De Cult Van Ovulia - 26

We zijn met Kassia teruggekeerd bij de tweede tempel van Ovulia, verborgen in een klif aan de kust. De vorige keer werden Aliya en ik hier vastgegrepen door magische zee-anemonen die ons naar een intens orgasme dwongen. Daarna ontdekten we een barrière die alleen door een maagd geopend kan worden. We keerden terug naar Eikhaven en wisten geleerde Clemens Voss ervan te overtuigen zijn dienstmeid Kassia met ons mee te laten gaan. In de herberg maakte Kassia kennis met de kracht van het amulet, de magische ringen, en mijn pik - al was het alleen met haar mond.

Het tij is precies goed. De vorige keer kabbelden de golven nog tegen de rotswand, maar nu ligt de ingang van de grot bijna droog. Kassia staat naast me en staart naar de donkere opening in de rots. Haar blonde krullen wapperen in de zeebries en ze knijpt de riemen van haar tas samen alsof iemand hem zou kunnen afpakken.

"Dat is het?" vraagt ze. "Het ziet er heel krap uit."

"Het wordt breder aan de binnenkant," zeg ik. "Maar het eerste stuk is smal. We moeten er één voor één doorheen."

Kassia knikt. Ze heeft de reis hiernaartoe weinig gezegd - hoe dichter we bij de kust kwamen, hoe stiller ze werd. Nu we hier staan, kan ik haar zenuwen bijna ruiken.

Aliya legt een hand op haar schouder. "Hé. Het is oké om zenuwachtig te zijn. Ik was ook bang toen ik voor de eerste keer een tempel binnen ging."

"Was je dat echt?" vraagt Kassia.

"Ja," zegt Aliya. "En toen loste mijn kleding op en stond ik poedelnaakt naast een man die ik twee dagen kende. Dat hielp ook niet."

Kassia lacht. Het klinkt nog wat nerveus, maar het breekt de spanning. Ze haalt diep adem. "Oké. Laten we gaan voordat ik me bedenk."

We dalen de klif af langs het touw en ik pers me als eerste door de spleet. Het is nog smaller dan ik me herinnerde. Mijn borst en rug schrapen langs de ruwe steen terwijl ik mijn zwaard boven mijn hoofd houd. Achter me hoor ik Kassia zachtjes hijgen.

"Gaat het?" roep ik.

"Ja," klinkt haar hoge stem, gedempt door de rotsen. "Het is heel erg donker."

"Hou vol, het is niet ver meer."

Nog twee meter, dan ben ik erdoor. De gang opent zich en ik stap opzij. Kassia wurmt zich achter me aan naar binnen, gevolgd door Aliya, die haar fakkel aansteekt.

Het vuur verlicht de gang van gehouwen steen die flauw naar beneden loopt. De symbolen op de muren - spiralen, fallussen, borsten - werpen dansende schaduwen in het flakkerende licht. Water druppelt van het plafond en tikt zachtjes op de stenen vloer.

Kassia draait langzaam om haar as, haar mond half open. "Het is echt," fluistert ze. "We zijn echt in een tempel."

"Welkom in de Grot van Oorsprong," zegt Aliya.

Kassia raakt een spiraal op de muur aan en volgt de kronkelende lijn met haar vingertop. "Hoe oud is dit allemaal?"

"Die gravures zijn eeuwen oud," antwoordt Aliya. "De cult heeft ze gemaakt. Maar de grot zelf is nog veel ouder. Die is hier al langer dan er mensen zijn."

We beginnen de gang in te lopen, tot ik Kassia achter me hoor snuiven. "Wat is die geur?"

"Ah," zeg ik. "Dat is de garderobe."

De witgrijze nevel stijgt al op uit de spleten in de vloer. Dikke slierten kruipen langs onze benen omhoog. Kassia deinst achteruit en grijpt Aliya’s arm.

"Het is oké, Kass," zegt Aliya. "Het is precies wat we je verteld hebben. Het kriebelt en je kleding verdampt, maar het is niet gevaarlijk."

De mist reikt al tot Kassia’s knieën. "O-oké," fluistert ze. "Oké. Ik ben er klaar voor. Denk ik."

De mist omhult ons. Het tintelt op mijn huid als duizend speldenprikken, inmiddels bijna een vertrouwd gevoel. Ik voel mijn laarzen week worden, mijn broek uiteenvallen. Naast me slaakt Kassia een verraste kreet als haar nieuwe wandelschoenen slap worden om haar voeten.

"Het kriebelt!" roept ze. "Oh — het gaat snel —"

“Blijf lopen, Kass!” zeg ik. De mist vult nu de hele gang, zodat we elkaar niet meer kunnen zien. “Verderop stap je er weer uit.”

Ik stap als eerste uit de witte wolk, met alleen nog mijn ring, het amulet tegen mijn blote borst, en mijn zwaard in mijn hand. Dan Aliya: rug kaarsrecht, kin omhoog, poedelnaakt maar trots.

Dan Kassia.

Ze is helemaal naakt. Haar jurk, schoenen, tas, alles is weg. Ze heeft haar armen voor haar borsten geslagen en haar benen half gedraaid, alsof ze achter zichzelf wil verdwijnen. Haar slanke lichaam is melkwit in het fakkellicht. Haar blonde krullen vallen over haar schouders en bedekken deels haar handen. Ze trekt haar schouders op en kijkt naar de grond.

Ik heb haar bovenlichaam naakt gezien, in de herberg: haar kleine, stevige borsten met die zachte tepels. Maar ik zie haar nu voor het eerst helemaal. Haar smalle taille. Het dunne, blonde dons tussen haar dijen dat nauwelijks iets verbergt. De zachte ronding van billen die net volwassen zijn, perfect rond en stevig. Ze is tenger maar niet mager. Er zit een zachtheid in haar lijf die mijn vingers laat jeuken.

Het contrast met Aliya naast haar is scherp en maakt me geil op een manier die ik niet verwacht had. Aliya straalt, helemaal in haar element. En Kassia staat daar, naakt en heel klein in deze donkere gang. Maar ze doet het toch. De geile, avontuurlijke meid uit de herberg zit er nog in, ik weet het zeker, ook al herken ik haar nu niet in Kassia’s ogen.

"Kassia," zeg ik zacht. "Het is oké. We zijn allemaal naakt."

Ze kijkt op. Haar ogen glanzen in het licht van de fakkel.

Aliya loopt naar haar toe en legt voorzichtig haar handen om Kassia's polsen. "Je bent hier alleen met ons," fluistert ze. "Wij hebben je al bloot gezien, weet je nog? En je hebt een prachtig lijf. Dat vinden wij allebei."

Langzaam laat Kassia haar armen zakken. Ze staat nu volledig bloot voor ons en ik zie de wilskracht die het haar kost. Haar wangen gloeien, maar ze houdt mijn blik vast.

"Je bent zo mooi, Kass," zeg ik. "Echt."

Een wankele glimlach. "Dank je," fluistert ze. Dan kijkt ze omlaag naar zichzelf en naar ons, en ze lacht. "Alle goden. Wat zou meneer Voss hiervan zeggen?"

"Hij zou aantekeningen maken," zegt Aliya droog.

We lachen alle drie.

De gang daalt gestaag. Het water op de vloer verzamelt zich in steeds diepere plassen en de lucht wordt warmer en vochtiger. Kassia loopt dicht achter me. Af en toe raken haar vingers mijn bovenarm, kleine tikjes van vertrouwen.

Dan houdt de gang op en opent de ruimte zich.

Kassia hapt naar adem.

De enorme ondergrondse poel strekt zich voor ons uit, precies zoals ik me herinner. Het plafond verdwijnt in de duisternis boven ons, zo hoog dat het licht van de fakkel het niet bereikt. Maar het is niet donker, want het water geeft licht. Een diepe, paars-blauwe gloed stijgt op vanuit de diepte, als sterren op de bodem van een onderwaterhemel. De gloed beweegt langzaam, alsof het water ademt.

In het midden steekt het stenen platform uit het water, twintig meter verderop. De onderwaterrichel loopt er als een smal pad naartoe, en vanaf daar verder naar de overkant.

Kassia staart betoverd naar de grot. Haar eerdere schaamte is even vergeten, het paarse licht danst op haar bleke huid en glanst in haar wijdopen ogen.

"Grote goden," fluistert ze. "Dit is… wow. Ik heb nog nooit zoiets gezien."

"De anemonen leven in het diepe water," zeg ik. "Aan beide kanten van die richel. De vorige keer grepen ze ons toen we halverwege waren."

Kassia tuurt naar de paarse lichten die traag bewegen in de diepte. "Hoe groot zijn ze?"

"Sommige zo dik als mijn bovenarm," antwoord ik. "Andere dunner. Het verschilt."

Ze wrijft onrustig met haar hand over haar bovenarm.

Aliya dooft de fakkel. Het paars-blauwe licht is meer dan genoeg om bij te kunnen zien. Ze gaat naast Kassia staan en legt een hand op haar schouder. "Weet je het plan nog?"

Kassia knikt. "Jullie gaan eerst. Ik wacht. Als de planten jullie vasthouden, ren ik naar de overkant."

"Precies," zeg ik. "Blijf op de richel. Loop met lichte, snelle passen. Hoe minder je het water verstoort, hoe beter."

"En als ze mij ook pakken?"

"Niet verzetten. Dat is het allerbelangrijkste. De planten reageren op weerstand. Als je rustig blijft, zijn ze voorzichtig."

"Het is een tempel van Ovulia," zegt Aliya. "Ze willen je niet verwonden, Kass. Dat is niet wat deze plek doet."

Kassia kijkt naar het glimmende water. Haar kaak verstrakt. Dan kijkt ze ons aan en knikt, één keer, vastberaden.

"Oké. Laten we het maar doen dan."

-

Ik leg mijn zwaard opzij en laat me samen met Aliya in de poel zakken. Het water is warm, bijna heet, en komt tot mijn bovenbenen als ik op de richel sta.

"Volg mij," fluister ik. "We weten hoe dit werkt."

We lopen samen tot halverwege de richel. Het water blijft rustig. Ik pak Aliya's hand en trek haar naar me toe. Ze leunt naakt tegen mijn borst.

Ik sta strak van de spanning - van wat er komen gaat, van wat ik al weet over de tentakels, en van het besef dat ik dit keer bewust het diepe water in ga stappen. Ik denk aan hoe de anemonen me de vorige keer onder water trokken, de paniek, de ademnood, hoe ik even dacht dat ik het niet zou overleven. Maar ik denk ook aan wat er daarna kwam: hoe ze me optilden en stimuleerden, langzaam en intens, tot een orgasme dat mijn hele lijf deed schudden. Hopelijk slaan we het eerste deel vandaag over.

“Tot aan de overkant,” fluistert Aliya.

“Tot aan de overkant.” Ik kus haar.

We laten elkaar los en laten ons elk aan een kant van de richel in het diepe water glijden. Mijn hele lijf wordt omhuld door het behaaglijk warme water, en rimpels verspreiden zich over het verder spiegelgladde oppervlak. Ik zwem en kijk omlaag. Diep onder me begint het paarse licht te bewegen. Het komt omhoog.

Na een paar slagen voel ik een aanraking langs mijn been, een gladde sliert over mijn knie. Ik stop met zwemmen en wacht watertrappelend af. Tentakels glijden langs mijn voet, mijn buik, mijn billen. Twee dikkere wikkelen zich om mijn middel.

Mijn spieren spannen zich instinctief aan. Wat als we het mis hebben en ze me nu omlaag trekken?

Maar de tentakels duwen me omhoog. Mijn borst komt uit het water en een kussen van slierten vormt zich onder mijn nek. Mijn benen worden gespreid en opgetild tot ik horizontaal lig, drie handbreedtes boven het oppervlak. Ik word amper vastgehouden, het is meer of ik gedragen word in een hangmat.

Ik draai mijn hoofd. Aan de andere kant van het platform wordt Aliya op dezelfde manier opgetild. Ze ligt op haar rug, gedragen door tientallen lichtgevende tentakels. Ze krullen zich om haar knieën en duwen die zachtjes omhoog en opzij, zodat haar benen worden gespreid. Vanuit mijn positie kijk ik recht tussen haar dijen. Het paarse licht glanst op haar natte kutje.

"Ze zijn heel anders nu," zegt Aliya. "Zo veel zachter."

"Ik word amper vastgehouden," bevestig ik.

"Oh!" Kassia's stem echoot door de grot. Ze staat aan de waterkant, de hand voor haar mond geslagen. Ze staart sprakeloos naar het bizarre tafereel boven het water. Twee naakte mensen, gedragen door kronkelende, lichtgevende planten.

Een dunne tentakel kronkelt omhoog langs mijn dijbeen en wikkelt zich langzaam om mijn pik. Het tintelende slijm maakt mijn huid onmiddellijk gevoelig en ik zuig lucht door mijn tanden als het ding zachtjes begint te kneden. Mijn pik reageert direct en wordt stijf in de greep van de plant.

Bij Aliya is een dikke, vormbare tentakel omhoog gekomen tussen haar benen. Hij wrijft over haar spleetje, verspreidt het tintelende slijm over haar lippen en haar klitje. Dan drukt hij, opent haar ingang, en glijdt langzaam naar binnen. Via de ring voel ik hoe het warme, geribbelde vlees haar opvult en zich aanpast aan haar vorm, hoe het slijm op haar wanden elke zenuw in brand zet. Aliya kreunt diep.

"Moet ik nu gaan?" roept Kassia.

"Nog even," antwoord ik schor. "Er komen nog — ah — er komen nog meer."

Nieuwe tentakels stijgen op uit de diepte. Ze wikkelen zich om Aliya's borsten en vinden haar tepels, sluiten zich er omheen. Aliya's rug kromt licht. Ze heeft haar handen op haar dijen gelegd, maar de planten trekken haar armen zachtjes opzij en nemen de controle over.

Een tweede tentakel wikkelt zich om mijn ballen en kneedt ze traag. Een derde, breder, laat zich zakken over het topje van mijn eikel en omsluit de hele kop. Het is deels doorzichtig en ik kan mijn eigen eikel zien, glanzend van het slijm, terwijl de huls langzaam begint te pulseren en te zuigen. Het voelt alsof ik door een warme mond wordt gezogen terwijl mijn schacht en mijn ballen perfect worden gestimuleerd. Het zalige gevoel maakt mijn pik keihard en laat me diep kreunen.

"Thomas?" Kassia's stem klinkt klein in de enorme ruimte. "Gaat het?"

"Het gaat — ahhh — het gaat goed," breng ik uit. "Ga nu, Kass! Ren!"

Ze stapt op de richel. Snel, lichte passen, haar armen gespreid. Het wateroppervlak rimpelt nauwelijks onder haar voeten. Ze bereikt het middelste platform in een paar tellen en rent er overheen. De tweede helft van de richel ligt voor haar.

De huls rond mijn pik glijdt omlaag en omhult mijn hele pik, tot aan de basis. De zuigende bewegingen beginnen langzaam maar met een druk die mijn ogen laat rollen. Ik kan mijn eigen pik door het doorzichtige vlees zien, glanzend en keihard, terwijl de tentakel me eindeloos geduldig bewerkt.

Via de ring voel ik Aliya. De dikke tentakel in haar kutje beweegt nu harder. Geribbelde pulsen glijden over haar wanden terwijl de slierten rond haar tepels trekken en knijpen. Ze is volledig in de ban van het genot. Vanaf waar zij ligt, aan de andere kant van het platform, kan ze Kassia niet zien.

Aliya? stuur ik. Alles oké?

Haar stem explodeert in mijn hoofd. FUCK, Thomas! Het is zó intens! Ik ben zo… dichtbij, en ze laten me steeds net niet—

De tentakel rond mijn eikel pulseert harder en er komt een platte sliert omhoog die zich onder mijn ballen drukt, zodat mijn hele pik omhoog wordt geduwd. Het gevoel is obsceen, als een hand die mijn ballen weegt terwijl een mond aan mijn eikel zuigt. Ik kreun zo hard dat het weerkaatst tegen de grotwanden. Via de ring kolkt Aliya's genot als golven door mijn eigen onderbuik: het gevoel van helemaal gevuld zijn, geribbeld vlees dat over gevoelige wanden schuurt, tepels die gedraaid en geknepen worden.

Het maakt mijn hoofd wazig. Kassia staat nog op het stenen platform. Ik wíl naar haar kijken, op haar letten, maar elke beweging van de tentakels verdrinkt mijn gedachten in genot. Mijn oogleden trillen en ik gooi mijn hoofd achterover, totaal overweldigd door de genadeloze stimulatie.

Ik dwing mezelf mijn ogen te openen. Kassia is op de tweede richel, al halverwege de overkant.

Hou vol, Aliya. Kassia is er bijna.

Acht meter. Zes. Kassia's voeten kletsen snel op het ondiepe water.

Vier meter.

Er beweegt iets in het water naast haar. Het oppervlak borrelt. Een donkere schaduw verschuift onder de paarse gloed.

Kassia slaakt een gil. Ze stapt naar de andere kant van de richel — haar voet glijdt weg over het natte steen — ze zwaait wild met haar armen —

De plons echoot door de grot als ze zijwaarts van de richel in het diepe water verdwijnt.

"KASS!"

Ik richt me op, maar de tentakels om mijn middel trekken me direct terug. De slierten rond mijn polsen verstevigen hun greep. Ik kan niks doen. Helemaal niks.

"NIET VECHTEN!" brul ik. "Kassia, niet vechten! Laat je gaan!"

Het water rond haar kolkt wild. Ik zie haar armen boven het oppervlak. Ze zwemt, graait naar de oever, maar paarse slierten schieten omhoog. Een tentakel wikkelt zich om haar enkel. Een om haar middel. Een derde om haar schouder.

Kassia schreeuwt.

Maar ze vecht niet. Of ze heeft me gehoord, of haar lichaam heeft de keuze voor haar gemaakt. Ze hangt slap in de greep van de planten. Ze tillen haar op. Langzaam, precies zoals bij mij, komt haar kleine lichaam uit het water, druipend en glanzend van paars licht.

Shit, klinkt Aliya's stem. Is Kass gevallen?

Ja. Ze hebben haar gegrepen.

Nee—

Ze lijkt oké. Ik hou haar in de gaten.

"Ik ben oké!" roept Kassia, alsof ze me heeft gehoord. Haar stem trilt, maar er zit vastberadenheid in. "Ze houden me vast. Ik beweeg niet."

"Goed zo, Kass," roep ik. "Je doet het goed. Blijf kalm."

Aliya's opluchting golft via de ring naar me toe, maar dan nemen de tentakels haar weer over. De dikke plant in haar kutje versnelt zijn ritme en ze kreunt ongecontroleerd. Haar hoofd valt achterover.

Thomas, ik kan niet… Ik kan me niet concentreren op twee dingen tegelijk…

Dat hoeft ook niet. Ik kijk naar haar. Geniet ervan, lieverd.

Kassia hangt boven het water, haar armen wijd, haar benen gespreid door de kluwen tentakels die haar vasthouden. Kleine slierten glijden verkennend over haar lichaam, langs haar armen, over haar schouders, langs de buitenkant van haar borsten. Lichtgevende sporen van slijm glanzen op haar bleke huid.

"Het tintelt zo," hijgt ze. "Overal."

Twee slierten vinden haar borsten. Ze wikkelen zich om het zachte vlees, drukken haar kleine borsten naar elkaar toe. De uiteinden vinden haar tepels, die zachtroze knopjes die ik nog zo goed ken van de herberg, en strijken er met tintelend slijm overheen. Kassia houdt haar adem in.

"Oh," kreunt ze. "Oh, dat is…"

De tentakel rond mijn pik versnelt alsof hij reageert op haar stem. De huls zuigt harder, mijn ballen worden steviger gekneed, en de platte sliert drukt ritmisch omhoog. Ik kreun luid. Tussen Aliya's genot dat als warme golven door mijn onderbuik spoelt en het meedogenloze zuigen aan mijn eigen pik, verlies ik bijna het zicht op Kassia.

Bijna.

Een bredere tentakel kronkelt tussen haar gespreide benen. Langzaam en doelgericht beweegt hij omhoog. Hij glijdt langs haar kuit, over haar knie, steeds hoger langs haar dijbeen. Kassia balt haar handen tot vuisten, maar verroert zich niet. De tentakel bereikt de binnenkant van haar dijen. Haar borst gaat snel op en neer.

Mijn gedachten bevriezen. Ik wacht op het moment dat hij bij haar naar binnen dringt, en mijn maag draait om bij het idee. Ik maak me zorgen om haar. Natuurlijk. Ik wil haar beschermen. Maar er is een ander deel van mij - een diep, bezitterig, geil deel - dat vooral niet wil dat deze plant me voor is. Ik wil haar eerste zijn. Ik wil degene zijn die haar opent, die haar laat voelen hoe het is om gevuld te worden. Alle goden, ik ben fucking jaloers op een plant.

De brede tentakel bereikt haar kutje. Maar hij glijdt niet naar binnen. Hij legt zich er plat overheen, van onder tot boven, als een grote, warme, natte hand. Het slijm verspreidt zich over haar spleetje, haar schaamlippen, haar klitje.

De opluchting en de opwinding zijn zo intens dat ik bijna schreeuw. Weet de tempel wie ze is? Herkent de magie haar?

De tentakel begint te bewegen, langzame, golvende streken over haar hele kutje. Kassia kromt haar rug en slaakt een kreun die veel dieper klinkt dan je van haar zou verwachten. Haar heupen bewegen mee, zoekend naar meer druk. De slierten op haar tepels knijpen in hetzelfde ritme.

"Oh goden," kreunt ze. "Oh goden, oh goden—"

Ik kijk naar Kassia's naakte lichaam, hijgend en glanzend boven het water, terwijl paarse tentakels haar spleetje verwennen en haar borsten kneden. Ik kan niks doen. Kan alleen maar toekijken, vastgehouden door mijn eigen kluwen planten die mijn pik zuigen en mijn ballen kneden. Het is waanzinnig frustrerend en waanzinnig opwindend tegelijk.

Aliya is helemaal weg. Haar kreunende extase stroomt via de ring als een constante stroom door mijn zenuwstelsel. De combinatie - het zuigen, het gevoel van Aliya's kutje dat van binnenuit wordt geribbeld, het zicht op Kassia die wordt verwend door de gloeiende tentakels - is te veel.

Thomas, fluistert Aliya's stem in mijn hoofd, wazig en ver weg. Ik ga komen… Ik kan niet meer…

Ik ook, stuur ik terug. Kom maar, lieverd. Laat het gaan.

Aliya spant haar hele lijf aan en gilt terwijl de tentakel zich diep in haar kutje boort en haar naar een gigantisch orgasme duwt. Tegelijk, synchroon via de ringen, kom ik ook kreunend klaar. Ik spuit mijn zaad in de paarse huls rond mijn pik, waar het zwevend blijft hangen. Golf na golf wordt door de tentakel opgezogen.

Als mijn ogen weer scherpstellen, trillen mijn spieren nog na. De tentakels laten me langzaam zakken en leggen me op het stenen platform. Aan de andere kant wordt Aliya ook neergezet; ze rolt op haar zij en hijgt met haar ogen dicht.

Maar ik heb nu amper oog voor haar. Ik richt me op, mijn benen nog slap, en kijk naar Kassia.

Ze is volledig in de greep van de tentakels - ze tillen haar heupen omhoog, houden haar armen wijd, spreiden haar benen. De brede tentakel over haar kutje heeft zijn ritme opgevoerd, ik kan hem zien bewegen, snel en nat, ritmische streken die haar hele spleetje bedekken. De planten op haar borsten knijpen steviger in haar tepels. Haar hele lichaam trilt. Haar ogen zijn dicht, haar mond wijd open, en haar hoofd schudt heen en weer alsof ze probeert te ontsnappen aan iets wat haar overneemt.

Aliya kruipt naast me en kijkt ook. We zitten schouder aan schouder op het koude steen en staren naar het tafereel. Het is een machteloos gevoel, maar ondanks dat ook ontzettend geil.

"Goden," fluistert Aliya. "Kijk haar."

Kassia's rug kromt zich als een boog en haar kreunende stem echoot door de hele grot. "Ik voel — oh goden — het komt — het komt —"

Ze schreeuwt. Lang en hoog en ongecontroleerd. Haar lijf schokt in de greep van de tentakels; haar tenen krullen, haar handen grijpen blindelings naar de slierten die haar armen vasthouden. De planten houden haar stevig en zacht tegelijk, als een hand die een vogel vasthoudt, terwijl hun bewegingen trager worden om haar orgasme te begeleiden.

Langzaam worden hun bewegingen zachter, tot haar spieren zich eindelijk ontspannen en haar hoofd opzij valt. Hijgend en rillend blijft ze in hun greep achter.

De planten dragen haar langzaam naar de overkant en leggen haar voorzichtig op de stenen. De tentakels wikkelen zich van haar af en glijden stil terug in het water.

Aliya en ik rennen over de tweede richel. Onze voeten spatten door het ondiepe water. De anemonen laten ons met rust.

Kassia ligt op haar rug. Haar ogen staan open maar wazig. Haar lichaam glimt van het slijm en het water. Heel langzaam richt ze haar blik op mij.

Ik kniel naast haar. "Kass, gaat het?"

Ze lacht. Het is bibberig en onstabiel, maar het is een lach. "Dat… dat was niet normaal." Ze komt half overeind en slaat haar armen om mijn nek. Haar naakte, natte, slijmerige lijf drukt zich tegen het mijne. Ze trilt nog steeds. "Ik dacht echt even dat ik zou verdrinken."

"Je deed het perfect," zeg ik. Ik sla mijn armen om haar heen en druk haar stevig tegen me aan.

Aliya knielt aan haar andere kant en strijkt de natte krullen uit haar gezicht. "Je bleef kalm. Dat is het moeilijkste."

"Hij ging niet naar binnen," zegt Kassia. Ze trekt zich terug uit mijn omhelzing en kijkt omlaag naar haar lichaam, alsof ze het controleert. "De planten. Ze deden van alles, maar niet… dát."

"De tempel weet wat je bent," zegt Aliya zacht. Er klinkt ontzag in haar stem. "De magie herkent je."

We spoelen ons af met water uit de poel. De anemonen blijven dit keer rustig; hun paarse gloed pulseert langzaam in de diepte, maar geen enkele tentakel komt boven het oppervlak. Kassia's handen trillen nog terwijl ze het slijm van haar schouders wast, maar haar blik is helder. De kleur is terug op haar wangen. Ze oogt ook veel meer ontspannen nu, doet geen enkele poging meer om haar naakte lichaam voor ons te verbergen.

“Ik snap nu beter waarom deze kamer hier is,” zegt Aliya.

“Hoe bedoel je?” vraag ik. “Het is bescherming, toch? Je overleeft het alleen als je weet wat je moet doen.”

“Ik denk dat het meer is dan dat,” zegt ze. “Het is ook… voorbereiding. Net als de mist. De tempel wil dat je naakt en geil bent als je bij de volgende kamer komt. Je kunt er niet met droge ogen langs.”

“Waar moeten we nu heen?” vraagt Kassia.

We lopen met haar naar de ronde boog in de rotswand, omgeven met de glimmende symbolen en runen die in de rots gekerfd zijn, en de trilling die in de lucht hangt in de opening.

Als we dichterbij komen, komt de barrière tot leven. Het onzichtbare energieveld wordt actief, begint te kolken, en verdicht zich tot een gouden schijnsel dat de hele opening vult. Het golft en draait als vloeibaar goud. De symbolen langs de rand vlammen helder op.

Aliya verstijft. “Ongelofelijk,” fluistert ze. “De vorige keer gebeurde dit niet, Kassia. Het reageert op jou.”

Kassia staat voor de boog en kijkt naar ons over haar schouder. Het gouden licht weerspiegelt in haar blauwe ogen en geeft haar bleke huid een warme glans. Met die krullen en dat licht en dat naakte lichaam ziet ze eruit als een schilderij.

“Dit is waar ik doorheen moet, toch?”

Ze wacht niet op antwoord. Ze heft haar rechterarm, reikt naar voren, en raakt het gouden licht aan.

De barrière spat uiteen. Duizenden kleine vonken schieten alle kanten op, als een zwerm vuurvliegjes die allemaal tegelijk worden losgelaten. Het goud schiet langs de muren en het plafond en dooft uit. In mijn amulet voel ik een diepe trilling, als de nagalm van een gong.

Dan is het stil. De opening is leeg. De barrière verdwenen.

“Wow,” zegt Aliya.

Kassia draait zich naar ons om. Haar mond hangt open. “Wow, inderdaad. Dat… dat was het?”

Aliya grijnst breed. “Voor jou wel, blijkbaar. Wij kwamen er niet doorheen.”

Ik leg mijn hand op haar schouder. “Goed gedaan, Kass.”

Achter haar verdwijnt een gang in de duisternis. Maanden van reizen, de elfen vinden, een ritueel met de Elf-Moeder, twee keer naar Eikhaven, Kassia overtuigen, Voss overtuigen, een aanval van huurlingen overleven - en het heeft ons hier gebracht. Een maagd en een open deur.

Kassia kijkt naar haar hand alsof die van een ander is. “Het voelde warm,” zegt ze. “En… bekend?” Ze balt haar vuist en opent hem weer. “Alsof het op me wachtte.”

Ik stap langs haar heen, de gang in.

“Laten we kijken wat er op ons wacht.”

Trefwoord(en): 18 Plus, Fantasy, Maagd, Naakt, Orgasme, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!