Pervers Verlangen... - 2

Ongeveer zes weken na mijn avontuur met Steven kwam ik thuis en vond moeder met een huilende Wilma op de bank. Ze wierp me een blik toe wat zoveel betekende als ga maar naar boven toe. Even vrouwen onder elkaar…
Verward en met samengeknepen keel rende ik de trap op.
In mijn achterhoofd ontvouwde zich een scenario wat voldeed aan mijn ergste vermoedens…
Toen een half uur later de voordeur dichtklapte liep ik de trap af naar beneden. Mijn benen slap als pudding.
‘Wat...eh...kwam de buurvrouw doen?’
Het leek alsof mijn stem ergens anders vandaan kwam.
Moeder was in de keuken begonnen met eten koken. Ze draaide zich zwijgend om met een verwijtende blik in haar ogen. Tranen schoten me in de ogen en mijn onderlip trilde maar voordat ik kon beginnen aan mijn zorgvuldig voorbereide excuus was ze me al voor.
‘Haar man is bij haar weg…’zei ze met striemende stem. ‘Wilma heeft hem betrapt met een andere vrouw.’
Ze lachte schamper.’ Ze heeft hem gelijk de deur uitgeschopt. Ik heb het altijd al gezegd. Mannen zijn niet te vertrouwen.’
Moeder praatte verder maar de woorden bleven hangen in het luchtledige...Als verdoofd bleef ik staan en vroeg me af of Wilma ook van mij afwist. Er was maar een manier om daar achter te komen.
Zijn woorden echoden nog door mijn hoofd...als je blijft kom ik in de problemen...Tegen hoeveel vrouwen zou hij dat hebben gezegd, vroeg ik me af.
Ik liep achterom. Wilma zat in de tuin te een folder door te lezen. Het hondje lag te slapen onder haar stoel.
Ze keek op toen ze me bij het tuinhekje zag en stond op om het open te doen.
‘Leuk dat je even langs komt, zei ze toonloos.
Ik aarzelde maar er klonk geen verwijt door in haar stem.
‘Ik zag je bij ons thuis en vroeg me af of ik iets…’
‘Misschien wilde ik het niet zien,’ zei ze zacht, liep voor me uit en ging weer zitten. Ze keek me scheef aan.
‘Steve liep alleen maar achter zijn pik aan...hij hield wel van me, zei hij. Maar….’
Ze haalde diep adem en rechtte haar schouders. Ik kan niet samenleven met een man die zijn bed deelt met andere vrouwen.’
Opeens keek ze me aan met een smeulende wantrouwende blik.’ Ik heb zelfs wel eens gedacht, dat…’
Ze verviel in stilzwijgen en stond opeens op.’ Wil je wat drinken? ‘
‘Cola graag.’
Ik liep achter haar naar binnen en zag de tafel waarop hij me had geneukt. Er stond nu een vaasje bloemen op. De cola borrelde en siste in de fles toen ze die opendraaide. Ze draaide zich om en sloeg haar armen over elkaar.
Onze ogen ontmoetten elkaar en terloops vroeg ze aan me. ’Heeft hij wel eens avances naar jou gemaakt? Geprobeerd om..je weet wel..’
Ik slikte en voelde hoe een ijzeren band om mijn hoofd heen werd aangetrokken. Mijn kutje kriebelde alweer bij de herinnering.
Alle kracht vloeide weg uit mijn lichaam. ‘Hij heeft nooit…’
Mijn keel was droog en ik voelde het bloed uit mijn gezicht wegtrekken.
Wilma draaide zich abrupt om en schonk een glas vol. Haar stem klonk gebroken.
‘Misschien dacht ie...zo’n leuk jong ding met een lekker strak kutje..’
Ik stond op het punt het uit te schreeuwen.
Ze gaf me de cola en haalde verontschuldigend haar schouders op.
‘Sorry dat ik zo praat, hoor. Ben het niet gewend van mezelf. Maar…op een gegeven moment ga je overal spoken zien.’
Ze liep voor me uit terug naar de tuin en ging weer zitten.
‘Maar het is eigenlijk fijn dat je er bent. Ik wil je iets vragen.’
Ze keek op haar horloge. ’Moet over een uurtje de kinderen van school halen.’
Wilma boog zich naar me toe. Haar blik bleef aan mijn borsten haken.
‘Nu Steve weg is, wil me toch veilig voelen thuis. Heb je morgen even tijd? ‘
Mijn ademhaling versnelde.’ Eh...ik ben morgen twee uur klaar met school.’
‘Ik heb een afspraak met een kennel. Ik wil een waakhond kopen...een herder of zoiets.’
Ze keek met een glimlach om haar lippen naar Dozey.’ Ik bedoel dus een echte hond...niet zo’n kutlikkertje als Dozey.’
Ik keek een beetje jaloers naar de lichtbruine pluizenbol die een vredig hondenbestaan leidde onder de stoel.
Opeens sloeg Wilma een hand voor haar mond en barstte in tranen uit.
‘Ik weet niet wat me mankeert, ’snikte ze.’ Sinds Steve weg is ben ik helemaal van slag.’
Een beetje ongemakkelijk nam ik haar in mijn armen en streelde over haar haren.
Haar wangen waren kletsnat en mijn blouse ook.

Na een paar minuten maakte ze zich langzaam van me los. De warmte van haar lichaam deed mijn tepels tintelen. Plotseling drukte ze een zachte smachtende kus op mijn mond. Het kwam zo onverwacht dat ik verbijsterd bleef staan, niet in staat een vin te verroeren.
‘Sorry,’ zei ze met paniek in haar stem en duwde me zacht weg. ’Ik liet me gaan. Je zal me wel een raar mens vinden. Oh..God...wat mankeert me.’
We sloegen allebei onze ogen neer. Als eerste deed ik een stap achteruit en hapte naar adem.
Ik wilde haar iets zeggen maar de woorden bleven steken in mijn keel. In plaats daarvan bracht ik moeizaam uit. ‘Morgen rond twee uur? ‘
Wilma veegde haar natte haren voor haar ogen weg en slikte iets weg. Haar donkere ogen keken me aan en voor de zoveelste keer vroeg ik me af hoeveel ze wist…
Ze knikte.’ Dat zal fijn zijn.’
Zonder om te kijken liep ik de tuin uit terwijl ik haar ogen voelde brandden in mijn rug.
Ze zat al in de auto toen ik aan kwam lopen.’ Stap in, ’zei ze vrolijk.’ Het is nog een aardig eindje rijden. Lief dat je mee wil.’
‘Tuurlijk,’ antwoordde ik.’ Hoop dat je er iets aan hebt.’
De autorit verliep stilzwijgend. We waren ieder verdiept in onze eigen gedachten. Ik had gehoopt dat ze niet zou gaan beginnen over Steve, bang als ik was dat ik toch mijn mond voorbij zou praten.
Na ongeveer drie kwartier te hebben gereden stopten we bij een langwerpig gebouw tussen de bomen. We stapten uit en liepen door de zware rubberen deuren naar binnen. Achter een bureau begroette een jong meisje ons die zich voorstelde als Daphne. Geblaf en gehuil in alle toonaarden kwam ons al tegemoet.

We liepen een lange gang in en kwamen langs kleine kooitjes tot we opeens bij de grotere kooien kwamen met daarin de herders, labradors en dalmatiërs en andere grote honden.
Sommige kwamen nieuwsgierig naar ons toe en keken Wilma aan met hun grote trouwe hondenogen alsof ze wisten dat daar het verlossende antwoord van moest komen. We hadden bijna alle honden al gezien en bijna was onze hoop vervlogen nog te kunnen slagen toen we in het laatste hok een grote, donkere herder zagen liggen die zacht jankend overeind kwam en snuffelend naar ons toe liep.
‘Dit is Bruce, een reu van vier jaar, ’zei Daphne, opende de traliedeur en liep naar binnen. Ze ging bij hem zitten en aaide over zijn grote kop.
‘Bruce is een pechvogel, ’zei ze zacht.’ Hij moest worden geopereerd maar de eigenaar kon de rekening niet betalen en nu hebben we geen andere keuze dan om iemand te vinden die het wel kan betalen, anders moeten we …’
Ik keek Wilma smekend aan toen ik de strekking van haar woorden begreep.
‘Alsjeblieft, Wilma. Hij is echt lief, vind je niet.’
Ik wrong me langs Daphne heen en aaide hem over zijn kop. Wilma trok een zuinig gezicht maar vroeg toch wat haar dat ging kosten.
‘Als u even meeloopt laat ik het u zien,’ zei Daphne.
Ik hoorde ze niet meer, streelde zijn kop en bewonderde zijn spieren en glanzende vacht.
Bruce legde zijn zware kop bij mij op schoot, jankte zachtjes en likte mijn hand. Mijn hart bonsde en bloed gonsde door mijn aderen. Dit was een hond die Steve ook graag had willen hebben. Ik kriebelde hem achter zijn oren en praatte zacht tegen hem. Op de een af andere manier voelde ik me met hem verbonden.
Als Wilma hem niet zou kopen dan…
In hoorde hun voetstappen over de betonnen vloer.
‘Nou, dat is dan geregeld, ’hoorde ik Daphne zeggen.’ Als er iets is met Bruce, kunt u altijd contact met ons opnemen.’
Mijn hart maakte een sprongetje…Wat ik al had verwacht en ook had gehoopt diende zich al snel aan. Wilma appte me of ik het hele weekend kon komen oppassen. Ze had een teambuilding weekend van haar werk.
Geen probleem, stuurde ik terug. Inmiddels had ze ook weer contact met Steve gehad en gingen de kinderen om het weekend één dag naar Steve. Dat zou ook dit weekend zijn op de nacht van vrijdag op zaterdag. Dus ik had bijna het hele weekend alleen met de honden.

Die vrijdagavond was ik al bij Wilma toen Steve de kinderen op kwam halen.
Mijn hart bonsde zo hard dat ik bang was dat het uit mijn borstkas zou springen. Hij was niets veranderd. Ik zag zijn spieren golven onder zijn shirt, zijn lange haren in zijn gespierde nek waar de aderen dik op stonden. Zijn vierkante kaak en de verbaasde uitdrukking op zijn gezicht toen hij mij zag staan in de deuropening en zijn schaduw over me heen viel. Wilma zag het ook maar voordat ik iets kon zeggen was zij me voor.
‘Danny past op de honden. Je bent een kwartier te vroeg trouwens.’
Zijn wenkbrauwen schoten omhoog. ’Honden? ‘
Wilma deed een stap achteruit en Steve schoof langs haar heen.
‘Loop je even met Steve mee naar Bruce, ga ik met de kinderen boven even de spullen inpakken.’
Bloed raasde door mijn aderen en de adrenaline stroomde rijkelijk. Steve was net als Bruce, een gespierd, machtig wezen.
Wilma’s voetstappen waren net op de trap toen ik tegen Steve opsprong en hem overal gretig begon te kussen. Ik was gek van verlangen toen hij me op de tafel smeet en mijn broek uittrok met de rits en ceintuur nog vast. Het ging zo hard dat hij ook gelijk mijn slip uittrok.
Ik jankte als een klein kind van geluk toen hij mijn benen uit elkaar trok. Elke cel in mijn lichaam wilde worden bevredigd. Zijn pik schoof keihard mijn zeiknatte kut in en hij begon me te neuken als een beest. Hij vulde me helemaal, werd steeds groter en dikker.
Zijn handen grepen mijn heupen zo hard vast dat ik er blauwe plekken aan ging overhouden. Zijn bovenlichaam lag over me heen, verpletterde mijn borsten. Onze tongen vonden elkaar in de vochtige warme van mijn mond.
Ik had mijn genot en vreugde willen uitschreeuwen maar hij hield zijn grote hand stevig op mijn mond gedrukt. Steve kwam explosief klaar en mijn hele kut werd vol gespoten. Schokkend en kreunend voelde ik hoe een gigantisch orgasme bezit van me nam. Ik snakte naar adem en kromde mijn rug als een kat. Er leek geen einde aan te komen. Ik trilde als een rietje toen hij zich met een plop uit me terug trok maar ik hield hem jammerend vast zoals een drenkeling zijn reddingsboei omarmd. Hijgend en sussende woordjes sprekend ontspande hij zijn spieren en maakte zich voorzichtig van me los.
‘Danny, ’fluisterde hij schor in mijn oor.’ Laat me gaan. Wilma kan ieder moment naar beneden komen.’
Met tranen in mijn ogen kuste ik hem, liet hem met een bovenmenselijke inspanning los en trok snel mijn kleren aan. Hij wist niet hoe zwaar het was alleen in bed te liggen terwijl mijn hoofd en mijn hart vervuld waren van hem. Toen Wilma met de kinderen omlaag kwam zaten we in de tuin en kroelde Steve met zijn hand in Bruce zijn nek.

Ze keek me raar aan.’ Wat zie jij er verhit uit? ‘
De lucht om me heen was zo zwaar dat ik moeite had met ademen.
‘Ik heb met Bruce in de tuin gerend,’ zei ik.
Ik voelde nog steeds zijn geslacht tussen mijn benen en ik wist dat ik niet zonder hem kon. Mijn vagina was drijfnat en geil en sperma plakte aan mijn benen. Ik moest zo meteen schone kleren aan trekken.
Wilma nam voor zolang genoegen met mijn verklaring. Ze liep met Steve en de kinderen naar de deur en zwaaide ze na toen ze luid toeterend vertrokken…Ik lag in bed, rook zijn adem en voelde zijn lippen op die van mij. Voelde zijn warme adem over mijn lichaam strijken. In mijn gedachten trok ik hem bovenop me, klemde mijn kut als een ijzeren vuist om zijn penis heen. Zijn gretige handen op mijn borsten. Ik leverde me helemaal aan hem uit, onvoorwaardelijk.
We waren als Ying en Yang. We wervelden om elkaar heen in een eeuwigdurend spel van elkaar aantrekken en afstoten. Uiteindelijk viel ik zacht huilend tegen de ochtend in slaap in de wetenschap dat als hij hier nog was geweest ik slechts een paar meter bij hem vandaan had gelegen.

Trefwoord(en): Neuken, Orgasme, Pervers, Verlangen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!