Klik hier voor meer...
Donkere Modus
Door: Laura.xxx
Datum: 17-03-2026 | Cijfer: 9.8 | Gelezen: 730
Lengte: Lang | Leestijd: 17 minuten | Lezers Online: 17
Trefwoord(en): Camping, Frankrijk, Lesbo, Naturisme, Vakantie, Young Adult,
Ik word wakker met een heerlijk gevoel. Mijn lijf tintelt nog na van vannacht. Lieke ligt zacht tegen me aan, haar adem rustig in mijn nek. Richard ligt tegen mijn rug, zijn arm ligt over me heen en zijn hand tust losjes op mijn borst. Zijn ademhaling is diep, zijn lichaam warm en stevig.

Voorzichtig kruip ik tussen hen vandaan – ik wil ze niet wakker maken. Ik sluip naar mijn eigen slaaptent. Anna ligt op haar zij met haar rug naar me toe, haar billen zacht en rond onder het laken. Ik kruip achter haar, druk mijn schoot tegen haar billen, sla mijn arm om haar heen en leg mijn hand op haar borst. Haar tepel is zacht onder mijn palm. Ze mompelt iets onverstaanbaars in haar slaap en drukt haar kontje een beetje naar achteren, nestelt zich tegen me aan.

Morgen ga ik het doen, denk ik. Dan ga ik een superromantische date verzinnen voor mij en Anna. Ik heb er nu al zin in.

Anna maakt me wakker. “Laura… hé Laura, kom je eten?”

Met een slaperig gezicht en warrig haar kruip ik de tent uit. We ontbijten buiten op het kleed met verse croissantjes, jam en thee. De zon schijnt al fel, de hitte bouwt op. Ik voel de kriebels door mijn buik vliegen. Ze zit tegenover me, haar haar in een rommelige staart, lachend om iets wat Lieke zegt.

Dan durf ik het te vragen. “Hé Anna? Heb je zin om samen een rondje om het meer te lopen? Ik heb gehoord dat het echt mooi is.”

“Ja, leuk!” zegt ze meteen.

Ik zie Richard al staan springen om mee te gaan, maar Lieke geeft hem een onopvallende por in zijn zij. “Gaan jullie maar,” zegt ze. “Wij doen wel even boodschappen. Met deze hitte is echt niets houdbaar.”

Richard kijkt haar zuur aan, maar stemt toe.

We pakken een tas in: water, Orangina, koekjes en voor de zekerheid onze bikini’s – we weten niet precies waar het naturistengebied ophoudt. Dan lopen we weg, hand in hand, de rode aarde knerpt onder onze voeten.

Het pad is smal en slingert langs het meer. De rode rotsen steken scherp af tegen het turquoise water, struiken met groene blaadjes contrasteren fel. Overal die surrealistische kleuren: rood geteente, blauw water, blauwe hemel. Als we een heuveltje op klimmen, geniet ik stiekem van Anna’s kontje dat voor me wiegt – zacht, rond, perfect in het zonlicht.

Als het te warm wordt, duiken we het water in. We zwemmen een stukje, lachen als we elkaar natspetteren, en lopen dan weer verder. We zien een klein eilandje in het meer – eigenlijk gewoon een platte rode rots met een paar struiken erop, maar het ligt er verlaten bij, omringd door glinsterend water.

“Zullen we ernaartoe zwemmen?” vraag ik.

“Ja, goed idee! Maar hou de koekjes droog, hè,” lacht Anna.

We zwemmen erheen, de tas hoog boven ons hoofd. Op het eilandje spreiden we ons uit op de gladde, warme steen. Het uitzicht is adembenemend: het meer strekt zich uit als een turquoise spiegel, omringd door rode heuvels die in de verte overgaan in paars en oranje. De zon brandt fel, maar de wind van het water maakt het draaglijk. Geen mens te zien – alleen wij twee, het ruisen van het water, het verre tjirpen van krekels en de geur van tijm en lavendel.

Anna gaat op haar rug liggen, armen onder haar hoofd. Ik kom naast haar liggen, leg mijn hoofd op haar buik. Haar huid is warm, zacht, ruikt naar zonnebrand. Ik speel met mijn vinger over haar navel, cirkel langzaam rondjes, streel over haar buik.

“Anna?”

“Ja?”

“Onze kus in de tent… hoe vond jij dat?”

Ze draait haar hoofd naar me toe, kijkt me vragend aan. “Ja… wel lekker. Zacht en… spannend. Vooral toen je aan mijn borsten zat.”

Ik glimlach. “Ja, dat was wel spannend. Het voelde wel fijn… toen je aan mijn borstjes zat, me kuste en me mooi noemde.”

Het is even stil. Ik draai me op mijn buik naar haar toe, streel een lok haar achter haar oor. “Mag ik je nog een keer kussen?”

Anna knikt.

Onze lippen raken elkaar – eerst zacht, een kusje, dan twee. Dan open ik mijn mond en voel haar tong. Mijn hart bonst keihard, vlinders exploderen in mijn buik. We kussen langer, dieper, onze tongen vinden elkaar en draaien om elkaar heen, ik pak haar hand en onze vingers vouwen om elkaar heen.

Ik stop even, ademloos. “Anna… ik ben verliefd op je. Wil je mijn vriendinnetje zijn?”

Ze kijkt me aan met glanzende ogen. Dan glimlacht ze breed, trekt me naar zich toe en kust me weer.

Vuurwerk gaat af in mijn hoofd en de zenuwen gieren door mijn lijf. Alles tintelt: mijn lippen, mijn buik, mijn vingertoppen.

“Is dat een ja?” vraag ik ademloos, mijn lippen nog tegen de hare.

Ze knikt, lacht zacht tegen mijn mond. “Ja, suffie. Ja.”

Ik geef een gilletje van pure blijdschap, sla mijn armen om haar nek en geef vlinderkusjes over haar hele gezicht: op haar voorhoofd, haar oogleden, haar wangen, haar neus, haar kin. Ze giechelt en probeert weg te draaien, maar ik hou haar vast en lach mee. Anna kietelt me in mijn zij en ik gil en schiet omhoog. Ze duwt me om en gaat op me zitten. Ik spartel terwijl ze langs mijn zij omhoog kietelt tot aan mijn borstjes en dan daar overheen streelt.

“Dan zijn deze dus nu ook van mij,” zegt ze lachend en streelt langs mijn tepels tot ze hard zijn.

Ik knik, leg mijn handen op haar heupen, streel langs haar zij omhoog naar haar borsten en heel ze zacht. Dan ga ik weer naar beneden, naar haar heupen en naar haar kontje. Ze leunt voorover en drukt haar borsten tegen me aan. We kussen diep, ik streel over haar rug, voel haar ruggengraat onder mijn vingers.

“Ik ben zo blij,” fluister ik in haar oor.

We horen voetstappen in de verte. Er komt een wandelaar aanlopen – waarschijnlijk iemand van de camping naast ons. Hij heeft een korte broek aan, een los overhemd, een rugzak en een verbrand hoofd. Wij kijken elkaar aan, schieten in de lach en duiken gillend het water in.

Het koele water sluit zich om ons heen, bubbelt om ons heen terwijl we onderduiken en weer bovenkomen. Anna spettert me nat, ik spetter terug. We lachen zo hard dat het over het meer echoot. De wandelaar kijkt even maar loopt snel door zonder op te kijken.

We zwemmen een stukje verder, tot we weer alleen zijn. Anna trekt me naar zich toe in het water, slaat haar benen om mijn middel. We drijven, kussen zachtjes, haar natte haar plakt tegen mijn wang. De zon schijnt fel op het water, weerkaatst in duizend sterretjes.

“Dit is de beste vakantie ooit,” fluister ik.

“Met jou erbij wel,” zegt ze.

We blijven nog een tijdje dobberen met onze armen om elkaar heen en benen verstrengeld, tot de zon te heet wordt en we terugzwemmen naar de gladde steen waar we gaan zitten. We maken de tas open, trekken de Orangina-flesjes tevoorschijn en voeren elkaar de citroenkoekjes. Anna neemt een hapje van mijn koekje terwijl ik haar lippen kus. Ze lacht zacht, veegt een kruimel van mijn wang en kust me terug.

Daarna zwemmen we terug naar de kant. We klimmen het water uit en lopen met onze armen om elkaar heen geslagen terug naar de camping.

Als we bij de tent aankomen, zie ik Lieke meteen kijken – haar ogen groot, vragend, nieuwsgierig. Ze zit op het kleed met een boek op schoot, maar ze leest duidelijk niet meer. Ik zeg niets. In plaats daarvan draai ik me naar Anna, leg mijn handen op haar wangen en kus haar op haar mond. Ze beantwoordt hem meteen, haar tong glijdt zacht tegen de mijne en haar handen strelen over mijn heupen.

Lieke piept – een hoog, blij geluidje dat ze niet kan onderdrukken. Ze springt op, slaat haar handen voor haar mond en gilt zachtjes: “Oh mijn god! Echt aaah!”

Anna en ik lachen tegen elkaars lippen, maken ons los en kijken haar aan. Lieke straalt. “Vertel! Wanneer? Hoe? Wat zei ze? Wat zei jíj?”

“Nu net,” zeg ik, nog steeds blozend. “Op het eilandje. Ik vroeg of ze mijn vriendinnetje wil zijn… en ze zei ja.”

Lieke gilt nog een keer, rent op ons af en slaat haar armen om ons allebei heen. “Ik wist het! Ik wist het al weken! Jullie zijn zo schattig samen!”

We lachen allemaal, een beetje ongemakkelijk maar vooral blij. Dan vragen we tegelijkertijd: “Wat eten we vanavond?”

Lieke grijnst breed, steekt haar tong uit en zegt met een ondeugende stem: “Ik weet nu wat júllie vannacht gaan eten…”

Anna en ik lopen vuurrood aan, duwen haar lachend weg. “Lieke!”

Ze lacht harder. “Grapje, grapje! Het wordt paella. Met garnalen, kip, chorizo, paprika, saffraan – alles erop en eraan. En champagne. Om jullie te vieren. Richard is al aan het voorbereiden.”

Ze wijst naar de barbecue waar Richard inderdaad druk in de weer is met een grote pan en een fles bubbels in een emmer water.

“Daarna zijn we uitgenodigd bij het meer,” vervolgt ze. “Er speelt een plaatselijk bandje. Geen idee wat ze spelen maar we gaan het zien. Iedereen van de camping komt, dus het wordt vast gezellig.”

Anna knijpt in mijn hand. “Klinkt perfect.”

Ik knik, kijk naar haar en voel weer die vlinders. “Ja,” zeg ik zacht. “Perfect.”

We gaan zitten op het kleed terwijl de zon langzaam zakt. Lieke en Richard koken samen, wij helpen af en toe een handje, maar vooral zitten we dicht tegen elkaar aan met onze vingers verstrengeld, af en toe een kusje steelend als de anderen even niet kijken.

De geur van paella drijft over de camping: saffraan, knoflook, zeevruchten, kruiden. De champagne knalt open met een harde plop – Richard schenkt de glazen in, we proosten op ons, op de vakantie, op nieuwe beginnen.

Als de zon helemaal onder is, lopen we met z’n vieren naar het meer. De lucht is nog warm, maar de avondwind maakt het aangenaam. We vinden onze campingvrienden al bij het water: een klein groepje jongeren rond een vuurtje met een paar flessen wijn en lachende stemmen. Het bandje begint te spelen – OC, een lokale groep die in het Occitaans zingt. Het klinkt raar en anders dan alles wat ik ken: oud, zangerig, een beetje ruw, maar prachtig. De klanken galmen over het meer, waar de volle maan in een zilveren baan weerspiegelt.

Ik wil dansen. Ik trek Anna mee. Eerst aarzelt ze, maar al snel beweegt ze met me mee. Het is geen muziek om langzaam op te dansen, maar dat weerhoudt Anna niet: ze slaat haar armen om mijn nek, drukt haar lichaam tegen het mijne, borst tegen borst, heup tegen heup. We wiegen, draaien, lachen als we bijna struikelen over elkaars voeten. Meer mensen sluiten zich aan – sommigen dansen wild, anderen gewoon dicht tegen elkaar aan.

Tot diep in de nacht dansen we, lachen we, voelen we de muziek door ons heen trillen. Dan fluister ik in Anna’s oor: “Kom, we gaan naar een rustiger plekje.”

We zeggen dag tegen Lieke en Richard – die ons met een veelbetekenende grijns nakijken – en lopen met alleen het licht van de maan over het ruige landschap. De rode aarde voelt warm onder onze voeten en de struiken ruiken naar kruiden. We vinden een stil stukje oever, duiken het water in. Het is nog heerlijk warm, zacht golvend om ons heen.

Ik kus Anna. Ze slaat haar benen om mijn middel, ik steun haar billen met mijn handen, streel ze zachtjes. Ze glijdt van me af, haar handen glijden over mijn heupen naar mijn billen, dan met één hand tussen mijn benen. Ik volg haar beweging: mijn vingers glijden over haar lipjes – ze is warm, vochtig, zacht. Ik streel tussen haar lipjes door naar haar clitje en weer terug, heen en weer, tot ik mijn vinger langzaam bij haar naar binnen laat glijden.

Ze kreunt zacht, doet hetzelfde bij mij. Tot aan onze borsten staan we in het heldere, warme water. De maan straalt over het meer, zilver op onze natte huid. We tongen en vingeren elkaar langzaam, ritmisch. Ik ben nog nooit zo verliefd geweest. Ik heb me nog nooit zo verbonden gevoeld. Haar vingers raken me precies op de goede plekjes, precies zoals ik het nodig heb. Het voelt veilig, vertrouwd, intens.

Ik wil haar meer verwennen. Ik pak haar hand en neem haar mee tot het water minder diep is. Daar kus en lik ik haar borsten, haar buik, haar venusheuvel. Ze kreunt als ik over haar lipjes lik, naar haar clitje toe. Ik vinger haar terwijl ik aan haar clitje zuig – zachtjes eerst, dan steviger. Ze pakt me bij mijn haar, fluistert: “Laura… dit is zo lekker.”

Ze begint sneller te ademen, kreunt harder. Ik voel haar poesje om mijn vinger heen pulsen, samentrekken. Ze komt klaar – haar hele lichaam schokt, haar benen trillen, een lange, zachte kreun ontsnapt haar. Ze zakt door haar benen in het water, trekt me naar zich toe en kust me.

Dan fluistert ze: “Nu jij. Ik wil jou proeven.”

Ik ga staan, spreid mijn benen een beetje. Ze zakt door haar knieën, haar tong raakt mijn clitje. Golven van plezier en opwinding schieten door me heen. Haar vinger glijdt naar binnen, dan een tweede. Ze likt en zuigt aan mijn clitje, haar tong cirkelt, haar vingers bewegen in hetzelfde ritme. Het voelt ongelooflijk – warm, nat, precies goed.

Oef… ja, dat voelt goed. Ik streel door haar haren, voel hoe ze me helemaal overneemt. Het bouwt op, sneller en sneller. Mijn buik spant zich aan, mijn benen trillen. Alles concentreert zich daarbeneden: een warme, pulserende druk die groeit en groeit. Dan ontploft het – een golf van genot die door mijn hele lijf schiet, van mijn tenen tot mijn kruin. Mijn clitje klopt, mijn binnenkant knijpt om haar vingers heen, ik kreun hard en lang, mijn knieën knikken bijna. Het is intens, overweldigend, alsof alles in me tegelijkertijd loskomt. Tranen prikken in mijn ogen van puur geluk. Ik voel me zweven, licht, vrij.

Samen zwemmen we terug naar de rest. We vinden Lieke en Richard kussend in het water. Lieke kijkt op met een brede glimlach: “Was het lekker?”

Met een vuurrood hoofd spetter ik haar nat. We lachen allemaal.

Na nog even gedanst te hebben gaan we terug naar de tent. Als avond snack drinken we wijn met olijven, geitenkaas en gebakken worstjes. Lieke zit bij Richard op schoot, Anna bij mij. Haar mooie, zachte billen tussen mijn benen, mijn borstjes tegen haar rug. Ik sla mijn armen om haar heen, kus haar nek, voel haar hartslag onder mijn handpalm.

We kletsen over van alles – de dag, de muziek, hoe raar en mooi het Occitaans klinkt – tot we half in slaap vallen. Dan kruipen we tog maar de tent in.

Ik lig op mijn rug. Anna komt op me liggen: één been naast me, één been tussen mijn benen, haar hoofd ligt tussen mijn borsten. Ze kust mijn tepels zachtjes en likt er even over. Ik streel haar rug, haar billen, haar haar.

We vallen perfect in slaap – verstrengeld, warm, veilig, verliefd.

Ik hoop dat je genoten hebt van mijn verhaal.

Bedankt voor het lezen

Kusjes laura♡
Geef dit verhaal een cijfer:  
5   6   7   8   9   10  
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...