voelen hoe mijn kutje samentrekt bij de gedachte dat ik straks vol zit met hem?
Sally buigt zich iets voorover, haar stem laag en spottend teder bij mijn oor:
“Hij doet zijn bijnaam eer aan, de dekhengst. Verwen hem maar, Lyda. Laat eens zien wat voor een goed getrainde, gehoorzame merrie je bent.”
De woorden landen als een zweepslag in mijn hoofd. Merrie. Ik ben geen merrie. Ik ben Lyda. Maar ik weet dat ik het al aan het worden ben. Ik aarzel een tel – lang genoeg om de hitte in mijn wangen te voelen branden, om te voelen hoe Maartje’s blik in mijn rug priemt – dan buig ik voorover.
Eerst kus ik zijn ballen zacht, lippen die nauwelijks raken. De huid is warm, licht bezweet, een muskusachtige geur die me duizelig maakt. Dan een voorzichtige lik, tong die traag over de gerimpelde huid glijdt. Hij kreunt laag, een geluid dat door mijn lijf trilt. Ik zuig één bal mijn mond in. Langzaam cirkel ik met mijn tong, trek eraan, proef het zout. Hij vult mijn mond bijna te vol. Ik laat los met een natte plop, het geluid echoot schaamteloos door de kamer. De tweede bal volgt. Plop. Elke keer voel ik hoe mijn wangen rood worden, hoe mijn tepels hard worden van pure vernedering.
Mijn tong glijdt lager, onder zijn ballen, traag en nat. De geur is sterker hier, rauw en mannelijk. Ik pak zijn lul stevig bij de basis vast – hij klopt heet in mijn hand, dikker dan ik aankan – en knijp zachtjes terwijl ik omhoog reis. De eikel glanst al, paarsrood, een dikke druppel voorvocht die traag langs de rand glijdt. Ik staar ernaar, gehypnotiseerd. Dit is wat ik straks doorslik. Dit is wat Sally me laat doen. En godverdomme, een deel van me wil het zo graag.
Ik zet mijn lippen er eerst alleen tegenaan, warm en zacht. De smaak is zout, bitter, verslavend. Dan open ik mijn mond een stukje en laat mijn tong vederlicht over de top glijden. Een lik net onder de rand, waar het velletje strak zit en gevoelig is. Hij zucht diep. Ik reis weer omhoog, blijf erboven hangen, mond open, adem heet tegen zijn huid. Mijn hart bonst in mijn keel. Ik voel hun ogen op me: Sally’s tevreden glimlach, Maartje’s giechel, Willem’s hongerige blik. Ik ben naakt, op mijn knieën, en ik laat ze kijken hoe ik me overgeef.
Twee sterke handen grijpen mijn hoofd vast – Willem, niet Sally. Hij duwt hard omlaag. Mijn mond vult zich ineens, zijn lul schuift diep naar binnen tot hij tegen mijn keel stoot. Ik kokhals, ogen tranen, tranen lopen over mijn wangen. Hij houdt me vast, heupen komen omhoog, duwen nog dieper. Mijn keel knijpt samen, probeert hem weg te duwen, maar dat maakt het alleen maar erger voor hem – hij kreunt harder. Ik probeer te zuigen, probeer lucht te happen, maar er is alleen maar hem: dik, kloppend, vullend tot ik niet meer kan denken. Alleen voelen. Alleen vol zijn.
Dan trekt hij zich abrupt terug. Ik hijg, mond wijd open, kwijl dat langs mijn kin loopt. Zijn lul staat recht voor mijn gezicht, stijf en glanzend van mijn speeksel, een dun draadje voorvocht dat langzaam langs de eikel loopt. Ik kijk ernaar, gehypnotiseerd, en voel hoe mijn eigen kutje klopt. Ik haat mezelf dat ik dit opwindend vind. Ik haat het dat ik nat ben van de schaamte.
Zonder dat iemand iets zegt, buig ik weer voorover. Ik zet mijn lippen om de top en zuig dat vocht naar binnen – zout, warm, een voorproefje van wat komen gaat. Mijn tong draait rond de eikel, likt hem schoon, proeft elke druppel. Ik neem hem dieper, langzaam nu, zuigend, mijn handen op zijn dijen voor houvast. Hij begint te bewegen, kleine stootjes in mijn mond. Ik laat hem, laat hem mijn hoofd gebruiken als een gat dat gevuld moet worden.
Achter me hoor ik Sally zacht lachen, tevreden.
“Goed zo, sletje. Dieper nu. Laat hem voelen hoe graag je het wilt. Laat ze zien dat je niet anders kunt. Laat hem je keel voelen, Lyda.”
En ergens in me weet ik: ik vecht er niet eens meer tegen. Ik wil dit. Ik haat het. Ik heb het nodig. Mijn keel ontspant zich, mijn mond wordt een natte, gewillige opening. En terwijl hij dieper stoot, voel ik hoe de laatste restjes verzet smelten – tot er alleen nog overgave is.
Willem trekt zich plots uit mijn mond, zijn lul glanzend en kloppend. Hij staat op, loopt om me heen en zakt achter me op zijn knieën. Ik voel zijn warmte, zijn adem in mijn nek. Zonder iets te vragen glijden zijn vingers langs mijn schaamlippen, duwen ertussen, spreiden me open. Hij lacht laag, triomfantelijk.
“De teef is geil. Kijk nou, haar vocht druipt uit haar kut. Ze smeekt erom.”
De woorden branden diep in mijn ziel. Ik wil ontkennen, wil schreeuwen dat ik dit niet ben, maar mijn lichaam liegt niet. Mijn kutje pulseert, nat en open, verraderlijk klaar voor hem. Ik haat het. Ik wil het.
Opeens ramt hij zonder waarschuwing zijn hele paal naar binnen. Eén harde stoot, pardoes tot tegen de baarmoederhals. Een scherpe, heerlijke pijn schiet door me heen – het soort pijn dat ik altijd stiekem heb gezocht. Neuken moet pijn doen, anders voelt het niet echt. Ik kreun hard, half schreeuw, half zucht. Mijn nagels krassen over de vloer. Hij vult me volledig, rekt me wreed open, en elke stoot daarna is dieper, harder, brutaler.
Hij pakt mijn heupen vast, trekt me terug op zijn lul terwijl hij naar voren ramt. Het geklets van huid op huid vult de kamer, nat en vies. Ik voel hoe mijn borsten heen en weer slingeren, hoe mijn tepels schuren over de vloer, hoe elke stoot een nieuwe golf hitte door mijn onderbuik jaagt. Mijn gedachten versplinteren: dit is vernedering, dit is overgave, dit is precies wat ik diep vanbinnen wilde toen Sally me hiernaartoe sleepte. Ik haat mezelf dat ik klaarkom van de schaamte. Ik haat het dat ik kreun bij elke belediging.
“Neem hem, teef. Voel hoe ik je openscheur.”
Sally kijkt toe, armen over elkaar, een kleine glimlach. Maartje bijt op haar lip, ogen groot.
Hij ramt sneller, dieper, zijn ballen slaan tegen mijn clit bij elke stoot. Ik voel hem zwellen, voel de spanning in zijn greep. Dan gromt hij laag, duwt zich zo ver mogelijk naar binnen en komt klaar. Heet, dik zaad spuit tegen mijn baarmoederwand, vult me tot ik het voel overlopen.
Instinctief trek ik me terug – een reflex, een laatste restje verzet. Zijn lul glipt eruit, de laatste stralen schieten over mijn billen en druipen op de vloer. Wit, dik, verspild.
Willem vloekt hard. “Godverdomme!”
Hij is woedend, ogen donker. Sally zucht zacht, begrijpend, bijna moederlijk.
“Ze trok zich terug. Dat mag niet, hè Willem? Ze heeft je zaad verspild.”
Ze kijkt me aan, hoofd schuin. “Wil je haar straffen voor deze misdaad?”
Willem staat op, trekt de leren riem uit de lusjes van zijn broek. Het leer klapt zacht als hij hem dubbel vouwt. Hij houdt hem tegen mijn naar straf verlangende billen, laat me het gewicht voelen.
“Ik zal je leren om dat niet nog eens te doen.”
Ik word hierdoor nog geiler. Mijn kutje trekt samen bij de gedachte aan wat komen gaat. Ik duw mijn billen iets naar achteren, bied ze aan – een stil, beschaamd ja-woord.
“Twintig,” zegt hij streng. “En het zal je nog lang heugen. Dat beloof ik je.”
De eerste klap landt hard, een felle brede streep vuur over mijn rechterbil. Ik bijt op mijn lip, kan het nog verdragen.
De tweede is beduidend harder. Ik hou mijn adem in, voel hoe de pijn explodeert, rood en heet.
Derde, vierde – hij wisselt af, links, rechts, soms diagonaal. Elke klap harder dan de vorige. Bij de zesde gil ik al zachtjes. Bij de tiende huil ik openlijk, tranen rollen over mijn wangen, snot druipt uit mijn neus. Mijn billen staan in brand, elke nieuwe striem voelt als een mes. En toch… diep in me groeit die zieke hitte. Elke klap maakt me natter. Elke pijnscheut stuurt een schok recht naar mijn clit.
Elf, twaalf, dertien – hij telt hardop, stem rauw van woede en lust. Veertien, vijftien – ik schreeuw nu voluit, lichaam schokt, maar ik blijf op handen en knieën, billen omhoog, smekend om meer.
Zestien, zeventien, achttien – mijn huid gloeit, striemen kruisen elkaar, paars en rood. Negentien – ik snik en smeek half onverstaanbaar “alsjeblieft”, maar ik weet niet of ik wil dat het stopt of dat ik juist de laatste wil ontvangen.
Twintig. De laatste klap is moordend hard, de riem fluit door de lucht en landt met een knal die door de kamer galmt. Ik gil het uit, schor en rauw, lichaam schokt vooruit. Mijn billen branden als vuur, kloppen met mijn hartslag. Tranen stromen vrij, ik huil als een kind, neus vol, mond open in een stille schreeuw.
Willem gooit de riem opzij, ademt zwaar. Sally komt dichterbij, hurkt naast me, veegt een traan van mijn wang met haar duim.
“Goed zo, Lyda,” fluistert ze. “Je hebt het verdiend. En je hebt het prachtig doorstaan.”
Ze staat op, laat haar hand even op mijn schouder rusten – een laatste aanraking die zowel troost als eigendom is – en loopt een paar stappen terug. De kamer valt even stil. Alleen mijn eigen hijgende ademhaling, het zachte tikken van mijn hart in mijn oren, het kloppen van de striemen op mijn billen. Ik blijf op handen en knieën, tril over mijn hele lijf, voel hoe Willems zaad langzaam uit mijn kutje druipt, hoe mijn huid gloeit, hoe mijn tranen op de vloer vallen. Voor het eerst in minuten denk ik nergens aan. Er is alleen pijn, schaamte en een diepe, zieke stilte in me. Wat is er van me geworden? Hoe kan dit voelen als thuiskomen?
Dan hoor ik voetstappen weer naderen. Willem ademt nog zwaar na, maar zijn lul is alweer stijf – opgezweept door mijn rood-paarse, getekende billen die nog nagloeien van de riem. Hij knielt weer achter me, duwt met zijn knieën mijn benen verder uit elkaar tot ik wijd open sta, kwetsbaar en blootgesteld. Zijn stem is laag, vol macht.
“We zullen deze teef eens laten zien wie hier de baas is.”
Een dikke, warme klodder spuug landt precies tussen mijn opengesperde billen. Het glijdt traag omlaag over mijn roosje. Ik voel het topje van zijn eikel drukken – hard, onverbiddelijk – en dan ramt hij zonder pardon naar binnen. Een felle pijnscheut schiet door mijn kontje, recht omhoog mijn ruggengraat in. Ik gil het uit, keel rauw, tranen die nog niet droog zijn springen weer op. Maar onder die pijn groeit meteen die verslavende hitte: vol, uitgerekt, genomen. Precies zoals het hoort.
Hij begint te pompen, hard en ritmisch. Elke stoot duwt een kreun uit mijn borst. Ik gooi mijn hoofd achterover, laat me meeslepen door zijn hypnotiserende bewegingen. Instinctief volg ik zijn ritme met mijn heupen, neuk ik met mijn billen mee, duw ik mezelf achteruit op zijn paal. Elke stoot rekt me verder open, vult me tot ik niet meer weet waar pijn ophoudt en genot begint. Ik ben nat, ik ben open, ik ben van hem – en diep vanbinnen juich ik dat ik dit mag voelen.
Opeens twee handen op mijn hoofd. Vingers wringen mijn ogen open, dwingen me te kijken.
Voor me zit Maartje op de rand van de bank, benen wijd, vingers diep in haar eigen kut. Ze is drijfnat – glanzend sap op haar binnenste dijen, clit opgezwollen en rood. Ze beweegt haar onderlichaam dichterbij, tot haar kut vlak voor mijn mond hangt. De geur slaat me in het gezicht: pure geur van een opgewonden kut. Ik kan het niet weerstaan. Ik beweeg mijn hoofd naar voren, neus tegen haar schaamlippen, en adem haar in.
Mijn tong glijdt langs haar lippen, proeft het zoute, zoete vocht dat overvloedig stroomt. Ik duw ertussen, lik traag van opening naar clit, duw tegen haar ingang, proef hoe ze samentrekt bij elke aanraking. Dan pakt ze mijn hoofd stevig vast, duimen onder mijn kin, duwt mijn mond iets hoger. Mijn lippen vinden haar genotsknopje – hard, gezwollen van lust. Ik lik en zuig Maartje alsof mijn leven ervan afhangt.
Haar zuchten worden hoger, schokkeriger, bijna paniekerig. Haar handen klemmen in mijn haar, trekken pijnlijk hard, nagels graven in de huid van mijn hoofd. Ik voel haar clit onder mijn tong, harder, heter. Ik concentreer me volledig: zuigen tot mijn wangen hol trekken, tong die razendsnel fladdert over de top, dan weer langzame, diepe druk met platte tong, afgewisseld met zachte bijtjes die haar laten schokken alsof ze geëlektrocuteerd wordt.
Dan breekt het.
Maartje gromt laag, dierlijk, een geluid dat vanuit haar buik opborrelt en overgaat in een rauwe, scheurende schreeuw. Haar hele lichaam verstart een seconde – spieren strak als de pezen van een gespannen boog – en dan ontploft ze volledig. Ze schokt wild, heupen stoten ongecontroleerd en hard tegen mijn gezicht, kut die samentrekt in heftige, golvende, eindeloze spasmen. Ze gilt het uit, lang en verscheurend, stem breekt halverwege: “Fúúúck… aaahhh… godverdommeee!” Haar benen trillen ongecontroleerd, dijen klemmen mijn hoofd vast als een bankschroef, lichaam schokt als in een hevige stuip, rug kromt zich zo ver achterover dat ik denk dat ze van de bank glijdt. Elke nieuwe samentrekking jaagt een schok en een nieuwe gil door haar heen, tot ze eindelijk slap achterover zakt, hijgend, snikkend van pure overprikkeling, handen nog trillend in mijn haar, kut rillend en naschokkend tegen mijn lippen.
Op exact dat moment voel ik Willem exploderen.
Zijn stoten worden onregelmatig, dierlijk, wreed. Hij gromt diep in zijn keel, duwt zich zo ver mogelijk in mijn kont dat ik denk dat hij me doorkliefd. Dan komt hij – niet met een paar diepe stoten, maar met een brute explosie. Heet, dik zaad schiet in krachtige, harde stralen diep in me, één na één, zo intens dat ik het letterlijk voel spatten en uitzetten tegen mijn binnenkant. Hij brult laag, lichaam schokt tegen mijn billen, heupen stoten nog een paar keer door terwijl hij leegloopt, elke stoot vergezeld van een nieuwe golf sperma dat me vult tot het bijna uit me gutst. Mijn kontje knijpt reflexmatig samen om hem heen, melkt hem leeg, en dat laat hem nog harder kreunen: “Neem het… neem alles, teef… fuck!”
Met een laatste, uitgeputte kreun trekt hij zich terug. Mijn kontje voelt gapend, rauw, overvol – warm zaad druipt traag langs mijn billen omlaag. Hij grijpt mijn haar, trekt me ruw van Maartje af.
“Schoonlikken en zuigen,” commandeert hij, stem nog schor van zijn eigen orgasme.
Zijn lul hangt zwaar voor mijn gezicht – glanzend van slijm, sperma, mijn kont, Maartjes sappen. Ik open mijn mond zonder aarzelen. Eerst lik ik de schacht schoon, traag van basis naar top, proef het bittere, zoute mengsel van alles wat hij in me gepompt heeft. Dan neem ik de eikel in mijn mond, zuig zachtjes, draai mijn tong rond de opening om de laatste restjes eruit te halen. Ik zuig harder, holle wangen, melk hem na tot hij kreunt en de allerlaatste dikke druppel naar buiten perst. Ik slik alles door, tong nog even naproevend, tot hij schoon en slap begint te worden in mijn mond.
Willem vloekt laag, vol bewondering en uitgeputte lust.
“Wat een geile teef…”
Ik blijf op mijn knieën, billen brandend als vuur, kontje kloppend en vol, mond vol nasmaak, tranen en snot op mijn gezicht, kut druipend van onvervulde lust. Maartje hijgt nog na op de bank, benen wijd uit elkaar, kut glanzend en rood opgezwollen, borstkas rijzend en dalend in schokkerige golven. Willem leunt achterover, lul slap en glanzend op zijn dij, ogen half dicht van voldoening.
Sally kijkt toe. Haar ogen zijn donker, vol trots en een honger die dieper gaat dan die van de anderen. Ze is de enige die niet hijgt. Ze is de enige die volledig beheerst blijft.
Ze komt dichterbij, hurkt naast me, pakt mijn haar vast – niet hard, maar stevig genoeg om me eraan te herinneren wie bepaalt. Haar stem is laag, bijna teder, maar met een rand die snijdt.
“Ik moet dit teefje even naar haar hok brengen. Ben zo terug.”
Ze trekt me aan mijn vlecht mee. Ik kruip, knieën schrapend over de vloer, billen brandend bij elke beweging, zaad dat verder druipt, een spoor achterlatend. De vernedering brandt heter dan de striemen. Ik voel hun blikken in mijn rug – Maartje’s nog nahijgende bewondering, Willems tevreden grom – maar het is Sally’s greep die alles bepaalt. Zij leidt. Zij beslist. En ik volg, omdat ik niet anders kan.
We bereiken de slaapkamer. Ze trekt me het bed op, duwt me op mijn rug. Mijn billen raken het laken en ik sis van de pijn, maar ze let er niet op. Ze klimt over me heen, knieën naast mijn hoofd, kijkt omlaag met die kalme, onverbiddelijke blik.
Ze leunt voorover, haar gezicht vlak bij het mijne, lippen bijna tegen mijn oor.
“Ik had je toch gezegd dat ik alles met je kon doen, nietwaar?”
De woorden landen zacht, maar ze raken me harder dan welke klap ook. Ik voel hoe mijn adem stokt. Mijn lichaam trilt nog na van alles wat er gebeurd is – de pijn, de vulling, het klaarkomen van de anderen – maar nu is er alleen nog zij. Haar geur, haar gewicht, haar stem die door me heen snijdt.
Ik wil tegenspreken. Ik wil zeggen dat ik grenzen heb, dat ik mezelf ben, dat dit te ver ging. Maar de woorden blijven steken. Want ik weet het al: ze heeft gelijk. Ze heeft altijd gelijk gehad.
Mijn kutje trekt samen bij die gedachte – een laatste, verraderlijke golf lust die me verraadt tot op het bot. Tranen prikken weer. Ik knik, klein, nauwelijks zichtbaar.
“Ja,” fluister ik, stem schor en gebroken.
Ze glimlacht – klein, triomfantelijk, liefdevol op een manier die me doodsbang maakt en tegelijk veilig laat voelen.
“Goed zo, Lyda.”
Haar hand glijdt over mijn wang, veegt een traan weg, dan lager, over mijn keel, mijn borsten, tot ze tussen mijn benen rust. Ze drukt niet. Ze laat alleen voelen hoe nat ik nog ben. Hoe open. Hoe van haar.
“Dit was nog maar het begin.”
En terwijl ze dat zegt, voel ik het: de laatste restjes verzet smelten weg. Er is alleen nog overgave. Rauwe, totale, hongerige overgave.
“Ik sluit mijn ogen en laat los. Helemaal.”
Onze eerste echte onenigheid ligt nog rauw tussen ons in. Geen geschreeuw, geen drama – juist die stilte maakte het zo pijnlijk. Ze had gezegd dat ze totale controle over me had. Dat ze me kon laten doen wat ze maar wilde.
Ik had meteen tegengesproken. Te fel, te snel. Ja, ik ben onderdanig aan haar – dat is geen spel, geen pose. Het zit diep in me, iets wat ik herken en toelaat. Maar onderdanig zijn betekent niet verdwijnen. Mijn wil lost niet zomaar op in de hare. Toch?
Die vraag blijft hangen terwijl ik op bed lig, een boek open op schoot dat ik niet lees. De letters glijden weg. Mijn gedachten cirkelen terug naar hetzelfde: waar eindigt mijn keuze, en waar begint haar macht?
Achter de muur klinkt gedempt overleg. Het bestuur van De Vlinder vergadert. Stemmen, schuivende stoelen, een lach die snel weer wegsterft. Sally zit in dat bestuur. Daarnaast draait ze bardiensten, maakt de barroosters, bestelt drank, wijst mensen aan. Ze beslist. Rustig, vanzelfsprekend, met een gezag waar niemand vraagtekens bij zet.
Maartje programmeert de fetish-avonden: artiesten, thema’s, wie het podium krijgt. Willem is voorzitter – een man die vertrouwt op regels en overgave aan iets groters dan zichzelf.
Overgave. Het woord schuurt nu in mijn hoofd.
Ik lig stil en luister. En ergens diep vanbinnen groeit een gedachte die ik liever niet toelaat: Sally is hier niet alleen mijn geliefde. Ze heeft positie. Invloed. Macht die zich uitstrekt tot mensen. Tot mij.
Mijn boosheid dooft langzaam. Wat ervoor in de plaats komt, is gevaarlijker: nieuwsgierigheid, vermengd met onzekerheid. Wat als ze gelijk heeft? Wat als controle niet iets is dat je grijpt, maar iets dat je krijgt? Wat als overgave niet ophoudt bij ons tweeën, maar zich uitstrekt tot een ruimte waar anderen meekijken, meebeslissen?
Ik sla een bladzijde om zonder te weten wat erop staat. Het boek drukt zwaar op mijn borst, alsof het me tegenhoudt. Alsof het me beschermt tegen de gedachte die steeds scherper wordt:
Misschien gaat dit niet over wat zij met mij kan doen.
Misschien gaat dit over wat zij bereid is met mij te laten doen.
En misschien ben ik daar veel minder tegen bestand dan ik mezelf wil wijsmaken.
De deur gaat open.
Sally stapt binnen. Geen aarzeling, geen woorden – alleen die stille zekerheid die mijn evenwicht altijd even verstoort. Ze loopt recht op me af, grijpt mijn vlecht en trekt hard. Mijn knieën raken de vloer voor ik het besef.
“Op handen en knieën. Nu.”
Haar stem is effen, bijna alledaags, en daardoor des te dwingender. Mijn eigen wil smelt weg onder de vanzelfsprekendheid van het bevel.
Ik probeer te protesteren. “Sally… niet doen… ik ben naakt.”
Mijn stem klinkt al onderdanig, alsof ze de woorden al voor me had klaarliggen.
Ze glimlacht, klein en scherp. “Had ik je vandaag niet gezegd dat ik alles met je kan doen, Lyda?”
Ze trekt me aan mijn vlecht de slaapkamer uit, de woonkamer in. Maartje en Willem kijken op. Hun blikken glijden langzaam over mijn lichaam, genietend. Maar het is Sally die bepaalt hóé ze mogen kijken.
Ze leidt me naar het midden van de kamer, draait me met een ruk zodat mijn billen naar hen toe wijzen.
“Wat vinden jullie van mijn nieuwe speeltje?” vraagt ze luchtig, alsof ze een fles wijn presenteert.
Maartje giechelt kort. Willem volgt met een trage, beoordelende blik.
“Mooie tieten,” zegt hij. “En een heerlijke kont.”
Sally trekt me aan mijn vlecht omhoog tot ik op mijn knieën zit. Haar hand sluit zich stevig om mijn rechterborst, knijpt net hard genoeg om een rilling over mijn rug te jagen.
“Dit zijn pas tieten, nietwaar Willem?”
Hij knikt, slikt zichtbaar.
“Zou je ze eens willen neuken?”
De woorden glijden de kamer in, zacht, bijna teder – en toch volkomen onontkoombaar.
Mijn adem stokt. Willems blik blijft hangen, gretig, onzeker. In mijn buik draait een knoop van angst en opwinding die ik niet kan ontwarren. Zonder op zijn antwoord te wachten duwt Sally mijn hoofd naar de vloer en trekt mijn heupen verder naar achteren.
“Wil je de waar eerst even keuren?”
Ik hoor hem zuchten, dan voetstappen. Hij komt achter me staan. Warme handen op mijn billen – stevig, onderzoekend. Sally leidt hem subtiel: ze spreidt mij iets verder uit elkaar.
Zijn vinger glijdt traag over mijn anus, dan sluit een hele hand zich grof over mijn kut. Hij kreunt laag. “Verdomme, Sally… je maakt me geil.”
Achter me klinkt het zachte gerinkel van een gesp, een rits die opengaat. Mijn hart bonst niet alleen door zijn aanraking, maar door de manier waarop Sally alles stuurt – kalm, precies, zonder een seconde te twijfelen.
“Niet zo snel, maatje,” zegt ze. “Ga eerst maar op de bank zitten.”
Willem gehoorzaamt direct. Ik blijf op handen en knieën, lichaam strak gespannen. Elk instinct schreeuwt dat verzet zinloos is. Diep in mijn hoofd weet ik het: dit is nog maar het begin.
En wat komen gaat, zal me dieper trekken – en breken – dan ik ooit voor mogelijk had gehouden.
Willem zit al op de bank, benen wijd, zijn broek open. Sally trekt me aan mijn vlecht naar voren tot ik tussen zijn knieën kniel. Recht voor me hangt zijn lul – zwaar, dik, al half stijf en groter dan ik had verwacht. De bijnaam dekt de lading. Mijn maag draait om, maar tussen mijn benen voel ik al die verraderlijke hitte groeien. Hoe kan ik dit willen? Hoe kan ik dit haten en toch voelen hoe mijn kutje samentrekt bij de gedachte dat ik straks vol zit met hem?
Sally buigt zich iets voorover, haar stem laag en spottend teder bij mijn oor:
“Hij doet zijn bijnaam eer aan, de dekhengst. Verwen hem maar, Lyda. Laat eens zien wat voor een goed getrainde, gehoorzame merrie je bent.”
De woorden landen als een zweepslag in mijn hoofd. Merrie. Ik ben geen merrie. Ik ben Lyda. Maar ik weet dat ik het al aan het worden ben. Ik aarzel een tel – lang genoeg om de hitte in mijn wangen te voelen branden, om te voelen hoe Maartje’s blik in mijn rug priemt – dan buig ik voorover.
Eerst kus ik zijn ballen zacht, lippen die nauwelijks raken. De huid is warm, licht bezweet, een muskusachtige geur die me duizelig maakt. Dan een voorzichtige lik, tong die traag over de gerimpelde huid glijdt. Hij kreunt laag, een geluid dat door mijn lijf trilt. Ik zuig één bal mijn mond in. Langzaam cirkel ik met mijn tong, trek eraan, proef het zout. Hij vult mijn mond bijna te vol. Ik laat los met een natte plop, het geluid echoot schaamteloos door de kamer. De tweede bal volgt. Plop. Elke keer voel ik hoe mijn wangen rood worden, hoe mijn tepels hard worden van pure vernedering.
Mijn tong glijdt lager, onder zijn ballen, traag en nat. De geur is sterker hier, rauw en mannelijk. Ik pak zijn lul stevig bij de basis vast – hij klopt heet in mijn hand, dikker dan ik aankan – en knijp zachtjes terwijl ik omhoog reis. De eikel glanst al, paarsrood, een dikke druppel voorvocht die traag langs de rand glijdt. Ik staar ernaar, gehypnotiseerd. Dit is wat ik straks doorslik. Dit is wat Sally me laat doen. En godverdomme, een deel van me wil het zo graag.
Ik zet mijn lippen er eerst alleen tegenaan, warm en zacht. De smaak is zout, bitter, verslavend. Dan open ik mijn mond een stukje en laat mijn tong vederlicht over de top glijden. Een lik net onder de rand, waar het velletje strak zit en gevoelig is. Hij zucht diep. Ik reis weer omhoog, blijf erboven hangen, mond open, adem heet tegen zijn huid. Mijn hart bonst in mijn keel. Ik voel hun ogen op me: Sally’s tevreden glimlach, Maartje’s giechel, Willem’s hongerige blik. Ik ben naakt, op mijn knieën, en ik laat ze kijken hoe ik me overgeef.
Twee sterke handen grijpen mijn hoofd vast – Willem, niet Sally. Hij duwt hard omlaag. Mijn mond vult zich ineens, zijn lul schuift diep naar binnen tot hij tegen mijn keel stoot. Ik kokhals, ogen tranen, tranen lopen over mijn wangen. Hij houdt me vast, heupen komen omhoog, duwen nog dieper. Mijn keel knijpt samen, probeert hem weg te duwen, maar dat maakt het alleen maar erger voor hem – hij kreunt harder. Ik probeer te zuigen, probeer lucht te happen, maar er is alleen maar hem: dik, kloppend, vullend tot ik niet meer kan denken. Alleen voelen. Alleen vol zijn.
Dan trekt hij zich abrupt terug. Ik hijg, mond wijd open, kwijl dat langs mijn kin loopt. Zijn lul staat recht voor mijn gezicht, stijf en glanzend van mijn speeksel, een dun draadje voorvocht dat langzaam langs de eikel loopt. Ik kijk ernaar, gehypnotiseerd, en voel hoe mijn eigen kutje klopt. Ik haat mezelf dat ik dit opwindend vind. Ik haat het dat ik nat ben van de schaamte.
Zonder dat iemand iets zegt, buig ik weer voorover. Ik zet mijn lippen om de top en zuig dat vocht naar binnen – zout, warm, een voorproefje van wat komen gaat. Mijn tong draait rond de eikel, likt hem schoon, proeft elke druppel. Ik neem hem dieper, langzaam nu, zuigend, mijn handen op zijn dijen voor houvast. Hij begint te bewegen, kleine stootjes in mijn mond. Ik laat hem, laat hem mijn hoofd gebruiken als een gat dat gevuld moet worden.
Achter me hoor ik Sally zacht lachen, tevreden.
“Goed zo, sletje. Dieper nu. Laat hem voelen hoe graag je het wilt. Laat ze zien dat je niet anders kunt. Laat hem je keel voelen, Lyda.”
En ergens in me weet ik: ik vecht er niet eens meer tegen. Ik wil dit. Ik haat het. Ik heb het nodig. Mijn keel ontspant zich, mijn mond wordt een natte, gewillige opening. En terwijl hij dieper stoot, voel ik hoe de laatste restjes verzet smelten – tot er alleen nog overgave is.
Willem trekt zich plots uit mijn mond, zijn lul glanzend en kloppend. Hij staat op, loopt om me heen en zakt achter me op zijn knieën. Ik voel zijn warmte, zijn adem in mijn nek. Zonder iets te vragen glijden zijn vingers langs mijn schaamlippen, duwen ertussen, spreiden me open. Hij lacht laag, triomfantelijk.
“De teef is geil. Kijk nou, haar vocht druipt uit haar kut. Ze smeekt erom.”
De woorden branden diep in mijn ziel. Ik wil ontkennen, wil schreeuwen dat ik dit niet ben, maar mijn lichaam liegt niet. Mijn kutje pulseert, nat en open, verraderlijk klaar voor hem. Ik haat het. Ik wil het.
Opeens ramt hij zonder waarschuwing zijn hele paal naar binnen. Eén harde stoot, pardoes tot tegen de baarmoederhals. Een scherpe, heerlijke pijn schiet door me heen – het soort pijn dat ik altijd stiekem heb gezocht. Neuken moet pijn doen, anders voelt het niet echt. Ik kreun hard, half schreeuw, half zucht. Mijn nagels krassen over de vloer. Hij vult me volledig, rekt me wreed open, en elke stoot daarna is dieper, harder, brutaler.
Hij pakt mijn heupen vast, trekt me terug op zijn lul terwijl hij naar voren ramt. Het geklets van huid op huid vult de kamer, nat en vies. Ik voel hoe mijn borsten heen en weer slingeren, hoe mijn tepels schuren over de vloer, hoe elke stoot een nieuwe golf hitte door mijn onderbuik jaagt. Mijn gedachten versplinteren: dit is vernedering, dit is overgave, dit is precies wat ik diep vanbinnen wilde toen Sally me hiernaartoe sleepte. Ik haat mezelf dat ik klaarkom van de schaamte. Ik haat het dat ik kreun bij elke belediging.
“Neem hem, teef. Voel hoe ik je openscheur.”
Sally kijkt toe, armen over elkaar, een kleine glimlach. Maartje bijt op haar lip, ogen groot.
Hij ramt sneller, dieper, zijn ballen slaan tegen mijn clit bij elke stoot. Ik voel hem zwellen, voel de spanning in zijn greep. Dan gromt hij laag, duwt zich zo ver mogelijk naar binnen en komt klaar. Heet, dik zaad spuit tegen mijn baarmoederwand, vult me tot ik het voel overlopen.
Instinctief trek ik me terug – een reflex, een laatste restje verzet. Zijn lul glipt eruit, de laatste stralen schieten over mijn billen en druipen op de vloer. Wit, dik, verspild.
Willem vloekt hard. “Godverdomme!”
Hij is woedend, ogen donker. Sally zucht zacht, begrijpend, bijna moederlijk.
“Ze trok zich terug. Dat mag niet, hè Willem? Ze heeft je zaad verspild.”
Ze kijkt me aan, hoofd schuin. “Wil je haar straffen voor deze misdaad?”
Willem staat op, trekt de leren riem uit de lusjes van zijn broek. Het leer klapt zacht als hij hem dubbel vouwt. Hij houdt hem tegen mijn naar straf verlangende billen, laat me het gewicht voelen.
“Ik zal je leren om dat niet nog eens te doen.”
Ik word hierdoor nog geiler. Mijn kutje trekt samen bij de gedachte aan wat komen gaat. Ik duw mijn billen iets naar achteren, bied ze aan – een stil, beschaamd ja-woord.
“Twintig,” zegt hij streng. “En het zal je nog lang heugen. Dat beloof ik je.”
De eerste klap landt hard, een felle brede streep vuur over mijn rechterbil. Ik bijt op mijn lip, kan het nog verdragen.
De tweede is beduidend harder. Ik hou mijn adem in, voel hoe de pijn explodeert, rood en heet.
Derde, vierde – hij wisselt af, links, rechts, soms diagonaal. Elke klap harder dan de vorige. Bij de zesde gil ik al zachtjes. Bij de tiende huil ik openlijk, tranen rollen over mijn wangen, snot druipt uit mijn neus. Mijn billen staan in brand, elke nieuwe striem voelt als een mes. En toch… diep in me groeit die zieke hitte. Elke klap maakt me natter. Elke pijnscheut stuurt een schok recht naar mijn clit.
Elf, twaalf, dertien – hij telt hardop, stem rauw van woede en lust. Veertien, vijftien – ik schreeuw nu voluit, lichaam schokt, maar ik blijf op handen en knieën, billen omhoog, smekend om meer.
Zestien, zeventien, achttien – mijn huid gloeit, striemen kruisen elkaar, paars en rood. Negentien – ik snik en smeek half onverstaanbaar “alsjeblieft”, maar ik weet niet of ik wil dat het stopt of dat ik juist de laatste wil ontvangen.
Twintig. De laatste klap is moordend hard, de riem fluit door de lucht en landt met een knal die door de kamer galmt. Ik gil het uit, schor en rauw, lichaam schokt vooruit. Mijn billen branden als vuur, kloppen met mijn hartslag. Tranen stromen vrij, ik huil als een kind, neus vol, mond open in een stille schreeuw.
Willem gooit de riem opzij, ademt zwaar. Sally komt dichterbij, hurkt naast me, veegt een traan van mijn wang met haar duim.
“Goed zo, Lyda,” fluistert ze. “Je hebt het verdiend. En je hebt het prachtig doorstaan.”
Ze staat op, laat haar hand even op mijn schouder rusten – een laatste aanraking die zowel troost als eigendom is – en loopt een paar stappen terug. De kamer valt even stil. Alleen mijn eigen hijgende ademhaling, het zachte tikken van mijn hart in mijn oren, het kloppen van de striemen op mijn billen. Ik blijf op handen en knieën, tril over mijn hele lijf, voel hoe Willems zaad langzaam uit mijn kutje druipt, hoe mijn huid gloeit, hoe mijn tranen op de vloer vallen. Voor het eerst in minuten denk ik nergens aan. Er is alleen pijn, schaamte en een diepe, zieke stilte in me. Wat is er van me geworden? Hoe kan dit voelen als thuiskomen?
Dan hoor ik voetstappen weer naderen. Willem ademt nog zwaar na, maar zijn lul is alweer stijf – opgezweept door mijn rood-paarse, getekende billen die nog nagloeien van de riem. Hij knielt weer achter me, duwt met zijn knieën mijn benen verder uit elkaar tot ik wijd open sta, kwetsbaar en blootgesteld. Zijn stem is laag, vol macht.
“We zullen deze teef eens laten zien wie hier de baas is.”
Een dikke, warme klodder spuug landt precies tussen mijn opengesperde billen. Het glijdt traag omlaag over mijn roosje. Ik voel het topje van zijn eikel drukken – hard, onverbiddelijk – en dan ramt hij zonder pardon naar binnen. Een felle pijnscheut schiet door mijn kontje, recht omhoog mijn ruggengraat in. Ik gil het uit, keel rauw, tranen die nog niet droog zijn springen weer op. Maar onder die pijn groeit meteen die verslavende hitte: vol, uitgerekt, genomen. Precies zoals het hoort.
Hij begint te pompen, hard en ritmisch. Elke stoot duwt een kreun uit mijn borst. Ik gooi mijn hoofd achterover, laat me meeslepen door zijn hypnotiserende bewegingen. Instinctief volg ik zijn ritme met mijn heupen, neuk ik met mijn billen mee, duw ik mezelf achteruit op zijn paal. Elke stoot rekt me verder open, vult me tot ik niet meer weet waar pijn ophoudt en genot begint. Ik ben nat, ik ben open, ik ben van hem – en diep vanbinnen juich ik dat ik dit mag voelen.
Opeens twee handen op mijn hoofd. Vingers wringen mijn ogen open, dwingen me te kijken.
Voor me zit Maartje op de rand van de bank, benen wijd, vingers diep in haar eigen kut. Ze is drijfnat – glanzend sap op haar binnenste dijen, clit opgezwollen en rood. Ze beweegt haar onderlichaam dichterbij, tot haar kut vlak voor mijn mond hangt. De geur slaat me in het gezicht: pure geur van een opgewonden kut. Ik kan het niet weerstaan. Ik beweeg mijn hoofd naar voren, neus tegen haar schaamlippen, en adem haar in.
Mijn tong glijdt langs haar lippen, proeft het zoute, zoete vocht dat overvloedig stroomt. Ik duw ertussen, lik traag van opening naar clit, duw tegen haar ingang, proef hoe ze samentrekt bij elke aanraking. Dan pakt ze mijn hoofd stevig vast, duimen onder mijn kin, duwt mijn mond iets hoger. Mijn lippen vinden haar genotsknopje – hard, gezwollen van lust. Ik lik en zuig Maartje alsof mijn leven ervan afhangt.
Haar zuchten worden hoger, schokkeriger, bijna paniekerig. Haar handen klemmen in mijn haar, trekken pijnlijk hard, nagels graven in de huid van mijn hoofd. Ik voel haar clit onder mijn tong, harder, heter. Ik concentreer me volledig: zuigen tot mijn wangen hol trekken, tong die razendsnel fladdert over de top, dan weer langzame, diepe druk met platte tong, afgewisseld met zachte bijtjes die haar laten schokken alsof ze geëlektrocuteerd wordt.
Dan breekt het.
Maartje gromt laag, dierlijk, een geluid dat vanuit haar buik opborrelt en overgaat in een rauwe, scheurende schreeuw. Haar hele lichaam verstart een seconde – spieren strak als de pezen van een gespannen boog – en dan ontploft ze volledig. Ze schokt wild, heupen stoten ongecontroleerd en hard tegen mijn gezicht, kut die samentrekt in heftige, golvende, eindeloze spasmen. Ze gilt het uit, lang en verscheurend, stem breekt halverwege: “Fúúúck… aaahhh… godverdommeee!” Haar benen trillen ongecontroleerd, dijen klemmen mijn hoofd vast als een bankschroef, lichaam schokt als in een hevige stuip, rug kromt zich zo ver achterover dat ik denk dat ze van de bank glijdt. Elke nieuwe samentrekking jaagt een schok en een nieuwe gil door haar heen, tot ze eindelijk slap achterover zakt, hijgend, snikkend van pure overprikkeling, handen nog trillend in mijn haar, kut rillend en naschokkend tegen mijn lippen.
Op exact dat moment voel ik Willem exploderen.
Zijn stoten worden onregelmatig, dierlijk, wreed. Hij gromt diep in zijn keel, duwt zich zo ver mogelijk in mijn kont dat ik denk dat hij me doorkliefd. Dan komt hij – niet met een paar diepe stoten, maar met een brute explosie. Heet, dik zaad schiet in krachtige, harde stralen diep in me, één na één, zo intens dat ik het letterlijk voel spatten en uitzetten tegen mijn binnenkant. Hij brult laag, lichaam schokt tegen mijn billen, heupen stoten nog een paar keer door terwijl hij leegloopt, elke stoot vergezeld van een nieuwe golf sperma dat me vult tot het bijna uit me gutst. Mijn kontje knijpt reflexmatig samen om hem heen, melkt hem leeg, en dat laat hem nog harder kreunen: “Neem het… neem alles, teef… fuck!”
Met een laatste, uitgeputte kreun trekt hij zich terug. Mijn kontje voelt gapend, rauw, overvol – warm zaad druipt traag langs mijn billen omlaag. Hij grijpt mijn haar, trekt me ruw van Maartje af.
“Schoonlikken en zuigen,” commandeert hij, stem nog schor van zijn eigen orgasme.
Zijn lul hangt zwaar voor mijn gezicht – glanzend van slijm, sperma, mijn kont, Maartjes sappen. Ik open mijn mond zonder aarzelen. Eerst lik ik de schacht schoon, traag van basis naar top, proef het bittere, zoute mengsel van alles wat hij in me gepompt heeft. Dan neem ik de eikel in mijn mond, zuig zachtjes, draai mijn tong rond de opening om de laatste restjes eruit te halen. Ik zuig harder, holle wangen, melk hem na tot hij kreunt en de allerlaatste dikke druppel naar buiten perst. Ik slik alles door, tong nog even naproevend, tot hij schoon en slap begint te worden in mijn mond.
Willem vloekt laag, vol bewondering en uitgeputte lust.
“Wat een geile teef…”
Ik blijf op mijn knieën, billen brandend als vuur, kontje kloppend en vol, mond vol nasmaak, tranen en snot op mijn gezicht, kut druipend van onvervulde lust. Maartje hijgt nog na op de bank, benen wijd uit elkaar, kut glanzend en rood opgezwollen, borstkas rijzend en dalend in schokkerige golven. Willem leunt achterover, lul slap en glanzend op zijn dij, ogen half dicht van voldoening.
Sally kijkt toe. Haar ogen zijn donker, vol trots en een honger die dieper gaat dan die van de anderen. Ze is de enige die niet hijgt. Ze is de enige die volledig beheerst blijft.
Ze komt dichterbij, hurkt naast me, pakt mijn haar vast – niet hard, maar stevig genoeg om me eraan te herinneren wie bepaalt. Haar stem is laag, bijna teder, maar met een rand die snijdt.
“Ik moet dit teefje even naar haar hok brengen. Ben zo terug.”
Ze trekt me aan mijn vlecht mee. Ik kruip, knieën schrapend over de vloer, billen brandend bij elke beweging, zaad dat verder druipt, een spoor achterlatend. De vernedering brandt heter dan de striemen. Ik voel hun blikken in mijn rug – Maartje’s nog nahijgende bewondering, Willems tevreden grom – maar het is Sally’s greep die alles bepaalt. Zij leidt. Zij beslist. En ik volg, omdat ik niet anders kan.
We bereiken de slaapkamer. Ze trekt me het bed op, duwt me op mijn rug. Mijn billen raken het laken en ik sis van de pijn, maar ze let er niet op. Ze klimt over me heen, knieën naast mijn hoofd, kijkt omlaag met die kalme, onverbiddelijke blik.
Ze leunt voorover, haar gezicht vlak bij het mijne, lippen bijna tegen mijn oor.
“Ik had je toch gezegd dat ik alles met je kon doen, nietwaar?”
De woorden landen zacht, maar ze raken me harder dan welke klap ook. Ik voel hoe mijn adem stokt. Mijn lichaam trilt nog na van alles wat er gebeurd is – de pijn, de vulling, het klaarkomen van de anderen – maar nu is er alleen nog zij. Haar geur, haar gewicht, haar stem die door me heen snijdt.
Ik wil tegenspreken. Ik wil zeggen dat ik grenzen heb, dat ik mezelf ben, dat dit te ver ging. Maar de woorden blijven steken. Want ik weet het al: ze heeft gelijk. Ze heeft altijd gelijk gehad.
Mijn kutje trekt samen bij die gedachte – een laatste, verraderlijke golf lust die me verraadt tot op het bot. Tranen prikken weer. Ik knik, klein, nauwelijks zichtbaar.
“Ja,” fluister ik, stem schor en gebroken.
Ze glimlacht – klein, triomfantelijk, liefdevol op een manier die me doodsbang maakt en tegelijk veilig laat voelen.
“Goed zo, Lyda.”
Haar hand glijdt over mijn wang, veegt een traan weg, dan lager, over mijn keel, mijn borsten, tot ze tussen mijn benen rust. Ze drukt niet. Ze laat alleen voelen hoe nat ik nog ben. Hoe open. Hoe van haar.
“Dit was nog maar het begin.”
En terwijl ze dat zegt, voel ik het: de laatste restjes verzet smelten weg. Er is alleen nog overgave. Rauwe, totale, hongerige overgave.
“Ik sluit mijn ogen en laat los. Helemaal.”
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Pascie, 45 jaar. Genoten van dit begin? Op mijn prive pagina ontvouwt de fantasie zich verder, met intieme details en geheime gedachten...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Ienimiene (70)
Iereeny (25)
Tikbom (40)
Cheyenneee (28)