Ben Ik Een Sletje? - 5

Dit is het vijfde deel van de fictieve serie 'Ben ik een sletje?'. Dit verhaal is niet te lezen zonder eerst de vorige delen te lezen. Geniet en masturbeer, maar niet zo enthousiast dat je het einde niet haalt!

Kristel trapte langzaam, de pedalen draaiend in een ritme dat haar gedachten niet kon bijhouden. De wind koelde haar wangen, maar niet de hitte die nog in haar lichaam zat – een mengeling van zweet, opgedroogd zaad en schaamte die zich vastklampte aan haar huid. Elke slag van de ketting voelde als een herinnering: de paardenstaart die tegen haar rug zwiepte, het aapje op de string dat nu in haar tas zat - een cadeautje dat hij als aandenken aan haar gegeven had - en Mark's stem die “Sophie” kreunde terwijl hij in haar kwam.

Ze schaamde zich. Diep. Ze had zich uitgegeven voor een meisje van veertien, in het bed van dat meisje, met het ondergoed van dat meisje, terwijl een vader haar neukte alsof ze zijn verboden droom was. Ze voelde zich vies, misbruikt, verkeerd. Maar tegelijkertijd… was er trots. Een stille, donkere trots. Ze had hem gegeven wat niemand anders kon: de levende versie van zijn jarenlange fantasie. Zij had dat mogelijk gemaakt. Niemand anders. Alleen zij.

Haar gedachten dwaalden af naar haar eigen huis. Hoe zou dat daar zijn geweest? Zou haar vader ook zo naar haar gekeken hebben als ze in korte broek door de gang liep? Had hij ook stiekem gefantaseerd toen ze net begon te ontwikkelen, toen haar borsten voller werden, haar heupen ronder? Ze herinnerde zich een avond, jaren geleden, dat hij per ongeluk zijn kamerdeur op een kier had zien staan. Hij zat op de rand van zijn bed, broek op zijn enkels, hand om zijn pik, ogen gesloten, mond halfopen. Ze had zich meteen omgedraaid, hart bonzend, gezicht vuurrood. Die nacht had ze aan hem gedacht terwijl haar vingers tussen haar benen gleden. Ze was gekomen met zijn naam in haar hoofd, en daarna had ze zich zo geschaamd dat ze een week amper oogcontact met hem had gemaakt.

Ze herinnerde zich ook hoe hij keek als ze ’s avonds van de douche naar haar kamer liep, handdoek omgeslagen, nat haar over haar schouders. Zijn ogen bleven altijd net iets te lang hangen – niet opdringerig, maar ook niet helemaal onschuldig. Ze had het altijd afgedaan als verbeelding. Nu vroeg ze zich af: wat dacht hij dan? Dacht hij aan haar lichaam onder die handdoek? Aan hoe ze eruit zou zien als die viel? Had hij later in bed aan haar gedacht, net zoals Mark aan Sophie?

De gedachte maakte haar misselijk. En tegelijkertijd nat. Ze kneep haar dijen samen op de fiets, voelde de tinteling weer opkomen. Ze haatte zichzelf voor wat er door haar hoofd ging.

Kristel fietste de laatste meters naar huis, de wind droogde het zweet op haar huid, maar de plakkerigheid tussen haar dijen bleef. Ze zette haar fiets in de schuur, liep naar boven en deed haar kamerdeur op slot. Zonder het licht aan te doen liet ze zich op het bed vallen. Ze wist niet wat ze nu voelde: schaamte, trots, schuld, lust, verdriet – het zat allemaal door elkaar.

Ze trok haar tas open. Bovenaan lag de groene string met het aapje. Mark had hem haar meegegeven toen ze wegging, met een bijna verlegen glimlach: “Die draagt ze al even niet meer. Neem maar mee. Er zijn veel meer mannen die dit leuk vinden.”

Ze hield het lapje stof even tussen haar vingers. Het rook nog vaag naar wasmiddel en iets zoets, iets dat aan een ander meisje toebehoorde. Ze wist dat ze het weg had moeten gooien. In plaats daarvan stond ze op, trok haar joggingbroek en slip uit, en stapte in de string. Het aapje kwam weer precies over haar schaamheuvel te zitten. De stof voelde zacht, maar vreemd – te klein, te speels, te jong.

Ze keek in de spiegel. De paardenstaart hing nog in haar haar. Ze zag er inderdaad jonger uit. Onschuldiger. Ze voelde een rilling over haar rug lopen – schaamte, opwinding, nieuwsgierigheid. Zou het waar zijn wat Mark zei? Zouden andere mannen dit echt geil vinden? Het was zo kinderachtig. Ze kon het zich niet voorstellen, maar ze moest het weten.

Ze pakte haar telefoon, opende de chatapp en logde in met MissyK.

De camera ging aan. Ze richtte hem op zichzelf: alleen de string, verder naakt, zittend op de rand van haar bed. Ze spreidde haar benen een klein beetje, liet het aapje goed in beeld komen.

Binnen seconden stroomde de chat vol.

Luuk: Holy shit, dat aapje… je bent fucking schattig.

Gert-Jan: Precies zoals ik het me voorstel. Jong, speels, geil.

Erik: Die string… laat hem beter zien, draai je om.

Mark_62: Fuck ja, dat is perfect. Trek hem strakker.

HansNL: God, wat lekker.

De teller liep snel op: 7, 12, 16… De berichten werden rauwer, enthousiaster. Ze las ze, voelde haar kutje tintelen onder de stof. Ze wist dat het verkeerd was. Ze wist dat het ziek was. Maar de aandacht, de honger, de manier waarop ze haar idoliseren… het was verslavend.

Ze draaide zich om, boog licht voorover, liet de string tussen haar billen strak trekken. Ze wiegde haar heupen langzaam, net genoeg om het aapje te laten dansen.

Luuk: Ja, precies zo. Trek hem opzij. Laat ons je kutje zien.

Gert-Jan: Je bent onze kleine aapjes-slet nu. Laat hem zien hoe nat je wordt.

Kristel haakte een vinger onder de rand, trok de string opzij. Haar lippen kwamen bloot, al glinsterend. Ze hoorde de kreunen in de chat, zag avatars verdwijnen terwijl mannen klaarkwamen.

Ze voelde zich machtig. En tegelijkertijd klein.

Ze bleef zitten, benen wijd, camera gericht op het aapje en wat eronder zat, en liet ze kijken.

Want dat was wat ze nu deed. Dat was de persoon die ze nu was. Laten kijken. Laten genieten.

---

Kristel lag nog op bed, telefoon in haar hand, het scherm nog verlicht van de laatste berichten in de chat. Haar ademhaling was eindelijk rustiger geworden, maar haar lichaam voelde nog zwaar en warm na. Ze wilde de app sluiten, de telefoon weggooien, maar voordat ze dat kon, trilde hij weer. Een nieuw bericht van Gert-Jan.

Gert-Jan: Goed gedaan vanavond, Kristel. Morgen 10.00?

Ze staarde naar de woorden. Haar maag trok samen. Morgenochtend? Ze had school op dan en daarna training. Ze typte snel terug, vingers trillend.

Kristel: Dat kan echt niet. Ik heb school en training. Ik mis te veel. Alsjeblieft, kan het later? Of een andere dag?

Het antwoord kwam bijna meteen.

Gert-Jan: Regel het maar. Of wil je dat je teamgenoten, je docenten, je ouders een link krijgen met jouw shows? Met dat aapjes-stringetje? Met “papa” kreunen terwijl je jezelf neukt met een banaan?

Kristel voelde tranen prikken. Ze beet op haar lip, typte terug, stem in haar hoofd smekend.

Kristel: Alsjeblieft Gert-Jan. Ik doe alles, maar niet morgenochtend. Ik smeek je. Laat het in mijn rooster passen.

Een korte stilte. Toen:

Gert-Jan: Oké. Braaf meisje. Blijf het braafste en geilste sletje dat ik ken, dan praten we. Wanneer heb je morgen tussenuren? En wanneer is de pauze?

Kristel slikte. Ze opende haar rooster en keek naar de tijden.

Kristel: Eerste tussenuur is om 11.00. Pauze is om 12.40.

Gert-Jan: Perfect. Dan sta je morgen in het eerste tussenuur achteraan de parkeerplaats van de voetbalclub. Trek een leuk jurkje aan. Iets kort, luchtig. En sexy lingerie eronder.

Kristel staarde naar het scherm. Haar hart bonsde in haar keel. De voetbalclub lag op tien minuten fietsen van school. Ze kon er tijdens school wel naartoe, maar het was krap. En als iemand haar zag… als iemand vragen stelde…

Kristel: Oké. Ik doe het.

Ze legde de telefoon weg. Haar handen trilden. Ze trok haar knieën op tot haar borst en bleef zo zitten, in het donker, terwijl de realiteit langzaam indruppelde.

Morgenochtend. Tussenuur. Bij de voetbalclub. In een jurkje. Met sexy lingerie.

Ze voelde de schaamte weer opkomen, heet en zwaar. Waarom was ze net weer online gegaan? Waarom kon ze geen weerstand bieden tegen zichzelf? De wetenschap dat ze weer gezien zou worden was te sterk. Dat ze weer begeerd zou worden. Dat ze weer zou voelen wat ze voelde toen ze op camera zat met dat aapjes-stringetje.

Ze haatte het. En ze wilde het.

Ze stond op, liep naar haar kast en begon te zoeken naar een jurkje dat kort genoeg was, luchtig genoeg, maar nog net acceptabel voor op school.

---

De volgende ochtend was Kristel vroeg wakker. Ze stond op, naakt, de lakens van zich afschuivend. Haar huid was nog warm. Ze liep naar de spiegel die tegen de muur stond, een grote, oude spiegel die haar hele lichaam weergaf van top tot teen. Ze bleef staan en keek.

Lange benen, smalle taille, volle borsten. Haar tepels stonden fier overeind, alsof ze wisten wat er die dag weer zou gebeuren. Tussen haar dijen glinsterde het licht – een spoor van haar eigen opwinding.

Ze pakte het jurkje dat ze de avond ervoor had klaargelegd: lichtblauw, dun katoen, spaghettibandjes, hij kwam tot halverwege haar dijen. Voor eronder had ze een zwart kanten lingerie setje uitkozen met ronde cups die haar borsten nog voller maakte en een string die amper iets bedekte. Ze begon met de string. Ze stapte erin, trok hem omhoog. De stof gleed tussen haar billen, het smalle bandje verdween. Ze keek hoe het kant tegen haar schaamheuvel drukte, hoe het haar lippen lichtjes omlijstte.

De bh volgde. Ze haakte hem vast, duwde haar borsten omhoog tot ze perfect in de cups zaten. Ze draaide zich half om, keek over haar schouder naar haar kont in de spiegel. Het jurkje gleed over haar hoofd, viel soepel langs haar lichaam. Ze trok de zoom recht, liet hem een paar keer omhoog wapperen door haar heupen te bewegen. Ze zag hoe haar benen langer leken, hoe haar borsten opbolden onder de dunne stof, hoe de tepels vaag zichtbaar bleven. Om haar tepels te kunnen verhullen pakte ze voor de zekerheid nog een vestje uit haar kast om eroverheen te dragen.

Ze bleef staan. Kijkend.

Waar ben ik mee bezig?

De vraag kwam hard en scherp binnen. Ze voelde schaamte weer opkomen – heet, verstikkend. Ze had zich gister weer laten bekijken, weer kreunend “papa” geroepen, weer haar kutje getoond aan vreemden die haar idoliseren alsof ze een godin was. Ze had het zelf gedaan. Niemand dwong haar. Ze had zelf de app geopend. Ze had zelf de camera aangezet.

Hoe stop ik dit?

Ze kon de app verwijderen. De telefoon uitzetten. Gert-Jan blokkeren. Naar de politie gaan. Of gewoon nee zeggen. Maar dan… de filmpjes. De dreiging. En dieper nog: de leegte die zou komen als ze stopte. Geen ogen meer op haar. Geen woorden meer die haar perfect noemden. Geen kick meer van weten dat mannen zich aftrokken om haar, alleen om haar.

Wil ik dat wel stoppen?

Ze draaide zich weer naar de spiegel, liet haar handen over haar lichaam glijden. Over haar borsten, langs haar taille, over haar heupen. Ze voelde zich begeerd. Levend. Meer dan ooit. Elke keer als ze zich liet zien, als ze zich liet nemen, als ze zich liet aanbidden, voelde ze zich groter, mooier, belangrijker. Alsof ze eindelijk gezien werd zoals ze diep vanbinnen wilde worden gezien.

Is dat niet wat elke vrouw wil? Begeerd worden? Gewild? Gezien?

Ze wist het niet meer. De schaamte en de trots vochten in haar borst. Ze voelde tranen prikken, maar ze huilde niet. In plaats daarvan liet ze haar vingers even onder het jurkje glijden, over de string. Ze kreunde zacht – niet voor de camera, maar voor zichzelf.

Ze was gek. Ze wist het. Maar ze leefde.

Straks zou ze om 11.00 naar de voetbalclub gaan. In dit jurkje. Met deze lingerie. Wachtend op wat komen ging.

---

Kristel zat de hele ochtend in de klas zonder dat er ook maar één woord van de docent bleef hangen. Haar pen lag stil op het papier, haar ogen dwaalden steeds naar de klok boven het bord. Elke tik van de secondewijzer voelde als een hartslag. Ze had haar jurkje aan – kort, lichtblauw, spaghettibandjes – met het zwarte kant eronder. Haar tepels priemden licht tegen de stof en ze voelde zich blootgesteld, ook al zat er een vestje overheen. Ze had het vestje dichtgeknoopt, armen over elkaar geslagen, maar ze voelde de blikken van klasgenoten toch. Of beeldde ze zich dat in?

Toen de bel eindelijk ging voor het tussenuur, sprong ze op alsof ze geëlektrocuteerd was. Ze griste haar tas mee, mompelde iets over naar de wc moeten tegen niemand in het bijzonder en haastte zich de zaal uit. In de gang rende ze bijna, schoenen piepend op het linoleum. Buiten sprong ze op haar fiets en trapte zo hard als ze kon. De wind rukte aan haar jurkje, blies het omhoog langs haar dijen. Ze hield het met één hand omlaag terwijl ze fietste, benen pompend, hart in haar keel.

De parkeerplaats van de voetbalclub lag er verlaten bij. Midden op de dag, geen training, geen ouders met kinderen, alleen een paar lege velden en een stil clubhuis. Ze zette haar fiets tegen het hek, keek om zich heen – niemand. Haar adem kwam in korte stootjes. Gedachten schoten door haar hoofd als vonken: wegfietsen, nu, terug naar school, doen alsof dit nooit gebeurd is, blokkeren, verdwijnen.

Maar ze bleef staan. Wachtend. Armen over elkaar, vestje strak dicht, jurkje wapperend in de wind.

Toen hoorde ze banden op het grind. Een zilveren grote auto – een SUV, glanzend in de middagzon – reed langzaam het parkeerterrein op en stopte dertig meter verderop. Het raampje aan de bestuurderskant gleed omlaag.

“Kristel?”

Een mannenstem, kalm, jonger dan ze verwacht had. Ze slikte, keek nog een keer om zich heen – nog steeds niemand – en liep toen snel naar de auto toe.

Achter het stuur zat een man van in de dertig. Kort donker haar, verzorgde baard, zonnebril op het hoofd geschoven. Hij zag er goed uit, professioneel bijna, in een strak overhemd en een horloge dat glinsterde in het licht. Hij glimlachte kort, niet breed, niet dreigend.

“Achterin,” zei hij, met een knikje naar de achterbank.

Kristel opende het achterportier en stapte in. De deur viel met een zachte klik dicht. Het was koud in de auto – de airco stond aan. Kippenvel trok onmiddellijk over haar armen en benen, haar tepels werden hard en zichtbaar onder het jurkje. Ze trok het vestje strakker om zich heen, maar het hielp weinig.

De man keek haar even aan in de binnenspiegel. Zijn ogen gleden over haar lichaam – niet hongerig, eerder taxerend. Kristel zat stijf op de achterbank, armen over elkaar geslagen, het jurkje strak om haar dijen getrokken. Ze had verwacht dat de auto zou wegrijden, dat ze weer naar een huis zouden gaan, naar een slaapkamer, een kantoor, iets met muren en deuren. Maar de motor bleef draaien, de airco zoemde door, maar de man stapte uit.

Ze zag hem in de zijspiegel: donker pak, brede schouders, hij keek even om zich heen over de lege parkeerplaats – geen auto’s, geen fietsers, alleen het clubhuis in de verte en de wind die door de goals floot. Toen opende hij het achterportier aan haar kant en stapte weer in, nu naast haar.

De deur viel dicht. Het werd nog kouder in de auto.

“We hebben niet lang, begreep ik?” vroeg hij, stem laag en zakelijk, maar met een ondertoon die haar kippenvel gaf.

Kristel knikte alleen maar. Ze durfde niet te praten.

Hij keek haar even aan, ogen glijdend over haar gezicht, haar jurkje, haar blote benen. “Kleed je uit, sletje.”

Het woord raakte haar als een klap. Sletje. Niet zacht, niet teder zoals bij Erik of Mark. Maar ruw, direct. Ze schrok ervan, maar haar handen bewogen al. Ze trok het vestje uit, gooide het op de grond. De spaghettibandjes van het jurkje gleden van haar schouders, ze liet het over haar heupen zakken. Bh en string volgden snel – zwarte kant, string die amper iets bedekte. Binnen een halve minuut zat ze naakt naast hem, armen instinctief over haar borsten, benen tegen elkaar gedrukt.

Hij keek niet weg en begon zich ook uit te kleden: jasje, overhemd, broek, boxer. Alles netjes opgevouwen op de voorstoel. Toen hij naakt was, zag ze hem pas echt: gespierd, getraind lichaam, brede borst, platte buik, armen met aders die strak stonden. Zijn pik stond al keihard omhoog – lang, recht, niet extreem dik, maar wel imposant. Zijn eikel glansde al van voorvocht.

Hij leunde achterover tegen de deur, benen gespreid, pik trots omhoog wijzend.

“Kom hier,” zei hij. “We hebben maar kort.”

Kristel aarzelde een seconde. Haar hart bonsde zo hard dat ze het in haar oren hoorde. Maar ze schoof naar hem toe, knieën op de bank, handen op zijn dijen om steun te zoeken. De airco blies koude lucht over haar naakte rug, haar tepels werden nog harder.

Hij pakte haar pols, trok haar hand naar zijn pik. “Voel maar. Hij is al klaar voor je.”

Ze sloot haar vingers om hem heen. Warm, hard, kloppend. Ze voelde zich klein naast hem, maar ook… nodig. Hij keek haar aan, ogen donker.

“Nu jij,” zei hij. “Laat me zien hoe geil je bent.”

Kristel spreidde haar benen een beetje. Zijn hand gleed meteen tussen haar dijen, vingers over haar lippen, voelend hoe nat ze al was. Hij gromde goedkeurend.

“Goed zo. Nu rijden.”

Hij trok haar op zijn schoot, pik tegen haar ingang. Kristel liet zich langzaam zakken, voelde hem haar openspreiden, diep naar binnen glijden. Ze kreunde zacht toen hij helemaal in haar zat.

Hij greep haar heupen. “Rij me. Snel. We hebben niet lang.”

Kristel begon te bewegen, op en neer, heupen rollend zoals ze geleerd had. Haar borsten deinden mee, tepels hard tegen de koude lucht. De auto schommelde licht bij elke beweging. Buiten was het stil, alleen het zoemen van de airco en hun ademhaling.

Hij keek naar haar, handen knijpend in haar billen. “Ja… zo. Harder, sletje. Laat me voelen hoe graag je dit wilt.”

Kristel deed wat hij vroeg, sneller, dieper, haar kutje knijpend om hem heen. Ze voelde hem zwellen, voelde zijn adem stokken.

“Kom,” gromde hij. “Ik wil dat je klaarkomt terwijl ik in je spuit.”

Ze reed harder, vingers in zijn schouders, hoofd achterover. Het kwam snel – een scherpe, intense golf die door haar heen sloeg. Ze kreunde hard, kutje knijpend om zijn pik.

Hij volgde seconden later, diep in haar stotend, warm en pulserend. Hij gromde laag, handen hard op haar heupen, hield haar vast terwijl hij zich leegspoot.

Daarna bleef het stil. Alleen hun zware ademhaling en de airco.

Hij liet haar langzaam van zich af glijden, pakte een paar tissues uit het handschoenenkastje, veegde zichzelf af en gaf er haar ook een paar. Ze zat na hijgend op de achterbank, benen gespreid, zijn zaad warm en plakkerig langs de binnenkant van haar benen. De man zat naast haar, zijn pik glinsterend en slap wordend. Hij ademde zwaar.

“Snel terug naar school,” zei hij opeens zakelijk, stem weer koel en afstandelijk.

Hij begon zich razendsnel aan te kleden: boxer, broek, overhemd, jasje – alles in een paar seconden, alsof hij dit vaker had gedaan. Kristel graaide haar kleren bij elkaar van de grond: jurkje, vestje, bh, string. Haar handen trilden nog na van het orgasme en de adrenaline.

Voor ze haar jurkje over haar hoofd kon trekken, griste hij alles uit haar handen. “Nee,” zei hij. “Buiten. Ik moet er ook vandoor.”

Hij stapte uit, liep om de auto heen en rukte haar portier open. In één beweging gooide hij haar kleren in een bundel vijf meter verderop op het asfalt, vlak bij een paar struiken langs de rand van de parkeerplaats. “Kleed je daar maar aan.”

Het portier sloeg dicht. Hij stapte weer voorin en startte de motor.

Kristel vloekte zachtjes in zichzelf – “kut, kut, kut” – en sprong naakt uit de auto. De wind sloeg meteen tegen haar huid, tepels hard, kippenvel overal. Ze keek razendsnel om zich heen: de parkeerplaats was nog steeds uitgestorven, geen auto’s, geen wandelaars, alleen het lege voetbalveld in de verte en het clubhuis dat gesloten leek. Toch voelde ze zich naakt alsof er honderd ogen op haar gericht waren.

Ze rende naar haar kleren, hurkte neer, graaide alles bij elkaar. Jurkje, vestje, bh… maar de string was weg. Ze zocht koortsachtig tussen het gras en het asfalt – niets. Hij had hem meegenomen. Die klootzak had haar string gestolen.

Geen tijd om te zoeken. Ze trok razendsnel haar bh aan, wurmde zich in het jurkje, knoopte het vestje dicht. Haar benen trilden, het zaad sijpelde nog langzaam uit haar, warm en glibberig langs haar dijen. Ze voelde het koelen in de wind.

Ze rende terug naar haar fiets, sprong erop en trapte als een bezetene weg. Het jurkje wapperde omhoog bij elke trapbeweging, ze hield het met één hand omlaag terwijl ze stuurde. De wind blies recht tussen haar benen – koud, scherp, recht tegen haar blote kutje. Ze kneep haar dijen stevig tegen elkaar, harder dan ooit, probeerde het gevoel te blokkeren, maar het hielp niet. Elke hobbel in de weg, elke windvlaag, elke beweging wreef de lucht langs haar lippen, langs haar clit die nog gevoelig was van eerder. Ze voelde zich bloot, kwetsbaar, nat – niet alleen van hem, maar ook van zichzelf.

Ze fietste terug naar school, jurkje wapperend, benen stijf tegen elkaar, wind spelend met haar naakte onderlijf. Ze vloekte nog een keer zachtjes in zichzelf, tranen van woede en schaamte prikten in haar ogen.

Ze bereikte school net op tijd voor het volgende uur. Ze stapte af, trok haar jurkje recht, veegde snel over haar dijen met een tissue uit haar tas, en liep naar binnen alsof er niets gebeurd was.

Niemand keek vreemd.

Behalve zijzelf, in de reflectie van het raam.

---

Kristel zat in de klas, benen stijf tegen elkaar geklemd onder de tafel, haar jurkje strak over haar dijen getrokken. Zonder string voelde ze zich naakt, blootgesteld, alsof iedereen het kon zien. Elke beweging van haar benen wreef de stof tegen haar lippen, koel en schurend, een constante herinnering aan wat er net gebeurd was. Ze voelde zijn zaad nog op haar schaamlippen hangen, warm en plakkerig, een klein straaltje dat langs haar lies naar haar been liep. Ze kneep harder, probeerde het tegen te houden, maar het hielp niet. Ze voelde zich smerig. En tegelijkertijd… geil. De schaamte maakte het alleen maar erger.

Ze dacht terug aan de parkeerplaats. Hoe ze naakt uit de auto was gesprongen, wind direct tegen haar kutje, billen bloot in de open lucht. Hoe hij haar kleren vijf meter verderop had gegooid en was weggereden. Hoe ze had gerend, hurkend, graaiend, biddend dat niemand haar zag. Hoe ze haar string niet meer had gevonden – hij had hem meegenomen, die klootzak. Hoe ze op de fiets terug had moeten, jurkje wapperend, benen stijf tegen elkaar, wind spelend met haar blote kutje bij elke trapbeweging.

Sletje. Hij had haar zo genoemd. Niet lief, niet teder, maar minachtend. Ze vroeg zich af hoeveel mannen er zo gemeen zouden zijn tegen haar. De vorige waren wel aardig geweest – complimenten, tederheid, bedankjes. Maar deze… deze had haar gebruikt als een wegwerpspeeltje en haar halfnaakt achtergelaten. Hoeveel zouden zoals hem zijn? Hoeveel zouden haar niet eens aankijken, haar alleen maar neuken en dumpen?

Haar telefoon trilde in haar tas. Ze viste hem eruit, scherm oplichtend onder de tafel.

Gert-Jan: Pauze. Zelfde plek. 12:40. Zorg dat je op tijd bent.

Kristel staarde naar het bericht. Haar maag draaide zich om. Nee. Niet weer. Niet na vanochtend. Ze wilde niet. Ze wilde huilen, wegrennen, verdwijnen. Maar toen keek ze om zich heen: klasgenoten die aantekeningen maakten, lachten om een grapje, fluisterden over het weekend. Wat zouden ze zeggen als ze de filmpjes zagen? Als ze haar hoorden kreunen “papa” terwijl ze een banaan in haar kutje duwde? Als ze haar zagen smeken om meer ogen, meer pikken, meer zaad? Ze zouden haar aankijken zoals die man net had gedaan. Als een sletje. Als afval.

Ze typte terug, vingers trillend.

Kristel: Oké.

De bel ging. Ze sprong op, tas meegrissend, jurkje gladstrijkend. Ze rende de zaal uit, de trap af, naar buiten. Fiets van het slot, ze sprong erop, en trapte alsof haar leven ervan afhing. De wind woei weer onder haar jurkje, koel tegen haar blote kutje. Ze kneep haar benen tegen elkaar, hield het jurkje met één hand omlaag, en trapte nog harder.

Kristel trapte de laatste meters harder door. De parkeerplaats van de voetbalclub lag er nog steeds verlaten bij, maar dit keer stond er al wel een auto: een kleine zwarte hatchback, een oud model, met krasjes langs de zijkant en een deukje bij de achterbumper. Geen glanzende SUV zoals vanochtend. Dit was geen indrukwekkende auto. Dit was gewoon een auto van iemand die niet hoefde te imponeren.

Ze wist vrij zeker dat hij voor haar was.

Ze remde af, zette haar fiets op de standaard vlakbij de auto en keek om zich heen – nog steeds niemand. Geen andere auto’s, geen wandelaars, alleen het lege veld en de wind die door de goals floot. Ze liep naar de bijrijderskant, hart bonzend in haar keel. Door het raam zag ze hem: een veertiger, onverzorgd, haar wat te lang, stoppelbaard van een paar dagen, grijs trainingspak dat strak zat over een buikje. Hij keek haar aan, knikte kort en gebaarde met zijn kin: instappen.

Kristel ademde een keer diep adem. Ze was nerveus. Bang. Bang dat hij net zo was als de man van die ochtend. Ze opende het portier en ging zitten. De auto rook naar sigaretten, oud leer en een vage lucht van fastfood. De stoel voelde plakkerig onder haar blote benen. Hij startte de motor niet. Hij keek haar alleen maar aan, met ogen die haar in zich opnamen, haar blote schouders, haar gezicht. Ze was zich extra bewust van zichzelf onder zijn blik.

“Leuk je te ontmoeten,” zei hij. Zijn stem was laag, schor, met een accent dat ze niet helemaal kon plaatsen. Hij stak zijn hand uit. Ze schudde hem automatisch – ruwe huid, stevige greep.

Toen liet hij haar hand los en leunde achterover. “Ik vond het bizar om te zien hoe graag je de pik van je papa wilde hebben.”

Kristel zei niets. Ze staarde naar haar handen in haar schoot. Hij had haar dus op de webcam gezien. Zou hij echt denken dat ze de pik van haar vader wilde? Dat kon toch niet? Waarschijnlijk creëerde hij zijn eigen fantasieversie van haar, zoals Mark dat ook wilde dat ze in de huid van Sophie kroop. Ze wist het niet. Ze wist alleen dat haar kutje alweer tintelde, verraderlijk nat werd bij zijn woorden.

Hij grinnikte kort. “Hier,” zei hij, terwijl hij zijn trainingsbroek omlaag trok. Geen boxer. Zijn pik sprong tevoorschijn – groot, half-hard, zwaar hangend over zijn ballen. “Deze moet je pijpen.”

Kristel aarzelde geen seconde. Ze wist wat ze moest doen. Ze draaide zich half om, ging op haar knieën op de stoel zitten, jurkje omhoog geschoven tot haar heupen. Ze boog voorover, haar lange haar viel over zijn schoot. Bij de eerste aanraking van haar lippen om zijn eikel kreunde hij hardop: “Godverdomme… wat een heerlijke gore teef ben jij.”

Het woord sloeg in als een vuistslag - gore teef. Scherp, hard, minachtend. Ze schrok ervan, voelde haar wangen rood worden, maar ze ging door. Stoïcijns. Lippen om zijn schacht, tong plat langs de onderkant, langzaam dieper nemend tot hij haar keel raakte. Hij groeide snel in haar mond, werd dikker, harder.

Hij trok haar jurkje verder omhoog, tot haar blote kont blootlag in de auto. Zijn hand gleed over haar billen, kneedde hard. “Mmm… zonder string,” gromde hij. “Speciaal voor papa als je thuiskomt zo, hè?”

Kristel kreunde zacht om zijn pik heen – niet uit genot, maar omdat ze wist dat hij het wilde horen. Hij sloeg een keer op haar kont, hard genoeg dat het geluid door de auto echode. Ze schrok, maar bleef zuigen.

Zijn middelvinger gleed tussen haar billen, vond haar kutje, duwde erin – nat, glad, gewillig. Hij haalde hem eruit, nat van haar sappen, en drukte hem toen tegen haar anus. Langzaam, zonder haast. Kristel verstijfde even, maar ontspande toen hij duwde. Haar ringetje opende zich, liet hem binnen. Ze kreunde hard om zijn pik heen, het geluid gedempt en rauw.

“Ja, zo’n brave meid,” gromde hij, vinger langzaam dieper schuivend. “Neem hem maar voor papa.”

Kristel zoog harder, tong draaiend, terwijl zijn vinger in haar kont bewoog. Ze voelde zich vol, gebruikt, vernederd – en toch tintelde haar clit en klopte haar kutje om niets. Ze haatte het. Ze wilde het. Ze wist niet meer wat ze wilde.

Kristel voelde hoe zijn middelvinger dieper gleed, langzaam maar vastberaden, tot de tweede knokkel in haar kont verdween. De rekking was scherp, maar niet pijnlijk – eerder intens, vreemd vol. Ze kreunde laag om zijn pik heen, het geluid gedempt en trillend tegen zijn schacht. Haar lippen sloten strakker, tong plat langs de onderkant, terwijl ze probeerde te ademen door haar neus.

Hij kreunde goedkeurend, duwde zijn vinger nog een stukje dieper en begon langzaam te bewegen, in en uit, terwijl zijn andere hand haar bil kneedde. “Was ieder wijf maar zo’n lekkere teef als jij,” gromde hij. “Je bent een echte zaadslet hè? Een pure sperma-emmer, zoals ze het tegenwoordig noemen.”

Kristel trok haar mond even los, een dunne draad speeksel hing nog tussen haar lippen en zijn eikel. Ze keek hem aan, ogen halfgesloten, stem hees. “Ja… ik ben een zaadslet,” herhaalde ze zacht, wetend dat hij dat wilde horen. “Een sperma-emmer… voor jou… voor iedereen.”

De woorden smaakten bitter op haar tong, maar ze zei ze toch. Ze voelde zich vies. Smerig. Gebruikt. En toch klopte haar clit harder bij elke belediging, elke vernedering die hij uitsprak. Ze boog weer voorover, nam hem diep in haar mond, zoog harder, liet haar tong rond zijn eikel draaien terwijl zijn vinger in haar kont bleef pompen.

“Ohhh, jouw pik is nog lekkerder dan die van papa,” mompelde ze tegen zijn schacht, woorden gedempt maar duidelijk genoeg. Ze voelde hem zwellen in haar mond, hoorde zijn adem stokken.

Hij lachte kort, ruw. “Pijp je hem vaak? Die van papa?” De vraag was oprecht, dat voelde ze. Hij geloofde echt dat ze dat deed. Ze kon het bijna niet geloven, maar ze liet hem in de waan.

Kristel knikte, mond vol, tong nog steeds bewegend. Ze trok even terug om te antwoorden. “Bijna elke dag,” loog ze, stem laag en schor. “En zijn sperma is zo lekker… zo zoet… ik slik het altijd door.”

Hij gromde diep, greep haar haar vast, duwde haar hoofd omlaag tot haar lippen zijn basis raakten. “Goed zo, smerige kleine teef. Zuig hem leeg. Laat papa zien hoe graag je zaad wilt.”

Kristel deed wat hij vroeg. Ze zoog harder, tong plat, hand om de basis knedend terwijl zijn vinger in haar kont bleef bewegen, nu twee vingers, rekking intenser, voller. Ze voelde zich vies – echt vies – en toch bouwde het genot zich op, heet en onvermijdelijk. Haar fantasie gleed de verkeerde kant op: beelden van haar echte vader, van hoe hij naar haar keek, van hoe hij misschien aan haar dacht als hij alleen was. Ze schrok ervan, duwde de gedachte weg, focuste zich op de pik in haar mond – hard, kloppend, zout – op de vinger in haar kont, op de woorden die hij bleef mompelen.

“Ja… slik het straks door… laat zien hoe graag je zaad wilt, sletje…”

Ze kreunde harder, liet haar vrije hand tussen haar benen glijden, wreef over haar clit terwijl ze bleef zuigen. Het kwam snel – een scherpe, intense golf die door haar heen sloeg. Ze trilde, kutje knijpend om niets, kont knijpend om zijn vingers, mond nog steeds vol met zijn pik.

Hij volgde kort daarna. Hij duwde haar hoofd omlaag, gromde laag, en kwam – warm, dik, pulserend – recht in haar keel. Ze slikte automatisch, slikte alles door, proefde hem zout en bitter op haar tong.

Toen hij klaar was, liet hij haar hoofd los. Ze trok zich langzaam terug, lippen glanzend, adem stokkerig. Hij trok zijn vingers uit haar kont, veegde ze af aan de stoel.

“Goed zo,” zei hij. "Nu terug naar school jij."

Kristel knikte zwijgend en kleedde zich aan met trillende handen. Ze stapte uit, liep naar haar fiets, stapte op, en fietste terug – gedachten een chaos. Zijn beledigingen spookten door haar hoofd. Of waren het geen beledigingen? Was het niet eigenlijk een compliment, een uiting van rauwe lust? En toch, ze kon de tranen niet meer bedwingen. School, volleybal, vriendinnen - het waren schimmen uit een ander leven. Een andere wereld. Hoe was ze ooit in deze nachtmerrie beland? Deze nachtmerrie die zich soms even leek te vermommen als een droom, als haar eigen lichaam haar in de steek liet in haar gewilligheid en lust.

---

De rest van de schooldag vloog voorbij en voor ze wist fietste ze alweer terug naar huis met haar jurkje strak tegen haar dijen gedrukt, wind die onder de zoom kroop en langs haar blote kutje streek. Elke hobbel in de weg voelde als een herinnering aan wat er die dag gebeurd was: de ruwe woorden, de harde toon, de manier waarop hij haar sletje noemde alsof het haar echte naam was.

Thuis liep ze meteen naar haar kamer, deed de deur op slot en liet zich op bed vallen. Ze trok haar knieën op, jurkje omhoog geschoven, en staarde naar het plafond. De woorden van die man galmden door haar hoofd: lekkere teef, zaadslet, sperma-emmer. Ze had ze herhaald. Ze had ze zelf gezegd. En het ergste: een deel van haar had het gemeend terwijl ze het zei. Ze had het gevoeld – de schaamte die omsloeg in hitte, de vernedering die haar natter maakte.

Ze vroeg zich af: zou ze willen dat het waar was? Dat ze echt zo was? Dat ze echt een meisje was dat alleen maar pikken wilde leegzuigen, zaad wilde doorslikken, gebruikt wilde worden? Zou dat ook zijn wat de andere mannen wilden horen? Wat Mark, Erik, Gert-Jan, Luuk écht van haar wilden? Niet alleen de mooie complimenten, niet alleen de “je bent perfect” – maar ook de rauwe, smerige versie: dat ze een zaadsletje was, een open gat voor hun genot.

Die avond, alleen in haar kamer, jurkje nog aan, besloot ze de proef op de som te nemen.

Ze pakte haar telefoon, opende de app, logde in. Zette de webcam aan. Richtte de camera op zichzelf: zittend op bed, jurkje omhoog geschoven tot haar heupen, benen gespreid. Ze zei niets. Ze liet ze kijken.

De chat stroomde sneller vol dan ooit. 5, 10, 15, 20… namen die ze herkende en namen die nieuw waren. De teller bleef stijgen.

Ze begon te praten, stem zacht maar duidelijk, ogen recht in de lens.

“Ik ben een zaadsletje,” zei ze. “Ik wil jullie allemaal leegzuigen. Ik wil jullie pikken in mijn mond voelen, diep in mijn keel, tot jullie spuiten. En ik wil het doorslikken. Alles. Elke druppel. Ik ben een sperma-emmer. Dat is wat ik ben. Dat is wat ik wil zijn.”

De chat ontplofte.

Luuk: Fuck ja, dat is mijn meisje.

Gert-Jan: Goed zo sletje. Vertel verder.

Erik: Laat zien hoe nat je kutje wordt als je dat zegt.

Mark_62: Je bent perfect. Zuig ons allemaal leeg.

HansNL: Spuug het niet uit. Slik door. Laat ons zien dat je het meent.

Kristel spreidde haar benen verder, trok het jurkje omhoog tot haar middel. Haar vingers gleden over haar lippen, spreidden ze, lieten zien hoe nat ze was. Ze kreunde zacht, vingers cirkelend over haar clit.

“Ik wil jullie zaad,” zei ze, stem heser. “Ik wil dat jullie in mijn mond komen, in mijn kutje, in mijn kont. Ik wil het overal voelen. Ik wil jullie lege ballen zien. Ik ben jullie zaadsletje. Jullie sperma-emmer. Gebruik me.”

De reacties werden wilder. Avatars verdwenen snel – mannen die al klaarkwamen, die haar naam kreunden in hun eigen kamers. De teller daalde, maar nieuwe kwamen erbij. Het scherm vulde zich met harten, vuur-emoji’s, pik-emoji’s, woorden als geil, slet, perfect.

Kristel voelde de kick. Precies wat ze gehoopt had. Dolenthousiast. Geil. Hongerig.

Ze leunde achterover, vingers dieper in zichzelf, andere hand knedend in haar borst. Ze kreunde harder, liet ze horen hoe nat ze werd van hun woorden, van hun blikken.

Ze zei het hardop, en ze meende het – op dat moment, in die kamer, met die ogen op haar gericht.

“Ik ben jullie zaadsletje,” herhaalde ze, stem trillend van opwinding. “En ik wil meer.”

Trefwoord(en): Anaal, Chantage, Dwang, Jong En Oud, Pijpen, Webcam, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!